يَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الشَّهْرِ الْحَرَامِ قِتَالٍ فِيْهِۗ قُلْ قِتَالٌ فِيْهِ كَبِيْرٌ ۗ وَصَدٌّ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَكُفْرٌۢ بِهٖ وَالْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَاِخْرَاجُ اَهْلِهٖ مِنْهُ اَكْبَرُ عِنْدَ اللّٰهِ ۚ وَالْفِتْنَةُ اَكْبَرُ مِنَ الْقَتْلِ ۗ وَلَا يَزَالُوْنَ يُقَاتِلُوْنَكُمْ حَتّٰى يَرُدُّوْكُمْ عَنْ دِيْنِكُمْ اِنِ اسْتَطَاعُوْا ۗ وَمَنْ يَّرْتَدِدْ مِنْكُمْ عَنْ دِيْنِهٖ فَيَمُتْ وَهُوَ كَافِرٌ فَاُولٰۤىِٕكَ حَبِطَتْ اَعْمَالُهُمْ فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ ۚ وَاُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ النَّارِۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ
yas'alūnaka ‘anisy-syahril-ḥarāmi qitālin fīh(i), qul qitālun fīhi kabīr(un), wa ṣaddun ‘an sabīlillāhi wa kufrum bihī wal-masjidil-ḥarām(i), wa ikhrāju ahlihī minhu akbaru ‘indallāh(i), wal-fitnatu akbaru minal-qatl(i), wa lā yazālūna yuqātilūnakum ḥattā yaruddūkum ‘an dīnikum inistaṭā‘ū, wa may yartadid minkum ‘an dīnihī fa yamut wa huwa kāfirun fa ulā'ika ḥabiṭat a‘māluhum fid-dun-yā wal-ākhirah(ti), wa ulā'ika aṣḥābun-nār(i), hum fīhā khālidūn(a).
ओ सभ अहाँ (मुहम्मद) सँ वर्जित मास मे लड़बाक विषय मे पूछलनि। कहब, "ओहि मास मे लड़ब एकटा पैघ (पाप) अछि। मुदा (लोक) केँ अल्लाह केर बाट सँ रोकब, हुनकर आज्ञा नहि मानब, (लोक केँ प्रवेश सँ रोकब) भव्य मस्जिद मे, आ लोक केँ ओकर आसपास सँ बाहर निकालब, अल्लाह केर नजरि मे पैघ (पाप) अछि। जखन कि निंदा हत्या सँ बेसी क्रूर अछि। ओ सब अहाँ सँ लड़ब ता धरि नहि छोड़त जाबत धरि अहाँ अपन धर्म सँ धर्मत्यागी (छोड़ि) नहि जायब, जँ ओ सक्षम होयब। जे कियो।" अहाँ सभ मे अपन धर्म सँ धर्मत्यागी, आ तखन ओ अविश्वास मे मरि जाइत छथि, तखन ओ सभ हुनकर सभक कर्म एहि संसार आ परलोक मे व्यर्थ भ' जाइत छथि, आ ओ सभ नरकक निवासी छथि, ओ सभ ओतहि सदाक लेल रहताह।"
يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لِمَ تَكْفُرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَاَنْتُمْ تَشْهَدُوْنَ
yā ahlal-kitābi lima takfurūna bi'āyātillāhi wa antum tasyhadūn(a).
हे किताबक लोक ! अहाँ अल्लाह के आयत के इन्कार किएक करैत छी, भले अहाँ (सत्य) के जनैत छी?
يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لِمَ تَلْبِسُوْنَ الْحَقَّ بِالْبَاطِلِ وَتَكْتُمُوْنَ الْحَقَّ وَاَنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ ࣖ
yā ahlal-kitābi lima talbisūnal-ḥaqqa bil-bāṭili wa taktumūnal-ḥaqqa wa antum ta‘lamūn.
हे किताबक लोक ! अहाँ सत्य केँ मिथ्या मे किएक मिला दैत छी, आ सत्य केँ नुकाबैत छी, भले अहाँ जनैत छी?
