وَاِلٰى مَدْيَنَ اَخَاهُمْ شُعَيْبًاۗ قَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ قَدْ جَاۤءَتْكُمْ بَيِّنَةٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ فَاَوْفُوا الْكَيْلَ وَالْمِيْزَانَ وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ اَشْيَاۤءَهُمْ وَلَا تُفْسِدُوْا فِى الْاَرْضِ بَعْدَ اِصْلَاحِهَاۗ ذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَۚ
wa ilā madyana akhāhum syu‘aibā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), qad jā'atkum bayyinatum mir rabbikum fa auful-kaila wal-mīzāna wa lā tabkhasun-nāsa asy-yā'ahum wa lā tufsidū fil-arḍi ba‘da iṣlāḥihā, żālikum khairul lakum in kuntum mu'minīn(a).
او د مدین خلکو ته موږ د دوی ورور شعیب علیه السلام ولیږه. هغه وویل: "ای زما قومه! د الله عبادت وکړئ، ستاسو لپاره له هغه پرته بل معبود نشته. په حقیقت کې، ستاسو د رب له خوا روښانه دلیل راغلی دی. اندازه او تله سمه کړئ او هیچا ته هیڅ زیان مه رسوئ. ځمکه وروسته له هغه چې ښه جوړه شوې وه، زیان مه رسوئ. دا ستاسو لپاره غوره ده که تاسو مومنان یاست."
وَلَا تَقْعُدُوْا بِكُلِّ صِرَاطٍ تُوْعِدُوْنَ وَتَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ مَنْ اٰمَنَ بِهٖ وَتَبْغُوْنَهَا عِوَجًاۚ وَاذْكُرُوْٓا اِذْ كُنْتُمْ قَلِيْلًا فَكَثَّرَكُمْۖ وَانْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِيْنَ
wa lā taq‘udū bikulli ṣirāṭin tū‘idūna wa taṣuddūna ‘an sabīlillāhi man āmana bihī wa tabgūnahā ‘iwajā(n), ważkurū iż kuntum qalīlan fa kaṡṡarakum, wanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-mufsidīn(a).
او په هیڅ لاره کې مه کېنئ چې مومنان د الله له لارې څخه ووېروئ او منع یې کړئ او وغواړئ چې هغه وګرځوئ. په یاد ولرئ کله چې تاسو لږ وئ، نو الله ستاسو شمیر زیات کړ. او پام وکړئ چې د هغو کسانو سره څه کیږي چې زیان رسوي.
وَاِنْ كَانَ طَاۤىِٕفَةٌ مِّنْكُمْ اٰمَنُوْا بِالَّذِيْٓ اُرْسِلْتُ بِهٖ وَطَاۤىِٕفَةٌ لَّمْ يُؤْمِنُوْا فَاصْبِرُوْا حَتّٰى يَحْكُمَ اللّٰهُ بَيْنَنَاۚ وَهُوَ خَيْرُ الْحٰكِمِيْنَ ۔
wa in kāna ṭā'ifatum minkum āmanū bil-lażī ursiltu bihī wa ṭā'ifatul lam tu'minū faṣbirū ḥattā yaḥkumallāhu bainanā, wa huwa khairul-ḥākimīn(a).
که ستاسو په منځ کې یوه ډله داسې وي چې په هغه (تعلیمونو) ایمان لري چې ما د هغه د رسولو لپاره لیږلي دي، او یوه ډله داسې هم وي چې ایمان نه لري، نو صبر وکړئ تر هغه چې الله زموږ ترمنځ پریکړه وکړي. هغه غوره قضاوت کوونکی دی.
۞ قَالَ الْمَلَاُ الَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖ لَنُخْرِجَنَّكَ يٰشُعَيْبُ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَكَ مِنْ قَرْيَتِنَآ اَوْ لَتَعُوْدُنَّ فِيْ مِلَّتِنَاۗ قَالَ اَوَلَوْ كُنَّا كٰرِهِيْنَ
qālal-mala'ul-lażīnastakbarū min qaumihī lanukhrijannaka yā syu‘aibu wal-lażīna āmanū ma‘aka min qaryatinā au lata‘ūdunna fī millatinā, qāla awalau kunnā kārihīn(a).
