يَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الشَّهْرِ الْحَرَامِ قِتَالٍ فِيْهِۗ قُلْ قِتَالٌ فِيْهِ كَبِيْرٌ ۗ وَصَدٌّ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَكُفْرٌۢ بِهٖ وَالْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَاِخْرَاجُ اَهْلِهٖ مِنْهُ اَكْبَرُ عِنْدَ اللّٰهِ ۚ وَالْفِتْنَةُ اَكْبَرُ مِنَ الْقَتْلِ ۗ وَلَا يَزَالُوْنَ يُقَاتِلُوْنَكُمْ حَتّٰى يَرُدُّوْكُمْ عَنْ دِيْنِكُمْ اِنِ اسْتَطَاعُوْا ۗ وَمَنْ يَّرْتَدِدْ مِنْكُمْ عَنْ دِيْنِهٖ فَيَمُتْ وَهُوَ كَافِرٌ فَاُولٰۤىِٕكَ حَبِطَتْ اَعْمَالُهُمْ فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ ۚ وَاُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ النَّارِۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

yas'alūnaka ‘anisy-syahril-ḥarāmi qitālin fīh(i), qul qitālun fīhi kabīr(un), wa ṣaddun ‘an sabīlillāhi wa kufrum bihī wal-masjidil-ḥarām(i), wa ikhrāju ahlihī minhu akbaru ‘indallāh(i), wal-fitnatu akbaru minal-qatl(i), wa lā yazālūna yuqātilūnakum ḥattā yaruddūkum ‘an dīnikum inistaṭā‘ū, wa may yartadid minkum ‘an dīnihī fa yamut wa huwa kāfirun fa ulā'ika ḥabiṭat a‘māluhum fid-dun-yā wal-ākhirah(ti), wa ulā'ika aṣḥābun-nār(i), hum fīhā khālidūn(a).

له تا څخه (محمد صلی الله علیه وسلم) پوښتنه وکړه چې په حرامه میاشت کې جګړه کول څومره لویه ګناه ده. ووایه: "په دې میاشت کې جګړه کول لویه ګناه ده. خو د الله له لارې څخه د خلکو منع کول، د هغه نافرماني کول، مسجدالحرام ته د خلکو د ننوتلو څخه منع کول او د هغه له شاوخوا څخه د خلکو ایستل د الله په نزد لویه ګناه ده. په داسې حال کې چې تهمت لګول د قتل څخه ډیر ظالمانه دي. دوی به له تاسو سره تر هغه وخته پورې جګړه ونه کړي تر څو چې تاسو له خپل دین څخه وګرځئ، که دوی وکولی شي. څوک چې له تاسو څخه له خپل دین څخه مرتد شي، او بیا په کفر کې مړ شي، نو د دوی عملونه په دنیا او آخرت کې ضایع دي، او دوی د دوزخ اوسیدونکي دي، دوی به هلته تل پاتې وي."

يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لِمَ تَكْفُرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَاَنْتُمْ تَشْهَدُوْنَ

yā ahlal-kitābi lima takfurūna bi'āyātillāhi wa antum tasyhadūn(a).

اې اهل کتابو! ولې د الله تعالی له آیتونو څخه انکار کوئ، سره له دې چې تاسو (حقیقت) پوهیږئ؟

يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لِمَ تَلْبِسُوْنَ الْحَقَّ بِالْبَاطِلِ وَتَكْتُمُوْنَ الْحَقَّ وَاَنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ ࣖ

yā ahlal-kitābi lima talbisūnal-ḥaqqa bil-bāṭili wa taktumūnal-ḥaqqa wa antum ta‘lamūn.

اې اهل کتابو! ولې تاسو حق له باطل سره ګډوئ او حق پټوئ، سره له دې چې تاسو پوهېږئ؟

وَقَالَتْ طَّاۤىِٕفَةٌ مِّنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ اٰمِنُوْا بِالَّذِيْٓ اُنْزِلَ عَلَى الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَجْهَ النَّهَارِ وَاكْفُرُوْٓا اٰخِرَهٗ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَۚ

wa qālaṭ-ṭā'ifatum min ahlil-kitābi āminū bil-lażī unzila ‘alal-lażīna āmanū wajhan-nahāri wakfurū ākhirahū la‘allahum yarji‘ūn(a).

