ثُمَّ تَوَلَّيْتُمْ مِّنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ فَلَوْلَا فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهٗ لَكُنْتُمْ مِّنَ الْخٰسِرِيْنَ
Ṡumma tawallaitum mim ba‘di żālika falau lā faḍlullāhi ‘alaikum wa raḥmatuhū lakuntum minal-khāsirīn(a).
ඉන්පසුව ඔබ පිටුපෑවහුය. එබැවින් අල්ලාහ්ගේ දයාව හා ඔහුගේ කරුණාව ඔබ කෙරෙහි නොතිබුනේ නම්, ඔබ නියත වශයෙන්ම පරාජිතයින්ගෙන් කෙනෙකු වනු ඇත.
اِلَّا الَّذِيْنَ تَابُوْا مِنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ وَاَصْلَحُوْاۗ فَاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
illal-lażīna tābū mim ba‘di żālika wa aṣlaḥū, fa'innallāha gafūrur raḥīm(un).
ඉන්පසුව පසුතැවිලි වී, යහපත් ක්‍රියා කළ අය හැර, නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් අති ක්ෂමාශීලී, අසමසම කරුණාවන්තයා වේ.
اِنَّ الَّذِيْنَ تَوَلَّوْا مِنْكُمْ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعٰنِۙ اِنَّمَا اسْتَزَلَّهُمُ الشَّيْطٰنُ بِبَعْضِ مَا كَسَبُوْا ۚ وَلَقَدْ عَفَا اللّٰهُ عَنْهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ حَلِيْمٌ ࣖ
innal-lażīna tawallau minkum yaumal-taqal-jam‘ān(i), innamastazallahumusy-syaiṭānu biba‘ḍi mā kasabū, wa laqad ‘afallāhu ‘anhum, innallāha gafūrun ḥalīm(un).
ඇත්ත වශයෙන්ම, ඔබ අතරින් හමුදා දෙක අතර (සටනක්) ඇති වූ විට, ඔවුන් ප්‍රතික්ෂේප කළ අය, ඔවුන් (පෙර) කළ සමහර වැරදි (පාප) හේතුවෙන් ෂෙයිතාන් විසින් සැබවින්ම පරාජය කරන ලදී, නමුත් අල්ලාහ් සැබවින්ම ඔවුන්ට සමාව දුන්නේය. නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් අති ක්ෂමාශීලී, අසමසම දයාවන්තය.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَأْكُلُوْٓا اَمْوَالَكُمْ بَيْنَكُمْ بِالْبَاطِلِ اِلَّآ اَنْ تَكُوْنَ تِجَارَةً عَنْ تَرَاضٍ مِّنْكُمْ ۗ وَلَا تَقْتُلُوْٓا اَنْفُسَكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِكُمْ رَحِيْمًا
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā ta'kulū amwālakum bainakum bil-bāṭili illā an takūna tijāratan ‘an tarāḍim minkum, wa lā taqtulū anfusakum, innallāha kāna bikum raḥīmā(n).
විශ්වාස කළවුනි! ඔබ අතර අන්‍යෝන්‍ය එකඟතාවය මත සිදුවන වෙළඳාමකින් මිස, ඔබ එකිනෙකාගේ ධනය වැරදි ලෙස පරිභෝජනය නොකරන්න. ඔබ ඔබවම මරා නොගන්න. නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් ඔබට ඉතාමත් දයාවන්තය.
وَمَآ اَرْسَلْنَا مِنْ رَّسُوْلٍ اِلَّا لِيُطَاعَ بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗوَلَوْ اَنَّهُمْ اِذْ ظَّلَمُوْٓا اَنْفُسَهُمْ جَاۤءُوْكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللّٰهَ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُوْلُ لَوَجَدُوا اللّٰهَ تَوَّابًا رَّحِيْمًا
wa mā arsalnā mir rasūlin illā liyuṭā‘a bi'iżnillāh(i), wa lau annahum iẓ ẓalamū anfusahum jā'ūka fastagfarullāha wastagfara lahumur-rasūlu lawajadullāha tawwābar raḥīmā(n).