د شعیب قبیلې متکبرو مشرانو وویل: "ای شعیب! موږ به خامخا تا او مومنان له خپل هیواد څخه وباسو، مګر دا چې ته بیرته زموږ دین ته راشې." شعیب وویل: "ایا ته به موږ وباسې، سره له دې چې موږ یې نه خوښوو؟"
قَدِ افْتَرَيْنَا عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا اِنْ عُدْنَا فِيْ مِلَّتِكُمْ بَعْدَ اِذْ نَجّٰىنَا اللّٰهُ مِنْهَاۗ وَمَا يَكُوْنُ لَنَآ اَنْ نَّعُوْدَ فِيْهَآ اِلَّآ اَنْ يَّشَاۤءَ اللّٰهُ رَبُّنَاۗ وَسِعَ رَبُّنَا كُلَّ شَيْءٍ عِلْمًاۗ عَلَى اللّٰهِ تَوَكَّلْنَاۗ رَبَّنَا افْتَحْ بَيْنَنَا وَبَيْنَ قَوْمِنَا بِالْحَقِّ وَاَنْتَ خَيْرُ الْفٰتِحِيْنَ
qadiftarainā ‘alallāhi każiban in ‘udnā fī millatikum ba‘da iż najjānallāhu minhā, wa mā yakūnu lanā an na‘ūda fīhā illā ay yasyā'allāhu rabbunā, wasi‘a rabbunā kulla syai'in ‘ilmā(n), ‘alallāhi tawakkalnā, rabbanaftaḥ bainanā wa baina qauminā bil-ḥaqqi wa anta khairul-fātiḥīn(a).
په حقیقت کې، که موږ ستاسو دین ته بیرته راشو، وروسته له هغه چې الله موږ له هغه څخه خلاص کړل، موږ به په الله باندې یو لوی دروغ جوړ کړي وای. او دا زموږ لپاره مناسبه نه ده چې بیرته هغه ته ورشو، مګر دا چې زموږ رب الله وغواړي. زموږ د رب علم هر څه پوښلي دي. موږ یوازې په الله توکل کوو. ای زموږ ربه، زموږ او زموږ د خلکو ترمنځ په انصاف سره پریکړه وکړه. ته غوره پریکړه کوونکی یې.
وَقَالَ الْمَلَاُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖ لَىِٕنِ اتَّبَعْتُمْ شُعَيْبًا اِنَّكُمْ اِذًا لَّخٰسِرُوْنَ
wa qālal-mala'ul-lażīna kafarū min qaumihī la'inittaba‘tum syu‘aiban innakum iżal lakhāsirūn(a).
او د هغه د قوم (شعیب) مشرانو چې کافران وو (یو بل ته) وویل: "که تاسو د شعیب پیروي وکړئ، نو خامخا به تاسو زیان منونکي یاست."
فَاَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ فَاَصْبَحُوْا فِيْ دَارِهِمْ جٰثِمِيْنَۙ
fa akhażathumur-rajfatu fa aṣbaḥū fī dārihim jāṡimīn(a).
بیا دوی زلزله وکړه، او دوی د خپلو کورونو په کنډوالو کې مړه پراته وو.
الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا شُعَيْبًا كَاَنْ لَّمْ يَغْنَوْا فِيْهَاۚ اَلَّذِيْنَ كَذَّبُوْا شُعَيْبًا كَانُوْا هُمُ الْخٰسِرِيْنَ
al-lażīna każżabū syu‘aiban ka'allam yagnau fīhā, al-lażīna każżabū syu‘aiban kānū humul-khāsirīn(a).
هغه خلک چې د شعیب علیه السلام دروغجن وو داسې وو لکه چې هیڅکله په هغه (هیواد) کې نه وو اوسیدلي. هغه خلک چې د شعیب علیه السلام دروغجن دي، هغوی زیان منونکي دي.
فَتَوَلّٰى عَنْهُمْ وَقَالَ يٰقَوْمِ لَقَدْ اَبْلَغْتُكُمْ رِسٰلٰتِ رَبِّيْ وَنَصَحْتُ لَكُمْۚ فَكَيْفَ اٰسٰى عَلٰى قَوْمٍ كٰفِرِيْنَ ࣖ
fa tawallā ‘anhum wa qāla yā qaumi laqad ablagtukum risālāti rabbī wa naṣaḥtu lakum, fa kaifa āsā ‘alā qaumin kāfirīn(a).