او د اهل کتابو یوې ډلې (یو بل ته) وویل: "په هغه څه چې په مومنانو باندې د ورځې په پیل کې نازل شوي دي ایمان راوړئ او په پای کې یې انکار وکړئ، ترڅو دوی بیرته (کفر ته) راوګرځي."

قُلْ يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لِمَ تَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ مَنْ اٰمَنَ تَبْغُوْنَهَا عِوَجًا وَّاَنْتُمْ شُهَدَاۤءُ ۗ وَمَا اللّٰهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُوْنَ

qul yā ahlal-kitābi lima taṣuddūna ‘an sabīlillāhi man āmana tabgūnahā ‘iwajaw wa antum syuhadā'(u), wa mallāhu bigāfilin ‘ammā ta‘malūn(a).

ووایه (محمد صلی الله علیه وسلم)، "ای اهل کتابو! ولې تاسو هغه کسان چې ایمان یې راوړی دی د الله له لارې څخه منع کوئ، تاسو غواړئ چې دا (د الله لاره) کږه وي، سره له دې چې تاسو ګورئ؟" او الله له هغه څه څخه بې خبره نه دی چې تاسو یې کوئ.

وَاِذَا قِيْلَ لَهُمْ تَعَالَوْا اِلٰى مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ وَاِلَى الرَّسُوْلِ رَاَيْتَ الْمُنٰفِقِيْنَ يَصُدُّوْنَ عَنْكَ صُدُوْدًاۚ

wa iżā qīla lahum ta‘ālau ilā mā anzalallāhu wa ilar-rasūli ra'aital-munāfiqīna yaṣuddūna ‘anka ṣudūdā(n).

او کله چې هغوی ته وویل شي چې راشئ (د هغه څه اطاعت وکړئ چې الله نازل کړي دي) او د رسول (اطاعت وکړئ)، نو (بې له شکه) ته به منافقان ووینې چې ستا مخه نیسي.

فَبِظُلْمٍ مِّنَ الَّذِيْنَ هَادُوْا حَرَّمْنَا عَلَيْهِمْ طَيِّبٰتٍ اُحِلَّتْ لَهُمْ وَبِصَدِّهِمْ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ كَثِيْرًاۙ

fa biẓulmim minal-lażīna hādū ḥarramnā ‘alaihim ṭayyibātin uḥillat lahum wa biṣaddihim ‘an sabīlillāhi kaṡīrā(n).

د یهودیانو د ظلم له امله، موږ پر هغوی هغه پاک شیان حرام کړل چې (پخوا) حلال وو؛ او ځکه چې دوی د الله له لارې څخه (نور) منع کول؛

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَصَدُّوْا عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ قَدْ ضَلُّوْا ضَلٰلًا ۢ بَعِيْدًا

innal-lażīna kafarū wa ṣaddū ‘an sabīlillāhi qad ḍallū ḍalālam ba‘īdā(n).

په حقيقت کې هغه کسان چې کافران شوي دي او د الله له لارې څخه يې (خلک) منع کړي دي، په رښتيا سره په ډېرې لرې ګمراهۍ کې لوېدلي دي.

وَكَيْفَ يُحَكِّمُوْنَكَ وَعِنْدَهُمُ التَّوْرٰىةُ فِيْهَا حُكْمُ اللّٰهِ ثُمَّ يَتَوَلَّوْنَ مِنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ ۗوَمَآ اُولٰۤىِٕكَ بِالْمُؤْمِنِيْنَ ࣖ

wa kaifa yuḥakkimūnaka wa ‘indahumut-taurātu fīhā ḥukmullāhi ṡumma yatawallauna mim ba‘di żālik(a), wa mā ulā'ika bil-mu'minīn(a).

او څنګه به تا خپل قاضي وټاکي، حال دا چې د دوی سره تورات دی چې په هغه کې د الله قانون دی، او بیا له هغه وروسته مخ اړوي؟ په حقیقت کې دوی مؤمنان نه دي.

