يَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الشَّهْرِ الْحَرَامِ قِتَالٍ فِيْهِۗ قُلْ قِتَالٌ فِيْهِ كَبِيْرٌ ۗ وَصَدٌّ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَكُفْرٌۢ بِهٖ وَالْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَاِخْرَاجُ اَهْلِهٖ مِنْهُ اَكْبَرُ عِنْدَ اللّٰهِ ۚ وَالْفِتْنَةُ اَكْبَرُ مِنَ الْقَتْلِ ۗ وَلَا يَزَالُوْنَ يُقَاتِلُوْنَكُمْ حَتّٰى يَرُدُّوْكُمْ عَنْ دِيْنِكُمْ اِنِ اسْتَطَاعُوْا ۗ وَمَنْ يَّرْتَدِدْ مِنْكُمْ عَنْ دِيْنِهٖ فَيَمُتْ وَهُوَ كَافِرٌ فَاُولٰۤىِٕكَ حَبِطَتْ اَعْمَالُهُمْ فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ ۚ وَاُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ النَّارِۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ
yas'alūnaka ‘anisy-syahril-ḥarāmi qitālin fīh(i), qul qitālun fīhi kabīr(un), wa ṣaddun ‘an sabīlillāhi wa kufrum bihī wal-masjidil-ḥarām(i), wa ikhrāju ahlihī minhu akbaru ‘indallāh(i), wal-fitnatu akbaru minal-qatl(i), wa lā yazālūna yuqātilūnakum ḥattā yaruddūkum ‘an dīnikum inistaṭā‘ū, wa may yartadid minkum ‘an dīnihī fa yamut wa huwa kāfirun fa ulā'ika ḥabiṭat a‘māluhum fid-dun-yā wal-ākhirah(ti), wa ulā'ika aṣḥābun-nār(i), hum fīhā khālidūn(a).
ओ सभ अहाँ (मुहम्मद) सँ वर्जित मास मे लड़बाक विषय मे पूछलनि। कहब, "ओहि मास मे लड़ब एकटा पैघ (पाप) अछि। मुदा (लोक) केँ अल्लाह केर बाट सँ रोकब, हुनकर आज्ञा नहि मानब, (लोक केँ प्रवेश सँ रोकब) भव्य मस्जिद मे, आ लोक केँ ओकर आसपास सँ बाहर निकालब, अल्लाह केर नजरि मे पैघ (पाप) अछि। जखन कि निंदा हत्या सँ बेसी क्रूर अछि। ओ सब अहाँ सँ लड़ब ता धरि नहि छोड़त जाबत धरि अहाँ अपन धर्म सँ धर्मत्यागी (छोड़ि) नहि जायब, जँ ओ सक्षम होयब। जे कियो।" अहाँ सभ मे अपन धर्म सँ धर्मत्यागी, आ तखन ओ अविश्वास मे मरि जाइत छथि, तखन ओ सभ हुनकर सभक कर्म एहि संसार आ परलोक मे व्यर्थ भ' जाइत छथि, आ ओ सभ नरकक निवासी छथि, ओ सभ ओतहि सदाक लेल रहताह।"
اِنْ يَّمْسَسْكُمْ قَرْحٌ فَقَدْ مَسَّ الْقَوْمَ قَرْحٌ مِّثْلُهٗ ۗوَتِلْكَ الْاَيَّامُ نُدَاوِلُهَا بَيْنَ النَّاسِۚ وَلِيَعْلَمَ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَيَتَّخِذَ مِنْكُمْ شُهَدَاۤءَ ۗوَاللّٰهُ لَا يُحِبُّ الظّٰلِمِيْنَۙ
iy yamsaskum qarḥun faqad massal-qauma qarḥum miṡluh(ū), wa tilkal-ayyāmu nudāwiluhā binan-nās(i), wa liya‘lamallāhul-lażīna āmanū wa yattakhiża minkum syuhadā'(u), wallāhu lā yuḥibbuẓ-ẓālimīn(a).