نو شعیب علیه السلام له هغوی څخه ووت او ویې ویل: "ای زما قومه! په حقیقت کې ما د خپل رب پیغام تاسو ته ورساوه او نصیحت مې درته وکړ. نو زه به څنګه د کافرانو لپاره غمجن شم؟"
۞ وَاِلٰى مَدْيَنَ اَخَاهُمْ شُعَيْبًا ۗقَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗ ۗوَلَا تَنْقُصُوا الْمِكْيَالَ وَالْمِيْزَانَ اِنِّيْٓ اَرٰىكُمْ بِخَيْرٍ وَّاِنِّيْٓ اَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ مُّحِيْطٍ
wa ilā madyana akhāhum syu‘aibā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), wa lā tanquṣul-mikyāla wal-mīzāna innī arākum bikhairiw wa innī akhāfu ‘alaikum ‘ażāba yaumim muḥīṭ(in).
او د مدین (خلکو) ته مو د دوی ورور شعیب علیه السلام ولیږه، هغه وویل: "ای زما قومه! د الله عبادت وکړئ، ستاسو لپاره له هغه پرته بل معبود نشته. او پیمانه او تله مه کموئ. بېشکه زه تاسو په ښه حالت کې (خوشحاله) وینم. او بېشکه زه ویره لرم چې د هلاکت (قیامت) په ورځ به تاسو ته عذاب راشي."
وَيٰقَوْمِ اَوْفُوا الْمِكْيَالَ وَالْمِيْزَانَ بِالْقِسْطِ وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ اَشْيَاۤءَهُمْ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ
wa yā qaumi auful-mikyāla wal-mīzāna bil-qisṭi wa lā tabkhasun-nāsa asy-yā'ahum wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).
او اې زما قومه! تول او تلې په انصاف سره پوره کړئ او خلکو ته د هغوی د حق په ورکولو سره ضرر مه رسوئ او په ځمکه کې د ضرر رسولو له لارې فساد مه راولئ.
بَقِيَّتُ اللّٰهِ خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ ەۚ وَمَآ اَنَا۠ عَلَيْكُمْ بِحَفِيْظٍ
baqiyyatullāhi khairul lakum in kuntum mu'minīn(a), wa mā ana ‘alaikum biḥafīẓ(in).
هغه څه چې د الله له لوري پاتې دي (حلال دي) ستاسو لپاره غوره دي که تاسو مومنان یاست. او زه ستاسو ساتونکی نه یم.
قَالُوْا يٰشُعَيْبُ اَصَلٰوتُكَ تَأْمُرُكَ اَنْ نَّتْرُكَ مَا يَعْبُدُ اٰبَاۤؤُنَآ اَوْ اَنْ نَّفْعَلَ فِيْٓ اَمْوَالِنَا مَا نَشٰۤؤُا ۗاِنَّكَ لَاَنْتَ الْحَلِيْمُ الرَّشِيْدُ
qālū yā syu‘aibu aṣalātuka ta'muruka an natruka mā ya‘budu ābā'unā au an naf‘ala fī amwālinā mā nasyā'(u), innaka la'antal-ḥalīmur-rasyīd(u).
هغوی وویل: "ای شعیب! آیا ستا دین تا ته وایي چې هغه څه پریږده چې زموږ پلرونو یې عبادت کاوه یا موږ منع کوو چې خپل ملکیت په هغه ډول اداره کړو چې موږ یې غواړو؟ په حقیقت کې، ته په ریښتیا سره یو ډیر مهربان او هوښیار سړی یې."
قَالَ يٰقَوْمِ اَرَءَيْتُمْ اِنْ كُنْتُ عَلٰى بَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّيْ وَرَزَقَنِيْ مِنْهُ رِزْقًا حَسَنًا وَّمَآ اُرِيْدُ اَنْ اُخَالِفَكُمْ اِلٰى مَآ اَنْهٰىكُمْ عَنْهُ ۗاِنْ اُرِيْدُ اِلَّا الْاِصْلَاحَ مَا اسْتَطَعْتُۗ وَمَا تَوْفِيْقِيْٓ اِلَّا بِاللّٰهِ ۗعَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَاِلَيْهِ اُنِيْبُ
qāla yā qaumi ara'aitum in kuntu ‘alā bayyinatim mir rabbī wa razaqanī minhu rizqan ḥasanaw wa mā urīdu an ukhālifakum ila mā anhākum ‘anh(u), in urīdu illal-iṣlāḥa mastaṭa‘t(u), wa mā taufīqī illā billāh(i), ‘alaihi tawakkaltu wa ilaihi unīb(u).