مَا الْمَسِيْحُ ابْنُ مَرْيَمَ اِلَّا رَسُوْلٌۚ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُۗ وَاُمُّهٗ صِدِّيْقَةٌ ۗ كَانَا يَأْكُلَانِ الطَّعَامَ ۗ اُنْظُرْ كَيْفَ نُبَيِّنُ لَهُمُ الْاٰيٰتِ ثُمَّ انْظُرْ اَنّٰى يُؤْفَكُوْنَ

mal-masīḥubnu maryama illā rasūl(un), qad khalat min qablihir rusul(u), wa ummuhū ṣiddīqah(tun), kānā ya'kulāniṭ-ṭa‘ām(a), unẓur kaifa nubayyinu lahumul-āyāti ṡummanẓur annā yu'fakūn(a).

د مریم زوی مسیح یوازې یو رسول و. له دې مخکې ډېر رسولان تېر شوي وو. او د هغه مور حق ته غاړه ایښې وه. دواړه معمولا خواړه خوري. وګورئ چې موږ څنګه دوی (د کتاب خلکو) ته آیتونه (د قدرت نښې) تشریح کوو، بیا وګورئ چې دوی څنګه (د خپلو غوښتنو له امله) اړول کیږي.

اَلَّذِيْنَ يَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَيَبْغُوْنَهَا عِوَجًاۚ وَهُمْ بِالْاٰخِرَةِ كٰفِرُوْنَۘ

al-lażīna yaṣuddūna ‘an sabīlillāhi wa yabgūnahā ‘iwajā(n), wa hum bil-ākhirati kāfirūn(a).

(یعنې) هغه کسان چې د الله له لارې څخه (نور) منع کوي او د هغې د منحرفولو هڅه کوي. دا هغه کسان دي چې د آخرت انکار کوي.

وَلَا تَقْعُدُوْا بِكُلِّ صِرَاطٍ تُوْعِدُوْنَ وَتَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ مَنْ اٰمَنَ بِهٖ وَتَبْغُوْنَهَا عِوَجًاۚ وَاذْكُرُوْٓا اِذْ كُنْتُمْ قَلِيْلًا فَكَثَّرَكُمْۖ وَانْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِيْنَ

wa lā taq‘udū bikulli ṣirāṭin tū‘idūna wa taṣuddūna ‘an sabīlillāhi man āmana bihī wa tabgūnahā ‘iwajā(n), ważkurū iż kuntum qalīlan fa kaṡṡarakum, wanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-mufsidīn(a).

او په هیڅ لاره کې مه کېنئ چې مومنان د الله له لارې څخه ووېروئ او منع یې کړئ او وغواړئ چې هغه وګرځوئ. په یاد ولرئ کله چې تاسو لږ وئ، نو الله ستاسو شمیر زیات کړ. او پام وکړئ چې د هغو کسانو سره څه کیږي چې زیان رسوي.

وَمَا لَهُمْ اَلَّا يُعَذِّبَهُمُ اللّٰهُ وَهُمْ يَصُدُّوْنَ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَمَا كَانُوْٓا اَوْلِيَاۤءَهٗۗ اِنْ اَوْلِيَاۤؤُهٗٓ اِلَّا الْمُتَّقُوْنَ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

wa mā lahum allā yu‘ażżibahumullāhu wa hum yaṣuddūna ‘anil-masjidil-ḥarāmi wa mā kānū auliyā'ah(ū), in auliyā'uhū illal-muttaqūna wa lākinna akṡarahum lā ya‘lamūn(a).

او ولې الله تعالی دوی ته سزا نه ورکوي که څه هم دوی (خلک) د مسجد الحرام (د لیدو) څخه منع کوي او دوی هغه خلک نه دي چې د دې د کنټرول حق لري؟ یوازې هغه خلک چې د دې د کنټرول حق لري هغه دي چې متقیان دي، مګر ډیری یې نه پوهیږي.

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا يُنْفِقُوْنَ اَمْوَالَهُمْ لِيَصُدُّوْا عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗفَسَيُنْفِقُوْنَهَا ثُمَّ تَكُوْنُ عَلَيْهِمْ حَسْرَةً ثُمَّ يُغْلَبُوْنَ ەۗ وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِلٰى جَهَنَّمَ يُحْشَرُوْنَۙ

innal-lażīna kafarū yunfiqūna amwālahum liyaṣuddū ‘an sabīlillāh(i), fa sayunfiqūnahā ṡumma takūnu ‘alaihim ḥasratan ṡumma yuglabūn(a), wal-lażīna kafarū ilā jahannama yuḥsyarūn(a).

