اِقْتَرَبَ لِلنَّاسِ حِسَابُهُمْ وَهُمْ فِيْ غَفْلَةٍ مُّعْرِضُوْنَ ۚ

iqtaraba lin-nāsi ḥisābuhum wa hum fī gaflatim mu‘riḍūn(a).

മനുഷ്യർ തങ്ങളുടെ കർമ്മങ്ങളുടെ കണക്കെടുപ്പിലേക്ക് അടുത്തിരിക്കുന്നു. അവർ (ഇഹലോകത്തെ) അവഗണിക്കുകയും (പരലോകത്തിൽ നിന്ന്) തിരിഞ്ഞുകളയുകയും ചെയ്യുന്നു.

مَا يَأْتِيْهِمْ مِّنْ ذِكْرٍ مِّنْ رَّبِّهِمْ مُّحْدَثٍ اِلَّا اسْتَمَعُوْهُ وَهُمْ يَلْعَبُوْنَ ۙ

mā ya'tīhim min żikrim mir rabbihim muḥdaṡin illastama‘ūhu wa hum yal‘abūn(a).

അല്ലാഹുവിൽ നിന്ന് പുതിയൊരു വചനം അവർക്ക് അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുമ്പോഴെല്ലാം, കളിച്ചു കളിച്ചുകൊണ്ട് അവരത് കേട്ട് മടങ്ങുന്നു.

لَاهِيَةً قُلُوْبُهُمْۗ وَاَسَرُّوا النَّجْوَىۖ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْاۖ هَلْ هٰذَآ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُكُمْۚ اَفَتَأْتُوْنَ السِّحْرَ وَاَنْتُمْ تُبْصِرُوْنَ

lāhiyatan qulūbuhum, wa asarrun-najwal-lażīna ẓalamū, hal hāżā illā basyarum miṡlukum, afa ta'tūnas-siḥra wa antum tubṣirūn(a).

അവരുടെ ഹൃദയങ്ങൾ അശ്രദ്ധയിലാണ്. അക്രമികൾ തങ്ങളുടെ സംഭാഷണം രഹസ്യമായി രഹസ്യമാക്കി വയ്ക്കുന്നു: "ഇവൻ (മുഹമ്മദ്) നിങ്ങളെപ്പോലെയുള്ള ഒരു മനുഷ്യൻ മാത്രമാകുന്നു. നിങ്ങൾ അതിന് സാക്ഷ്യം വഹിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ, നിങ്ങൾ ആ മായാജാലം സ്വീകരിച്ചുവോ?"

قٰلَ رَبِّيْ يَعْلَمُ الْقَوْلَ فِى السَّمَاۤءِ وَالْاَرْضِۖ وَهُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

qāla rabbī ya‘lamul-qaula fis-samā'i wal-arḍ(i), wa huwas-samī‘ul-‘alīm(u).

അദ്ദേഹം (മുഹമ്മദ് നബി) പറഞ്ഞു: എന്റെ രക്ഷിതാവ് ആകാശത്തും ഭൂമിയിലുമുള്ളതെല്ലാം അറിയുന്നു. അവൻ എല്ലാം കേൾക്കുന്നവനും അറിയുന്നവനുമാണ്.

بَلْ قَالُوْٓا اَضْغَاثُ اَحْلَامٍۢ بَلِ افْتَرٰىهُ بَلْ هُوَ شَاعِرٌۚ فَلْيَأْتِنَا بِاٰيَةٍ كَمَآ اُرْسِلَ الْاَوَّلُوْنَ

bal qālū aḍgāṡu aḥlāmim baliftarāhu bal huwa syā‘ir(un), falya'tinā bi'āyatin kamā ursilal-awwalūn(a).

അവർ പറഞ്ഞു, "(ഖുർആൻ) കലങ്ങിയ സ്വപ്നങ്ങളുടെ ഫലമാണ്, അല്ലെങ്കിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ (മുഹമ്മദിന്റെ) കെട്ടിച്ചമച്ചതിന്റെ ഫലമാണ്, അല്ലെങ്കിൽ അദ്ദേഹം വെറും ഒരു കവിയാണെങ്കിൽ പോലും, മുമ്പ് അയക്കപ്പെട്ട അപ്പോസ്തലന്മാരുടെ കാര്യത്തിലെന്നപോലെ ഒരു ദൃഷ്ടാന്തം (തെളിവ്) അവൻ നമുക്ക് കൊണ്ടുവന്നു തരട്ടെ."

مَآ اٰمَنَتْ قَبْلَهُمْ مِّنْ قَرْيَةٍ اَهْلَكْنٰهَاۚ اَفَهُمْ يُؤْمِنُوْنَ

mā āmanat qablahum min qaryatin ahlaknāhā, afahum yu'minūn(a).

അവർക്ക് മുമ്പ് നാം നശിപ്പിച്ച ഒരു നാട്ടിൽ താമസിച്ചിരുന്നവരും (അവർ വിശ്വസിക്കുകയുണ്ടായില്ല.) (നാം തെളിവ് നൽകിയിട്ടും). അവർ വിശ്വസിക്കുമോ?

وَمَآ اَرْسَلْنَا قَبْلَكَ اِلَّا رِجَالًا نُّوْحِيْٓ اِلَيْهِمْ فَسْـَٔلُوْٓا اَهْلَ الذِّكْرِ اِنْ كُنْتُمْ لَا تَعْلَمُوْنَ

wa mā arsalnā qablaka illā rijālan nūḥī ilaihim fas'alū ahlaż-żikri in kuntum lā ta‘lamūn(a).

നിനക്ക് മുമ്പ് നാം ദൂതൻമാരെ അയച്ചിട്ടില്ല. ചില പുരുഷൻമാർക്ക് നാം ദിവ്യസന്ദേശം നൽകിയിട്ടുണ്ട്. അതിനാൽ, നിങ്ങൾക്കറിയില്ലെങ്കിൽ അറിവുള്ളവരോട് ചോദിച്ചു നോക്കുക.

وَمَا جَعَلْنٰهُمْ جَسَدًا لَّا يَأْكُلُوْنَ الطَّعَامَ وَمَا كَانُوْا خٰلِدِيْنَ

wa mā ja‘alnāhum jasadal lā ya'kulūnaṭ-ṭa‘āma wa mā kānū khālidīn(a).

അവരെ (ദൂതൻമാരെ) ഭക്ഷണം കഴിക്കാത്തവരും, നിത്യജീവികളുമല്ലാത്തവരുമായ ഒരു ശരീരമാക്കിയിട്ടില്ല.

ثُمَّ صَدَقْنٰهُمُ الْوَعْدَ فَاَنْجَيْنٰهُمْ وَمَنْ نَّشَاۤءُ وَاَهْلَكْنَا الْمُسْرِفِيْنَ

Ṡumma ṣadaqnāhumul-wa‘da fa anjaināhum wa man nasyā'u wa ahlaknal-musrifīn(a).

അനന്തരം നാം അവരോടുള്ള വാഗ്ദാനം പാലിച്ചു. അങ്ങനെ അവരെയും നാം ഉദ്ദേശിക്കുന്നവരെയും നാം രക്ഷപ്പെടുത്തി. അതിക്രമകാരികളെ നാം നശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.

لَقَدْ اَنْزَلْنَآ اِلَيْكُمْ كِتٰبًا فِيْهِ ذِكْرُكُمْۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ ࣖ

laqad anzalnā ilaikum kitāban fīhi żikrukum, afalā ta‘qilūn(a).

തീർച്ചയായും നാം നിങ്ങൾക്ക് ഒരു ഗ്രന്ഥം (ഖുർആൻ) അവതരിപ്പിച്ച് തന്നിട്ടുണ്ട്. നിങ്ങൾക്കുള്ള മുന്നറിയിപ്പാണിത്. എന്നിട്ടും നിങ്ങൾ ചിന്തിച്ചു മനസ്സിലാക്കുന്നില്ലേ?

وَكَمْ قَصَمْنَا مِنْ قَرْيَةٍ كَانَتْ ظَالِمَةً وَّاَنْشَأْنَا بَعْدَهَا قَوْمًا اٰخَرِيْنَ

wa kam qaṣamnā min qaryatin kānat ẓālimataw wa ansya'nā ba‘dahā qauman ākharīn(a).

അക്രമികളായ എത്ര നാടുകളെ നാം നശിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്‌. അവർക്ക് ശേഷം നാം വേറെ തലമുറകളെ വളർത്തിയെടുത്തിട്ടുണ്ട്‌.

فَلَمَّآ اَحَسُّوْا بَأْسَنَآ اِذَا هُمْ مِّنْهَا يَرْكُضُوْنَ ۗ

falammā aḥassū ba'sanā iżā hum minhā yarkuḍūn(a).

അങ്ങനെ നമ്മുടെ ശിക്ഷ അവർക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടപ്പോൾ അവരതാ അവിടെ നിന്ന് ഓടിരക്ഷപ്പെട്ടു.

لَا تَرْكُضُوْا وَارْجِعُوْٓا اِلٰى مَآ اُتْرِفْتُمْ فِيْهِ وَمَسٰكِنِكُمْ لَعَلَّكُمْ تُسْـَٔلُوْنَ

lā tarkuḍū warji‘ū ilā mā utriftum fīhi wa masākinikum la‘allakum tus'alūn(a).

തിടുക്കത്തിൽ ഓടരുത്; നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിലെ സുഖഭോഗങ്ങളിലേക്കും നിങ്ങളുടെ (നല്ല) വാസസ്ഥലങ്ങളിലേക്കും മടങ്ങുക, അപ്പോൾ നിങ്ങളോട് ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടും.

قَالُوْا يٰوَيْلَنَآ اِنَّا كُنَّا ظٰلِمِيْنَ

qālū yā wailanā innā kunnā ẓālimīn(a).

അവർ പറഞ്ഞു: "നമ്മൾ എത്ര ദുഷ്ടന്മാരാണ്! നിശ്ചയമായും നാം അക്രമികളായിരിക്കുന്നു."

فَمَا زَالَتْ تِّلْكَ دَعْوٰىهُمْ حَتّٰى جَعَلْنٰهُمْ حَصِيْدًا خٰمِدِيْنَ

famā zālat tilka da‘wāhum ḥattā ja‘alnāhum ḥaṣīdan khāmidīn(a).

അങ്ങനെ അവരെ നാം കൊയ്തെടുത്ത ഒരു വിളപോലെയാക്കിത്തീർക്കുന്നതുവരെ അവരുടെ മുറവിളി തുടർന്നുകൊണ്ടേയിരുന്നു.

وَمَا خَلَقْنَا السَّمَاۤءَ وَالْاَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا لٰعِبِيْنَ

wa mā khalaqnas-samā'a wal-arḍa wa mā bainahumā lā‘ibīn(a).

ആകാശങ്ങളെയും, ഭൂമിയെയും, അവയ്ക്കിടയിലുള്ളതിനെയും നാം കളിയായിക്കൊണ്ട് സൃഷ്ടിച്ചതല്ല.

لَوْ اَرَدْنَآ اَنْ نَّتَّخِذَ لَهْوًا لَّاتَّخَذْنٰهُ مِنْ لَّدُنَّآ ۖاِنْ كُنَّا فٰعِلِيْنَ

lau aradnā an nattakhiża lahwal lattakhażnāhum mil ladunnā, in kunnā fā‘ilīn(a).

(ഭാര്യമാരുടെയും കുട്ടികളുടെയും) ഒരു കളിപ്പാട്ടം നാം സൃഷ്ടിക്കാൻ ഉദ്ദേശിച്ചിരുന്നുവെങ്കിൽ, നമ്മുടെ പക്കൽ നിന്ന് തന്നെ നാമത് സൃഷ്ടിക്കുമായിരുന്നു. നാം അങ്ങനെ ഉദ്ദേശിച്ചിരുന്നുവെങ്കിൽ.

بَلْ نَقْذِفُ بِالْحَقِّ عَلَى الْبَاطِلِ فَيَدْمَغُهٗ فَاِذَا هُوَ زَاهِقٌۗ وَلَكُمُ الْوَيْلُ مِمَّا تَصِفُوْنَ

bal naqżifu bil-ḥaqqi ‘alal-bāṭili fa yadmaguhū fa iżā huwa zāhiq(un), wa lakumul-wailu mimmā taṣifūn(a).

