يَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الشَّهْرِ الْحَرَامِ قِتَالٍ فِيْهِۗ قُلْ قِتَالٌ فِيْهِ كَبِيْرٌ ۗ وَصَدٌّ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَكُفْرٌۢ بِهٖ وَالْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَاِخْرَاجُ اَهْلِهٖ مِنْهُ اَكْبَرُ عِنْدَ اللّٰهِ ۚ وَالْفِتْنَةُ اَكْبَرُ مِنَ الْقَتْلِ ۗ وَلَا يَزَالُوْنَ يُقَاتِلُوْنَكُمْ حَتّٰى يَرُدُّوْكُمْ عَنْ دِيْنِكُمْ اِنِ اسْتَطَاعُوْا ۗ وَمَنْ يَّرْتَدِدْ مِنْكُمْ عَنْ دِيْنِهٖ فَيَمُتْ وَهُوَ كَافِرٌ فَاُولٰۤىِٕكَ حَبِطَتْ اَعْمَالُهُمْ فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ ۚ وَاُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ النَّارِۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ
yas'alūnaka ‘anisy-syahril-ḥarāmi qitālin fīh(i), qul qitālun fīhi kabīr(un), wa ṣaddun ‘an sabīlillāhi wa kufrum bihī wal-masjidil-ḥarām(i), wa ikhrāju ahlihī minhu akbaru ‘indallāh(i), wal-fitnatu akbaru minal-qatl(i), wa lā yazālūna yuqātilūnakum ḥattā yaruddūkum ‘an dīnikum inistaṭā‘ū, wa may yartadid minkum ‘an dīnihī fa yamut wa huwa kāfirun fa ulā'ika ḥabiṭat a‘māluhum fid-dun-yā wal-ākhirah(ti), wa ulā'ika aṣḥābun-nār(i), hum fīhā khālidūn(a).
በተከለከለው ወር ውስጥ ስለ መዋጋት (ሙሐመድን) ጠየቁህ። "በዚያ ወር መዋጋት ትልቅ (ኃጢአት) ነው። ነገር ግን ሰዎችን ከአላህ መንገድ ማገድ፣ እሱን አለመታዘዝ፣ (ሰዎችን ወደ ታላቁ መስጊድ እንዳይገቡ መከልከል) እና ሰዎችን ከአካባቢው ማባረር በአላህ ዘንድ የበለጠ (ኃጢአት) ነው። ስም ማጥፋት ከግድያ የበለጠ ጨካኝ ነው። ከቻሉ ከሃይማኖታችሁ እስክትወጡ ድረስ መዋጋትዎን አያቆሙም። ከእናንተ መካከል ከሃይማኖቱ የካደ ከዚያም በክህደት የሚሞት ሰው በዚህች ዓለምም በመጨረሻይቱም ሥራቸው ከንቱ ነው፤ እነሱም የገሃነም ነዋሪዎች ናቸው፤ እዚያም ለዘላለም ይኖራሉ።"
اِنْ يَّمْسَسْكُمْ قَرْحٌ فَقَدْ مَسَّ الْقَوْمَ قَرْحٌ مِّثْلُهٗ ۗوَتِلْكَ الْاَيَّامُ نُدَاوِلُهَا بَيْنَ النَّاسِۚ وَلِيَعْلَمَ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَيَتَّخِذَ مِنْكُمْ شُهَدَاۤءَ ۗوَاللّٰهُ لَا يُحِبُّ الظّٰلِمِيْنَۙ
iy yamsaskum qarḥun faqad massal-qauma qarḥum miṡluh(ū), wa tilkal-ayyāmu nudāwiluhā binan-nās(i), wa liya‘lamallāhul-lażīna āmanū wa yattakhiża minkum syuhadā'(u), wallāhu lā yuḥibbuẓ-ẓālimīn(a).