په حقیقت کې، هغه کسان چې کافران دي خپل مالونه د الله له لارې څخه د خلکو د منع کولو لپاره لګوي. دوی به دا مالونه (هم) مصرف کړي، بیا به دوی په خپله پښیمانه شي، او بالاخره به مات شي. کافران به دوزخ ته راټول شي.

وَلَا تَكُوْنُوْا كَالَّذِيْنَ خَرَجُوْا مِنْ دِيَارِهِمْ بَطَرًا وَّرِئَاۤءَ النَّاسِ وَيَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗوَاللّٰهُ بِمَايَعْمَلُوْنَ مُحِيْطٌ

wa lā takūnū kal-lażīna kharajū min diyārihim baṭaraw wa ri'ā'an-nāsi wa yaṣuddūna ‘an sabīlillāh(i), wallāhu bimā ya‘malūna muḥīṭ(un).

او د هغو خلکو په څېر مه کېږئ چې له خپل ټاټوبي څخه په تکبر او د خلکو له خوا د ستاینې په هیله ووځي او د الله له لارې څخه خلک منع کوي. الله د دوی هر عمل پوښي.

اِشْتَرَوْا بِاٰيٰتِ اللّٰهِ ثَمَنًا قَلِيْلًا فَصَدُّوْا عَنْ سَبِيْلِهٖۗ اِنَّهُمْ سَاۤءَ مَاكَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

isytarau bi'āyātillāhi ṡaman qalīlan fa ṣaddū ‘an sabīlih(ī), innahum sā'a mā kānū ya‘malūn(a).

دوی د الله تعالی آیتونه په لږ قیمت پلوري او (خلک) د الله تعالی له لارې څخه منع کوي، په حقیقت کې هغه څه چې دوی یې کوي بد دي.

۞ يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنَّ كَثِيْرًا مِّنَ الْاَحْبَارِ وَالرُّهْبَانِ لَيَأْكُلُوْنَ اَمْوَالَ النَّاسِ بِالْبَاطِلِ وَيَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗوَالَّذِيْنَ يَكْنِزُوْنَ الذَّهَبَ وَالْفِضَّةَ وَلَا يُنْفِقُوْنَهَا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۙفَبَشِّرْهُمْ بِعَذَابٍ اَلِيْمٍۙ

yā ayyuhal-lażīna āmanū inna kaṡīram minal-aḥbāri war-ruhbāni laya'kulūna amwālan-nāsi bil-bāṭili wa yaṣuddūna ‘an sabīlillāh(i), wal-lażīna yaknizūnaż-żahaba wal-fiḍḍata wa lā yunfiqūnahā fī sabīlillāh(i), fa basysyirhum bi‘ażābin alīm(in).

اې هغو کسانو چې ایمان مو راوړی دی! په حقیقت کې ډېری متقیان او د هغوی راهبان د خلکو شتمني په ناحقه خوري او (خلک) د الله له لارې څخه منع کوي. او هغه کسان چې سره زر او سپین زر ذخیره کوي او د الله په لاره کې یې نه لګوي، نو هغوی ته د دردناک عذاب زیری ورکړه.

الَّذِيْنَ يَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَيَبْغُوْنَهَا عِوَجًاۗ وَهُمْ بِالْاٰخِرَةِ هُمْ كفِٰرُوْنَ

al-lażīna yaṣuddūna ‘an sabīlillāhi wa yabgūnahā ‘iwajā(n), wa hum bil-ākhirati hum kāfirūn(a).

(یعنې) هغه کسان چې د الله له لارې څخه منع کوي او غواړي چې هغه کږه کړي. او دا هغه کسان دي چې په آخرت ایمان نه لري.

ۨالَّذِيْنَ يَسْتَحِبُّوْنَ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا عَلَى الْاٰخِرَةِ وَيَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَيَبْغُوْنَهَا عِوَجًا ۗ اُولٰۤىِٕكَ فِيْ ضَلٰلٍۢ بَعِيْدٍ

allażīna yastaḥibbūnal-ḥayātad-dun-yā ‘alal-ākhirati wa yaṣuddūna ‘an sabīlillāhi wa yabgūnahā ‘iwajā(n), ulā'ika fī ḍalālim ba‘īd(in).

