قُلْ يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ تَعَالَوْا اِلٰى كَلِمَةٍ سَوَاۤءٍۢ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ اَلَّا نَعْبُدَ اِلَّا اللّٰهَ وَلَا نُشْرِكَ بِهٖ شَيْـًٔا وَّلَا يَتَّخِذَ بَعْضُنَا بَعْضًا اَرْبَابًا مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗ فَاِنْ تَوَلَّوْا فَقُوْلُوا اشْهَدُوْا بِاَنَّا مُسْلِمُوْنَ
qul yā ahlal-kitābi ta‘ālau ilā kalimatin sawā'im bainanā wa bainakum allā na‘buda illallāha wa lā nusyrika bihī syai'aw wa lā yattakhiża ba‘ḍunā ba‘ḍan arbābam min dūnillāh(i), fa in tawallau fa qūlusyhadū bi'annā muslimūn(a).
(നബിയേ,) പറയുക: വേദക്കാരേ, ഞങ്ങൾക്കും നിങ്ങൾക്കും ഇടയിൽ പൊതുവായി അംഗീകരിക്കപ്പെട്ട ഒരു വാക്യത്തിലേക്ക് നിങ്ങൾ വരൂ. അതായത് അല്ലാഹുവെയല്ലാതെ നാം ആരാധിക്കരുത്, അവനോട് ആരെയും പങ്കുചേർക്കരുത്, അല്ലാഹുവിനു പുറമെ ആരെയും നമ്മുടെ ഇടയിൽ രക്ഷിതാക്കളായി സ്വീകരിക്കരുത്. അവർ പിന്തിരിയുകയാണെങ്കിൽ (അവരോട്) പറയുക: ഞങ്ങൾ മുസ്ലിംകളാണെന്ന് നിങ്ങൾ സാക്ഷ്യം വഹിക്കുക.
وَاِنَّ مِنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ لَمَنْ يُّؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكُمْ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْهِمْ خٰشِعِيْنَ لِلّٰهِ ۙ لَا يَشْتَرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ ثَمَنًا قَلِيْلًا ۗ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ اَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ سَرِيْعُ الْحِسَابِ
wa inna min ahlil-kitābi lamay yu'minu billāhi wa mā unzila ilaikum wa mā unzila ilaihim khāsyi‘īna lillāh(i), lā yasytarūna bi'āyātillāhi ṡamanan qalīlā(n), ulā'ika lahum ajruhum ‘inda rabbihim, innallāha sarī‘ul-ḥisāb(i).
തീർച്ചയായും വേദക്കാരിൽ ചിലർ അല്ലാഹുവിലും, നിങ്ങൾക്ക് അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടതിലും, അവർക്ക് അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടതിലും വിശ്വസിക്കുന്നു. കാരണം അവർ അല്ലാഹുവിനോട് താഴ്മയുള്ളവരാണ്. അല്ലാഹുവിന്റെ വചനങ്ങൾ വിലകുറച്ച് വിൽക്കുന്നില്ല. അവർക്ക് അവരുടെ രക്ഷിതാവിങ്കൽ നിന്ന് പ്രതിഫലം ലഭിക്കും. തീർച്ചയായും അല്ലാഹു അതിവേഗം കണക്ക് കൂട്ടുന്നവനാകുന്നു.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ اٰمِنُوْا بِمَا نَزَّلْنَا مُصَدِّقًا لِّمَا مَعَكُمْ مِّنْ قَبْلِ اَنْ نَّطْمِسَ وُجُوْهًا فَنَرُدَّهَا عَلٰٓى اَدْبَارِهَآ اَوْ نَلْعَنَهُمْ كَمَا لَعَنَّآ اَصْحٰبَ السَّبْتِ ۗ وَكَانَ اَمْرُ اللّٰهِ مَفْعُوْلًا
yā ayyuhal-lażīna ūtul-kitāba āminū bimā nazzalnā muṣaddiqal limā ma‘akum min qabli an naṭmisa wujūhan fa naruddahā ‘alā adbārihā au nal‘anahum kamā la‘annā aṣḥābas-sabt(i), wa kāna amrullāhi maf‘ūlā(n).
വേദം നൽകപ്പെട്ടവരേ, നിങ്ങളുടെ പക്കലുള്ള വേദഗ്രന്ഥത്തെ ശരിവെക്കുന്ന, നാം അവതരിപ്പിച്ചതിൽ (ഖുർആനിൽ) നിങ്ങൾ വിശ്വസിക്കുവിൻ. നാം (നിങ്ങളുടെ) മുഖങ്ങൾ മാറ്റുന്നതിന് മുമ്പ്, പിന്നീട് അവരെ നാം പിൻവലിച്ചേക്കാം, അല്ലെങ്കിൽ ശബ്ബത്തിൽ (ശനിയാഴ്ച) (ദുർവൃത്തി ചെയ്യുന്നവരെ) ശപിക്കുന്നത് പോലെ അവരെ ശപിക്കാം. അല്ലാഹുവിന്റെ കൽപന തീർച്ചയായും നടപ്പിലാകും.
مَآ اَصَابَكَ مِنْ حَسَنَةٍ فَمِنَ اللّٰهِ ۖ وَمَآ اَصَابَكَ مِنْ سَيِّئَةٍ فَمِنْ نَّفْسِكَ ۗ وَاَرْسَلْنٰكَ لِلنَّاسِ رَسُوْلًا ۗ وَكَفٰى بِاللّٰهِ شَهِيْدًا
mā aṣābaka min ḥasanatin fa minallāh(i), wa mā aṣābaka min sayyi'atin fa min nafsik(a), wa arsalnāka lin-nāsi rasūlā(n), wa kafā billāhi syahīdā(n).
