قُلْ يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ تَعَالَوْا اِلٰى كَلِمَةٍ سَوَاۤءٍۢ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ اَلَّا نَعْبُدَ اِلَّا اللّٰهَ وَلَا نُشْرِكَ بِهٖ شَيْـًٔا وَّلَا يَتَّخِذَ بَعْضُنَا بَعْضًا اَرْبَابًا مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗ فَاِنْ تَوَلَّوْا فَقُوْلُوا اشْهَدُوْا بِاَنَّا مُسْلِمُوْنَ
qul yā ahlal-kitābi ta‘ālau ilā kalimatin sawā'im bainanā wa bainakum allā na‘buda illallāha wa lā nusyrika bihī syai'aw wa lā yattakhiża ba‘ḍunā ba‘ḍan arbābam min dūnillāh(i), fa in tawallau fa qūlusyhadū bi'annā muslimūn(a).
Di (Muhammad): "O pòpolo do Libbro! Anemmo (noi) à unna frase (aderensa) ch’a l’é pægia tra de nòsci e ti, che no veneremmo atro che Allah e no assoçiemmo ninte con Lê, e che no fâmo de divinitæ un de l’atro feua che Allah. Se se desvian aloa dighe (à loiatri): "Ecco, semmo mossulmen."
وَاِنَّ مِنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ لَمَنْ يُّؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكُمْ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْهِمْ خٰشِعِيْنَ لِلّٰهِ ۙ لَا يَشْتَرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ ثَمَنًا قَلِيْلًا ۗ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ اَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ سَرِيْعُ الْحِسَابِ
wa inna min ahlil-kitābi lamay yu'minu billāhi wa mā unzila ilaikum wa mā unzila ilaihim khāsyi‘īna lillāh(i), lā yasytarūna bi'āyātillāhi ṡamanan qalīlā(n), ulā'ika lahum ajruhum ‘inda rabbihim, innallāha sarī‘ul-ḥisāb(i).
E de fæto, tra o Pòpolo do Libbro gh’é quelli che creddan inte Allah, e inte quello ch’o t’é stæto revelou, e quello ch’o gh’é stæto revelou, perché son umilli verso Allah, e no commercian i versci de Allah pe un prexo econòmico. Reçeivan unna recompensa da-o seu Segnô. De fæto, Allah o l’é assæ spedio inti seu carcoli.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ اٰمِنُوْا بِمَا نَزَّلْنَا مُصَدِّقًا لِّمَا مَعَكُمْ مِّنْ قَبْلِ اَنْ نَّطْمِسَ وُجُوْهًا فَنَرُدَّهَا عَلٰٓى اَدْبَارِهَآ اَوْ نَلْعَنَهُمْ كَمَا لَعَنَّآ اَصْحٰبَ السَّبْتِ ۗ وَكَانَ اَمْرُ اللّٰهِ مَفْعُوْلًا
yā ayyuhal-lażīna ūtul-kitāba āminū bimā nazzalnā muṣaddiqal limā ma‘akum min qabli an naṭmisa wujūhan fa naruddahā ‘alā adbārihā au nal‘anahum kamā la‘annā aṣḥābas-sabt(i), wa kāna amrullāhi maf‘ūlā(n).
O pòpolo che gh’é stæto dæto o Libbro! Credde inte quello che emmo mandou zu (o Coran) ch’o conferma o Libbro ch’o l’é con ti, avanti che cangiemmo (e vòstre) facce, dapeu ê tornemmo inderê ò ê maledemmo comme maledemmo quelli (che commettan l’immoralitæ) o Sabbath (Sabato). E o decretto do Segnô o s’applicarà de seguo.
مَآ اَصَابَكَ مِنْ حَسَنَةٍ فَمِنَ اللّٰهِ ۖ وَمَآ اَصَابَكَ مِنْ سَيِّئَةٍ فَمِنْ نَّفْسِكَ ۗ وَاَرْسَلْنٰكَ لِلنَّاسِ رَسُوْلًا ۗ وَكَفٰى بِاللّٰهِ شَهِيْدًا
mā aṣābaka min ḥasanatin fa minallāh(i), wa mā aṣābaka min sayyi'atin fa min nafsik(a), wa arsalnāka lin-nāsi rasūlā(n), wa kafā billāhi syahīdā(n).