අල්ලාහ්ගේ අවසරය ඇතිව කීකරු වීම සඳහා මිස අපි කිසිදු දූතයෙකු නොඑව්වෙමු. තවද, ඔවුන් තමන්ටම අපරාධ කර ගැනීමෙන් පසු ඔබ (මුහම්මද්) වෙත පැමිණ අල්ලාහ්ගෙන් සමාව අයැද සිටියේ නම්, තවද දූතයාද ඔවුන් වෙනුවෙන් සමාව අයැද සිටියේ නම්, නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් පශ්චාත්තාපය පිළිගන්නා, අසමසම කරුණාවන්තයෙකු ලෙස ඔවුන් දකිනු ඇත.
وَلَوْ اَنَّا كَتَبْنَا عَلَيْهِمْ اَنِ اقْتُلُوْٓا اَنْفُسَكُمْ اَوِ اخْرُجُوْا مِنْ دِيَارِكُمْ مَّا فَعَلُوْهُ اِلَّا قَلِيْلٌ مِّنْهُمْ ۗوَلَوْ اَنَّهُمْ فَعَلُوْا مَا يُوْعَظُوْنَ بِهٖ لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْ وَاَشَدَّ تَثْبِيْتًاۙ
wa lau annā katabnā ‘alaihim aniqtulū anfusakum awikhrujū min diyārikum mā fa‘alūhu illā qalīlum minhum, wa lau annahum fa‘alū mā yū‘aẓūna bihī lakāna khairal lahum wa asyadda taṡbītā(n).
අපි ඔවුන්ට "ඔබවම මරා ගන්න හෝ ඔබගේ නිවෙස්වලින් පිටව යන්න" යැයි අණ කළද, ඔවුන්ගෙන් ස්වල්ප දෙනෙකු හැර අන් කිසිවෙකු එසේ නොකරනු ඇත. ඔවුන් ඔවුන්ගේ නියෝගය ඉටු කළේ නම්, එය ඔවුන්ට වඩා හොඳ වනු ඇති අතර ඔවුන්ගේ විශ්වාසය ශක්තිමත් වනු ඇත.
مَا يَفْعَلُ اللّٰهُ بِعَذَابِكُمْ اِنْ شَكَرْتُمْ وَاٰمَنْتُمْۗ وَكَانَ اللّٰهُ شَاكِرًا عَلِيْمًا ۔
mā yaf‘alullāhu bi‘ażābikum in syakartum wa āmantum, wa kānallāhu syākiran ‘alīmā(n).
ඔබ කෘතඥ වන්නේ නම් සහ විශ්වාස කරන්නේ නම් අල්ලාහ් ඔබට වධ හිංසා කරන්නේ නැත. තවද අල්ලාහ් කෘතඥ වන්නා, සියල්ල දන්නාය.
وَرَبُّكَ الْغَنِيُّ ذُو الرَّحْمَةِ ۗاِنْ يَّشَأْ يُذْهِبْكُمْ وَيَسْتَخْلِفْ مِنْۢ بَعْدِكُمْ مَّا يَشَاۤءُ كَمَآ اَنْشَاَكُمْ مِّنْ ذُرِّيَّةِ قَوْمٍ اٰخَرِيْنَ
wa rabbukal-ganiyyu żur-raḥmah(ti), iy yasya' yużhibkum wa yastakhlif mim ba‘dikum mā yasyā'u kamā ansya'akum min żurriyyati qaumin ākharīn(a).
තවද ඔබගේ දෙවියන් සර්වබලධාරී, කරුණාවෙන් පිරිපුන්ය. ඔහු කැමති නම්, ඔහු ඔබව විනාශ කර, ඔබ (විනාශ වූ පසු) ඔහු ඔබට අභිමත අයව ආදේශ කරනු ඇත, ඔහු ඔබව වෙනත් කණ්ඩායමකින් පැවත එන්නෙකුගෙන් නිර්මාණය කළාක් මෙන්.
وَلَا تُفْسِدُوْا فِى الْاَرْضِ بَعْدَ اِصْلَاحِهَا وَادْعُوْهُ خَوْفًا وَّطَمَعًاۗ اِنَّ رَحْمَتَ اللّٰهِ قَرِيْبٌ مِّنَ الْمُحْسِنِيْنَ
wa lā tufsidū fil-arḍi ba‘da iṣlāḥihā wad‘ūhu khaufaw wa ṭama‘ā(n), inna raḥmatallāhi qarībum minal-muḥsinīn(a).