നിങ്ങൾക്ക് എന്തൊരു നന്മ ലഭിച്ചാലും അത് അല്ലാഹുവിങ്കൽ നിന്നുള്ളതാണ്. നിങ്ങൾക്ക് എന്തൊരു ദോഷം വന്നാലും അത് നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം തെറ്റിൽ നിന്നാണ്. (മുഹമ്മദ് നബിയെ) നാം മനുഷ്യവർഗത്തിലേക്കുള്ള ദൂതനായി നിയോഗിച്ചിരിക്കുന്നു. സാക്ഷിയായി അല്ലാഹു മതി.
لٰكِنِ الرّٰسِخُوْنَ فِى الْعِلْمِ مِنْهُمْ وَالْمُؤْمِنُوْنَ يُؤْمِنُوْنَ بِمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ وَمَآ اُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ وَالْمُقِيْمِيْنَ الصَّلٰوةَ وَالْمُؤْتُوْنَ الزَّكٰوةَ وَالْمُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِۗ اُولٰۤىِٕكَ سَنُؤْتِيْهِمْ اَجْرًا عَظِيْمًا ࣖ
lākinir-rāsikhūna fil-‘ilmi minhum wal-mu'minūna yu'minūna bimā unzila ilaika wa mā unzila min qablika wal-muqīmīnaṣ-ṣalāta wal-mu'tūnaz-zakāta wal-mu'minūna billāhi wal-yaumil-ākhir(i), ulā'ika sanu'tīhim ajran ‘aẓīmā(n).
എന്നാൽ അവരിൽ നിന്ന് ആഴമേറിയ അറിവുള്ളവരും, വിശ്വസിച്ചവരുമായവർ നിനക്ക് അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടതിലും, നിനക്ക് മുമ്പ് അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടതിലും വിശ്വസിക്കുന്നു. നമസ്കാരം മുറപോലെ നിർവഹിക്കുകയും, സകാത്ത് നൽകുകയും, അല്ലാഹുവിലും അന്ത്യദിനത്തിലും വിശ്വസിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവരുമുണ്ട്. അവർക്ക് നാം മഹത്തായ പ്രതിഫലം നൽകുന്നതാണ്.
يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاۤءَكُمُ الرَّسُوْلُ بِالْحَقِّ مِنْ رَّبِّكُمْ فَاٰمِنُوْا خَيْرًا لَّكُمْ ۗوَاِنْ تَكْفُرُوْا فَاِنَّ لِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَلِيْمًا حَكِيْمًا
yā ayyuhan-nāsu qad jā'akumur-rasūlu bil-ḥaqqi mir rabbikum fa āminū khairal lakum, wa in takfurū fa inna lillāhi mā fis-samāwāti wal-arḍ(i), wa kānallāhu ‘alīman ḥakīmā(n).
ജനങ്ങളേ, നിങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവിങ്കൽ നിന്നുള്ള സത്യവുമായി റസൂൽ നിങ്ങളുടെ അടുക്കൽ വന്നിരിക്കുന്നു. അതിനാൽ നിങ്ങൾ വിശ്വസിക്കുക. അതാണ് നിങ്ങൾക്ക് ഉത്തമം. നിങ്ങൾ അവിശ്വസിക്കുന്നുവെങ്കിൽ (അത് അല്ലാഹുവിന് ഒരു ദോഷവും വരുത്തുകയില്ല.) കാരണം ആകാശങ്ങളിലും ഭൂമിയിലുമുള്ളതെല്ലാം അല്ലാഹുവിനുള്ളതാണ്. അല്ലാഹു എല്ലാം അറിയുന്നവനും യുക്തിമാനുമാണ്.
يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لَا تَغْلُوْا فِيْ دِيْنِكُمْ وَلَا تَقُوْلُوْا عَلَى اللّٰهِ اِلَّا الْحَقَّۗ اِنَّمَا الْمَسِيْحُ عِيْسَى ابْنُ مَرْيَمَ رَسُوْلُ اللّٰهِ وَكَلِمَتُهٗ ۚ اَلْقٰىهَآ اِلٰى مَرْيَمَ وَرُوْحٌ مِّنْهُ ۖفَاٰمِنُوْا بِاللّٰهِ وَرُسُلِهٖۗ وَلَا تَقُوْلُوْا ثَلٰثَةٌ ۗاِنْتَهُوْا خَيْرًا لَّكُمْ ۗ اِنَّمَا اللّٰهُ اِلٰهٌ وَّاحِدٌ ۗ سُبْحٰنَهٗٓ اَنْ يَّكُوْنَ لَهٗ وَلَدٌ ۘ لَهٗ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ وَكَفٰى بِاللّٰهِ وَكِيْلًا ࣖ
yā ahlal-kitābi lā taglū fī dīnikum wa lā taqūlū ‘alallāhi illal-ḥaqq(a), innamal-masīḥu ‘īsabnu maryama rasūlullāhi wa kalimatuh(ū), alqāhā ilā maryama wa rūḥum minh(u), fa āminū billāhi wa rusulih(ī), wa lā taqūlū ṡalāṡah(tun), inntahū khairal lakum innamallāhu ilāhuw wāḥid(un), subḥānahū ay yakūna lahū walad(un), lahū mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa kafā billāhi wakīlā(n).
