قُلْ يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ تَعَالَوْا اِلٰى كَلِمَةٍ سَوَاۤءٍۢ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ اَلَّا نَعْبُدَ اِلَّا اللّٰهَ وَلَا نُشْرِكَ بِهٖ شَيْـًٔا وَّلَا يَتَّخِذَ بَعْضُنَا بَعْضًا اَرْبَابًا مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗ فَاِنْ تَوَلَّوْا فَقُوْلُوا اشْهَدُوْا بِاَنَّا مُسْلِمُوْنَ

qul yā ahlal-kitābi ta‘ālau ilā kalimatin sawā'im bainanā wa bainakum allā na‘buda illallāha wa lā nusyrika bihī syai'aw wa lā yattakhiża ba‘ḍunā ba‘ḍan arbābam min dūnillāh(i), fa in tawallau fa qūlusyhadū bi'annā muslimūn(a).

ووایه (ای محمد صلی الله علیه وسلم)، "ای اهل کتابو! راشئ یوې داسې خبرې ته چې زموږ او ستاسو ترمنځ ګډه ده: دا چې موږ به له الله پرته د بل چا عبادت نه کوو او له هغه سره به هیڅوک نه شریکوو او له الله پرته به له خپلو منځونو څخه هیڅوک خپل رب نه ګڼو." که دوی مخ واړوي، نو ووایه چې "شاهد اوسئ چې موږ مسلمانان یو."

وَاِنَّ مِنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ لَمَنْ يُّؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكُمْ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْهِمْ خٰشِعِيْنَ لِلّٰهِ ۙ لَا يَشْتَرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ ثَمَنًا قَلِيْلًا ۗ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ اَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ سَرِيْعُ الْحِسَابِ

wa inna min ahlil-kitābi lamay yu'minu billāhi wa mā unzila ilaikum wa mā unzila ilaihim khāsyi‘īna lillāh(i), lā yasytarūna bi'āyātillāhi ṡamanan qalīlā(n), ulā'ika lahum ajruhum ‘inda rabbihim, innallāha sarī‘ul-ḥisāb(i).

او په حقیقت کې، د کتاب په خلکو کې ځینې کسان شته چې په الله تعالی او په هغه څه چې تاسو ته نازل شوي دي او په هغه څه چې دوی ته نازل شوي دي ایمان لري، ځکه چې دوی د الله تعالی په وړاندې عاجز دي، او د الله تعالی آیتونه په ارزانه بیه نه پلوري. دوی به د خپل رب څخه اجر ترلاسه کړي. په حقیقت کې، الله تعالی په خپل حساب کې ډیر چټک دی.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ اٰمِنُوْا بِمَا نَزَّلْنَا مُصَدِّقًا لِّمَا مَعَكُمْ مِّنْ قَبْلِ اَنْ نَّطْمِسَ وُجُوْهًا فَنَرُدَّهَا عَلٰٓى اَدْبَارِهَآ اَوْ نَلْعَنَهُمْ كَمَا لَعَنَّآ اَصْحٰبَ السَّبْتِ ۗ وَكَانَ اَمْرُ اللّٰهِ مَفْعُوْلًا

yā ayyuhal-lażīna ūtul-kitāba āminū bimā nazzalnā muṣaddiqal limā ma‘akum min qabli an naṭmisa wujūhan fa naruddahā ‘alā adbārihā au nal‘anahum kamā la‘annā aṣḥābas-sabt(i), wa kāna amrullāhi maf‘ūlā(n).

اې هغو کسانو چې کتاب ورکړل شوی دی! په هغه څه ایمان راوړئ چې موږ نازل کړي دي (قرآن) چې د هغه کتاب تصدیق کوي چې ستاسو سره دی، مخکې له دې چې موږ (ستاسو) مخونه بدل کړو، بیا موږ دوی بیرته واړوو یا موږ دوی لعنت کړو لکه څنګه چې موږ د شنبې په ورځ (د شنبې په ورځ) پر هغو کسانو لعنت کوو (چې بدکاري کوي). او د خدای حکم به خامخا پلي شي.

مَآ اَصَابَكَ مِنْ حَسَنَةٍ فَمِنَ اللّٰهِ ۖ وَمَآ اَصَابَكَ مِنْ سَيِّئَةٍ فَمِنْ نَّفْسِكَ ۗ وَاَرْسَلْنٰكَ لِلنَّاسِ رَسُوْلًا ۗ وَكَفٰى بِاللّٰهِ شَهِيْدًا

mā aṣābaka min ḥasanatin fa minallāh(i), wa mā aṣābaka min sayyi'atin fa min nafsik(a), wa arsalnāka lin-nāsi rasūlā(n), wa kafā billāhi syahīdā(n).

