وَاِلٰى مَدْيَنَ اَخَاهُمْ شُعَيْبًاۗ قَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ قَدْ جَاۤءَتْكُمْ بَيِّنَةٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ فَاَوْفُوا الْكَيْلَ وَالْمِيْزَانَ وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ اَشْيَاۤءَهُمْ وَلَا تُفْسِدُوْا فِى الْاَرْضِ بَعْدَ اِصْلَاحِهَاۗ ذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَۚ
wa ilā madyana akhāhum syu‘aibā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), qad jā'atkum bayyinatum mir rabbikum fa auful-kaila wal-mīzāna wa lā tabkhasun-nāsa asy-yā'ahum wa lā tufsidū fil-arḍi ba‘da iṣlāḥihā, żālikum khairul lakum in kuntum mu'minīn(a).
Kä kä nɛy tin cieŋ kä Madyan, cuakɔ (jäk) Cuaib, dämandiɛn pa̱ny. Cuɛ wee, "Ɣɔ̱ɔ̱n nɛɛkä! Palɛ Kuoth. Thiɛlɛ kuoth (palɛ) kɛ kui̱dun ɛ ni Jɛn. Ɛpuc, ci nyuuth mi jɔc ben kä yɛ kä Kuäärun. Riali̱ thëmdɛ kɛnɛ thëmdɛ i̱kä, kä /cuarɛ raan moc riɛk ɛ cäŋ ni̱ min tɔt. /Cuarɛ wi̱c muɔ̱ɔ̱n ya̱r kɛ kɔr kä mëë ca jɛ (cak) a gɔaa. Nɔmɔ gɔaaɛ kɛ kui̱dun mi̱ ŋa̱th yɛn."
وَلَا تَقْعُدُوْا بِكُلِّ صِرَاطٍ تُوْعِدُوْنَ وَتَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ مَنْ اٰمَنَ بِهٖ وَتَبْغُوْنَهَا عِوَجًاۚ وَاذْكُرُوْٓا اِذْ كُنْتُمْ قَلِيْلًا فَكَثَّرَكُمْۖ وَانْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِيْنَ
wa lā taq‘udū bikulli ṣirāṭin tū‘idūna wa taṣuddūna ‘an sabīlillāhi man āmana bihī wa tabgūnahā ‘iwajā(n), ważkurū iż kuntum qalīlan fa kaṡṡarakum, wanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-mufsidīn(a).
Kä /cuarɛ nyuur rɛy duɔ̱p mi dɔ̱ŋ kɛ dual kɛnɛ ga̱ŋ nɛɛni tin ŋa̱th kɛ duɔ̱ɔ̱p Kuɔth kä go̱o̱ri ɣöö ba jɛ woc. Tiemɛ jɛ ɛn ɣöö mëë ŋot yɛn kɛ nɛy ti tɔt, kɛ kɔrɛ cu Allah pekdun jakä di̱t. Kä tiɛtdɛ min la tuɔɔk kä nɛy tin la̱tkɛ riɛk.
وَاِنْ كَانَ طَاۤىِٕفَةٌ مِّنْكُمْ اٰمَنُوْا بِالَّذِيْٓ اُرْسِلْتُ بِهٖ وَطَاۤىِٕفَةٌ لَّمْ يُؤْمِنُوْا فَاصْبِرُوْا حَتّٰى يَحْكُمَ اللّٰهُ بَيْنَنَاۚ وَهُوَ خَيْرُ الْحٰكِمِيْنَ ۔
wa in kāna ṭā'ifatum minkum āmanū bil-lażī ursiltu bihī wa ṭā'ifatul lam tu'minū faṣbirū ḥattā yaḥkumallāhu bainanā, wa huwa khairul-ḥākimīn(a).
Mi tëëkɛ buɔ̱n rɛydun mi ŋa̱thkɛ (ŋi̱i̱c) min cä ja̱k kɛ ɣöö bä jɛ la̱th lät, kä tëëkɛ (bä) buɔ̱n mi /ci ŋäth, kɛ kɔrɛ bia tekɛ päl piny amäni mi ci Allah ruac kamdan. Ɛ jɛn luuk in gɔaa ni jɛn.