Quæ se segge ben ch’o l’ottëgne, o l’é da Allah, e quæ se segge mâ ch’o t’arriva, o l’é da-a vòstra mæxima (colpa). Ti emmo mandou (Mahomed) comme Messaggê pe (tutta) l’umanitæ. E Allah o l’é assæ comme testimònio.
لٰكِنِ الرّٰسِخُوْنَ فِى الْعِلْمِ مِنْهُمْ وَالْمُؤْمِنُوْنَ يُؤْمِنُوْنَ بِمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ وَمَآ اُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ وَالْمُقِيْمِيْنَ الصَّلٰوةَ وَالْمُؤْتُوْنَ الزَّكٰوةَ وَالْمُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِۗ اُولٰۤىِٕكَ سَنُؤْتِيْهِمْ اَجْرًا عَظِيْمًا ࣖ
lākinir-rāsikhūna fil-‘ilmi minhum wal-mu'minūna yu'minūna bimā unzila ilaika wa mā unzila min qablika wal-muqīmīnaṣ-ṣalāta wal-mu'tūnaz-zakāta wal-mu'minūna billāhi wal-yaumil-ākhir(i), ulā'ika sanu'tīhim ajran ‘aẓīmā(n).
Ma quelli tra de loiatri ch’an unna conoscensa profonda, e quelli che creddan, creddan inte (o Coran) ch’o l’é stæto revelou à ti (Muhammad), e inte (i libbri) ch’en stæti revelæ avanti de ti, coscì comme quelli che fan de preghee e pagan o zakat e creddan inte Allah e inte l’Urtimo Giorno. Ghe daremmo unna gran recompensa.
يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاۤءَكُمُ الرَّسُوْلُ بِالْحَقِّ مِنْ رَّبِّكُمْ فَاٰمِنُوْا خَيْرًا لَّكُمْ ۗوَاِنْ تَكْفُرُوْا فَاِنَّ لِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَلِيْمًا حَكِيْمًا
yā ayyuhan-nāsu qad jā'akumur-rasūlu bil-ḥaqqi mir rabbikum fa āminū khairal lakum, wa in takfurū fa inna lillāhi mā fis-samāwāti wal-arḍ(i), wa kānallāhu ‘alīman ḥakīmā(n).
O pòpolo! De fæto, o Messaggê (Muhammad) o l’é vegnuo da ti con (portâ) a veitæ da-o to Segnô, donca credde (inte lê), o l’é megio pe ti. E se no credde, (o no farà manco manco à Allah) perché pe in davei à Allah o l’appartëgne quello ch’o l’é inti çê e in sciâ tæra. Allah o l’é Onnisciente, Onnisavio.
يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لَا تَغْلُوْا فِيْ دِيْنِكُمْ وَلَا تَقُوْلُوْا عَلَى اللّٰهِ اِلَّا الْحَقَّۗ اِنَّمَا الْمَسِيْحُ عِيْسَى ابْنُ مَرْيَمَ رَسُوْلُ اللّٰهِ وَكَلِمَتُهٗ ۚ اَلْقٰىهَآ اِلٰى مَرْيَمَ وَرُوْحٌ مِّنْهُ ۖفَاٰمِنُوْا بِاللّٰهِ وَرُسُلِهٖۗ وَلَا تَقُوْلُوْا ثَلٰثَةٌ ۗاِنْتَهُوْا خَيْرًا لَّكُمْ ۗ اِنَّمَا اللّٰهُ اِلٰهٌ وَّاحِدٌ ۗ سُبْحٰنَهٗٓ اَنْ يَّكُوْنَ لَهٗ وَلَدٌ ۘ لَهٗ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ وَكَفٰى بِاللّٰهِ وَكِيْلًا ࣖ
yā ahlal-kitābi lā taglū fī dīnikum wa lā taqūlū ‘alallāhi illal-ḥaqq(a), innamal-masīḥu ‘īsabnu maryama rasūlullāhi wa kalimatuh(ū), alqāhā ilā maryama wa rūḥum minh(u), fa āminū billāhi wa rusulih(ī), wa lā taqūlū ṡalāṡah(tun), inntahū khairal lakum innamallāhu ilāhuw wāḥid(un), subḥānahū ay yakūna lahū walad(un), lahū mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa kafā billāhi wakīlā(n).
