Revert to Islam, click here
Islam Al-Haq: Koran i Hadith
(Pravdziwy islam)



Topic - 6 Rukun Iman Para Nabi dan Rasul (rukun iman no.4) Kisah para nabi Syu'aib
Verse Search Results :
Total Verses : 38
85
Q.S Al-A'raf (7:85)

وَاِلٰى مَدْيَنَ اَخَاهُمْ شُعَيْبًاۗ قَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ قَدْ جَاۤءَتْكُمْ بَيِّنَةٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ فَاَوْفُوا الْكَيْلَ وَالْمِيْزَانَ وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ اَشْيَاۤءَهُمْ وَلَا تُفْسِدُوْا فِى الْاَرْضِ بَعْدَ اِصْلَاحِهَاۗ ذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَۚ

wa ilā madyana akhāhum syu‘aibā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), qad jā'atkum bayyinatum mir rabbikum fa auful-kaila wal-mīzāna wa lā tabkhasun-nāsa asy-yā'ahum wa lā tufsidū fil-arḍi ba‘da iṣlāḥihā, żālikum khairul lakum in kuntum mu'minīn(a).

A do ludu Madyanu, My (posłali) Shuaiba, jejich włosnego brata. Pedzioł: "O mōj lud! Czujcie Allaha. Niy ma dlo was boga (czczōństwo) ôkrōm Niego. Richtich, klarowne dowody prziszły do ​​ciebie ôd twojigo Pana. Doskōnalijcie miary i wogi i niy szkodōm nikomu w nojmyńszyj szkodzie. Niy sprawiajcie szkōd ziymie po tym, jak ôna była (stworzōno) dobrze. To je dlo was lepij, jeźli wierzisz."


86
Q.S Al-A'raf (7:86)

وَلَا تَقْعُدُوْا بِكُلِّ صِرَاطٍ تُوْعِدُوْنَ وَتَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ مَنْ اٰمَنَ بِهٖ وَتَبْغُوْنَهَا عِوَجًاۚ وَاذْكُرُوْٓا اِذْ كُنْتُمْ قَلِيْلًا فَكَثَّرَكُمْۖ وَانْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِيْنَ

wa lā taq‘udū bikulli ṣirāṭin tū‘idūna wa taṣuddūna ‘an sabīlillāhi man āmana bihī wa tabgūnahā ‘iwajā(n), ważkurū iż kuntum qalīlan fa kaṡṡarakum, wanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-mufsidīn(a).

I niy siedźcie na żodnyj ścieżce, straszajōnc i utrudniajōnc wiernych ôd ścieżki Allaha i chcōnc ja ôdwrōcić. Pamiytajcie, kedy was było mało, to Allah zwiynkszoł waszo liczba. I zwrōć uwoga na to, co sie stanie z tymi, co robiōm szkody.


87
Q.S Al-A'raf (7:87)

وَاِنْ كَانَ طَاۤىِٕفَةٌ مِّنْكُمْ اٰمَنُوْا بِالَّذِيْٓ اُرْسِلْتُ بِهٖ وَطَاۤىِٕفَةٌ لَّمْ يُؤْمِنُوْا فَاصْبِرُوْا حَتّٰى يَحْكُمَ اللّٰهُ بَيْنَنَاۚ وَهُوَ خَيْرُ الْحٰكِمِيْنَ ۔

wa in kāna ṭā'ifatum minkum āmanū bil-lażī ursiltu bihī wa ṭā'ifatul lam tu'minū faṣbirū ḥattā yaḥkumallāhu bainanā, wa huwa khairul-ḥākimīn(a).

Jeźli je postrzōd was grupa, kero wierzi w (nauki), kere posłołch, coby je przekozać, a je (tyż) grupa, kero niy wierzi, to bōdźcie cierpliwi, do czasu, kej Allah rozsōndzi miyndzy nami. Je nojlepszym sędziōm.


88
Q.S Al-A'raf (7:88)

۞ قَالَ الْمَلَاُ الَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖ لَنُخْرِجَنَّكَ يٰشُعَيْبُ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَكَ مِنْ قَرْيَتِنَآ اَوْ لَتَعُوْدُنَّ فِيْ مِلَّتِنَاۗ قَالَ اَوَلَوْ كُنَّا كٰرِهِيْنَ

qālal-mala'ul-lażīnastakbarū min qaumihī lanukhrijannaka yā syu‘aibu wal-lażīna āmanū ma‘aka min qaryatinā au lata‘ūdunna fī millatinā, qāla awalau kunnā kārihīn(a).