जँ अहाँकेँ (उहुदक युद्धमे) घाव भेल तँ हुनका सभकेँ (बदरक युद्धमे) सेहो एहने घाव भेटलनि। आरू ई समय (सफलता आरू विनाश के) हम्में लोगऽ के बीच बारी-बारी सें रहै छियै (ताकि ओकरा सिखालऽ जाय), आरू ताकि अल्लाह मुसलमानऽ क॑ (काफिरऽ स॑) अलग करी सक॑ आरू तोरा म॑ स॑ कुछ क॑ (खस॑) शहीद करी सक॑ । आ अल्लाह गलत काज करय वाला स प्रेम नहि करैत छथि।
۞ لَتُبْلَوُنَّ فِيْٓ اَمْوَالِكُمْ وَاَنْفُسِكُمْۗ وَلَتَسْمَعُنَّ مِنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَمِنَ الَّذِيْنَ اَشْرَكُوْٓا اَذًى كَثِيْرًا ۗ وَاِنْ تَصْبِرُوْا وَتَتَّقُوْا فَاِنَّ ذٰلِكَ مِنْ عَزْمِ الْاُمُوْرِ
latublawunna fī amwālikum wa anfusikum, wa latasma‘unna minal-lażīna ūtul-kitāba min qablikum wa minal-lażīna asyrakū ażan kaṡīrā(n), wa in taṣbirū wa tattaqū fa inna żālika min ‘azmil-umūr(i).
अहाँक परीक्षा अपन धन आ अपना संग अवश्य होयत। आ निश्चित रूप स अहाँ सब स बहुत रास बहुत आहत करय वाला बात सुनब जे अहाँ स पहिने किताब देल गेल छल आ मुश्रिक स। जँ अहाँ धैर्यवान आ पुण्यात्मा छी तँ सचमुच ओ सभ एहन बात अछि जकरा प्राथमिकता (जेबाक चाही) ।
فَاسْتَجَابَ لَهُمْ رَبُّهُمْ اَنِّيْ لَآ اُضِيْعُ عَمَلَ عَامِلٍ مِّنْكُمْ مِّنْ ذَكَرٍ اَوْ اُنْثٰى ۚ بَعْضُكُمْ مِّنْۢ بَعْضٍ ۚ فَالَّذِيْنَ هَاجَرُوْا وَاُخْرِجُوْا مِنْ دِيَارِهِمْ وَاُوْذُوْا فِيْ سَبِيْلِيْ وَقٰتَلُوْا وَقُتِلُوْا لَاُكَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَيِّاٰتِهِمْ وَلَاُدْخِلَنَّهُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُۚ ثَوَابًا مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ عِنْدَهٗ حُسْنُ الثَّوَابِ
fastajāba lahum rabbuhum annī lā uḍī‘u ‘amala ‘āmilim minkum min żakarin au unṡā, ba‘ḍukum mim ba‘ḍ(in), fal-lażīna hājarū wa ukhrijū min diyārihim wa ūżū fī sabīlī wa qātalū wa qutilū la'ukaffiranna ‘anhum sayyi'ātihim wa la udkhilannahum jannātin tajrī min taḥtihal-anhār(u), ṡawābam min ‘indillāh(i), wallāhu ‘indahū ḥusnuṡ-ṡawāb(i).
तेँ हुनका लोकनिक प्रभु हुनका लोकनिक आग्रह (ई कहैत) केँ पूरा कयलनि, "सत्ते, हम अहाँ सभ मे सँ कियो नीक काज करय बला काज केँ बर्बाद नहि करैत छी, चाहे ओ पुरुष हो वा स्त्री, (कारण) अहाँ सभ मे सँ किछु गोटे दोसर सँ (वंशज) छी। तेँ जे लोकनि प्रवास कयलनि, आ अपन घर सँ निकालि देल गेलाह, आ हमर बाट मे नुकसान पहुँचल गेलाह, आ लड़लनि, आ मारल गेलाह, हम हुनका सभक दुष्कर्म केँ अवश्य लिखि क' नीचाँक गाछी मे प्रवेश देबनि।" जे नदी बहैत अछि, अल्लाह के इनाम के रूप में आ अल्लाह के संग एकटा नीक इनाम अछि।"
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَّخِذُوا الَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا دِيْنَكُمْ هُزُوًا وَّلَعِبًا مِّنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَالْكُفَّارَ اَوْلِيَاۤءَۚ وَاتَّقُوا اللّٰهَ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tattakhiżul-lażīnattakhażū dīnakum huzuwaw wa la‘ibam minal-lażīna ūtul-kitāba min qablikum wal-kuffāra auliyā'(a), wattaqullāha in kuntum mu'minīn(a).