۞ قَالَ الْمَلَاُ الَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖ لَنُخْرِجَنَّكَ يٰشُعَيْبُ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَكَ مِنْ قَرْيَتِنَآ اَوْ لَتَعُوْدُنَّ فِيْ مِلَّتِنَاۗ قَالَ اَوَلَوْ كُنَّا كٰرِهِيْنَ
qālal-mala'ul-lażīnastakbarū min qaumihī lanukhrijannaka yā syu‘aibu wal-lażīna āmanū ma‘aka min qaryatinā au lata‘ūdunna fī millatinā, qāla awalau kunnā kārihīn(a).
Cu kua̱r thuɔk duëël Shuaib tin liak rɔ̱ liak cukɛ wee, "Ɣɔ̱ɔ̱n Shuaib! Bakɔ ji̱ kɛnɛ ji̱ ŋäthä tuɔ̱k raar rɛy wecda, ɛ ni̱ mi̱ ci̱ yɛn luny jɔk kä kuth kɔn." Cu Shuaib ɛ jiök, "Kä (ji̱n bi kɔ tuɔ̱k raar), cäŋ ni̱ min /ci̱ kɔn ɛ nhɔk?
قَدِ افْتَرَيْنَا عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا اِنْ عُدْنَا فِيْ مِلَّتِكُمْ بَعْدَ اِذْ نَجّٰىنَا اللّٰهُ مِنْهَاۗ وَمَا يَكُوْنُ لَنَآ اَنْ نَّعُوْدَ فِيْهَآ اِلَّآ اَنْ يَّشَاۤءَ اللّٰهُ رَبُّنَاۗ وَسِعَ رَبُّنَا كُلَّ شَيْءٍ عِلْمًاۗ عَلَى اللّٰهِ تَوَكَّلْنَاۗ رَبَّنَا افْتَحْ بَيْنَنَا وَبَيْنَ قَوْمِنَا بِالْحَقِّ وَاَنْتَ خَيْرُ الْفٰتِحِيْنَ
qadiftarainā ‘alallāhi każiban in ‘udnā fī millatikum ba‘da iż najjānallāhu minhā, wa mā yakūnu lanā an na‘ūda fīhā illā ay yasyā'allāhu rabbunā, wasi‘a rabbunā kulla syai'in ‘ilmā(n), ‘alallāhi tawakkalnā, rabbanaftaḥ bainanā wa baina qauminā bil-ḥaqqi wa anta khairul-fātiḥīn(a).
Ɛpuc, dënɛ kac mi di̱i̱t cak kɛ kui̱ Allah, mi canɛ luny jɔk kä kuthkun, kɛ kɔr kä mëë ci Allah kɔn kän kä jɛ. Kä /cɛ rɔ lot ɛn ɣöö banɛ luny jɔk kä jɛ, ɛ ni mi ci Allah, Kuääran ɛ nhɔk. Ŋäc Kua̱ran matdɛ ŋɔak diaal. Kä Allah kärɔa ɛn la̱thnɛ ŋa̱thdan thi̱n. Ɣɔ̱ɔ̱n Kuäär ni Kuoth, luk kamda kɛnɛ nɛɛkɔ kɛ cuɔ̱ɔ̱ŋ (fairly). Ɛ ji̱n ram in gɔaa ni̱ jɛn kä nɛy tin laa naŋ cär."
وَقَالَ الْمَلَاُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖ لَىِٕنِ اتَّبَعْتُمْ شُعَيْبًا اِنَّكُمْ اِذًا لَّخٰسِرُوْنَ
wa qālal-mala'ul-lażīna kafarū min qaumihī la'inittaba‘tum syu‘aiban innakum iżal lakhāsirūn(a).
Kä kua̱r nɛɛnikɛ (Shuaib) tin la ji̱ ŋäthä cu kɛnɛ lar (kɛn kärɔ̱), "Ɛpuc, mi wä yɛn Shuaib guɔ̱ɔ̱r, bia la nɛy tin bi bath."
فَاَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ فَاَصْبَحُوْا فِيْ دَارِهِمْ جٰثِمِيْنَۙ
fa akhażathumur-rajfatu fa aṣbaḥū fī dārihim jāṡimīn(a).