O Popolo do Libbro! No anæte a-o de là di limiti inta vòstra religion, e no dî ninte in sce Allah feua che quello ch’o l’é veo. De fæto, o Mescia Gexù, figgio de Maryam, o l’ea o messaggê de Allah e (ch’o l’é stæto creou co-e) e seu paròlle ch’o l’à trasmisso à Maryam, e (co-o soffio de) un spito da lê. Coscì credde inte Allah e inti seu messaggê e no dî: «(O Segnô o l’é) trei», fermâse (da dî quello). (Quello) o l'é megio pe ti. De fæto, Allah o l’é o Segnô Onnipotente, Beato da (a noçion de) avei di figgi. A-o Lê l’appartëgne quello ch’o l’é inti çê e quello ch’o l’é in sciâ tæra. E Allah o l’é assæ comme protettô.
يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاۤءَكُمْ بُرْهَانٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ وَاَنْزَلْنَآ اِلَيْكُمْ نُوْرًا مُّبِيْنًا
yā ayyuhan-nāsu qad jā'akum burhānum mir rabbikum wa anzalnā ilaikum nūram mubīnā(n).
O pòpolo! De fæto, a preuva da veitæ da-o to Segnô a l’é vegnua à ti, (o Muhammad co-i seu miracoli) e ti l’emmo mandou unna luxe lumminosa (o Coran).
يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ قَدْ جَاۤءَكُمْ رَسُوْلُنَا يُبَيِّنُ لَكُمْ عَلٰى فَتْرَةٍ مِّنَ الرُّسُلِ اَنْ تَقُوْلُوْا مَا جَاۤءَنَا مِنْۢ بَشِيْرٍ وَّلَا نَذِيْرٍۗ فَقَدْ جَاۤءَكُمْ بَشِيْرٌ وَّنَذِيْرٌ ۗوَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ ࣖ
yā ahlal-kitābi qad jā'akum rasūlunā yubayyinu lakum ‘alā fatratim minar-rusuli an taqūlū mā jā'anā mim basyīriw wa lā nażīr(in), faqad jā'akum basyīruw wa nażīr(un), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).
O Popolo do Libbro! De fæto, o Nòstro Messaggê o l’é vegnuo da ti, con spiegâte (a nòstra lezze) quande o (invio) di messaggê o l’é stæto interrotto, de mòddo che no dixe: «Nisciun o l’é vegnuo da niatri ni portatô de boñe novitæ ni un avvertitô». De fæto, gh’é vegnuo à ti un portâ de boñe novitæ e un avvertitô. E Allah o l’é Onnipotente in sce tutto.
وَلَوْ اَنَّهُمْ اَقَامُوا التَّوْرٰىةَ وَالْاِنْجِيْلَ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْهِمْ مِّنْ رَّبِّهِمْ لَاَكَلُوْا مِنْ فَوْقِهِمْ وَمِنْ تَحْتِ اَرْجُلِهِمْۗ مِنْهُمْ اُمَّةٌ مُّقْتَصِدَةٌ ۗ وَكَثِيْرٌ مِّنْهُمْ سَاۤءَ مَا يَعْمَلُوْنَ ࣖ
wa lau annahum aqāmut-taurāta wal-injīla wa mā unzila ilaihim mir rabbihim la'akalū min fauqihim wa min taḥti arjulihim, minhum ummatum muqtaṣidah(tun), wa kaṡīrum minhum sā'a mā ya‘malūn(a).
E se portavan avanti pe in davei (e lezze da) Torah, de l’Evangeo e (do Coran) che ghe vegnivan mandæ zu da-o seu Segnô, de seguo reçeivan o mangiâ da-o de d’ato e da-o sotta di seu pê. Tra de questi gh'ea un gruppo de persoñe oneste e obbediente. E tanti de questi son ben ben grammi inte quello che fan.