هر څه چې ښېګڼه درته رسیږي، هغه د الله له لوري ده، او هر څه چې بدي درته رسیږي، هغه ستا د خپل ګناه له امله ده. موږ ته (محمد صلی الله علیه وسلم) د ټولو انسانانو لپاره د رسول په توګه لیږلی یې. او د شاهدۍ لپاره الله کافي دی.

لٰكِنِ الرّٰسِخُوْنَ فِى الْعِلْمِ مِنْهُمْ وَالْمُؤْمِنُوْنَ يُؤْمِنُوْنَ بِمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ وَمَآ اُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ وَالْمُقِيْمِيْنَ الصَّلٰوةَ وَالْمُؤْتُوْنَ الزَّكٰوةَ وَالْمُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِۗ اُولٰۤىِٕكَ سَنُؤْتِيْهِمْ اَجْرًا عَظِيْمًا ࣖ

lākinir-rāsikhūna fil-‘ilmi minhum wal-mu'minūna yu'minūna bimā unzila ilaika wa mā unzila min qablika wal-muqīmīnaṣ-ṣalāta wal-mu'tūnaz-zakāta wal-mu'minūna billāhi wal-yaumil-ākhir(i), ulā'ika sanu'tīhim ajran ‘aẓīmā(n).

خو هغه کسان چې له دوی څخه ژور علم لري او هغه کسان چې ایمان لري، دوی په هغه (قرآن) ایمان لري چې پر تا (محمد صلی الله علیه وسلم) نازل شوی او په هغه (کتابونو) چې له تا مخکې نازل شوي وو، او همدارنګه هغه کسان چې لمونځونه کوي او زکات ورکوي او په الله او د اخرت په ورځ ایمان لري، موږ به هغوی ته لوی اجر ورکړو.

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاۤءَكُمُ الرَّسُوْلُ بِالْحَقِّ مِنْ رَّبِّكُمْ فَاٰمِنُوْا خَيْرًا لَّكُمْ ۗوَاِنْ تَكْفُرُوْا فَاِنَّ لِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَلِيْمًا حَكِيْمًا

yā ayyuhan-nāsu qad jā'akumur-rasūlu bil-ḥaqqi mir rabbikum fa āminū khairal lakum, wa in takfurū fa inna lillāhi mā fis-samāwāti wal-arḍ(i), wa kānallāhu ‘alīman ḥakīmā(n).

اې خلکو! په رښتيا چې رسول (محمد) ستاسو د رب له لوري حق راوړی دی، نو ايمان راوړئ، دا ستاسو لپاره غوره ده. او که تاسو کفر وکړئ، (دا به الله ته هيڅ زيان ونه رسوي) ځکه چې په رښتيا سره هغه څه چې په اسمانونو او ځمکه کې دي، د الله دي. الله پوه او حکمت والا دی.

يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لَا تَغْلُوْا فِيْ دِيْنِكُمْ وَلَا تَقُوْلُوْا عَلَى اللّٰهِ اِلَّا الْحَقَّۗ اِنَّمَا الْمَسِيْحُ عِيْسَى ابْنُ مَرْيَمَ رَسُوْلُ اللّٰهِ وَكَلِمَتُهٗ ۚ اَلْقٰىهَآ اِلٰى مَرْيَمَ وَرُوْحٌ مِّنْهُ ۖفَاٰمِنُوْا بِاللّٰهِ وَرُسُلِهٖۗ وَلَا تَقُوْلُوْا ثَلٰثَةٌ ۗاِنْتَهُوْا خَيْرًا لَّكُمْ ۗ اِنَّمَا اللّٰهُ اِلٰهٌ وَّاحِدٌ ۗ سُبْحٰنَهٗٓ اَنْ يَّكُوْنَ لَهٗ وَلَدٌ ۘ لَهٗ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ وَكَفٰى بِاللّٰهِ وَكِيْلًا ࣖ

yā ahlal-kitābi lā taglū fī dīnikum wa lā taqūlū ‘alallāhi illal-ḥaqq(a), innamal-masīḥu ‘īsabnu maryama rasūlullāhi wa kalimatuh(ū), alqāhā ilā maryama wa rūḥum minh(u), fa āminū billāhi wa rusulih(ī), wa lā taqūlū ṡalāṡah(tun), inntahū khairal lakum innamallāhu ilāhuw wāḥid(un), subḥānahū ay yakūna lahū walad(un), lahū mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa kafā billāhi wakīlā(n).