እናንተ (በኡሁድ ጦርነት) ቁስል ብትደርስባችሁ (በበድር ጦርነት) ተመሳሳይ ቁስል ደረሰባቸው። እናም እነዚህ ጊዜያት (የስኬትና የጥፋት ጊዜያት) በሰዎች መካከል እንቀያየራለን (እንዲማሩ)፣ አላህም ምእመናንን (ከካህናውያን) እንዲለይ፣ ከእናንተም አንዳንዶቻችሁን ሰማዕታት አድርጎ እንዲይዛቸው። አላህም በዳዮችን አይወድም።
۞ لَتُبْلَوُنَّ فِيْٓ اَمْوَالِكُمْ وَاَنْفُسِكُمْۗ وَلَتَسْمَعُنَّ مِنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَمِنَ الَّذِيْنَ اَشْرَكُوْٓا اَذًى كَثِيْرًا ۗ وَاِنْ تَصْبِرُوْا وَتَتَّقُوْا فَاِنَّ ذٰلِكَ مِنْ عَزْمِ الْاُمُوْرِ
latublawunna fī amwālikum wa anfusikum, wa latasma‘unna minal-lażīna ūtul-kitāba min qablikum wa minal-lażīna asyrakū ażan kaṡīrā(n), wa in taṣbirū wa tattaqū fa inna żālika min ‘azmil-umūr(i).
በገንዘባችሁና በራሳችሁ በእርግጥ ትፈተናላችሁ። ከእነዚያም በፊት መጽሐፍ ከተሰጡትና ከአጋሪዎቹ ብዙ የሚያሰቃዩ ነገሮችን ትሰማላችሁ። ታጋሾችና ጥንቁቆች ከሆናችሁ እነዚህ ነገሮች ቅድሚያ ሊሰጣቸው የሚገቡ ነገሮች ናቸው።
فَاسْتَجَابَ لَهُمْ رَبُّهُمْ اَنِّيْ لَآ اُضِيْعُ عَمَلَ عَامِلٍ مِّنْكُمْ مِّنْ ذَكَرٍ اَوْ اُنْثٰى ۚ بَعْضُكُمْ مِّنْۢ بَعْضٍ ۚ فَالَّذِيْنَ هَاجَرُوْا وَاُخْرِجُوْا مِنْ دِيَارِهِمْ وَاُوْذُوْا فِيْ سَبِيْلِيْ وَقٰتَلُوْا وَقُتِلُوْا لَاُكَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَيِّاٰتِهِمْ وَلَاُدْخِلَنَّهُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُۚ ثَوَابًا مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ عِنْدَهٗ حُسْنُ الثَّوَابِ
fastajāba lahum rabbuhum annī lā uḍī‘u ‘amala ‘āmilim minkum min żakarin au unṡā, ba‘ḍukum mim ba‘ḍ(in), fal-lażīna hājarū wa ukhrijū min diyārihim wa ūżū fī sabīlī wa qātalū wa qutilū la'ukaffiranna ‘anhum sayyi'ātihim wa la udkhilannahum jannātin tajrī min taḥtihal-anhār(u), ṡawābam min ‘indillāh(i), wallāhu ‘indahū ḥusnuṡ-ṡawāb(i).
ጌታቸውም ጥያቄያቸውን ተቀበለ (በማለት)፡- "ከእናንተ ውስጥ ወንድም ሆነ ሴት መልካም የሠራውን ሥራ አላባክንም፤ ምክንያቱም ከእናንተ ውስጥ አንዳንዶቹ ከሌሎቹ የተወለዱ ናቸው። ስለዚህ የተሰደዱትንና ከቤታቸው የተባረሩትን፣ በመንገዴም የተጎዱትን፣ የተጋደሉትንና የተገደሉትን ክፉ ሥራዎቻቸውን በእርግጥ እሰርቃቸዋለሁ፤ ከአላህ ዘንድ ምንዳ አድርገው ወንዞች የሚፈሱባቸውን ገነቶች አስገባቸዋለሁ። አላህም ዘንድ መልካም ምንዳ አለ።"
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَّخِذُوا الَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا دِيْنَكُمْ هُزُوًا وَّلَعِبًا مِّنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَالْكُفَّارَ اَوْلِيَاۤءَۚ وَاتَّقُوا اللّٰهَ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tattakhiżul-lażīnattakhażū dīnakum huzuwaw wa la‘ibam minal-lażīna ūtul-kitāba min qablikum wal-kuffāra auliyā'(a), wattaqullāha in kuntum mu'minīn(a).