قُلْ يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لَسْتُمْ عَلٰى شَيْءٍ حَتّٰى تُقِيْمُوا التَّوْرٰىةَ وَالْاِنْجِيْلَ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكُمْ مِّنْ رَّبِّكُمْ ۗوَلَيَزِيْدَنَّ كَثِيْرًا مِّنْهُمْ مَّآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَ طُغْيَانًا وَّكُفْرًاۚ فَلَا تَأْسَ عَلَى الْقَوْمِ الْكٰفِرِيْنَ
qul yā ahlal-kitābi lastum ‘alā syai'in ḥattā tuqīmut-taurāta wal-injīla wa mā unzila ilaikum mir rabbikum, wa layazīdanna kaṡīram minhum mā unzila ilaika mir rabbika ṭugyānaw wa kufrā(n), falā ta'sa ‘alal-qaumil-kāfirīn(a).
Di (Muhammad): "O pòpolo do Libbro! No ê tegnui pe religioxi pe ninte fintanto che no sostegni i insegnamenti da Torah, de l'Evangeo e (do Coran) che o teu Segnô o t'à revelou." E quello che o teu Segnô o t’à revelou de seguo o l’arrendià tanti de loiatri ciù desobedienti e ciù desobedienti, donca no despiaxei de quelli che no creddan.
وَلَوْ كَانُوْا يُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَالنَّبِيِّ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْهِ مَا اتَّخَذُوْهُمْ اَوْلِيَاۤءَ وَلٰكِنَّ كَثِيْرًا مِّنْهُمْ فٰسِقُوْنَ
wa lau kānū yu'minūna billāhi wan-nabiyyi wa mā unzila ilaihi mattakhażūhum auliyā'a wa lākinna kaṡīram minhum fāsiqūn(a).
E se aivan creduo inte Allah, into Profeta (Muhammad) e inte quello ch’o gh’é stæto revelou, no avieivan fæto di politeisti i seu amixi leali. Ma tanti de questi son de gente gramme.
وَاِذَا سَمِعُوْا مَآ اُنْزِلَ اِلَى الرَّسُوْلِ تَرٰٓى اَعْيُنَهُمْ تَفِيْضُ مِنَ الدَّمْعِ مِمَّا عَرَفُوْا مِنَ الْحَقِّۚ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَآ اٰمَنَّا فَاكْتُبْنَا مَعَ الشّٰهِدِيْنَ
wa iżā sami‘ū mā unzila ilar-rasūli tarā a‘yunahum tafīḍu minad-dam‘i mimmā ‘arafū minal-ḥaqq(i), yaqūlūna rabbanā āmannā faktubnā ma‘asy-syāhidīn(a).
E quande an ascoltou quello che (o Coran) o l’ea stæto revelou a-o Messaggê (Muhammad), ti veddeiva i seu euggi sciortî de lagreme pe caxon da veitæ ch’aivan conosciuo (da-i seu mæximi libbri), co-o dî: «O Segnô, emmo creduo, donca mettine in registro con quelli che son testimònni (da veitæ do Coran e do Muhammad’).
قُلْ اَيُّ شَيْءٍ اَكْبَرُ شَهَادَةً ۗ قُلِ اللّٰهُ ۗشَهِيْدٌۢ بَيْنِيْ وَبَيْنَكُمْ ۗوَاُوْحِيَ اِلَيَّ هٰذَا الْقُرْاٰنُ لِاُنْذِرَكُمْ بِهٖ وَمَنْۢ بَلَغَ ۗ اَىِٕنَّكُمْ لَتَشْهَدُوْنَ اَنَّ مَعَ اللّٰهِ اٰلِهَةً اُخْرٰىۗ قُلْ لَّآ اَشْهَدُ ۚ قُلْ اِنَّمَا هُوَ اِلٰهٌ وَّاحِدٌ وَّاِنَّنِيْ بَرِيْۤءٌ مِّمَّا تُشْرِكُوْنَ
qul ayyu syai'in akbaru syahādah(tan), qulillāhu syahīdum bainī wa bainakum, wa ūḥiya ilayya hāżal-qur'ānu li'unżirakum bihī wa man balag(a), a'innakum latasyhadūna anna ma‘allāhi ālihatan ukhrā, qul lā asyhad(u), qul innamā huwa ilāhuw wāḥiduw wa innanī barī'um mimmā tusyrikūn(a).