اې اهل کتابو! په خپل دین کې له حدودو څخه مه تېرېږئ او د الله په اړه له حق پرته بل څه مه وایئ. په حقیقت کې، مسیح عیسی د مریم زوی، د الله رسول وو او (چې د هغه په خبرو سره پیدا شو) چې هغه مریم ته واستول، او (د هغه له خوا د روح په پوک کولو سره). نو په الله او د هغه په رسولانو باور وکړئ او مه وایئ چې "(الله) درې دي،" (له دې ویلو څخه ډډه وکړئ). (دا) ستاسو لپاره غوره ده. په حقیقت کې، الله تعالی قادر مطلق خدای دی، د اولاد لرلو څخه برکت لري. هغه څه چې په اسمانونو کې دي او هغه څه چې په ځمکه کې دي د هغه دي. او الله تعالی د ساتونکي په توګه کافي دی.

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاۤءَكُمْ بُرْهَانٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ وَاَنْزَلْنَآ اِلَيْكُمْ نُوْرًا مُّبِيْنًا

yā ayyuhan-nāsu qad jā'akum burhānum mir rabbikum wa anzalnā ilaikum nūram mubīnā(n).

اې خلکو! په حقیقت کې، ستاسو د رب له لوري (محمد صلی الله علیه وسلم د خپلو معجزو سره) تاسو ته د حق دلیل راغلی دی او موږ تاسو ته روښانه رڼا (قرآن) نازله کړې ده.

يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ قَدْ جَاۤءَكُمْ رَسُوْلُنَا يُبَيِّنُ لَكُمْ عَلٰى فَتْرَةٍ مِّنَ الرُّسُلِ اَنْ تَقُوْلُوْا مَا جَاۤءَنَا مِنْۢ بَشِيْرٍ وَّلَا نَذِيْرٍۗ فَقَدْ جَاۤءَكُمْ بَشِيْرٌ وَّنَذِيْرٌ ۗوَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ ࣖ

yā ahlal-kitābi qad jā'akum rasūlunā yubayyinu lakum ‘alā fatratim minar-rusuli an taqūlū mā jā'anā mim basyīriw wa lā nażīr(in), faqad jā'akum basyīruw wa nażīr(un), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

ای اهل کتابو! په حقیقت کې زموږ رسول تاسو ته راغلی دی، کله چې د رسولانو (لیږل) بند شول، نو تاسو ته یې (زموږ قانون) بیان کړ، ترڅو تاسو ونه وایئ چې "موږ ته هیڅوک نه دی راغلی، نه زیری ورکوونکی او نه ویرونکی." په حقیقت کې، تاسو ته یو زیری ورکوونکی او ویرونکی راغلی دی. او الله په هرڅه باندې غالب دی.

وَلَوْ اَنَّهُمْ اَقَامُوا التَّوْرٰىةَ وَالْاِنْجِيْلَ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْهِمْ مِّنْ رَّبِّهِمْ لَاَكَلُوْا مِنْ فَوْقِهِمْ وَمِنْ تَحْتِ اَرْجُلِهِمْۗ مِنْهُمْ اُمَّةٌ مُّقْتَصِدَةٌ ۗ وَكَثِيْرٌ مِّنْهُمْ سَاۤءَ مَا يَعْمَلُوْنَ ࣖ

wa lau annahum aqāmut-taurāta wal-injīla wa mā unzila ilaihim mir rabbihim la'akalū min fauqihim wa min taḥti arjulihim, minhum ummatum muqtaṣidah(tun), wa kaṡīrum minhum sā'a mā ya‘malūn(a).

او که چیرې دوی په ریښتیا سره د تورات، انجیل او (قرآن) هغه قوانین پلي کړي وای چې د دوی د رب له خوا ورته نازل شوي وو، نو خامخا به یې له پورته څخه او د پښو لاندې څخه خواړه ترلاسه کول. په دوی کې د صادقانو او اطاعت کوونکو یوه ډله وه. او ډیری یې په هغه څه کې خورا بد دي چې دوی یې کوي.

