وَاسْتَعِيْنُوْا بِالصَّبْرِ وَالصَّلٰوةِ ۗ وَاِنَّهَا لَكَبِيْرَةٌ اِلَّا عَلَى الْخٰشِعِيْنَۙ
wasta‘īnū biṣ-ṣabri waṣ-ṣalāh(ti), wa innahā lakabīratun illā ‘alal-khāsyi‘īn(a).
ते धीरज ते दुआ दे नाल (अल्लाह तों) मदद मंगो। ते (नमाज) वाकई कठिन है, सिवाय ओहनां दे जो भक्त हन
وَكَذٰلِكَ جَعَلْنٰكُمْ اُمَّةً وَّسَطًا لِّتَكُوْنُوْا شُهَدَاۤءَ عَلَى النَّاسِ وَيَكُوْنَ الرَّسُوْلُ عَلَيْكُمْ شَهِيْدًا ۗ وَمَا جَعَلْنَا الْقِبْلَةَ الَّتِيْ كُنْتَ عَلَيْهَآ اِلَّا لِنَعْلَمَ مَنْ يَّتَّبِعُ الرَّسُوْلَ مِمَّنْ يَّنْقَلِبُ عَلٰى عَقِبَيْهِۗ وَاِنْ كَانَتْ لَكَبِيْرَةً اِلَّا عَلَى الَّذِيْنَ هَدَى اللّٰهُ ۗوَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيُضِيْعَ اِيْمَانَكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ بِالنَّاسِ لَرَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ
wa każālika ja‘alnākum ummataw wasaṭal litakūnū syuhadā'a ‘alan-nāsi wa yakūnar-rasūlu ‘alaikum syahīdā(n), wa mā ja‘alnal-qiblatal-latī kunta ‘alaihā illā lina‘lama may yattabi‘ur-rasūla mimmay yanqalibu ‘alā ‘aqibaih(i), wa in kānat lakabīratan illā ‘alal-lażīna hadallāh(u), wa mā kānallāhu liyuḍī‘a īmānakum, innallāha bin-nāsi lara'ūfur raḥīm(un).
ते इयां गै अस तुसें (मुसलमानें) गी "मध्यम लोक" बनाई दित्ता ऐ तां जे तुस मनुक्खी (कर्में) दे गवाह बनी सकदे ओ ते रसूलुल्लाह (मुहम्मद) तुंदे (कर्में) दा गवाह बनी सकन। असी इस गी ओह किबला नेईं बनाया जिसदे कोल तुस (पैहले) मुड़दे ओ, पर इस आस्ते के अस जानचे के कुन रसूले दे पिच्छे चलदा ऐ ते कुन पिच्छें मुड़दा ऐ। सचमुच (किबला गी हिलाना) बड़ा मुश्कल ऐ, सिवाय उनें लोकें दे जिनेंगी अल्लाह दी हिदायत दित्ती गेई ऐ। और अल्लाह तेरा इमान बर्बाद नहीं कर देगा। दरअसल, अल्लाह इंसानें पर परम कृपालु, दयालु ऐ।
فَاِذَا انْسَلَخَ الْاَشْهُرُ الْحُرُمُ فَاقْتُلُوا الْمُشْرِكِيْنَ حَيْثُ وَجَدْتُّمُوْهُمْ وَخُذُوْهُمْ وَاحْصُرُوْهُمْ وَاقْعُدُوْا لَهُمْ كُلَّ مَرْصَدٍۚ فَاِنْ تَابُوْا وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتَوُا الزَّكٰوةَ فَخَلُّوْا سَبِيْلَهُمْۗ اِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
fa iżansalakhal-asyhurul-ḥurumu faqtulul-musyrikīna ḥaiṡu wajattumūhum wa khużūhum waḥṣurūhum waq‘udū lahum kulla marṣad(in), fa in tābū wa aqāmuṣ-ṣalāta wa ātawuz-zakāta fa khallū sabīlahum, innallāha gafūrur raḥīm(un).
जदूं हरम दे महीने खत्म हो जांदे ने तां फिर जित्थे मिलदे मुशरीकां नाल लड़ो, उन्हां नू कैद कर के घेर लैओ, ते लुकआउट विच उन्हां ते नजर रखो। जेकर ओह पश्चाताप करदे न ते नमाज करदे न ते जकात करदे न तां उनेंगी आजादी देओ। सचमुच अल्लाह माफ करने आला, दयालु ऐ।
فَاِنْ تَابُوْا وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتَوُا الزَّكٰوةَ فَاِخْوَانُكُمْ فِى الدِّيْنِ ۗوَنُفَصِّلُ الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّعْلَمُوْنَ
fa in tābū wa aqāmuṣ-ṣalāta wa ātawuz-zakāta fa ikhwānukum fid-dīn(i), wa nufaṣṣīlul-āyāti liqaumiy ya‘lamūn(a).
