اِذْ هَمَّتْ طَّۤاىِٕفَتٰنِ مِنْكُمْ اَنْ تَفْشَلَاۙ وَاللّٰهُ وَلِيُّهُمَا ۗ وَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ
iż hammat-ṭā'ifatāni minkum an tafsyalā, wallāhu waliyyuhumā, wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).
کله چې ستاسو دوو ډلو غوښتل چې له وېرې څخه ووځي، په داسې حال کې چې الله د دوی مرستندوی و، نو مومنان باید په الله توکل وکړي.
فَبِمَا رَحْمَةٍ مِّنَ اللّٰهِ لِنْتَ لَهُمْ ۚ وَلَوْ كُنْتَ فَظًّا غَلِيْظَ الْقَلْبِ لَانْفَضُّوْا مِنْ حَوْلِكَ ۖ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاسْتَغْفِرْ لَهُمْ وَشَاوِرْهُمْ فِى الْاَمْرِۚ فَاِذَا عَزَمْتَ فَتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُتَوَكِّلِيْنَ
fabimā raḥmatim minallāhi linta lahum, wa lau kunta faẓẓan galīẓal-qalbi lanfaḍḍū min ḥaulik(a), fa‘fu ‘anhum wastagfir lahum wa syāwirhum fil-amr(i), fa iżā ‘azamta fa tawakkal ‘alallāh(i), innallāha yuḥibbul-mutawakkilīn(a).
نو د الله تعالی د فضل له امله، ته (محمد صلی الله علیه وسلم) د هغوی په وړاندې نرم وې. که ته سخت عمل وکړې او زړه یې سخت وي، نو خامخا به له هغو کسانو څخه ځان لرې کړي چې ستا شاوخوا دي. نو هغوی ته بخښنه وکړه او د هغوی لپاره بخښنه وغواړه، او په دې مسله کې ورسره مشوره وکړه. بیا، کله چې ته خپله اراده وکړه، نو په الله تعالی توکل وکړه. په حقیقت کې، الله تعالی هغه کسان خوښوي چې په هغه باندې توکل کوي.
اِنْ يَّنْصُرْكُمُ اللّٰهُ فَلَا غَالِبَ لَكُمْ ۚ وَاِنْ يَّخْذُلْكُمْ فَمَنْ ذَا الَّذِيْ يَنْصُرُكُمْ مِّنْۢ بَعْدِهٖ ۗ وَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ
iy yanṣurkumullāhu falā gāliba lakum, wa iy yakhżulkum faman żal-lażī yanṣurukum mim ba‘dih(ī), wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).
که الله تعالی ستاسو مرسته وکړي، نو هیڅوک پر تاسو غالب نشي راتلای؛ خو که الله تعالی تاسو پرېږدي، نو له دې وروسته څوک ستاسو مرسته کولی شي؟ نو باید مؤمنان یوازې په الله تعالی توکل وکړي.
اَلَّذِيْنَ قَالَ لَهُمُ النَّاسُ اِنَّ النَّاسَ قَدْ جَمَعُوْا لَكُمْ فَاخْشَوْهُمْ فَزَادَهُمْ اِيْمَانًاۖ وَّقَالُوْا حَسْبُنَا اللّٰهُ وَنِعْمَ الْوَكِيْلُ
al-lażīna qāla lahumun-nāsu innan-nāsa qad jama‘ū lakum fakhsyauhum fa zādahum īmānā(n), wa qālū ḥasbunallāhu wa ni‘mal-wakīl(u).
(یعنې) هغه کسان (چې د الله او رسول اطاعت کوي) چې کله خلک ورته ووایي چې "د قریشو خلکو ستاسو په وړاندې لښکر راټول کړی دی، نو له هغوی څخه ووېرېږئ"، دا د دوی ایمان زیاتوي او دوی وايي چې "زموږ لپاره الله کافي دی، او هغه غوره ساتونکی دی."
وَيَقُوْلُوْنَ طَاعَةٌ ۖ فَاِذَا بَرَزُوْا مِنْ عِنْدِكَ بَيَّتَ طَاۤىِٕفَةٌ مِّنْهُمْ غَيْرَ الَّذِيْ تَقُوْلُ ۗ وَاللّٰهُ يَكْتُبُ مَا يُبَيِّتُوْنَ ۚ فَاَعْرِضْ عَنْهُمْ وَتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ ۗ وَكَفٰى بِاللّٰهِ وَكِيْلًا
wa yaqūlūna ṭā‘ah(tun), fa iżā barazū min ‘indika bayyata ṭā'ifatum minhum gairal-lażī taqūl(u), wallāhu yaktubu mā yubayyitūn(a), fa a‘riḍ ‘anhum wa tawakkal ‘alallāh(i), wa kafā billāhi wakīlā(n).