സത്യത്തെ നാം അസത്യത്തിലേക്ക് (സത്യമല്ലാത്തതിലേക്ക്) എറിഞ്ഞു, പിന്നീട് സത്യമായത് അതിനെ നശിപ്പിച്ചു, ഉടനെ അത് (അസത്യം) അപ്രത്യക്ഷമായി. അല്ലാഹുവിന് അർഹമല്ലാത്ത കാര്യങ്ങൾ നിങ്ങൾ അവനോട് പറഞ്ഞതിന്റെ പേരിൽ നിങ്ങൾക്ക് നാശം.

وَلَهٗ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَمَنْ عِنْدَهٗ لَا يَسْتَكْبِرُوْنَ عَنْ عِبَادَتِهٖ وَلَا يَسْتَحْسِرُوْنَ ۚ

wa lahū man fis-samāwāti wal-arḍ(i), wa man ‘indahū lā yastakbirūna ‘an ‘ibādatihī wa lā yastaḥsirūn(a).

അവന്റേതാണ് ആകാശങ്ങളിലും ഭൂമിയിലുമുള്ളവർ. അവന്റെ പക്ഷത്തുള്ളവർ (മലക്കുകൾ) അവനെ ആരാധിക്കുന്നതിൽ അഹങ്കരിക്കുന്നില്ല, ക്ഷീണിക്കുന്നില്ല.

يُسَبِّحُوْنَ الَّيْلَ وَالنَّهَارَ لَا يَفْتُرُوْنَ

yusabbiḥūnal-laila wan-nahāra wa lā yafturūn(a).

അവർ (മലക്കുകൾ) രാവും പകലും നിരന്തരം (അല്ലാഹുവിന്റെ) പരിശുദ്ധിയെ പ്രകീർത്തിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

اَمِ اتَّخَذُوْٓا اٰلِهَةً مِّنَ الْاَرْضِ هُمْ يُنْشِرُوْنَ

amittakhażū ālihatam minal-arḍi hum yunsyirūn(a).

അവർ ഭൂമിയിൽ നിന്ന് (മരിച്ചവരെ) ഉയിർപ്പിക്കാൻ കഴിയുന്ന ദൈവങ്ങളെ സ്വീകരിച്ചിരിക്കുകയാണോ?

لَوْ كَانَ فِيْهِمَآ اٰلِهَةٌ اِلَّا اللّٰهُ لَفَسَدَتَاۚ فَسُبْحٰنَ اللّٰهِ رَبِّ الْعَرْشِ عَمَّا يَصِفُوْنَ

lau kāna fīhimā ālihatun illallāhu lafasadatā, fa subḥānallāhi rabbil-‘arsyi ‘ammā yaṣifūn(a).

(ആകാശത്തും ഭൂമിയിലും) അവർ ഇരുവർക്കും അല്ലാഹു അല്ലാത്ത മറ്റു ദൈവങ്ങളുണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ, അവർ രണ്ടുപേരും നശിച്ചുപോകുമായിരുന്നു. അവർ പറഞ്ഞുണ്ടാക്കുന്നതിൽ നിന്ന് സിംഹാസനത്തിന്റെ ഉടമയായ അല്ലാഹു എത്ര പരിശുദ്ധൻ!

لَا يُسْـَٔلُ عَمَّا يَفْعَلُ وَهُمْ يُسْـَٔلُوْنَ

lā yus'alu ‘ammā yaf‘alu wa hum yus'alūn(a).

അവൻ (അല്ലാഹു) ചെയ്യുന്നതിനെക്കുറിച്ച് അവനോട് ചോദിക്കപ്പെടുകയില്ല, പക്ഷേ അവരോടാണ് ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടുക.

اَمِ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِهٖٓ اٰلِهَةً ۗقُلْ هَاتُوْا بُرْهَانَكُمْۚ هٰذَا ذِكْرُ مَنْ مَّعِيَ وَذِكْرُ مَنْ قَبْلِيْۗ بَلْ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَۙ الْحَقَّ فَهُمْ مُّعْرِضُوْنَ

amittakhażū min dūnihī ālihah(tan), qul hātū burhānakum, hāżā żikru mam ma‘iya wa żikru man qablī, bal akṡaruhum lā ya‘lamūnal-ḥaqqa fahum mu‘riḍūn(a).

അതല്ല, അവർ അവനെക്കൂടാതെ മറ്റു ദൈവങ്ങളെ സ്വീകരിച്ചിരിക്കുകയാണോ? (മുഹമ്മദ് നബിയേ,) പറയുക: "നിങ്ങൾ ന്യായം പറയൂ! ഇത് (ഖുർആൻ) എന്റെ കൂടെയുള്ളവർക്കുള്ള ഒരു താക്കീതാകുന്നു; എന്റെ മുമ്പുള്ളവർക്കുള്ള ഒരു താക്കീതാകുന്നു." എന്നാൽ അവരിൽ അധികപേരും സത്യം (സത്യം) അറിയുന്നില്ല, അതിനാൽ അവർ തിരിഞ്ഞുകളയുന്നു.

وَمَآ اَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رَّسُوْلٍ اِلَّا نُوْحِيْٓ اِلَيْهِ اَنَّهٗ لَآ اِلٰهَ اِلَّآ اَنَا۠ فَاعْبُدُوْنِ

wa mā arsalnā min qablika mir rasūlin illā nūḥī ilaihi annahū lā ilāha illā ana fa‘budūn(i).

ഞാനല്ലാതെ ഒരു ദൈവവുമില്ല. അതിനാൽ എന്നെ നിങ്ങൾ ആരാധിക്കുവിൻ എന്ന് നാം അദ്ദേഹത്തിന് ബോധനം നൽകിക്കൊണ്ടല്ലാതെ, നിനക്ക് മുമ്പ് ഒരു ദൂതനെയും നാം അയച്ചിട്ടില്ല.

وَقَالُوا اتَّخَذَ الرَّحْمٰنُ وَلَدًا سُبْحٰنَهٗ ۗبَلْ عِبَادٌ مُّكْرَمُوْنَ ۙ

wa qāluttakhażar-raḥmānu waladan subḥānah(ū), bal ‘ibādum mukramūn(a).

അവർ പറഞ്ഞു: "പരമകാരുണികനായ ദൈവം (മാലാഖയെ) ഒരു സന്താനത്തെ സൃഷ്ടിച്ചിരിക്കുന്നു." അവൻ എത്ര പരിശുദ്ധൻ! വാസ്തവത്തിൽ അവർ (മാലാഖമാർ) മഹത്വമേറിയ ദാസന്മാരാണ്.

لَا يَسْبِقُوْنَهٗ بِالْقَوْلِ وَهُمْ بِاَمْرِهٖ يَعْمَلُوْنَ

lā yasbiqūnahū bil-qauli wa hum bi'amrihī ya‘malūn(a).

അവർ അവന്റെ മുമ്പാകെ സംസാരിക്കുന്നില്ല, അവന്റെ കല്പനകൾ അവർ നിറവേറ്റുന്നു.

يَعْلَمُ مَا بَيْنَ اَيْدِيْهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلَا يَشْفَعُوْنَۙ اِلَّا لِمَنِ ارْتَضٰى وَهُمْ مِّنْ خَشْيَتِهٖ مُشْفِقُوْنَ

ya‘lamū mā baina aidīhim wa mā khalfahum wa lā yasyfa‘ūna illā limanirtaḍā wa hum min khasy-yatihī musyfiqūn(a).

അവരുടെ മുമ്പിലുള്ളതും പിന്നിലുള്ളതുമായ എല്ലാം അവൻ (അല്ലാഹു) അറിയുന്നു. അല്ലാഹു ഉദ്ദേശിക്കുന്നവർക്കല്ലാതെ അവർ ശുപാർശ ചെയ്യുകയില്ല. അവനെ ഭയപ്പെടുന്നതിനാൽ അവർ എപ്പോഴും സൂക്ഷ്മത പാലിക്കുന്നു.

۞ وَمَنْ يَّقُلْ مِنْهُمْ اِنِّيْٓ اِلٰهٌ مِّنْ دُوْنِهٖ فَذٰلِكَ نَجْزِيْهِ جَهَنَّمَۗ كَذٰلِكَ نَجْزِى الظّٰلِمِيْنَ ࣖ

wa may yaqul minhum innī ilāhun min dūnihī fa żālika najzīhi jahannam(a), każālika najziẓ-ẓālimīn(a).

അവരിൽ ആരെങ്കിലും "അല്ലാഹുവിന് പുറമെയുള്ള ദൈവമാണ് ഞാൻ" എന്ന് പറഞ്ഞാൽ, അവന് നാം നരകം പ്രതിഫലമായി നൽകുന്നതാണ്. അപ്രകാരമാണ് നാം അക്രമികൾക്ക് പ്രതിഫലം നൽകുന്നത്.

اَوَلَمْ يَرَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اَنَّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ كَانَتَا رَتْقًا فَفَتَقْنٰهُمَاۗ وَجَعَلْنَا مِنَ الْمَاۤءِ كُلَّ شَيْءٍ حَيٍّۗ اَفَلَا يُؤْمِنُوْنَ

awalam yaral-lażīna kafarū annas-samāwāti wal-arḍa kānatā ratqan fa fataqnāhumā, wa ja‘alnā minal-mā'i kulla syai'in ḥayy(in), afalā yu'minūn(a).

ആകാശങ്ങളും ഭൂമിയും ഒന്നായിരുന്നുവെന്നും, പിന്നീട് നാം അവയെ വേർപെടുത്തിയെന്നും, വെള്ളത്തിൽ നിന്ന് എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളെയും സൃഷ്ടിച്ചുവെന്നും സത്യനിഷേധികൾ മനസ്സിലാക്കിയിട്ടില്ലേ? (എന്നിട്ടും) അവർ വിശ്വസിക്കുന്നില്ലേ?

وَجَعَلْنَا فِى الْاَرْضِ رَوَاسِيَ اَنْ تَمِيْدَ بِهِمْۖ وَجَعَلْنَا فِيْهَا فِجَاجًا سُبُلًا لَّعَلَّهُمْ يَهْتَدُوْنَ

wa ja‘alnā fil-arḍi rawāsiya an tamīda bihim, wa ja‘anā fīhā fijājan subulal la‘allahum yahtadūn(a).

ഭൂമി അവരെയും കൊണ്ട് ഇളകാതിരിക്കുവാൻ വേണ്ടി അതിൽ നാം ഉറച്ചുനിൽക്കുന്ന പർവ്വതങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കുകയും, അവർ വഴി കണ്ടെത്തേണ്ടതിനായി അതിൽ വിശാലമായ പാതകൾ നാം സ്ഥാപിക്കുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു.

وَجَعَلْنَا السَّمَاۤءَ سَقْفًا مَّحْفُوْظًاۚ وَهُمْ عَنْ اٰيٰتِهَا مُعْرِضُوْنَ

wa ja‘alnas-samā'a saqfam maḥfūẓā(n), wa hum ‘an āyātihā mu‘riḍūn(a).

ആകാശത്തെ നാം സംരക്ഷിതമായ ഒരു മേൽക്കൂരയാക്കിയിരിക്കുന്നു. എന്നിട്ടും അവർ (സൂര്യൻ, ചന്ദ്രൻ, കാറ്റ്, മേഘങ്ങൾ) എന്നിവയെ അവഗണിക്കുന്നു.

وَهُوَ الَّذِيْ خَلَقَ الَّيْلَ وَالنَّهَارَ وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَۗ كُلٌّ فِيْ فَلَكٍ يَّسْبَحُوْنَ

wa huwal-lażī khalaqal-laila wan-nahāra wasy-syamsa wal-qamar(a), kullun fī falakiy yasbaḥūn(a).

അവനത്രെ രാത്രിയെയും പകലിനെയും സൂര്യനെയും ചന്ദ്രനെയും സൃഷ്ടിച്ചത്‌. അവയോരോന്നും ഓരോ ഭ്രമണപഥത്തിൽ സഞ്ചരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

وَمَا جَعَلْنَا لِبَشَرٍ مِّنْ قَبْلِكَ الْخُلْدَۗ اَفَا۟ىِٕنْ مِّتَّ فَهُمُ الْخٰلِدُوْنَ

wa mā ja‘alnā libasyarim min qablikal-khuld(a), afa'im mitta fahumul-khālidūn(a).

(മുഹമ്മദ് നബിക്ക്) മുമ്പ് ഒരു മനുഷ്യന്നും നാം നിത്യജീവൻ നൽകിയിട്ടില്ല. അതിനാൽ നീ മരിച്ചാൽ അവർ അതിജീവിക്കുമോ?