እናንተ ያመናችሁ ሆይ! ከእነዚያ ከናንተ በፊት መጽሐፍ ከተሰጡትና ከከሐዲዎቹ (ከአጋሪዎች) መካከል ሃይማኖታችሁን ማላገጫና መጫወቻ የሚያደርጉ መሪዎችን አታድርጉ። አማኞችም ከሆናችሁ አላህን ፍሩ።
وَاِذَا نَادَيْتُمْ اِلَى الصَّلٰوةِ اتَّخَذُوْهَا هُزُوًا وَّلَعِبًا ۗذٰلِكَ بِاَ نَّهُمْ قَوْمٌ لَّا يَعْقِلُوْنَ
wa iżā nādaitum ilaṣ-ṣalātittakhażūhā huzuwaw wa la‘ibā(n), żālika bi'annahum qaumul lā ya‘qilūn(a).
ሶላትን (ሶላትን) ብትጠራቸው፣ የፌዝና የመጫወቻ ቦታ ያደርጉታል። ይህ የሆነበት ምክንያት እነሱ የማይረዱ ሰዎች በመሆናቸው ነው።
اَلَا تُقَاتِلُوْنَ قَوْمًا نَّكَثُوْٓا اَيْمَانَهُمْ وَهَمُّوْا بِاِخْرَاجِ الرَّسُوْلِ وَهُمْ بَدَءُوْكُمْ اَوَّلَ مَرَّةٍۗ اَتَخْشَوْنَهُمْ ۚفَاللّٰهُ اَحَقُّ اَنْ تَخْشَوْهُ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ
alā tuqātilūna qauman nakaṡū aimānahum wa hammū bi'ikhrājir-rasūli wa hum bada'ūkum awwala marrah(tin), atakhsyaunahum, fallāhu aḥaqqu an takhsyauhu in kuntum mu'minīn(a).
እነዚያን መሐላዎቻቸውን (ቃል ኪዳናቸውን) ያፈረሱትን፣ መልክተኛውንም (ከእናንተ) ለማባረር ያሰቡትንና መጀመሪያ የተዋጉአችሁን ለምን አትዋጉም? አማኞች ከሆናችሁ አላህን የምትፈሩት እናንተ ናችሁን?
اِلَّا تَنْصُرُوْهُ فَقَدْ نَصَرَهُ اللّٰهُ اِذْ اَخْرَجَهُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا ثَانِيَ اثْنَيْنِ اِذْ هُمَا فِى الْغَارِ اِذْ يَقُوْلُ لِصَاحِبِهٖ لَا تَحْزَنْ اِنَّ اللّٰهَ مَعَنَاۚ فَاَنْزَلَ اللّٰهُ سَكِيْنَتَهٗ عَلَيْهِ وَاَيَّدَهٗ بِجُنُوْدٍ لَّمْ تَرَوْهَا وَجَعَلَ كَلِمَةَ الَّذِيْنَ كَفَرُوا السُّفْلٰىۗ وَكَلِمَةُ اللّٰهِ هِيَ الْعُلْيَاۗ وَاللّٰهُ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ
illā tanṣurūhu faqad naṣarahullāhu iż akhrajahul-lażīna kafarū ṡāniyaṡnaini iż humā fil-gāri iż yaqūlu liṣāḥibihī lā taḥzan innallāha ma‘anā, fa anzalallāhu sakīnatahū ‘alaihi wa ayyadahū bijunūdil lam tarauhā wa ja‘ala kalimatal-lażīna kafarus-suflā, wa kalimatullāhi hiyal-‘ulyā, wallāhu ‘azīzun ḥakīm(un).