Ɛn wanɔ cu lath piɛny kɛ ma̱r, kä cukɛ li̱w a ca tɔ̱ɔ̱c rɛy duëlikiɛn ti ci to̱o̱ri.
الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا شُعَيْبًا كَاَنْ لَّمْ يَغْنَوْا فِيْهَاۚ اَلَّذِيْنَ كَذَّبُوْا شُعَيْبًا كَانُوْا هُمُ الْخٰسِرِيْنَ
al-lażīna każżabū syu‘aiban ka'allam yagnau fīhā, al-lażīna każżabū syu‘aiban kānū humul-khāsirīn(a).
Kä nɛy tëë lo̱k Shuaib cukɛ ce̱tkɛ mi̱ /kenkɛ met cieŋ rɛy (wec) ɛmɔ. Nɛy tin lo̱k Shuaib kɛ kɛn nɛy tin ci bath.
فَتَوَلّٰى عَنْهُمْ وَقَالَ يٰقَوْمِ لَقَدْ اَبْلَغْتُكُمْ رِسٰلٰتِ رَبِّيْ وَنَصَحْتُ لَكُمْۚ فَكَيْفَ اٰسٰى عَلٰى قَوْمٍ كٰفِرِيْنَ ࣖ
fa tawallā ‘anhum wa qāla yā qaumi laqad ablagtukum risālāti rabbī wa naṣaḥtu lakum, fa kaifa āsā ‘alā qaumin kāfirīn(a).
Kä ɛnɔ cu Shuaib kɛ ba̱ny piny wëë i̱, "Ɣɔ̱ɔ̱n nɛɛkä! Ɛpuc, cä ruac Kua̱rädä la̱r yɛ kä cä yɛ luek. Kä bä lɔcdä jiääk i̱di kɛ kui̱ nɛɛni tin /ci ŋa̱th?"
۞ وَاِلٰى مَدْيَنَ اَخَاهُمْ شُعَيْبًا ۗقَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗ ۗوَلَا تَنْقُصُوا الْمِكْيَالَ وَالْمِيْزَانَ اِنِّيْٓ اَرٰىكُمْ بِخَيْرٍ وَّاِنِّيْٓ اَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ مُّحِيْطٍ
wa ilā madyana akhāhum syu‘aibā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), wa lā tanquṣul-mikyāla wal-mīzāna innī arākum bikhairiw wa innī akhāfu ‘alaikum ‘ażāba yaumim muḥīṭ(in).
Kä kä (nɛy) Madyan (Cakɔ) dämandiɛn, Shuaib ja̱k. Cuɛ wee, "Ɣɔ̱ɔ̱n nɛɛkä! Palɛ Kuoth, thilɛ kuth mi tekɛ yɛ ɛ ni jɛn. Kä /cuarɛ thëm kɛnɛ thëm jakä kuiy. Kɛ thuɔ̱k, cä yɛ nɛn rɛy ciɛŋä mi gɔaa (prosperous). Kä kɛ thuɔ̱k ɣän dualä kɛ ɣöö bi duäc ben kä yɛ kɛ cäŋ däkä (Doomsday).
وَيٰقَوْمِ اَوْفُوا الْمِكْيَالَ وَالْمِيْزَانَ بِالْقِسْطِ وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ اَشْيَاۤءَهُمْ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ
wa yā qaumi auful-mikyāla wal-mīzāna bil-qisṭi wa lā tabkhasun-nāsa asy-yā'ahum wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).
Kä yɛn nɛɛkä! Cuɔ̱ŋ kɛ thëm kɛnɛ thëm kɛ cuɔ̱ɔ̱ŋ, kä /cu naath moc riɛk kɛ cuŋkiɛn kä /cu jiäk nööŋ wi̱i̱ muɔ̱ɔ̱n kɛ lätni mi jiääk .
بَقِيَّتُ اللّٰهِ خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ ەۚ وَمَآ اَنَا۠ عَلَيْكُمْ بِحَفِيْظٍ
baqiyyatullāhi khairul lakum in kuntum mu'minīn(a), wa mā ana ‘alaikum biḥafīẓ(in).