Di (Mahommed): «Chi l’é a testimoniansa ciù fòrte?» Dighe: "Allah, O l’é un testimònio tra mi e ti. Sto Coran o m’é stæto revelou pe poei dâ un avvertimento à ti e à quelli che vëgnan à (o Coran à lê). Ti peu testimoniâ pe in davei che gh’é de atre divinitæ insemme à Allah?" Dighe: «No posso testimoniâ». Dighe: «De fæto, solo Lê o l’é o Segnô Onnipotente e mi son libero da quæ se segge cösa ch’assoçie (con Allah)».
اَلَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ يَعْرِفُوْنَهٗ كَمَا يَعْرِفُوْنَ اَبْنَاۤءَهُمْۘ اَلَّذِيْنَ خَسِرُوْٓا اَنْفُسَهُمْ فَهُمْ لَا يُؤْمِنُوْنَ ࣖ
al-lażīna ātaināhumul-kitāba ya‘rifūnahū kamā ya‘rifūna abnā'ahum, al-lażīna khasirū anfusahum fahum lā yu'minūn(a).
Quelli a-i quæ emmo dæto o Libbro, ô conoscian (o Mahomed) comme conoscian i seu mæximi figgi. Quelli che se fan mâ, no creddan (inte Allah).
اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ هَدَى اللّٰهُ فَبِهُدٰىهُمُ اقْتَدِهْۗ قُلْ لَّآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ اَجْرًاۗ اِنْ هُوَ اِلَّا ذِكْرٰى لِلْعٰلَمِيْنَ ࣖ
ulā'ikal-lażīna hadallāhu fa bihudāūhumuqtadih, qul lā as'alukum ‘alaihi ajrā(n), in huwa illā żikrā lil-‘ālamīn(a).
Son loiatri (i profeti) ch’en stæti guiddæ da Allah, donca anæ apreuvo a-a seu guidda. Di (Muhammad): «No ve domando ninte in cangio de trasmette (o Coran)». O Coran o no l'é nint'atro che un avvertimento pe (tutte e gente) inte tutto o mondo.
اَفَغَيْرَ اللّٰهِ اَبْتَغِيْ حَكَمًا وَّهُوَ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ اِلَيْكُمُ الْكِتٰبَ مُفَصَّلًا ۗوَالَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ يَعْلَمُوْنَ اَنَّهٗ مُنَزَّلٌ مِّنْ رَّبِّكَ بِالْحَقِّ فَلَا تَكُوْنَنَّ مِنَ الْمُمْتَرِيْنَ
afagairallāhi abtagī ḥakamaw wa huwal-lażī anzala ilaikumul-kitāba mufaṣṣalā(n), wal-lażīna ātaināhumul-kitāba ya‘lamūna annahū munazzalum mir rabbika bil-ḥaqqi falā takunanna minal-mumtarīn(a).
Dovieiva çercâ un giudiçe despægio da Allah, quande o l’é Lê ch’o t’à revelou o Libbro (o Coran) into dettaggio? Quelli a-i quæ emmo dæto o Libbro san ben ch’o l’é revelou da-o vòstro Segnô co-a veitæ. Coscì no stæ tra i dubbioxi.
قُلْ يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اِنِّيْ رَسُوْلُ اللّٰهِ اِلَيْكُمْ جَمِيْعًا ۨالَّذِيْ لَهٗ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۚ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ يُحْيٖ وَيُمِيْتُۖ فَاٰمِنُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهِ النَّبِيِّ الْاُمِّيِّ الَّذِيْ يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَكَلِمٰتِهٖ وَاتَّبِعُوْهُ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُوْنَ
qul yā ayyuhan-nāsu innī rasūlullāhi ilaikum jamī‘anil-lażī lahū mulkus-samāwāti wal-arḍ(i), lā ilāha illā huwa yuḥyī wa yumīt(u), fa āminū billāhi wa rasūlihin-nabiyyil-ummiyyil-lażī yu'minu billāhi wa kalimatihī wattabi‘ūhu la‘allakum tahtadūn(a).