او دوی (منافقین) وايي: "(زموږ مسؤلیت یوازې اطاعت دی)." مګر، کله چې دوی ستا (محمد صلی الله علیه وسلم) له څنګ څخه ووتل، نو ځینو یې د شپې په وخت کې د هغه څه پرته چې دوی مخکې ویلي وو، بل ډول ستراتیژۍ جوړې کړې (پریکړې یې وکړې). الله هغه ستراتیژۍ ثبتوي چې دوی په هغه شپه جوړې کړې، نو له دوی څخه مخ واړوه او په الله توکل وکړه. الله د ساتونکي په توګه کافي دی.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اذْكُرُوْا نِعْمَتَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ اِذْ هَمَّ قَوْمٌ اَنْ يَّبْسُطُوْٓا اِلَيْكُمْ اَيْدِيَهُمْ فَكَفَّ اَيْدِيَهُمْ عَنْكُمْۚ وَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗوَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ ࣖ
yā ayyuhal-lażīna āmanużkurū ni‘matallāhi ‘alaikum iż hamma qaumun ay yabsuṭū ilaikum aidiyahum fa kaffa aidiyahum ‘ankum, wattaqullāh(a), wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).
اې هغو کسانو چې ایمان مو راوړی دی! د الله هغه نعمت یاد کړئ چې پر تاسو شوی دی، کله چې یو قوم په خپلو لاسونو سره پر تاسو د برید اراده وکړه، نو الله د هغوی لاسونه له تاسو څخه منع کړل. او له الله څخه ووېرېږئ او مومنان باید یوازې په الله توکل وکړي.
قَالَ رَجُلَانِ مِنَ الَّذِيْنَ يَخَافُوْنَ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيْهِمَا ادْخُلُوْا عَلَيْهِمُ الْبَابَۚ فَاِذَا دَخَلْتُمُوْهُ فَاِنَّكُمْ غٰلِبُوْنَ ەۙ وَعَلَى اللّٰهِ فَتَوَكَّلُوْٓا اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ
qāla rajulāni minal-lażīna yakhāfūna an‘amallāhu ‘alaihimadkhulū ‘alaihimul-bāb(a), fa iżā dakhaltumūhu fa innakum gālibūn(a), wa ‘alallāhi fa tawakkalū in kuntum mu'minīn(a).
دوو کسانو چې د پرهېزګارانو له ډلې څخه وو او الله تعالی پرې انعام کړی وو، وویل: "د (ملک) له دروازې څخه پرې حمله وکړئ. که تاسو ورننوځئ نو خامخا به بریالي شئ. او که تاسو مؤمنان یاست، نو یوازې په الله تعالی توکل وکړئ."
قَدِ افْتَرَيْنَا عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا اِنْ عُدْنَا فِيْ مِلَّتِكُمْ بَعْدَ اِذْ نَجّٰىنَا اللّٰهُ مِنْهَاۗ وَمَا يَكُوْنُ لَنَآ اَنْ نَّعُوْدَ فِيْهَآ اِلَّآ اَنْ يَّشَاۤءَ اللّٰهُ رَبُّنَاۗ وَسِعَ رَبُّنَا كُلَّ شَيْءٍ عِلْمًاۗ عَلَى اللّٰهِ تَوَكَّلْنَاۗ رَبَّنَا افْتَحْ بَيْنَنَا وَبَيْنَ قَوْمِنَا بِالْحَقِّ وَاَنْتَ خَيْرُ الْفٰتِحِيْنَ
qadiftarainā ‘alallāhi każiban in ‘udnā fī millatikum ba‘da iż najjānallāhu minhā, wa mā yakūnu lanā an na‘ūda fīhā illā ay yasyā'allāhu rabbunā, wasi‘a rabbunā kulla syai'in ‘ilmā(n), ‘alallāhi tawakkalnā, rabbanaftaḥ bainanā wa baina qauminā bil-ḥaqqi wa anta khairul-fātiḥīn(a).
په حقیقت کې، که موږ ستاسو دین ته بیرته راشو، وروسته له هغه چې الله موږ له هغه څخه خلاص کړل، موږ به په الله باندې یو لوی دروغ جوړ کړي وای. او دا زموږ لپاره مناسبه نه ده چې بیرته هغه ته ورشو، مګر دا چې زموږ رب الله وغواړي. زموږ د رب علم هر څه پوښلي دي. موږ یوازې په الله توکل کوو. ای زموږ ربه، زموږ او زموږ د خلکو ترمنځ په انصاف سره پریکړه وکړه. ته غوره پریکړه کوونکی یې.