(ሙሐመድን) ባትረዱት ኖሮ አላህ በእርግጥ ይረዳው ነበር (ያም) ከሃዲዎቹ (ከመካ) ባወጡት ጊዜ ነበር፤ ሁለቱም በዋሻ ውስጥ በነበሩበት ጊዜ ከሁለቱ ሰዎች አንዱ ሆኖ ሳለ፣ በዚያን ጊዜ ለጓደኛው “አትዘን፤ አላህ ከእኛ ጋር ነው” አለው። አላህም (ሙሐመድን) ሰላም አወረደለት፤ ያላየኸውንም ሠራዊት (መላእክትን) ረዳ፤ የከሐዲዎችንም ጥሪ ዝቅ አደረገ። የአላህም ቃል ከፍ ያለ ነው። አላህ ሁሉን ቻይ፣ ሁሉን ቻይ ነው።
وَاِنْ عَاقَبْتُمْ فَعَاقِبُوْا بِمِثْلِ مَا عُوْقِبْتُمْ بِهٖۗ وَلَىِٕنْ صَبَرْتُمْ لَهُوَ خَيْرٌ لِّلصّٰبِرِيْنَ
wa in ‘āqabtum fa ‘āqibū bimiṡli mā ‘ūqibtum bih(ī), wa la'in ṣabartum lahuwa khairul liṣ-ṣābirīn(a).
መልስ ከሰጠህ፣ ልክ እንደደረሰብህ ቅጣት (መልስ) ብለህ መልስ። ግን ታጋሽ ከሆንክ፣ በእርግጥ ይህ ለታጋሽ ሰው የተሻለ ነው።
وَاصْبِرْ وَمَا صَبْرُكَ اِلَّا بِاللّٰهِ وَلَا تَحْزَنْ عَلَيْهِمْ وَلَا تَكُ فِيْ ضَيْقٍ مِّمَّا يَمْكُرُوْنَ
waṣbir wa mā ṣabruka illā billāhi wa lā taḥzan ‘alaihim wa lā taku fī ḍaiqim mimmā yamkurūn(a).
ታጋሽም ሁን (ሙሐመድ)፤ ትዕግስትህ በአላህ እርዳታ ብቻ ነው፤ በእነሱ (ክህደት) አትዘን፤ እንዲሁም በሚያቅዱት ማታለል (ጠባብ) አትሁን።
نَحْنُ اَعْلَمُ بِمَا يَسْتَمِعُوْنَ بِهٖٓ اِذْ يَسْتَمِعُوْنَ اِلَيْكَ وَاِذْ هُمْ نَجْوٰٓى اِذْ يَقُوْلُ الظّٰلِمُوْنَ اِنْ تَتَّبِعُوْنَ اِلَّا رَجُلًا مَّسْحُوْرًا
naḥnu a‘lamu bimā yastami‘ūna bihī iż yastami‘ūna ilaika wa iż hum najwā iż yaqūluẓ-ẓālimūna in tattabi‘ūna illā rajulam masḥūrā(n).
አንተን (ሙሐመድን) ሲያዳምጡህ በምን ሁኔታ እንደሚያዳምጡ፣ እና በዳዩ "የተደገመ ሰውን ብቻ ነው የምትከተለው" ሲል በሹክሹክታና በሹክሹክታ (ማለትም) በተሻለ እናውቃለን።
وَاِنْ كَادُوْا لَيَسْتَفِزُّوْنَكَ مِنَ الْاَرْضِ لِيُخْرِجُوْكَ مِنْهَا وَاِذًا لَّا يَلْبَثُوْنَ خِلٰفَكَ اِلَّا قَلِيْلًا
wa in kādū layastafizzūnaka minal-arḍi liyukhrijūka minhā wa iżal lā yalbaṡūna khilāfaka illā qalīlā(n).
