وَاِنْ كُنْتُمْ فِيْ رَيْبٍ مِّمَّا نَزَّلْنَا عَلٰى عَبْدِنَا فَأْتُوْا بِسُوْرَةٍ مِّنْ مِّثْلِهٖ ۖ وَادْعُوْا شُهَدَاۤءَكُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ
wa in kuntum fī raibim mimmā nazzalnā ‘alā ‘abdinā fa'tū bisūratim mim miṡlih(ī), wad‘ū syuhadā'akum min dūnillāhi in kuntum ṣādiqīn(a).
आ जँ अहाँ (कुरान) पर शक करैत छी जे हम अपन सेवक (मुहम्मद) के पास उतारने छी, तखन एहि तरहक सूरा बनाउ आ अल्लाह के अलावा अपन सहायक के आमंत्रित करू, जँ अहाँ सच्चा छी।
يَّوْمَ تَبْيَضُّ وُجُوْهٌ وَّتَسْوَدُّ وُجُوْهٌ ۚ فَاَمَّا الَّذِيْنَ اسْوَدَّتْ وُجُوْهُهُمْۗ اَ كَفَرْتُمْ بَعْدَ اِيْمَانِكُمْ فَذُوْقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْفُرُوْنَ
yauma tabyaḍḍu wujūhuw wa taswaddu wujūh(un), fa ammal-lażīnaswaddat wujūhuhum, akafartum ba‘da īmānikum fa żūqul-‘ażāba bimā kuntum takfurūn(a).
ओहि दिन उज्जर चेहरा चमकैत छल, आ उदास कारी चेहरा सेहो छल । रहल बात कारी कारी चेहरा वाला के (हुनका सब स कहल गेल छल) "विश्वास केलाक बाद अहाँ सब अविश्वास किएक करैत छी? तेँ अपन अविश्वास के सजा के अनुभूति करू।"
مَنْ كَفَرَ بِاللّٰهِ مِنْۢ بَعْدِ اِيْمَانِهٖٓ اِلَّا مَنْ اُكْرِهَ وَقَلْبُهٗ مُطْمَىِٕنٌّۢ بِالْاِيْمَانِ وَلٰكِنْ مَّنْ شَرَحَ بِالْكُفْرِ صَدْرًا فَعَلَيْهِمْ غَضَبٌ مِّنَ اللّٰهِ ۗوَلَهُمْ عَذَابٌ عَظِيْمٌ
man kafara billāhi mim ba‘di īmānihī illā man ukriha wa qalbuhū muṭma'innum bil-īmāni wa lākim man syaraḥa bil-kufri ṣadran fa ‘alaihim gaḍabum minallāh(i), wa lahum ‘ażābun aẓīm(un).
जे कियो विश्वास केलाक बाद अल्लाह के काफर करत (ओकरा अल्लाह के कोप भ जायत अछि), सिवाय ओहि व्यक्ति के जे विश्वास करय में ओकर दिल शांत रहला के बादो काफर करय लेल मजबूर भ जायत अछि (ओ पाप नै करैत अछि), मुदा जे व्यक्ति काफर करय लेल अपन छाती खोलत, तखन अल्लाह के कोप ओकरा पर पड़ि जायत आ ओकरा सब के बहुत पैघ सजा भेटत।
وَهُوَ الَّذِيْٓ اَحْيَاكُمْ ۖ ثُمَّ يُمِيْتُكُمْ ثُمَّ يُحْيِيْكُمْۗ اِنَّ الْاِنْسَانَ لَكَفُوْرٌ
wa huwal-lażī aḥyākum, ṡumma yumītukum ṡumma yuḥyīkum, innal-insāna lakafūr(un).
आ ई वैह छथि जे अहाँ सभ केँ जीवन देलनि, तखन अहाँ सभ केँ मारि देलनि, फेर अहाँ सभ केँ फेर सँ जीवित कयलनि (पुनरुत्थानक दिन)। सचमुच मनुष्य बहुत कृतघ्न होइत अछि।
الَّذِيْنَ يَرِثُوْنَ الْفِرْدَوْسَۗ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ
allażīna yariṡūnal-firdaus(a), hum fīhā khālidūn(a).
