وَاِلٰى مَدْيَنَ اَخَاهُمْ شُعَيْبًاۗ قَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ قَدْ جَاۤءَتْكُمْ بَيِّنَةٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ فَاَوْفُوا الْكَيْلَ وَالْمِيْزَانَ وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ اَشْيَاۤءَهُمْ وَلَا تُفْسِدُوْا فِى الْاَرْضِ بَعْدَ اِصْلَاحِهَاۗ ذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَۚ
wa ilā madyana akhāhum syu‘aibā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), qad jā'atkum bayyinatum mir rabbikum fa auful-kaila wal-mīzāna wa lā tabkhasun-nāsa asy-yā'ahum wa lā tufsidū fil-arḍi ba‘da iṣlāḥihā, żālikum khairul lakum in kuntum mu'minīn(a).
ਅਤੇ ਮਦਯਨ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਵੱਲ ਅਸੀਂ ਸ਼ੁਆਇਬ ਨੂੰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭਰਾ ਨੂੰ, ਭੇਜਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਹੇ ਮੇਰੀ ਕੌਮ! ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੀ ਇਬਾਦਤ ਕਰੋ। ਉਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਤੁਹਾਡਾ ਕੋਈ ਸੰਬੰਧ ਨਹੀਂ। ਬੇਸ਼ੱਕ, ਤੁਹਾਡੇ ਰੱਬ ਵੱਲੋਂ ਸਪਸ਼ਟ ਸਬੂਤ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਹੈ। ਤਕੜੀ ਅਤੇ ਮਿਣਤੀ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਵੀ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਓ। ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਖਰਾਬੀ ਨਾ ਕਰੋ ਜਦੋਂ ਇਸ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਬਿਹਤਰ ਹੈ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਈਮਾਨ ਵਾਲੇ ਹੋ।'
وَلَا تَقْعُدُوْا بِكُلِّ صِرَاطٍ تُوْعِدُوْنَ وَتَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ مَنْ اٰمَنَ بِهٖ وَتَبْغُوْنَهَا عِوَجًاۚ وَاذْكُرُوْٓا اِذْ كُنْتُمْ قَلِيْلًا فَكَثَّرَكُمْۖ وَانْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِيْنَ
wa lā taq‘udū bikulli ṣirāṭin tū‘idūna wa taṣuddūna ‘an sabīlillāhi man āmana bihī wa tabgūnahā ‘iwajā(n), ważkurū iż kuntum qalīlan fa kaṡṡarakum, wanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-mufsidīn(a).
ਅਤੇ ਹਰ ਰਾਹ ਉੱਤੇ ਨਾ ਬੈਠੋ, ਡਰਾਉਣ ਅਤੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੇ ਰਾਹ ਤੋਂ ਈਮਾਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਟੇਢਾ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ। ਯਾਦ ਕਰੋ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸੀ, ਫਿਰ ਅੱਲ੍ਹਾ ਨੇ ਤੁਹਾਡੀ ਗਿਣਤੀ ਵਧਾਈ। ਅਤੇ ਵੇਖੋ ਕਿ ਖਰਾਬੀ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਅੰਤ ਕਿਵੇਂ ਹੋਇਆ।'
وَاِنْ كَانَ طَاۤىِٕفَةٌ مِّنْكُمْ اٰمَنُوْا بِالَّذِيْٓ اُرْسِلْتُ بِهٖ وَطَاۤىِٕفَةٌ لَّمْ يُؤْمِنُوْا فَاصْبِرُوْا حَتّٰى يَحْكُمَ اللّٰهُ بَيْنَنَاۚ وَهُوَ خَيْرُ الْحٰكِمِيْنَ ۔
wa in kāna ṭā'ifatum minkum āmanū bil-lażī ursiltu bihī wa ṭā'ifatul lam tu'minū faṣbirū ḥattā yaḥkumallāhu bainanā, wa huwa khairul-ḥākimīn(a).
ਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਗਰੋਹ ਨੇ ਉਸ (ਸੰਦੇਸ਼) ਵਿੱਚ ਈਮਾਨ ਲਿਆਇਆ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਗਰੋਹ ਨੇ ਈਮਾਨ ਨਹੀਂ ਲਿਆਇਆ, ਤਾਂ ਸਬਰ ਕਰੋ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਅੱਲ੍ਹਾ ਸਾਡੇ ਵਿਚਕਾਰ ਫੈਸਲਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
۞ قَالَ الْمَلَاُ الَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖ لَنُخْرِجَنَّكَ يٰشُعَيْبُ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَكَ مِنْ قَرْيَتِنَآ اَوْ لَتَعُوْدُنَّ فِيْ مِلَّتِنَاۗ قَالَ اَوَلَوْ كُنَّا كٰرِهِيْنَ
qālal-mala'ul-lażīnastakbarū min qaumihī lanukhrijannaka yā syu‘aibu wal-lażīna āmanū ma‘aka min qaryatinā au lata‘ūdunna fī millatinā, qāla awalau kunnā kārihīn(a).
ਉਸ ਦੀ ਕੌਮ ਦੇ ਸਰਦਾਰਾਂ ਨੇ, ਜੋ ਅਕੜਦੇ ਸਨ, ਆਖਿਆ, 'ਹੇ ਸ਼ੁਆਇਬ! ਅਸੀਂ ਜਰੂਰ ਤੈਨੂੰ ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਵਾਲੇ ਈਮਾਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚੋਂ ਕੱਢ ਦਿਆਂਗੇ, ਜਾਂ ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਮਜ਼੍ਹਬ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਆ ਜਾਓ।' ਉਸ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, 'ਕੀ (ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਵਾਪਸ ਲਿਆਓਗੇ) ਭਾਵੇਂ ਅਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਨਾਪਸੰਦ ਕਰੀਏ?'
قَدِ افْتَرَيْنَا عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا اِنْ عُدْنَا فِيْ مِلَّتِكُمْ بَعْدَ اِذْ نَجّٰىنَا اللّٰهُ مِنْهَاۗ وَمَا يَكُوْنُ لَنَآ اَنْ نَّعُوْدَ فِيْهَآ اِلَّآ اَنْ يَّشَاۤءَ اللّٰهُ رَبُّنَاۗ وَسِعَ رَبُّنَا كُلَّ شَيْءٍ عِلْمًاۗ عَلَى اللّٰهِ تَوَكَّلْنَاۗ رَبَّنَا افْتَحْ بَيْنَنَا وَبَيْنَ قَوْمِنَا بِالْحَقِّ وَاَنْتَ خَيْرُ الْفٰتِحِيْنَ
qadiftarainā ‘alallāhi każiban in ‘udnā fī millatikum ba‘da iż najjānallāhu minhā, wa mā yakūnu lanā an na‘ūda fīhā illā ay yasyā'allāhu rabbunā, wasi‘a rabbunā kulla syai'in ‘ilmā(n), ‘alallāhi tawakkalnā, rabbanaftaḥ bainanā wa baina qauminā bil-ḥaqqi wa anta khairul-fātiḥīn(a).
'ਅਸੀਂ ਅੱਲ੍ਹਾ ਉੱਤੇ ਝੂਠ ਘੜਿਆ ਹੋਵੇਗਾ ਜੇ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਮਜ਼੍ਹਬ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਆਏ, ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜੋ ਅੱਲ੍ਹਾ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਇਸ ਤੋਂ ਬਚਾ ਲਿਆ। ਸਾਡੇ ਲਈ ਇਹ ਜਾਇਜ਼ ਨਹੀਂ ਕਿ ਅਸੀਂ ਉਸ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਆਈਏ, ਸਿਵਾਏ ਇਸ ਦੇ ਜੇ ਅੱਲ੍ਹਾ, ਸਾਡਾ ਰੱਬ, ਇਸ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦੇਵੇ। ਸਾਡੇ ਰੱਬ ਦਾ ਗਿਆਨ ਸਭ ਕੁਝ ਘੇਰਦਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਅੱਲ੍ਹਾ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ। ਹੇ ਸਾਡੇ ਰੱਬ! ਸਾਡੇ ਅਤੇ ਸਾਡੀ ਕੌਮ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸੱਚ ਨਾਲ ਫੈਸਲਾ ਕਰ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਫੈਸਲਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ।'
وَقَالَ الْمَلَاُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖ لَىِٕنِ اتَّبَعْتُمْ شُعَيْبًا اِنَّكُمْ اِذًا لَّخٰسِرُوْنَ
wa qālal-mala'ul-lażīna kafarū min qaumihī la'inittaba‘tum syu‘aiban innakum iżal lakhāsirūn(a).
ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਕੌਮ ਦੇ ਸਰਦਾਰਾਂ ਨੇ, ਜੋ ਕਾਫਰ ਸਨ, ਆਖਿਆ, 'ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸ਼ੁਆਇਬ ਦੀ ਪਿੱਛੇ ਲੱਗੇ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਜਰੂਰ ਨੁਕਸਾਨ ਵਿੱਚ ਰਹੋਗੇ।'
فَاَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ فَاَصْبَحُوْا فِيْ دَارِهِمْ جٰثِمِيْنَۙ
fa akhażathumur-rajfatu fa aṣbaḥū fī dārihim jāṡimīn(a).
ਸੋ, ਭੁਚਾਲ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮਰੇ ਪਏ ਰਹਿ ਗਏ।
الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا شُعَيْبًا كَاَنْ لَّمْ يَغْنَوْا فِيْهَاۚ اَلَّذِيْنَ كَذَّبُوْا شُعَيْبًا كَانُوْا هُمُ الْخٰسِرِيْنَ
al-lażīna każżabū syu‘aiban ka'allam yagnau fīhā, al-lażīna każżabū syu‘aiban kānū humul-khāsirīn(a).
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸ਼ੁਆਇਬ ਨੂੰ ਝੁਠਲਾਇਆ, ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ ਜਿਵੇਂ ਕਦੇ ਉੱਥੇ ਰਹੇ ਹੀ ਨਾ ਹੋਣ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸ਼ੁਆਇਬ ਨੂੰ ਝੁਠਲਾਇਆ, ਉਹੀ ਨੁਕਸਾਨ ਵਾਲੇ ਸਨ।
فَتَوَلّٰى عَنْهُمْ وَقَالَ يٰقَوْمِ لَقَدْ اَبْلَغْتُكُمْ رِسٰلٰتِ رَبِّيْ وَنَصَحْتُ لَكُمْۚ فَكَيْفَ اٰسٰى عَلٰى قَوْمٍ كٰفِرِيْنَ ࣖ
fa tawallā ‘anhum wa qāla yā qaumi laqad ablagtukum risālāti rabbī wa naṣaḥtu lakum, fa kaifa āsā ‘alā qaumin kāfirīn(a).
ਫਿਰ ਉਸ (ਸ਼ੁਆਇਬ) ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਜਾਂਦਿਆਂ ਆਖਿਆ, 'ਹੇ ਮੇਰੀ ਕੌਮ! ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਰੱਬ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਪਹੁੰਚਾਏ ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ। ਸੋ, ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਉਸ ਕੌਮ ਲਈ ਉਦਾਸ ਹੋਵਾਂ ਜੋ ਕਾਫਰ ਸੀ?'
۞ وَاِلٰى مَدْيَنَ اَخَاهُمْ شُعَيْبًا ۗقَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗ ۗوَلَا تَنْقُصُوا الْمِكْيَالَ وَالْمِيْزَانَ اِنِّيْٓ اَرٰىكُمْ بِخَيْرٍ وَّاِنِّيْٓ اَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ مُّحِيْطٍ
wa ilā madyana akhāhum syu‘aibā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), wa lā tanquṣul-mikyāla wal-mīzāna innī arākum bikhairiw wa innī akhāfu ‘alaikum ‘ażāba yaumim muḥīṭ(in).
ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਮਦਯਨ (ਦੇ ਵਸਨੀਕਾਂ) ਵੱਲ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਭਰਾ, ਸ਼ੁਆਇਬ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਹੇ ਮੇਰੀ ਕੌਮ! ਅੱਲਾਹ ਦੀ ਇਬਾਦਤ ਕਰੋ, ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਉਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕੋਈ ਰੱਬ ਨਹੀਂ। ਅਤੇ ਨਾਪ ਅਤੇ ਤੋਲ ਵਿੱਚ ਕਮੀ ਨਾ ਕਰੋ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ। ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਡਰ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦਿਨ (ਕਿਆਮਤ) ਦਾ ਅਜ਼ਾਬ ਝੱਲਣਾ ਪਵੇਗਾ।'
وَيٰقَوْمِ اَوْفُوا الْمِكْيَالَ وَالْمِيْزَانَ بِالْقِسْطِ وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ اَشْيَاۤءَهُمْ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ
wa yā qaumi auful-mikyāla wal-mīzāna bil-qisṭi wa lā tabkhasun-nāsa asy-yā'ahum wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).
ਅਤੇ ਹੇ ਮੇਰੀ ਕੌਮ! ਨਾਪ ਅਤੇ ਤੋਲ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਨਿਆਂ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਹੱਕਾਂ ਵਿੱਚ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਕਰੋ ਅਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟਾਚਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਓ।
بَقِيَّتُ اللّٰهِ خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ ەۚ وَمَآ اَنَا۠ عَلَيْكُمْ بِحَفِيْظٍ
baqiyyatullāhi khairul lakum in kuntum mu'minīn(a), wa mā ana ‘alaikum biḥafīẓ(in).
ਅੱਲਾਹ ਦੀ ਛੱਡੀ ਹੋਈ (ਹਲਾਲ) ਚੀਜ਼ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਵਧੇਰੇ ਚੰਗੀ ਹੈ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਈਮਾਨ ਵਾਲੇ ਹੋ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਨਿਗਰਾਨ ਨਹੀਂ ਹਾਂ।
قَالُوْا يٰشُعَيْبُ اَصَلٰوتُكَ تَأْمُرُكَ اَنْ نَّتْرُكَ مَا يَعْبُدُ اٰبَاۤؤُنَآ اَوْ اَنْ نَّفْعَلَ فِيْٓ اَمْوَالِنَا مَا نَشٰۤؤُا ۗاِنَّكَ لَاَنْتَ الْحَلِيْمُ الرَّشِيْدُ
qālū yā syu‘aibu aṣalātuka ta'muruka an natruka mā ya‘budu ābā'unā au an naf‘ala fī amwālinā mā nasyā'(u), innaka la'antal-ḥalīmur-rasyīd(u).
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਹੇ ਸ਼ੁਆਇਬ! ਕੀ ਤੇਰਾ ਧਰਮ ਸਾਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਈਏ ਜਿਸ ਦੀ ਸਾਡੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਨੇ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਮਾਲ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਅਨੁਸਾਰ ਵਰਤਣ ਤੋਂ ਰੁਕ ਜਾਈਏ? ਬੇਸ਼ੱਕ, ਤੂੰ ਸਹਿਣਸ਼ੀਲ ਅਤੇ ਸਮਝਦਾਰ ਵਿਅਕਤੀ ਹੈਂ।'
قَالَ يٰقَوْمِ اَرَءَيْتُمْ اِنْ كُنْتُ عَلٰى بَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّيْ وَرَزَقَنِيْ مِنْهُ رِزْقًا حَسَنًا وَّمَآ اُرِيْدُ اَنْ اُخَالِفَكُمْ اِلٰى مَآ اَنْهٰىكُمْ عَنْهُ ۗاِنْ اُرِيْدُ اِلَّا الْاِصْلَاحَ مَا اسْتَطَعْتُۗ وَمَا تَوْفِيْقِيْٓ اِلَّا بِاللّٰهِ ۗعَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَاِلَيْهِ اُنِيْبُ
qāla yā qaumi ara'aitum in kuntu ‘alā bayyinatim mir rabbī wa razaqanī minhu rizqan ḥasanaw wa mā urīdu an ukhālifakum ila mā anhākum ‘anh(u), in urīdu illal-iṣlāḥa mastaṭa‘t(u), wa mā taufīqī illā billāh(i), ‘alaihi tawakkaltu wa ilaihi unīb(u).