قُلْ يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لَسْتُمْ عَلٰى شَيْءٍ حَتّٰى تُقِيْمُوا التَّوْرٰىةَ وَالْاِنْجِيْلَ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكُمْ مِّنْ رَّبِّكُمْ ۗوَلَيَزِيْدَنَّ كَثِيْرًا مِّنْهُمْ مَّآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَ طُغْيَانًا وَّكُفْرًاۚ فَلَا تَأْسَ عَلَى الْقَوْمِ الْكٰفِرِيْنَ

qul yā ahlal-kitābi lastum ‘alā syai'in ḥattā tuqīmut-taurāta wal-injīla wa mā unzila ilaikum mir rabbikum, wa layazīdanna kaṡīram minhum mā unzila ilaika mir rabbika ṭugyānaw wa kufrā(n), falā ta'sa ‘alal-qaumil-kāfirīn(a).

(محمد صلی الله علیه وسلم) ته ووایه: "ای اهل کتابو! تاسو په هیڅ ډول هم مؤمن نه ګڼل کیږئ تر هغه چې تاسو د تورات، انجیل او (قرآن) هغه تعلیمات ونه منئ چې ستاسو رب تاسو ته نازل کړي دي." او هغه څه چې ستاسو رب تاسو ته نازل کړي دي یقینا به د دوی ډیری نور هم فاسق او نافرمانه کړي، نو د هغو کسانو څخه مه مایوسه کیږئ چې کافران دي.

وَلَوْ كَانُوْا يُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَالنَّبِيِّ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْهِ مَا اتَّخَذُوْهُمْ اَوْلِيَاۤءَ وَلٰكِنَّ كَثِيْرًا مِّنْهُمْ فٰسِقُوْنَ

wa lau kānū yu'minūna billāhi wan-nabiyyi wa mā unzila ilaihi mattakhażūhum auliyā'a wa lākinna kaṡīram minhum fāsiqūn(a).

او که چېرې دوی په الله، پیغمبر (محمد) او په هغه څه چې هغه ته نازل شوي وو ایمان راوړی وای، نو مشرکین به یې خپل وفادار ملګري نه وای جوړ کړي. خو ډېری یې فاسقان دي.

وَاِذَا سَمِعُوْا مَآ اُنْزِلَ اِلَى الرَّسُوْلِ تَرٰٓى اَعْيُنَهُمْ تَفِيْضُ مِنَ الدَّمْعِ مِمَّا عَرَفُوْا مِنَ الْحَقِّۚ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَآ اٰمَنَّا فَاكْتُبْنَا مَعَ الشّٰهِدِيْنَ

wa iżā sami‘ū mā unzila ilar-rasūli tarā a‘yunahum tafīḍu minad-dam‘i mimmā ‘arafū minal-ḥaqq(i), yaqūlūna rabbanā āmannā faktubnā ma‘asy-syāhidīn(a).

او کله چې دوی هغه څه واورېدل چې (قرآن) په رسول (محمد) نازل شوی و، تاسو ولیدل چې د دوی سترګې د هغه حق له امله چې دوی (له خپلو کتابونو څخه) پیژندلي وو اوښکې بهولې، ویل یې: "ای ربه، موږ ایمان راوړ، نو موږ د هغو کسانو سره ولیکه چې (د قرآن او د محمد د نبوت د حقیقت) شاهدان دي."

قُلْ اَيُّ شَيْءٍ اَكْبَرُ شَهَادَةً ۗ قُلِ اللّٰهُ ۗشَهِيْدٌۢ بَيْنِيْ وَبَيْنَكُمْ ۗوَاُوْحِيَ اِلَيَّ هٰذَا الْقُرْاٰنُ لِاُنْذِرَكُمْ بِهٖ وَمَنْۢ بَلَغَ ۗ اَىِٕنَّكُمْ لَتَشْهَدُوْنَ اَنَّ مَعَ اللّٰهِ اٰلِهَةً اُخْرٰىۗ قُلْ لَّآ اَشْهَدُ ۚ قُلْ اِنَّمَا هُوَ اِلٰهٌ وَّاحِدٌ وَّاِنَّنِيْ بَرِيْۤءٌ مِّمَّا تُشْرِكُوْنَ

qul ayyu syai'in akbaru syahādah(tan), qulillāhu syahīdum bainī wa bainakum, wa ūḥiya ilayya hāżal-qur'ānu li'unżirakum bihī wa man balag(a), a'innakum latasyhadūna anna ma‘allāhi ālihatan ukhrā, qul lā asyhad(u), qul innamā huwa ilāhuw wāḥiduw wa innanī barī'um mimmā tusyrikūn(a).