हे विश्वास करनिहार! अपन नेता के एहन लोक नै बनाउ जे अहाँक धर्म के उपहास आ खेल के वस्तु बना दैत अछि, (अर्थात) अहाँ स पहिने जे किताब देल गेल छल आ काफिर (मुश्रिक) के बीच। आ अल्लाह सँ डरू जँ अहाँ मुसलमान छी।
وَاِذَا نَادَيْتُمْ اِلَى الصَّلٰوةِ اتَّخَذُوْهَا هُزُوًا وَّلَعِبًا ۗذٰلِكَ بِاَ نَّهُمْ قَوْمٌ لَّا يَعْقِلُوْنَ
wa iżā nādaitum ilaṣ-ṣalātittakhażūhā huzuwaw wa la‘ibā(n), żālika bi'annahum qaumul lā ya‘qilūn(a).
आ जँ अहाँ (हुनका सभकेँ) नमाज (नमाज) लेल बजबैत छी तँ ओ सभ ओकरा उपहास आ खेलक वस्तु बना दैत छथि । एकर कारण अछि जे ओ सभ एहन लोक छथि जे नहि बुझैत छथि ।
اَلَا تُقَاتِلُوْنَ قَوْمًا نَّكَثُوْٓا اَيْمَانَهُمْ وَهَمُّوْا بِاِخْرَاجِ الرَّسُوْلِ وَهُمْ بَدَءُوْكُمْ اَوَّلَ مَرَّةٍۗ اَتَخْشَوْنَهُمْ ۚفَاللّٰهُ اَحَقُّ اَنْ تَخْشَوْهُ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ
alā tuqātilūna qauman nakaṡū aimānahum wa hammū bi'ikhrājir-rasūli wa hum bada'ūkum awwala marrah(tin), atakhsyaunahum, fallāhu aḥaqqu an takhsyauhu in kuntum mu'minīn(a).
जे शपथ (प्रतिज्ञा) तोड़ि देलक, आ रसूलुल्लाह केँ भगाबय के योजना बनौने अछि, आ जे पहिने अहाँ सँ लड़ल छल, ओकरा सँ अहाँ कियैक नहि लड़ैत छी? की अहाँ हुनका सभ सँ डरैत छी, जखन कि अल्लाह छथि जिनका सँ अहाँ केँ डरबाक बेसी अधिकार अछि, जँ अहाँ मुसलमान छी?
اِلَّا تَنْصُرُوْهُ فَقَدْ نَصَرَهُ اللّٰهُ اِذْ اَخْرَجَهُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا ثَانِيَ اثْنَيْنِ اِذْ هُمَا فِى الْغَارِ اِذْ يَقُوْلُ لِصَاحِبِهٖ لَا تَحْزَنْ اِنَّ اللّٰهَ مَعَنَاۚ فَاَنْزَلَ اللّٰهُ سَكِيْنَتَهٗ عَلَيْهِ وَاَيَّدَهٗ بِجُنُوْدٍ لَّمْ تَرَوْهَا وَجَعَلَ كَلِمَةَ الَّذِيْنَ كَفَرُوا السُّفْلٰىۗ وَكَلِمَةُ اللّٰهِ هِيَ الْعُلْيَاۗ وَاللّٰهُ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ
illā tanṣurūhu faqad naṣarahullāhu iż akhrajahul-lażīna kafarū ṡāniyaṡnaini iż humā fil-gāri iż yaqūlu liṣāḥibihī lā taḥzan innallāha ma‘anā, fa anzalallāhu sakīnatahū ‘alaihi wa ayyadahū bijunūdil lam tarauhā wa ja‘ala kalimatal-lażīna kafarus-suflā, wa kalimatullāhi hiyal-‘ulyā, wallāhu ‘azīzun ḥakīm(un).