(එය) යහපත් ලෙස නිර්මාණය කළ පසු, පොළොවට හානි නොකරන්න. බියෙන් හා බලාපොරොත්තුවෙන් ඔහු වෙත ප්‍රාර්ථනා කරන්න. නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ්ගේ කරුණාව යහපත කරන්නන්ට ඉතා සමීපය.
خُذِ الْعَفْوَ وَأْمُرْ بِالْعُرْفِ وَاَعْرِضْ عَنِ الْجٰهِلِيْنَ
khużil-‘afwa wa'mur bil-‘urfi wa a‘riḍ ‘anil-jāhilīn(a).
සමාව දෙන්න, ප්‍රඥාවන්ත දේ කරන්න කියලා මිනිස්සුන්ට කියන්න, මෝඩ මිනිස්සුන්ට අවධානය යොමු කරන්න එපා.
قُلْ لَّنْ يُّصِيْبَنَآ اِلَّا مَا كَتَبَ اللّٰهُ لَنَاۚ هُوَ مَوْلٰىنَا وَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ
qul lay yuṣībanā illā mā kataballāhu lanā, huwa maulānā wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).
“අල්ලාහ් අපට නියම කළ දේ හැර අන් කිසිවක් අපට සිදු නොවේ. ඔහු අපගේ ආරක්ෂකයාය. විශ්වාසවන්තයින් අල්ලාහ් කෙරෙහි පමණක් විශ්වාසය තබති” යි (මුහම්මද්) පවසන්න.
وَلَوْ اَنَّهُمْ رَضُوْا مَآ اٰتٰىهُمُ اللّٰهُ وَرَسُوْلُهٗۙ وَقَالُوْا حَسْبُنَا اللّٰهُ سَيُؤْتِيْنَا اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖ وَرَسُوْلُهٗٓ اِنَّآ اِلَى اللّٰهِ رٰغِبُوْنَ ࣖ
wa lau annahum raḍū mā ātāhumullāhu wa rasūluh(ū), wa qālū ḥasbunallāhu sayu'tīnallāhu min faḍlihī wa rasūluhū innā ilallāhi rāgibūn(a).
අල්ලාහ් සහ ඔහුගේ දූතයා විසින් ඔවුන්ට ලබා දුන් දේ ගැන ඔවුන් සැබවින්ම සතුටු වී, “අල්ලාහ් අපට ප්‍රමාණවත්ය, අල්ලාහ් සහ ඔහුගේ දූතයා ඔහුගේ ත්‍යාගයෙන් අපට යම් ප්‍රමාණයක් ලබා දෙනු ඇත. නියත වශයෙන්ම අපි අල්ලාහ් කෙරෙහි බලාපොරොත්තු තබන්නන් වෙමු” යැයි පැවසුවහොත්.
يٰبَنِيَّ اذْهَبُوْا فَتَحَسَّسُوْا مِنْ يُّوْسُفَ وَاَخِيْهِ وَلَا تَا۟يْـَٔسُوْا مِنْ رَّوْحِ اللّٰهِ ۗاِنَّهٗ لَا يَا۟يْـَٔسُ مِنْ رَّوْحِ اللّٰهِ اِلَّا الْقَوْمُ الْكٰفِرُوْنَ
yā baniyyażhabū fa taḥassasū miy yūsufa wa akhīhi wa lā tai'asū mir rauḥillāh(i), innahū lā yai'asu mir rauḥillāhi illal-qaumul-kāfirūn(a).
මාගේ දරුවනි! යන්න, යූසුෆ් සහ ඔහුගේ සහෝදරයන් ගැන (ප්‍රවෘත්ති) සොයන්න. අල්ලාහ්ගේ කරුණාව ගැන බලාපොරොත්තු සුන් නොකරන්න. නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ්ගේ කරුණාව ගැන බලාපොරොත්තු සුන් වන්නේ ප්‍රතික්ෂේප කරන්නන් පමණි.