(अर्थात) जे (स्वर्ग) जन्नत के उत्तराधिकारी बनत। ओहि मे रहि जाइत छथि।
وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَلِقَاۤىِٕهٖٓ اُولٰۤىِٕكَ يَىِٕسُوْا مِنْ رَّحْمَتِيْ وَاُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ
wal-lażīna kafarū bi'āyātillāhi wa liqā'ihī ulā'ika ya'isū mir raḥmatī wa ulā'ika lahum ‘ażābun alīm(un).
आ जे अल्लाह के आयत के नकारैत छथि आ हुनका स भेंट करैत छथि, ओ हमर दया स निराश भ जाइत छथि, आ हुनका सब के कष्टदायक सजा भेटत।
يَوْمَ تُقَلَّبُ وُجُوْهُهُمْ فِى النَّارِ يَقُوْلُوْنَ يٰلَيْتَنَآ اَطَعْنَا اللّٰهَ وَاَطَعْنَا الرَّسُوْلَا۠
yauma tuqallabu wujūhuhum fin-nāri yaqūlūna yā laitanā aṭa‘nallāha wa aṭa‘nar-rasūlā.
जाहि दिन (जखन) नरक मे हुनकर चेहरा उल्टा भ' जायत, तखन ओ सभ कहताह, "हे, काश, हम सभ अल्लाह केर बात मानितहुँ आ रसूलुल्लाह केर आज्ञा (भी) मानितहुँ।"
وَيَوْمَ الْقِيٰمَةِ تَرَى الَّذِيْنَ كَذَبُوْا عَلَى اللّٰهِ وُجُوْهُهُمْ مُّسْوَدَّةٌ ۗ اَلَيْسَ فِيْ جَهَنَّمَ مَثْوًى لِّلْمُتَكَبِّرِيْنَ
wa yaumal-qiyāmati taral-lażīna każabū ‘alallāhi wujūhuhum muswaddah(tun), alaisa fī jahannama maṡwal lil-mutakabbirīn(a).
आ कयामत के दिन अहाँ के देखब जे अल्लाह के खिलाफ झूठ बाजल छल, ओकर चेहरा कारी। की नरक एहन लोक के लेल जगह नहिं अछि जेकरा रहय पर गर्व होएत अछि?
اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَصَدُّوْا عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ثُمَّ مَاتُوْا وَهُمْ كُفَّارٌ فَلَنْ يَّغْفِرَ اللّٰهُ لَهُمْ
innal-lażīna kafarū wa ṣaddū ‘an sabīlillāhi ṡumma mātū wa hum kuffārun falay yagfirallāhu lahum.
सचमुच, जे लोग अल्लाह के रास्ता पर काफिर करै छै आरू (दोसरऽ के) बाधा पहुँचै छै आरू ओकरा बाद वू काफिर के रूप में मर॑ छै, तखनिये अल्लाह ओकरा माफ नै करतै ।
وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَكَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَآ اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ النَّارِ خٰلِدِيْنَ فِيْهَاۗ وَبِئْسَ الْمَصِيْرُ ࣖ
wal-lażīna kafarū wa każżabū bi'āyātinā ulā'ika aṣḥābun-nāri khālidīna fīhā, wa bi'sal-maṣīr(u).
आ जे हमरा सभक निशानी केँ अविश्वास करैत अछि आ नकारैत अछि, ओ सभ नरकक निवासी अछि, ओ सभ ओतहि सदिखन रहत। आ ओहि ठाम घुरबाक लेल सबसँ खराब जगह अछि।
وَقَالُوْا لَوْ كُنَّا نَسْمَعُ اَوْ نَعْقِلُ مَا كُنَّا فِيْٓ اَصْحٰبِ السَّعِيْرِ
wa qālū lau kunnā nasma‘u au na‘qilu mā kunnā fī aṣḥābis-sa‘īr(i).
आ ओ सभ कहलक, "जँ (पहिने) हम सभ (चेतावनी) सुनितहुँ वा सोचितहुँ तँ हम सभ नरकक जरैत आगि केर निवासी मे नहि रहितहुँ।"
قُتِلَ الْاِنْسَانُ مَآ اَكْفَرَهٗۗ
qutilal-insānu mā akfarah(ū).
धिक्कार मनुक्खक! कतेक कृतघ्न छथि!