जँ अहाँ हुनकर (मुहम्मद) के मदद नहि केने रहितहुँ तँ सचमुच अल्लाह हुनकर मददि केने रहितथि (अर्थात) जखन काफिर सभ हुनका (मक्का सँ) निकालि देने रहितथि; जखन कि ओ दू गोटे मे सँ एक छलाह जखन दुनू गोटे गुफा मे छलाह, ओहि समय ओ अपन मित्र केँ कहलनि, "दुःखी नहि होउ, सचमुच अल्लाह हमरा सभक संग छथि." तेँ अल्लाह हुनका (मुहम्मद) लग शांति पठौलनि आ एकटा सेना (फरिश्ता) सँ मदद केलनि जे अहाँ सभ नहि देखलहुँ, आ काफिर सभक आह्वान केँ नीचाँ क' देलनि। आ ई अल्लाह के वचन अछि जे उच्च अछि। अल्लाह सर्वशक्तिमान, सर्वज्ञानी छथि।
وَاِنْ عَاقَبْتُمْ فَعَاقِبُوْا بِمِثْلِ مَا عُوْقِبْتُمْ بِهٖۗ وَلَىِٕنْ صَبَرْتُمْ لَهُوَ خَيْرٌ لِّلصّٰبِرِيْنَ
wa in ‘āqabtum fa ‘āqibū bimiṡli mā ‘ūqibtum bih(ī), wa la'in ṣabartum lahuwa khairul liṣ-ṣābirīn(a).
आ जँ अहाँ उत्तर देब तँ अहाँ पर कयल गेल यातनाक बराबर (उत्तर) सँ जवाब दियौक। मुदा जँ धैर्य रखैत छी तँ सत्ते धैर्यवान व्यक्ति लेल से नीक।
وَاصْبِرْ وَمَا صَبْرُكَ اِلَّا بِاللّٰهِ وَلَا تَحْزَنْ عَلَيْهِمْ وَلَا تَكُ فِيْ ضَيْقٍ مِّمَّا يَمْكُرُوْنَ
waṣbir wa mā ṣabruka illā billāhi wa lā taḥzan ‘alaihim wa lā taku fī ḍaiqim mimmā yamkurūn(a).
आ धैर्य राखू (मुहम्मद) आ अहाँक धीरज केवल अल्लाह के मदद स अछि आ हुनकर (कफर) के लेल दुखी नै रहू आ हुनकर योजना के धोखा के बारे में (साथे) संकीर्ण नै रहू।
نَحْنُ اَعْلَمُ بِمَا يَسْتَمِعُوْنَ بِهٖٓ اِذْ يَسْتَمِعُوْنَ اِلَيْكَ وَاِذْ هُمْ نَجْوٰٓى اِذْ يَقُوْلُ الظّٰلِمُوْنَ اِنْ تَتَّبِعُوْنَ اِلَّا رَجُلًا مَّسْحُوْرًا
naḥnu a‘lamu bimā yastami‘ūna bihī iż yastami‘ūna ilaika wa iż hum najwā iż yaqūluẓ-ẓālimūna in tattabi‘ūna illā rajulam masḥūrā(n).
हमरा लोकनि केँ नीक जकाँ बुझल अछि जे ओ सभ कोन हालत मे सुनैत छथि जखन ओ अहाँक (मुहम्मद) केँ सुनैत छथि, आ जखन ओ सभ फुसफुसाइत आ फुसफुसाइत छथि (अर्थात) जखन गलत काज करयवला कहैत छथि जे "अहाँ मात्र ओहि आदमीक पाछाँ पड़ैत छी जे जादू-टोना कयल गेल अछि |"
وَاِنْ كَادُوْا لَيَسْتَفِزُّوْنَكَ مِنَ الْاَرْضِ لِيُخْرِجُوْكَ مِنْهَا وَاِذًا لَّا يَلْبَثُوْنَ خِلٰفَكَ اِلَّا قَلِيْلًا
wa in kādū layastafizzūnaka minal-arḍi liyukhrijūka minhā wa iżal lā yalbaṡūna khilāfaka illā qalīlā(n).