Di (Muhammad), "O pòpolo! De fæto, son o messaggê de Allah pe tutti voscià, Ch'o possede o regno di çê e da tæra; no gh'é nisciun dê (ch'o l'à o drito d'ëse venerou) feua de Lê, ch'o dà vitta e o provoca a mòrte, coscì che creddete inte Allah e o Seu Messaggê de Allahs, o Seu Messaggê de Allahs, paròlle (I seu libbri).
قُلْ يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اِنْ كُنْتُمْ فِيْ شَكٍّ مِّنْ دِيْنِيْ فَلَآ اَعْبُدُ الَّذِيْنَ تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَلٰكِنْ اَعْبُدُ اللّٰهَ الَّذِيْ يَتَوَفّٰىكُمْ ۖ وَاُمِرْتُ اَنْ اَكُوْنَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَۙ
qul yā ayyuhan nāsu in kuntum fī syakkim min dīnī falā a‘budul-lażīna ta‘budūna min dūnillāhi wa lākin a‘budullāhal-lażī yatawaffākum, wa umirtu an akūna minal-mu'minīn(a).
Di (Muhammad), "O pòpolo! Se gh'é ancon di dubi in sciâ mæ religion, aloa (saieiva) no adoro nisciun che adorate feua che Allah, ma adoro Allah ch'o ve ammassâ e m'é stæto ordenou d'ëse tra quelli che creddan",
قُلْ يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاۤءَكُمُ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّكُمْ ۚفَمَنِ اهْتَدٰى فَاِنَّمَا يَهْتَدِيْ لِنَفْسِهٖ ۚوَمَنْ ضَلَّ فَاِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيْهَا ۚوَمَآ اَنَا۠ عَلَيْكُمْ بِوَكِيْلٍۗ
qul yā ayyuhan-nāsu qad jā'akumul-ḥaqqu mir rabbikum, fa manihtadā fa innamā yahtadī linafsih(ī), wa man ḍalla fa innamā yaḍillu ‘alaihā, wa mā ana ‘alaikum biwakīl(in).
Di (Muhammad): "O pòpolo! A veitæ (o Coran) a l’é vegnua à voscià da-o vòstro Segnô, donca chi se segge ch’o reçeive unna guidda, a l’é in realtæ (a guidda) pe-o seu (ben). E chi se segge ch’o se perde, de fæto o seu errô o se fa (danno) à lê mæximo. E mi no son o vòstro guardian."
وَالَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ يَفْرَحُوْنَ بِمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ وَمِنَ الْاَحْزَابِ مَنْ يُّنْكِرُ بَعْضَهٗ ۗ قُلْ اِنَّمَآ اُمِرْتُ اَنْ اَعْبُدَ اللّٰهَ وَلَآ اُشْرِكَ بِهٖ ۗاِلَيْهِ اَدْعُوْا وَاِلَيْهِ مَاٰبِ
wal-lażīna ātaināhumul-kitāba yafraḥūna bimā unzila ilaika wa minal-aḥzābi may yunkiru ba‘ḍah(ū), qul innamā umirtu an a‘budallāha wa lā usyrika bih(ī), ilaihi ad‘ū wa ilaihi ma'āb(i).
E quelli che gh’emmo dæto o libbro se regoggian de quello che (o libbro) o l’é stæto revelou à ti (Mahomed), e gh’é tra i gruppi (ebrëi e crestien), che ne negan unna parte. Dighe: "M’é stæto comandou solo d’adorâ Allah e de no assoçiâ ninte con Lê. Solo à Lê ciammo (i umoen) e solo à Lê torniò."