هغه (شعیب) وویل: "ای زما قومه! ما ته وضاحت راکړئ که زه د خپل رب له لوري څرګند دلیل ولرم او هغه ماته خیر راکړی وي (ایا دا زما لپاره مناسبه ده چې د هغه له احکامو سرغړونه وکړم)؟ زه اراده نه لرم چې تاسو په هغه څه کې سرغړونه وکړم چې ما تاسو منع کړي دي. زه یوازې د ښه والي اراده لرم تر هغه چې زه لاهم توان لرم. او هغه لارښوونه چې زه یې تعقیبوم یوازې د الله له لوري ده. زه په هغه توکل کوم او هغه ته (هم) بیرته ځم."
وَيٰقَوْمِ لَا يَجْرِمَنَّكُمْ شِقَاقِيْٓ اَنْ يُّصِيْبَكُمْ مِّثْلُ مَآ اَصَابَ قَوْمَ نُوْحٍ اَوْ قَوْمَ هُوْدٍ اَوْ قَوْمَ صٰلِحٍ ۗوَمَا قَوْمُ لُوْطٍ مِّنْكُمْ بِبَعِيْدٍ
wa yā qaumi lā yajrimannakum syiqāqī ay yuṣībakum miṡlu mā aṣāba qauma nūḥin au qauma hūdin au qauma ṣāliḥ(in), wa mā qaumu lūṭim minkum biba‘īd(in).
او اې زما قومه! زما او ستاسو ترمنځ شخړه دې تاسو ګناه ته اړ نه کړي، چې تاسو ته به د هغه عذاب په څېر عذاب درکړل شي چې د نوح قوم، د هود قوم یا د صالح قوم ته راغلی و، پداسې حال کې چې د لوط قوم له تاسو څخه لرې نه و.
وَاسْتَغْفِرُوْا رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوْبُوْٓا اِلَيْهِ ۗاِنَّ رَبِّيْ رَحِيْمٌ وَّدُوْدٌ
wastagfirū rabbakum ṡumma tūbū ilaih(i), inna rabbī raḥīmuw wadūd(un).
او له خپل رب څخه بخښنه وغواړئ، بیا هغه ته توبه وباسئ، په حقیقت کې زما رب ډېر مهربان او رحم کوونکی دی.
قَالُوْا يٰشُعَيْبُ مَا نَفْقَهُ كَثِيْرًا مِّمَّا تَقُوْلُ وَاِنَّا لَنَرٰىكَ فِيْنَا ضَعِيْفًا ۗوَلَوْلَا رَهْطُكَ لَرَجَمْنٰكَ ۖوَمَآ اَنْتَ عَلَيْنَا بِعَزِيْزٍ
qālū yā syu‘aibu mā nafqahu kaṡīram mimmā taqūlu wa innā lanarāka fīnā ḍa‘īfā(n), wa lau lā rahṭuka larajamnāk(a), wa anta ‘alainā bi‘azīz(in).
هغوی وویل: "ای شعیب! موږ ستا په خبرو ډېر څه نه پوهېږو، خو په حقیقت کې موږ ته په موږ کې تر ټولو کمزوری یې. که ستا کورنۍ نه وای، نو موږ به تا سنګسار کړی وای، سره له دې چې ته زموږ په حلقه کې یو با نفوذه کس نه یې."
قَالَ يٰقَوْمِ اَرَهْطِيْٓ اَعَزُّ عَلَيْكُمْ مِّنَ اللّٰهِ ۗوَاتَّخَذْتُمُوْهُ وَرَاۤءَكُمْ ظِهْرِيًّا ۗاِنَّ رَبِّيْ بِمَا تَعْمَلُوْنَ مُحِيْطٌ
qāla yā qaumi arahṭī a‘azzu ‘alaikum minallāh(i), wattakhażtumūhu warā'akum ẓihriyyā(n), inna rabbī bimā ta‘malūna muḥīṭ(un).
