Revert to Islam, click here
Islam Al-Haq: Qur'an ja Hadith
(Duohta Islam)



Topic - 6 Rukun Iman Para Nabi dan Rasul (rukun iman no.4) Kisah para nabi Syu'aib

Verse Search Results :
Total Verses : 38
85
Q.S Al-A'raf (7:85)

وَاِلٰى مَدْيَنَ اَخَاهُمْ شُعَيْبًاۗ قَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ قَدْ جَاۤءَتْكُمْ بَيِّنَةٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ فَاَوْفُوا الْكَيْلَ وَالْمِيْزَانَ وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ اَشْيَاۤءَهُمْ وَلَا تُفْسِدُوْا فِى الْاَرْضِ بَعْدَ اِصْلَاحِهَاۗ ذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَۚ

wa ilā madyana akhāhum syu‘aibā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), qad jā'atkum bayyinatum mir rabbikum fa auful-kaila wal-mīzāna wa lā tabkhasun-nāsa asy-yā'ahum wa lā tufsidū fil-arḍi ba‘da iṣlāḥihā, żālikum khairul lakum in kuntum mu'minīn(a).

Ja Madiana álbmogii: Mii sáddet sin vielja Šuaiba. Son dajai: "O mu álbmot! Guldalehket Allaha. Ii leat eará ipmil (bálvalehket) didjiide earret sutnje. Duođaid, čielga duođaštus lea boahtán didjiide din Hearrás. Ollašuhttit mihtidemiid ja skálaid, ja allet vahágahte ovttage. Ale vahágahte eatnama maŋŋel go dat lea (ráhkaduvvon) bures. Dat lea buoret didjiide jus lehpet oskkolaččat."


86
Q.S Al-A'raf (7:86)

وَلَا تَقْعُدُوْا بِكُلِّ صِرَاطٍ تُوْعِدُوْنَ وَتَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ مَنْ اٰمَنَ بِهٖ وَتَبْغُوْنَهَا عِوَجًاۚ وَاذْكُرُوْٓا اِذْ كُنْتُمْ قَلِيْلًا فَكَثَّرَكُمْۖ وَانْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِيْنَ

wa lā taq‘udū bikulli ṣirāṭin tū‘idūna wa taṣuddūna ‘an sabīlillāhi man āmana bihī wa tabgūnahā ‘iwajā(n), ważkurū iż kuntum qalīlan fa kaṡṡarakum, wanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-mufsidīn(a).

Ja it galgga čohkkát makkárge geainnu alde go balddihat ja hehttet oskkolaččaid Allaha geainnu alde ja háliidat dan sirdit. Muitte go dii leiddet unnán, de Allah lasihii din logu. Ja fuomáš mii dáhpáhuvvá sidjiide geat dahket vahágiid.


87
Q.S Al-A'raf (7:87)

وَاِنْ كَانَ طَاۤىِٕفَةٌ مِّنْكُمْ اٰمَنُوْا بِالَّذِيْٓ اُرْسِلْتُ بِهٖ وَطَاۤىِٕفَةٌ لَّمْ يُؤْمِنُوْا فَاصْبِرُوْا حَتّٰى يَحْكُمَ اللّٰهُ بَيْنَنَاۚ وَهُوَ خَيْرُ الْحٰكِمِيْنَ ۔

wa in kāna ṭā'ifatum minkum āmanū bil-lażī ursiltu bihī wa ṭā'ifatul lam tu'minū faṣbirū ḥattā yaḥkumallāhu bainanā, wa huwa khairul-ḥākimīn(a).

Jus din gaskkas lea joavku mii osku (oahpahussii) maid mun lean sádden dan gaskkustit, ja lea (maiddái) joavku mii ii oskko, de leage gierdavaš dassážii go Allah mearrida min gaskkas. Son lea buoremus duopmár.


88
Q.S Al-A'raf (7:88)

۞ قَالَ الْمَلَاُ الَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖ لَنُخْرِجَنَّكَ يٰشُعَيْبُ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَكَ مِنْ قَرْيَتِنَآ اَوْ لَتَعُوْدُنَّ فِيْ مِلَّتِنَاۗ قَالَ اَوَلَوْ كُنَّا كٰرِهِيْنَ

qālal-mala'ul-lażīnastakbarū min qaumihī lanukhrijannaka yā syu‘aibu wal-lażīna āmanū ma‘aka min qaryatinā au lata‘ūdunna fī millatinā, qāla awalau kunnā kārihīn(a).