۞ قَالَتْ رُسُلُهُمْ اَفِى اللّٰهِ شَكٌّ فَاطِرِ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ يَدْعُوْكُمْ لِيَغْفِرَ لَكُمْ مِّنْ ذُنُوْبِكُمْ وَيُؤَخِّرَكُمْ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّىۗ قَالُوْٓا اِنْ اَنْتُمْ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُنَا ۗ تُرِيْدُوْنَ اَنْ تَصُدُّوْنَا عَمَّا كَانَ يَعْبُدُ اٰبَاۤؤُنَا فَأْتُوْنَا بِسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍ
qālat rusuluhum afillāhi syakkun fāṭiris-samāwāti wal-arḍ(i), yad‘ūkum liyagfira lakum min żunūbikum wa yu'akhkhirakum ilā ajalim musammā(n), qālū in antum illā basyarum miṡlunā, turīdūna an taṣuddūnā ‘ammā kāna ya‘budu ābā'unā fa'tūnā bisulṭānim mubīn(in).
ඔවුන්ගේ දූතයින්, "අහස් හා පොළොව මැවූ අල්ලාහ් ගැන කිසියම් සැකයක් තිබේද? ඔහු ඔබව කැඳවන්නේ (විශ්වාස කිරීමට) ඔහු ඔබේ පාපවලට සමාව දීමටත්, නියමිත කාලය දක්වා (වධහිංසා) කල් දැමීමටත්ය?" ඔවුන්, "ඔබ අප හා සමාන මිනිසෙකු පමණි. අපගේ මුතුන් මිත්තන් නැමදුම් කළ දේ (නමස්කාර කිරීමෙන්) අපව වළක්වා ගැනීමට ඔබ කැමතිය. එබැවින් අපට පැහැදිලි සාක්ෂියක් ගෙන එන්න" යැයි පැවසූහ.
قَالَ وَمَنْ يَّقْنَطُ مِنْ رَّحْمَةِ رَبِّهٖٓ اِلَّا الضَّاۤلُّوْنَ
qāla wa may yaqnaṭu mir raḥmati rabbihī illaḍ-ḍāllūn(a).
“මාර්ගයෙන් ඉවත් වූවන් හැර, කිසිවෙකු තම ස්වාමියාගේ කරුණාව ගැන බලාපොරොත්තු සුන් නොකරන්නේ නැත” යනුවෙන් ඔහු (ඉබ්‍රාහීම්) පැවසීය.
وَاخْفِضْ لَهُمَا جَنَاحَ الذُّلِّ مِنَ الرَّحْمَةِ وَقُلْ رَّبِّ ارْحَمْهُمَا كَمَا رَبَّيٰنِيْ صَغِيْرًاۗ
wakhfiḍ lahumā janāḥaż-żulli minar-raḥmati wa qur rabbirḥamhumā kamā rabbayānī ṣagīrā(n).
ඔවුන් දෙදෙනා කෙරෙහි මහත් සෙනෙහසින් යටහත් පහත් වී මෙසේ පවසන්න: “අහෝ මාගේ ස්වාමීනි! මා කුඩා කල ඔවුන් දෙදෙනාම මට ඉගැන්වූ පරිදි ඔවුන් දෙදෙනාටම ප්‍රේම කරන්න.
وَاِذَآ اَنْعَمْنَا عَلَى الْاِنْسَانِ اَعْرَضَ وَنَاٰ بِجَانِبِهٖۚ وَاِذَا مَسَّهُ الشَّرُّ كَانَ يَـُٔوْسًا
wa iżā an‘amnā ‘alal-insāni a‘raḍa wa na'ā bijānibih(ī), wa iżā massahusy-syarru kāna ya'ūsā(n).
තවද අපි මිනිසාට සතුටක් ලබා දුන් විට, ඔහු නිසැකවම අහංකාරයෙන් හැරී ගොස් ඈත් වනු ඇත; තවද ඔහුට විපතක් ඇති වූ විට, ඔහු නිසැකවම බලාපොරොත්තු සුන් වනු ඇත.
فَمَنِ ابْتَغٰى وَرَاۤءَ ذٰلِكَ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْعَادُوْنَ ۚ
famanibtagā warā'a żālika fa ulā'ika humul-‘ādūn(a).
