وَلَوْ اَنَّ مَا فِى الْاَرْضِ مِنْ شَجَرَةٍ اَقْلَامٌ وَّالْبَحْرُ يَمُدُّهٗ مِنْۢ بَعْدِهٖ سَبْعَةُ اَبْحُرٍ مَّا نَفِدَتْ كَلِمٰتُ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ
wa lau anna mā fil-arḍi min syajaratin aqlāmuw wal-baḥru yamudduhū mim ba‘dihī sab‘atu abḥurim mā nafidat kalimātullāh(i), innallāha ‘azīzun ḥakīm(un).
Ug kon ang mga kahoy sa yuta mahimong mga pluma ug ang mga dagat (mahimong tinta), nga magdugang kanila og pito ka dagat (dugang pa) human sila (mamala), sigurado nga walay katapusan (nga isulat) ang mga pulong sa Allah. Sa pagkatinuod, si Allah mao ang labing gamhanan, labing maalamon.
نۤ ۚوَالْقَلَمِ وَمَا يَسْطُرُوْنَۙ
nūn, wal-qalami wa mā yasṭurūn(a).
Nunn. Pinaagi sa mga pluma ug sa ilang gisulat,
الَّذِيْ عَلَّمَ بِالْقَلَمِۙ
allażī ‘allama bil-qalam(i).
Kinsa ang nagtudlo (sa mga tawo) gamit ang pluma.