Shuaib-čeardda čeahpes jođiheaddjit dadje: "O Shuaib! Mii sihkkarit vuolggahit du ja oskkolaččaid min riikkas eret, jus it máhca min oskui." Shuaib dajai: "Áiggut go (don vuolggahit min eret), vaikko mii eat liiko dasa?


89
Q.S Al-A'raf (7:89)

قَدِ افْتَرَيْنَا عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا اِنْ عُدْنَا فِيْ مِلَّتِكُمْ بَعْدَ اِذْ نَجّٰىنَا اللّٰهُ مِنْهَاۗ وَمَا يَكُوْنُ لَنَآ اَنْ نَّعُوْدَ فِيْهَآ اِلَّآ اَنْ يَّشَاۤءَ اللّٰهُ رَبُّنَاۗ وَسِعَ رَبُّنَا كُلَّ شَيْءٍ عِلْمًاۗ عَلَى اللّٰهِ تَوَكَّلْنَاۗ رَبَّنَا افْتَحْ بَيْنَنَا وَبَيْنَ قَوْمِنَا بِالْحَقِّ وَاَنْتَ خَيْرُ الْفٰتِحِيْنَ

qadiftarainā ‘alallāhi każiban in ‘udnā fī millatikum ba‘da iż najjānallāhu minhā, wa mā yakūnu lanā an na‘ūda fīhā illā ay yasyā'allāhu rabbunā, wasi‘a rabbunā kulla syai'in ‘ilmā(n), ‘alallāhi tawakkalnā, rabbanaftaḥ bainanā wa baina qauminā bil-ḥaqqi wa anta khairul-fātiḥīn(a).

Mii livččiimet duođaid hutkan stuorra čuoččuhusa Allaha vuostá, jus mii livččiimet máhccan din oskui, maŋŋel go Allah lei beastán min das. Ja ii leat heivvolaš midjiide máhccat sutnje, jus Allah, min Hearrá, ii dáhto. Min Hearrá máhttu fátmmasta visot. Dušše Allahii mii bidjat luohttámuša. O min Hearrá, duopmá min ja min álbmoga gaskkas vuoiggalaččat (vuoiggalaččat). Don leat buoremus mearrideaddji."


90
Q.S Al-A'raf (7:90)

وَقَالَ الْمَلَاُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖ لَىِٕنِ اتَّبَعْتُمْ شُعَيْبًا اِنَّكُمْ اِذًا لَّخٰسِرُوْنَ

wa qālal-mala'ul-lażīna kafarū min qaumihī la'inittaba‘tum syu‘aiban innakum iżal lakhāsirūn(a).

Ja su álbmoga (Shuaib) jođiheaddjit geat eai lean oskkolaččat, dadje nubbi nubbái: "Duođaid, jus dii čuovvubehtet Shuaib, de dii sihkkarit lehpet sii geat masset."


91
Q.S Al-A'raf (7:91)

فَاَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ فَاَصْبَحُوْا فِيْ دَارِهِمْ جٰثِمِيْنَۙ

fa akhażathumur-rajfatu fa aṣbaḥū fī dārihim jāṡimīn(a).

Dalle eanandoarggástus bođii sidjiide, ja sii jápme gahččamin viesu ruvkkiid siste.


92
Q.S Al-A'raf (7:92)

الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا شُعَيْبًا كَاَنْ لَّمْ يَغْنَوْا فِيْهَاۚ اَلَّذِيْنَ كَذَّبُوْا شُعَيْبًا كَانُوْا هُمُ الْخٰسِرِيْنَ

al-lażīna każżabū syu‘aiban ka'allam yagnau fīhā, al-lażīna każżabū syu‘aiban kānū humul-khāsirīn(a).

Olbmot geat hilgo Shuaiba ledje dego eai livčče goassege orron dan (riikkas). Sii geat biehttalit Shuaiba, leat sii geat masset.


93
Q.S Al-A'raf (7:93)

فَتَوَلّٰى عَنْهُمْ وَقَالَ يٰقَوْمِ لَقَدْ اَبْلَغْتُكُمْ رِسٰلٰتِ رَبِّيْ وَنَصَحْتُ لَكُمْۚ فَكَيْفَ اٰسٰى عَلٰى قَوْمٍ كٰفِرِيْنَ ࣖ

fa tawallā ‘anhum wa qāla yā qaumi laqad ablagtukum risālāti rabbī wa naṣaḥtu lakum, fa kaifa āsā ‘alā qaumin kāfirīn(a).