اِنَّمَا الْمُؤْمِنُوْنَ الَّذِيْنَ اِذَا ذُكِرَ اللّٰهُ وَجِلَتْ قُلُوْبُهُمْ وَاِذَا تُلِيَتْ عَلَيْهِمْ اٰيٰتُهٗ زَادَتْهُمْ اِيْمَانًا وَّعَلٰى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُوْنَۙ
innamal-mu'minūnal-lażīna iżā żukirallāhu wajilat qulūbuhum wa iżā tuliyat ‘alaihim āyātuhū zādathum īmānaw wa ‘alā rabbihim yatawakkalūn(a).
په حقیقت کې، هغه کسان چې ایمان یې راوړی دی هغه دي چې زړونه یې د الله د نوم په یادولو سره لړزیږي، او کله چې د هغه آیتونه ورته لوستل کیږي، د دوی ایمان زیاتیږي (قوي کیږي) او دوی یوازې په الله توکل کوي.
اِذْ يَقُوْلُ الْمُنٰفِقُوْنَ وَالَّذِيْنَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ مَّرَضٌ غَرَّ هٰٓؤُلَاۤءِ دِيْنُهُمْۗ وَمَنْ يَّتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ فَاِنَّ اللّٰهَ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ
iż yaqūlul-munāfiqūna wal-lażīna fī qulūbihim maraḍun garra hā'ulā'i dīnuhum, wa may yatawakkal ‘alallāhi fa innallāha ‘azīzun ḥakīm(un).
(یاد کړئ)، کله چې منافقان او هغه کسان چې په زړونو کې یې ناروغي ده وايي: "دوی (مؤمنان) په خپل دین کې دوکه شوي دي." (الله فرمايي)، "څوک چې په الله توکل وکړي، نو پوه شه چې الله غالب او حکمت والا دی."
۞ وَاِنْ جَنَحُوْا لِلسَّلْمِ فَاجْنَحْ لَهَا وَتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ ۗاِنَّهٗ هُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ
wa in janaḥū lis-salmi fajnaḥ lahā wa tawakkal ‘alallāh(i), innahū huwas-samī‘ul-‘alīm(u).
خو که دوی سولې ته لیواله وي، نو دا ومنئ او په الله توکل وکړئ، په حقیقت کې هغه اوریدونکی او پوه دی.
قُلْ لَّنْ يُّصِيْبَنَآ اِلَّا مَا كَتَبَ اللّٰهُ لَنَاۚ هُوَ مَوْلٰىنَا وَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ
qul lay yuṣībanā illā mā kataballāhu lanā, huwa maulānā wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).
ووایه (محمد صلی الله علیه وسلم)، "موږ ته به هیڅ شی نه رسیږي مګر هغه څه چې الله تعالی زموږ لپاره لیکلي دي. هغه زموږ ساتونکی دی، او مومنان یوازې په الله تعالی توکل کوي."
وَلَوْ اَنَّهُمْ رَضُوْا مَآ اٰتٰىهُمُ اللّٰهُ وَرَسُوْلُهٗۙ وَقَالُوْا حَسْبُنَا اللّٰهُ سَيُؤْتِيْنَا اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖ وَرَسُوْلُهٗٓ اِنَّآ اِلَى اللّٰهِ رٰغِبُوْنَ ࣖ
wa lau annahum raḍū mā ātāhumullāhu wa rasūluh(ū), wa qālū ḥasbunallāhu sayu'tīnallāhu min faḍlihī wa rasūluhū innā ilallāhi rāgibūn(a).
او که دوی په ریښتیا سره په هغه څه خوښ وای چې د الله او د هغه د رسول له خوا ورته ورکړل شوي وو، او ویلي یې وای: "الله زموږ لپاره کافي دی، الله او د هغه رسول به موږ ته له خپل فضل څخه یو څه راکړي. په حقیقت کې، موږ هغه کسان یو چې په الله امید لرو."
فَاِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ حَسْبِيَ اللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ ۗ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَهُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيْمِ ࣖ
fa in tawallau faqul ḥasbiyallāhu lā ilāha illā huw(a), ‘alaihi tawakkaltu wa huwa rabbul-‘arsyil-‘aẓīm(i).