Kä (ŋuɔ̱t) min ci duɔth kä Allah gɔaaɛ kɛ kui̱dun mi ɛ ji̱ ŋäthä. Kä /ciɛ ɣän a gääŋ kä yɛ.”
قَالُوْا يٰشُعَيْبُ اَصَلٰوتُكَ تَأْمُرُكَ اَنْ نَّتْرُكَ مَا يَعْبُدُ اٰبَاۤؤُنَآ اَوْ اَنْ نَّفْعَلَ فِيْٓ اَمْوَالِنَا مَا نَشٰۤؤُا ۗاِنَّكَ لَاَنْتَ الْحَلِيْمُ الرَّشِيْدُ
qālū yā syu‘aibu aṣalātuka ta'muruka an natruka mā ya‘budu ābā'unā au an naf‘ala fī amwālinā mā nasyā'(u), innaka la'antal-ḥalīmur-rasyīd(u).
Cukɛ wee, "Ɣɔ̱ɔ̱n Shuaib! Ɛ jɛn kuthdu min laar ji̱ i̱ ba min palkɛ ɛ gua̱ndɔɔŋnikɔn päl kiɛ pën kɔn ɣöö banɛ kuak kɔn yiath piny kɛ duɔ̱ɔ̱p in görnɛ? Ɛpuc, ɛ ji̱n ram mi̱ tekɛ nhök mi̱ di̱i̱t kä pɛl."
قَالَ يٰقَوْمِ اَرَءَيْتُمْ اِنْ كُنْتُ عَلٰى بَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّيْ وَرَزَقَنِيْ مِنْهُ رِزْقًا حَسَنًا وَّمَآ اُرِيْدُ اَنْ اُخَالِفَكُمْ اِلٰى مَآ اَنْهٰىكُمْ عَنْهُ ۗاِنْ اُرِيْدُ اِلَّا الْاِصْلَاحَ مَا اسْتَطَعْتُۗ وَمَا تَوْفِيْقِيْٓ اِلَّا بِاللّٰهِ ۗعَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَاِلَيْهِ اُنِيْبُ
qāla yā qaumi ara'aitum in kuntu ‘alā bayyinatim mir rabbī wa razaqanī minhu rizqan ḥasanaw wa mā urīdu an ukhālifakum ila mā anhākum ‘anh(u), in urīdu illal-iṣlāḥa mastaṭa‘t(u), wa mā taufīqī illā billāh(i), ‘alaihi tawakkaltu wa ilaihi unīb(u).
Cuɛ (Shuaib) wee, "Ɣɔ̱ɔ̱n nɛɛkä! Latdɛ ɣä mi tekɛ nyuuth mi jɔc kä Kuäärädä kä ca ɣä moc kɛ gɔɔy mi gɔaa ɛ Jɛn (ɛ mi lot rɔ kɛ ɣä ɛn ɣöö bä ŋuɔ̱tkɛ ya̱r)? /Cä jɛ go̱r ɛn ɣöö bä yɛ ya̱r rɛy kä min cä yɛ pën la̱t. Ɣän cä go̱r kärɔa (kɛ no̱o̱ŋdɛ kɛ) ciaaŋ mi gɔaa mi ŋot kɛ mi bä kä Allah. Ɛ jɛn cä ŋa̱thdä la̱th kä kä jɛ (bä) bä luny jɔk.
وَيٰقَوْمِ لَا يَجْرِمَنَّكُمْ شِقَاقِيْٓ اَنْ يُّصِيْبَكُمْ مِّثْلُ مَآ اَصَابَ قَوْمَ نُوْحٍ اَوْ قَوْمَ هُوْدٍ اَوْ قَوْمَ صٰلِحٍ ۗوَمَا قَوْمُ لُوْطٍ مِّنْكُمْ بِبَعِيْدٍ
wa yā qaumi lā yajrimannakum syiqāqī ay yuṣībakum miṡlu mā aṣāba qauma nūḥin au qauma hūdin au qauma ṣāliḥ(in), wa mā qaumu lūṭim minkum biba‘īd(in).
Kä yɛn nɛɛkä! /Cu ko̱r kamädä (kɛnɛ yɛ) yɛ jakä duer, kɛ ɣöö bia cuuc ce̱tkɛ min ci tuɔɔk kä ji̱ Nowa, ji̱ Ɣud kiɛ ji̱ Thalɛ, kä /ken ji̱ Luɔth na̱n kɛ yɛ.
