ثُمَّ تَوَلَّيْتُمْ مِّنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ فَلَوْلَا فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهٗ لَكُنْتُمْ مِّنَ الْخٰسِرِيْنَ
Ṡumma tawallaitum mim ba‘di żālika falau lā faḍlullāhi ‘alaikum wa raḥmatuhū lakuntum minal-khāsirīn(a).
បន្ទាប់មក បន្ទាប់ពីនោះ អ្នកបានងាកចេញ។ ដូច្នេះ ប្រសិនបើគ្មានព្រះគុណរបស់អល់ឡោះ និងព្រះហឫទ័យមេត្តាករុណារបស់ទ្រង់ចំពោះអ្នកទេ អ្នកប្រាកដជានឹងក្លាយជាម្នាក់ក្នុងចំណោមអ្នកខាតបង់។
اِلَّا الَّذِيْنَ تَابُوْا مِنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ وَاَصْلَحُوْاۗ فَاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
illal-lażīna tābū mim ba‘di żālika wa aṣlaḥū, fa'innallāha gafūrur raḥīm(un).
លើកលែងតែអ្នកដែលប្រែចិត្តបន្ទាប់ពីនោះ ហើយបានកែប្រែចិត្តគំនិត នោះអល់ឡោះពិតជាអ្នកអភ័យទោសឱ្យ ជាអ្នកអាណិតអាសូរបំផុត។
اِنَّ الَّذِيْنَ تَوَلَّوْا مِنْكُمْ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعٰنِۙ اِنَّمَا اسْتَزَلَّهُمُ الشَّيْطٰنُ بِبَعْضِ مَا كَسَبُوْا ۚ وَلَقَدْ عَفَا اللّٰهُ عَنْهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ حَلِيْمٌ ࣖ
innal-lażīna tawallau minkum yaumal-taqal-jam‘ān(i), innamastazallahumusy-syaiṭānu biba‘ḍi mā kasabū, wa laqad ‘afallāhu ‘anhum, innallāha gafūrun ḥalīm(un).
ជាការពិតណាស់ ពួកដែលបានងាកចេញក្នុងចំណោមពួកអ្នក នៅពេលដែលមានការជួបគ្នា (សមរភូមិ) រវាងកងទ័ពទាំងពីរ តាមពិតពួកគេត្រូវបានស្ហៃតនបំផ្លាញ ដោយសារតែកំហុសមួយចំនួនដែលពួកគេបានប្រព្រឹត្ត (កាលពីអតីតកាល) ប៉ុន្តែអល់ឡោះពិតជាបានអភ័យទោសឱ្យពួកគេ។ ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះគឺជាអ្នកដែលអភ័យទោសឱ្យ ជាអ្នកដែលមានចិត្តអាណិតអាសូរបំផុត។
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَأْكُلُوْٓا اَمْوَالَكُمْ بَيْنَكُمْ بِالْبَاطِلِ اِلَّآ اَنْ تَكُوْنَ تِجَارَةً عَنْ تَرَاضٍ مِّنْكُمْ ۗ وَلَا تَقْتُلُوْٓا اَنْفُسَكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِكُمْ رَحِيْمًا
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā ta'kulū amwālakum bainakum bil-bāṭili illā an takūna tijāratan ‘an tarāḍim minkum, wa lā taqtulū anfusakum, innallāha kāna bikum raḥīmā(n).
ឱពួកអ្នកដែលមានជំនឿ! ចូរពួកអ្នកកុំប្រើប្រាស់ទ្រព្យសម្បត្តិរបស់គ្នាទៅវិញទៅមកតាមរបៀបមិនពិត លើកលែងតែការធ្វើពាណិជ្ជកម្មដែលផ្អែកលើការយល់ព្រមគ្នាទៅវិញទៅមករវាងពួកអ្នក។ ហើយចូរពួកអ្នកកុំសម្លាប់ខ្លួនឯង។ ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះមានព្រះហឫទ័យអាណិតអាសូរចំពោះពួកអ្នក។
وَمَآ اَرْسَلْنَا مِنْ رَّسُوْلٍ اِلَّا لِيُطَاعَ بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗوَلَوْ اَنَّهُمْ اِذْ ظَّلَمُوْٓا اَنْفُسَهُمْ جَاۤءُوْكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللّٰهَ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُوْلُ لَوَجَدُوا اللّٰهَ تَوَّابًا رَّحِيْمًا
wa mā arsalnā mir rasūlin illā liyuṭā‘a bi'iżnillāh(i), wa lau annahum iẓ ẓalamū anfusahum jā'ūka fastagfarullāha wastagfara lahumur-rasūlu lawajadullāha tawwābar raḥīmā(n).