आ सचमुच, ओ सभ अहाँ (मुहम्मद) केँ (मक्काक) भूमि मे लगभग बेचैन क' देलक, कारण अहाँ केँ ओहि भूमि केँ छोड़' पड़ल, आ जँ से होइत त' ओ सभ (ओत') कनि काल छोड़ि नहि रहितथि।
بَلْ قَالُوْٓا اَضْغَاثُ اَحْلَامٍۢ بَلِ افْتَرٰىهُ بَلْ هُوَ شَاعِرٌۚ فَلْيَأْتِنَا بِاٰيَةٍ كَمَآ اُرْسِلَ الْاَوَّلُوْنَ
bal qālū aḍgāṡu aḥlāmim baliftarāhu bal huwa syā‘ir(un), falya'tinā bi'āyatin kamā ursilal-awwalūn(a).
एतेक धरि जे ओ सभ कहलक, “(कुरान) भ्रमित सपना के फल अछि, या ओकर (मुहम्मद के) मनगढ़ंत बात के परिणाम अछि, या एतय तक कि ओ मात्र कवि छथि, ओ हमरा सब लेल एकटा निशानी (सबूत) ल क आबय, जेना पहिने पठाओल गेल रसूलोह।”
مَآ اٰمَنَتْ قَبْلَهُمْ مِّنْ قَرْيَةٍ اَهْلَكْنٰهَاۚ اَفَهُمْ يُؤْمِنُوْنَ
mā āmanat qablahum min qaryatin ahlaknāhā, afahum yu'minūn(a).
हुनका सब स पहिने के कोनो भूमि के निवासी, जेकरा हम सब नष्ट केने रही, ओ सब विश्वास नै केलक (भले हम सब प्रमाण पठा देने छी)। की ओ सभ विश्वास करत?
وَاِذَا رَاٰكَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ يَّتَّخِذُوْنَكَ اِلَّا هُزُوًاۗ اَهٰذَا الَّذِيْ يَذْكُرُ اٰلِهَتَكُمْۚ وَهُمْ بِذِكْرِ الرَّحْمٰنِ هُمْ كٰفِرُوْنَ
wa iżā ra'ākal-lażīna kafarū iy yattakhiżūnaka illā huzuwā(n), ahāżal-lażī yażkuru ālihatakum, wa hum biżikrir-raḥmāni hum kāfirūn(a).
आ जखन काफिर अहाँ (मुहम्मद) के देखैत छथि त अहाँ के मात्र उपहास के वस्तु बुझैत छथि | (ओ सभ कहलक) “की ई ओ अछि जे अहाँक देवता सभक निन्दा केलक?” भले ही वू लोग छै जे परम दयालु अल्लाह केरऽ याद करै स॑ इनकार करै छै ।
ۨالَّذِيْنَ اُخْرِجُوْا مِنْ دِيَارِهِمْ بِغَيْرِ حَقٍّ اِلَّآ اَنْ يَّقُوْلُوْا رَبُّنَا اللّٰهُ ۗوَلَوْلَا دَفْعُ اللّٰهِ النَّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لَّهُدِّمَتْ صَوَامِعُ وَبِيَعٌ وَّصَلَوٰتٌ وَّمَسٰجِدُ يُذْكَرُ فِيْهَا اسْمُ اللّٰهِ كَثِيْرًاۗ وَلَيَنْصُرَنَّ اللّٰهُ مَنْ يَّنْصُرُهٗۗ اِنَّ اللّٰهَ لَقَوِيٌّ عَزِيْزٌ
allażīna ukhrijū min diyārihim bigairi ḥaqqin illā ay yaqūlū rabbunallāh(u), wa lau lā daf‘ullāhin-nāsa ba‘ḍahum biba‘ḍil lahuddimat ṣawāmi‘u wa biya‘uw wa ṣalawātuw wa masājidu yużkaru fīhasmullāhi kaṡīrā(n), wa layanṣurannallāhu may yanṣuruh(ū), innallāha laqawiyyun ‘azīz(un).