በእርግጥም ከመካ ምድር (ከመካ) ልትወጣ ስለነበረብህ ሊያስጨንቁህ ተቃርበዋል፤ ይህ ቢሆን ኖሮ ለጥቂት ጊዜ ካልሆነ በስተቀር እዚያው አይቆዩም ነበር።
بَلْ قَالُوْٓا اَضْغَاثُ اَحْلَامٍۢ بَلِ افْتَرٰىهُ بَلْ هُوَ شَاعِرٌۚ فَلْيَأْتِنَا بِاٰيَةٍ كَمَآ اُرْسِلَ الْاَوَّلُوْنَ
bal qālū aḍgāṡu aḥlāmim baliftarāhu bal huwa syā‘ir(un), falya'tinā bi'āyatin kamā ursilal-awwalūn(a).
እንዲያውም “(ቁርዓን የግራ መጋባት ሕልሞች ፍሬ ነው)፣ ወይም የእሱ (የሙሐመድ) የፈጠራ ውጤቶች፣ ወይም እሱ ገጣሚ ብቻ ቢሆንም፣ እንደ ሐዋርያት ቀደም ብለው እንደተላኩት ምልክት (ማስረጃ) ያምጣልን” ብለዋል።
مَآ اٰمَنَتْ قَبْلَهُمْ مِّنْ قَرْيَةٍ اَهْلَكْنٰهَاۚ اَفَهُمْ يُؤْمِنُوْنَ
mā āmanat qablahum min qaryatin ahlaknāhā, afahum yu'minūn(a).
ከነሱ በፊት ያጠፋናቸውን ምድር ነዋሪዎች አላመኑም ነበር (ምንም እንኳን ማስረጃ ብናቀርብም)። ያምናሉን?
وَاِذَا رَاٰكَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ يَّتَّخِذُوْنَكَ اِلَّا هُزُوًاۗ اَهٰذَا الَّذِيْ يَذْكُرُ اٰلِهَتَكُمْۚ وَهُمْ بِذِكْرِ الرَّحْمٰنِ هُمْ كٰفِرُوْنَ
wa iżā ra'ākal-lażīna kafarū iy yattakhiżūnaka illā huzuwā(n), ahāżal-lażī yażkuru ālihatakum, wa hum biżikrir-raḥmāni hum kāfirūn(a).
እነዚያም ከሐዲዎች (ሙሐመድ) ባዩህ ጊዜ፣ እንደ መሳለቂያ ብቻ ይቆጥሩሃል። (እንዲህ አሉ)፡- «አማልክቶቻችሁን ያወገዘው ይህ ነውን?» አሉ። ምንም እንኳን እነሱ አዛኝ የሆነውን አላህን ማስታወስን የሚክዱ ሰዎች ቢሆኑም።
ۨالَّذِيْنَ اُخْرِجُوْا مِنْ دِيَارِهِمْ بِغَيْرِ حَقٍّ اِلَّآ اَنْ يَّقُوْلُوْا رَبُّنَا اللّٰهُ ۗوَلَوْلَا دَفْعُ اللّٰهِ النَّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لَّهُدِّمَتْ صَوَامِعُ وَبِيَعٌ وَّصَلَوٰتٌ وَّمَسٰجِدُ يُذْكَرُ فِيْهَا اسْمُ اللّٰهِ كَثِيْرًاۗ وَلَيَنْصُرَنَّ اللّٰهُ مَنْ يَّنْصُرُهٗۗ اِنَّ اللّٰهَ لَقَوِيٌّ عَزِيْزٌ
allażīna ukhrijū min diyārihim bigairi ḥaqqin illā ay yaqūlū rabbunallāh(u), wa lau lā daf‘ullāhin-nāsa ba‘ḍahum biba‘ḍil lahuddimat ṣawāmi‘u wa biya‘uw wa ṣalawātuw wa masājidu yużkaru fīhasmullāhi kaṡīrā(n), wa layanṣurannallāhu may yanṣuruh(ū), innallāha laqawiyyun ‘azīz(un).