නමුත් කවරෙකු ඊටත් වඩා (අනාචාරය ආදිය) සොයන්නේ ද, ඔවුන්ම සීමාවන් උල්ලංඝනය කරන්නන් වේ.
وَالَّذِيْنَ هُمْ عَلٰى صَلَوٰتِهِمْ يُحَافِظُوْنَ ۘ
wal-lażīna hum ‘alā ṣalawātihim yuḥāfiẓūn(a).
සහ ඔවුන්ගේ යාච්ඤා පවත්වන අය.
۞ وَلَوْ رَحِمْنٰهُمْ وَكَشَفْنَا مَا بِهِمْ مِّنْ ضُرٍّ لَّلَجُّوْا فِيْ طُغْيَانِهِمْ يَعْمَهُوْنَ
wa lau raḥimnāhum wa kasyafnā mā bihim min ḍurril lalajjū fī ṭugyānihim ya‘mahūn(a).
අපි ඔවුන්ට කරුණාව පෙන්වා, ඔවුන්ට ඇති වූ විපත ඉවත් කළේ නම්, ඔවුන් තම වැරදි මාර්ගයේම දෝලනය වෙමින් සිටිනු ඇත.
اِنَّهٗ كَانَ فَرِيْقٌ مِّنْ عِبَادِيْ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَآ اٰمَنَّا فَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا وَاَنْتَ خَيْرُ الرّٰحِمِيْنَ ۚ
innahū kāna farīqum min ‘ibādī yaqūlūna rabbanā āmannā fagfir lanā warḥamnā wa anta khairur-rāḥimīn(a).
නියත වශයෙන්ම, මගේ වහලුන් පිරිසක් මෙසේ යාච්ඤා කරති: "අපගේ ස්වාමීනි, අපි විශ්වාස කළෙමු, එබැවින් අපට සමාව දී අපට දයාව දක්වන්න. ඔබ කරුණාව දක්වන හොඳම තැනැත්තාය."
وَلَوْلَا فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهٗ فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ لَمَسَّكُمْ فِيْ مَآ اَفَضْتُمْ فِيْهِ عَذَابٌ عَظِيْمٌ
wa lau lā faḍlullāhi ‘alaikum wa raḥmatuhū fid-dun-yā wal-ākhirati lamassakum fīmā afaḍtum fīhi ‘ażābun ‘aẓīm(un).
තවද මෙලොවදීත්, පරලොවදීත් අල්ලාහ්ගේ කරුණාව හා ඔහුගේ කරුණාව ඔබ කෙරෙහි නොතිබුනේ නම්, ඔබ ඒ ගැන (අසත්‍ය පුවත) පැවසූ නිසා ඔබට දැඩි දඬුවමක් පැමිණෙන්නට තිබුණි.
وَلَوْلَا فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهٗ وَاَنَّ اللّٰهَ رَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ ࣖ
wa lau lā faḍlullāhi ‘alaikum wa raḥmatuhū wa annallāha ra'ūfur raḥīm(un).
අල්ලාහ්ගේ කරුණාව හා කරුණාව ඔබ කෙරෙහි නොතිබුනේ නම් (ඔබට දැඩි දඬුවමක් ලැබෙනු ඇත). නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් ඉතාමත් කරුණාවන්තය, අසමසම කරුණාවන්තය.
۞ يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَّبِعُوْا خُطُوٰتِ الشَّيْطٰنِۗ وَمَنْ يَّتَّبِعْ خُطُوٰتِ الشَّيْطٰنِ فَاِنَّهٗ يَأْمُرُ بِالْفَحْشَاۤءِ وَالْمُنْكَرِۗ وَلَوْلَا فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهٗ مَا زَكٰى مِنْكُمْ مِّنْ اَحَدٍ اَبَدًاۙ وَّلٰكِنَّ اللّٰهَ يُزَكِّيْ مَنْ يَّشَاۤءُۗ وَاللّٰهُ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tattabi‘ū khuṭuwātisy-syaiṭān(i), wa may yattabi‘ khuṭuwātisy-syaiṭāni fa innahū ya'muru bil-faḥsyā'i wal-munkar(i), wa lau lā faḍlullāhi ‘alaikum wa raḥmatuhū mā zakā minkum min aḥadin abadā(n), wa lākinnallāha yuzakkī may yasyā'(u), wallāhu samī‘un ‘alīm(un).