Arogancki prziwōdcy plymiōna Shuaib pedzieli: "O Shuaib! Na zicher wyciepnymy cie i wiernych z naszego kraju, podwiela niy wrōcisz do naszyj religije." Shuaib pedzioł: "Czy (zamierzisz nos wyciepnōńć), chocioż nam to niy podobo sie?


89
Q.S Al-A'raf (7:89)

قَدِ افْتَرَيْنَا عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا اِنْ عُدْنَا فِيْ مِلَّتِكُمْ بَعْدَ اِذْ نَجّٰىنَا اللّٰهُ مِنْهَاۗ وَمَا يَكُوْنُ لَنَآ اَنْ نَّعُوْدَ فِيْهَآ اِلَّآ اَنْ يَّشَاۤءَ اللّٰهُ رَبُّنَاۗ وَسِعَ رَبُّنَا كُلَّ شَيْءٍ عِلْمًاۗ عَلَى اللّٰهِ تَوَكَّلْنَاۗ رَبَّنَا افْتَحْ بَيْنَنَا وَبَيْنَ قَوْمِنَا بِالْحَقِّ وَاَنْتَ خَيْرُ الْفٰتِحِيْنَ

qadiftarainā ‘alallāhi każiban in ‘udnā fī millatikum ba‘da iż najjānallāhu minhā, wa mā yakūnu lanā an na‘ūda fīhā illā ay yasyā'allāhu rabbunā, wasi‘a rabbunā kulla syai'in ‘ilmā(n), ‘alallāhi tawakkalnā, rabbanaftaḥ bainanā wa baina qauminā bil-ḥaqqi wa anta khairul-fātiḥīn(a).

Richtich, wynodlibyśmy wielgo kłamstwo przeciwko Allahowi, kebyśmy wrōciyli do twojij religije, po tym, jak Allah nos ôd nij wyzwolōł. I niy przinoleży nōm wrōcić do Niego, bodej, że Allah, nōsz Pan chce. Wiedza ôd naszego Pana ôbyjmuje wszysko. Ino Allahowi zaufamy. O nasz Panie, sōdź miyndzy nami a naszym ludym sprawiedliwościōm (sprawiedliwie). Jesteś nojlepszym decydyntym."


90
Q.S Al-A'raf (7:90)

وَقَالَ الْمَلَاُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖ لَىِٕنِ اتَّبَعْتُمْ شُعَيْبًا اِنَّكُمْ اِذًا لَّخٰسِرُوْنَ

wa qālal-mala'ul-lażīna kafarū min qaumihī la'inittaba‘tum syu‘aiban innakum iżal lakhāsirūn(a).

A prziwōdcy jego ludu (Shuaib), kerzi byli niywierzōncymi, pedzieli (do siebie nawzajym): "Richtich, jeźli podōnżcie za Shuaibym, z istościōm bydziecie tymi, kerzi przegrajōm."


91
Q.S Al-A'raf (7:91)

فَاَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ فَاَصْبَحُوْا فِيْ دَارِهِمْ جٰثِمِيْنَۙ

fa akhażathumur-rajfatu fa aṣbaḥū fī dārihim jāṡimīn(a).

Tedy uderzyło jejich trzōmawiynie ziymie, i ôni umarli leżōnc w rujinach swojigo dōmu.


92
Q.S Al-A'raf (7:92)

الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا شُعَيْبًا كَاَنْ لَّمْ يَغْنَوْا فِيْهَاۚ اَلَّذِيْنَ كَذَّبُوْا شُعَيْبًا كَانُوْا هُمُ الْخٰسِرِيْنَ

al-lażīna każżabū syu‘aiban ka'allam yagnau fīhā, al-lażīna każżabū syu‘aiban kānū humul-khāsirīn(a).

Ludzie, kerzi zaprzeczyli Shuaibowi, byli tak, jakby nikej niy miyszkali w tym (kroju). Ci, kerzi zaprzeczajōm Shuaibowi, to ci, kerzi przegrywajōm.


93
Q.S Al-A'raf (7:93)

فَتَوَلّٰى عَنْهُمْ وَقَالَ يٰقَوْمِ لَقَدْ اَبْلَغْتُكُمْ رِسٰلٰتِ رَبِّيْ وَنَصَحْتُ لَكُمْۚ فَكَيْفَ اٰسٰى عَلٰى قَوْمٍ كٰفِرِيْنَ ࣖ

fa tawallā ‘anhum wa qāla yā qaumi laqad ablagtukum risālāti rabbī wa naṣaḥtu lakum, fa kaifa āsā ‘alā qaumin kāfirīn(a).