وَقَالَتْ طَّاۤىِٕفَةٌ مِّنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ اٰمِنُوْا بِالَّذِيْٓ اُنْزِلَ عَلَى الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَجْهَ النَّهَارِ وَاكْفُرُوْٓا اٰخِرَهٗ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَۚ
wa qālaṭ-ṭā'ifatum min ahlil-kitābi āminū bil-lażī unzila ‘alal-lażīna āmanū wajhan-nahāri wakfurū ākhirahū la‘allahum yarji‘ūn(a).
आरू किताब केरऽ लोगऽ के एक समूह (एक-दूसरा स॑) कहलकै, "दिन केरऽ आरंभ में जे बात विश्वासी सिनी के सामने प्रकट होय गेलऽ छेलै, ओकरा पर विश्वास करी क॑ अंत में ओकरा नकारऽ, ताकि वू (अविश्वास में) वापस आबी जाय ।
قُلْ يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لِمَ تَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ مَنْ اٰمَنَ تَبْغُوْنَهَا عِوَجًا وَّاَنْتُمْ شُهَدَاۤءُ ۗ وَمَا اللّٰهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُوْنَ
qul yā ahlal-kitābi lima taṣuddūna ‘an sabīlillāhi man āmana tabgūnahā ‘iwajaw wa antum syuhadā'(u), wa mallāhu bigāfilin ‘ammā ta‘malūn(a).
कहू (मुहम्मद), "हे किताब के लोग! अहाँ सब विश्वास करय वाला के अल्लाह के रास्ता स कियैक बाधा दैत छी, अहाँ चाहैत छी जे ई (अल्लाह के रास्ता) टेढ़ हो, भले अहाँ सब देखैत छी?" आ अल्लाह अहाँ जे काज करैत छी ताहि सँ अनभिज्ञ नहि छथि।
وَاِذَا قِيْلَ لَهُمْ تَعَالَوْا اِلٰى مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ وَاِلَى الرَّسُوْلِ رَاَيْتَ الْمُنٰفِقِيْنَ يَصُدُّوْنَ عَنْكَ صُدُوْدًاۚ
wa iżā qīla lahum ta‘ālau ilā mā anzalallāhu wa ilar-rasūli ra'aital-munāfiqīna yaṣuddūna ‘anka ṣudūdā(n).
आ जखन हुनका सब स कहल जायत जे "अल्लाह जे किछु उतारलनि अछि ओकर आऊ (आज्ञाकारी) करू आ रसूलुल्लाह के (आज्ञाकारी) करू" त (निस्संदेह) अहाँ (मुहम्मद) देखब जे पाखंडी अहाँ सब के जोर स रोकैत अछि।
فَبِظُلْمٍ مِّنَ الَّذِيْنَ هَادُوْا حَرَّمْنَا عَلَيْهِمْ طَيِّبٰتٍ اُحِلَّتْ لَهُمْ وَبِصَدِّهِمْ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ كَثِيْرًاۙ
fa biẓulmim minal-lażīna hādū ḥarramnā ‘alaihim ṭayyibātin uḥillat lahum wa biṣaddihim ‘an sabīlillāhi kaṡīrā(n).
यहूदी सभक अन्यायक कारणेँ हम सभ हुनका सभ केँ नीक काज मना कऽ देलियनि जे (पहिने) जायज छल; आ एहि लेल जे ओ सब अल्लाह के रास्ता स (दोसर के) बाधा दैत छल,
اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَصَدُّوْا عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ قَدْ ضَلُّوْا ضَلٰلًا ۢ بَعِيْدًا
innal-lażīna kafarū wa ṣaddū ‘an sabīlillāhi qad ḍallū ḍalālam ba‘īdā(n).