ते जेकर ओह पश्चाताप करदे न, नमाज स्थापित करदे न, ते जकात करदे न, तां (ओह) धर्म च तुंदे भ्राऽ न। अस इक लोकें आस्तै श्लोक साफ करदे आं जेह्ड़े जानदे न।
فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ وَكُنْ مِّنَ السّٰجِدِيْنَۙ
fa sabbiḥ biḥamdi rabbika wa kum minas-sājidīn(a).
तो अपने रब दी स्तुति करके महिमा करो ते सजदा (नमाज) करन वालों विचों बनो,
وَّجَعَلَنِيْ مُبٰرَكًا اَيْنَ مَا كُنْتُۖ وَاَوْصٰنِيْ بِالصَّلٰوةِ وَالزَّكٰوةِ مَا دُمْتُ حَيًّا ۖ
wa ja‘alanī mubārakan aina mā kunt(u), wa auṣānī biṣ-ṣalāti waz-zakāti mā dumtu ḥayyā(n).
ते जित्थे वी मैं हां, उहनां ने मिगी बरकत दित्ती है, ते जित्थे तक मैं जिंदा हां, उहनां ने मेरे ते नमाज ते जकात दा हुक्म दित्ता है।
۞ فَخَلَفَ مِنْۢ بَعْدِهِمْ خَلْفٌ اَضَاعُوا الصَّلٰوةَ وَاتَّبَعُوا الشَّهَوٰتِ فَسَوْفَ يَلْقَوْنَ غَيًّا ۙ
fa khalafa mim ba‘dihim khalfun aḍā‘uṣ-ṣalāta wattaba‘usy-syahawāti fa saufa yalqauna gayyā(n).
फिर उंदे बाद उत्तराधिकारी औंगन जेड़े नमाज दी उपेक्षा करदे न ते अपनी इच्छाएं दा पालन करदे न, इस करी ओह भटक जांगन,
اِنَّنِيْٓ اَنَا اللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّآ اَنَا۠ فَاعْبُدْنِيْۙ وَاَقِمِ الصَّلٰوةَ لِذِكْرِيْ
innanī anallāhu lā ilāha illā ana fa‘budnī, wa aqimiṣ-ṣalāta liżikrī.
सचमुच मैं अल्लाह हां, मेरे सिवाय कोई देवता नहीं, इस करके मेरी इबादत करो ते मेरी याद करन दी नमाज करो।
وَجَعَلْنٰهُمْ اَىِٕمَّةً يَّهْدُوْنَ بِاَمْرِنَا وَاَوْحَيْنَآ اِلَيْهِمْ فِعْلَ الْخَيْرٰتِ وَاِقَامَ الصَّلٰوةِ وَاِيْتَاۤءَ الزَّكٰوةِۚ وَكَانُوْا لَنَا عٰبِدِيْنَ ۙ
wa ja‘alnāhum a'immatay yahdūna bi'amrinā wa auḥainā ilaihim fi‘lal-khairāti wa iqāmaṣ-ṣalāti wa ītā'az-zakāh(ti), wa kānū lanā ‘ābidīn(a).
ते असीं इन्हां नूं सरदार बणा दित्ता जो साडे हुकम नाल सानू मार्गदर्शन करदे हन ते असीं उन्हां नूं प्रगट कीता कि ओह भलाई करन, नमाज करन ते जकात करन, ते असीं ही इन्हां दी इबादत करन।
اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْوٰرِثُوْنَ ۙ
ulā'ika humul-wāriṡūn(a).
उहनां नूं वारिस होवेगा
الَّذِيْنَ يَرِثُوْنَ الْفِرْدَوْسَۗ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ
allażīna yariṡūnal-firdaus(a), hum fīhā khālidūn(a).
(अर्थात) जो (स्वर्ग) जन्नत दा वारिस होवेगा। उवभें शी यशते शैं।
رِجَالٌ لَّا تُلْهِيْهِمْ تِجَارَةٌ وَّلَا بَيْعٌ عَنْ ذِكْرِ اللّٰهِ وَاِقَامِ الصَّلٰوةِ وَاِيْتَاۤءِ الزَّكٰوةِ ۙيَخَافُوْنَ يَوْمًا تَتَقَلَّبُ فِيْهِ الْقُلُوْبُ وَالْاَبْصَارُ ۙ
rijālul lā tulhīhim tijāratuw wa lā bai‘un ‘an żikrillāhi wa iqāmiṣ-ṣalāti wa ītā'iz-zakāh(ti), yakhāfūna yauman tataqallabu fīhil-qulūbu wal-abṣār(u).
ऐसे लोग जो अल्लाह दी याद करन, नमाज पढ़न, ते जकात देण तों व्यापार ते खरीददारी ते खरीददारी नाल उपेक्षा नहीं करदे। उह उस दिन दा डर करदे हन जिस वेले उहनां दे दिल ते अक्खां हिल जांगन (कयामी दे दिन),
لِيَجْزِيَهُمُ اللّٰهُ اَحْسَنَ مَا عَمِلُوْا وَيَزِيْدَهُمْ مِّنْ فَضْلِهٖۗ وَاللّٰهُ يَرْزُقُ مَنْ يَّشَاۤءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ
liyajziyahumullāhu aḥsana mā ‘amilū wa yazīduhum min faḍlih(ī), wallāhu yarzuqu may yasyā'u bigairi ḥisāb(in).