വേദക്കാരേ, നിങ്ങളുടെ മതത്തിൽ നിങ്ങൾ അതിരുകടക്കരുത്, അല്ലാഹുവിനെക്കുറിച്ച് സത്യമല്ലാതെ മറ്റൊന്നും പറയരുത്. മർയമിന്റെ മകനായ മസീഹ് ഈസാ അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതനായിരുന്നു, മർയമിന് അവൻ എത്തിച്ചുകൊടുത്ത അവന്റെ വചനങ്ങളാലും അവനിൽ നിന്നുള്ള ഒരു ആത്മാവിന്റെ ഊതിയാലും സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടു. അതിനാൽ നിങ്ങൾ അല്ലാഹുവിലും അവന്റെ ദൂതന്മാരിലും വിശ്വസിക്കുക. "(ദൈവം) മൂന്ന് പേരാണെന്ന്" പറയരുത്. അത് (പറയുന്നത്) നിർത്തുക. (അതാണ്) നിങ്ങൾക്ക് നല്ലത്. തീർച്ചയായും അല്ലാഹു സർവ്വശക്തനായ ദൈവമാണ്. സന്താനങ്ങളുണ്ടാകുന്നതിൽ അവൻ അനുഗ്രഹീതനാണ്. ആകാശങ്ങളിലുള്ളതും ഭൂമിയിലുള്ളതും അവനുള്ളതാണ്. രക്ഷാധികാരിയായി അല്ലാഹു മതി.
يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاۤءَكُمْ بُرْهَانٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ وَاَنْزَلْنَآ اِلَيْكُمْ نُوْرًا مُّبِيْنًا
yā ayyuhan-nāsu qad jā'akum burhānum mir rabbikum wa anzalnā ilaikum nūram mubīnā(n).
ഹേ ജനങ്ങളേ, നിങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവിങ്കൽ നിന്ന് സത്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള തെളിവ് നിങ്ങൾക്ക് വന്നിട്ടുണ്ട്. (മുഹമ്മദ് നബിയുടെ ദൃഷ്ടാന്തങ്ങൾ മുഖേന) നിങ്ങൾക്ക് നാം പ്രകാശമുള്ള ഒരു പ്രകാശം (ഖുർആൻ) അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.
يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ قَدْ جَاۤءَكُمْ رَسُوْلُنَا يُبَيِّنُ لَكُمْ عَلٰى فَتْرَةٍ مِّنَ الرُّسُلِ اَنْ تَقُوْلُوْا مَا جَاۤءَنَا مِنْۢ بَشِيْرٍ وَّلَا نَذِيْرٍۗ فَقَدْ جَاۤءَكُمْ بَشِيْرٌ وَّنَذِيْرٌ ۗوَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ ࣖ
yā ahlal-kitābi qad jā'akum rasūlunā yubayyinu lakum ‘alā fatratim minar-rusuli an taqūlū mā jā'anā mim basyīriw wa lā nażīr(in), faqad jā'akum basyīruw wa nażīr(un), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).
വേദക്കാരേ, ദൂതന്മാരുടെ അയക്കൽ തടസ്സപ്പെട്ടപ്പോൾ നിങ്ങൾക്ക് (നമ്മുടെ നിയമം) വിശദീകരിച്ചു തന്നുകൊണ്ട് നമ്മുടെ ദൂതൻ നിങ്ങളുടെ അടുത്ത് വന്നിരിക്കുന്നു. "ഞങ്ങളുടെ അടുത്ത് സന്തോഷവാർത്ത അറിയിക്കുന്നവനോ, താക്കീതുകാരനോ ആരും വന്നിട്ടില്ല" എന്ന് നിങ്ങൾ പറയാതിരിക്കാൻ വേണ്ടിയാണിത്. തീർച്ചയായും നിങ്ങൾക്ക് ഒരു സന്തോഷവാർത്ത അറിയിക്കുന്നവനും, താക്കീതുകാരനും വന്നിരിക്കുന്നു. അല്ലാഹു എല്ലാത്തിനും കഴിവുള്ളവനാകുന്നു.
وَلَوْ اَنَّهُمْ اَقَامُوا التَّوْرٰىةَ وَالْاِنْجِيْلَ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْهِمْ مِّنْ رَّبِّهِمْ لَاَكَلُوْا مِنْ فَوْقِهِمْ وَمِنْ تَحْتِ اَرْجُلِهِمْۗ مِنْهُمْ اُمَّةٌ مُّقْتَصِدَةٌ ۗ وَكَثِيْرٌ مِّنْهُمْ سَاۤءَ مَا يَعْمَلُوْنَ ࣖ
wa lau annahum aqāmut-taurāta wal-injīla wa mā unzila ilaihim mir rabbihim la'akalū min fauqihim wa min taḥti arjulihim, minhum ummatum muqtaṣidah(tun), wa kaṡīrum minhum sā'a mā ya‘malūn(a).
തങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവിങ്കൽ നിന്ന് അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ട തൗറാത്തും, ഇൻജീലും, (ഖുർആനും) അവർ യഥാർത്ഥമായി പാലിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ, അവരുടെ മുകൾഭാഗത്തുനിന്നും, അവരുടെ കാലുകൾക്ക് ചുവട്ടിൽ നിന്നും അവർക്ക് ഭക്ഷണം ലഭിക്കുമായിരുന്നു. അവരിൽ സത്യസന്ധരും, അനുസരണയുള്ളവരുമായ ഒരു കൂട്ടം ആളുകളുണ്ടായിരുന്നു. അവരിൽ പലരും തങ്ങളുടെ പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ വളരെ മോശക്കാരാണ്.