(یعنې) هغه کسان چې د دنیا ژوند د آخرت په پرتله غوره ګڼي او د الله له لارې څخه (خلک) منع کوي او کوږوالی غواړي، دوی په ژوره ګمراهۍ کې دي.

وَجَعَلُوْا لِلّٰهِ اَنْدَادًا لِّيُضِلُّوْا عَنْ سَبِيْلِهٖۗ قُلْ تَمَتَّعُوْا فَاِنَّ مَصِيْرَكُمْ اِلَى النَّارِ

wa ja‘alū lillāhi andādal liyuḍillū ‘an sabīlih(ī), qul tamatta‘ū fa inna maṣīrakum ilan-nār(i).

او دوی (کافرانو) د الله لپاره سیالان ټاکلي دي ترڅو (خلک) د هغه له لارې څخه ګمراه کړي. ووایه (ای محمده): "خوشحاله اوسئ، ځکه چې ستاسو وروستۍ ځای اور دی."

اَلَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَصَدُّوْا عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ زِدْنٰهُمْ عَذَابًا فَوْقَ الْعَذَابِ بِمَا كَانُوْا يُفْسِدُوْنَ

allażīna kafarū wa ṣaddū ‘an sabīlillāhi zidnāhum ‘ażāban fauqal-‘ażābi bimā kānū yufsidūn(a).

هغه کسان چې کافران شوي دي او د الله له لارې څخه یې منع کړي دي، موږ به د هغوی عذاب پر عذاب زیات کړو ځکه چې دوی تل فساد کوي.

وَلَا تَتَّخِذُوْٓا اَيْمَانَكُمْ دَخَلًا ۢ بَيْنَكُمْ فَتَزِلَّ قَدَمٌۢ بَعْدَ ثُبُوْتِهَا وَتَذُوْقُوا السُّوْۤءَ بِمَا صَدَدْتُّمْ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۚوَلَكُمْ عَذَابٌ عَظِيْمٌ

wa lā tattakhiżū aimānakum dakhalam bainakum fa tazilla qadamum ba‘da ṡubūtihā wa tażūqus-sū'a bimā ṣadattum ‘an sabīlillāh(i), wa lakum ‘ażābun ‘aẓīm(un).

او خپل قسمونه په خپلو منځونو کې د دوکې وسیله مه جوړوئ، چې ستاسو پښې له ټینګښت وروسته وښویېږي، او تاسو به (په نړۍ کې) له بدۍ سره مخ شئ ځکه چې تاسو (خلک) د الله له لارې څخه منع کوئ، او تاسو به لوی عذاب سره مخ شئ.

وَاِنْ كَادُوْا لَيَفْتِنُوْنَكَ عَنِ الَّذِيْٓ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ لِتَفْتَرِيَ عَلَيْنَا غَيْرَهٗۖ وَاِذًا لَّاتَّخَذُوْكَ خَلِيْلًا

wa in kādū layaftinūnaka ‘anil-lażī auḥainā ilaika litaftariya ‘alainā gairah(ū), wa iżal lattakhażūka khalīlā(n).

او دوی نږدې وو چې ته (محمد صلی الله علیه وسلم) له هغه څه څخه واړوې چې موږ تا ته وحي کړي دي، ترڅو ته زموږ پر وړاندې بل څه جوړ کړې؛ او که داسې وي نو دوی به خامخا تا خپل وفادار ملګری کړي.

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَيَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَالْمَسْجِدِ الْحَرَامِ الَّذِيْ جَعَلْنٰهُ لِلنَّاسِ سَوَاۤءً ۨالْعَاكِفُ فِيْهِ وَالْبَادِۗ وَمَنْ يُّرِدْ فِيْهِ بِاِلْحَادٍۢ بِظُلْمٍ نُّذِقْهُ مِنْ عَذَابٍ اَلِيْمٍ ࣖ

innal-lażīna kafarū wa yaṣuddūna ‘an sabīlillāhi wal-masjidil-ḥarāmil-lażī ja‘alnāhu lin-nāsi sawā'anil-‘ākifu fīhi wal-bād(i), wa may yurid fīhi bi'ilḥādim biẓulmin nużiqhu min ‘ażābin alīm(in).