نو که دوی (له ایمان څخه) وګرځي، نو (اې محمده) ووایه: "الله زما لپاره کافي دی، له هغه پرته بل معبود نشته. ما پر هغه توکل کړی او هغه د لوی عرش رب دی."
۞ وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَاَ نُوْحٍۘ اِذْ قَالَ لِقَوْمِهٖ يٰقَوْمِ اِنْ كَانَ كَبُرَ عَلَيْكُمْ مَّقَامِيْ وَتَذْكِيْرِيْ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ فَعَلَى اللّٰهِ تَوَكَّلْتُ فَاَجْمِعُوْٓا اَمْرَكُمْ وَشُرَكَاۤءَكُمْ ثُمَّ لَا يَكُنْ اَمْرُكُمْ عَلَيْكُمْ غُمَّةً ثُمَّ اقْضُوْٓا اِلَيَّ وَلَا تُنْظِرُوْنِ
watlu ‘alaihim naba'a nūḥ(in), iż qāla liqaumihī yā qaumi in kāna kabura ‘alaikum maqāmī wa tażkīrī bi'āyātillāhi fa ‘alallāhi tawakkaltu fa ajmi‘ū amrakum wa syurakā'akum ṡumma lā yakun amrukum ‘alaikum gummatan ṡummaqḍū ilayya wa lā tunẓirūn(i).
او هغوی ته د نوح علیه السلام په اړه مهم خبر ولوله کله چې هغه خپل قوم ته وویل: "ای زما قومه! که تاسو ته دا ستونزمنه ښکاري چې زه (ستاسو سره) پاتې شم او زما خبرداری د الله تعالی په آیتونو سره وي، نو زه په الله تعالی توکل کوم. نو خپل تصمیم ونیسئ او خپل ملګري راټول کړئ (تر څو ما له منځه یوسي)، او خپله پریکړه پټه مه ساتئ. بیا زما په وړاندې عمل وکړئ او نور ځنډ مه کوئ."
وَقَالَ مُوْسٰى يٰقَوْمِ اِنْ كُنْتُمْ اٰمَنْتُمْ بِاللّٰهِ فَعَلَيْهِ تَوَكَّلُوْٓا اِنْ كُنْتُمْ مُّسْلِمِيْنَ
wa qāla mūsā yā qaumi in kuntum āmantum billāhi fa ‘alaihi tawakkalū in kuntum muslimīn(a).
او موسى وويل: "اى زما قومه! که تاسو په الله ايمان لرئ، نو پر هغه توکل وکړئ، که تاسو په رښتيا مسلمانان ياست."
اِنِّيْ تَوَكَّلْتُ عَلَى اللّٰهِ رَبِّيْ وَرَبِّكُمْ ۗمَا مِنْ دَاۤبَّةٍ اِلَّا هُوَ اٰخِذٌۢ بِنَاصِيَتِهَا ۗاِنَّ رَبِّيْ عَلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ
innī tawakkaltu ‘alallāhi rabbī wa rabbikum, mā min dābbatin illā huwa ākhiżum bināṣiyatihā, inna rabbī ‘alā ṣirāṭim mustaqīm(in).
په حقیقت کې، زه په خپل رب او ستاسو رب الله توکل کوم. هیڅ یو خوځنده مخلوق ژوندی نه لري مګر هغه څوک دی چې د تندي ویښتان یې نیسي (حکمراني کوي). په حقیقت کې، زما رب په مستقیمه لاره روان دی.
قَالَ يٰقَوْمِ اَرَءَيْتُمْ اِنْ كُنْتُ عَلٰى بَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّيْ وَرَزَقَنِيْ مِنْهُ رِزْقًا حَسَنًا وَّمَآ اُرِيْدُ اَنْ اُخَالِفَكُمْ اِلٰى مَآ اَنْهٰىكُمْ عَنْهُ ۗاِنْ اُرِيْدُ اِلَّا الْاِصْلَاحَ مَا اسْتَطَعْتُۗ وَمَا تَوْفِيْقِيْٓ اِلَّا بِاللّٰهِ ۗعَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَاِلَيْهِ اُنِيْبُ
qāla yā qaumi ara'aitum in kuntu ‘alā bayyinatim mir rabbī wa razaqanī minhu rizqan ḥasanaw wa mā urīdu an ukhālifakum ila mā anhākum ‘anh(u), in urīdu illal-iṣlāḥa mastaṭa‘t(u), wa mā taufīqī illā billāh(i), ‘alaihi tawakkaltu wa ilaihi unīb(u).