(उन्हें ऐसा कीता) तां जे अल्लाह उनेंगी उंदे कीते गेदे कम्में कोला बी बेहतर इनाम देई सकै, ते उंदे उप्पर अपनी इनाम बधाई सकै। ते अल्लाह जिस नू चाहुंदा है उस नू बिना सीमा दे रोजी-रूट्टी देंदा है।
وَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَ وَاَطِيْعُوا الرَّسُوْلَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَ
wa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāta wa aṭī‘ur-rasūla la‘allakum turḥamūn(a).
ते नमाज करो, जकात करो, ते रसूलुल्लाह (मुहम्मद) दी आज्ञा मनना, तां जे तुहानूं रहम होवे।
الَّذِيْ يَرٰىكَ حِيْنَ تَقُوْمُ
allażī yarāka ḥīna taqūm(u).
जिस वेले तुहानूं खड़े होवे (नमाज करन लई),
وَتَقَلُّبَكَ فِى السّٰجِدِيْنَ
wa taqallubaka fis-sājidīn(a).
ते (देखो) सजदा करने आलें च तुंदे शरीर दी गतिविधियें च बदलाव।
الَّذِيْنَ يُقِيْمُوْنَ الصَّلٰوةَ وَيُؤْتُوْنَ الزَّكٰوةَ وَهُمْ بِالْاٰخِرَةِ هُمْ يُوْقِنُوْنَۗ
allażīna yuqīmūnaṣ-ṣalāta wa yu'tūnaz-zakāta wa hum bil-ākhirati hum yūqinūn(a).
(अर्थात) नमाज करन वाले, जकात करन वाले ते परलोक विच विश्वास करन वाले।
وَالَّذِيْنَ اسْتَجَابُوْا لِرَبِّهِمْ وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَۖ وَاَمْرُهُمْ شُوْرٰى بَيْنَهُمْۖ وَمِمَّا رَزَقْنٰهُمْ يُنْفِقُوْنَ ۚ
wal-lażīnastajābū lirabbihim wa aqāmuṣ-ṣalāta wa amruhum syūrā bainahum, wa mimmā razaqnāhum yunfiqūn(a).
ते (उन लोकें आस्तै) जेह्ड़े परमात्मा दे आह्वान गी स्वीकार करदे न ते प्रार्थना करदे न, जिसलै के उंदे कम्म उंदे बश्कार विचार-विमर्श कन्नै (निर्णय) होंदे न, ते ओह् उस रोजी-रूट्टी दा इक हिस्सा खर्च करदे न जेह्ड़ा असें उनेंगी दित्ता ऐ,
الَّذِيْنَ هُمْ عَلٰى صَلَاتِهِمْ دَاۤىِٕمُوْنَۖ
allażīna hum ‘alā ṣalātihim dā'imūn(a).
जेड़े अपनी दुआएं गी पूरा करने च वफादार बने दे न,
وَالَّذِيْنَ هُمْ عَلٰى صَلَاتِهِمْ يُحَافِظُوْنَۖ
wal-lażīna hum ‘alā ṣalātihim yuḥāfiẓūn(a).
ते जेड़े अपनी दुआएं गी बरकरार रखदे न।
اُولٰۤىِٕكَ فِيْ جَنّٰتٍ مُّكْرَمُوْنَ ۗ ࣖ
ulā'ika fī jannātim mukramūn(a).
सुर्ग च उंदी महिमा होंदी ऐ।
قَالُوْا لَمْ نَكُ مِنَ الْمُصَلِّيْنَۙ
qālū lam naku minal-muṣallīn(a).
उन् ने जवाब दित्ता, “पैह़ले अस उनें लोकें च नेई हे, जेके नमाज पढ़दे हे।
فَلَا صَدَّقَ وَلَا صَلّٰىۙ
falā ṣaddaqa wa lā ṣallā.
क्योंकि ओ (पैहले) (कुरान ते रसूलुल्लाह) दी पुष्टि नहीं करना चाहंदा सी ते नमाज नही करना चाहंदा सी,
وَاِذَا قِيْلَ لَهُمُ ارْكَعُوْا لَا يَرْكَعُوْنَ
wa iżā qīla lahumurka‘ū lā yarka‘ūn(a).
औय जफ उन्शें कशा जाता शै कक “ब्रूक” तो वे प्रणाभ नशीॊ कयेंगे।
وَذَكَرَ اسْمَ رَبِّهٖ فَصَلّٰىۗ
wa żakarasma rabbihī fa ṣallā.
ते अपने रब दा नां याद करदा ऐ, फिर प्रार्थना करदा ऐ।