सचमुच, जे लोग काफिर करै छै आरू (दोसरऽ क॑) अल्लाह केरऽ रास्ता स॑ बाधा पहुँचै छै, वू सचमुच बहुत भटकलऽ छै ।
وَكَيْفَ يُحَكِّمُوْنَكَ وَعِنْدَهُمُ التَّوْرٰىةُ فِيْهَا حُكْمُ اللّٰهِ ثُمَّ يَتَوَلَّوْنَ مِنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ ۗوَمَآ اُولٰۤىِٕكَ بِالْمُؤْمِنِيْنَ ࣖ
wa kaifa yuḥakkimūnaka wa ‘indahumut-taurātu fīhā ḥukmullāhi ṡumma yatawallauna mim ba‘di żālik(a), wa mā ulā'ika bil-mu'minīn(a).
आ ओ सभ अहाँकेँ अपन न्यायाधीश कोना बनाओत, जखन कि हुनका सभ लग तोराह अछि जाहिमे अल्लाहक नियम अछि, आ तखन तकर बाद ओ सभ मुँह घुमा लैत छथि? सचमुच, ओ सभ आस्तिक नहि छथि।
مَا الْمَسِيْحُ ابْنُ مَرْيَمَ اِلَّا رَسُوْلٌۚ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُۗ وَاُمُّهٗ صِدِّيْقَةٌ ۗ كَانَا يَأْكُلَانِ الطَّعَامَ ۗ اُنْظُرْ كَيْفَ نُبَيِّنُ لَهُمُ الْاٰيٰتِ ثُمَّ انْظُرْ اَنّٰى يُؤْفَكُوْنَ
mal-masīḥubnu maryama illā rasūl(un), qad khalat min qablihir rusul(u), wa ummuhū ṣiddīqah(tun), kānā ya'kulāniṭ-ṭa‘ām(a), unẓur kaifa nubayyinu lahumul-āyāti ṡummanẓur annā yu'fakūn(a).
मरियम के बेटा मसीह खाली एगो प्रेरित छेलै। एहि सँ पहिने कतेको प्रेरित गुजरल छलाह। आ ओकर माय एहन व्यक्ति छलीह जे सत्यक पालन करैत छलीह । दुनू गोटे प्रायः भोजन करैत छथि । अवलोकन करू जे हम हुनका (पुस्तक के लोक) के कोना श्लोक (शक्ति के चिन्ह) के व्याख्या करैत छी, फेर अवलोकन करू जे कोना ओ (हुनकर इच्छा स) घुमा देल जाइत छथि |
اَلَّذِيْنَ يَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَيَبْغُوْنَهَا عِوَجًاۚ وَهُمْ بِالْاٰخِرَةِ كٰفِرُوْنَۘ
al-lażīna yaṣuddūna ‘an sabīlillāhi wa yabgūnahā ‘iwajā(n), wa hum bil-ākhirati kāfirūn(a).
(अर्थात) जे (अन्य) के अल्लाह के रास्ता में बाधा डालैत छथि आ ओकरा मोड़य चाहैत छथि | परलोक के नकारय वाला वैह छैथ।”
وَلَا تَقْعُدُوْا بِكُلِّ صِرَاطٍ تُوْعِدُوْنَ وَتَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ مَنْ اٰمَنَ بِهٖ وَتَبْغُوْنَهَا عِوَجًاۚ وَاذْكُرُوْٓا اِذْ كُنْتُمْ قَلِيْلًا فَكَثَّرَكُمْۖ وَانْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِيْنَ
wa lā taq‘udū bikulli ṣirāṭin tū‘idūna wa taṣuddūna ‘an sabīlillāhi man āmana bihī wa tabgūnahā ‘iwajā(n), ważkurū iż kuntum qalīlan fa kaṡṡarakum, wanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-mufsidīn(a).