كُلُّ نَفْسٍ ذَاۤىِٕقَةُ الْمَوْتِۗ وَنَبْلُوْكُمْ بِالشَّرِّ وَالْخَيْرِ فِتْنَةً ۗوَاِلَيْنَا تُرْجَعُوْنَ

kullu nafsin żā'iqatul-maut(i), wa nablūkum bisy-syarri wal-khairi fitnah(tan), wa ilainā turja‘ūn(a).

എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളും മരണം ആസ്വദിക്കുക തന്നെ ചെയ്യും. ഒരു പരീക്ഷണം എന്ന നിലയിൽ തിൻമ നൽകിക്കൊണ്ടും നൻമ നൽകിക്കൊണ്ടും നിങ്ങളെ നാം പരീക്ഷിക്കുന്നതാണ്. നമ്മുടെ അടുത്തേക്ക് മാത്രമേ നിങ്ങൾ മടക്കപ്പെടുകയുള്ളൂ.

وَاِذَا رَاٰكَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ يَّتَّخِذُوْنَكَ اِلَّا هُزُوًاۗ اَهٰذَا الَّذِيْ يَذْكُرُ اٰلِهَتَكُمْۚ وَهُمْ بِذِكْرِ الرَّحْمٰنِ هُمْ كٰفِرُوْنَ

wa iżā ra'ākal-lażīna kafarū iy yattakhiżūnaka illā huzuwā(n), ahāżal-lażī yażkuru ālihatakum, wa hum biżikrir-raḥmāni hum kāfirūn(a).

സത്യനിഷേധികൾ നിന്നെ (മുഹമ്മദ് നബിയെ) കാണുമ്പോൾ നിന്നെ ഒരു പരിഹാസപാത്രമാക്കുക മാത്രമാകുന്നു. (അവർ ചോദിച്ചു:) ഇവനാണോ നിങ്ങളുടെ ദൈവങ്ങളെ അധിക്ഷേപിച്ചത്? അവർ പരമകാരുണികനായ അല്ലാഹുവിനെ ഓർക്കുന്നതിനെ നിഷേധിക്കുന്ന ആളുകളാണെങ്കിലും.

خُلِقَ الْاِنْسَانُ مِنْ عَجَلٍۗ سَاُورِيْكُمْ اٰيٰتِيْ فَلَا تَسْتَعْجِلُوْنِ

khuliqal-insānu min ‘ajal(in), sa'urīkum āyātī falā tasta‘jilūn(i).

മനുഷ്യർ ധൃതിയിലാണ് സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടത്. പിന്നീട് ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് എന്റെ ദൃഷ്ടാന്തങ്ങൾ (ശക്തി) കാണിച്ചുതരാം. അതിനാൽ എന്നോട് ധൃതികൂട്ടാൻ ആവശ്യപ്പെടരുത്.

وَيَقُوْلُوْنَ مَتٰى هٰذَا الْوَعْدُ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

wa yaqūlūna matā hāżal-wa‘du in kuntum ṣādiqīn(a).

അവർ ചോദിക്കുന്നു: "നിങ്ങൾ സത്യവാൻമാരാണെങ്കിൽ, ആ വാഗ്ദാനം എപ്പോഴാണ് (പുലരുക?"

لَوْ يَعْلَمُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا حِيْنَ لَا يَكُفُّوْنَ عَنْ وُّجُوْهِهِمُ النَّارَ وَلَا عَنْ ظُهُوْرِهِمْ وَلَا هُمْ يُنْصَرُوْنَ

lau ya‘lamul-lażīna kafarū ḥīna lā yakuffūna ‘aw wujūhihimun nāra wa lā ‘an ẓuhūrihim wa lā hum yunṣarūn(a).

തങ്ങളുടെ മുഖങ്ങളിൽ നിന്നും മുതുകുകളിൽ നിന്നും നരകാഗ്നിയെ തടുക്കാൻ കഴിയാതെ വന്നപ്പോൾ സത്യനിഷേധികൾ അറിഞ്ഞിരുന്നുവെങ്കിൽ അവർക്ക് സഹായം ലഭിച്ചില്ല (തീർച്ചയായും അവർ അത് ധൃതികൂട്ടാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടിരുന്നില്ല).

بَلْ تَأْتِيْهِمْ بَغْتَةً فَتَبْهَتُهُمْ فَلَا يَسْتَطِيْعُوْنَ رَدَّهَا وَلَا هُمْ يُنْظَرُوْنَ

bal ta'tīhim bagtatan fa tabhatuhum falā yastaṭī‘ūna raddahā wa lā hum yunẓarūn(a).

(അന്ത്യദിനം) പെട്ടെന്ന് അത് അവർക്ക് വന്നെത്തും, അപ്പോൾ അവർ പരിഭ്രാന്തരാകും; പിന്നീട് അവർക്ക് അത് നിരസിക്കാൻ കഴിയില്ല, അവർക്ക് ഒരു സാവകാശവും നൽകപ്പെടുന്നില്ല.

وَلَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِّنْ قَبْلِكَ فَحَاقَ بِالَّذِيْنَ سَخِرُوْا مِنْهُمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ ࣖ

wa laqadistuhzi'a birusulim min qablika fa ḥāqa bil-lażīna sakhirū minhum mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

തീർച്ചയായും നിനക്ക് മുമ്പുള്ള ദൂതൻമാരും പരിഹസിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്‌. അപ്പോൾ, തങ്ങൾ പരിഹസിച്ചിരുന്നതിനെ പരിഹസിച്ചിരുന്നവർക്ക് (ശിക്ഷ) വന്നുഭവിച്ചു.

قُلْ مَنْ يَّكْلَؤُكُمْ بِالَّيْلِ وَالنَّهَارِ مِنَ الرَّحْمٰنِۗ بَلْ هُمْ عَنْ ذِكْرِ رَبِّهِمْ مُّعْرِضُوْنَ

qul may yakla'ukum bil-laili wan-nahāri minar-raḥmān(i), bal hum ‘an żikrihim mu‘riḍūn(a).

പറയുക: "പരമകാരുണികനായ അല്ലാഹുവിന്റെ ശിക്ഷയിൽ നിന്ന് രാവും പകലും നിങ്ങളെ ആരാണ് രക്ഷിക്കുക?" എന്നാൽ അവർ തങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവിനെ ഓർക്കാൻ മടിക്കുന്നു.

اَمْ لَهُمْ اٰلِهَةٌ تَمْنَعُهُمْ مِّنْ دُوْنِنَاۗ لَا يَسْتَطِيْعُوْنَ نَصْرَ اَنْفُسِهِمْ وَلَا هُمْ مِّنَّا يُصْحَبُوْنَ

am lahum ālihatun tamna‘uhum min dūninā, lā yastaṭī‘ūna naṣra anfusihim wa lā hum minnā yuṣḥabūn(a).

അതല്ല, നമ്മുടെ ഭാഗത്ത് നിന്ന് അവരെ സംരക്ഷിക്കുന്ന ദൈവങ്ങൾ അവർക്കുണ്ടോ? അവരുടെ ദൈവങ്ങൾക്ക് സ്വയം സഹായം ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല. നമ്മുടെ ശിക്ഷയിൽ നിന്ന് അവർ രക്ഷപ്പെടുകയുമില്ല.

بَلْ مَتَّعْنَا هٰٓؤُلَاۤءِ وَاٰبَاۤءَهُمْ حَتّٰى طَالَ عَلَيْهِمُ الْعُمُرُۗ اَفَلَا يَرَوْنَ اَنَّا نَأْتِى الْاَرْضَ نَنْقُصُهَا مِنْ اَطْرَافِهَاۗ اَفَهُمُ الْغٰلِبُوْنَ

bal matta‘nā hā'ulā'i wa ābā'ahum ḥattā ṭāla ‘alaihimul-‘umur(u), afalā yarauna annā na'til-arḍa nanquṣuhā min aṭrāfihā, afahumul-gālibūn(a).

തീർച്ചയായും അവർക്കും അവരുടെ പിതാക്കൾക്കും നാം ദീർഘകാലം ജീവിക്കുവോളം (ഈ ലോകത്ത്) സുഖസൗകര്യങ്ങൾ നൽകി. (സത്യനിഷേധികളുടെ അധീനതയിലുള്ള) ഒരു നാട്ടിൽ നാം ചെന്ന് അതിന്റെ പരിധി ചുരുക്കുന്നത് അവർ കാണുന്നില്ലേ? അവരാണോ വിജയികൾ?

قُلْ اِنَّمَآ اُنْذِرُكُمْ بِالْوَحْيِۖ وَلَا يَسْمَعُ الصُّمُّ الدُّعَاۤءَ اِذَا مَا يُنْذَرُوْنَ

qul innamā unżirukum bil-waḥy(i), wa lā yasma‘uṣ-ṣummud-du‘ā'a iżā mā yunżarūn(a).

(നബിയേ,) പറയുക: "ദിവ്യ സന്ദേശം അനുസരിച്ച് മാത്രമാണ് ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുന്നത്." പക്ഷേ, മുന്നറിയിപ്പ് നൽകപ്പെടുമ്പോൾ ബധിരർ ആ വിളി കേൾക്കുകയില്ല.

وَلَىِٕنْ مَّسَّتْهُمْ نَفْحَةٌ مِّنْ عَذَابِ رَبِّكَ لَيَقُوْلُنَّ يٰوَيْلَنَآ اِنَّا كُنَّا ظٰلِمِيْنَ

wa la'im massathum nafḥatum min ‘ażābi rabbika layaqūlunna yā wailanā innā kunnā ẓālimīn(a).

നിൻറെ രക്ഷിതാവിങ്കൽ നിന്ന് ഒരു ചെറിയ ശിക്ഷ അവർക്ക് വന്നുഭവിച്ചാൽ പോലും അവർ പറയും: ഞങ്ങളുടെ നാശമേ! തീർച്ചയായും ഞങ്ങൾ അന്യായം ചെയ്യുന്നവരുടെ കൂട്ടത്തിലാകുന്നു.

وَنَضَعُ الْمَوَازِيْنَ الْقِسْطَ لِيَوْمِ الْقِيٰمَةِ فَلَا تُظْلَمُ نَفْسٌ شَيْـًٔاۗ وَاِنْ كَانَ مِثْقَالَ حَبَّةٍ مِّنْ خَرْدَلٍ اَتَيْنَا بِهَاۗ وَكَفٰى بِنَا حٰسِبِيْنَ

wa naḍa‘ul-mawāzīnal-qisṭa liyaumil-qiyāmati falā tuẓlamu nafsun syai'ā(n), wa in kāna miṡqāla ḥabbatim min khardalin atainā bihā, wa kafā binā ḥāsibīn(a).

ഉയിർത്തെഴുന്നേൽപിന്റെ നാളിൽ നാം നീതിപൂർവ്വകമായ തുലാസുകൾ സ്ഥാപിക്കുന്നതാണ്. അങ്ങനെ ഒരാളോടും ഒട്ടും അനീതി കാണിക്കപ്പെടുകയില്ല. അത് ഒരു കടുക് മണിയുടെ തൂക്കം പോലും നാമത് കൊണ്ട് വരുന്നതാണ്. കണക്ക് നോക്കാൻ നാം തന്നെ മതി.

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسٰى وَهٰرُوْنَ الْفُرْقَانَ وَضِيَاۤءً وَّذِكْرًا لِّلْمُتَّقِيْنَ ۙ

wa laqad ātainā mūsā wa hārūnal-furqāna wa ḍiyā'aw wa żikral lil-muttaqīn(a).

തീർച്ചയായും മൂസായ്ക്കും ഹാറൂന്നും നാം തൗറാത്ത് ഗ്രന്ഥവും, ധർമ്മനിഷ്ഠപാലിക്കുന്നവർക്ക് വേണ്ടിയുള്ള ഉൽബോധനവും, സദുപദേശവും നൽകിയിട്ടുണ്ട്‌.

الَّذِيْنَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَيْبِ وَهُمْ مِّنَ السَّاعَةِ مُشْفِقُوْنَ

allażīna yakhsyauna rabbahum bil-gaibi wa hum minas-sā‘ati musyfiqūn(a).

(അതായത്) തങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവിനെ കാണുന്നില്ലെങ്കിലും അവനെ ഭയപ്പെടുന്നവരും, ഉയിർത്തെഴുന്നേൽപിന്റെ നാളിനെ ഭയപ്പെടുന്നവരുമാരോ.

وَهٰذَا ذِكْرٌ مُّبٰرَكٌ اَنْزَلْنٰهُۗ اَفَاَنْتُمْ لَهٗ مُنْكِرُوْنَ ࣖ

wa hāżā żikrum mubārakun anzalnāh(u), afa antum lahū munkirūn(a).