هغه (شعیب) ځواب ورکړ: "ای زما قومه! ایا زما کورنۍ ستاسو په نظر کې له الله څخه غوره ده، که څه هم تاسو هغه شاته غورځولی دی (له پامه غورځولی یې یاست)؟ پوه شئ چې زما د رب علم هغه څه شامل دي چې تاسو یې کوئ."
وَيٰقَوْمِ اعْمَلُوْا عَلٰى مَكَانَتِكُمْ اِنِّيْ عَامِلٌ ۗسَوْفَ تَعْلَمُوْنَۙ مَنْ يَّأْتِيْهِ عَذَابٌ يُّخْزِيْهِ وَمَنْ هُوَ كَاذِبٌۗ وَارْتَقِبُوْٓا اِنِّيْ مَعَكُمْ رَقِيْبٌ
wa yā qaumi‘malū ‘alā makānatikum innī ‘āmil(un), saufa ta‘lamūn(a), may ya'tīhi ‘ażābuy yukhzīhi wa man huwa kāżib(un), wartaqibū innī ma‘akum raqīb(un).
او اې زما قومه! د خپل توان سره سم عمل وکړئ، بېشکه زه هم (هم) کوم. وروسته به تاسو پوه شئ چې څوک به د سپکاوي عذاب سره مخ شي او څوک به دروغجن وي. او انتظار وکړئ! په حقیقت کې زه ستاسو سره انتظار کوونکی یم.
وَلَمَّا جَاۤءَ اَمْرُنَا نَجَّيْنَا شُعَيْبًا وَّالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗ بِرَحْمَةٍ مِّنَّاۚ وَاَخَذَتِ الَّذِيْنَ ظَلَمُوا الصَّيْحَةُ فَاَصْبَحُوْا فِيْ دِيَارِهِمْ جٰثِمِيْنَۙ
wa lammā jā'a amrunā najjainā syu‘aibaw wal-lażīna amanū ma‘ahū biraḥmatim minnā, wa akhażatil-lażīna ẓalamuṣ-ṣaiḥatu fa aṣbaḥū fī diyārihim jāṡimīn(a).
نو کله چې زموږ پریکړه راغله، موږ شعیب علیه السلام او هغه کسان چې له هغه سره یې ایمان راوړی و، په خپل رحمت سره وژغورل. پداسې حال کې چې ظالمان د تندر په غږ سره هلاک کیږي، نو دوی په خپلو کورونو کې پراته مړه کیږي.
كَاَنْ لَّمْ يَغْنَوْا فِيْهَا ۗ اَلَا بُعْدًا لِّمَدْيَنَ كَمَا بَعِدَتْ ثَمُوْدُ ࣖ
ka allam yagnau fīhā, alā bu‘dal limadyana kamā ba‘idat ṡamūd(u).
لکه څنګه چې دوی هیڅکله په هغه ځای کې نه وو اوسیدلي. په یاد ولرئ، د مدین خلک به هم د ثمود خلکو په څیر هلاک شي.
كَذَّبَ اَصْحٰبُ لْـَٔيْكَةِ الْمُرْسَلِيْنَ ۖ
każżaba aṣḥābul-aikatil-mursalīn(a).
د عِيكه خلكو رسولان دروغجن ګڼلي وو؛
اِذْ قَالَ لَهُمْ شُعَيْبٌ اَلَا تَتَّقُوْنَ ۚ
iż qāla lahum syu‘aibun alā tattaqūn(a).
کله چې شعیب علیه السلام هغوی ته وویل: ولې تاسو پرهیزګاره نه یاست؟
اِنِّيْ لَكُمْ رَسُوْلٌ اَمِيْنٌ ۙ
innī lakum rasūlun amīn(un).
په حقيقت کې زه ستاسو لپاره يو امانتدار (رالېږل شوی) رسول يم،
فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِ ۚ
fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).
نو له الله ووېرېږئ او زما اطاعت وکړئ؛
وَمَآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ اَجْرٍ اِنْ اَجْرِيَ اِلَّا عَلٰى رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ۗ
wa mā as'alukum ‘alaihi min ajrin in ajriya illā ‘alā rabbil-‘ālamīn(a).
او زه له تاسو څخه د دې بلنې لپاره هیڅ اجر نه غواړم، زما اجر یوازې د نړۍ د رب په غاړه دی.