आरू मुसलमानऽ क॑ अल्लाह केरऽ रास्ता स॑ डराबै आरू ओकरा रोकी क॑ आरू ओकरा मोड़ै के इच्छा करी क॑ कोनो भी रास्ता प॑ नै बैठऽ । याद राखू जखन अहाँ कम छलहुँ तखन अल्लाह अहाँक संख्या बढ़ा देलनि। आ नुकसान पहुँचनिहार के की होइत छैक ताहि पर ध्यान दियौक।
وَمَا لَهُمْ اَلَّا يُعَذِّبَهُمُ اللّٰهُ وَهُمْ يَصُدُّوْنَ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَمَا كَانُوْٓا اَوْلِيَاۤءَهٗۗ اِنْ اَوْلِيَاۤؤُهٗٓ اِلَّا الْمُتَّقُوْنَ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ
wa mā lahum allā yu‘ażżibahumullāhu wa hum yaṣuddūna ‘anil-masjidil-ḥarāmi wa mā kānū auliyā'ah(ū), in auliyā'uhū illal-muttaqūna wa lākinna akṡarahum lā ya‘lamūn(a).
आरू अल्लाह ओकरा सिनी क॑ सजा कियैक नै दै छै, भले ही वू (लोक) क॑ भव्य मस्जिद म॑ (जाय) स॑ रोकै छै आरू वू लोगऽ क॑ नै छै जेकरा ओकरा प॑ नियंत्रण रखै के अधिकार छै । एकरा पर नियंत्रण रखबाक अधिकार मात्र ओहि लोक केँ छनि जे पुण्यात्मा छथि, मुदा बेसी केँ ई नहि बुझल छनि।
اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا يُنْفِقُوْنَ اَمْوَالَهُمْ لِيَصُدُّوْا عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗفَسَيُنْفِقُوْنَهَا ثُمَّ تَكُوْنُ عَلَيْهِمْ حَسْرَةً ثُمَّ يُغْلَبُوْنَ ەۗ وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِلٰى جَهَنَّمَ يُحْشَرُوْنَۙ
innal-lażīna kafarū yunfiqūna amwālahum liyaṣuddū ‘an sabīlillāh(i), fa sayunfiqūnahā ṡumma takūnu ‘alaihim ḥasratan ṡumma yuglabūn(a), wal-lażīna kafarū ilā jahannama yuḥsyarūn(a).
सचमुच, जे काफिर करै छै, वू अपनऽ धन-दौलत (लोग) क॑ अल्लाह केरऽ रास्ता स॑ बाधा पहुँचै लेली खर्च करै छै । ओहि धन केँ ओ सभ (आओर) खर्च करताह, तखन स्वयं पछताओत, आ अंततः पराजित भ' जेताह। काफिर सभ नरक मे जमा भ' जेताह,
وَلَا تَكُوْنُوْا كَالَّذِيْنَ خَرَجُوْا مِنْ دِيَارِهِمْ بَطَرًا وَّرِئَاۤءَ النَّاسِ وَيَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗوَاللّٰهُ بِمَايَعْمَلُوْنَ مُحِيْطٌ
wa lā takūnū kal-lażīna kharajū min diyārihim baṭaraw wa ri'ā'an-nāsi wa yaṣuddūna ‘an sabīlillāh(i), wallāhu bimā ya‘malūna muḥīṭ(un).
आ ओहि लोक जकाँ नहि बनू जे अपन सासुर छोड़ि अहंकार महसूस करैत छथि आ लोक (रिया) द्वारा प्रशंसा करय चाहैत छथि आ (लोक) केँ अल्लाह केर मार्ग सँ बाधित करैत छथि। अल्लाह हुनकर सब काज के ढक दैत छथिन
اِشْتَرَوْا بِاٰيٰتِ اللّٰهِ ثَمَنًا قَلِيْلًا فَصَدُّوْا عَنْ سَبِيْلِهٖۗ اِنَّهُمْ سَاۤءَ مَاكَانُوْا يَعْمَلُوْنَ
isytarau bi'āyātillāhi ṡaman qalīlan fa ṣaddū ‘an sabīlih(ī), innahum sā'a mā kānū ya‘malūn(a).