ഇത് (ഖുർആൻ) നാം അവതരിപ്പിച്ച അനുഗ്രഹങ്ങൾ അടങ്ങിയ ഒരു താക്കീതാണ്. അപ്പോൾ നിങ്ങൾ അതിനെ നിഷേധിക്കുകയാണോ?

۞ وَلَقَدْ اٰتَيْنَآ اِبْرٰهِيْمَ رُشْدَهٗ مِنْ قَبْلُ وَكُنَّا بِهٖ عٰلِمِيْنَ

wa laqad ātainā ibrāhīma rusydahū min qablu wa kunnā bihī ‘ālimīn(a).

തീർച്ചയായും അദ്ദേഹത്തിന് മുമ്പ് (മൂസായ്ക്കും ഹാറൂനും) നാം ഇബ്രാഹീമിന് മാർഗദർശനം നൽകിയിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തെ നമുക്കറിയാമായിരുന്നു.

اِذْ قَالَ لِاَبِيْهِ وَقَوْمِهٖ مَا هٰذِهِ التَّمَاثِيْلُ الَّتِيْٓ اَنْتُمْ لَهَا عٰكِفُوْنَ

iż qāla li'abīhi wa qaumihī mā hāżihit-tamāṡīlul-latī antum lahā ‘ākifūn(a).

അദ്ദേഹം (ഇബ്രാഹീം) തന്റെ പിതാവിനോടും ജനങ്ങളോടും "നിങ്ങൾ പൂജിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഈ പ്രതിമ എന്താണ്?" എന്ന് ചോദിച്ച സന്ദർഭം (ഓർക്കുക).

قَالُوْا وَجَدْنَآ اٰبَاۤءَنَا لَهَا عٰبِدِيْنَ

qālū wajadnā ābā'anā lahā ‘ābidīn(a).

അവർ മറുപടി പറഞ്ഞു, “ഞങ്ങളുടെ പൂർവ്വികർ അവനെ ആരാധിക്കുന്നത് ഞങ്ങൾ കണ്ടു.”

قَالَ لَقَدْ كُنْتُمْ اَنْتُمْ وَاٰبَاۤؤُكُمْ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

qāla laqad kuntum antum wa ābā'ukum fī ḍalālim mubīn(in).

അദ്ദേഹം (ഇബ്രാഹീം) പറഞ്ഞു: തീർച്ചയായും നിങ്ങളും നിങ്ങളുടെ പിതാക്കളും വ്യക്തമായ വഴികേടിലാണ്.

قَالُوْٓا اَجِئْتَنَا بِالْحَقِّ اَمْ اَنْتَ مِنَ اللّٰعِبِيْنَ

qālū aji'tanā bil-ḥaqqi am anta minal-lā‘ibīn(a).

അവർ ചോദിച്ചു: "നീ ഞങ്ങളുടെ അടുത്ത് സത്യവും കൊണ്ട് വന്നതാണോ അതോ കളിക്കുകയാണോ?"

قَالَ بَلْ رَّبُّكُمْ رَبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ الَّذِيْ فَطَرَهُنَّۖ وَاَنَا۠ عَلٰى ذٰلِكُمْ مِّنَ الشّٰهِدِيْنَ

qāla bar rabbukum rabbus-samāwāti wal-arḍil-lażī faṭarahunn(a), wa ana ‘alā żālikum minasy-syāhidīn(a).

അദ്ദേഹം (ഇബ്രാഹീം) പറഞ്ഞു: തീർച്ചയായും നിങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവ് ആകാശങ്ങളുടെയും ഭൂമിയുടെയും രക്ഷിതാവാകുന്നു. അവയെ സൃഷ്ടിച്ചവനാകുന്നു. ഞാൻ അതിന് സാക്ഷ്യം വഹിക്കുന്നവരിൽ ഒരാളാണ്.

وَتَاللّٰهِ لَاَكِيْدَنَّ اَصْنَامَكُمْ بَعْدَ اَنْ تُوَلُّوْا مُدْبِرِيْنَ

wa tallāhi la'akīdanna aṣnāmakum ba‘da an tuwallū mudbirīn(a).

അല്ലാഹുവാണ് സത്യം, നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ വിഗ്രഹങ്ങളെ ഉപേക്ഷിച്ചതിനുശേഷം ഞാൻ അവരെ വഞ്ചിക്കുക തന്നെ ചെയ്യും.

فَجَعَلَهُمْ جُذٰذًا اِلَّا كَبِيْرًا لَّهُمْ لَعَلَّهُمْ اِلَيْهِ يَرْجِعُوْنَ

fa ja‘alahum jużāżan illā kabīral lahum la‘allahum ilaihi yarji‘ūn(a).

അങ്ങനെ അവൻ (ഇബ്രാഹീം) ആ വിഗ്രഹങ്ങളെയെല്ലാം തകർത്തു, അതിൽ ഏറ്റവും വലുത് (പിതാവ്) ഒഴികെ; അവർ അവനോട് (ചോദിക്കാൻ) മടങ്ങിവന്നു.

قَالُوْا مَنْ فَعَلَ هٰذَا بِاٰلِهَتِنَآ اِنَّهٗ لَمِنَ الظّٰلِمِيْنَ

qālū man fa‘ala hāżā bi'ālihatinā innahū laminaẓ-ẓālimīn(a).

അവർ ചോദിച്ചു: "നമ്മുടെ ദൈവങ്ങളെ ഇത് ചെയ്തതാരാണ്? തീർച്ചയായും അവൻ അക്രമികളിൽ പെട്ടവനാണ്."

قَالُوْا سَمِعْنَا فَتًى يَّذْكُرُهُمْ يُقَالُ لَهٗٓ اِبْرٰهِيْمُ ۗ

qālū sami‘nā fatay yażkuruhum yuqālu lahū ibrāhīm(u).

അവർ (മറ്റു ചിലർ) പറഞ്ഞു: (ഈ വിഗ്രഹങ്ങളെ) ആക്ഷേപിക്കുന്ന ഒരു ചെറുപ്പക്കാരനുണ്ടെന്ന് ഞങ്ങൾ കേട്ടിട്ടുണ്ട്. അയാളുടെ പേര് ഇബ്രാഹിം എന്നാണ്.

قَالُوْا فَأْتُوْا بِهٖ عَلٰٓى اَعْيُنِ النَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَشْهَدُوْنَ

qālū fa'tū bihī ‘alā a‘yunin-nāsi la‘allahum yasyhadūn(a).

അവർ പറഞ്ഞു: "(എങ്കിൽ) അവനെ പുറത്തു കൊണ്ടുപോയി ജനങ്ങൾക്ക് കാണിച്ചുകൊടുക്കുക, അവർ കാണട്ടെ."

قَالُوْٓا ءَاَنْتَ فَعَلْتَ هٰذَا بِاٰلِهَتِنَا يٰٓاِبْرٰهِيْمُ ۗ

qālū a'anta fa‘alta hāżā bi'ālihatinā yā ibrāhīm(u).

അവർ ചോദിച്ചു: "അല്ലയോ ഇബ്രാഹീം, ഞങ്ങളുടെ ദൈവത്തിനെതിരെ ഇതു ചെയ്തത് നീയാണോ?"

قَالَ بَلْ فَعَلَهٗ كَبِيْرُهُمْ هٰذَا فَسْـَٔلُوْهُمْ اِنْ كَانُوْا يَنْطِقُوْنَ

qāla bal fa‘alahū kabīruhum hāżā fas'alūhum in kānū yanṭiqūn(a).

അദ്ദേഹം (ഇബ്രാഹിം) മറുപടി പറഞ്ഞു, "യഥാർത്ഥത്തിൽ വലിയ (പ്രതിമ) ആണ് അത് ചെയ്തത്, അതിനാൽ അവർക്ക് സംസാരിക്കാൻ കഴിയുമോ എന്ന് അവരോട് ചോദിക്കൂ."

فَرَجَعُوْٓا اِلٰٓى اَنْفُسِهِمْ فَقَالُوْٓا اِنَّكُمْ اَنْتُمُ الظّٰلِمُوْنَ ۙ

fa raja‘ū ilā anfusihim fa qālū innakum antumuẓ-ẓālimūn(a).

അപ്പോള്‍ അവര്‍ക്ക് സുബോധം തിരിച്ചു കിട്ടി. അവര്‍ പറഞ്ഞു: തീര്‍ച്ചയായും നിങ്ങള്‍ തന്നെയാണ് അക്രമം ചെയ്തിരിക്കുന്നത്.

ثُمَّ نُكِسُوْا عَلٰى رُءُوْسِهِمْۚ لَقَدْ عَلِمْتَ مَا هٰٓؤُلَاۤءِ يَنْطِقُوْنَ

Ṡumma nukisū ‘alā ru'ūsihim, laqad ‘alimta mā hā'ulā'i yanṭiqūn(a).

അപ്പോൾ അവർ തല കുനിച്ചു പറഞ്ഞു: "(വിഗ്രഹങ്ങൾക്ക്) സംസാരിക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന് നിനക്ക് (ഇബ്രാഹീം) തീർച്ചയായും അറിയാമല്ലോ."

قَالَ اَفَتَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مَا لَا يَنْفَعُكُمْ شَيْـًٔا وَّلَا يَضُرُّكُمْ ۗ

qāla afata‘budūna min dūnillāhi mā lā yanfa‘ukum syai'aw wa lā yaḍurrukum.

അദ്ദേഹം (ഇബ്രാഹീം) പറഞ്ഞു: നിങ്ങൾക്ക് ഒരു ഉപകാരവും ചെയ്യാത്തതോ, നിങ്ങൾക്ക് ഒരു ഉപദ്രവവും ചെയ്യാത്തതോ ആയ അല്ലാഹുവിനെ അല്ലാത്തവരെ നിങ്ങൾ എന്തിനാണ് ആരാധിക്കുന്നത്?

اُفٍّ لَّكُمْ وَلِمَا تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗاَفَلَا تَعْقِلُوْنَ

uffil lakum wa limā ta‘budūna min dūnillāh(i), afalā ta‘qilūn(a).

നിങ്ങൾക്കും, അല്ലാഹുവിന് പുറമെ നിങ്ങൾ ആരാധിക്കുന്നവയ്ക്കും നാശം! നിങ്ങൾ ചിന്തിച്ചു മനസ്സിലാക്കുന്നില്ലേ?

قَالُوْا حَرِّقُوْهُ وَانْصُرُوْٓا اٰلِهَتَكُمْ اِنْ كُنْتُمْ فٰعِلِيْنَ

qālū ḥarriqūhu wanṣurū ālihatakum in kuntum fā‘ilīn(a).

അവർ പറഞ്ഞു: നിങ്ങൾക്ക് ശരിക്കും ഇഷ്ടമുണ്ടെങ്കിൽ നിങ്ങൾ ഇവനെ ചുട്ടെരിച്ച് കളയുകയും നിങ്ങളുടെ ദൈവങ്ങളെ സഹായിക്കുകയും ചെയ്യുക.

قُلْنَا يٰنَارُ كُوْنِيْ بَرْدًا وَّسَلٰمًا عَلٰٓى اِبْرٰهِيْمَ ۙ

qulnā yā nāru kūnī bardaw wa salāman ‘alā ibrāhīm(a).

നാം (അല്ലാഹു) പറഞ്ഞു: തീയേ, നീ തണുപ്പിക്കുകയും ഇബ്രാഹീമിന് രക്ഷകനാകുകയും ചെയ്യുക.

وَاَرَادُوْا بِهٖ كَيْدًا فَجَعَلْنٰهُمُ الْاَخْسَرِيْنَ ۚ

wa arādū bihī kaidan fa ja‘alnāhumul-akhsarīn(a).

അവര്‍ ഇബ്രാഹീമിന്‍റെ നേരെ ഒരു ദ്രോഹവും ഉദ്ദേശിച്ചില്ല. അതിനാല്‍ നാം അവരെ ഏറ്റവും നഷ്ടം പറ്റിയവരുടെ കൂട്ടത്തിലാക്കി.

وَنَجَّيْنٰهُ وَلُوْطًا اِلَى الْاَرْضِ الَّتِيْ بٰرَكْناَ فِيْهَا لِلْعٰلَمِيْنَ

wa najjaināhu wa lūṭan ilal-arḍil-latī bāraknā fīhā lil-‘ālamīn(a).

ലോകർക്ക് മുഴുവൻ അനുഗ്രഹീതമാക്കിവെച്ചിട്ടുള്ള ഒരു നാട്ടിലേക്ക് അദ്ദേഹത്തെയും (ഇബ്രാഹീമിനെയും) ലൂത്വിനെയും നാം രക്ഷപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട് പോയി.

وَوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ نَافِلَةً ۗوَكُلًّا جَعَلْنَا صٰلِحِيْنَ

wa wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūba nāfilah(tan), wa kullan ja‘alnā ṣāliḥīn(a).

അദ്ദേഹത്തിന് (ഇബ്രാഹീമിന്) നാം ഇസഹാക്കിനെയും യഅ്ഖൂബിനെയും ദാനം ചെയ്തു. അവരെയെല്ലാം നാം സജ്ജനങ്ങളാക്കി.

وَجَعَلْنٰهُمْ اَىِٕمَّةً يَّهْدُوْنَ بِاَمْرِنَا وَاَوْحَيْنَآ اِلَيْهِمْ فِعْلَ الْخَيْرٰتِ وَاِقَامَ الصَّلٰوةِ وَاِيْتَاۤءَ الزَّكٰوةِۚ وَكَانُوْا لَنَا عٰبِدِيْنَ ۙ

wa ja‘alnāhum a'immatay yahdūna bi'amrinā wa auḥainā ilaihim fi‘lal-khairāti wa iqāmaṣ-ṣalāti wa ītā'az-zakāh(ti), wa kānū lanā ‘ābidīn(a).

അവരെ നാം നമ്മുടെ കൽപനകൾ മുഖേന നമ്മെ നയിക്കുന്ന നേതാക്കളാക്കുകയും ചെയ്തു. അവർ നന്മ പ്രവർത്തിക്കണമെന്നും, നമസ്കാരം മുറപോലെ നിർവഹിക്കണമെന്നും, സകാത്ത് നൽകണമെന്നും, നാം അവരെ മാത്രം ആരാധിക്കണമെന്നും നാം അവർക്ക് ബോധനം നൽകി.

وَلُوْطًا اٰتَيْنٰهُ حُكْمًا وَّعِلْمًا وَّنَجَّيْنٰهُ مِنَ الْقَرْيَةِ الَّتِيْ كَانَتْ تَّعْمَلُ الْخَبٰۤىِٕثَ ۗاِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمَ سَوْءٍ فٰسِقِيْنَۙ

wa lūṭan ātaināhu ḥumkaw wa ‘ilmaw wa najjaināhu minal-qaryatil-latī kānat ta‘malul-khabā'iṡ(a), innahum kānū qauma sau'in fāsiqīn(a).

ലൂത്വിന് നാം തത്ത്വബോധവും അറിവും നൽകി. ദുഷ്‌കൃത്യങ്ങൾ ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്ന ഒരു നാട്ടിൽ നിന്ന് അദ്ദേഹത്തെ നാം രക്ഷപ്പെടുത്തി. തീർച്ചയായും അവർ ദുഷ്ടരും ദുഷ്ടരുമായ ഒരു ജനതയാണ്.

وَاَدْخَلْنٰهُ فِيْ رَحْمَتِنَاۗ اِنَّهٗ مِنَ الصّٰلِحِيْنَ ࣖ

wa adkhalnāhu fī raḥmatinā, innahū minaṣ-ṣāliḥīn(a).

നമ്മുടെ കാരുണ്യത്തിൽ അദ്ദേഹത്തെ നാം ഉൾപെടുത്തുകയും ചെയ്തു. തീർച്ചയായും അദ്ദേഹം ധർമ്മനിഷ്ഠയുള്ള ആളുകളിൽ പെട്ടവനാകുന്നു.

وَنُوْحًا اِذْ نَادٰى مِنْ قَبْلُ فَاسْتَجَبْنَا لَهٗ فَنَجَّيْنٰهُ وَاَهْلَهٗ مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيْمِ ۚ

wa nūḥan iż nādā min qablu fastajabnā lahū fa najjaināhu wa ahlahū minal-karbil-‘aẓīm(i).

അതിനു മുമ്പ് നൂഹിനെയും (ഓർക്കുക). അദ്ദേഹം പ്രാർത്ഥിച്ചപ്പോൾ നാം അദ്ദേഹത്തിന് ഉത്തരം നൽകി. അങ്ങനെ അദ്ദേഹത്തെയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കുടുംബത്തെയും വമ്പിച്ച ദുരന്തത്തിൽ നിന്ന് നാം രക്ഷപ്പെടുത്തി.

وَنَصَرْنٰهُ مِنَ الْقَوْمِ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمَ سَوْءٍ فَاَغْرَقْنٰهُمْ اَجْمَعِيْنَ

wa naṣarnāhu minal-qaumil-lażīna każżabū bi'āyātinā, innahum kānū qauma sau'in fa agraqnāhum ajma‘īn(a).

നമ്മുടെ ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളെ നിഷേധിച്ചു തള്ളിയവരിൽ നിന്ന് നാം അദ്ദേഹത്തിന് രക്ഷനൽകുകയും ചെയ്തു. തീർച്ചയായും അവർ ദുഷിച്ച ഒരു ജനതയായിരുന്നു, അതിനാൽ നാം അവരെ മുഴുവൻ മുക്കി നശിപ്പിച്ചു.

وَدَاوٗدَ وَسُلَيْمٰنَ اِذْ يَحْكُمٰنِ فِى الْحَرْثِ اِذْ نَفَشَتْ فِيْهِ غَنَمُ الْقَوْمِۚ وَكُنَّا لِحُكْمِهِمْ شٰهِدِيْنَ ۖ

wa dāwūda wa sulaimāna iż yaḥkumāni fil-ḥarṡi iż nafasyat fīhi ganamul-qaum(i), wa kunnā liḥukmihim syāhidīn(a).

ദാവൂദിന്റെയും സുലൈമാന്റെയും കഥ (ഓർക്കുക). അവരുടെ ജനതയുടെ ആടുകൾ കൃഷിക്ക് കേടുപാടുകൾ വരുത്തിയതിനാൽ, അവർ ഇരുവരും ആ കൃഷിയുടെ കാര്യത്തിൽ ഒരു വിധി പുറപ്പെടുവിച്ചു. അവരുടെ വിധിക്ക് നാം സാക്ഷ്യം വഹിച്ചു.

فَفَهَّمْنٰهَا سُلَيْمٰنَۚ وَكُلًّا اٰتَيْنَا حُكْمًا وَّعِلْمًاۖ وَّسَخَّرْنَا مَعَ دَاوٗدَ الْجِبَالَ يُسَبِّحْنَ وَالطَّيْرَۗ وَكُنَّا فٰعِلِيْنَ

fa fahhamnāhā sulaimān(a), wa kullan ātainā ḥukmaw wa ‘ilmā(n), wa sakhkharnā ma‘a dāwūdal-jibāla yusabbiḥna waṭ-ṭair(a), wa kunnā fā‘ilīn(a).

സുലൈമാന് നാം (ചുറ്റും വ്യക്തമായ) നിയമങ്ങൾ വിശദീകരിച്ചുകൊടുത്തു. എല്ലാവർക്കും നാം തത്ത്വജ്ഞാനവും വിജ്ഞാനവും നൽകി. പർവതങ്ങളെയും പക്ഷികളെയും നാം കീഴ്പ്പെടുത്തി. ദാവൂദിന്റെ വിശുദ്ധി വാഴ്ത്തപ്പെട്ടവയെല്ലാം. തീർച്ചയായും നാം തന്നെയാണ് അത് നടപ്പിലാക്കുന്നത്.

وَعَلَّمْنٰهُ صَنْعَةَ لَبُوْسٍ لَّكُمْ لِتُحْصِنَكُمْ مِّنْۢ بَأْسِكُمْۚ فَهَلْ اَنْتُمْ شٰكِرُوْنَ

wa ‘allamnāhu ṣan‘ata labūsil lakum lituḥṣinakum mim ba'sikum, fahal antum syākirūn(a).

നിങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി യുദ്ധത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാൻ വേണ്ടി നിങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി പടയങ്കി നിർമ്മിക്കേണ്ടതും ദാവൂദിന് നാം പഠിപ്പിച്ചുകൊടുത്തു. നിങ്ങൾ (അല്ലാഹുവിനോട്) നന്ദിയുള്ളവരാണോ?

وَلِسُلَيْمٰنَ الرِّيْحَ عَاصِفَةً تَجْرِيْ بِاَمْرِهٖٓ اِلَى الْاَرْضِ الَّتِيْ بٰرَكْنَا فِيْهَاۗ وَكُنَّا بِكُلِّ شَيْءٍ عٰلِمِيْنَ

wa lisulaimānar-rīḥa ‘āṣifatan tajrī bi'amrihī ilal-arḍil-latī bāraknā fīhā, wa kunnā bikulli syai'in ‘ālimīn(a).

സുലൈമാന് നാം ശക്തിയായി ഒരു കാറ്റിനെ അധീനപ്പെടുത്തിക്കൊടുത്തു. അദ്ദേഹത്തിന് നാം അനുഗ്രഹം നൽകിയിരുന്ന നാട്ടിലേക്ക് അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൽപനപ്രകാരം അത് വീശിയടിച്ചു. എല്ലാ കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ചും നാം അറിവുള്ളവനാകുന്നു.

وَمِنَ الشَّيٰطِيْنِ مَنْ يَّغُوْصُوْنَ لَهٗ وَيَعْمَلُوْنَ عَمَلًا دُوْنَ ذٰلِكَۚ وَكُنَّا لَهُمْ حٰفِظِيْنَ ۙ

wa minasy-syayāṭīna may yagūṣūna lahū wa ya‘malūna ‘amalan dūna żālik(a), wa kunnā lahum ḥāfiẓīn(a).

സുലൈമാന്ന് വേണ്ടി കടലിൽ മുങ്ങാൻ പോയ ഒരു കൂട്ടം പിശാചുക്കളെയും (നാം അവന് കീഴ്പ്പെടുത്തി). അതിനു പുറമെയുള്ള മറ്റു ജോലികളും അവർ ചെയ്തിരുന്നു. നാം അവരെ പരിപാലിക്കുന്നവരാണ്.

۞ وَاَيُّوْبَ اِذْ نَادٰى رَبَّهٗٓ اَنِّيْ مَسَّنِيَ الضُّرُّ وَاَنْتَ اَرْحَمُ الرّٰحِمِيْنَ ۚ

wa ayyūba iż nādā rabbahū annī massaniyaḍ-ḍurru wa anta arḥamur-rāḥimīn(a).

അയ്യൂബിന്റെ കഥയും (ഓർക്കുക). അദ്ദേഹം തന്റെ രക്ഷിതാവിനോട് പ്രാർത്ഥിച്ച സന്ദർഭം: "(എന്റെ രക്ഷിതാവേ), തീർച്ചയായും എനിക്ക് രോഗം ബാധിച്ചിരിക്കുന്നു. നീ കരുണയുള്ളവരിൽ ഏറ്റവും കരുണയുള്ളവനാണെങ്കിലും."

فَاسْتَجَبْنَا لَهٗ فَكَشَفْنَا مَا بِهٖ مِنْ ضُرٍّ وَّاٰتَيْنٰهُ اَهْلَهٗ وَمِثْلَهُمْ مَّعَهُمْ رَحْمَةً مِّنْ عِنْدِنَا وَذِكْرٰى لِلْعٰبِدِيْنَ ۚ

fastajabnā lahū fa kasyafnā mā bihī min ḍurriw wa ātaināhu ahlahū wa miṡlahum ma‘ahum raḥmatam min ‘indinā wa żikrā lil-‘ābidīn(a).

അപ്പോൾ നാം (അദ്ദേഹത്തിന്) ഉത്തരം നൽകുകയും, അദ്ദേഹത്തിന് ബാധിച്ച രോഗം നാം നീക്കം ചെയ്യുകയും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ കുടുംബത്തെ അദ്ദേഹത്തിന് നാം തിരിച്ചേൽപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. (അവരുടെ എണ്ണം വർദ്ധിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു) നമ്മുടെ പക്കൽ നിന്നുള്ള ഒരു കാരുണ്യവും, നമ്മെ ആരാധിക്കുന്നവർക്ക് ഒരു താക്കീതും എന്ന നിലയിൽ.

وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِدْرِيْسَ وَذَا الْكِفْلِۗ كُلٌّ مِّنَ الصّٰبِرِيْنَ ۙ

wa ismā‘īla wa idrīsa wa żal-kifl(i), kullum minaṣ-ṣābirīn(a).

ഇസ്മാഈൽ, ഇദ്‌രീസ്, സുൽക്കിഫ്‌ലി എന്നിവരെയും (കഥ ഓർക്കുക). അവരെല്ലാം ക്ഷമാശീലരാണ്.