په حقیقت کې هغه کسان چې کافران دي او د الله له لارې او له هغه مسجد حرام څخه چې موږ د ټولو انسانانو لپاره خلاص کړی دی، که هغه هلته اوسیږي یا له بهر څخه راځي او هر هغه څوک چې په هغه کې د ظلم کولو اراده لري، موږ به خامخا هغوی ته دردناک عذاب ورکړو.

وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَّشْتَرِيْ لَهْوَ الْحَدِيْثِ لِيُضِلَّ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ بِغَيْرِ عِلْمٍۖ وَّيَتَّخِذَهَا هُزُوًاۗ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عَذَابٌ مُّهِيْنٌ

wa minan-nāsi may yasytarī lahwal-ḥadīṡi liyuḍilla ‘an sabīlillāhi bigairi ‘ilmiw wa yattakhiżahā huzuwā(n), ulā'ika lahum ‘ażābum muhīn(un).

او په انسانانو کې ځینې داسې هم شته چې بې ګټې خبرې کوي ترڅو (خلک) د الله له لارې بې علمه ګمراه کړي او هغه مسخره کړي، د دوی لپاره سپکوونکی عذاب دی.

اَلَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَصَدُّوْا عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ اَضَلَّ اَعْمَالَهُمْ

allażīna kafarū wa ṣaddū ‘an sabīlillāhi aḍalla a‘mālahum.

هغه کسان چې کافران شوي دي او د الله له لارې څخه یې منع کړي دي، الله به د دوی ټول عملونه له منځه یوسي.

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَصَدُّوْا عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَشَاۤقُّوا الرَّسُوْلَ مِنْۢ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمُ الْهُدٰى لَنْ يَّضُرُّوا اللّٰهَ شَيْـًٔاۗ وَسَيُحْبِطُ اَعْمَالَهُمْ

innal-lażīna kafarū wa ṣaddū ‘an sabīlillāhi wa syāqqur-rasūla mim ba‘di mā tabayyana lahumul-hudā lay yaḍurrullāha syai'ā(n), wa sayuḥbiṭu a‘mālahum.

په حقیقت کې هغه کسان چې کافران شوي او د الله له لارې څخه یې منع کړي او د رسول سره دښمني کوي وروسته له دې چې دوی ته روښانه لارښوونه ورکړل شوې، دوی به الله ته هیڅ زیان ونه رسوي. او یوه ورځ به الله د دوی ټول عملونه له منځه یوسي.

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَصَدُّوْا عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ثُمَّ مَاتُوْا وَهُمْ كُفَّارٌ فَلَنْ يَّغْفِرَ اللّٰهُ لَهُمْ

innal-lażīna kafarū wa ṣaddū ‘an sabīlillāhi ṡumma mātū wa hum kuffārun falay yagfirallāhu lahum.

په حقيقت کې هغه کسان چې کافران شوي او د الله له لارې څخه يې منع کړي دي او بيا د کافر په توګه مړه شوي دي، نو الله به يې ونه بخښي.

اِتَّخَذُوْٓا اَيْمَانَهُمْ جُنَّةً فَصَدُّوْا عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ فَلَهُمْ عَذَابٌ مُّهِيْنٌ

ittakhażū aimānahum junnatan fa ṣaddū ‘an sabīlillāhi falahum ‘ażābum muhīn(un).

دوی خپلې قسمونه ډال ګرځوي، بیا د الله له لارې څخه (خلک) منع کوي، نو د دوی لپاره سپکوونکی عذاب دی.

اِتَّخَذُوْٓا اَيْمَانَهُمْ جُنَّةً فَصَدُّوْا عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗاِنَّهُمْ سَاۤءَ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

ittakhażū aimānahum junnatan faṣaddū ‘an sabīlillāh(i), innahum sā'a mā kānū ya‘malūn(a).

دوی خپلې قسمونه ډال ګرځوي، بیا (انسانان) د الله له لارې څخه منع کوي، په حقیقت کې، څومره بد کار یې کړی دی.