۞ اَوْفُوا الْكَيْلَ وَلَا تَكُوْنُوْا مِنَ الْمُخْسِرِيْنَ ۚ
auful-kaila wa lā takūnū minal-mukhsirīn(a).
اندازه پوره کړئ او نورو خلکو ته زیان مه رسوئ.
وَزِنُوْا بِالْقِسْطَاسِ الْمُسْتَقِيْمِ ۚ
wazinū bil-qisṭāsil-mustaqīm(i).
او په سمه ترازو سره یې وزن کړئ.
وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ اَشْيَاۤءَهُمْ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ ۚ
wa lā tabkhasun-nāsa asy-yā'ahum wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).
او د خلکو د حقونو په کمولو سره هغوی ته زیان مه رسوئ او په ځمکه کې فساد مه کوئ؛
وَاتَّقُوا الَّذِيْ خَلَقَكُمْ وَالْجِبِلَّةَ الْاَوَّلِيْنَ ۗ
wattaqul-lażī khalaqakum wal-jibillatal-awwalīn(a).
او له هغه الله څخه ووېرېږئ چې تاسو او پخواني قومونه یې پیدا کړي دي."
قَالُوْٓا اِنَّمَآ اَنْتَ مِنَ الْمُسَحَّرِيْنَ ۙ
qālū innamā anta minal-musaḥḥarīn(a).
هغوی وویل: "تاسو یوازې جادو شوي خلک یاست."
وَمَآ اَنْتَ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُنَا وَاِنْ نَّظُنُّكَ لَمِنَ الْكٰذِبِيْنَ ۚ
wa mā anta illā basyarum miṡlunā wa in naẓunnuka laminal-kāżibīn(a).
او ته یوازې زموږ په څېر انسان یې، او موږ په یقین سره باور لرو چې ته له دروغجنو څخه یې.
فَاَسْقِطْ عَلَيْنَا كِسَفًا مِّنَ السَّمَاۤءِ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ ۗ
fa asqiṭ ‘alainā kisafam minas-samā'i in kunta minaṣ-ṣādiqīn(a).
نو که ته له صالحانو څخه یې، نو پر موږ له اسمانه یوه ټوټه راولوې."
قَالَ رَبِّيْٓ اَعْلَمُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ
qāla rabbī a‘lamu bimā ta‘malūn(a).
هغه (شعیب) وویل: زما رب ښه پوهیږي چې تاسو څه کوئ.
فَكَذَّبُوْهُ فَاَخَذَهُمْ عَذَابُ يَوْمِ الظُّلَّةِ ۗاِنَّهٗ كَانَ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ
fa każżabūhu fa akhażahum ‘ażābu yaumiẓ-ẓullah(ti), innahū kāna ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).
بیا یې (شعیب) دروغ وګڼل، بیا په یوه تیاره ورځ پر دوی عذاب راغی، په حقیقت کې دا د یوې سختې ورځې عذاب دی.
اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً ۗوَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِيْنَ
inna fī żālika la'āyah(tan), wa mā kāna akṡaruhum mu'minīn(a).
په رښتيا چې په داسې خلکو کې (د الله د قدرت) نښې شته، خو ډېری يې ايمان نه راوړي.
وَاِلٰى مَدْيَنَ اَخَاهُمْ شُعَيْبًاۙ فَقَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ وَارْجُوا الْيَوْمَ الْاٰخِرَ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ ۖ
wa ilā madyana akhāhum syu‘aibā(n), faqāla yā qaumi‘budullāha warjul-yaumal-ākhira wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).
او د مدین خلکو ته مو د دوی ورور شعیب علیه السلام ولیږه، هغه وویل: "ای زما قومه! د الله عبادت وکړئ، د اخرت د ورځې (د ثواب) هیله ولرئ، او په ځمکه کې فساد مه کوئ."
فَكَذَّبُوْهُ فَاَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ فَاَصْبَحُوْا فِيْ دَارِهِمْ جٰثِمِيْنَ ۙ
fa każżabūhu fa'akhażathumur-rajfatu fa'aṣbaḥū fī dārihim jāṡimīn(a).
هغوی (شعیب) دا رد کړه، نو دوی ته یوه سخته زلزله راغله، او بیا د دوی په استوګنځایونو کې جسدونه پراته وو.