قُلْ يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لَسْتُمْ عَلٰى شَيْءٍ حَتّٰى تُقِيْمُوا التَّوْرٰىةَ وَالْاِنْجِيْلَ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكُمْ مِّنْ رَّبِّكُمْ ۗوَلَيَزِيْدَنَّ كَثِيْرًا مِّنْهُمْ مَّآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَ طُغْيَانًا وَّكُفْرًاۚ فَلَا تَأْسَ عَلَى الْقَوْمِ الْكٰفِرِيْنَ
qul yā ahlal-kitābi lastum ‘alā syai'in ḥattā tuqīmut-taurāta wal-injīla wa mā unzila ilaikum mir rabbikum, wa layazīdanna kaṡīram minhum mā unzila ilaika mir rabbika ṭugyānaw wa kufrā(n), falā ta'sa ‘alal-qaumil-kāfirīn(a).
(മുഹമ്മദ് നബി) പറയുക: "വേദക്കാരേ, നിങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവ് അവതരിപ്പിച്ച തൗറാത്തിന്റെയും ഇൻജീലിന്റെയും (ഖുർആനിന്റെയും) അധ്യാപനങ്ങൾ നിങ്ങൾ മുറുകെ പിടിക്കുന്നതുവരെ നിങ്ങൾ ഒരു തരത്തിലും മതനിഷ്ഠയുള്ളവരായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നില്ല." നിങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവ് നിങ്ങൾക്ക് അവതരിപ്പിച്ച സന്ദേശം അവരിൽ പലരെയും കൂടുതൽ ധിക്കാരികളും ധിക്കാരികളുമാക്കും. അതിനാൽ സത്യനിഷേധികളെക്കുറിച്ച് നിങ്ങൾ നിരാശപ്പെടരുത്.
وَلَوْ كَانُوْا يُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَالنَّبِيِّ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْهِ مَا اتَّخَذُوْهُمْ اَوْلِيَاۤءَ وَلٰكِنَّ كَثِيْرًا مِّنْهُمْ فٰسِقُوْنَ
wa lau kānū yu'minūna billāhi wan-nabiyyi wa mā unzila ilaihi mattakhażūhum auliyā'a wa lākinna kaṡīram minhum fāsiqūn(a).
അവർ അല്ലാഹുവിലും പ്രവാചകനിലും അദ്ദേഹത്തിന് അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടതിലും വിശ്വസിച്ചിരുന്നുവെങ്കിൽ, ബഹുദൈവാരാധകരെ അവർ ഉറ്റമിത്രങ്ങളായി സ്വീകരിക്കുമായിരുന്നില്ല. എന്നാൽ അവരിൽ അധികപേരും ദുഷ്ടന്മാരാണ്.
وَاِذَا سَمِعُوْا مَآ اُنْزِلَ اِلَى الرَّسُوْلِ تَرٰٓى اَعْيُنَهُمْ تَفِيْضُ مِنَ الدَّمْعِ مِمَّا عَرَفُوْا مِنَ الْحَقِّۚ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَآ اٰمَنَّا فَاكْتُبْنَا مَعَ الشّٰهِدِيْنَ
wa iżā sami‘ū mā unzila ilar-rasūli tarā a‘yunahum tafīḍu minad-dam‘i mimmā ‘arafū minal-ḥaqq(i), yaqūlūna rabbanā āmannā faktubnā ma‘asy-syāhidīn(a).
റസൂലിന് (മുഹമ്മദിന്) അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ട വചനങ്ങൾ അവർ കേട്ടപ്പോൾ, അവർക്ക് (സ്വന്തം ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ നിന്ന്) അറിയാവുന്ന സത്യം നിമിത്തം അവരുടെ കണ്ണുകൾ കണ്ണുനീർ ഒഴുകുന്നത് നീ കാണുകയുണ്ടായി. അവർ പറഞ്ഞു: "നാഥാ, ഞങ്ങൾ വിശ്വസിച്ചിരിക്കുന്നു. അതിനാൽ (ഖുർആനിന്റെയും മുഹമ്മദിന്റെ പ്രവാചകത്വത്തിന്റെയും) സത്യത്തിന് സാക്ഷ്യം വഹിക്കുന്നവരുടെ കൂട്ടത്തിൽ ഞങ്ങളെയും നീ രേഖപ്പെടുത്തേണമേ."
قُلْ اَيُّ شَيْءٍ اَكْبَرُ شَهَادَةً ۗ قُلِ اللّٰهُ ۗشَهِيْدٌۢ بَيْنِيْ وَبَيْنَكُمْ ۗوَاُوْحِيَ اِلَيَّ هٰذَا الْقُرْاٰنُ لِاُنْذِرَكُمْ بِهٖ وَمَنْۢ بَلَغَ ۗ اَىِٕنَّكُمْ لَتَشْهَدُوْنَ اَنَّ مَعَ اللّٰهِ اٰلِهَةً اُخْرٰىۗ قُلْ لَّآ اَشْهَدُ ۚ قُلْ اِنَّمَا هُوَ اِلٰهٌ وَّاحِدٌ وَّاِنَّنِيْ بَرِيْۤءٌ مِّمَّا تُشْرِكُوْنَ
qul ayyu syai'in akbaru syahādah(tan), qulillāhu syahīdum bainī wa bainakum, wa ūḥiya ilayya hāżal-qur'ānu li'unżirakum bihī wa man balag(a), a'innakum latasyhadūna anna ma‘allāhi ālihatan ukhrā, qul lā asyhad(u), qul innamā huwa ilāhuw wāḥiduw wa innanī barī'um mimmā tusyrikūn(a).