وَمَآ اَنْزَلْنَا عَلَيْكَ الْكِتٰبَ اِلَّا لِتُبَيِّنَ لَهُمُ الَّذِى اخْتَلَفُوْا فِيْهِۙ وَهُدًى وَّرَحْمَةً لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ
wa mā anzalnā ‘alaikal-kitāba illā litubayyina lahumul-lażikhtalafū fīh(i), wa hudaw wa raḥmatal liqaumiy yu'minūn(a).
E no emmo mandou zu sto Libbro (o Coran) à ti (Mahomed), ma pe fâghe spiegâ quello che contestan, e ëse unna guidda e unna misericordia pe quelli che creddan.
وَمَآ اَرْسَلْنٰكَ اِلَّا رَحْمَةً لِّلْعٰلَمِيْنَ
wa mā arsalnāka illā raḥmatal lil-‘ālamīn(a).
E no t’emmo mandou (Mahomed) ma pe (ëse) unna misericordia pe tutti i mondi.
قُلْ يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اِنَّمَآ اَنَا۠ لَكُمْ نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ ۚ
qul yā ayyuhan-nāsu innamā ana lakum nażīrum mubīn(un).
Di (Muhammad): "O pòpolo! De fæto, son (mandou) à ti comme un avvertimento ciæo."
تَبٰرَكَ الَّذِيْ نَزَّلَ الْفُرْقَانَ عَلٰى عَبْدِهٖ لِيَكُوْنَ لِلْعٰلَمِيْنَ نَذِيْرًا ۙ
tabārakal-lażī nazzalal-furqāna ‘alā ‘abdihī liyakūna lil-‘ālamīna nażīrā(n).
Gloria à Allah ch'o l'à mandou zu o Furqan (Al-Qur'an) a-o seu servitô (Muhammad), coscì ch'o pòsse ëse un avvertimento pe tutta a natua (jinn e òmmi).
وَلَوْ شِئْنَا لَبَعَثْنَا فِيْ كُلِّ قَرْيَةٍ نَّذِيْرًا ۖ
wa lau syi'nā laba‘aṡnā fī kulli qaryatin nażīrā(n).
E se voeivamo, aviemmo mandou un avvertitô inte tutte e tære.
وَمَآ اَرْسَلْنٰكَ اِلَّا كَاۤفَّةً لِّلنَّاسِ بَشِيْرًا وَّنَذِيْرًا وَّلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُوْنَ
wa mā arsalnāka illā kāffatal lin-nāsi basyīraw wa nażīraw wa lākinna akṡaran-nāsi lā ya‘lamūn(a).
E no t’emmo mandou (Mahomed), ma à tutto l’umanitæ comme portâ de boñe novitæ e comme avvertitô, ma a ciù parte da gente a no ô sa.
اِنَّآ اَنْزَلْنَا عَلَيْكَ الْكِتٰبَ لِلنَّاسِ بِالْحَقِّۚ فَمَنِ اهْتَدٰى فَلِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ ضَلَّ فَاِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيْهَا ۚوَمَآ اَنْتَ عَلَيْهِمْ بِوَكِيْلٍ ࣖ
innā anzalnā ‘alaikal-kitāba lin-nāsi bil-ḥaqq(i), fa manihtadā fa linafsih(ī), wa man ḍalla fa innamā yaḍillu ‘alaihā, wa mā anta ‘alaihim biwakīl(in).
De fæto, Noi gh’emmo mandou zu o Libbro (o Coran) ch’o pòrta a veitæ à l’umanitæ; Chi reçeive a guidda alloa (a guidda) o l’é pe lê mæximo, e chi se perde alloa in veitæ l’errô o l’é pe lê mæximo, e no ti l’é quello ch’o l’é responsabile de loiatri.
وَاِذْ قَالَ عِيْسَى ابْنُ مَرْيَمَ يٰبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اِنِّيْ رَسُوْلُ اللّٰهِ اِلَيْكُمْ مُّصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيَّ مِنَ التَّوْرٰىةِ وَمُبَشِّرًاۢ بِرَسُوْلٍ يَّأْتِيْ مِنْۢ بَعْدِى اسْمُهٗٓ اَحْمَدُۗ فَلَمَّا جَاۤءَهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ قَالُوْا هٰذَا سِحْرٌ مُّبِيْنٌ
wa iż qāla ‘īsabnu maryama yā banī isrā'īla innī rasūlullāhi ilaikum muṣaddiqal limā baina yadayya minat-taurāti wa mubasysyiram birasūliy ya'tī mim ba‘dismuhū aḥmad(u), falammā jā'ahum bil-bayyināti qālū hāżā siḥrum mubīn(un).