ហើយយើងមិនបានបញ្ជូនអ្នកនាំសារណាម្នាក់ឡើយ លើកលែងតែដើម្បីឱ្យពួកគេគោរពប្រតិបត្តិតាមការអនុញ្ញាតរបស់អល់ឡោះ។ ហើយជាការពិតណាស់ ប្រសិនបើពួកគេ (មូហាំម៉ាត់) បានមករកអ្នក បន្ទាប់ពីបានបំពានលើខ្លួនឯង ហើយបានសុំការអភ័យទោសពីអល់ឡោះ ហើយអ្នកនាំសារក៏បានសុំការអភ័យទោសពីពួកគេដែរ ពួកគេប្រាកដជានឹងឃើញថា អល់ឡោះជាអ្នកដែលទទួលយកការប្រែចិត្ត ជាអ្នកដែលមានចិត្តអាណិតអាសូរបំផុត។
وَلَوْ اَنَّا كَتَبْنَا عَلَيْهِمْ اَنِ اقْتُلُوْٓا اَنْفُسَكُمْ اَوِ اخْرُجُوْا مِنْ دِيَارِكُمْ مَّا فَعَلُوْهُ اِلَّا قَلِيْلٌ مِّنْهُمْ ۗوَلَوْ اَنَّهُمْ فَعَلُوْا مَا يُوْعَظُوْنَ بِهٖ لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْ وَاَشَدَّ تَثْبِيْتًاۙ
wa lau annā katabnā ‘alaihim aniqtulū anfusakum awikhrujū min diyārikum mā fa‘alūhu illā qalīlum minhum, wa lau annahum fa‘alū mā yū‘aẓūna bihī lakāna khairal lahum wa asyadda taṡbītā(n).
ហើយទោះបីជាយើងបានបញ្ជាពួកគេថា "ចូរសម្លាប់ខ្លួនឯង ឬចាកចេញពីផ្ទះសម្បែងរបស់អ្នករាល់គ្នា" ពួកគេក៏មិនបានធ្វើដូច្នោះដែរ លើកលែងតែមួយចំនួនតូចប៉ុណ្ណោះ។ ហើយប្រសិនបើពួកគេបានអនុវត្តតាមបញ្ជារបស់ពួកគេ នោះវាជាការប្រសើរជាងសម្រាប់ពួកគេ ហើយវានឹងពង្រឹងជំនឿរបស់ពួកគេ។
مَا يَفْعَلُ اللّٰهُ بِعَذَابِكُمْ اِنْ شَكَرْتُمْ وَاٰمَنْتُمْۗ وَكَانَ اللّٰهُ شَاكِرًا عَلِيْمًا ۔
mā yaf‘alullāhu bi‘ażābikum in syakartum wa āmantum, wa kānallāhu syākiran ‘alīmā(n).
អល់ឡោះនឹងមិនធ្វើទារុណកម្មអ្នកទេ ប្រសិនបើអ្នកដឹងគុណ និងមានជំនឿ។ ហើយអល់ឡោះ គឺជាអ្នកដឹងគុណដ៏លើសលប់ ជាអ្នកដឹងអ្វីៗទាំងអស់។
وَرَبُّكَ الْغَنِيُّ ذُو الرَّحْمَةِ ۗاِنْ يَّشَأْ يُذْهِبْكُمْ وَيَسْتَخْلِفْ مِنْۢ بَعْدِكُمْ مَّا يَشَاۤءُ كَمَآ اَنْشَاَكُمْ مِّنْ ذُرِّيَّةِ قَوْمٍ اٰخَرِيْنَ
wa rabbukal-ganiyyu żur-raḥmah(ti), iy yasya' yużhibkum wa yastakhlif mim ba‘dikum mā yasyā'u kamā ansya'akum min żurriyyati qaumin ākharīn(a).