(മുഹമ്മദ് നബിയോട്) ചോദിക്കുക, "ആരുടെ സാക്ഷ്യമാണ് ഏറ്റവും ശക്തമായത്?" പറയുക, "അല്ലാഹു, അവൻ എനിക്കും നിങ്ങൾക്കും ഇടയിൽ സാക്ഷിയാണ്. ഈ ഖുർആൻ എനിക്ക് അവതരിച്ചത് നിങ്ങൾക്കും (അദ്ദേഹത്തിലേക്ക്) വരുന്നവർക്കും ഒരു മുന്നറിയിപ്പ് നൽകാനാണ്. അല്ലാഹുവോടൊപ്പം മറ്റ് ദൈവങ്ങളുണ്ടെന്ന് നിങ്ങൾക്ക് യഥാർത്ഥത്തിൽ സാക്ഷ്യം വഹിക്കാൻ കഴിയുമോ?" പറയുക, "എനിക്ക് സാക്ഷ്യം വഹിക്കാൻ കഴിയില്ല." പറയുക, "തീർച്ചയായും, അവൻ മാത്രമാണ് സർവ്വശക്തനായ ദൈവം, നിങ്ങൾ (അല്ലാഹുവിനോട്) പങ്കുചേർക്കുന്നതിൽ നിന്ന് ഞാൻ സ്വതന്ത്രനാണ്."
اَلَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ يَعْرِفُوْنَهٗ كَمَا يَعْرِفُوْنَ اَبْنَاۤءَهُمْۘ اَلَّذِيْنَ خَسِرُوْٓا اَنْفُسَهُمْ فَهُمْ لَا يُؤْمِنُوْنَ ࣖ
al-lażīna ātaināhumul-kitāba ya‘rifūnahū kamā ya‘rifūna abnā'ahum, al-lażīna khasirū anfusahum fahum lā yu'minūn(a).
നാം വേദഗ്രന്ഥം നൽകിയിട്ടുള്ളവർ, സ്വന്തം മക്കളെ അറിയുന്നത് പോലെ അദ്ദേഹത്തെ (മുഹമ്മദിനെ) അറിയുന്നു. സ്വന്തത്തിന് തന്നെ ദ്രോഹം വരുത്തുന്നവർ (അല്ലാഹുവിൽ) വിശ്വസിക്കുന്നില്ല.
اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ هَدَى اللّٰهُ فَبِهُدٰىهُمُ اقْتَدِهْۗ قُلْ لَّآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ اَجْرًاۗ اِنْ هُوَ اِلَّا ذِكْرٰى لِلْعٰلَمِيْنَ ࣖ
ulā'ikal-lażīna hadallāhu fa bihudāūhumuqtadih, qul lā as'alukum ‘alaihi ajrā(n), in huwa illā żikrā lil-‘ālamīn(a).
അല്ലാഹു അവരെയാണ് (പ്രവാചകന്മാരെ) നേർവഴിയിലാക്കിയിരിക്കുന്നത്, അതിനാൽ അവരുടെ മാർഗനിർദേശം നിങ്ങൾ പിന്തുടരുക. (മുഹമ്മദ് നബി) പറയുക: "(ഖുർആൻ) എത്തിച്ചുകൊടുക്കുന്നതിന് ഞാൻ നിങ്ങളോട് ഒന്നും ആവശ്യപ്പെടുന്നില്ല." ഖുർആൻ ലോകമെമ്പാടുമുള്ള (എല്ലാ ആളുകൾക്കും) ഒരു താക്കീത് മാത്രമാകുന്നു.
اَفَغَيْرَ اللّٰهِ اَبْتَغِيْ حَكَمًا وَّهُوَ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ اِلَيْكُمُ الْكِتٰبَ مُفَصَّلًا ۗوَالَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ يَعْلَمُوْنَ اَنَّهٗ مُنَزَّلٌ مِّنْ رَّبِّكَ بِالْحَقِّ فَلَا تَكُوْنَنَّ مِنَ الْمُمْتَرِيْنَ
afagairallāhi abtagī ḥakamaw wa huwal-lażī anzala ilaikumul-kitāba mufaṣṣalā(n), wal-lażīna ātaināhumul-kitāba ya‘lamūna annahū munazzalum mir rabbika bil-ḥaqqi falā takunanna minal-mumtarīn(a).
അല്ലാഹു അല്ലാത്തവരെ വിധികർത്താവായി ഞാൻ അന്വേഷിക്കണോ? അവനാണല്ലോ നിങ്ങൾക്ക് വേദഗ്രന്ഥം (ഖുർആൻ) വിശദമായി അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്? നാം വേദഗ്രന്ഥം നൽകിയിട്ടുള്ളവർക്ക് നന്നായി അറിയാം, ഇത് നിങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവിങ്കൽ നിന്ന് സത്യവുമായി അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടതാണെന്ന്. അതിനാൽ നീ സംശയാലുക്കളിൽ പെട്ടുപോകരുത്.
قُلْ يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اِنِّيْ رَسُوْلُ اللّٰهِ اِلَيْكُمْ جَمِيْعًا ۨالَّذِيْ لَهٗ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۚ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ يُحْيٖ وَيُمِيْتُۖ فَاٰمِنُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهِ النَّبِيِّ الْاُمِّيِّ الَّذِيْ يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَكَلِمٰتِهٖ وَاتَّبِعُوْهُ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُوْنَ
qul yā ayyuhan-nāsu innī rasūlullāhi ilaikum jamī‘anil-lażī lahū mulkus-samāwāti wal-arḍ(i), lā ilāha illā huwa yuḥyī wa yumīt(u), fa āminū billāhi wa rasūlihin-nabiyyil-ummiyyil-lażī yu'minu billāhi wa kalimatihī wattabi‘ūhu la‘allakum tahtadūn(a).