(अर्थात) जे बिना अधिकार के अपन घर स भगा देल जाइत अछि, केवल एहि लेल जे ओ कहैत अछि जे "हमर प्रभु अल्लाह छथि।" जँ अल्लाह किछु लोकक (हिंसा) केँ दोसरक माध्यम सँ नहि भगाबैत त' मठ, चर्च, आराधनालय, आ मस्जिद ध्वस्त भ' गेल रहैत जाहि मे अल्लाहक नामक बहुत चर्चा होइत छैक | अल्लाह हुनकर (धर्म) के मदद करय वाला के जरूर मदद करताह। सचमुच अल्लाह सर्वशक्तिमान, सर्वशक्तिमान छथि।
وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ هٰذَآ اِلَّآ اِفْكُ ِۨافْتَرٰىهُ وَاَعَانَهٗ عَلَيْهِ قَوْمٌ اٰخَرُوْنَۚ فَقَدْ جَاۤءُوْ ظُلْمًا وَّزُوْرًا ۚ
wa qālal-lażīna kafarū in hāżā illā ifkuniftarāhu wa a‘ānahū ‘alaihi qaumun ākharūn(a), fa qad jā'ū ẓulmaw wa zūrā(n).
आ काफिर सभ कहलक जे ई (कुरान) हुनका (मुहम्मद) द्वारा आविष्कारित झूठक अतिरिक्त किछु नहि अछि, जकर सहायता दोसर लोकक अछि," सचमुच, ओ सभ अन्याय आ एकटा पैघ झूठ केने छथि।
وَلَا تَحْزَنْ عَلَيْهِمْ وَلَا تَكُنْ فِيْ ضَيْقٍ مِّمَّا يَمْكُرُوْنَ
wa lā taḥzan ‘alaihim wa lā takun fī ḍaiqim mimmā yamkurūn(a).
आ हुनका सभक लेल दुखी नहि होउ, आ हुनका सभक धोखा देबयवला प्रयास सँ (अपन छाती) संकुचित नहि होउ।"
وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّبِعُوْا سَبِيْلَنَا وَلْنَحْمِلْ خَطٰيٰكُمْۗ وَمَا هُمْ بِحٰمِلِيْنَ مِنْ خَطٰيٰهُمْ مِّنْ شَيْءٍۗ اِنَّهُمْ لَكٰذِبُوْنَ
wa qālal-lażīna kafarū lil-lażīna āmanuttabi‘ū sabīlanā walnaḥmil khaṭāyākum, wa mā hum biḥāmilīna min khaṭāyāhum min syai'(in), innahum lakāżibūn(a).
आरू जे अविश्वास करै छै, वू विश्वास करै वाला सिनी कॅ कहै छै, "हमरऽ रास्ता पर चलै, हम्में तोरऽ पाप के सहन करबै," भले ही वू अपनऽ पाप के सहन करै में कनिको (सक्षम) नै होय। असल मे ओ सब पूर्ण झूठ बाजनिहार छथि।
وَقَدْ كَفَرُوْا بِهٖ مِنْ قَبْلُۚ وَيَقْذِفُوْنَ بِالْغَيْبِ مِنْ مَّكَانٍۢ بَعِيْدٍۚ
wa qad kafarū bihī min qabl(u), wa yaqżifūna bil-gaibi mim makānim ba‘īd(in).
आ सचमुच, ओहि सँ पहिने ओ सभ अल्लाह केँ नकारने छलाह; आ दूर-दूर सँ अदृश्य केँ नकारैत छलाह।
وَكَاَيِّنْ مِّنْ قَرْيَةٍ هِيَ اَشَدُّ قُوَّةً مِّنْ قَرْيَتِكَ الَّتِيْٓ اَخْرَجَتْكَۚ اَهْلَكْنٰهُمْ فَلَا نَاصِرَ لَهُمْ
wa ka'ayyim min qaryatin hiya asyaddu quwwatam min qaryatikal-latī akhrajatk(a), ahlaknāhum falā nāṣira lahum.