ហើយព្រះអម្ចាស់របស់អ្នកមានឫទ្ធានុភាព ពោរពេញដោយសេចក្ដីមេត្តាករុណា។ ប្រសិនបើទ្រង់មានព្រះហឫទ័យ ទ្រង់នឹងបំផ្លាញអ្នក ហើយបន្ទាប់ពីអ្នក (ត្រូវបានបំផ្លាញ) ទ្រង់នឹងជំនួសអ្នកដោយអ្នកដែលទ្រង់មានព្រះហឫទ័យ ដូចដែលទ្រង់បានបង្កើតអ្នកពីកូនចៅនៃក្រុមមួយផ្សេងទៀត។
وَلَا تُفْسِدُوْا فِى الْاَرْضِ بَعْدَ اِصْلَاحِهَا وَادْعُوْهُ خَوْفًا وَّطَمَعًاۗ اِنَّ رَحْمَتَ اللّٰهِ قَرِيْبٌ مِّنَ الْمُحْسِنِيْنَ
wa lā tufsidū fil-arḍi ba‘da iṣlāḥihā wad‘ūhu khaufaw wa ṭama‘ā(n), inna raḥmatallāhi qarībum minal-muḥsinīn(a).
ហើយកុំបង្កគ្រោះថ្នាក់នៅលើផែនដីបន្ទាប់ពីវាត្រូវបានបង្កើតឡើងយ៉ាងល្អ។ ចូរពួកអ្នកអធិស្ឋានទៅកាន់ទ្រង់ដោយការភ័យខ្លាច និងក្តីសង្ឃឹម។ ពិតប្រាកដណាស់ សេចក្ដីមេត្តាករុណារបស់អល់ឡោះគឺនៅជិតបំផុតចំពោះអ្នកដែលធ្វើល្អ។
يٰبَنِيَّ اذْهَبُوْا فَتَحَسَّسُوْا مِنْ يُّوْسُفَ وَاَخِيْهِ وَلَا تَا۟يْـَٔسُوْا مِنْ رَّوْحِ اللّٰهِ ۗاِنَّهٗ لَا يَا۟يْـَٔسُ مِنْ رَّوْحِ اللّٰهِ اِلَّا الْقَوْمُ الْكٰفِرُوْنَ
yā baniyyażhabū fa taḥassasū miy yūsufa wa akhīhi wa lā tai'asū mir rauḥillāh(i), innahū lā yai'asu mir rauḥillāhi illal-qaumul-kāfirūn(a).
ឱកូនៗរបស់ខ្ញុំ! ចូរអ្នកទៅស្វែងរកព័ត៌មានអំពីយូសុហ្វ និងបងប្អូនរបស់គាត់ ហើយកុំអស់សង្ឃឹមចំពោះសេចក្ដីមេត្តាករុណារបស់អល់ឡោះឡើយ។ ពិតប្រាកដណាស់ អ្នកដែលអស់សង្ឃឹមចំពោះសេចក្ដីមេត្តាករុណារបស់អល់ឡោះ គឺគ្រាន់តែជាអ្នកដែលមិនជឿប៉ុណ្ណោះ។
۞ قَالَتْ رُسُلُهُمْ اَفِى اللّٰهِ شَكٌّ فَاطِرِ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ يَدْعُوْكُمْ لِيَغْفِرَ لَكُمْ مِّنْ ذُنُوْبِكُمْ وَيُؤَخِّرَكُمْ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّىۗ قَالُوْٓا اِنْ اَنْتُمْ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُنَا ۗ تُرِيْدُوْنَ اَنْ تَصُدُّوْنَا عَمَّا كَانَ يَعْبُدُ اٰبَاۤؤُنَا فَأْتُوْنَا بِسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍ
qālat rusuluhum afillāhi syakkun fāṭiris-samāwāti wal-arḍ(i), yad‘ūkum liyagfira lakum min żunūbikum wa yu'akhkhirakum ilā ajalim musammā(n), qālū in antum illā basyarum miṡlunā, turīdūna an taṣuddūnā ‘ammā kāna ya‘budu ābā'unā fa'tūnā bisulṭānim mubīn(in).