Nu Shuaib vulggii sis eret ja dajai: "O mu álbmot! Mun lean duođaid ovdanbuktán Hearrá sáni didjiide ja lean rávven din. Nu ahte mo mun galggan šállošit oskkolaččaid ovddas?"


84
Q.S Skuohppu (11:84)

۞ وَاِلٰى مَدْيَنَ اَخَاهُمْ شُعَيْبًا ۗقَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗ ۗوَلَا تَنْقُصُوا الْمِكْيَالَ وَالْمِيْزَانَ اِنِّيْٓ اَرٰىكُمْ بِخَيْرٍ وَّاِنِّيْٓ اَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ مُّحِيْطٍ

wa ilā madyana akhāhum syu‘aibā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), wa lā tanquṣul-mikyāla wal-mīzāna innī arākum bikhairiw wa innī akhāfu ‘alaikum ‘ażāba yaumim muḥīṭ(in).

Ja Madyana álbmogii (mii sáddiimet) sin vielja, Shuaiba. Son dajai: "O mu álbmot! Guldalehket Allaha, ii leat didjiide eará ipmil go son. Ale unnidan mihtidemiid ja skálaid. Duođaid, mun oainnán din buori dilis (lihkostuvvan). Ja duođaid mun balan ahte ráŋggáštus boahtá didjiide jápminbeaivvi (duopmostuolus).


85
Q.S Skuohppu (11:85)

وَيٰقَوْمِ اَوْفُوا الْمِكْيَالَ وَالْمِيْزَانَ بِالْقِسْطِ وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ اَشْيَاۤءَهُمْ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ

wa yā qaumi auful-mikyāla wal-mīzāna bil-qisṭi wa lā tabkhasun-nāsa asy-yā'ahum wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).

Ja mu álbmot! Ollašuhttit mihtidemiid ja mihtidemiid vuoiggalaččat, ja ale vahágahttit olbmuid sin vuoigatvuođaiguin ja ale dagat bahávuođa eatnama ala dainna lágiin ahte dagat vahágiid


86
Q.S Skuohppu (11:86)

بَقِيَّتُ اللّٰهِ خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ ەۚ وَمَآ اَنَا۠ عَلَيْكُمْ بِحَفِيْظٍ

baqiyyatullāhi khairul lakum in kuntum mu'minīn(a), wa mā ana ‘alaikum biḥafīẓ(in).

Allaha (lágalaš) fas lea buoret didjiide jus lehpet oskkolaččat. Ja mun in leat du várrelahttu.”


87
Q.S Skuohppu (11:87)

قَالُوْا يٰشُعَيْبُ اَصَلٰوتُكَ تَأْمُرُكَ اَنْ نَّتْرُكَ مَا يَعْبُدُ اٰبَاۤؤُنَآ اَوْ اَنْ نَّفْعَلَ فِيْٓ اَمْوَالِنَا مَا نَشٰۤؤُا ۗاِنَّكَ لَاَنْتَ الْحَلِيْمُ الرَّشِيْدُ

qālū yā syu‘aibu aṣalātuka ta'muruka an natruka mā ya‘budu ābā'unā au an naf‘ala fī amwālinā mā nasyā'(u), innaka la'antal-ḥalīmur-rasyīd(u).

Sii dadje: "O Shuaib! Lea go du osku mii gohčču du heaittihit dan maid min ovddeš áhčit bálvaledje vai gieldá min hálddašit min eatnamiid nu mo mii háliidit? Duođaid, don leat duođaid hui ráfálaš ja čeahpes olmmoš."


88
Q.S Skuohppu (11:88)

قَالَ يٰقَوْمِ اَرَءَيْتُمْ اِنْ كُنْتُ عَلٰى بَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّيْ وَرَزَقَنِيْ مِنْهُ رِزْقًا حَسَنًا وَّمَآ اُرِيْدُ اَنْ اُخَالِفَكُمْ اِلٰى مَآ اَنْهٰىكُمْ عَنْهُ ۗاِنْ اُرِيْدُ اِلَّا الْاِصْلَاحَ مَا اسْتَطَعْتُۗ وَمَا تَوْفِيْقِيْٓ اِلَّا بِاللّٰهِ ۗعَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَاِلَيْهِ اُنِيْبُ

qāla yā qaumi ara'aitum in kuntu ‘alā bayyinatim mir rabbī wa razaqanī minhu rizqan ḥasanaw wa mā urīdu an ukhālifakum ila mā anhākum ‘anh(u), in urīdu illal-iṣlāḥa mastaṭa‘t(u), wa mā taufīqī illā billāh(i), ‘alaihi tawakkaltu wa ilaihi unīb(u).