ਉਸ (ਸ਼ੁਆਇਬ) ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਹੇ ਮੇਰੀ ਕੌਮ! ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ ਜੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਮੇਰੇ ਰੱਬ ਤੋਂ ਸਪੱਸ਼ਟ ਸਬੂਤ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਚੰਗੀ ਰਿਜ਼ਕ ਦਿੱਤੀ ਹੋਵੇ (ਕੀ ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਹੁਕਮ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰਾਂ)? ਮੈਂ ਇਸ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰਨ ਦਾ ਇਰਾਦਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ ਜਿਸ ਤੋਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਨ੍ਹਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਸਿਰਫ ਸੁਧਾਰ ਲਿਆਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਜਿੰਨਾ ਮੈਂ ਸਮਰੱਥ ਹਾਂ। ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਸਫਲਤਾ ਸਿਰਫ ਅੱਲਾਹ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਹੈ। ਮੈਂ ਉਸੇ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਅਤੇ ਉਸੇ ਵੱਲ ਮੁੜਦਾ ਹਾਂ।'
وَيٰقَوْمِ لَا يَجْرِمَنَّكُمْ شِقَاقِيْٓ اَنْ يُّصِيْبَكُمْ مِّثْلُ مَآ اَصَابَ قَوْمَ نُوْحٍ اَوْ قَوْمَ هُوْدٍ اَوْ قَوْمَ صٰلِحٍ ۗوَمَا قَوْمُ لُوْطٍ مِّنْكُمْ بِبَعِيْدٍ
wa yā qaumi lā yajrimannakum syiqāqī ay yuṣībakum miṡlu mā aṣāba qauma nūḥin au qauma hūdin au qauma ṣāliḥ(in), wa mā qaumu lūṭim minkum biba‘īd(in).
ਅਤੇ ਹੇ ਮੇਰੀ ਕੌਮ! ਮੇਰੀ ਗੱਲਬਾਤ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅੱਲਾਹ ਦੇ ਰਾਹ ਤੋਂ ਗੁਮਰਾਹ ਨਾ ਕਰੇ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅੱਲਾਹ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਬਗਾਵਤ ਕਰਨ ਲਈ ਉਕਸਾਏ। ਬੇਸ਼ੱਕ, ਮੈਂ ਸਿਰਫ ਸੁਧਾਰ ਲਿਆਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਜਿੰਨਾ ਮੈਂ ਸਮਰੱਥ ਹਾਂ। ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਸਫਲਤਾ ਸਿਰਫ ਅੱਲਾਹ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਹੈ। ਮੈਂ ਉਸੇ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਅਤੇ ਉਸੇ ਵੱਲ ਮੁੜਦਾ ਹਾਂ।
وَاسْتَغْفِرُوْا رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوْبُوْٓا اِلَيْهِ ۗاِنَّ رَبِّيْ رَحِيْمٌ وَّدُوْدٌ
wastagfirū rabbakum ṡumma tūbū ilaih(i), inna rabbī raḥīmuw wadūd(un).
ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਰੱਬ ਤੋਂ ਮੁਆਫੀ ਮੰਗੋ ਅਤੇ ਉਸ ਵੱਲ ਤੋਬਾ ਕਰੋ। ਬੇਸ਼ੱਕ, ਮੇਰਾ ਰੱਬ ਰਹਿਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
قَالُوْا يٰشُعَيْبُ مَا نَفْقَهُ كَثِيْرًا مِّمَّا تَقُوْلُ وَاِنَّا لَنَرٰىكَ فِيْنَا ضَعِيْفًا ۗوَلَوْلَا رَهْطُكَ لَرَجَمْنٰكَ ۖوَمَآ اَنْتَ عَلَيْنَا بِعَزِيْزٍ
qālū yā syu‘aibu mā nafqahu kaṡīram mimmā taqūlu wa innā lanarāka fīnā ḍa‘īfā(n), wa lau lā rahṭuka larajamnāk(a), wa anta ‘alainā bi‘azīz(in).
