۞ اِنَّ اللّٰهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَالْاِحْسَانِ وَاِيْتَاۤئِ ذِى الْقُرْبٰى وَيَنْهٰى عَنِ الْفَحْشَاۤءِ وَالْمُنْكَرِ وَالْبَغْيِ يَعِظُكُمْ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُوْنَ
innallāha ya'muru bil-‘adli wal-iḥsāni wa ītā'i żil-qurbā wa yanhā ‘anil-faḥsyā'i wal-munkari wal-bagyi ya‘iẓukum la‘allakum tażakkarūn(a).
खरोखरच, अल्लाह तुम्हाला न्यायप्रिय होण्यास आणि चांगले कर्म करण्यास सांगतो, नातेवाईकांना मदत करण्यास सांगतो, आणि वाईट गोष्टी, अत्याचार व शत्रुत्व करण्यास मनाई करतो. तो तुम्हाला हे निर्देश देतो जेणेकरून तुम्ही सावध व्हाल.
اِنَّمَا السَّبِيْلُ عَلَى الَّذِيْنَ يَظْلِمُوْنَ النَّاسَ وَيَبْغُوْنَ فِى الْاَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّۗ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ
innamas-sabīlu ‘alal-lażīna yaẓlimūnan-nāsa wa yabgūna fil-arḍi bigairil-ḥaqq(i), ulā'ika lahum ‘ażābun alīm(un).
खरोखरच, दोष फक्त त्या लोकांवरच येतो जे लोकांवर अत्याचार करतात आणि पृथ्वीवर अन्यायकारकपणे मर्यादा ओलांडतात. त्यांना वेदनादायी शिक्षा होईल.
وَاِنْ طَاۤىِٕفَتٰنِ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ اقْتَتَلُوْا فَاَصْلِحُوْا بَيْنَهُمَاۚ فَاِنْۢ بَغَتْ اِحْدٰىهُمَا عَلَى الْاُخْرٰى فَقَاتِلُوا الَّتِيْ تَبْغِيْ حَتّٰى تَفِيْۤءَ اِلٰٓى اَمْرِ اللّٰهِ ۖفَاِنْ فَاۤءَتْ فَاَصْلِحُوْا بَيْنَهُمَا بِالْعَدْلِ وَاَقْسِطُوْا ۗاِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِيْنَ
wa in ṭā'ifatāni minal-mu'minīnaqtatalū fa aṣliḥū bainahumā, fa im bagat iḥdāhumā ‘alal-ukhrā fa qātilul-latī tabgī ḥattā tafī'a ilā amrillāh(i), fa in fā'at fa aṣliḥū bainahumā bil-‘adli wa aqsiṭū, innallāha yuḥibbul-muqsiṭīn(a).
आणि जर श्रद्धाळूंच्या दोन गटांमध्ये लढाई झाली, तर त्यांच्यामध्ये शांतता प्रस्थापित करा! परंतु जर त्यापैकी एक गट दुसऱ्या गटावर अत्याचार करतो, तर अत्याचार करणाऱ्या गटाशी लढा जोपर्यंत ते अल्लाहच्या आज्ञेनुसार परत येत नाहीत. मग जर ते (अल्लाहच्या आज्ञेनुसार) परत आले, तर त्यांच्यामध्ये न्याय्यरित्या शांतता प्रस्थापित करा आणि न्याय करा. नक्कीच, अल्लाह न्याय करणाऱ्यांना आवडतो.
اِسْتَحْوَذَ عَلَيْهِمُ الشَّيْطٰنُ فَاَنْسٰىهُمْ ذِكْرَ اللّٰهِ ۗ اُولٰۤىِٕكَ حِزْبُ الشَّيْطٰنِۗ اَلَآ اِنَّ حِزْبَ الشَّيْطٰنِ هُمُ الْخٰسِرُوْنَ
istaḥważa ‘alaihimusy-syaiṭānu fa'ansāhum żikrallāh(i), ulā'ika ḥizbusy-syaiṭān(i), alā inna ḥizbasy-syaiṭāni humul-khāsirūn(a).
त्यांचे धन आणि त्यांची मुले अल्लाहच्या शिक्षेपासून त्यांना काहीच उपयोगी पडणार नाहीत. ते आगवासि आहेत, आणि ते त्यातच राहतील.