ووایه (محمد صلی الله علیه وسلم)، "د چا شاهدي ډېره قوي ده؟" ووایه، "الله، هغه زما او ستاسو ترمنځ شاهد دی. دا قرآن ماته د دې لپاره نازل شوی چې زه تاسو او هغو کسانو ته چې (قرآن ته) راځي، خبرداری ورکړم. ایا تاسو واقعیا شاهدي ورکولی شئ چې د الله سره نور خدایان هم شته؟" ووایه، "زه شاهدي نشم ورکولی." ووایه، "په حقیقت کې، یوازې هغه قادر خدای دی او زه له هغه څه څخه پاک یم چې تاسو یې (له الله سره) شریک کوئ."

اَلَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ يَعْرِفُوْنَهٗ كَمَا يَعْرِفُوْنَ اَبْنَاۤءَهُمْۘ اَلَّذِيْنَ خَسِرُوْٓا اَنْفُسَهُمْ فَهُمْ لَا يُؤْمِنُوْنَ ࣖ

al-lażīna ātaināhumul-kitāba ya‘rifūnahū kamā ya‘rifūna abnā'ahum, al-lażīna khasirū anfusahum fahum lā yu'minūn(a).

هغه کسان چې موږ ورته کتاب ورکړی دی، هغوی هغه (محمد صلی الله علیه وسلم) داسې پېژني لکه څنګه چې خپل اولادونه پېژني. هغه کسان چې ځان ته زیان رسوي، هغوی (په الله) ایمان نه لري.

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ هَدَى اللّٰهُ فَبِهُدٰىهُمُ اقْتَدِهْۗ قُلْ لَّآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ اَجْرًاۗ اِنْ هُوَ اِلَّا ذِكْرٰى لِلْعٰلَمِيْنَ ࣖ

ulā'ikal-lażīna hadallāhu fa bihudāūhumuqtadih, qul lā as'alukum ‘alaihi ajrā(n), in huwa illā żikrā lil-‘ālamīn(a).

دا هغه (پیغمبران) دي چې الله ورته لارښوونه کړې ده، نو د دوی لارښوونې تعقیب کړئ. (محمد صلی الله علیه وسلم) ته ووایه: "زه له تاسو څخه د (قرآن) د رسولو په بدل کې هیڅ شی نه غواړم." قرآن د ټولې نړۍ (ټولو خلکو) لپاره یوازې یو خبرداری دی.

اَفَغَيْرَ اللّٰهِ اَبْتَغِيْ حَكَمًا وَّهُوَ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ اِلَيْكُمُ الْكِتٰبَ مُفَصَّلًا ۗوَالَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ يَعْلَمُوْنَ اَنَّهٗ مُنَزَّلٌ مِّنْ رَّبِّكَ بِالْحَقِّ فَلَا تَكُوْنَنَّ مِنَ الْمُمْتَرِيْنَ

afagairallāhi abtagī ḥakamaw wa huwal-lażī anzala ilaikumul-kitāba mufaṣṣalā(n), wal-lażīna ātaināhumul-kitāba ya‘lamūna annahū munazzalum mir rabbika bil-ḥaqqi falā takunanna minal-mumtarīn(a).

ایا زه له الله پرته بل قاضي ولټوم، حال دا چې هغه ذات دی چې تاسو ته یې کتاب (قرآن) په تفصیل سره نازل کړی دی؟ هغه کسان چې موږ ورته کتاب ورکړی دی پوهیږي چې دا ستا د رب له لوري په حق سره نازل شوی دی. نو له شک کوونکو څخه مه کیږه.

قُلْ يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اِنِّيْ رَسُوْلُ اللّٰهِ اِلَيْكُمْ جَمِيْعًا ۨالَّذِيْ لَهٗ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۚ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ يُحْيٖ وَيُمِيْتُۖ فَاٰمِنُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهِ النَّبِيِّ الْاُمِّيِّ الَّذِيْ يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَكَلِمٰتِهٖ وَاتَّبِعُوْهُ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُوْنَ

qul yā ayyuhan-nāsu innī rasūlullāhi ilaikum jamī‘anil-lażī lahū mulkus-samāwāti wal-arḍ(i), lā ilāha illā huwa yuḥyī wa yumīt(u), fa āminū billāhi wa rasūlihin-nabiyyil-ummiyyil-lażī yu'minu billāhi wa kalimatihī wattabi‘ūhu la‘allakum tahtadūn(a).