وَاسْتَغْفِرُوْا رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوْبُوْٓا اِلَيْهِ ۗاِنَّ رَبِّيْ رَحِيْمٌ وَّدُوْدٌ
wastagfirū rabbakum ṡumma tūbū ilaih(i), inna rabbī raḥīmuw wadūd(un).
Kä thiec Kuääru kɛ pälikä, kɛ kɔrɛ bi rɔ ri̱t kä jɛ. Ɛpuc, Kuäärä ɛ ram mi kɔ̱c lɔc, kä kɔ̱c lɔc.”
قَالُوْا يٰشُعَيْبُ مَا نَفْقَهُ كَثِيْرًا مِّمَّا تَقُوْلُ وَاِنَّا لَنَرٰىكَ فِيْنَا ضَعِيْفًا ۗوَلَوْلَا رَهْطُكَ لَرَجَمْنٰكَ ۖوَمَآ اَنْتَ عَلَيْنَا بِعَزِيْزٍ
qālū yā syu‘aibu mā nafqahu kaṡīram mimmā taqūlu wa innā lanarāka fīnā ḍa‘īfā(n), wa lau lā rahṭuka larajamnāk(a), wa anta ‘alainā bi‘azīz(in).
Cu kɛn ɛ jiök i̱, "Ɣɔ̱ɔ̱n Syuaib! /Ci̱ nɛy min latdi ŋa̱c ɛlɔ̱ŋ, duŋdɛ ɣöö kɛ thuɔ̱k guic nɛy ji̱ ɛ la ram in kuiyni̱jɛn rɛyda. Mi /ciɛ jɛn ji̱ dhɔaru, dee nɛy ji̱ yuɔr kɛ pääm, amäni̱ mëë /ciɛ ji̱n ram in tä kɛ lua̱ŋ rɛy bunäda."
قَالَ يٰقَوْمِ اَرَهْطِيْٓ اَعَزُّ عَلَيْكُمْ مِّنَ اللّٰهِ ۗوَاتَّخَذْتُمُوْهُ وَرَاۤءَكُمْ ظِهْرِيًّا ۗاِنَّ رَبِّيْ بِمَا تَعْمَلُوْنَ مُحِيْطٌ
qāla yā qaumi arahṭī a‘azzu ‘alaikum minallāh(i), wattakhażtumūhu warā'akum ẓihriyyā(n), inna rabbī bimā ta‘malūna muḥīṭ(un).
Cuɛ (Shuaib) loc i̱, "Ɣɔ̱ɔ̱n nɛɛkä! Kä ji̱ dhɔarä luɔ̱thkɛ kɛ cärkun ɛlɔ̱ŋ kä Allah, cäŋ ni̱ min ci̱ yɛn ɛ la̱th jɔkdun (ignored)? Ŋäcdɛ ɛn ɣöö ŋäc Kua̱rädä matdɛ ni̱ min lät yɛn ɛ."
وَيٰقَوْمِ اعْمَلُوْا عَلٰى مَكَانَتِكُمْ اِنِّيْ عَامِلٌ ۗسَوْفَ تَعْلَمُوْنَۙ مَنْ يَّأْتِيْهِ عَذَابٌ يُّخْزِيْهِ وَمَنْ هُوَ كَاذِبٌۗ وَارْتَقِبُوْٓا اِنِّيْ مَعَكُمْ رَقِيْبٌ
wa yā qaumi‘malū ‘alā makānatikum innī ‘āmil(un), saufa ta‘lamūn(a), may ya'tīhi ‘ażābuy yukhzīhi wa man huwa kāżib(un), wartaqibū innī ma‘akum raqīb(un).
Kä yɛn nɛɛkä! La̱tdɛ kɛ lua̱ŋdun, kɛ thuɔ̱k ɣän bä la̱tdä jɛ (bɔ). Kɛ kɔrɛ biɛ ŋa̱c ɛn ɣöö ɛ ŋa bi duäc mi jiääk jek kä ɛ ŋa bi kac. Kä li̱ep! Ɛpuc, ɣän ta̱a̱ kɛɛl kɛ ji̱ ram in liɛp."