وَاَدْخَلْنٰهُمْ فِيْ رَحْمَتِنَاۗ اِنَّهُمْ مِّنَ الصّٰلِحِيْنَ

wa adkhalnāhum fī raḥmatinā, innahum minaṣ-ṣāliḥīn(a).

അവരെ നാം നമ്മുടെ കാരുണ്യത്തിൽ ഉൾപെടുത്തുകയും ചെയ്തു. തീർച്ചയായും അവർ ധർമ്മനിഷ്ഠ പാലിക്കുന്നവരുടെ കൂട്ടത്തിലാകുന്നു.

وَذَا النُّوْنِ اِذْ ذَّهَبَ مُغَاضِبًا فَظَنَّ اَنْ لَّنْ نَّقْدِرَ عَلَيْهِ فَنَادٰى فِى الظُّلُمٰتِ اَنْ لَّآ اِلٰهَ اِلَّآ اَنْتَ سُبْحٰنَكَ اِنِّيْ كُنْتُ مِنَ الظّٰلِمِيْنَ ۚ

wa żan-nūni iż żahaba mugāḍiban fa ẓanna allan naqdira ‘alaihi fa nādā fiẓ-ẓulumāti allā ilāha illā anta subḥānaka innī kuntu minaẓ-ẓālimīn(a).

സുൻ നൂനിന്റെ (യൂനാ) കഥയും (ഓർക്കുക). അദ്ദേഹം കോപത്തോടെ പോയപ്പോൾ, നാം അദ്ദേഹത്തിന് ബുദ്ധിമുട്ട് വരുത്തുകയില്ലെന്ന് അദ്ദേഹം കരുതി. അതിനാൽ വളരെ ഇരുണ്ട സാഹചര്യത്തിൽ അദ്ദേഹം ഇപ്രകാരം പ്രാർത്ഥിച്ചു: നീയല്ലാതെ ഒരു ദൈവവുമില്ല. നീ എത്ര പരിശുദ്ധൻ! തീർച്ചയായും ഞാൻ അക്രമികളിൽ ഒരാളാണ്.

فَاسْتَجَبْنَا لَهٗۙ وَنَجَّيْنٰهُ مِنَ الْغَمِّۗ وَكَذٰلِكَ نُـْۨجِى الْمُؤْمِنِيْنَ

fastajabnā lahū wa najjaināhu minal-gamm(i), wa każālika nunjil-mu'minīn(a).

അപ്പോൾ നാം അദ്ദേഹത്തിന് ഉത്തരം നൽകുകയും ദുഃഖത്തിൽ നിന്ന് അദ്ദേഹത്തെ നാം രക്ഷിക്കുകയും ചെയ്തു. അങ്ങനെ നാം സത്യവിശ്വാസികളെ രക്ഷിക്കുന്നു.

وَزَكَرِيَّآ اِذْ نَادٰى رَبَّهٗ رَبِّ لَا تَذَرْنِيْ فَرْدًا وَّاَنْتَ خَيْرُ الْوٰرِثِيْنَ ۚ

wa zakariyyā iż nādā rabbahū rabbi lā tażarnī fardaw wa anta khairul-wāriṡīn(a).

സകരിയ്യാ തന്റെ ദൈവത്തോട് പ്രാർത്ഥിച്ച സന്ദർഭം (ഓർക്കുക) "എന്റെ ദൈവമേ, (കുട്ടികളില്ലാതെ) എന്നെ ഒറ്റയ്ക്ക് ജീവിക്കാൻ അനുവദിക്കരുതേ, നീയാണ് ഏറ്റവും നല്ല അവകാശി."

فَاسْتَجَبْنَا لَهٗ ۖوَوَهَبْنَا لَهٗ يَحْيٰى وَاَصْلَحْنَا لَهٗ زَوْجَهٗۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا يُسٰرِعُوْنَ فِى الْخَيْرٰتِ وَيَدْعُوْنَنَا رَغَبًا وَّرَهَبًاۗ وَكَانُوْا لَنَا خٰشِعِيْنَ

fastajabnā lah(ū), wa wahabnā lahū yaḥyā wa aṣlaḥnā lahū zaujah(ū), innahum kānū yusāri‘ūna fil-khairāti wa yad‘ūnanā ragabaw wa rahabā(n), wa kānū lanā khāsyi‘īn(a).

അപ്പോൾ നാം അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രാർത്ഥനയ്ക്ക് ഉത്തരം നൽകി, അദ്ദേഹത്തിന് യഹ്‌യയെ നാം പ്രദാനം ചെയ്തു, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭാര്യയെ (ഗർഭധാരണശേഷിയുള്ളവളാക്കി) നൽകി. തീർച്ചയായും അവർ നന്മയിൽ ധൃതികൂട്ടുന്നവരായിരുന്നു, അവർ പ്രതീക്ഷയോടെയും ഭയത്തോടെയും നമ്മോട് പ്രാർത്ഥിക്കുന്നവരായിരുന്നു. അവർ നമ്മുടെ മുമ്പിൽ താഴ്മയുള്ളവരുമായിരുന്നു.

وَالَّتِيْٓ اَحْصَنَتْ فَرْجَهَا فَنَفَخْنَا فِيْهَا مِنْ رُّوْحِنَا وَجَعَلْنٰهَا وَابْنَهَآ اٰيَةً لِّلْعٰلَمِيْنَ

wal-latī aḥṣanat farjahā fa nafakhnā fīhā mir rūḥinā wa ja‘alnāhā wabnahā āyatal lil-‘ālamīn(a).

(മർയമിന്റെ കഥ ഓർക്കുക) അവൾ തന്റെ പ്രതാപം നിലനിർത്തി. പിന്നീട് അവളിൽ നമ്മിൽ നിന്ന് (ആ ആത്മാവിനെ) നാം ഊതി. അവനെയും അവന്റെ സന്തതികളെയും നാം ലോകർക്ക് വേണ്ടി ഒരു ദൃഷ്ടാന്തമാക്കി.

اِنَّ هٰذِهٖٓ اُمَّتُكُمْ اُمَّةً وَّاحِدَةًۖ وَّاَنَا۠ رَبُّكُمْ فَاعْبُدُوْنِ

inna hāżihī ummatukum ummataw wāḥidah(tan), wa ana rabbukum fa‘budūn(i).

തീർച്ചയായും ഇതാണ് (തൗഹീദ് മതം) നിങ്ങളുടെ മതം, ഏക മതം, ഞാൻ നിങ്ങളുടെ ദൈവമാണ്, അതിനാൽ നിങ്ങൾ എന്നെ ആരാധിക്കുവിൻ.

وَتَقَطَّعُوْٓا اَمْرَهُمْ بَيْنَهُمْۗ كُلٌّ اِلَيْنَا رٰجِعُوْنَ ࣖ

wa taqaṭṭa‘ū amrahum bainahum, kullun ilainā rāji‘ūn(a).

എന്നാൽ അവർ തങ്ങളുടെ (മത) കാര്യത്തിൽ ഭിന്നിച്ചു. എല്ലാവരും നമ്മുടെ അടുത്തേക്ക് മടങ്ങിവരും.

فَمَنْ يَّعْمَلْ مِنَ الصّٰلِحٰتِ وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَلَا كُفْرَانَ لِسَعْيِهٖۚ وَاِنَّا لَهٗ كٰتِبُوْنَ

famay ya‘mal minaṣ-ṣāliḥāti wa huwa mu'minun falā kufrāna lisa‘yih(ī), wa innā lahū kātibūn(a).

ആരെങ്കിലും സത്യവിശ്വാസിയായി സൽകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്താൽ അവന്റെ പ്രയത്നം പാഴാകുകയില്ല. തീർച്ചയായും നാം അത് അവന്റെ മുമ്പിൽ രേഖപ്പെടുത്തുന്നതാണ്.

وَحَرٰمٌ عَلٰى قَرْيَةٍ اَهْلَكْنٰهَآ اَنَّهُمْ لَا يَرْجِعُوْنَ

wa ḥarāmun ‘alā qaryatin ahlaknāhā, innahum lā yarji‘ūn(a).

നാം നശിപ്പിച്ച ഒരു നാട്ടിലെ നിവാസികൾ തിരിച്ചുവരാതിരിക്കുക എന്നത് അസംഭവ്യമാണ്.

حَتّٰىٓ اِذَا فُتِحَتْ يَأْجُوْجُ وَمَأْجُوْجُ وَهُمْ مِّنْ كُلِّ حَدَبٍ يَّنْسِلُوْنَ

Ḥattā iżā futiḥat ya'jūju wa ma'jūju wa hum min kulli ḥadabiy yansilūn(a).

യക്ജൂജും മക്ജൂജും (മതിലുകൾ) തുറക്കപ്പെടുകയും എല്ലാ ഉയർന്ന സ്ഥലങ്ങളിൽ നിന്നും വേഗത്തിൽ താഴേക്ക് ഇറങ്ങുകയും ചെയ്യുന്നതുവരെ.

وَاقْتَرَبَ الْوَعْدُ الْحَقُّ فَاِذَا هِيَ شَاخِصَةٌ اَبْصَارُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْاۗ يٰوَيْلَنَا قَدْ كُنَّا فِيْ غَفْلَةٍ مِّنْ هٰذَا بَلْ كُنَّا ظٰلِمِيْنَ

waqtarabal-wa‘dul-ḥaqqu fa iżā hiya syākhiṣatun abṣārul-lażīna kafarū, yā wailanā qad kunnā fī gaflatim min hāżā bal kunnā ẓālimīn(a).

യഥാർത്ഥ വാഗ്ദാനം (ഉയിർത്തെഴുന്നേൽപ്പ് ദിവസം) അടുത്തുവരുമ്പോൾ അവിശ്വസിച്ചവരുടെ കണ്ണുകൾ പെട്ടെന്ന് വിടരും. (അവർ പറഞ്ഞു:) "നമ്മൾ എത്ര നിർഭാഗ്യരാണ്! ഈ കാര്യത്തിൽ നാം തീർത്തും അശ്രദ്ധരാണ്. വാസ്തവത്തിൽ നാം അക്രമികളായ ഒരു ജനതയാണ്."

اِنَّكُمْ وَمَا تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ حَصَبُ جَهَنَّمَۗ اَنْتُمْ لَهَا وٰرِدُوْنَ

innakum wa mā ta‘budūna min dūnillāhi ḥaṣabu jahannam(a), antum lahā wāridūn(a).

തീർച്ചയായും നിങ്ങളും അല്ലാഹുവിന് പുറമെ നിങ്ങൾ ആരാധിക്കുന്നവയും നരകത്തിലെ ഇന്ധനമാണ്. നിങ്ങൾ അതിൽ കടക്കും.

لَوْ كَانَ هٰٓؤُلَاۤءِ اٰلِهَةً مَّا وَرَدُوْهَاۗ وَكُلٌّ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

lau kāna hā'ulā'i ālihatam mā waradūhā, wa kullun fīhā khālidūn(a).

(വിഗ്രഹങ്ങൾ) ദൈവങ്ങളായിരുന്നുവെങ്കിൽ, തീർച്ചയായും അവർ അതിൽ (നരകത്തിൽ) പ്രവേശിക്കുകയില്ലായിരുന്നു. പക്ഷേ, എല്ലാം അതിൽ എന്നെന്നേക്കുമായി നിലനിൽക്കും.

لَهُمْ فِيْهَا زَفِيْرٌ وَّهُمْ فِيْهَا لَا يَسْمَعُوْنَ

lahum fīhā zafīruw wa hum fīhā lā yasma‘ūn(a).

അവർ അതിൽ (നരകത്തിൽ) ഒരു ഞരക്കവും അലർച്ചയും നടത്തുന്നു. അതിലുള്ളവർക്ക് കേൾക്കാൻ കഴിയില്ല.

اِنَّ الَّذِيْنَ سَبَقَتْ لَهُمْ مِّنَّا الْحُسْنٰىٓۙ اُولٰۤىِٕكَ عَنْهَا مُبْعَدُوْنَ ۙ

innal-lażīna sabaqat lahum minnal-ḥusnā, ulā'ika ‘anhā mub‘adūn(a).

തീർച്ചയായും മുമ്പ് നമ്മുടെ പക്കൽ നിന്ന് നന്മ ലഭിച്ചവർ (നരകത്തിൽ നിന്ന്) അകറ്റി നിർത്തപ്പെടുമായിരുന്നു.

لَا يَسْمَعُوْنَ حَسِيْسَهَاۚ وَهُمْ فِيْ مَا اشْتَهَتْ اَنْفُسُهُمْ خٰلِدُوْنَ ۚ

lā yasma‘ūna ḥasīsahā, wa hum fīmasytahat anfusuhum khālidūn(a).