ووایه (محمد صلی الله علیه وسلم)، "ای خلکو! زه ستاسو ټولو لپاره د الله رسول یم، هغه څوک چې د اسمانونو او ځمکې سلطنت لري، له هغه پرته بل خدای نشته (چې د عبادت وړ وي)، هغه څوک چې ژوند ورکوي او مړ کوي، نو تاسو په الله او د هغه په رسول ایمان راوړئ، (یعنې) هغه اموي پیغمبر چې په الله او د هغه په کلامونو (د هغه په کتابونو) ایمان لري. د هغه پیروي وکړئ، ترڅو تاسو لارښوونه ومومئ."

قُلْ يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اِنْ كُنْتُمْ فِيْ شَكٍّ مِّنْ دِيْنِيْ فَلَآ اَعْبُدُ الَّذِيْنَ تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَلٰكِنْ اَعْبُدُ اللّٰهَ الَّذِيْ يَتَوَفّٰىكُمْ ۖ وَاُمِرْتُ اَنْ اَكُوْنَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَۙ

qul yā ayyuhan nāsu in kuntum fī syakkim min dīnī falā a‘budul-lażīna ta‘budūna min dūnillāhi wa lākin a‘budullāhal-lażī yatawaffākum, wa umirtu an akūna minal-mu'minīn(a).

(ای محمده!) ووایه: "ای انسانانو! که تاسو زما د دین په اړه اوس هم شک لرئ، نو (پوه شئ چې) زه د هغو کسانو عبادت نه کوم چې تاسو یې له الله پرته عبادت کوئ، مګر زه د هغه الله عبادت کوم چې تاسو ته مرګ درکوي، او ما ته امر شوی چې زه د مومنانو له ډلې څخه شم."

قُلْ يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاۤءَكُمُ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّكُمْ ۚفَمَنِ اهْتَدٰى فَاِنَّمَا يَهْتَدِيْ لِنَفْسِهٖ ۚوَمَنْ ضَلَّ فَاِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيْهَا ۚوَمَآ اَنَا۠ عَلَيْكُمْ بِوَكِيْلٍۗ

qul yā ayyuhan-nāsu qad jā'akumul-ḥaqqu mir rabbikum, fa manihtadā fa innamā yahtadī linafsih(ī), wa man ḍalla fa innamā yaḍillu ‘alaihā, wa mā ana ‘alaikum biwakīl(in).

ووایه (محمد صلی الله علیه وسلم)، "ای خلکو! حق (قرآن) ستاسو د رب له خوا تاسو ته راغلی دی، نو څوک چې لارښوونه ترلاسه کړي، هغه په حقیقت کې د هغه (ګټې) لپاره ده. او څوک چې ګمراه شي، په حقیقت کې د هغه ګمراهۍ ځان ته زیان رسوي. او زه ستاسو سرپرست نه یم."

وَالَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ يَفْرَحُوْنَ بِمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ وَمِنَ الْاَحْزَابِ مَنْ يُّنْكِرُ بَعْضَهٗ ۗ قُلْ اِنَّمَآ اُمِرْتُ اَنْ اَعْبُدَ اللّٰهَ وَلَآ اُشْرِكَ بِهٖ ۗاِلَيْهِ اَدْعُوْا وَاِلَيْهِ مَاٰبِ

wal-lażīna ātaināhumul-kitāba yafraḥūna bimā unzila ilaika wa minal-aḥzābi may yunkiru ba‘ḍah(ū), qul innamā umirtu an a‘budallāha wa lā usyrika bih(ī), ilaihi ad‘ū wa ilaihi ma'āb(i).

او هغه کسان چې موږ ورته کتاب ورکړی دی په هغه څه خوشحاله دي چې تا ته نازل شوي دي (ای محمده)، او ځینې (یهودي او عیسویان) شته چې د هغې ځینې برخې ردوي. ووایه: "ما ته یوازې امر شوی چې د الله عبادت وکړم او له هغه سره هیڅ شی شریک نه کړم. زه د هغه لوري ته (خلک) بلم او د هغه لوري ته بیرته ګرځېږم."