විශ්වාස කළවුනි! සාතන්ගේ පියවර අනුගමනය නොකරන්න. සාතන්ගේ පියවර අනුගමනය කරන්නා නියත වශයෙන්ම ඔහු (සාතන්) නපුරු සහ නපුරු ක්‍රියාවන්ට අණ කරයි. අල්ලාහ්ගේ කරුණාව සහ ඔහුගේ කරුණාව ඔබ කෙරෙහි නොතිබුනේ නම්, ඔබගෙන් කිසිවෙකු සදහටම (මෙම නපුරු සහ නපුරු ක්‍රියාවන්ගෙන්) පිරිසිදු නොවනු ඇත, නමුත් අල්ලාහ් තමා කැමති අයව පිරිසිදු කරයි. අල්ලාහ් සියල්ල අසන, සියල්ල දන්නා ය.
وَلَا يَأْتَلِ اُولُو الْفَضْلِ مِنْكُمْ وَالسَّعَةِ اَنْ يُّؤْتُوْٓا اُولِى الْقُرْبٰى وَالْمَسٰكِيْنَ وَالْمُهٰجِرِيْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۖوَلْيَعْفُوْا وَلْيَصْفَحُوْاۗ اَلَا تُحِبُّوْنَ اَنْ يَّغْفِرَ اللّٰهُ لَكُمْ ۗوَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
wa lā ya'tali ulul-faḍli minkum was-sa‘ati ay yu'tū ulil-qurbā wal-masākīna wal-muhājirīna fī sabīlillāh(i), wal ya‘fū wal yaṣfaḥū, alā tuḥibbūna ay yagfirallāhu lakum, wallāhu gafūrur raḥīm(un).
ඔබලා අතර වාසි සහ අවස්ථා ඇති අය (තම) ඥාතීන්ට, දුප්පතුන්ට සහ අල්ලාහ්ගේ මාර්ගයේ සංක්‍රමණය වූවන්ට (උදව්) නොකරන බවට දිවුරුම් නොදිය යුතුය. ඔවුන් සමාව දී ඉවසිලිවන්ත විය යුතුය. අල්ලාහ් ඔබට සමාව දීම ඔබලාට ප්‍රිය නොකරන්නේද? අල්ලාහ් සමාව දෙන, දයාවන්තය.
اِلَّا مَنْ ظَلَمَ ثُمَّ بَدَّلَ حُسْنًاۢ بَعْدَ سُوْۤءٍ فَاِنِّيْ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
illā man ẓalama ṡumma baddala ḥusnam ba‘da sū'in fa innī gafūrur raḥīm(un).
අයහපත් ක්‍රියා කළ අය හැර, පසුව අයහපතට පසු යහපත බවට පත් වූ අය හැර, නියත වශයෙන්ම මම අති ක්ෂමාශීලී, අසමසම කරුණාවන්ත වෙමි.
وَاِذَآ اَذَقْنَا النَّاسَ رَحْمَةً فَرِحُوْا بِهَاۗ وَاِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ ۢبِمَا قَدَّمَتْ اَيْدِيْهِمْ اِذَا هُمْ يَقْنَطُوْنَ
wa iżā ażaqnan-nāsa raḥmatan fariḥū bihā, wa in tuṣibhum sayyi'atum bimā qaddamat aidīhim iżā hum yaqnaṭūn(a).
අපි මිනිසුන්ට කරුණාව පහළ කළහොත්, ඔවුන් ඒ ගැන සතුටු වනු ඇත. නමුත් ඔවුන්ගේම වරද නිසා ඔවුන්ට යම් විපතක් සිදුවුවහොත්, ඔවුන් වහාම බලාපොරොත්තු සුන් කර ගනී.
لِّيَجْزِيَ اللّٰهُ الصّٰدِقِيْنَ بِصِدْقِهِمْ وَيُعَذِّبَ الْمُنٰفِقِيْنَ اِنْ شَاۤءَ اَوْ يَتُوْبَ عَلَيْهِمْ ۗاِنَّ اللّٰهَ كَانَ غَفُوْرًا رَّحِيْمًاۚ
liyajziyallāhuṣ-ṣādiqīna biṣidqihim wa yu‘ażżibal-munāfiqīna in syā'a au yatūba ‘alaihim, innallāha kāna gafūrar raḥīmā(n).