هغه (شعیب) وویل: "ای زما قومه! ما ته وضاحت راکړئ که زه د خپل رب له لوري څرګند دلیل ولرم او هغه ماته خیر راکړی وي (ایا دا زما لپاره مناسبه ده چې د هغه له احکامو سرغړونه وکړم)؟ زه اراده نه لرم چې تاسو په هغه څه کې سرغړونه وکړم چې ما تاسو منع کړي دي. زه یوازې د ښه والي اراده لرم تر هغه چې زه لاهم توان لرم. او هغه لارښوونه چې زه یې تعقیبوم یوازې د الله له لوري ده. زه په هغه توکل کوم او هغه ته (هم) بیرته ځم."
وَلِلّٰهِ غَيْبُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَاِلَيْهِ يُرْجَعُ الْاَمْرُ كُلُّهٗ فَاعْبُدْهُ وَتَوَكَّلْ عَلَيْهِۗ وَمَا رَبُّكَ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُوْنَ ࣖ
wa lillāhi gaibus-samāwāti wal-arḍi wa ilaihi yurja‘ul-amru kulluhū fa‘budhu wa tawakkal ‘alaih(i), wa mā rabbuka bigāfilin ‘ammā ta‘malūn(a).
او د اسمانونو او ځمکې پټ رازونه الله ته دي او ټول کارونه هغه ته ورګرځول کېږي. نو د هغه عبادت وکړئ او په هغه توکل وکړئ. او ستا رب به ستاسو له کړنو څخه بې خبره نه وي.
وَقَالَ يٰبَنِيَّ لَا تَدْخُلُوْا مِنْۢ بَابٍ وَّاحِدٍ وَّادْخُلُوْا مِنْ اَبْوَابٍ مُّتَفَرِّقَةٍۗ وَمَآ اُغْنِيْ عَنْكُمْ مِّنَ اللّٰهِ مِنْ شَيْءٍۗ اِنِ الْحُكْمُ اِلَّا لِلّٰهِ ۗعَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَعَلَيْهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُتَوَكِّلُوْنَ
wa qāla yā baniyya lā tadkhulū mim bābiw wāḥidiw wadkhulū min abwābim mutafarriqah(tin), wa mā ugnī ‘ankum minallāhi min syai'(in), inil-ḥukmu illā lillāh(i), ‘alaihi tawakkaltu wa ‘alaihi falyatawakkalil-mutawakkilūn(a).
او هغه (یعقوب علیه السلام) وویل: "ای زما زامنو! له یوې دروازې مه ننوځئ، او له مختلفو دروازو څخه ننوځئ؛ خو زه ستاسو دفاع د الله (تقدیر) څخه په هیڅ ډول نشم کولی. دا پریکړه یوازې د الله لپاره ده. ما په هغه توکل کړی او هغه کسان هم په هغه توکل کوي چې توکل کوي."
كَذٰلِكَ اَرْسَلْنٰكَ فِيْٓ اُمَّةٍ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهَآ اُمَمٌ لِّتَتْلُوَا۟ عَلَيْهِمُ الَّذِيْٓ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ وَهُمْ يَكْفُرُوْنَ بِالرَّحْمٰنِۗ قُلْ هُوَ رَبِّيْ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَاِلَيْهِ مَتَابِ
każālika arsalnāka fī ummatin qad khalat min qablihā umamul litatluwa ‘alaihimul-lażī auḥainā ilaika wa hum yakfurūna bir-raḥmān(i), qul huwa rabbī lā ilāha illā huw(a), ‘alaihi tawakkaltu wa ilaihi matāb(i).
په دې توګه موږ ته (محمد صلی الله علیه وسلم) داسې قوم ته لیږلی یې چې له هغوی څخه ډېر خلک تېر شوي دي، ترڅو ته هغوی ته هغه (قرآن) ولولې چې موږ تا ته وحی کړی دی، که څه هم دوی په لوی خدای، رحمن، کافران دي. ووایه: "هغه زما رب دی، له هغه پرته بل معبود نشته، زه یوازې په هغه توکل کوم او یوازې په هغه توبه کوم."
قَالَتْ لَهُمْ رُسُلُهُمْ اِنْ نَّحْنُ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُكُمْ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ يَمُنُّ عَلٰى مَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖۗ وَمَا كَانَ لَنَآ اَنْ نَّأْتِيَكُمْ بِسُلْطٰنٍ اِلَّا بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗوَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ
qālat lahum rusuluhum in naḥnu illā basyarum miṡlukum wa lākinnallāha yamunnu ‘alā may yasyā'u min ‘ibādih(ī), wa mā kāna lanā an na'tiyakum bisulṭānin illā bi'iżnillāh(i), wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).