(മുഹമ്മദ് നബിയോട്) പറയുക: "ഹേ ജനങ്ങളേ, തീർച്ചയായും ഞാൻ നിങ്ങൾക്കായി നിയോഗിക്കപ്പെട്ട അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതനാകുന്നു. ആകാശങ്ങളുടെയും ഭൂമിയുടെയും ആധിപത്യം അവന്നുള്ളതാണ്. ജീവിപ്പിക്കുകയും മരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവനല്ലാതെ ആരാധനയ്ക്ക് അർഹതയുള്ള ഒരു ദൈവവുമില്ല. അതിനാൽ നിങ്ങൾ അല്ലാഹുവിലും അവന്റെ ദൂതനിലും വിശ്വസിക്കുക. അല്ലാഹുവിലും അവന്റെ വചനങ്ങളിലും വിശ്വസിക്കുന്ന പ്രവാചകനിലും വിശ്വസിക്കുക. നിങ്ങൾ നേർവഴി പ്രാപിക്കാൻ വേണ്ടി നിങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തെ പിന്തുടരുക."
قُلْ يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اِنْ كُنْتُمْ فِيْ شَكٍّ مِّنْ دِيْنِيْ فَلَآ اَعْبُدُ الَّذِيْنَ تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَلٰكِنْ اَعْبُدُ اللّٰهَ الَّذِيْ يَتَوَفّٰىكُمْ ۖ وَاُمِرْتُ اَنْ اَكُوْنَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَۙ
qul yā ayyuhan nāsu in kuntum fī syakkim min dīnī falā a‘budul-lażīna ta‘budūna min dūnillāhi wa lākin a‘budullāhal-lażī yatawaffākum, wa umirtu an akūna minal-mu'minīn(a).
(നബിയേ,) പറയുക: മനുഷ്യരേ, എന്റെ മതത്തെ സംബന്ധിച്ച് നിങ്ങൾക്ക് ഇപ്പോഴും സംശയമുണ്ടെങ്കിൽ (അറിയുക): അല്ലാഹുവിന് പുറമെ നിങ്ങൾ ആരാധിക്കുന്നവയെ ഞാൻ ആരാധിക്കുകയില്ല. പക്ഷെ, നിങ്ങളെ മരിപ്പിക്കുന്നവനായ അല്ലാഹുവിനെ ഞാൻ ആരാധിക്കുന്നു. സത്യവിശ്വാസികളുടെ കൂട്ടത്തിലായിരിക്കാനാണ് ഞാൻ കൽപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്.
قُلْ يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاۤءَكُمُ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّكُمْ ۚفَمَنِ اهْتَدٰى فَاِنَّمَا يَهْتَدِيْ لِنَفْسِهٖ ۚوَمَنْ ضَلَّ فَاِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيْهَا ۚوَمَآ اَنَا۠ عَلَيْكُمْ بِوَكِيْلٍۗ
qul yā ayyuhan-nāsu qad jā'akumul-ḥaqqu mir rabbikum, fa manihtadā fa innamā yahtadī linafsih(ī), wa man ḍalla fa innamā yaḍillu ‘alaihā, wa mā ana ‘alaikum biwakīl(in).
(നബിയേ,) പറയുക: നിങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവിങ്കൽ നിന്ന് സത്യം (ഖുർആൻ) നിങ്ങൾക്ക് വന്നുകിട്ടിയിരിക്കുന്നു. ആകയാൽ വല്ലവനും സൻമാർഗം സ്വീകരിക്കുന്ന പക്ഷം അത് അവന് തന്നെ ഗുണകരമാകുന്നു. വല്ലവനും വഴിതെറ്റിപ്പോയാൽ അവന്റെ ദുർമാർഗം അവന് തന്നെ ദോഷം വരുത്തിവെക്കുന്നു. ഞാൻ നിങ്ങളുടെ കാവൽക്കാരനല്ല.
وَالَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ يَفْرَحُوْنَ بِمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ وَمِنَ الْاَحْزَابِ مَنْ يُّنْكِرُ بَعْضَهٗ ۗ قُلْ اِنَّمَآ اُمِرْتُ اَنْ اَعْبُدَ اللّٰهَ وَلَآ اُشْرِكَ بِهٖ ۗاِلَيْهِ اَدْعُوْا وَاِلَيْهِ مَاٰبِ
wal-lażīna ātaināhumul-kitāba yafraḥūna bimā unzila ilaika wa minal-aḥzābi may yunkiru ba‘ḍah(ū), qul innamā umirtu an a‘budallāha wa lā usyrika bih(ī), ilaihi ad‘ū wa ilaihi ma'āb(i).
(നബിയേ,) നാം വേദഗ്രന്ഥം നൽകിയിട്ടുള്ളവർ നിനക്ക് അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടതിൽ സന്തോഷിക്കുന്നു. ചിലരുണ്ട് (യഹൂദരും ക്രിസ്ത്യാനികളും) അതിൽ ചിലത് നിഷേധിക്കുന്നവർ. പറയുക: അല്ലാഹുവിനെ ആരാധിക്കാനും അവനോട് യാതൊന്നിനെയും പങ്കുചേർക്കരുതെന്നും മാത്രമാണ് ഞാൻ കൽപിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത്. അവനിലേക്ക് ഞാൻ ക്ഷണിക്കുകയും അവനിലേക്ക് ഞാൻ മടങ്ങുകയും ചെയ്യുന്നു.