ओ सब अल्लाह के आयत के कम दाम में बेचैत छथि, आ (लोक के) अल्लाह के रास्ता स बाधित करैत छथि। सत्ते, ओ सभ जे करैत छथि से अधलाह अछि।
۞ يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنَّ كَثِيْرًا مِّنَ الْاَحْبَارِ وَالرُّهْبَانِ لَيَأْكُلُوْنَ اَمْوَالَ النَّاسِ بِالْبَاطِلِ وَيَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗوَالَّذِيْنَ يَكْنِزُوْنَ الذَّهَبَ وَالْفِضَّةَ وَلَا يُنْفِقُوْنَهَا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۙفَبَشِّرْهُمْ بِعَذَابٍ اَلِيْمٍۙ
yā ayyuhal-lażīna āmanū inna kaṡīram minal-aḥbāri war-ruhbāni laya'kulūna amwālan-nāsi bil-bāṭili wa yaṣuddūna ‘an sabīlillāh(i), wal-lażīna yaknizūnaż-żahaba wal-fiḍḍata wa lā yunfiqūnahā fī sabīlillāh(i), fa basysyirhum bi‘ażābin alīm(in).
हे विश्वास करनिहार! सचमुच, बहुतो धर्मात्मा लोक आ ओकर भिक्षु वास्तव मे लोकक धन के झूठ तरीका स उपभोग करैत छथि, आ (ओ सब) (लोक) के अल्लाह के रास्ता स बाधित करैत छथि | आ जे सोना-चानी के भंडार करैत अछि आ ओकरा अल्लाह के रास्ता में खर्च नै करैत अछि, तखन ओकरा खुशखबरी दैत अछि, (जे ओकरा सब के भेटत) एकटा कष्टदायक सजा
الَّذِيْنَ يَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَيَبْغُوْنَهَا عِوَجًاۗ وَهُمْ بِالْاٰخِرَةِ هُمْ كفِٰرُوْنَ
al-lażīna yaṣuddūna ‘an sabīlillāhi wa yabgūnahā ‘iwajā(n), wa hum bil-ākhirati hum kāfirūn(a).
(अर्थात) जे अल्लाह के रास्ता में बाधा डालैत छथि आ ओकरा टेढ़ करय चाहैत छथि | आ ई ओ सभ छथि जे परलोक मे विश्वास नहि करैत छथि |
ۨالَّذِيْنَ يَسْتَحِبُّوْنَ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا عَلَى الْاٰخِرَةِ وَيَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَيَبْغُوْنَهَا عِوَجًا ۗ اُولٰۤىِٕكَ فِيْ ضَلٰلٍۢ بَعِيْدٍ
allażīna yastaḥibbūnal-ḥayātad-dun-yā ‘alal-ākhirati wa yaṣuddūna ‘an sabīlillāhi wa yabgūnahā ‘iwajā(n), ulā'ika fī ḍalālim ba‘īd(in).
(अर्थात) जे लोक परलोक स बेसी दुनिया के जीवन पसंद करैत छथि, आ (लोग) के अल्लाह के रास्ता स बाधा पहुंचाबैत छथि आ कुटिलता के इच्छा रखैत छथि। गहींर त्रुटि मे छथि।
وَجَعَلُوْا لِلّٰهِ اَنْدَادًا لِّيُضِلُّوْا عَنْ سَبِيْلِهٖۗ قُلْ تَمَتَّعُوْا فَاِنَّ مَصِيْرَكُمْ اِلَى النَّارِ
wa ja‘alū lillāhi andādal liyuḍillū ‘an sabīlih(ī), qul tamatta‘ū fa inna maṣīrakum ilan-nār(i).
आरू वू (काफिर) अल्लाह केरऽ प्रतिद्वंदी खड़ा करी क॑ (लोक) क॑ हुनकऽ रास्ता स॑ भटकाय देल॑ छै । कहू (हे मुहम्मद): “आनन्दित रहू, कारण अहाँक अंतिम मंजिल अग्नि अछि।”
اَلَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَصَدُّوْا عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ زِدْنٰهُمْ عَذَابًا فَوْقَ الْعَذَابِ بِمَا كَانُوْا يُفْسِدُوْنَ
allażīna kafarū wa ṣaddū ‘an sabīlillāhi zidnāhum ‘ażāban fauqal-‘ażābi bimā kānū yufsidūn(a).