അവർ (നരകത്തിന്റെ) മൂളൽ ശബ്ദം കേൾക്കുന്നില്ല, അവർ ആഗ്രഹിക്കുന്ന എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും (ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ട്) എന്നെന്നേക്കുമായി തുടരുന്നു.

لَا يَحْزُنُهُمُ الْفَزَعُ الْاَكْبَرُ وَتَتَلَقّٰىهُمُ الْمَلٰۤىِٕكَةُۗ هٰذَا يَوْمُكُمُ الَّذِيْ كُنْتُمْ تُوْعَدُوْنَ

lā yaḥzunuhumul-faza‘ul-akbaru wa tatalaqqāhumul-malā'ikah(tu), hāżā yaumukumul-lażī kuntum tū‘adūn(a).

ആ ഭയാനകമായ അത്ഭുതം അവരെ ദുഃഖിപ്പിക്കില്ല, "നിങ്ങൾക്ക് വാഗ്ദാനം ചെയ്യപ്പെട്ടിരുന്ന നിങ്ങളുടെ ദിവസമാണിത്" എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് മലക്കുകൾ അവരെ സ്വാഗതം ചെയ്യും.

يَوْمَ نَطْوِى السَّمَاۤءَ كَطَيِّ السِّجِلِّ لِلْكُتُبِۗ كَمَا بَدَأْنَآ اَوَّلَ خَلْقٍ نُّعِيْدُهٗۗ وَعْدًا عَلَيْنَاۗ اِنَّا كُنَّا فٰعِلِيْنَ

yauma naṭwis-samā'a kaṭayyis-sijilli lil-kutib(i), kamā bada'nā awwala khalqin nu‘īduh(ū), wa‘dan ‘alainā, innā kunnā fā‘ilīn(a).

ആകാശത്തെ നാം ഒരു ഏടുകൾ ചുരുട്ടുന്നതുപോലെ ചുരുട്ടിക്കളയുന്ന ദിവസം (ഓർക്കുക). ആദ്യ സൃഷ്ടി ആരംഭിച്ചതുപോലെ തന്നെ നാം അത് ആവർത്തിക്കും. (എ) വാഗ്ദാനം നാം നിറവേറ്റുക തന്നെ ചെയ്യും; തീർച്ചയായും നാം അത് നിറവേറ്റുക തന്നെ ചെയ്യും.

وَلَقَدْ كَتَبْنَا فِى الزَّبُوْرِ مِنْۢ بَعْدِ الذِّكْرِ اَنَّ الْاَرْضَ يَرِثُهَا عِبَادِيَ الصّٰلِحُوْنَ

wa laqad katabnā fiz-zabūri mim ba‘diż-żikri annal-arḍa yariṡuhā ‘ibādiyaṣ-ṣāliḥūn(a).

തീർച്ചയായും, ഈ ഭൂമി എന്റെ സദ്‌വൃത്തരായ ദാസന്മാർ അനന്തരാവകാശമായി സ്വീകരിക്കുമെന്ന് സബൂറിൽ (അസ്സിക്ർ) ലൗഹ് മഹ്ഫുളിൽ (എഴുതിയിരിക്കുന്നു) നാം എഴുതിയിട്ടുണ്ട്.

اِنَّ فِيْ هٰذَا لَبَلٰغًا لِّقَوْمٍ عٰبِدِيْنَ ۗ

inna fī hāżā labalāgal liqaumin ‘ābidīn(a).

തീർച്ചയായും ഇതിൽ (ഖുർആനിൽ) പരാമർശിക്കപ്പെട്ട കാര്യങ്ങൾ അല്ലാഹുവിനെ ആരാധിക്കുന്നവർക്ക് മാർഗദർശനമാകുന്നു.

وَمَآ اَرْسَلْنٰكَ اِلَّا رَحْمَةً لِّلْعٰلَمِيْنَ

wa mā arsalnāka illā raḥmatal lil-‘ālamīn(a).

(മുഹമ്മദ് നബിയെ) ലോകർക്ക് കാരുണ്യമായിക്കൊണ്ടല്ലാതെ നാം താങ്കളെ അയച്ചിട്ടില്ല.

قُلْ اِنَّمَا يُوْحٰىٓ اِلَيَّ اَنَّمَآ اِلٰهُكُمْ اِلٰهٌ وَّاحِدٌۚ فَهَلْ اَنْتُمْ مُّسْلِمُوْنَ

qul innamā yūḥā ilayya annamā ilāhukum ilāhuw wāḥid(un), fahal antum muslimūn(a).

(നബിയേ,) പറയുക: നിങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവ് ഏകദൈവം മാത്രമാണെന്ന് എനിക്ക് ബോധനം നൽകപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അതിനാൽ നിങ്ങൾ അവന്ന് കീഴ്പെട്ടുവോ?

فَاِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ اٰذَنْتُكُمْ عَلٰى سَوَاۤءٍۗ وَاِنْ اَدْرِيْٓ اَقَرِيْبٌ اَمْ بَعِيْدٌ مَّا تُوْعَدُوْنَ

fa in tawallau fa qul āżantukum ‘alā sawā'(in), wa in adrī aqarībun am ba‘īdum mā tū‘adūn(a).

എന്നിട്ട് അവർ തിരിഞ്ഞുകളയുകയാണെങ്കിൽ നീ പറയുക: "(നമുക്കിടയിൽ) ഇതേ കാര്യം തന്നെ ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് എത്തിച്ചുതന്നിട്ടുണ്ട്. നിങ്ങളോട് വാഗ്ദാനം ചെയ്യപ്പെടുന്ന കാര്യം ആസന്നമാണോ അതോ അകലെയാണോ എന്ന് എനിക്കറിയില്ല."

اِنَّهٗ يَعْلَمُ الْجَهْرَ مِنَ الْقَوْلِ وَيَعْلَمُ مَا تَكْتُمُوْنَ

innahū ya‘lamul-jahra minal-qauli wa ya‘lamu mā taktumūn(a).

തീർച്ചയായും നിങ്ങൾ പറയുന്നത് അവൻ (അല്ലാഹു) അറിയുന്നു. നിങ്ങൾ ഒളിച്ചുവെക്കുന്നതും അവൻ അറിയുന്നു.

وَاِنْ اَدْرِيْ لَعَلَّهٗ فِتْنَةٌ لَّكُمْ وَمَتَاعٌ اِلٰى حِيْنٍ

wa in adrī la‘allahū fitnatul lakum wa matā‘un ilā ḥīn(in).

എനിക്കറിയില്ല, നിശ്ചയിച്ച സമയം വരെ ഇത് നിങ്ങൾക്ക് ഒരു പരീക്ഷണവും സന്തോഷവുമാകാം.

قٰلَ رَبِّ احْكُمْ بِالْحَقِّۗ وَرَبُّنَا الرَّحْمٰنُ الْمُسْتَعَانُ عَلٰى مَا تَصِفُوْنَ ࣖ

qāla rabbiḥkum bil-ḥaqq(i), wa rabbunar-raḥmānul-musta‘ānu ‘alā mā taṣifūn(a).

അദ്ദേഹം (മുഹമ്മദ് നബി) പറഞ്ഞു: എന്റെ രക്ഷിതാവേ, നീതിപൂർവ്വം വിധിക്കേണമേ. ഞങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവ് പരമകാരുണികനാണ്, നീ പറയുന്ന എല്ലാ കാര്യങ്ങൾക്കും ഞങ്ങൾ അവനോടാണ് സഹായം തേടുന്നത്.

اِقْتَرَبَ لِلنَّاسِ حِسَابُهُمْ وَهُمْ فِيْ غَفْلَةٍ مُّعْرِضُوْنَ ۚ

iqtaraba lin-nāsi ḥisābuhum wa hum fī gaflatim mu‘riḍūn(a).

മനുഷ്യർ തങ്ങളുടെ കർമ്മങ്ങളുടെ കണക്കെടുപ്പിലേക്ക് അടുത്തിരിക്കുന്നു. അവർ (ഇഹലോകത്തെ) അവഗണിക്കുകയും (പരലോകത്തിൽ നിന്ന്) തിരിഞ്ഞുകളയുകയും ചെയ്യുന്നു.

مَا يَأْتِيْهِمْ مِّنْ ذِكْرٍ مِّنْ رَّبِّهِمْ مُّحْدَثٍ اِلَّا اسْتَمَعُوْهُ وَهُمْ يَلْعَبُوْنَ ۙ

mā ya'tīhim min żikrim mir rabbihim muḥdaṡin illastama‘ūhu wa hum yal‘abūn(a).

അല്ലാഹുവിൽ നിന്ന് പുതിയൊരു വചനം അവർക്ക് അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുമ്പോഴെല്ലാം, കളിച്ചു കളിച്ചുകൊണ്ട് അവരത് കേട്ട് മടങ്ങുന്നു.

لَاهِيَةً قُلُوْبُهُمْۗ وَاَسَرُّوا النَّجْوَىۖ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْاۖ هَلْ هٰذَآ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُكُمْۚ اَفَتَأْتُوْنَ السِّحْرَ وَاَنْتُمْ تُبْصِرُوْنَ

lāhiyatan qulūbuhum, wa asarrun-najwal-lażīna ẓalamū, hal hāżā illā basyarum miṡlukum, afa ta'tūnas-siḥra wa antum tubṣirūn(a).

അവരുടെ ഹൃദയങ്ങൾ അശ്രദ്ധയിലാണ്. അക്രമികൾ തങ്ങളുടെ സംഭാഷണം രഹസ്യമായി രഹസ്യമാക്കി വയ്ക്കുന്നു: "ഇവൻ (മുഹമ്മദ്) നിങ്ങളെപ്പോലെയുള്ള ഒരു മനുഷ്യൻ മാത്രമാകുന്നു. നിങ്ങൾ അതിന് സാക്ഷ്യം വഹിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ, നിങ്ങൾ ആ മായാജാലം സ്വീകരിച്ചുവോ?"

قٰلَ رَبِّيْ يَعْلَمُ الْقَوْلَ فِى السَّمَاۤءِ وَالْاَرْضِۖ وَهُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

qāla rabbī ya‘lamul-qaula fis-samā'i wal-arḍ(i), wa huwas-samī‘ul-‘alīm(u).

അദ്ദേഹം (മുഹമ്മദ് നബി) പറഞ്ഞു: എന്റെ രക്ഷിതാവ് ആകാശത്തും ഭൂമിയിലുമുള്ളതെല്ലാം അറിയുന്നു. അവൻ എല്ലാം കേൾക്കുന്നവനും അറിയുന്നവനുമാണ്.

بَلْ قَالُوْٓا اَضْغَاثُ اَحْلَامٍۢ بَلِ افْتَرٰىهُ بَلْ هُوَ شَاعِرٌۚ فَلْيَأْتِنَا بِاٰيَةٍ كَمَآ اُرْسِلَ الْاَوَّلُوْنَ

bal qālū aḍgāṡu aḥlāmim baliftarāhu bal huwa syā‘ir(un), falya'tinā bi'āyatin kamā ursilal-awwalūn(a).

അവർ പറഞ്ഞു, "(ഖുർആൻ) കലങ്ങിയ സ്വപ്നങ്ങളുടെ ഫലമാണ്, അല്ലെങ്കിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ (മുഹമ്മദിന്റെ) കെട്ടിച്ചമച്ചതിന്റെ ഫലമാണ്, അല്ലെങ്കിൽ അദ്ദേഹം വെറും ഒരു കവിയാണെങ്കിൽ പോലും, മുമ്പ് അയക്കപ്പെട്ട അപ്പോസ്തലന്മാരുടെ കാര്യത്തിലെന്നപോലെ ഒരു ദൃഷ്ടാന്തം (തെളിവ്) അവൻ നമുക്ക് കൊണ്ടുവന്നു തരട്ടെ."

مَآ اٰمَنَتْ قَبْلَهُمْ مِّنْ قَرْيَةٍ اَهْلَكْنٰهَاۚ اَفَهُمْ يُؤْمِنُوْنَ

mā āmanat qablahum min qaryatin ahlaknāhā, afahum yu'minūn(a).

അവർക്ക് മുമ്പ് നാം നശിപ്പിച്ച ഒരു നാട്ടിൽ താമസിച്ചിരുന്നവരും (അവർ വിശ്വസിക്കുകയുണ്ടായില്ല.) (നാം തെളിവ് നൽകിയിട്ടും). അവർ വിശ്വസിക്കുമോ?