Son (Shuaib) dajai: "O mu álbmot! Čilge munnje jus mus leat čielga duođaštusat mu Hearrás ja ahte mun lean ožžon buori lihkku su bokte (lea go heivvolaš munnje rihkkut su gohččumiid)? Mun in áiggo rihkkut din dan maid lean gieldán din. Mun áiggun dušše (buvttadit) buorideami nu guhká go mun ain nagodan. Ja dan rávvagiid maid mun luohtán sutnje. Su (maiddái) mun máhcahan.


89
Q.S Skuohppu (11:89)

وَيٰقَوْمِ لَا يَجْرِمَنَّكُمْ شِقَاقِيْٓ اَنْ يُّصِيْبَكُمْ مِّثْلُ مَآ اَصَابَ قَوْمَ نُوْحٍ اَوْ قَوْمَ هُوْدٍ اَوْ قَوْمَ صٰلِحٍ ۗوَمَا قَوْمُ لُوْطٍ مِّنْكُمْ بِبَعِيْدٍ

wa yā qaumi lā yajrimannakum syiqāqī ay yuṣībakum miṡlu mā aṣāba qauma nūḥin au qauma hūdin au qauma ṣāliḥ(in), wa mā qaumu lūṭim minkum biba‘īd(in).

Ja mu álbmot! Ale divtte mu (ja du) gaskasaš riiddu dagahit du suttuid, nu ahte don gillát nugo dat mii dáhpáhuvai Noa álbmogii, Huda álbmogii dahje Saleh álbmogii, dan botta go Lut álbmoga ii lean guhkkin eret dis.


90
Q.S Skuohppu (11:90)

وَاسْتَغْفِرُوْا رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوْبُوْٓا اِلَيْهِ ۗاِنَّ رَبِّيْ رَحِيْمٌ وَّدُوْدٌ

wastagfirū rabbakum ṡumma tūbū ilaih(i), inna rabbī raḥīmuw wadūd(un).

Ja bivdde Hearrás ándagassii, de jorggihit sutnje. Duođaid, mu Hearrá lea árpmuhis, árpmuhis.”


91
Q.S Skuohppu (11:91)

قَالُوْا يٰشُعَيْبُ مَا نَفْقَهُ كَثِيْرًا مِّمَّا تَقُوْلُ وَاِنَّا لَنَرٰىكَ فِيْنَا ضَعِيْفًا ۗوَلَوْلَا رَهْطُكَ لَرَجَمْنٰكَ ۖوَمَآ اَنْتَ عَلَيْنَا بِعَزِيْزٍ

qālū yā syu‘aibu mā nafqahu kaṡīram mimmā taqūlu wa innā lanarāka fīnā ḍa‘īfā(n), wa lau lā rahṭuka larajamnāk(a), wa anta ‘alainā bi‘azīz(in).

Sii dadje: "O Syuaib! Mii eat ádde nu olu dan maid don dadjat, muhto duohtavuođas mii oaidnit du min gaskkas heajumussan. Jus ii livčče du bearaš, de mii livččiimet čuohppan du, vaikko it leat váikkuheaddji olmmoš min birrasis."


92
Q.S Skuohppu (11:92)

قَالَ يٰقَوْمِ اَرَهْطِيْٓ اَعَزُّ عَلَيْكُمْ مِّنَ اللّٰهِ ۗوَاتَّخَذْتُمُوْهُ وَرَاۤءَكُمْ ظِهْرِيًّا ۗاِنَّ رَبِّيْ بِمَا تَعْمَلُوْنَ مُحِيْطٌ

qāla yā qaumi arahṭī a‘azzu ‘alaikum minallāh(i), wattakhażtumūhu warā'akum ẓihriyyā(n), inna rabbī bimā ta‘malūna muḥīṭ(un).

Son (Shuaib) vástidii: "O mu álbmot! Lea go mu bearaš din mielas gudnejahtton go Allah, vaikko dii bidjat su maŋis (ignorerejuvvon)? Dieđit ahte mu Hearrá máhttu sisttisdoallá dan maid dii bargabehtet."