وَلَمَّا جَاۤءَ اَمْرُنَا نَجَّيْنَا شُعَيْبًا وَّالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗ بِرَحْمَةٍ مِّنَّاۚ وَاَخَذَتِ الَّذِيْنَ ظَلَمُوا الصَّيْحَةُ فَاَصْبَحُوْا فِيْ دِيَارِهِمْ جٰثِمِيْنَۙ
wa lammā jā'a amrunā najjainā syu‘aibaw wal-lażīna amanū ma‘ahū biraḥmatim minnā, wa akhażatil-lażīna ẓalamuṣ-ṣaiḥatu fa aṣbaḥū fī diyārihim jāṡimīn(a).
Kä ɛnɔ mëë ci ca̱rdan ben, cuakɔ Cu-a-b kɛnɛ nɛy tëë ŋa̱th kɛɛl kɛ jɛ kän kɛ kɔ̱a̱c lɔaacdan. Kä min näk nɛy tin thil cuŋ kɛ jɔw ma̱a̱r, cukɛ li̱w tɔ̱ɔ̱cä rɛy duëlikiɛn.
كَاَنْ لَّمْ يَغْنَوْا فِيْهَا ۗ اَلَا بُعْدًا لِّمَدْيَنَ كَمَا بَعِدَتْ ثَمُوْدُ ࣖ
ka allam yagnau fīhā, alā bu‘dal limadyana kamā ba‘idat ṡamūd(u).
ce̱tkɛ mi /kenkɛ met cieŋ ɛn guäth ɛmɔ. Tiem jɛ, bi ji̱ Madyan li̱w ce̱tkɛ min bi ji̱ Thamud (bä) li̱w.
كَذَّبَ اَصْحٰبُ لْـَٔيْكَةِ الْمُرْسَلِيْنَ ۖ
każżaba aṣḥābul-aikatil-mursalīn(a).
Cu ji̱ A-kaa ja̱a̱k lo̱k;
اِذْ قَالَ لَهُمْ شُعَيْبٌ اَلَا تَتَّقُوْنَ ۚ
iż qāla lahum syu‘aibun alā tattaqūn(a).
mëë cu Cu-waib kɛ jiök i̱, “Ɛŋu /ci yɛn naath luth ɔ?
اِنِّيْ لَكُمْ رَسُوْلٌ اَمِيْنٌ ۙ
innī lakum rasūlun amīn(un).
Kɛ thuɔ̱k, ɛ ɣän jääk mi ŋa̱thkɛ.
فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِ ۚ
fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).
kɛ kui̱c ɛmɔ dualɛ kɛ Allah kä luɔ̱thɛ ɣä;
وَمَآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ اَجْرٍ اِنْ اَجْرِيَ اِلَّا عَلٰى رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ۗ
wa mā as'alukum ‘alaihi min ajrin in ajriya illā ‘alā rabbil-‘ālamīn(a).
Kä thilɛ mi bä thiec kä yɛ kɛ kui̱ cɔalä ɛmɔ; Mucdä bëë kä Kuäär ɣɔaa kɛɛliw kärɔa.
۞ اَوْفُوا الْكَيْلَ وَلَا تَكُوْنُوْا مِنَ الْمُخْسِرِيْنَ ۚ
auful-kaila wa lā takūnū minal-mukhsirīn(a).
Perfect the measure kä /cu nɛy kɔ̱kiɛn moc riɛk.
وَزِنُوْا بِالْقِسْطَاسِ الْمُسْتَقِيْمِ ۚ
wazinū bil-qisṭāsil-mustaqīm(i).
Kä thɛm jɛ kɛ theem in lot rɔ.
وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ اَشْيَاۤءَهُمْ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ ۚ
wa lā tabkhasun-nāsa asy-yā'ahum wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).
Kä /cuarɛ naath moc riɛk kɛ jak cuŋnikiɛn kä kuiy kä /cuarɛ wi̱c muɔ̱ɔ̱n bi ya̱r;
وَاتَّقُوا الَّذِيْ خَلَقَكُمْ وَالْجِبِلَّةَ الْاَوَّلِيْنَ ۗ
wattaqul-lażī khalaqakum wal-jibillatal-awwalīn(a).
kä dualɛ kɛ Allah mëë ci yɛ cak kɛnɛ nɛy tëë nhiam."