जे लोग काफिर करै छै आरू (लोग) के अल्लाह के रास्ता में बाधा डालै छै, ओकरा हम ओकरा यातना पर यातना बढ़ाबै छियै, कैन्हेंकि वू हमेशा बदमाशी करै छै।
وَلَا تَتَّخِذُوْٓا اَيْمَانَكُمْ دَخَلًا ۢ بَيْنَكُمْ فَتَزِلَّ قَدَمٌۢ بَعْدَ ثُبُوْتِهَا وَتَذُوْقُوا السُّوْۤءَ بِمَا صَدَدْتُّمْ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۚوَلَكُمْ عَذَابٌ عَظِيْمٌ
wa lā tattakhiżū aimānakum dakhalam bainakum fa tazilla qadamum ba‘da ṡubūtihā wa tażūqus-sū'a bimā ṣadattum ‘an sabīlillāh(i), wa lakum ‘ażābun ‘aẓīm(un).
आ अपन शपथ केँ अहाँ सभक बीच धोखाक औजार नहि बनाउ, जाहि सँ (अहाँक) पैर मजबूती सँ स्थापित भेलाक बाद फिसल जाइत अछि, आ अहाँ सभ केँ (दुनिया मे) बुराईक अनुभव होयत, कारण अहाँ सभ (मनुख केँ) अल्लाह केर मार्ग सँ बाधित करैत छी, आ अहाँ केँ एकटा पैघ सजा भेटत।
وَاِنْ كَادُوْا لَيَفْتِنُوْنَكَ عَنِ الَّذِيْٓ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ لِتَفْتَرِيَ عَلَيْنَا غَيْرَهٗۖ وَاِذًا لَّاتَّخَذُوْكَ خَلِيْلًا
wa in kādū layaftinūnaka ‘anil-lażī auḥainā ilaika litaftariya ‘alainā gairah(ū), wa iżal lattakhażūka khalīlā(n).
आ ओ सभ अहाँ (मुहम्मद) केँ लगभग ओहि बात सँ दूर क' देलक जे हम अहाँ सभ केँ प्रकट केने छी, जाहि सँ अहाँ हमरा सभक विरुद्ध किछु आओर आविष्कार क' सकब; आ जँ से अछि तँ ओ सभ अहाँकेँ निष्ठावान मित्र अवश्य बना देत।
اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَيَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَالْمَسْجِدِ الْحَرَامِ الَّذِيْ جَعَلْنٰهُ لِلنَّاسِ سَوَاۤءً ۨالْعَاكِفُ فِيْهِ وَالْبَادِۗ وَمَنْ يُّرِدْ فِيْهِ بِاِلْحَادٍۢ بِظُلْمٍ نُّذِقْهُ مِنْ عَذَابٍ اَلِيْمٍ ࣖ
innal-lażīna kafarū wa yaṣuddūna ‘an sabīlillāhi wal-masjidil-ḥarāmil-lażī ja‘alnāhu lin-nāsi sawā'anil-‘ākifu fīhi wal-bād(i), wa may yurid fīhi bi'ilḥādim biẓulmin nużiqhu min ‘ażābin alīm(in).
सचमुच, जे लोग अविश्वास करै छै आरू जे (मनुष्य क॑) अल्लाह केरऽ रास्ता स॑ आरू पवित्र मस्जिद स॑ बाधा पहुँचै छै जेकरा हम्में सब मनुष्य लेली खुला करी देल॑ छियै, चाहे वू वहाँ रह॑ वाला होय या बाहर स॑ आबै वाला आरू जे भी ओकरा म॑ अन्याय करै के इरादा रखै छै, ओकरा हम्में निश्चित रूप स॑ ओकरा कष्टदायक सजा देबै ।
وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَّشْتَرِيْ لَهْوَ الْحَدِيْثِ لِيُضِلَّ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ بِغَيْرِ عِلْمٍۖ وَّيَتَّخِذَهَا هُزُوًاۗ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عَذَابٌ مُّهِيْنٌ
wa minan-nāsi may yasytarī lahwal-ḥadīṡi liyuḍilla ‘an sabīlillāhi bigairi ‘ilmiw wa yattakhiżahā huzuwā(n), ulā'ika lahum ‘ażābum muhīn(un).