د هغوی رسولانو ورته وویل: "موږ یوازې ستاسو په څېر انسانان یو، خو الله تعالی په خپلو بندګانو کې چې چا ته وغواړي فضل کوي. دا زموږ لپاره مناسبه نه ده چې د الله تعالی له اجازې پرته تاسو ته کوم دلیل راوړو. او مومنان باید یوازې په الله تعالی توکل وکړي."
وَمَا لَنَآ اَلَّا نَتَوَكَّلَ عَلَى اللّٰهِ وَقَدْ هَدٰىنَا سُبُلَنَاۗ وَلَنَصْبِرَنَّ عَلٰى مَآ اٰذَيْتُمُوْنَاۗ وَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُتَوَكِّلُوْنَ ࣖ
wa mā lanā allā natawakkala ‘alallāhi wa qad hadānā subulanā, wa lanaṣbiranna ‘alā mā āżaitumūnā, wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mutawakkilūn(a).
او ولې به موږ په الله تعالی توکل ونه کړو، کله چې هغه موږ ته لاره ښودلې ده، او موږ به په ریښتیا سره د هغو ستونزو سره صبر وکړو چې تاسو یې موږ ته راکوئ. او یوازې هغه کسان چې توکل کوي الله تعالی ته تسلیمیږي.
الَّذِيْنَ صَبَرُوْا وَعَلٰى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُوْنَ
allażīna ṣabarū wa ‘alā rabbihim yatawakkalūn(a).
(یعنې) هغه کسان چې صبر کوي او یوازې په خدای توکل کوي.
اِنَّهٗ لَيْسَ لَهٗ سُلْطٰنٌ عَلَى الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَلٰى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُوْنَ
innahū laisa lahū sulṭānun ‘alal-lażīna āmanū wa ‘alā rabbihim yatawakkalūn(a).
په حقیقت کې، شیطان به په هغو خلکو هیڅ اغیزه ونلري چې ایمان لري او په خدای باور لري.
وَتَوَكَّلْ عَلَى الْحَيِّ الَّذِيْ لَا يَمُوْتُ وَسَبِّحْ بِحَمْدِهٖۗ وَكَفٰى بِهٖ بِذُنُوْبِ عِبَادِهٖ خَبِيْرًا ۚ
wa tawakkal ‘alal-ḥayyil-lażī lā yamūtu wa sabbiḥ biḥamdih(ī), wa kafā bihī biżunūbi ‘ibādihī khabīrā(n).
او په الله تعالی توکل وکړه، هغه ژوندی دی چې نه مري، او د هغه په ستاینې سره د هغه تسبیح وکړه، او دا کافي ده چې هغه د خپلو بندګانو په ګناهونو پوه دی.
وَتَوَكَّلْ عَلَى الْعَزِيْزِ الرَّحِيْمِ ۙ
wa tawakkal ‘alal-‘azīzir-raḥīm(i).
او په هغه (الله) باندې توکل وکړه چې ډېر غالب او رحم کوونکی دی.
فَتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ ۗاِنَّكَ عَلَى الْحَقِّ الْمُبِيْنِ
fatawakkal ‘alallāh(i), innaka ‘alal-ḥaqqil mubīn(i).
نو په الله تعالی توکل وکړه، په رښتیا هم ته (محمد صلی الله علیه وسلم) له اصلي حقیقت څخه پورته یې.
الَّذِيْنَ صَبَرُوْا وَعَلٰى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُوْنَ
al-lażīna ṣabarū wa ‘alā rabbihim yatawakkalūn(a).
(یعنې) هغه کسان چې صبر کوي او په خپل رب توکل کوي.
وَّتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ ۗوَكَفٰى بِاللّٰهِ وَكِيْلًا
wa tawakkal ‘alallāh(i), wa kafā billāhi wakīlā(n).
او په الله توکل وکړه، او الله د ساتونکي په توګه کافي دی.
وَلَا تُطِعِ الْكٰفِرِيْنَ وَالْمُنٰفِقِيْنَ وَدَعْ اَذٰىهُمْ وَتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ ۗوَكَفٰى بِاللّٰهِ وَكِيْلًا
wa lā tuṭi‘il-kāfirīna wal-munāfiqīna wa da‘ ażāhum wa tawakkal ‘alallāh(i), wa kafā billāhi wakīlā(n).
او (محمد صلی الله علیه وسلم) د هغو کافرانو او منافقانو اطاعت مه کوه، د هغوی په ګډوډۍ باندې پام مه کوه او په الله تعالی توکل وکړه. او الله تعالی د ساتونکي په توګه کافي دی.