93
Q.S Skuohppu (11:93)

وَيٰقَوْمِ اعْمَلُوْا عَلٰى مَكَانَتِكُمْ اِنِّيْ عَامِلٌ ۗسَوْفَ تَعْلَمُوْنَۙ مَنْ يَّأْتِيْهِ عَذَابٌ يُّخْزِيْهِ وَمَنْ هُوَ كَاذِبٌۗ وَارْتَقِبُوْٓا اِنِّيْ مَعَكُمْ رَقِيْبٌ

wa yā qaumi‘malū ‘alā makānatikum innī ‘āmil(un), saufa ta‘lamūn(a), may ya'tīhi ‘ażābuy yukhzīhi wa man huwa kāżib(un), wartaqibū innī ma‘akum raqīb(un).

Ja mu álbmot! Daga iežat návccaid mielde, ja mun maid dagan dan. Maŋŋil dieđát geat gillájit givssideaddji ráŋggáštusaid ja geat giellájit. Ja vuordit! Duođaid, mun lean dinguin dat guhte vuorddán."


94
Q.S Skuohppu (11:94)

وَلَمَّا جَاۤءَ اَمْرُنَا نَجَّيْنَا شُعَيْبًا وَّالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗ بِرَحْمَةٍ مِّنَّاۚ وَاَخَذَتِ الَّذِيْنَ ظَلَمُوا الصَّيْحَةُ فَاَصْبَحُوْا فِيْ دِيَارِهِمْ جٰثِمِيْنَۙ

wa lammā jā'a amrunā najjainā syu‘aibaw wal-lażīna amanū ma‘ahū biraḥmatim minnā, wa akhażatil-lażīna ẓalamuṣ-ṣaiḥatu fa aṣbaḥū fī diyārihim jāṡimīn(a).

Nu ahte go min mearrádus bođii, de mii gádjuimet Shuaib ja sin geat osko suinna min árpmuin. Seammás go eahpevuoiggalaš olbmot duššaduvvojit dulvvi jienain, nu ahte sii jápmet viesuideaset.


95
Q.S Skuohppu (11:95)

كَاَنْ لَّمْ يَغْنَوْا فِيْهَا ۗ اَلَا بُعْدًا لِّمَدْيَنَ كَمَا بَعِدَتْ ثَمُوْدُ ࣖ

ka allam yagnau fīhā, alā bu‘dal limadyana kamā ba‘idat ṡamūd(u).

dego eai livčče goassege orron dan báikkis. Muitte ahte Madyana olbmot jápmet nugo Samuda olbmot (maiddái) jápmet.


176
Q.S Ash-Shu'ara (26:176)

كَذَّبَ اَصْحٰبُ لْـَٔيْكَةِ الْمُرْسَلِيْنَ ۖ

każżaba aṣḥābul-aikatil-mursalīn(a).

Aikah olbmot ledje hilgon apoastaliid;


177
Q.S Ash-Shu'ara (26:177)

اِذْ قَالَ لَهُمْ شُعَيْبٌ اَلَا تَتَّقُوْنَ ۚ

iż qāla lahum syu‘aibun alā tattaqūn(a).

go Shuaib dajai sidjiide: “Manne dii ehpet leat gudnejahttit?


178
Q.S Ash-Shu'ara (26:178)

اِنِّيْ لَكُمْ رَسُوْلٌ اَمِيْنٌ ۙ

innī lakum rasūlun amīn(un).

Duođaid, mun lean luohtehahtti apoastala (sáddejuvvon) didjiide,


179
Q.S Ash-Shu'ara (26:179)

فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِ ۚ

fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).

nu ahte ballet Allaha ja guldal mu;


180
Q.S Ash-Shu'ara (26:180)

وَمَآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ اَجْرٍ اِنْ اَجْرِيَ اِلَّا عَلٰى رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ۗ

wa mā as'alukum ‘alaihi min ajrin in ajriya illā ‘alā rabbil-‘ālamīn(a).

Ja mun in bivdde dus maidege dan bovdehusa ovddas; Mu bálkkašupmi boahtá dušše buot máilmmiid Hearrás.


181
Q.S Ash-Shu'ara (26:181)

۞ اَوْفُوا الْكَيْلَ وَلَا تَكُوْنُوْا مِنَ الْمُخْسِرِيْنَ ۚ

auful-kaila wa lā takūnū minal-mukhsirīn(a).

Ollašuhttit mihtideami ja ale vahágahte eará olbmuid.