आ कतेक देश (जनता) अहाँक देश (मुहम्मद) सँ (लोक) सँ बेसी मजबूत अछि जे अहाँ केँ भगा देने अछि। हम सभ ओकरा सभकेँ नष्ट कऽ देलहुँ। तेँ हुनका लोकनिक मददि करयवला कियो नहि छलनि।
اَمْ يَقُوْلُوْنَ شَاعِرٌ نَّتَرَبَّصُ بِهٖ رَيْبَ الْمَنُوْنِ
am yaqūlūna syā‘irin natarabbaṣu bihī raibal-manūn(i).
एतेक धरि जे ओ सभ कहलनि, “ओ कवि छथि हम सभ हुनका संग कोनो दुर्घटनाक प्रतीक्षा मे छी।”
اَمْ يُرِيْدُوْنَ كَيْدًاۗ فَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا هُمُ الْمَكِيْدُوْنَۗ
am yurīdūna kaidā(n), fal-lażīna kafarū humul-makīdūn(a).
आकि धोखा देबाक इरादा रखैत छथि? मुदा धोखा खाइत अछि काफिर सभ।
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَّخِذُوْا عَدُوِّيْ وَعَدُوَّكُمْ اَوْلِيَاۤءَ تُلْقُوْنَ اِلَيْهِمْ بِالْمَوَدَّةِ وَقَدْ كَفَرُوْا بِمَا جَاۤءَكُمْ مِّنَ الْحَقِّۚ يُخْرِجُوْنَ الرَّسُوْلَ وَاِيَّاكُمْ اَنْ تُؤْمِنُوْا بِاللّٰهِ رَبِّكُمْۗ اِنْ كُنْتُمْ خَرَجْتُمْ جِهَادًا فِيْ سَبِيْلِيْ وَابْتِغَاۤءَ مَرْضَاتِيْ تُسِرُّوْنَ اِلَيْهِمْ بِالْمَوَدَّةِ وَاَنَا۠ اَعْلَمُ بِمَآ اَخْفَيْتُمْ وَمَآ اَعْلَنْتُمْۗ وَمَنْ يَّفْعَلْهُ مِنْكُمْ فَقَدْ ضَلَّ سَوَاۤءَ السَّبِيْلِ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tattakhiżū ‘aduwwī wa ‘aduwwakum auliyā'a tulqūna ilaihim bil-mawaddati wa qad kafarū bimā jā'akum minal-ḥaqq(i), yukhrijūnar-rasūla wa iyyākum an tu'minū billāhi rabbikum, in kuntum kharajtum jihādan fī sabīlī wabtigā'a marḍātī tusirrūna ilaihim bil-mawaddah(ti), wa ana a‘lamu bimā akhfaitum wa mā a‘lantum, wa may yaf‘alhu minkum faqad ḍalla sawā'as-sabīl(i).
हे विश्वास करनिहार! हमर दुश्मन आ अपन दुश्मन केँ वफादार मित्र नहि बनाउ जाहि सँ अहाँ हुनका (मुहम्मदक खबरि) पहुँचाबी, करुणा सँ; भले ही ओ सभ ओहि सत्य केँ नकारने होथि जे अहाँ केँ पहुँचाओल गेल छल। ओ सब रसूलुल्लाह आ अहाँ के स्वयं बाहर क देलक, कियाक त अहाँ अपन रब अल्लाह पर विश्वास केने रही। जँ अहाँ सचमुच हमर मार्गक लेल प्रयास करबाक लेल निकलैत छी आ हमर प्रसन्नताक खोज करैत छी (से नहि करू)। अहाँ हुनका सभ केँ (मुहम्मदक खबरि) गुप्त रूप सँ, करुणा सँ कहैत छी, आ हम बेसी नीक जकाँ जनैत छी जे अहाँ की नुकाबैत छी आ की उजागर करैत छी। आ अहाँ सभ मे जे कियो एहन करैत अछि, तखन सत्ते, ओ सोझ बाट सँ भटकि गेल अछि।
اِنْ يَّثْقَفُوْكُمْ يَكُوْنُوْا لَكُمْ اَعْدَاۤءً وَّيَبْسُطُوْٓا اِلَيْكُمْ اَيْدِيَهُمْ وَاَلْسِنَتَهُمْ بِالسُّوْۤءِ وَوَدُّوْا لَوْ تَكْفُرُوْنَۗ
iy yaṡqafūkum yakūnū lakum a‘dā'aw wa yabsuṭū ilaikum aidiyahum wa alsinatahum bis-sū'i wa waddū lau takfurūn(a).