وَمَآ اَنْزَلْنَا عَلَيْكَ الْكِتٰبَ اِلَّا لِتُبَيِّنَ لَهُمُ الَّذِى اخْتَلَفُوْا فِيْهِۙ وَهُدًى وَّرَحْمَةً لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ
wa mā anzalnā ‘alaikal-kitāba illā litubayyina lahumul-lażikhtalafū fīh(i), wa hudaw wa raḥmatal liqaumiy yu'minūn(a).
(മുഹമ്മദ് നബിയേ,) നിനക്ക് നാം ഈ വേദഗ്രന്ഥം അവതരിപ്പിച്ചു തന്നത്, അവർ ഏതൊരു കാര്യത്തിൽ ഭിന്നത പുലർത്തുന്നുവോ, അതവർക്ക് വ്യക്തമാക്കികൊടുക്കാൻ വേണ്ടിയും, സത്യവിശ്വാസികൾക്ക് മാർഗദർശനവും കാരുണ്യവുമായിരിക്കാൻ വേണ്ടിയുമല്ല.
وَمَآ اَرْسَلْنٰكَ اِلَّا رَحْمَةً لِّلْعٰلَمِيْنَ
wa mā arsalnāka illā raḥmatal lil-‘ālamīn(a).
(മുഹമ്മദ് നബിയെ) ലോകർക്ക് കാരുണ്യമായിക്കൊണ്ടല്ലാതെ നാം താങ്കളെ അയച്ചിട്ടില്ല.
قُلْ يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اِنَّمَآ اَنَا۠ لَكُمْ نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ ۚ
qul yā ayyuhan-nāsu innamā ana lakum nażīrum mubīn(un).
(നബിയേ,) പറയുക: "ജനങ്ങളേ, തീർച്ചയായും ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് വ്യക്തമായ ഒരു താക്കീതുകാരനാകുന്നു."
تَبٰرَكَ الَّذِيْ نَزَّلَ الْفُرْقَانَ عَلٰى عَبْدِهٖ لِيَكُوْنَ لِلْعٰلَمِيْنَ نَذِيْرًا ۙ
tabārakal-lażī nazzalal-furqāna ‘alā ‘abdihī liyakūna lil-‘ālamīna nażīrā(n).
തന്റെ ദാസനായ മുഹമ്മദിന് (മുഹമ്മദ് നബിക്ക്) ഫുർഖാൻ (ഖുർആൻ) അവതരിപ്പിച്ച അല്ലാഹു എത്ര പരിശുദ്ധൻ! മുഴുവൻ പ്രകൃതിക്കും (ജിന്നുകൾക്കും മനുഷ്യർക്കും) ഒരു മുന്നറിയിപ്പായിരിക്കാൻ വേണ്ടിയാണിത്.
وَلَوْ شِئْنَا لَبَعَثْنَا فِيْ كُلِّ قَرْيَةٍ نَّذِيْرًا ۖ
wa lau syi'nā laba‘aṡnā fī kulli qaryatin nażīrā(n).
നാം ഉദ്ദേശിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ എല്ലാ നാട്ടിലും ഓരോ താക്കീതുകാരനെ നാം നിയോഗിക്കുമായിരുന്നു.
وَمَآ اَرْسَلْنٰكَ اِلَّا كَاۤفَّةً لِّلنَّاسِ بَشِيْرًا وَّنَذِيْرًا وَّلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُوْنَ
wa mā arsalnāka illā kāffatal lin-nāsi basyīraw wa nażīraw wa lākinna akṡaran-nāsi lā ya‘lamūn(a).
(മുഹമ്മദ് നബിയെ) നാം മനുഷ്യർക്കാകമാനം സന്തോഷവാർത്ത അറിയിക്കുന്നവനും താക്കീത് നൽകുന്നവനുമായിട്ടല്ലാതെ അയച്ചിട്ടില്ല. പക്ഷേ, അധികമാളുകളും (അത്) അറിയുന്നില്ല.
اِنَّآ اَنْزَلْنَا عَلَيْكَ الْكِتٰبَ لِلنَّاسِ بِالْحَقِّۚ فَمَنِ اهْتَدٰى فَلِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ ضَلَّ فَاِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيْهَا ۚوَمَآ اَنْتَ عَلَيْهِمْ بِوَكِيْلٍ ࣖ
innā anzalnā ‘alaikal-kitāba lin-nāsi bil-ḥaqq(i), fa manihtadā fa linafsih(ī), wa man ḍalla fa innamā yaḍillu ‘alaihā, wa mā anta ‘alaihim biwakīl(in).
തീർച്ചയായും, മനുഷ്യർക്ക് സത്യം വെളിപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടാണ് നാം നിങ്ങൾക്ക് വേദഗ്രന്ഥം (ഖുർആൻ) അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്. ആരെങ്കിലും സന്മാർഗം സ്വീകരിക്കുകയാണെങ്കിൽ, അത് അവന് തന്നെയാണ്, ആരെങ്കിലും വഴിതെറ്റിയാൽ, തീർച്ചയായും വഴികേടിന്റെ ദോഷവും അവന് തന്നെയാണ്, നീ അവരുടെ ഉത്തരവാദിത്തമല്ല.