អ្នកនាំសាររបស់ពួកគេបាននិយាយថា "តើមានការសង្ស័យណាមួយអំពីអល់ឡោះ ដែលជាអ្នកបង្កើតមេឃនិងដីដែរឬទេ? ទ្រង់អំពាវនាវពួកអ្នក (ឱ្យមានជំនឿ) ដើម្បីទ្រង់នឹងអភ័យទោសឱ្យអំពើបាបមួយចំនួនរបស់ពួកអ្នក ហើយពន្យារពេល (ការធ្វើទារុណកម្ម) របស់ពួកអ្នករហូតដល់ពេលវេលាកំណត់?" ពួកគេបាននិយាយថា "ពួកអ្នកគ្រាន់តែជាមនុស្សដូចពួកយើងប៉ុណ្ណោះ។ ពួកអ្នកចង់រារាំងពួកយើងពី (ការគោរពបូជា) អ្វីដែលដូនតារបស់យើងធ្លាប់គោរពបូជា ដូច្នេះសូមនាំមកឱ្យពួកយើងនូវភស្តុតាងដ៏ច្បាស់លាស់"។
قَالَ وَمَنْ يَّقْنَطُ مِنْ رَّحْمَةِ رَبِّهٖٓ اِلَّا الضَّاۤلُّوْنَ
qāla wa may yaqnaṭu mir raḥmati rabbihī illaḍ-ḍāllūn(a).
គាត់ (អ៊ីព្រហ៊ីម) បានមានប្រសាសន៍ថា "គ្មានអ្នកណាម្នាក់អស់សង្ឃឹមចំពោះសេចក្ដីមេត្តាករុណារបស់ម្ចាស់របស់គាត់ឡើយ លើកលែងតែអ្នកដែលវង្វេងផ្លូវ"។
وَاخْفِضْ لَهُمَا جَنَاحَ الذُّلِّ مِنَ الرَّحْمَةِ وَقُلْ رَّبِّ ارْحَمْهُمَا كَمَا رَبَّيٰنِيْ صَغِيْرًاۗ
wakhfiḍ lahumā janāḥaż-żulli minar-raḥmati wa qur rabbirḥamhumā kamā rabbayānī ṣagīrā(n).
ហើយចូរអ្នកបន្ទាបខ្លួនចំពោះលោកទាំងពីរដោយក្តីស្រលាញ់ដ៏ធំធេង ហើយចូរអ្នកនិយាយថាៈ ឱព្រះអម្ចាស់! សូមទ្រង់ស្រឡាញ់លោកទាំងពីរ ដូចដែលលោកទាំងពីរបានបង្រៀនខ្ញុំកាលពីខ្ញុំនៅតូច។
وَاِذَآ اَنْعَمْنَا عَلَى الْاِنْسَانِ اَعْرَضَ وَنَاٰ بِجَانِبِهٖۚ وَاِذَا مَسَّهُ الشَّرُّ كَانَ يَـُٔوْسًا
wa iżā an‘amnā ‘alal-insāni a‘raḍa wa na'ā bijānibih(ī), wa iżā massahusy-syarru kāna ya'ūsā(n).
ហើយនៅពេលដែលយើងផ្តល់សេចក្តីរីករាយដល់មនុស្សលោក គាត់ពិតជានឹងងាកចេញ ហើយដកខ្លួនចេញពីភាពឆ្មើងឆ្មៃ ហើយនៅពេលដែលមានបញ្ហាកើតឡើងចំពោះគាត់ គាត់ពិតជានឹងអស់សង្ឃឹម។
فَمَنِ ابْتَغٰى وَرَاۤءَ ذٰلِكَ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْعَادُوْنَ ۚ
famanibtagā warā'a żālika fa ulā'ika humul-‘ādūn(a).
ប៉ុន្តែអ្នកណាដែលស្វែងរកហួសពីនោះ (អំពើផិតក្បត់។ល។) អ្នកទាំងនោះគឺជាមនុស្សដែលបំពានលើដែនកំណត់។
وَالَّذِيْنَ هُمْ عَلٰى صَلَوٰتِهِمْ يُحَافِظُوْنَ ۘ
wal-lażīna hum ‘alā ṣalawātihim yuḥāfiẓūn(a).
និងមនុស្សដែលរក្សាការអធិស្ឋានរបស់ពួកគេ។
۞ وَلَوْ رَحِمْنٰهُمْ وَكَشَفْنَا مَا بِهِمْ مِّنْ ضُرٍّ لَّلَجُّوْا فِيْ طُغْيَانِهِمْ يَعْمَهُوْنَ
wa lau raḥimnāhum wa kasyafnā mā bihim min ḍurril lalajjū fī ṭugyānihim ya‘mahūn(a).