وَلَىِٕنْ سَاَلْتَهُمْ مَّنْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ لَيَقُوْلُنَّ اللّٰهُ ۗ قُلْ اَفَرَءَيْتُمْ مَّا تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اِنْ اَرَادَنِيَ اللّٰهُ بِضُرٍّ هَلْ هُنَّ كٰشِفٰتُ ضُرِّهٖٓ اَوْ اَرَادَنِيْ بِرَحْمَةٍ هَلْ هُنَّ مُمْسِكٰتُ رَحْمَتِهٖۗ قُلْ حَسْبِيَ اللّٰهُ ۗعَلَيْهِ يَتَوَكَّلُ الْمُتَوَكِّلُوْنَ
wa la'in sa'altahum man khalaqas-samāwāti wal-arḍa layaqūlunnallāh(u), qul afara'aitum mā tad‘ūna min dūnillāhi in arādaniyallāhu biḍurrin hal hunna kāsyifātu ḍurrihī au arādanī biraḥmatin hal hunna mumsikātu raḥmatih(ī), qul ḥasbiyallāh(u), ‘alaihi yatawakkalul-mutawakkilūn(a).
او البته، که تاسو له دوی څخه وپوښتئ، "چا اسمانونه او ځمکه پیدا کړې؟" نو دوی به خامخا ځواب ورکړي، "الله." ووایه، "نو ایا تاسو پوهیږئ چې تاسو د الله پرته د هغه څه عبادت کوئ، که چیرې الله وغواړي چې ماته مصیبت راولي، ایا دوی کولی شي چې مصیبت لرې کړي، یا که الله وغواړي چې ماته رحمت راکړي، ایا دوی کولی شي د هغه رحمت مخه ونیسي؟" ووایه، "زما لپاره الله کافي دی. هغه کسان چې توکل کوي هغه ته تسلیم کیږي."
وَمَا اخْتَلَفْتُمْ فِيْهِ مِنْ شَيْءٍ فَحُكْمُهٗٓ اِلَى اللّٰهِ ۗذٰلِكُمُ اللّٰهُ رَبِّيْ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُۖ وَاِلَيْهِ اُنِيْبُ
wa makhtalaftum fīhi min syai'in faḥukmuhū ilallāh(i), żālikumullāhu rabbī ‘alaihi tawakkaltu wa ilaihi unīb(u).
او هر هغه څه چې تاسو ورسره په کوم شی کې شخړه کوئ، پریکړه یې د الله ده. (څوک چې دا ډول ځانګړتیاوې لري) زما رب الله دی. زه په هغه توکل کوم او هغه ته بیرته ځم.
فَمَآ اُوْتِيْتُمْ مِّنْ شَيْءٍ فَمَتَاعُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۚوَمَا عِنْدَ اللّٰهِ خَيْرٌ وَّاَبْقٰى لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَلٰى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُوْنَۚ
famā ūtītum min syai'in fa matā‘ul-ḥayātid-dun-yā, wa mā ‘indallāhi khairuw wa abqā lil-lażīna āmanū wa ‘alā rabbihim yatawakkalūn(a).
هر هغه څه چې تاسو ته درکړل شوي دي، هغه د دې دنیا د ژوند خوند دی. په داسې حال کې چې هغه څه چې له الله سره دي هغه د هغو کسانو لپاره غوره او تلپاتې دي چې ایمان یې راوړی دی، او یوازې په الله توکل کوي.
اِنَّمَا النَّجْوٰى مِنَ الشَّيْطٰنِ لِيَحْزُنَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَلَيْسَ بِضَاۤرِّهِمْ شَيْـًٔا اِلَّا بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗوَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ
innaman-najwā minasy-syaiṭāni liyaḥzunal-lażīna āmanū wa laisa biḍārrihim syai'an illā bi'iżnillāh(i), wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).
په حقیقت کې، پټې خبرې اترې د شیطان له کارونو څخه دي، ترڅو مومنان غمجن شي، مګر دوی دوی ته هیڅ زیان نه رسوي مګر د الله له اجازې سره. او مومنان باید په الله توکل وکړي.