අල්ලාහ් දැහැමියන්ට ඔවුන්ගේ දැහැමිකමට විපාක දෙනු පිණිසත්, ඔහු කැමති නම් කුහකයින්ට දඬුවම් කරනු පිණිසත්, නැතහොත් ඔවුන්ගේ පසුතැවිල්ල පිළිගන්නා පිණිසත්ය. නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් සමාව දෙන, අසමසම කරුණාවන්තය.
وَاِنْ نَّشَأْ نُغْرِقْهُمْ فَلَا صَرِيْخَ لَهُمْ وَلَاهُمْ يُنْقَذُوْنَۙ
wa in nasya' nugriqhum falā ṣarīkha lahum wa lā hum yunqażūn(a).
අපි අභිමත කළහොත් අපි ඔවුන්ව ගිල්වන්නෙමු. එබැවින් ඔවුන්ට උදව් කරන්නෙකු සිටියේ නැත, ඔවුන් බේරා ගනු ලැබුවේද නැත.
اِلَّا رَحْمَةً مِّنَّا وَمَتَاعًا اِلٰى حِيْنٍ
illā raḥmatam minnā wa matā‘an ilā ḥīn(in).
නමුත් අපගේ මහත් දයාවෙන් හා යම් කාලයක් සඳහා ඔවුන්ට සැප සම්පත් ලබා දීම සඳහා (අපි ඔවුන් බේරා ගත්තෙමු).
۞ قُلْ يٰعِبَادِيَ الَّذِيْنَ اَسْرَفُوْا عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوْا مِنْ رَّحْمَةِ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ يَغْفِرُ الذُّنُوْبَ جَمِيْعًا ۗاِنَّهٗ هُوَ الْغَفُوْرُ الرَّحِيْمُ
qul yā ‘ibādiyal-lażīna asrafū ‘alā anfusihim lā taqnaṭū mir raḥmatillāh(i), innallāha yagfiruż-żunūba jamī‘ā(n), innahū huwal-gafūrur-raḥīm(u).
"තමන්ගේ සීමාවන් ඉක්මවා යන මාගේ ගැත්තනි! අල්ලාහ්ගේ කරුණාව ගැන බලාපොරොත්තු සුන් නොකරන්න. නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් සෑම කෙනෙකුගේම පාපවලට සමාව දෙයි. නියත වශයෙන්ම ඔහු අති ක්ෂමාශීලී, අති දයාවන්තයාය" යි පවසන්න.
مُحَمَّدٌ رَّسُوْلُ اللّٰهِ ۗوَالَّذِيْنَ مَعَهٗٓ اَشِدَّاۤءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَمَاۤءُ بَيْنَهُمْ تَرٰىهُمْ رُكَّعًا سُجَّدًا يَّبْتَغُوْنَ فَضْلًا مِّنَ اللّٰهِ وَرِضْوَانًا ۖ سِيْمَاهُمْ فِيْ وُجُوْهِهِمْ مِّنْ اَثَرِ السُّجُوْدِ ۗذٰلِكَ مَثَلُهُمْ فِى التَّوْرٰىةِ ۖوَمَثَلُهُمْ فِى الْاِنْجِيْلِۚ كَزَرْعٍ اَخْرَجَ شَطْـَٔهٗ فَاٰزَرَهٗ فَاسْتَغْلَظَ فَاسْتَوٰى عَلٰى سُوْقِهٖ يُعْجِبُ الزُّرَّاعَ لِيَغِيْظَ بِهِمُ الْكُفَّارَ ۗوَعَدَ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ مِنْهُمْ مَّغْفِرَةً وَّاَجْرًا عَظِيْمًا ࣖ
muḥammadur rasūlullāh(i), wal-lażīna ma‘ahū asyiddā'u ‘alal-kuffāri ruḥamā'u bainahum tarāhum rukka‘an sujjaday yabtagūna faḍlam minallāhi wa riḍwānā(n), sīmāhum fī wujūhihim min aṡaris-sujūd(i), żālika maṡaluhum fit-taurāh(ti), wa maṡaluhum fil-injīl(i), kazar‘in akhraja syaṭ'ahū fa āzarahū fastaglaẓa fastawā ‘alā sūqihī yu‘jibuz-zurrā‘a liyagīẓa bihimul-kuffār(a), wa‘adallāhul-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti minhum magfirataw wa ajran ‘aẓīmā(n).