Tak tōż Shuaib ôstawiōł jejich, godajōnc: "O mōj lud! Richtich, przekozołch wam przekaz mojigo Pana i doradziōłch wam. Jak tōż żałujōm za niywierzōncymi?"


84
Q.S Kapuca (11:84)

۞ وَاِلٰى مَدْيَنَ اَخَاهُمْ شُعَيْبًا ۗقَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗ ۗوَلَا تَنْقُصُوا الْمِكْيَالَ وَالْمِيْزَانَ اِنِّيْٓ اَرٰىكُمْ بِخَيْرٍ وَّاِنِّيْٓ اَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ مُّحِيْطٍ

wa ilā madyana akhāhum syu‘aibā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), wa lā tanquṣul-mikyāla wal-mīzāna innī arākum bikhairiw wa innī akhāfu ‘alaikum ‘ażāba yaumim muḥīṭ(in).

A do (ludu) Madyanu (Posłali my) jejich brata, Shuaiba. Pedzioł: "O mōj lud! Czujcie Allaha, niy ma dlo was żodnego boga ôkrōm Niego. I niy zmyńszajcie miar i wog. Richtich, widzōm was w dobrym stanie (prosperujōncym). I richtich bojōm sie, iże sztrofa ôdpadnie was w dziyń zniszczynio (Dziyń Szczyt).


85
Q.S Kapuca (11:85)

وَيٰقَوْمِ اَوْفُوا الْمِكْيَالَ وَالْمِيْزَانَ بِالْقِسْطِ وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ اَشْيَاۤءَهُمْ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ

wa yā qaumi auful-mikyāla wal-mīzāna bil-qisṭi wa lā tabkhasun-nāsa asy-yā'ahum wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).

A ô mōj lud! Społniaj miary i skale sprawiedliwie, niy szkod ludziōm ze swojimi prawami i niy sprawiaj zła na ziymi, robiōnc szkōd


86
Q.S Kapuca (11:86)

بَقِيَّتُ اللّٰهِ خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ ەۚ وَمَآ اَنَا۠ عَلَيْكُمْ بِحَفِيْظٍ

baqiyyatullāhi khairul lakum in kuntum mu'minīn(a), wa mā ana ‘alaikum biḥafīẓ(in).

(Zprawny) ôstatek Allaha je dlo was lepszy, jeźli jesteście wierzōncymi. A ja niy sōm nad tobōm ôpiekunym.”


87
Q.S Kapuca (11:87)

قَالُوْا يٰشُعَيْبُ اَصَلٰوتُكَ تَأْمُرُكَ اَنْ نَّتْرُكَ مَا يَعْبُدُ اٰبَاۤؤُنَآ اَوْ اَنْ نَّفْعَلَ فِيْٓ اَمْوَالِنَا مَا نَشٰۤؤُا ۗاِنَّكَ لَاَنْتَ الْحَلِيْمُ الرَّشِيْدُ

qālū yā syu‘aibu aṣalātuka ta'muruka an natruka mā ya‘budu ābā'unā au an naf‘ala fī amwālinā mā nasyā'(u), innaka la'antal-ḥalīmur-rasyīd(u).

Pedzieli: "O Shuaib! Czy to twojo religijo, kero godo ci, cobyś pociepnōł to, co nasi praôjce czciyli, abo zabrōnio nōm zarzōndzać naszymi majōntkami w taki spōsōb, jaki chcymy? Richtich, jesteś naprawdę barzo łagodnōm i inteligyntnōm ôsobōm."


88
Q.S Kapuca (11:88)

قَالَ يٰقَوْمِ اَرَءَيْتُمْ اِنْ كُنْتُ عَلٰى بَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّيْ وَرَزَقَنِيْ مِنْهُ رِزْقًا حَسَنًا وَّمَآ اُرِيْدُ اَنْ اُخَالِفَكُمْ اِلٰى مَآ اَنْهٰىكُمْ عَنْهُ ۗاِنْ اُرِيْدُ اِلَّا الْاِصْلَاحَ مَا اسْتَطَعْتُۗ وَمَا تَوْفِيْقِيْٓ اِلَّا بِاللّٰهِ ۗعَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَاِلَيْهِ اُنِيْبُ

qāla yā qaumi ara'aitum in kuntu ‘alā bayyinatim mir rabbī wa razaqanī minhu rizqan ḥasanaw wa mā urīdu an ukhālifakum ila mā anhākum ‘anh(u), in urīdu illal-iṣlāḥa mastaṭa‘t(u), wa mā taufīqī illā billāh(i), ‘alaihi tawakkaltu wa ilaihi unīb(u).