وَاِذْ قَالَ عِيْسَى ابْنُ مَرْيَمَ يٰبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اِنِّيْ رَسُوْلُ اللّٰهِ اِلَيْكُمْ مُّصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيَّ مِنَ التَّوْرٰىةِ وَمُبَشِّرًاۢ بِرَسُوْلٍ يَّأْتِيْ مِنْۢ بَعْدِى اسْمُهٗٓ اَحْمَدُۗ فَلَمَّا جَاۤءَهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ قَالُوْا هٰذَا سِحْرٌ مُّبِيْنٌ
wa iż qāla ‘īsabnu maryama yā banī isrā'īla innī rasūlullāhi ilaikum muṣaddiqal limā baina yadayya minat-taurāti wa mubasysyiram birasūliy ya'tī mim ba‘dismuhū aḥmad(u), falammā jā'ahum bil-bayyināti qālū hāżā siḥrum mubīn(un).
മർയമിന്റെ മകൻ ഈസാ പറഞ്ഞ സന്ദർഭവും (ഓർക്കുക). ഇസ്രായീൽ സന്തതികളേ, എനിക്ക് മുമ്പുള്ള വേദഗ്രന്ഥമായ തൗറാത്തിനെ സത്യപ്പെടുത്തുന്നവനും, എനിക്ക് ശേഷം വരുന്ന അഹ്മദ് എന്നു പേരുള്ള ഒരു ദൂതനെക്കുറിച്ചുള്ള സന്തോഷവാർത്ത അറിയിക്കുന്നവനുമായ അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതനാണ് ഞാൻ. എന്നാൽ വ്യക്തമായ തെളിവുകളുമായി അവരുടെ അടുത്ത് ദൂതൻ വന്നപ്പോൾ അവർ പറഞ്ഞു: ഇത് യഥാർത്ഥ മായാജാലമാണ്.
هُوَ الَّذِيْٓ اَرْسَلَ رَسُوْلَهٗ بِالْهُدٰى وَدِيْنِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهٗ عَلَى الدِّيْنِ كُلِّهٖۙ وَلَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُوْنَ ࣖ
wa huwal-lażī arsala rasūlahū bil-hudā wa dīnil-ḥaqqi liyuẓhirahū ‘alad-dīni kullih(ī), wa lau karihal-musyrikūn(a).
ബഹുദൈവാരാധകർക്ക് അത് അനിഷ്ടകരമായാലും, എല്ലാ മതങ്ങളെയും കീഴടക്കി അതിനെ വിജയിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടി, സൻമാർഗവും സത്യമതവുമായി തന്റെ ദൂതനെ അയച്ചവനാകുന്നു അവൻ.
وَّاٰخَرِيْنَ مِنْهُمْ لَمَّا يَلْحَقُوْا بِهِمْۗ وَهُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُۙ
wa ākharīna minhum lammā yalḥaqū bihim, wa huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).
അവരുമായി സമ്പർക്കം വന്നിട്ടില്ലാത്ത മറ്റു ചിലർക്കും (അവകാശപ്പെട്ടതാണ്.) അവൻ പ്രതാപിയും യുക്തിമാനുമാകുന്നു.
وَمَا هُوَ اِلَّا ذِكْرٌ لِّلْعٰلَمِيْنَ ࣖ
wa mā huwa illā żikrul lil-‘ālamīn(a).
എന്നാൽ (ഖുർആൻ) മുഴുവൻ പ്രകൃതിക്കുമുള്ള ഒരു താക്കീതല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമല്ല.
اِنْ هُوَ اِلَّا ذِكْرٌ لِّلْعٰلَمِيْنَۙ
in huwa illā żikrul lil-‘ālamīn(a).
(ഖുർആൻ) മുഴുവൻ പ്രകൃതിക്കുമുള്ള ഒരു താക്കീതല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമല്ല.
لَمْ يَكُنِ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ وَالْمُشْرِكِيْنَ مُنْفَكِّيْنَ حَتّٰى تَأْتِيَهُمُ الْبَيِّنَةُۙ
lam yakunil-lażīna kafarū min ahlil-kitābi wal-musyrikīna munfakkīna ḥattā ta'tiyahumul-bayyinah(tu).
വേദക്കാരിലും ബഹുദൈവാരാധകരിലും പെട്ട സത്യനിഷേധികൾ വ്യക്തമായ തെളിവ് തങ്ങൾക്ക് കിട്ടുന്നത് വരെ (തങ്ങളുടെ മതം) ഉപേക്ഷിക്കുകയില്ല.
وَمَا تَفَرَّقَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ اِلَّا مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَتْهُمُ الْبَيِّنَةُ ۗ
wa mā tafarraqal-lażīna ūtul-kitāba illā mim ba‘di mā jā'athumul-bayyinah(tu).
വേദക്കാർ ഭിന്നിച്ചത് വ്യക്തമായ തെളിവ് അവർക്ക് കിട്ടുന്നത് വരെ മാത്രമാണ്.
اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ وَالْمُشْرِكِيْنَ فِيْ نَارِ جَهَنَّمَ خٰلِدِيْنَ فِيْهَاۗ اُولٰۤىِٕكَ هُمْ شَرُّ الْبَرِيَّةِۗ
innal-lażīna kafarū min ahlil-kitābi wal-musyrikīna fī nāri jahannama khālidīna fīhā, ulā'ika hum syarrul-bariyyah(ti).
തീർച്ചയായും വേദക്കാരിലും ബഹുദൈവാരാധകരിലും പെട്ട സത്യനിഷേധികൾ നരകത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നതാണ്; അവർ അതിൽ നിത്യവാസികളായിരിക്കും. അവർ സൃഷ്ടികളെപ്പോലെ ദുഷ്ടന്മാരാണ്.