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਹੇ ਸ਼ੁਆਇਬ! ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦੇ। ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚ ਕਮਜ਼ੋਰ ਸਮਝਦੇ ਹਾਂ। ਜੇ ਤੇਰਾ ਗੋਤ ਨਾ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਸੰਗਸਾਰ ਕਰ ਦਿੰਦੇ। ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਸਾਮ੍ਹਣੇ ਕੋਈ ਇੱਜ਼ਤ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ।'
قَالَ يٰقَوْمِ اَرَهْطِيْٓ اَعَزُّ عَلَيْكُمْ مِّنَ اللّٰهِ ۗوَاتَّخَذْتُمُوْهُ وَرَاۤءَكُمْ ظِهْرِيًّا ۗاِنَّ رَبِّيْ بِمَا تَعْمَلُوْنَ مُحِيْطٌ
qāla yā qaumi arahṭī a‘azzu ‘alaikum minallāh(i), wattakhażtumūhu warā'akum ẓihriyyā(n), inna rabbī bimā ta‘malūna muḥīṭ(un).
ਉਸ (ਸ਼ੁਆਇਬ) ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਹੇ ਮੇਰੀ ਕੌਮ! ਕੀ ਮੇਰਾ ਗੋਤ ਅੱਲਾਹ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਸਤਿਕਾਰਤ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਅੱਲਾਹ ਨੂੰ ਪਿੱਠ ਪਿੱਛੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ ਹੈ? ਬੇਸ਼ੱਕ, ਮੇਰਾ ਰੱਬ ਉਸ ਸਭ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਕਰਦੇ ਹੋ।
وَيٰقَوْمِ اعْمَلُوْا عَلٰى مَكَانَتِكُمْ اِنِّيْ عَامِلٌ ۗسَوْفَ تَعْلَمُوْنَۙ مَنْ يَّأْتِيْهِ عَذَابٌ يُّخْزِيْهِ وَمَنْ هُوَ كَاذِبٌۗ وَارْتَقِبُوْٓا اِنِّيْ مَعَكُمْ رَقِيْبٌ
wa yā qaumi‘malū ‘alā makānatikum innī ‘āmil(un), saufa ta‘lamūn(a), may ya'tīhi ‘ażābuy yukhzīhi wa man huwa kāżib(un), wartaqibū innī ma‘akum raqīb(un).
ਅਤੇ ਹੇ ਮੇਰੀ ਕੌਮ! ਜੋ ਕੁਝ ਤੁਸੀਂ ਸਮਰੱਥ ਹੋ, ਉਹ ਕਰੋ। ਮੈਂ ਵੀ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਤੁਸੀਂ ਜਲਦੀ ਹੀ ਜਾਣ ਜਾਓਗੇ ਕਿ ਕਿਸ ਨੂੰ ਅਪਮਾਨਜਨਕ ਅਜ਼ਾਬ ਮਿਲੇਗਾ ਅਤੇ ਕੌਣ ਝੂਠਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕਰੋ, ਮੈਂ ਵੀ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।'
وَلَمَّا جَاۤءَ اَمْرُنَا نَجَّيْنَا شُعَيْبًا وَّالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗ بِرَحْمَةٍ مِّنَّاۚ وَاَخَذَتِ الَّذِيْنَ ظَلَمُوا الصَّيْحَةُ فَاَصْبَحُوْا فِيْ دِيَارِهِمْ جٰثِمِيْنَۙ
wa lammā jā'a amrunā najjainā syu‘aibaw wal-lażīna amanū ma‘ahū biraḥmatim minnā, wa akhażatil-lażīna ẓalamuṣ-ṣaiḥatu fa aṣbaḥū fī diyārihim jāṡimīn(a).
ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਸਾਡਾ ਹੁਕਮ ਆਇਆ, ਅਸੀਂ ਸ਼ੁਆਇਬ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਈਮਾਨ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਰਹਿਮਤ ਨਾਲ ਬਚਾਇਆ। ਅਤੇ ਜ਼ਾਲਮਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਗਰਜ ਨੇ ਘੇਰ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮਰੇ ਹੋਏ ਡਿੱਗ ਪਏ।
كَاَنْ لَّمْ يَغْنَوْا فِيْهَا ۗ اَلَا بُعْدًا لِّمَدْيَنَ كَمَا بَعِدَتْ ثَمُوْدُ ࣖ
ka allam yagnau fīhā, alā bu‘dal limadyana kamā ba‘idat ṡamūd(u).
ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਉੱਥੇ ਕਦੇ ਵਸੇ ਹੀ ਨਾ ਹੋਣ। ਜਾਣੋ, ਮਦਯਨ ਦੀ ਕੌਮ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਹੋਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਸਮੂਦ ਦੀ ਕੌਮ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਹੋਇਆ ਸੀ।
كَذَّبَ اَصْحٰبُ لْـَٔيْكَةِ الْمُرْسَلِيْنَ ۖ
każżaba aṣḥābul-aikatil-mursalīn(a).
ਅਕੀਕੇ ਦੇ ਵਸਨੀਕਾਂ ਨੇ ਰਸੂਲਾਂ ਨੂੰ ਝੂਠਲਾਇਆ।
اِذْ قَالَ لَهُمْ شُعَيْبٌ اَلَا تَتَّقُوْنَ ۚ
iż qāla lahum syu‘aibun alā tattaqūn(a).
ਜਦੋਂ ਸ਼ੁਐਬ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਪਰਹੇਜ਼ਗਾਰੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ?'
اِنِّيْ لَكُمْ رَسُوْلٌ اَمِيْنٌ ۙ
innī lakum rasūlun amīn(un).
'ਸੱਚਮੁੱਚ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਇੱਕ ਭਰੋਸੇਮੰਦ ਰਸੂਲ ਹਾਂ।'
فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِ ۚ
fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).
'ਸੋ ਅੱਲਾਹ ਤੋਂ ਡਰੋ ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਮੰਨੋ।'
وَمَآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ اَجْرٍ اِنْ اَجْرِيَ اِلَّا عَلٰى رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ۗ
wa mā as'alukum ‘alaihi min ajrin in ajriya illā ‘alā rabbil-‘ālamīn(a).
'ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਇਸ ਦਾ ਕੋਈ ਇਨਾਮ ਨਹੀਂ ਮੰਗਦਾ। ਮੇਰਾ ਇਨਾਮ ਸਿਰਫ਼ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰੱਬ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਹੈ।'
۞ اَوْفُوا الْكَيْلَ وَلَا تَكُوْنُوْا مِنَ الْمُخْسِرِيْنَ ۚ
auful-kaila wa lā takūnū minal-mukhsirīn(a).
'ਪੂਰਾ ਨਾਪ ਦਿਓ ਅਤੇ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਨਾ ਹੋਵੋ।'
وَزِنُوْا بِالْقِسْطَاسِ الْمُسْتَقِيْمِ ۚ
wazinū bil-qisṭāsil-mustaqīm(i).
'ਅਤੇ ਸਹੀ ਤੱਕੜੀ ਨਾਲ ਤੋਲੋ।'
وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ اَشْيَاۤءَهُمْ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ ۚ
wa lā tabkhasun-nāsa asy-yā'ahum wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).
'ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਘਟਾਓ ਨਾ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਫਸਾਦ ਮਚਾਉਂਦੇ ਨਾ ਫਿਰੋ।'
وَاتَّقُوا الَّذِيْ خَلَقَكُمْ وَالْجِبِلَّةَ الْاَوَّلِيْنَ ۗ
wattaqul-lażī khalaqakum wal-jibillatal-awwalīn(a).
'ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਡਰੋ ਜਿਸ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਤੇ ਪਹਿਲੀਆਂ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਨੂੰ ਸਿਰਜਿਆ।'
قَالُوْٓا اِنَّمَآ اَنْتَ مِنَ الْمُسَحَّرِيْنَ ۙ
qālū innamā anta minal-musaḥḥarīn(a).
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਤੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਜਾਦੂਗਰੀ ਵਿੱਚੋਂ ਹੈ।'
وَمَآ اَنْتَ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُنَا وَاِنْ نَّظُنُّكَ لَمِنَ الْكٰذِبِيْنَ ۚ
wa mā anta illā basyarum miṡlunā wa in naẓunnuka laminal-kāżibīn(a).
'ਅਤੇ ਤੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਸਾਡੇ ਵਰਗਾ ਮਨੁੱਖ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਸਮਝਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਤੂੰ ਝੂਠਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੈ।'
فَاَسْقِطْ عَلَيْنَا كِسَفًا مِّنَ السَّمَاۤءِ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ ۗ
fa asqiṭ ‘alainā kisafam minas-samā'i in kunta minaṣ-ṣādiqīn(a).
'ਸੋ ਅਕਾਸ਼ ਦਾ ਕੋਈ ਟੁਕੜਾ ਸਾਡੇ ਤੇ ਸੁੱਟ, ਜੇਕਰ ਤੂੰ ਸੱਚਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੈ।'
قَالَ رَبِّيْٓ اَعْلَمُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ
qāla rabbī a‘lamu bimā ta‘malūn(a).
ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਮੇਰਾ ਰੱਬ ਬਿਹਤਰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਕਰਦੇ ਹੋ।'
فَكَذَّبُوْهُ فَاَخَذَهُمْ عَذَابُ يَوْمِ الظُّلَّةِ ۗاِنَّهٗ كَانَ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ
fa każżabūhu fa akhażahum ‘ażābu yaumiẓ-ẓullah(ti), innahū kāna ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).
ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਝੂਠਲਾਇਆ, ਸੋ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਾਏ ਦੇ ਦਿਨ ਦੇ ਅਜ਼ਾਬ ਨੇ ਫੜ ਲਿਆ। ਸੱਚਮੁੱਚ, ਇਹ ਵੱਡੇ ਦਿਨ ਦਾ ਅਜ਼ਾਬ ਸੀ।
اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً ۗوَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِيْنَ
inna fī żālika la'āyah(tan), wa mā kāna akṡaruhum mu'minīn(a).
ਸੱਚਮੁੱਚ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹੈ, ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਈਮਾਨ ਨਹੀਂ ਲਿਆਉਂਦੇ।
وَاِلٰى مَدْيَنَ اَخَاهُمْ شُعَيْبًاۙ فَقَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ وَارْجُوا الْيَوْمَ الْاٰخِرَ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ ۖ
wa ilā madyana akhāhum syu‘aibā(n), faqāla yā qaumi‘budullāha warjul-yaumal-ākhira wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).
ਅਤੇ (ਅਸੀਂ) ਮਦਯਨ ਵੱਲ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਭਰਾ ਸ਼ੁਐਬ ਨੂੰ (ਭੇਜਿਆ), ਸੋ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਹੇ ਮੇਰੀ ਕੌਮ! ਅੱਲਾਹ ਦੀ ਇਬਾਦਤ ਕਰੋ ਅਤੇ ਆਖਰੀ ਦਿਨ ਦੀ ਆਸ ਰੱਖੋ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਮੁਫਸਿਦ ਬਣ ਕੇ ਨਾ ਫਿਰੋ।'
فَكَذَّبُوْهُ فَاَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ فَاَصْبَحُوْا فِيْ دَارِهِمْ جٰثِمِيْنَ ۙ
fa każżabūhu fa'akhażathumur-rajfatu fa'aṣbaḥū fī dārihim jāṡimīn(a).
ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਝੂਠਲਾਇਆ, ਸੋ ਭੂਚਾਲ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਗੋਡਿਆਂ ਭਾਰ ਮਰੇ ਪਏ ਸੀ।