ហើយប្រសិនបើយើងមានសេចក្ដីមេត្តាករុណាចំពោះពួកគេ ហើយយើងបានលុបបំបាត់គ្រោះមហន្តរាយដែលបានធ្លាក់មកលើពួកគេ ពួកគេប្រាកដជានឹងបន្តវង្វេងនៅក្នុងកំហុសរបស់ពួកគេ។
اِنَّهٗ كَانَ فَرِيْقٌ مِّنْ عِبَادِيْ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَآ اٰمَنَّا فَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا وَاَنْتَ خَيْرُ الرّٰحِمِيْنَ ۚ
innahū kāna farīqum min ‘ibādī yaqūlūna rabbanā āmannā fagfir lanā warḥamnā wa anta khairur-rāḥimīn(a).
ជាការពិតណាស់ មានក្រុមអ្នកបម្រើរបស់ខ្ញុំកំពុងអធិស្ឋានថា "ឱព្រះអម្ចាស់នៃយើង យើងបានជឿហើយ ដូច្នេះសូមទ្រង់អភ័យទោសឱ្យយើង និងប្រទានសេចក្តីមេត្តាករុណាដល់យើងផង ទ្រង់គឺជាអ្នកប្រទានសេចក្តីមេត្តាករុណាដ៏ល្អបំផុត"។
وَلَوْلَا فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهٗ فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ لَمَسَّكُمْ فِيْ مَآ اَفَضْتُمْ فِيْهِ عَذَابٌ عَظِيْمٌ
wa lau lā faḍlullāhi ‘alaikum wa raḥmatuhū fid-dun-yā wal-ākhirati lamassakum fīmā afaḍtum fīhi ‘ażābun ‘aẓīm(un).
ហើយប្រសិនបើគ្មានព្រះគុណរបស់អល់ឡោះ និងព្រះហឫទ័យមេត្តាករុណារបស់ទ្រង់មកលើអ្នកទាំងនៅក្នុងលោកិយនេះ និងលោកបរលោកទេនោះ ទណ្ឌកម្មដ៏ធ្ងន់ធ្ងរប្រាកដជាបានធ្លាក់មកលើអ្នក ដោយសារតែអ្វីដែលអ្នកបាននិយាយអំពីវា (ព័ត៌មានមិនពិត)។
وَلَوْلَا فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهٗ وَاَنَّ اللّٰهَ رَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ ࣖ
wa lau lā faḍlullāhi ‘alaikum wa raḥmatuhū wa annallāha ra'ūfur raḥīm(un).
ហើយប្រសិនបើគ្មានព្រះហឫទ័យមេត្តាករុណារបស់អល់ឡោះចំពោះអ្នកទេនោះ (អ្នកប្រាកដជានឹងត្រូវទទួលទណ្ឌកម្មយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ)។ ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះពិតជាសប្បុរស អាណិតអាសូរបំផុត។
۞ يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَّبِعُوْا خُطُوٰتِ الشَّيْطٰنِۗ وَمَنْ يَّتَّبِعْ خُطُوٰتِ الشَّيْطٰنِ فَاِنَّهٗ يَأْمُرُ بِالْفَحْشَاۤءِ وَالْمُنْكَرِۗ وَلَوْلَا فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهٗ مَا زَكٰى مِنْكُمْ مِّنْ اَحَدٍ اَبَدًاۙ وَّلٰكِنَّ اللّٰهَ يُزَكِّيْ مَنْ يَّشَاۤءُۗ وَاللّٰهُ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tattabi‘ū khuṭuwātisy-syaiṭān(i), wa may yattabi‘ khuṭuwātisy-syaiṭāni fa innahū ya'muru bil-faḥsyā'i wal-munkar(i), wa lau lā faḍlullāhi ‘alaikum wa raḥmatuhū mā zakā minkum min aḥadin abadā(n), wa lākinnallāha yuzakkī may yasyā'(u), wallāhu samī‘un ‘alīm(un).