E (arregòrdate) quande Gexù, figgio de Maria, o l’à dito: «O Figgi d’Israele! De fæto, son o messaggê de Allah pe voscià, ch’o conferma o libbro (ch’o l’é vegnuo zu) avanti de mi, saieiva à dî a Torah e ch’o dà de boñe neuve in sce un Messaggê ch’o vegnià dòppo de mi, ch’o se ciamma Ahmad (Muhammad)». Ma quande o Messaggê o l’é vegnuo da loiatri con de preuve ciæe, an dito: «Questa a l’é vea magia».
هُوَ الَّذِيْٓ اَرْسَلَ رَسُوْلَهٗ بِالْهُدٰى وَدِيْنِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهٗ عَلَى الدِّيْنِ كُلِّهٖۙ وَلَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُوْنَ ࣖ
wa huwal-lażī arsala rasūlahū bil-hudā wa dīnil-ḥaqqi liyuẓhirahū ‘alad-dīni kullih(ī), wa lau karihal-musyrikūn(a).
O l’é stæto Lê ch’o l’à mandou o seu Messaggê co-a guidda e a vea religion, pe guägnâla in sce tutte e religioin ascì ben che i politeisti ô detestavan.
وَّاٰخَرِيْنَ مِنْهُمْ لَمَّا يَلْحَقُوْا بِهِمْۗ وَهُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُۙ
wa ākharīna minhum lammā yalḥaqū bihim, wa huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).
E (ascì) à de atre persoñe da quelle che no son stæte in contatto con loiatre. E O l’é o Ciù Potente, o Ciù Savio.
وَمَا هُوَ اِلَّا ذِكْرٌ لِّلْعٰلَمِيْنَ ࣖ
wa mā huwa illā żikrul lil-‘ālamīn(a).
De fæto (o Coran) o no l'é nint'atro che un avvertimento pe tutta a natua.
اِنْ هُوَ اِلَّا ذِكْرٌ لِّلْعٰلَمِيْنَۙ
in huwa illā żikrul lil-‘ālamīn(a).
(O Coran) o no l'é nint'atro che un rappòrto à tutti i mondi,
لَمْ يَكُنِ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ وَالْمُشْرِكِيْنَ مُنْفَكِّيْنَ حَتّٰى تَأْتِيَهُمُ الْبَيِّنَةُۙ
lam yakunil-lażīna kafarū min ahlil-kitābi wal-musyrikīna munfakkīna ḥattā ta'tiyahumul-bayyinah(tu).
Quelli che no creddan tra o Pòpolo do Libbro e i politeisti no abbandonan (a seu religion) fintanto che no ghe vëgne unna preuva ciæa,
وَمَا تَفَرَّقَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ اِلَّا مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَتْهُمُ الْبَيِّنَةُ ۗ
wa mā tafarraqal-lażīna ūtul-kitāba illā mim ba‘di mā jā'athumul-bayyinah(tu).
E o Pòpolo do Libbro o no s’é spartio fin à quande no gh’é vegnuo de preuve ciæe.
اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ وَالْمُشْرِكِيْنَ فِيْ نَارِ جَهَنَّمَ خٰلِدِيْنَ فِيْهَاۗ اُولٰۤىِٕكَ هُمْ شَرُّ الْبَرِيَّةِۗ
innal-lażīna kafarū min ahlil-kitābi wal-musyrikīna fī nāri jahannama khālidīna fīhā, ulā'ika hum syarrul-bariyyah(ti).
De fæto, quelli che no creddan tra o Pòpolo do Libbro e i politeisti (intran) inte l’Inferno; gh’arrestan pe sempre. Son grammi comme e creatue.