මුහම්මද් අල්ලාහ්ගේ දූතයා වූ අතර ඔහු සමඟ සිටි අය අවිශ්වාස කරන්නන්ට දැඩි ලෙස සැලකූ නමුත් එකිනෙකා කෙරෙහි කරුණාවන්ත වූහ. ඔවුන් අල්ලාහ්ගේ කරුණාව සහ සතුට සොයමින් හිස නමා නමස්කාර කරන ආකාරය ඔබට පෙනේ. ඔවුන්ගේ මුහුණු සුජූද් කිරීමේ සලකුණු පෙන්නුම් කළේය. තව්රාත්හි ඔවුන්ගේ ලක්ෂණ (එළිදරව් කර ඇත) සහ සුභාරංචියේ ඔවුන්ගේ ලක්ෂණ (එළිදරව් කර ඇත), එනම් අංකුරයක් යවන බීජයක් මෙන්, පසුව අංකුරය ශක්තිමත් වී පසුව විශාල වී කඳට කෙළින් වේ; අල්ලාහ් අවිශ්වාස කරන්නන්ගේ හදවත් (විශ්වාසවන්තයින්ගේ බලයෙන්) කෝපයට පත් කිරීමට කැමති නිසා ශාකය එහි වැවිලිකරුවන් සතුටු කරයි. ඔවුන් අතර විශ්වාස කර යහපත් ක්‍රියා කරන අයට අල්ලාහ් සමාව සහ මහත් විපාකයක් පොරොන්දු වේ.
لِّسَعْيِهَا رَاضِيَةٌ ۙ
lisa‘yihā rāḍiyah(tun).
තමාගේම උත්සාහයන් නිසා සතුටු වීම,
ثُمَّ كَانَ مِنَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ وَتَوَاصَوْا بِالْمَرْحَمَةِۗ
Ṡumma kāna minal-lażīna āmanū wa tawāṣau biṣ-ṣabri wa tawāṣau bil-marḥamah(ti).
ඉන්පසු ඔහු විශ්වාස කළ අයගෙන් කෙනෙකු වූ අතර එකිනෙකාට ඉවසිලිවන්තව සිටීමටත් එකිනෙකාට සෙනෙහසින් සිටීමටත් උපදෙස් දුන්නේය.
وَلَسَوْفَ يُعْطِيْكَ رَبُّكَ فَتَرْضٰىۗ
wa lasaufa yu‘ṭīka rabbuka fa tarḍā.
තවද නියත වශයෙන්ම එක් දිනක ඔබගේ ස්වාමියා නිසැකවම ඔබට ඔහුගේ කරුණාව ලබා දෙනු ඇත, එවිට ඔබ තෘප්තිමත් වනු ඇත.
جَزَاۤؤُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ جَنّٰتُ عَدْنٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًا ۗرَضِيَ اللّٰهُ عَنْهُمْ وَرَضُوْا عَنْهُ ۗ ذٰلِكَ لِمَنْ خَشِيَ رَبَّهٗ ࣖ
jazā'uhum ‘inda rabbihim jannātu ‘adnin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā abadā(n), raḍiyallāhu ‘anhum wa raḍū ‘anh(u), żālika liman khasyiya rabbah(ū).
ඔවුන්ගේ දෙවියන් වහන්සේ වෙත ඔවුන්ට හිමි ත්‍යාගය වන්නේ පහළින් ගංගා ගලා බසින 'ආද්න්' නම් ස්වර්ගයයි. ඔවුන් එහි සදහටම රැඳී සිටිනු ඇත. අල්ලාහ් ඔවුන් ගැන සතුටු වන අතර ඔවුන් ඔහු ගැන සතුටු වේ. එය ඔවුන්ගේ දෙවියන් වහන්සේට බිය වන අයට (ත්‍යාගය) වේ.