قَالُوْٓا اِنَّمَآ اَنْتَ مِنَ الْمُسَحَّرِيْنَ ۙ
qālū innamā anta minal-musaḥḥarīn(a).
Cukɛ wee i̱, “/Ciɛ duɔ̱ɔ̱r, kä /ciɛ yɛn nɛy ti ca pɛ̈l.
وَمَآ اَنْتَ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُنَا وَاِنْ نَّظُنُّكَ لَمِنَ الْكٰذِبِيْنَ ۚ
wa mā anta illā basyarum miṡlunā wa in naẓunnuka laminal-kāżibīn(a).
Kä ji̱n lapɛ raan kärɔa ce̱tkɛ kɔ, kä kɛ thuɔ̱k ŋa̱thkɔ jɛ ɛn ɣöö ti̱i̱ rɛy nɛɛni ti kackɛ.
فَاَسْقِطْ عَلَيْنَا كِسَفًا مِّنَ السَّمَاۤءِ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ ۗ
fa asqiṭ ‘alainā kisafam minas-samā'i in kunta minaṣ-ṣādiqīn(a).
Bä jäkni kɔ piny nhial, mi ɛ ji̱n ram kɛl kä nɛy tin cuŋ."
قَالَ رَبِّيْٓ اَعْلَمُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ
qāla rabbī a‘lamu bimā ta‘malūn(a).
Cuɛ (Shuaib) wee, "Kuäärä ŋäcɛ min lät yɛn ɛ gɔaa."
فَكَذَّبُوْهُ فَاَخَذَهُمْ عَذَابُ يَوْمِ الظُّلَّةِ ۗاِنَّهٗ كَانَ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ
fa każżabūhu fa akhażahum ‘ażābu yaumiẓ-ẓullah(ti), innahū kāna ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).
Kä cukɛ jɛ lo̱k (Shuaib), kɛ kɔrɛ cukɛ duäc ben wi̱i̱diɛn kɛ cäŋ mi̱ col. Ɛpuc, nɔmɔ ɛ jɛn duäc kɛ cäŋ mi jiääk ɛlɔ̱ŋ.
اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً ۗوَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِيْنَ
inna fī żālika la'āyah(tan), wa mā kāna akṡaruhum mu'minīn(a).
Ɛpuc, rɛy nɛɛni ti ce̱tkɛ tɔ̱tɔ̱ tekɛ nyuuthni ti thuɔ̱ɔ̱k (buɔ̱m Allah), duŋdɛ ɣöö nɛy ti ŋuan kä kɛ /cikɛ ŋäth.
وَاِلٰى مَدْيَنَ اَخَاهُمْ شُعَيْبًاۙ فَقَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ وَارْجُوا الْيَوْمَ الْاٰخِرَ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ ۖ
wa ilā madyana akhāhum syu‘aibā(n), faqāla yā qaumi‘budullāha warjul-yaumal-ākhira wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).
Kä kä nɛy tin cieŋ kä Madyan, (Cakɔ) dämandiɛn ni Shuaib ja̱k, cuɛ wee, "Ɣɔ̱ɔ̱n nɛɛkä! Palɛ Allah, ŋa̱thɛ (muc) cäŋ in jɔak, kä /cuarɛ ja̱l wi̱i̱ muɔ̱ɔ̱n kɛ lätni mi jiääk."
فَكَذَّبُوْهُ فَاَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ فَاَصْبَحُوْا فِيْ دَارِهِمْ جٰثِمِيْنَ ۙ
fa każżabūhu fa'akhażathumur-rajfatu fa'aṣbaḥū fī dārihim jāṡimīn(a).
Cukɛ jɛ lo̱k (Shuaib), kɛ kui̱c ɛmɔ cua kɛ moc kɛ pɛ̈th mi di̱i̱t, kä kɛ kɔrɛ cuɛ tekɛ pua̱ny ti ci li̱w gua̱thni tin cieŋ kɛn thi̱n.