आरू मनुष्य के बीच ऐन्हऽ भी छै जे बेकार बात के प्रयोग करी क॑ (लोक) क॑ अल्लाह केरऽ रास्ता स॑ बिना ज्ञान के भटकाय दै छै आरू ओकरऽ मजाक उड़ाबै छै । अपमानजनक सजाय भेटतनि।
اَلَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَصَدُّوْا عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ اَضَلَّ اَعْمَالَهُمْ
allażīna kafarū wa ṣaddū ‘an sabīlillāhi aḍalla a‘mālahum.
जे लोग अविश्वास करै छै आरू (लोग) क॑ अल्लाह के रास्ता स॑ बाधा पहुँचै छै, अल्लाह ओकरऽ सब करम मिटाबै छै ।
اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَصَدُّوْا عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَشَاۤقُّوا الرَّسُوْلَ مِنْۢ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمُ الْهُدٰى لَنْ يَّضُرُّوا اللّٰهَ شَيْـًٔاۗ وَسَيُحْبِطُ اَعْمَالَهُمْ
innal-lażīna kafarū wa ṣaddū ‘an sabīlillāhi wa syāqqur-rasūla mim ba‘di mā tabayyana lahumul-hudā lay yaḍurrullāha syai'ā(n), wa sayuḥbiṭu a‘mālahum.
सचमुच, जे लोग अल्लाह के रास्ता पर काफिर करै छै आरू (अन्य के) बाधा पहुँचै छै आरू ओकरा स्पष्ट मार्गदर्शन देला के बाद रसूलुल्लाह के प्रति दुश्मनी करै छै, वू अल्लाह के कनिको नुकसान (हानि) नै पहुँचा सकै छै। आ एक दिन अल्लाह हुनकर सब कर्म मेटा देत।
اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَصَدُّوْا عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ثُمَّ مَاتُوْا وَهُمْ كُفَّارٌ فَلَنْ يَّغْفِرَ اللّٰهُ لَهُمْ
innal-lażīna kafarū wa ṣaddū ‘an sabīlillāhi ṡumma mātū wa hum kuffārun falay yagfirallāhu lahum.
सचमुच, जे लोग अल्लाह के रास्ता पर काफिर करै छै आरू (दोसरऽ के) बाधा पहुँचै छै आरू ओकरा बाद वू काफिर के रूप में मर॑ छै, तखनिये अल्लाह ओकरा माफ नै करतै ।
اِتَّخَذُوْٓا اَيْمَانَهُمْ جُنَّةً فَصَدُّوْا عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ فَلَهُمْ عَذَابٌ مُّهِيْنٌ
ittakhażū aimānahum junnatan fa ṣaddū ‘an sabīlillāhi falahum ‘ażābum muhīn(un).
ओ सब अपन शपथ के ढाल बना दैत छथि, फेर (मनुख) के अल्लाह के रास्ता स बाधा पहुंचाबैत छथि, तखन हुनका सब लेल अपमानजनक सजा होयत।
اِتَّخَذُوْٓا اَيْمَانَهُمْ جُنَّةً فَصَدُّوْا عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗاِنَّهُمْ سَاۤءَ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ
ittakhażū aimānahum junnatan faṣaddū ‘an sabīlillāh(i), innahum sā'a mā kānū ya‘malūn(a).
अपन शपथ के ढाल बना दैत छथि, फेर (मनुख) के अल्लाह के रास्ता स बाधा पहुंचाबैत छथि। सच मे, कतेक खराब काज केने छथि।