ឱពួកអ្នកដែលមានជំនឿអើយ! ចូរកុំដើរតាមគន្លងរបស់ស្ហៃតនឡើយ។ អ្នកណាដែលដើរតាមគន្លងរបស់ស្ហៃតន វាពិតជាបញ្ជាឱ្យប្រព្រឹត្តអំពើអាក្រក់ និងអំពើអាក្រក់។ ប្រសិនបើគ្មានព្រះគុណរបស់អល់ឡោះ និង ព្រះហឫទ័យមេត្តាករុណារបស់ទ្រង់ចំពោះអ្នកទេ នោះគ្មានអ្នកណាម្នាក់ក្នុងចំណោមអ្នកនឹងស្អាតស្អំ (ពីអំពើអាក្រក់ និងអំពើអាក្រក់ទាំងនេះ) ជារៀងរហូតឡើយ ប៉ុន្តែអល់ឡោះនឹងសម្អាតអ្នកណាដែលទ្រង់ប្រាថ្នា។ ហើយអល់ឡោះជាអ្នកដែលឮ ជាអ្នកដែលដឹង។
وَلَا يَأْتَلِ اُولُو الْفَضْلِ مِنْكُمْ وَالسَّعَةِ اَنْ يُّؤْتُوْٓا اُولِى الْقُرْبٰى وَالْمَسٰكِيْنَ وَالْمُهٰجِرِيْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۖوَلْيَعْفُوْا وَلْيَصْفَحُوْاۗ اَلَا تُحِبُّوْنَ اَنْ يَّغْفِرَ اللّٰهُ لَكُمْ ۗوَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
wa lā ya'tali ulul-faḍli minkum was-sa‘ati ay yu'tū ulil-qurbā wal-masākīna wal-muhājirīna fī sabīlillāh(i), wal ya‘fū wal yaṣfaḥū, alā tuḥibbūna ay yagfirallāhu lakum, wallāhu gafūrur raḥīm(un).
ហើយកុំឱ្យអ្នកដែលមានគុណសម្បត្តិ និងឱកាសក្នុងចំណោមពួកអ្នកស្បថថាពួកគេ (នឹងមិន) ផ្តល់ជំនួយដល់សាច់ញាតិ (របស់ពួកគេ) អ្នកក្រីក្រ និងអ្នកដែលធ្វើចំណាកស្រុកក្នុងមាគ៌ារបស់អល់ឡោះ ហើយចូរពួកគេអភ័យទោស និងអត់ឱន។ តើពួកអ្នកមិនពេញចិត្តទេឬដែលអល់ឡោះអភ័យទោសឱ្យពួកអ្នក? ហើយអល់ឡោះជាអ្នកអភ័យទោស ជាអ្នកអាណិតអាសូរបំផុត។
اِلَّا مَنْ ظَلَمَ ثُمَّ بَدَّلَ حُسْنًاۢ بَعْدَ سُوْۤءٍ فَاِنِّيْ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
illā man ẓalama ṡumma baddala ḥusnam ba‘da sū'in fa innī gafūrur raḥīm(un).
លើកលែងតែអ្នកដែលប្រព្រឹត្តអំពើអយុត្តិធម៌ បន្ទាប់មកពួកគេប្រែក្លាយខ្លួនទៅជាល្អបន្ទាប់ពីអាក្រក់។ ដូច្នេះ ពិតប្រាកដណាស់ ខ្ញុំជាអ្នកអភ័យទោស ជាអ្នកអាណិតអាសូរបំផុត។
وَاِذَآ اَذَقْنَا النَّاسَ رَحْمَةً فَرِحُوْا بِهَاۗ وَاِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ ۢبِمَا قَدَّمَتْ اَيْدِيْهِمْ اِذَا هُمْ يَقْنَطُوْنَ
wa iżā ażaqnan-nāsa raḥmatan fariḥū bihā, wa in tuṣibhum sayyi'atum bimā qaddamat aidīhim iżā hum yaqnaṭūn(a).
ហើយប្រសិនបើយើងប្រទានសេចក្ដីមេត្តាករុណាដល់មនុស្សលោក ពួកគេប្រាកដជានឹងពេញចិត្តនឹងសេចក្ដីមេត្តាករុណានោះ។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើពួកគេជួបគ្រោះមហន្តរាយដោយសារតែកំហុសរបស់ពួកគេផ្ទាល់ ពួកគេក៏អស់សង្ឃឹមភ្លាមៗ។
لِّيَجْزِيَ اللّٰهُ الصّٰدِقِيْنَ بِصِدْقِهِمْ وَيُعَذِّبَ الْمُنٰفِقِيْنَ اِنْ شَاۤءَ اَوْ يَتُوْبَ عَلَيْهِمْ ۗاِنَّ اللّٰهَ كَانَ غَفُوْرًا رَّحِيْمًاۚ
liyajziyallāhuṣ-ṣādiqīna biṣidqihim wa yu‘ażżibal-munāfiqīna in syā'a au yatūba ‘alaihim, innallāha kāna gafūrar raḥīmā(n).