जँ ओ सभ अहाँकेँ पकड़ि लेत तँ ओ सभ अहाँक दुश्मनक काज करत आ अहाँकेँ नुकसान पहुँचेबाक लेल अहाँक विरुद्ध अपन हाथ-जीभ छोड़त आ ओ सभ चाहत जे अहाँ काफिर बनि जायब।
اِنَّمَا يَنْهٰىكُمُ اللّٰهُ عَنِ الَّذِيْنَ قَاتَلُوْكُمْ فِى الدِّيْنِ وَاَخْرَجُوْكُمْ مِّنْ دِيَارِكُمْ وَظَاهَرُوْا عَلٰٓى اِخْرَاجِكُمْ اَنْ تَوَلَّوْهُمْۚ وَمَنْ يَّتَوَلَّهُمْ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الظّٰلِمُوْنَ
innamā yanhākumullāhu ‘anil-lażīna qātalūkum fid-dīni wa akhrajūkum min diyārikum wa ẓāharū ‘alā ikhrājikum an tawallauhum, wa may yatawallahum fa'ulā'ika humuẓ-ẓālimūn(a).
सचमुच, अल्लाह केवल अहाँ के अपन दोस्त बनेबा स मना करैत छथि जे धर्म के मामला में अहाँ स लड़ैत छथि आ अहाँ के सासुर स बाहर निकालैत छथि आ (दोसर के) अहाँ के बाहर निकालय में मदद करैत छथि। जे हुनका सभकेँ मित्र मानैत अछि, ओ सभ अधलाह होइत अछि ।
وَّاَنَّهٗ لَمَّا قَامَ عَبْدُ اللّٰهِ يَدْعُوْهُ كَادُوْا يَكُوْنُوْنَ عَلَيْهِ لِبَدًاۗ ࣖ
wa annahū lammā qāma ‘abdullāhi yad‘ūhu kādū yakūnūna ‘alaihi libadā(n).
आ सचमुच जखन अल्लाह के सेवक (मुहम्मद) हुनकर इबादत करय लेल (नमाज करय लेल) ठाढ़ भ गेलाह त ओ सब (जिन्न) हुनका चारू कात भीड़ लगा देलखिन।
اِنَّ الَّذِيْنَ اَجْرَمُوْا كَانُوْا مِنَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا يَضْحَكُوْنَۖ
innal-lażīna ajramū kānū minal-lażīna āmanū yaḍḥakūn(a).
सचमुच पापी ओ छथि जे पहिने विश्वासी पर हँसैत छलाह।
وَاِذَا مَرُّوْا بِهِمْ يَتَغَامَزُوْنَۖ
wa iżā marrū bihim yatagāmazūn(a).
आ जखन ओ सभ (विश्वासी) हुनका सभक आगू सँ गुजरैत छथि तखन एक-दोसर केँ आँखि मिचौने छथि।
وَاِذَا انْقَلَبُوْٓا اِلٰٓى اَهْلِهِمُ انْقَلَبُوْا فَكِهِيْنَۖ
wa iżanqalabū ilā ahlihimunqalabū fakihīn(a).
आ जखन ओ सभ अपन लोक लग घुरि गेलाह तँ ओ सभ खुशी-खुशी घुरि गेलाह।
وَاِذَا رَاَوْهُمْ قَالُوْٓا اِنَّ هٰٓؤُلَاۤءِ لَضَاۤلُّوْنَۙ
wa iżā ra'auhum qālū inna hā'ulā'i laḍāllūn(a).
आ जखन ओ सभ (विश्वासी सभ केँ) देखैत छथि तऽ कहैत छथि, "सत्ते ओ सभ सत्ते गुमराह लोक छथि।"
وَمَآ اُرْسِلُوْا عَلَيْهِمْ حٰفِظِيْنَۗ
wa mā ursilū ‘alaihim ḥāfiẓīn(a).
भले ही (ओ पापी) सभ (विश्वासी सभक) रक्षकक रूप मे नहि पठाओल गेल छल |