Ôn (Shuaib) pedzioł: "O mōj lud! Wyklaruj mi, eli mam klarowne dowody ôd mojigo Pana i dostołch ôd Niego szczyńście (eli je mi ôdpowiednie naruszać Jego rozkazy)? Niy zamierzam ci naruszać w tym, czego zabrōniōłch ci. Zamierzam ino (prziniyś) poprawa, jak dugo, jak durch sōm ôd Allaha. Niego zaufajōm i do Niego (tyż) wrocajōm.


89
Q.S Kapuca (11:89)

وَيٰقَوْمِ لَا يَجْرِمَنَّكُمْ شِقَاقِيْٓ اَنْ يُّصِيْبَكُمْ مِّثْلُ مَآ اَصَابَ قَوْمَ نُوْحٍ اَوْ قَوْمَ هُوْدٍ اَوْ قَوْمَ صٰلِحٍ ۗوَمَا قَوْمُ لُوْطٍ مِّنْكُمْ بِبَعِيْدٍ

wa yā qaumi lā yajrimannakum syiqāqī ay yuṣībakum miṡlu mā aṣāba qauma nūḥin au qauma hūdin au qauma ṣāliḥ(in), wa mā qaumu lūṭim minkum biba‘īd(in).

A ô mōj lud! Niech kōnflikt miyndzy mnōm (a tobōm) niy sprawiōł ci do grzychu, cobyś bōł mylōny, jak to, co stało sie z ludym Noego, ludym Huda abo ludym Saleha, w czasie kej lud Luta niy bōł daleko ôd ciebie.


90
Q.S Kapuca (11:90)

وَاسْتَغْفِرُوْا رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوْبُوْٓا اِلَيْهِ ۗاِنَّ رَبِّيْ رَحِيْمٌ وَّدُوْدٌ

wastagfirū rabbakum ṡumma tūbū ilaih(i), inna rabbī raḥīmuw wadūd(un).

I prosz swojigo Pana ô przebaczynie, a potym pokaj sie przed Nim. Richtich, mōj Pan je Nojbarzij Życzōncy, Nojbarzij Życzōncy.”


91
Q.S Kapuca (11:91)

قَالُوْا يٰشُعَيْبُ مَا نَفْقَهُ كَثِيْرًا مِّمَّا تَقُوْلُ وَاِنَّا لَنَرٰىكَ فِيْنَا ضَعِيْفًا ۗوَلَوْلَا رَهْطُكَ لَرَجَمْنٰكَ ۖوَمَآ اَنْتَ عَلَيْنَا بِعَزِيْزٍ

qālū yā syu‘aibu mā nafqahu kaṡīram mimmā taqūlu wa innā lanarāka fīnā ḍa‘īfā(n), wa lau lā rahṭuka larajamnāk(a), wa anta ‘alainā bi‘azīz(in).

Pedzieli: "O Syuaib! Niy rozumiymy moc z tego, co godasz, ale w ryalności widzimy ci za nojsłabszego postrzōd nas. Keby niy twoja familijo, byśmy ci uskamiyniyli, chocioż niy jesteś wpływowōm ôsobōm w naszym kryngu."


92
Q.S Kapuca (11:92)

قَالَ يٰقَوْمِ اَرَهْطِيْٓ اَعَزُّ عَلَيْكُمْ مِّنَ اللّٰهِ ۗوَاتَّخَذْتُمُوْهُ وَرَاۤءَكُمْ ظِهْرِيًّا ۗاِنَّ رَبِّيْ بِمَا تَعْمَلُوْنَ مُحِيْطٌ

qāla yā qaumi arahṭī a‘azzu ‘alaikum minallāh(i), wattakhażtumūhu warā'akum ẓihriyyā(n), inna rabbī bimā ta‘malūna muḥīṭ(un).

Ôn (Shuaib) ôdpowiedzioł: "O mōj lud! Czy moja familijo je podle twojigo zdanio barzij czciwo aniżeli Allah, chocioż stawiałeś Go za sobōm (zignorowałeś)? Wiedz, iże wiedza mojigo Pana ôbyjmuje to, co robisz.