ដើម្បីអល់ឡោះនឹងប្រទានរង្វាន់ដល់ពួកអ្នកសុចរិតចំពោះសេចក្ដីសុចរិតរបស់ពួកគេ ហើយនឹងដាក់ទោសពួកពុតត្បុតប្រសិនបើទ្រង់មានព្រះហឫទ័យ ឬទ្រង់ទទួលយកការប្រែចិត្តរបស់ពួកគេ។ ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះគឺជាអ្នកអភ័យទោសឱ្យ ជាអ្នកអាណិតអាសូរបំផុត។
وَاِنْ نَّشَأْ نُغْرِقْهُمْ فَلَا صَرِيْخَ لَهُمْ وَلَاهُمْ يُنْقَذُوْنَۙ
wa in nasya' nugriqhum falā ṣarīkha lahum wa lā hum yunqażūn(a).
ហើយប្រសិនបើយើងចង់ យើងនឹងពន្លិចពួកគេ។ ដូច្នេះគ្មានអ្នកជួយសម្រាប់ពួកគេទេ ហើយពួកគេក៏មិនត្រូវបានសង្គ្រោះដែរ។
اِلَّا رَحْمَةً مِّنَّا وَمَتَاعًا اِلٰى حِيْنٍ
illā raḥmatam minnā wa matā‘an ilā ḥīn(in).
ប៉ុន្តែ(យើងបានសង្គ្រោះពួកគេ)ដោយក្ដីមេត្តាករុណាដ៏ធំធេងពីយើង និងដើម្បីផ្ដល់ឱ្យពួកគេនូវសេចក្ដីសុខសាន្តមួយរយៈ។
تَنْزِيْلُ الْكِتٰبِ مِنَ اللّٰهِ الْعَزِيْزِ الْحَكِيْمِ
tanzīlul-kitābi minallāhil-‘azīzil-ḥakīm(i).
សៀវភៅនេះ (អាល់កូរ៉ាន) ត្រូវបានដាក់បញ្ចុះដោយអល់ឡោះ ដែលជាអ្នកមានគុណដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត ជាអ្នកមានប្រាជ្ញាបំផុត។
۞ قُلْ يٰعِبَادِيَ الَّذِيْنَ اَسْرَفُوْا عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوْا مِنْ رَّحْمَةِ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ يَغْفِرُ الذُّنُوْبَ جَمِيْعًا ۗاِنَّهٗ هُوَ الْغَفُوْرُ الرَّحِيْمُ
qul yā ‘ibādiyal-lażīna asrafū ‘alā anfusihim lā taqnaṭū mir raḥmatillāh(i), innallāha yagfiruż-żunūba jamī‘ā(n), innahū huwal-gafūrur-raḥīm(u).
ចូរអ្នកពោលថាៈ ឱពួកអ្នកបម្រើរបស់ខ្ញុំដែលហួសពីដែនកំណត់របស់ពួកគេ! ចូរកុំអស់សង្ឃឹមចំពោះសេចក្ដីមេត្តាករុណារបស់អល់ឡោះឡើយ។ ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះអភ័យទោសឱ្យមនុស្សគ្រប់រូបនូវអំពើបាប។ ពិតប្រាកដណាស់ ទ្រង់ជាអ្នកអភ័យទោសឱ្យបំផុត ជាអ្នកអាណិតអាសូរបំផុត។
ثُمَّ كَانَ مِنَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ وَتَوَاصَوْا بِالْمَرْحَمَةِۗ
Ṡumma kāna minal-lażīna āmanū wa tawāṣau biṣ-ṣabri wa tawāṣau bil-marḥamah(ti).
បន្ទាប់មកគាត់គឺជាម្នាក់ក្នុងចំណោមអ្នកដែលជឿ ហើយបានណែនាំគ្នាទៅវិញទៅមកឱ្យអត់ធ្មត់ និងបានណែនាំគ្នាទៅវិញទៅមកឱ្យស្រលាញ់គ្នា។