وَمَآ اَنْزَلْنَا عَلَيْكَ الْكِتٰبَ اِلَّا لِتُبَيِّنَ لَهُمُ الَّذِى اخْتَلَفُوْا فِيْهِۙ وَهُدًى وَّرَحْمَةً لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ

wa mā anzalnā ‘alaikal-kitāba illā litubayyina lahumul-lażikhtalafū fīh(i), wa hudaw wa raḥmatal liqaumiy yu'minūn(a).

او موږ دا کتاب (قرآن) تاته نه دی نازل کړی (محمد صلی الله علیه وسلم)، مګر د دې لپاره چې ته هغوی ته هغه څه روښانه کړې چې دوی یې په اړه اختلاف لري، او د هغو کسانو لپاره لارښود او رحمت وي چې ایمان راوړي.

وَمَآ اَرْسَلْنٰكَ اِلَّا رَحْمَةً لِّلْعٰلَمِيْنَ

wa mā arsalnāka illā raḥmatal lil-‘ālamīn(a).

او موږ ته (محمد صلی الله علیه وسلم) نه یې لیږلی مګر د ټولو نړیوالو لپاره رحمت.

قُلْ يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اِنَّمَآ اَنَا۠ لَكُمْ نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ ۚ

qul yā ayyuhan-nāsu innamā ana lakum nażīrum mubīn(un).

(محمد صلی الله علیه وسلم) ته ووایه: "ای خلکو! په حقیقت کې زه تاسو ته د څرګند خبرداري په توګه رالیږل شوی یم."

تَبٰرَكَ الَّذِيْ نَزَّلَ الْفُرْقَانَ عَلٰى عَبْدِهٖ لِيَكُوْنَ لِلْعٰلَمِيْنَ نَذِيْرًا ۙ

tabārakal-lażī nazzalal-furqāna ‘alā ‘abdihī liyakūna lil-‘ālamīna nażīrā(n).

پاک دی هغه الله ته چې په خپل بنده (محمد صلی الله علیه وسلم) یې فرقان (قرآن) نازل کړ، ترڅو هغه د ټولو طبیعتونو (جنت او انسانانو) لپاره یو خبردارونکی وي.

وَلَوْ شِئْنَا لَبَعَثْنَا فِيْ كُلِّ قَرْيَةٍ نَّذِيْرًا ۖ

wa lau syi'nā laba‘aṡnā fī kulli qaryatin nażīrā(n).

او که موږ غوښتلای، نو موږ به په هر هیواد کې یو ویروونکی لیږلی وای.

وَمَآ اَرْسَلْنٰكَ اِلَّا كَاۤفَّةً لِّلنَّاسِ بَشِيْرًا وَّنَذِيْرًا وَّلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُوْنَ

wa mā arsalnāka illā kāffatal lin-nāsi basyīraw wa nażīraw wa lākinna akṡaran-nāsi lā ya‘lamūn(a).

او موږ ته (محمد صلی الله علیه وسلم) نه یې لیږلی مګر د ټولو انسانانو لپاره د زیری ورکوونکي او ویروونکي په توګه، مګر ډیری خلک نه پوهیږي.

اِنَّآ اَنْزَلْنَا عَلَيْكَ الْكِتٰبَ لِلنَّاسِ بِالْحَقِّۚ فَمَنِ اهْتَدٰى فَلِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ ضَلَّ فَاِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيْهَا ۚوَمَآ اَنْتَ عَلَيْهِمْ بِوَكِيْلٍ ࣖ

innā anzalnā ‘alaikal-kitāba lin-nāsi bil-ḥaqq(i), fa manihtadā fa linafsih(ī), wa man ḍalla fa innamā yaḍillu ‘alaihā, wa mā anta ‘alaihim biwakīl(in).

په حقیقت کې موږ پر تا کتاب (قرآن) نازل کړی دی چې د انسانانو لپاره حق دی، څوک چې لارښوونه ترلاسه کړي نو د ځان لپاره ده، او څوک چې ګمراه شي نو بې لارې کېدل یې د ځان لپاره دي، او ته د دوی مسؤل نه یې.