قَدْ كَانَتْ لَكُمْ اُسْوَةٌ حَسَنَةٌ فِيْٓ اِبْرٰهِيْمَ وَالَّذِيْنَ مَعَهٗۚ اِذْ قَالُوْا لِقَوْمِهِمْ اِنَّا بُرَءٰۤؤُا مِنْكُمْ وَمِمَّا تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۖ كَفَرْنَا بِكُمْ وَبَدَا بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمُ الْعَدَاوَةُ وَالْبَغْضَاۤءُ اَبَدًا حَتّٰى تُؤْمِنُوْا بِاللّٰهِ وَحْدَهٗٓ اِلَّا قَوْلَ اِبْرٰهِيْمَ لِاَبِيْهِ لَاَسْتَغْفِرَنَّ لَكَ وَمَآ اَمْلِكُ لَكَ مِنَ اللّٰهِ مِنْ شَيْءٍۗ رَبَّنَا عَلَيْكَ تَوَكَّلْنَا وَاِلَيْكَ اَنَبْنَا وَاِلَيْكَ الْمَصِيْرُ
qad kānat lakum uswatun ḥasanatun fī ibrāhīma wal-lażīna ma‘ah(ū), iż qālū liqaumihim innā bura'ā'u minkum wa mimmā ta‘budūna min dūnillāh(i), kafarnā bikum wa badā bainanā wa bainakumul-‘adāwatu wal-bagḍā'u abadan ḥattā tu'minū billāhi waḥdahū illā qaula ibrāhīma li'abīhi la'astagfiranna laka wa mā amliku laka minallāhi min syai'(in), rabbanā ‘alaika tawakkalnā wa ilaika anabnā wa ilaikal-maṣīr(u).
په حقیقت کې، ستاسو لپاره په ابراهیم او د هغه په ملګرو کې یوه ښه نمونه وه، کله چې دوی د هغه قوم ته وویل: "بې له شکه، موږ له تاسو څخه او له هغه څه څخه چې تاسو یې له الله پرته عبادت کوئ جلا شوي یو، موږ ستاسو (کفر) څخه انکار کوو او زموږ او ستاسو ترمنځ تل دښمني او کینه ده تر هغه چې تاسو په یوازیني الله ایمان راوړئ" پرته له هغه خبرې چې ابراهیم خپل پلار ته کړې وې، "بې له شکه، زه به ستاسو لپاره بخښنه وغواړم، مګر زه ستاسو په وړاندې د الله (عذاب) د مقابلې توان نلرم." (ابراهیم وویل)، "زموږ ربه، موږ یوازې په تاسو توکل کړی او یوازې تاسو ته توبه کوو او یوازې تاسو ته بیرته ځو،"
اَللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۗ وَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ
allāhu lā ilāha illā huw(a), wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).
(هغه) الله دی، له هغه پرته بل معبود نشته. او مومنان باید په الله توکل وکړي.
وَّيَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لَا يَحْتَسِبُۗ وَمَنْ يَّتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ فَهُوَ حَسْبُهٗ ۗاِنَّ اللّٰهَ بَالِغُ اَمْرِهٖۗ قَدْ جَعَلَ اللّٰهُ لِكُلِّ شَيْءٍ قَدْرًا
wa yarzuqhu min ḥaiṡu lā yaḥtasib(u), wa may yatawakkal ‘alallāhi fa huwa ḥasbuh(ū), innallāha bāligu amrih(ī), qad ja‘alallāhu likulli syai'in qadrā(n).
او هغه ته یې له هغه ځایه رزق ورکړ چې هغه یې تمه نه درلوده. او څوک چې په الله تعالی توکل وکړي، الله تعالی به یې خامخا (اړتیاوې) پوره کړي. په حقیقت کې، الله تعالی خپل کارونه ترسره کوي. په حقیقت کې، الله تعالی د هر څه لپاره رزق ټاکلی دی.
قُلْ هُوَ الرَّحْمٰنُ اٰمَنَّا بِهٖ وَعَلَيْهِ تَوَكَّلْنَاۚ فَسَتَعْلَمُوْنَ مَنْ هُوَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ
qul huwar-raḥmānu āmannā bihī wa ‘alaihi tawakkalnā, fasata‘lamūna man huwa fī ḍalālim mubīn(in).
ووایه، "هغه ډېر مهربان دی، موږ پر هغه ایمان راوړی او پر هغه مو توکل کړی دی. بیا به یوه ورځ پوه شئ چې څوک په څرګنده ګمراهۍ کې دی."
رَبُّ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ فَاتَّخِذْهُ وَكِيْلًا
rabbul-masyriqi wal-magribi lā ilāha illā huwa fattakhiżhu wakīlā(n).
(هغه) د ختیځ او لویدیځ رب دی، له هغه پرته بل معبود نشته، نو هغه خپل سرپرست (مددګار) وګرځوئ.