(ማለትም) እነዚያን ያለ አግባብ ከቤታቸው የተባረሩ፣ «ጌታችን አላህ ነው» በማለታቸው ብቻ። አላህ የአንዳንድ ሰዎችን በሌሎቹ ባይከለክል ኖሮ፣ የአላህ ስም በብዛት የሚወሳባቸው ገዳማት፣ አብያተ ክርስቲያናት፣ ምኩራቦችና መስጊዶች በፈረሱ ነበር። አላህ (ሃይማኖቱን) የሚረዱትን በእርግጥ ይረዳል። አላህ በእርግጥ ኃያል፣ ሁሉን ቻይ ነው።
وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ هٰذَآ اِلَّآ اِفْكُ ِۨافْتَرٰىهُ وَاَعَانَهٗ عَلَيْهِ قَوْمٌ اٰخَرُوْنَۚ فَقَدْ جَاۤءُوْ ظُلْمًا وَّزُوْرًا ۚ
wa qālal-lażīna kafarū in hāżā illā ifkuniftarāhu wa a‘ānahū ‘alaihi qaumun ākharūn(a), fa qad jā'ū ẓulmaw wa zūrā(n).
ከሐዲዎቹም «ይህ (ቁርኣን) እርሱ (ሙሐመድ) የቀጠፈው፣ ሌሎች ሰዎችም የረዱት ውሸት እንጂ ሌላ አይደለም» አሉ። በእርግጥም በደልንና ታላቅ ውሸትን ሠርተዋል።
وَلَا تَحْزَنْ عَلَيْهِمْ وَلَا تَكُنْ فِيْ ضَيْقٍ مِّمَّا يَمْكُرُوْنَ
wa lā taḥzan ‘alaihim wa lā takun fī ḍaiqim mimmā yamkurūn(a).
በእነሱም ላይ አትዘን፤ (ደረትህንም) በማታለል ጥረታቸው አታጥብብ።
وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّبِعُوْا سَبِيْلَنَا وَلْنَحْمِلْ خَطٰيٰكُمْۗ وَمَا هُمْ بِحٰمِلِيْنَ مِنْ خَطٰيٰهُمْ مِّنْ شَيْءٍۗ اِنَّهُمْ لَكٰذِبُوْنَ
wa qālal-lażīna kafarū lil-lażīna āmanuttabi‘ū sabīlanā walnaḥmil khaṭāyākum, wa mā hum biḥāmilīna min khaṭāyāhum min syai'(in), innahum lakāżibūn(a).
እነዚያም የካዱት ለእነዚያ ላመኑት «መንገዳችንን ተከተሉ፤ ኃጢአቶቻችሁንም እንሸከማለን» ይላሉ፤ ምንም እንኳን ኃጢአቶቻቸውን መሸከም ባይችሉም። እንዲያውም እነሱ ሙሉ በሙሉ ውሸታሞች ናቸው።
وَقَدْ كَفَرُوْا بِهٖ مِنْ قَبْلُۚ وَيَقْذِفُوْنَ بِالْغَيْبِ مِنْ مَّكَانٍۢ بَعِيْدٍۚ
wa qad kafarū bihī min qabl(u), wa yaqżifūna bil-gaibi mim makānim ba‘īd(in).
ከዚህም በፊት በእርግጥ አላህን ክደዋል፤ የማይታየውንም ከሩቅ አስተባብለዋል።
وَكَاَيِّنْ مِّنْ قَرْيَةٍ هِيَ اَشَدُّ قُوَّةً مِّنْ قَرْيَتِكَ الَّتِيْٓ اَخْرَجَتْكَۚ اَهْلَكْنٰهُمْ فَلَا نَاصِرَ لَهُمْ
wa ka'ayyim min qaryatin hiya asyaddu quwwatam min qaryatikal-latī akhrajatk(a), ahlaknāhum falā nāṣira lahum.