وَاِذْ قَالَ عِيْسَى ابْنُ مَرْيَمَ يٰبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اِنِّيْ رَسُوْلُ اللّٰهِ اِلَيْكُمْ مُّصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيَّ مِنَ التَّوْرٰىةِ وَمُبَشِّرًاۢ بِرَسُوْلٍ يَّأْتِيْ مِنْۢ بَعْدِى اسْمُهٗٓ اَحْمَدُۗ فَلَمَّا جَاۤءَهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ قَالُوْا هٰذَا سِحْرٌ مُّبِيْنٌ

wa iż qāla ‘īsabnu maryama yā banī isrā'īla innī rasūlullāhi ilaikum muṣaddiqal limā baina yadayya minat-taurāti wa mubasysyiram birasūliy ya'tī mim ba‘dismuhū aḥmad(u), falammā jā'ahum bil-bayyināti qālū hāżā siḥrum mubīn(un).

او (یاد کړئ) کله چې عیسی علیه السلام د مریم زوی وویل: "ای بني اسرائیلو! په حقیقت کې زه ستاسو لپاره د الله رسول یم، د هغه کتاب تصدیق کوونکی یم چې زما څخه مخکې نازل شوی دی، یعنی تورات او د هغه رسول په اړه چې زما وروسته به راشي، چې نوم یې احمد (محمد) دی، زیری ورکوونکی یم." خو کله چې رسول ورته له څرګندو دلیلونو سره راغی، نو دوی وویل: "دا خو ریښتینی جادو دی."

هُوَ الَّذِيْٓ اَرْسَلَ رَسُوْلَهٗ بِالْهُدٰى وَدِيْنِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهٗ عَلَى الدِّيْنِ كُلِّهٖۙ وَلَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُوْنَ ࣖ

wa huwal-lażī arsala rasūlahū bil-hudā wa dīnil-ḥaqqi liyuẓhirahū ‘alad-dīni kullih(ī), wa lau karihal-musyrikūn(a).

هغه ذات دی چې خپل رسول یې د لارښوونې او حق دین سره لیږلی دی، ترڅو یې په ټولو دینونو غالب کړي، که څه هم مشرکین یې بد ګڼي.

وَّاٰخَرِيْنَ مِنْهُمْ لَمَّا يَلْحَقُوْا بِهِمْۗ وَهُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُۙ

wa ākharīna minhum lammā yalḥaqū bihim, wa huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

او (همدارنګه) د هغو کسانو څخه نورو ته چې له دوی سره اړیکه نه لري. او هغه ډېر غالب او ډېر حکمت لرونکی دی.

وَمَا هُوَ اِلَّا ذِكْرٌ لِّلْعٰلَمِيْنَ ࣖ

wa mā huwa illā żikrul lil-‘ālamīn(a).

په داسې حال کې چې (قرآن) د ټولې طبیعت لپاره له خبرداري پرته بل څه نه دي.

اِنْ هُوَ اِلَّا ذِكْرٌ لِّلْعٰلَمِيْنَۙ

in huwa illā żikrul lil-‘ālamīn(a).

(قرآن) د ټولو طبیعت لپاره له خبرداري پرته بل څه نه دي،

لَمْ يَكُنِ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ وَالْمُشْرِكِيْنَ مُنْفَكِّيْنَ حَتّٰى تَأْتِيَهُمُ الْبَيِّنَةُۙ

lam yakunil-lażīna kafarū min ahlil-kitābi wal-musyrikīna munfakkīna ḥattā ta'tiyahumul-bayyinah(tu).

هغه کسان چې له اهل کتابو او مشرکانو څخه کافران شوي دي، تر هغه پورې به (له خپل دین څخه) ونه وځي تر څو چې دوی ته روښانه دلیل نه وي راغلی.

وَمَا تَفَرَّقَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ اِلَّا مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَتْهُمُ الْبَيِّنَةُ ۗ

wa mā tafarraqal-lażīna ūtul-kitāba illā mim ba‘di mā jā'athumul-bayyinah(tu).

او اهل کتاب تر هغه وخته پورې سره جلا نه شول تر څو چې روښانه دليل ورته راغی.

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ وَالْمُشْرِكِيْنَ فِيْ نَارِ جَهَنَّمَ خٰلِدِيْنَ فِيْهَاۗ اُولٰۤىِٕكَ هُمْ شَرُّ الْبَرِيَّةِۗ

innal-lażīna kafarū min ahlil-kitābi wal-musyrikīna fī nāri jahannama khālidīna fīhā, ulā'ika hum syarrul-bariyyah(ti).

په حقیقت کې هغه کسان چې له اهل کتابو او مشرکانو څخه کافران شوي دي (دوزخ ته به ننوځي)، دوی به په هغه کې د تل لپاره پاتې شي. دوی د مخلوقاتو په څیر بد دي.