93
Q.S Kapuca (11:93)

وَيٰقَوْمِ اعْمَلُوْا عَلٰى مَكَانَتِكُمْ اِنِّيْ عَامِلٌ ۗسَوْفَ تَعْلَمُوْنَۙ مَنْ يَّأْتِيْهِ عَذَابٌ يُّخْزِيْهِ وَمَنْ هُوَ كَاذِبٌۗ وَارْتَقِبُوْٓا اِنِّيْ مَعَكُمْ رَقِيْبٌ

wa yā qaumi‘malū ‘alā makānatikum innī ‘āmil(un), saufa ta‘lamūn(a), may ya'tīhi ‘ażābuy yukhzīhi wa man huwa kāżib(un), wartaqibū innī ma‘akum raqīb(un).

A ô mōj lud! Robij podle swojich możebności, prawdziwie ja tyż robiōm (tyż). Niyskorzij wiesz, fto zniyś pokorzajōnco sztrofa, a fto kłamie. I poczkaj! Richtich, ja sōm z tobom, tyn, kery czeko."


94
Q.S Kapuca (11:94)

وَلَمَّا جَاۤءَ اَمْرُنَا نَجَّيْنَا شُعَيْبًا وَّالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗ بِرَحْمَةٍ مِّنَّاۚ وَاَخَذَتِ الَّذِيْنَ ظَلَمُوا الصَّيْحَةُ فَاَصْبَحُوْا فِيْ دِيَارِهِمْ جٰثِمِيْنَۙ

wa lammā jā'a amrunā najjainā syu‘aibaw wal-lażīna amanū ma‘ahū biraḥmatim minnā, wa akhażatil-lażīna ẓalamuṣ-ṣaiḥatu fa aṣbaḥū fī diyārihim jāṡimīn(a).

Tak że kedy prziszła Naszo decyzyjo, uratowali my Szuaiba i tych, kerzi wierzili z nim, z Naszym łaskawościōm. W czasie kej niysprawiedliwi lud je zniszczōny bez dźwiynk grzmotu, tak co umiyroł leżōnc we swojich dōmach,


95
Q.S Kapuca (11:95)

كَاَنْ لَّمْ يَغْنَوْا فِيْهَا ۗ اَلَا بُعْدًا لِّمَدْيَنَ كَمَا بَعِدَتْ ثَمُوْدُ ࣖ

ka allam yagnau fīhā, alā bu‘dal limadyana kamā ba‘idat ṡamūd(u).

jakby nikej niy miyszkali w tym miyjscu. Pamiytaj, że lud Madyanu zginnie tak, jak lud Samud (tyż) zginnie.


176
Q.S Asz-Szu'ara (26:176)

كَذَّبَ اَصْحٰبُ لْـَٔيْكَةِ الْمُرْسَلِيْنَ ۖ

każżaba aṣḥābul-aikatil-mursalīn(a).

I My ôdsypali my jejich (gradym), tak jak źle dyszcz spad na tych, kerzi byli ôstrzegani.


177
Q.S Asz-Szu'ara (26:177)

اِذْ قَالَ لَهُمْ شُعَيْبٌ اَلَا تَتَّقُوْنَ ۚ

iż qāla lahum syu‘aibun alā tattaqūn(a).

Richtich, w takich sōm znaki (mocy Allaha), ale wiynkszość z nich niy wierzi.


178
Q.S Asz-Szu'ara (26:178)

اِنِّيْ لَكُمْ رَسُوْلٌ اَمِيْنٌ ۙ

innī lakum rasūlun amīn(un).

I richtich, wasz Pań, je Nojmocniyjszy, Nojbarzij Miłosierczy.


179
Q.S Asz-Szu'ara (26:179)

فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِ ۚ

fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).

Lud z Aiki ukrziwiōł apostołōm;


180
Q.S Asz-Szu'ara (26:180)

وَمَآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ اَجْرٍ اِنْ اَجْرِيَ اِلَّا عَلٰى رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ۗ

wa mā as'alukum ‘alaihi min ajrin in ajriya illā ‘alā rabbil-‘ālamīn(a).

kedy Shuaib pedzioł im: „Czymu niy ste pobożne?


181
Q.S Asz-Szu'ara (26:181)

۞ اَوْفُوا الْكَيْلَ وَلَا تَكُوْنُوْا مِنَ الْمُخْسِرِيْنَ ۚ

auful-kaila wa lā takūnū minal-mukhsirīn(a).