ከአገርህ (ከሙሐመድ) ካባረረህ ሕዝብ (ሰዎች) ስንት አገሮች (ሕዝቦች) ጠንካሮች ናቸው? እኛ አጥፍተናቸዋል፤ ስለዚህ የሚረዳቸው ማንም አልነበረም።
اَمْ يَقُوْلُوْنَ شَاعِرٌ نَّتَرَبَّصُ بِهٖ رَيْبَ الْمَنُوْنِ
am yaqūlūna syā‘irin natarabbaṣu bihī raibal-manūn(i).
እንዲያውም “እሱ ገጣሚ ነው አደጋ እስኪደርስበት ድረስ እየጠበቅን ነው” ብለዋል።
اَمْ يُرِيْدُوْنَ كَيْدًاۗ فَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا هُمُ الْمَكِيْدُوْنَۗ
am yurīdūna kaidā(n), fal-lażīna kafarū humul-makīdūn(a).
ወይስ ሊያታልሉ ይፈልጋሉ? ነገር ግን የሚታለሉት ከሃዲዎች ናቸው።
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَّخِذُوْا عَدُوِّيْ وَعَدُوَّكُمْ اَوْلِيَاۤءَ تُلْقُوْنَ اِلَيْهِمْ بِالْمَوَدَّةِ وَقَدْ كَفَرُوْا بِمَا جَاۤءَكُمْ مِّنَ الْحَقِّۚ يُخْرِجُوْنَ الرَّسُوْلَ وَاِيَّاكُمْ اَنْ تُؤْمِنُوْا بِاللّٰهِ رَبِّكُمْۗ اِنْ كُنْتُمْ خَرَجْتُمْ جِهَادًا فِيْ سَبِيْلِيْ وَابْتِغَاۤءَ مَرْضَاتِيْ تُسِرُّوْنَ اِلَيْهِمْ بِالْمَوَدَّةِ وَاَنَا۠ اَعْلَمُ بِمَآ اَخْفَيْتُمْ وَمَآ اَعْلَنْتُمْۗ وَمَنْ يَّفْعَلْهُ مِنْكُمْ فَقَدْ ضَلَّ سَوَاۤءَ السَّبِيْلِ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tattakhiżū ‘aduwwī wa ‘aduwwakum auliyā'a tulqūna ilaihim bil-mawaddati wa qad kafarū bimā jā'akum minal-ḥaqq(i), yukhrijūnar-rasūla wa iyyākum an tu'minū billāhi rabbikum, in kuntum kharajtum jihādan fī sabīlī wabtigā'a marḍātī tusirrūna ilaihim bil-mawaddah(ti), wa ana a‘lamu bimā akhfaitum wa mā a‘lantum, wa may yaf‘alhu minkum faqad ḍalla sawā'as-sabīl(i).
እናንተ ያመናችሁ ሆይ! ጠላቶቼንና ጠላቶቻችሁን ከርኅራኄ የተነሳ ለእነርሱ (የሙሐመድን ዜና) ታማኝ ወዳጆች አታድርጉ፤ ምንም እንኳን ወደ እናንተ የተላከውን እውነት ቢክዱም። መልእክተኛውንና እናንተን ራሳችሁን በአላህ፣ በጌታችሁ በማመናችሁ አባረሩ። መንገዴን ለመታገልና ውዴታዬን ለመፈለግ በእርግጥ ከወጣችሁ (ያንን አታድርጉ)። ከርኅራኄ የተነሳ (የሙሐመድን ዜና) በድብቅ ንገሯቸው፤ እኔም የምትደብቁትንና የምትገልጹትን አውቃለሁ። ከእናንተም ውስጥ ይህን የሚያደርግ ሰው ከቀጥተኛው መንገድ በእርግጥ ተሳሳተ።
اِنْ يَّثْقَفُوْكُمْ يَكُوْنُوْا لَكُمْ اَعْدَاۤءً وَّيَبْسُطُوْٓا اِلَيْكُمْ اَيْدِيَهُمْ وَاَلْسِنَتَهُمْ بِالسُّوْۤءِ وَوَدُّوْا لَوْ تَكْفُرُوْنَۗ
iy yaṡqafūkum yakūnū lakum a‘dā'aw wa yabsuṭū ilaikum aidiyahum wa alsinatahum bis-sū'i wa waddū lau takfurūn(a).