182
Q.S Ash-Shu'ara (26:182)

وَزِنُوْا بِالْقِسْطَاسِ الْمُسْتَقِيْمِ ۚ

wazinū bil-qisṭāsil-mustaqīm(i).

Ja deaddilat dan rivttes skálain.


183
Q.S Ash-Shu'ara (26:183)

وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ اَشْيَاۤءَهُمْ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ ۚ

wa lā tabkhasun-nāsa asy-yā'ahum wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).

Ja eai vahágahte olbmuid go unnidit sin vuoigatvuođaid ja eai daga vahágiid eatnamii;


184
Q.S Ash-Shu'ara (26:184)

وَاتَّقُوا الَّذِيْ خَلَقَكُمْ وَالْجِبِلَّةَ الْاَوَّلِيْنَ ۗ

wattaqul-lażī khalaqakum wal-jibillatal-awwalīn(a).

ja ballet Allaha gii lea sivdnidan din ja ovddeš álbmogiid."


185
Q.S Ash-Shu'ara (26:185)

قَالُوْٓا اِنَّمَآ اَنْتَ مِنَ الْمُسَحَّرِيْنَ ۙ

qālū innamā anta minal-musaḥḥarīn(a).

Sii dadje: “Dii ehpet leat eará go čáppa olbmot.


186
Q.S Ash-Shu'ara (26:186)

وَمَآ اَنْتَ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُنَا وَاِنْ نَّظُنُّكَ لَمِنَ الْكٰذِبِيْنَ ۚ

wa mā anta illā basyarum miṡlunā wa in naẓunnuka laminal-kāżibīn(a).

Ja dii lehpet dušše olbmot dego mii, ja duođaid mii jáhkkit ahte dii lehpet sin gaskkas geat čuoččuhit.


187
Q.S Ash-Shu'ara (26:187)

فَاَسْقِطْ عَلَيْنَا كِسَفًا مِّنَ السَّمَاۤءِ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ ۗ

fa asqiṭ ‘alainā kisafam minas-samā'i in kunta minaṣ-ṣādiqīn(a).

De vuolggat almmis muđuid min badjelii, jos don leat vanhurskkis olbmuin.»


188
Q.S Ash-Shu'ara (26:188)

قَالَ رَبِّيْٓ اَعْلَمُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ

qāla rabbī a‘lamu bimā ta‘malūn(a).

Son (Shuaib) dajai: "Mu Hearrá diehtá buoremusat maid don barggat."


189
Q.S Ash-Shu'ara (26:189)

فَكَذَّبُوْهُ فَاَخَذَهُمْ عَذَابُ يَوْمِ الظُّلَّةِ ۗاِنَّهٗ كَانَ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ

fa każżabūhu fa akhażahum ‘ażābu yaumiẓ-ẓullah(ti), innahū kāna ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).

De sii hilgo dan (Shuaib), de ráŋggáštus gahčai sin ala divrras beaivvi. Duođaid, dat lea ráŋggáštus hirbmat beaivvi.


190
Q.S Ash-Shu'ara (26:190)

اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً ۗوَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

inna fī żālika la'āyah(tan), wa mā kāna akṡaruhum mu'minīn(a).

Duođaid, dakkár olbmuin leat duođaid mearkkat (Allah fámu birra), muhto eanaš sis eai oskko.


36
Q.S Al-'Ankabut (29:36)

وَاِلٰى مَدْيَنَ اَخَاهُمْ شُعَيْبًاۙ فَقَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ وَارْجُوا الْيَوْمَ الْاٰخِرَ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ ۖ

wa ilā madyana akhāhum syu‘aibā(n), faqāla yā qaumi‘budullāha warjul-yaumal-ākhira wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).

Ja Madyana álbmogii, (mii leat sádden) sin vielja Shuaiba, son dajai: "O mu álbmot! Guldal Allaha, doaivvu (bálkkašumi) maŋimuš beaivvi, ja ale vánddar eatnama alde baháid dahkamin."


37
Q.S Al-'Ankabut (29:37)

فَكَذَّبُوْهُ فَاَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ فَاَصْبَحُوْا فِيْ دَارِهِمْ جٰثِمِيْنَ ۙ

fa każżabūhu fa'akhażathumur-rajfatu fa'aṣbaḥū fī dārihim jāṡimīn(a).

Sii hilgo dan (Shuaib), nu ahte sidjiide šattai hirbmat eanandoarggástus, ja de ledje jápmán olbmot gahččan sin orrunbáikkiin.