Richtich, ja sōm zaufanym apostołym (posłanym) do was,


182
Q.S Asz-Szu'ara (26:182)

وَزِنُوْا بِالْقِسْطَاسِ الْمُسْتَقِيْمِ ۚ

wazinū bil-qisṭāsil-mustaqīm(i).

tōż boj sie Allaha i podporzōndkować sie mi;


183
Q.S Asz-Szu'ara (26:183)

وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ اَشْيَاۤءَهُمْ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ ۚ

wa lā tabkhasun-nāsa asy-yā'ahum wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).

I nic ci niy proszōm za to zaproszynie; Mojo nadgroda je ino ôd Pana wszyskich światōw.


184
Q.S Asz-Szu'ara (26:184)

وَاتَّقُوا الَّذِيْ خَلَقَكُمْ وَالْجِبِلَّةَ الْاَوَّلِيْنَ ۗ

wattaqul-lażī khalaqakum wal-jibillatal-awwalīn(a).

Doskōnal miara i niy szkodzi inkszym ludziōm.


185
Q.S Asz-Szu'ara (26:185)

قَالُوْٓا اِنَّمَآ اَنْتَ مِنَ الْمُسَحَّرِيْنَ ۙ

qālū innamā anta minal-musaḥḥarīn(a).

I waż je ôdpedniōm wogōm.


186
Q.S Asz-Szu'ara (26:186)

وَمَآ اَنْتَ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُنَا وَاِنْ نَّظُنُّكَ لَمِنَ الْكٰذِبِيْنَ ۚ

wa mā anta illā basyarum miṡlunā wa in naẓunnuka laminal-kāżibīn(a).

I niy szkodōm ludziōm, zmyńszajōnc jejich prawa i niy wyrzōndzajōm szkōd ziymie;


187
Q.S Asz-Szu'ara (26:187)

فَاَسْقِطْ عَلَيْنَا كِسَفًا مِّنَ السَّمَاۤءِ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ ۗ

fa asqiṭ ‘alainā kisafam minas-samā'i in kunta minaṣ-ṣādiqīn(a).

i bojcie sie Allaha, kery stworzōł was i piyrwyjsze ludy."


188
Q.S Asz-Szu'ara (26:188)

قَالَ رَبِّيْٓ اَعْلَمُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ

qāla rabbī a‘lamu bimā ta‘malūn(a).

Pedzieli: „Wy jesteś niczym inkszym jak zaklyńcōnymi ludźmi.


189
Q.S Asz-Szu'ara (26:189)

فَكَذَّبُوْهُ فَاَخَذَهُمْ عَذَابُ يَوْمِ الظُّلَّةِ ۗاِنَّهٗ كَانَ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ

fa każżabūhu fa akhażahum ‘ażābu yaumiẓ-ẓullah(ti), innahū kāna ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).

A ty jesteś ino czowiekiym jak my, i richtich wierzymy, iże jesteś postrzōd tych, kerzi kłamiōm.


190
Q.S Asz-Szu'ara (26:190)

اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً ۗوَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

inna fī żālika la'āyah(tan), wa mā kāna akṡaruhum mu'minīn(a).

Pōślij tōż na nōm grōd z nieba, jeźli jesteś jednym z sprawiedliwych."


36
Q.S Al-'Ankabut (29:36)

وَاِلٰى مَدْيَنَ اَخَاهُمْ شُعَيْبًاۙ فَقَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ وَارْجُوا الْيَوْمَ الْاٰخِرَ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ ۖ

wa ilā madyana akhāhum syu‘aibā(n), faqāla yā qaumi‘budullāha warjul-yaumal-ākhira wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).

A kedy Nasze posłane (anjele) przibyli do Luta, ôn czuł sie smutny skirz jejich (przibycio), i (czuł) niy mioł władzy, coby jejich ôchrōnić, i ôni (posłańce) pedzieli: "Niy boj sie i niy bōdź (tyż) smutny. Richtich, uratujymy ciebie i twojich śladōwcōw, z wyjōntkym twojij ślubnyj, ôna je postrzōd tych, kerzi ôstowo."


37
Q.S Al-'Ankabut (29:37)

فَكَذَّبُوْهُ فَاَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ فَاَصْبَحُوْا فِيْ دَارِهِمْ جٰثِمِيْنَ ۙ

fa każżabūhu fa'akhażathumur-rajfatu fa'aṣbaḥū fī dārihim jāṡimīn(a).

Richtich, wysyłamy sztrofa z nieba na lud tego miasta, bo ôni czyniyli zło.