ቢይዙህ፣ እንደ ጠላቶች ሆነው ይሠሩሃል፣ እጆቻቸውንና ምላሶቻቸውንም በአንተ ላይ ይለቅቃሉ፣ አንተም ከሃዲ እንድትሆን ይፈልጋሉ።
اِنَّمَا يَنْهٰىكُمُ اللّٰهُ عَنِ الَّذِيْنَ قَاتَلُوْكُمْ فِى الدِّيْنِ وَاَخْرَجُوْكُمْ مِّنْ دِيَارِكُمْ وَظَاهَرُوْا عَلٰٓى اِخْرَاجِكُمْ اَنْ تَوَلَّوْهُمْۚ وَمَنْ يَّتَوَلَّهُمْ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الظّٰلِمُوْنَ
innamā yanhākumullāhu ‘anil-lażīna qātalūkum fid-dīni wa akhrajūkum min diyārikum wa ẓāharū ‘alā ikhrājikum an tawallauhum, wa may yatawallahum fa'ulā'ika humuẓ-ẓālimūn(a).
አላህ የሚከለክላችሁ በሃይማኖት ጉዳይ የሚዋጉአችሁን፣ ከትውልድ ከተማችሁ የሚያባርሯችሁንና ሌሎችንም እንዲያባርሯችሁ የሚረዱአችሁን ወዳጆች እንዳታደርጉ ብቻ ነው። ወዳጆች አድርጎ የሚይዛቸው እነዚያ በዳዮቹ ናቸው።
وَّاَنَّهٗ لَمَّا قَامَ عَبْدُ اللّٰهِ يَدْعُوْهُ كَادُوْا يَكُوْنُوْنَ عَلَيْهِ لِبَدًاۗ ࣖ
wa annahū lammā qāma ‘abdullāhi yad‘ūhu kādū yakūnūna ‘alaihi libadā(n).
በእርግጥም የአላህ ባሪያ (ሙሐመድ) እሱን ለመስገድ በተነሳ ጊዜ (ጂኖች) በዙሪያው ተሰባሰቡ።
اِنَّ الَّذِيْنَ اَجْرَمُوْا كَانُوْا مِنَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا يَضْحَكُوْنَۖ
innal-lażīna ajramū kānū minal-lażīna āmanū yaḍḥakūn(a).
በእርግጥም ኃጢአተኞች እነዚያ በምእመናን ላይ የሚስቁ ናቸው።
وَاِذَا مَرُّوْا بِهِمْ يَتَغَامَزُوْنَۖ
wa iżā marrū bihim yatagāmazūn(a).
(ምእመናን) በፊታቸው ሲያልፍ እርስ በእርሳቸው ይጣቀሳሉ።
وَاِذَا انْقَلَبُوْٓا اِلٰٓى اَهْلِهِمُ انْقَلَبُوْا فَكِهِيْنَۖ
wa iżanqalabū ilā ahlihimunqalabū fakihīn(a).
ወደ ወገኖቻቸውም ሲመለሱ በደስታ ተመለሱ።
وَاِذَا رَاَوْهُمْ قَالُوْٓا اِنَّ هٰٓؤُلَاۤءِ لَضَاۤلُّوْنَۙ
wa iżā ra'auhum qālū inna hā'ulā'i laḍāllūn(a).
(ምእመናንን) ባዩ ጊዜ «በእርግጥ እነሱ በእርግጥ የተሳሳቱ ሕዝቦች ናቸው» ይላሉ።
وَمَآ اُرْسِلُوْا عَلَيْهِمْ حٰفِظِيْنَۗ
wa mā ursilū ‘alaihim ḥāfiẓīn(a).
ምንም እንኳን (እነዚያ ኃጢአተኞች)፣ የምእመናን ጠባቂዎች ሆነው አልተላኩም።