وَمَآ اَرْسَلْنَا قَبْلَكَ اِلَّا رِجَالًا نُّوْحِيْٓ اِلَيْهِمْ فَسْـَٔلُوْٓا اَهْلَ الذِّكْرِ اِنْ كُنْتُمْ لَا تَعْلَمُوْنَ

wa mā arsalnā qablaka illā rijālan nūḥī ilaihim fas'alū ahlaż-żikri in kuntum lā ta‘lamūn(a).

നിനക്ക് മുമ്പ് നാം ദൂതൻമാരെ അയച്ചിട്ടില്ല. ചില പുരുഷൻമാർക്ക് നാം ദിവ്യസന്ദേശം നൽകിയിട്ടുണ്ട്. അതിനാൽ, നിങ്ങൾക്കറിയില്ലെങ്കിൽ അറിവുള്ളവരോട് ചോദിച്ചു നോക്കുക.

وَمَا جَعَلْنٰهُمْ جَسَدًا لَّا يَأْكُلُوْنَ الطَّعَامَ وَمَا كَانُوْا خٰلِدِيْنَ

wa mā ja‘alnāhum jasadal lā ya'kulūnaṭ-ṭa‘āma wa mā kānū khālidīn(a).

അവരെ (ദൂതൻമാരെ) ഭക്ഷണം കഴിക്കാത്തവരും, നിത്യജീവികളുമല്ലാത്തവരുമായ ഒരു ശരീരമാക്കിയിട്ടില്ല.

ثُمَّ صَدَقْنٰهُمُ الْوَعْدَ فَاَنْجَيْنٰهُمْ وَمَنْ نَّشَاۤءُ وَاَهْلَكْنَا الْمُسْرِفِيْنَ

Ṡumma ṣadaqnāhumul-wa‘da fa anjaināhum wa man nasyā'u wa ahlaknal-musrifīn(a).

അനന്തരം നാം അവരോടുള്ള വാഗ്ദാനം പാലിച്ചു. അങ്ങനെ അവരെയും നാം ഉദ്ദേശിക്കുന്നവരെയും നാം രക്ഷപ്പെടുത്തി. അതിക്രമകാരികളെ നാം നശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.

لَقَدْ اَنْزَلْنَآ اِلَيْكُمْ كِتٰبًا فِيْهِ ذِكْرُكُمْۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ ࣖ

laqad anzalnā ilaikum kitāban fīhi żikrukum, afalā ta‘qilūn(a).

തീർച്ചയായും നാം നിങ്ങൾക്ക് ഒരു ഗ്രന്ഥം (ഖുർആൻ) അവതരിപ്പിച്ച് തന്നിട്ടുണ്ട്. നിങ്ങൾക്കുള്ള മുന്നറിയിപ്പാണിത്. എന്നിട്ടും നിങ്ങൾ ചിന്തിച്ചു മനസ്സിലാക്കുന്നില്ലേ?

وَكَمْ قَصَمْنَا مِنْ قَرْيَةٍ كَانَتْ ظَالِمَةً وَّاَنْشَأْنَا بَعْدَهَا قَوْمًا اٰخَرِيْنَ

wa kam qaṣamnā min qaryatin kānat ẓālimataw wa ansya'nā ba‘dahā qauman ākharīn(a).

അക്രമികളായ എത്ര നാടുകളെ നാം നശിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്‌. അവർക്ക് ശേഷം നാം വേറെ തലമുറകളെ വളർത്തിയെടുത്തിട്ടുണ്ട്‌.

فَلَمَّآ اَحَسُّوْا بَأْسَنَآ اِذَا هُمْ مِّنْهَا يَرْكُضُوْنَ ۗ

falammā aḥassū ba'sanā iżā hum minhā yarkuḍūn(a).

അങ്ങനെ നമ്മുടെ ശിക്ഷ അവർക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടപ്പോൾ അവരതാ അവിടെ നിന്ന് ഓടിരക്ഷപ്പെട്ടു.

لَا تَرْكُضُوْا وَارْجِعُوْٓا اِلٰى مَآ اُتْرِفْتُمْ فِيْهِ وَمَسٰكِنِكُمْ لَعَلَّكُمْ تُسْـَٔلُوْنَ

lā tarkuḍū warji‘ū ilā mā utriftum fīhi wa masākinikum la‘allakum tus'alūn(a).

തിടുക്കത്തിൽ ഓടരുത്; നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിലെ സുഖഭോഗങ്ങളിലേക്കും നിങ്ങളുടെ (നല്ല) വാസസ്ഥലങ്ങളിലേക്കും മടങ്ങുക, അപ്പോൾ നിങ്ങളോട് ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടും.

قَالُوْا يٰوَيْلَنَآ اِنَّا كُنَّا ظٰلِمِيْنَ

qālū yā wailanā innā kunnā ẓālimīn(a).

അവർ പറഞ്ഞു: "നമ്മൾ എത്ര ദുഷ്ടന്മാരാണ്! നിശ്ചയമായും നാം അക്രമികളായിരിക്കുന്നു."

فَمَا زَالَتْ تِّلْكَ دَعْوٰىهُمْ حَتّٰى جَعَلْنٰهُمْ حَصِيْدًا خٰمِدِيْنَ

famā zālat tilka da‘wāhum ḥattā ja‘alnāhum ḥaṣīdan khāmidīn(a).

അങ്ങനെ അവരെ നാം കൊയ്തെടുത്ത ഒരു വിളപോലെയാക്കിത്തീർക്കുന്നതുവരെ അവരുടെ മുറവിളി തുടർന്നുകൊണ്ടേയിരുന്നു.

وَمَا خَلَقْنَا السَّمَاۤءَ وَالْاَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا لٰعِبِيْنَ

wa mā khalaqnas-samā'a wal-arḍa wa mā bainahumā lā‘ibīn(a).

ആകാശങ്ങളെയും, ഭൂമിയെയും, അവയ്ക്കിടയിലുള്ളതിനെയും നാം കളിയായിക്കൊണ്ട് സൃഷ്ടിച്ചതല്ല.

لَوْ اَرَدْنَآ اَنْ نَّتَّخِذَ لَهْوًا لَّاتَّخَذْنٰهُ مِنْ لَّدُنَّآ ۖاِنْ كُنَّا فٰعِلِيْنَ

lau aradnā an nattakhiża lahwal lattakhażnāhum mil ladunnā, in kunnā fā‘ilīn(a).

(ഭാര്യമാരുടെയും കുട്ടികളുടെയും) ഒരു കളിപ്പാട്ടം നാം സൃഷ്ടിക്കാൻ ഉദ്ദേശിച്ചിരുന്നുവെങ്കിൽ, നമ്മുടെ പക്കൽ നിന്ന് തന്നെ നാമത് സൃഷ്ടിക്കുമായിരുന്നു. നാം അങ്ങനെ ഉദ്ദേശിച്ചിരുന്നുവെങ്കിൽ.

بَلْ نَقْذِفُ بِالْحَقِّ عَلَى الْبَاطِلِ فَيَدْمَغُهٗ فَاِذَا هُوَ زَاهِقٌۗ وَلَكُمُ الْوَيْلُ مِمَّا تَصِفُوْنَ

bal naqżifu bil-ḥaqqi ‘alal-bāṭili fa yadmaguhū fa iżā huwa zāhiq(un), wa lakumul-wailu mimmā taṣifūn(a).

സത്യത്തെ നാം അസത്യത്തിലേക്ക് (സത്യമല്ലാത്തതിലേക്ക്) എറിഞ്ഞു, പിന്നീട് സത്യമായത് അതിനെ നശിപ്പിച്ചു, ഉടനെ അത് (അസത്യം) അപ്രത്യക്ഷമായി. അല്ലാഹുവിന് അർഹമല്ലാത്ത കാര്യങ്ങൾ നിങ്ങൾ അവനോട് പറഞ്ഞതിന്റെ പേരിൽ നിങ്ങൾക്ക് നാശം.

وَلَهٗ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَمَنْ عِنْدَهٗ لَا يَسْتَكْبِرُوْنَ عَنْ عِبَادَتِهٖ وَلَا يَسْتَحْسِرُوْنَ ۚ

wa lahū man fis-samāwāti wal-arḍ(i), wa man ‘indahū lā yastakbirūna ‘an ‘ibādatihī wa lā yastaḥsirūn(a).

അവന്റേതാണ് ആകാശങ്ങളിലും ഭൂമിയിലുമുള്ളവർ. അവന്റെ പക്ഷത്തുള്ളവർ (മലക്കുകൾ) അവനെ ആരാധിക്കുന്നതിൽ അഹങ്കരിക്കുന്നില്ല, ക്ഷീണിക്കുന്നില്ല.

يُسَبِّحُوْنَ الَّيْلَ وَالنَّهَارَ لَا يَفْتُرُوْنَ

yusabbiḥūnal-laila wan-nahāra wa lā yafturūn(a).

അവർ (മലക്കുകൾ) രാവും പകലും നിരന്തരം (അല്ലാഹുവിന്റെ) പരിശുദ്ധിയെ പ്രകീർത്തിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

اَمِ اتَّخَذُوْٓا اٰلِهَةً مِّنَ الْاَرْضِ هُمْ يُنْشِرُوْنَ

amittakhażū ālihatam minal-arḍi hum yunsyirūn(a).

അവർ ഭൂമിയിൽ നിന്ന് (മരിച്ചവരെ) ഉയിർപ്പിക്കാൻ കഴിയുന്ന ദൈവങ്ങളെ സ്വീകരിച്ചിരിക്കുകയാണോ?

لَوْ كَانَ فِيْهِمَآ اٰلِهَةٌ اِلَّا اللّٰهُ لَفَسَدَتَاۚ فَسُبْحٰنَ اللّٰهِ رَبِّ الْعَرْشِ عَمَّا يَصِفُوْنَ

lau kāna fīhimā ālihatun illallāhu lafasadatā, fa subḥānallāhi rabbil-‘arsyi ‘ammā yaṣifūn(a).

(ആകാശത്തും ഭൂമിയിലും) അവർ ഇരുവർക്കും അല്ലാഹു അല്ലാത്ത മറ്റു ദൈവങ്ങളുണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ, അവർ രണ്ടുപേരും നശിച്ചുപോകുമായിരുന്നു. അവർ പറഞ്ഞുണ്ടാക്കുന്നതിൽ നിന്ന് സിംഹാസനത്തിന്റെ ഉടമയായ അല്ലാഹു എത്ര പരിശുദ്ധൻ!

لَا يُسْـَٔلُ عَمَّا يَفْعَلُ وَهُمْ يُسْـَٔلُوْنَ

lā yus'alu ‘ammā yaf‘alu wa hum yus'alūn(a).

അവൻ (അല്ലാഹു) ചെയ്യുന്നതിനെക്കുറിച്ച് അവനോട് ചോദിക്കപ്പെടുകയില്ല, പക്ഷേ അവരോടാണ് ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടുക.

اَمِ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِهٖٓ اٰلِهَةً ۗقُلْ هَاتُوْا بُرْهَانَكُمْۚ هٰذَا ذِكْرُ مَنْ مَّعِيَ وَذِكْرُ مَنْ قَبْلِيْۗ بَلْ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَۙ الْحَقَّ فَهُمْ مُّعْرِضُوْنَ

amittakhażū min dūnihī ālihah(tan), qul hātū burhānakum, hāżā żikru mam ma‘iya wa żikru man qablī, bal akṡaruhum lā ya‘lamūnal-ḥaqqa fahum mu‘riḍūn(a).

അതല്ല, അവർ അവനെക്കൂടാതെ മറ്റു ദൈവങ്ങളെ സ്വീകരിച്ചിരിക്കുകയാണോ? (മുഹമ്മദ് നബിയേ,) പറയുക: "നിങ്ങൾ ന്യായം പറയൂ! ഇത് (ഖുർആൻ) എന്റെ കൂടെയുള്ളവർക്കുള്ള ഒരു താക്കീതാകുന്നു; എന്റെ മുമ്പുള്ളവർക്കുള്ള ഒരു താക്കീതാകുന്നു." എന്നാൽ അവരിൽ അധികപേരും സത്യം (സത്യം) അറിയുന്നില്ല, അതിനാൽ അവർ തിരിഞ്ഞുകളയുന്നു.

وَمَآ اَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رَّسُوْلٍ اِلَّا نُوْحِيْٓ اِلَيْهِ اَنَّهٗ لَآ اِلٰهَ اِلَّآ اَنَا۠ فَاعْبُدُوْنِ

wa mā arsalnā min qablika mir rasūlin illā nūḥī ilaihi annahū lā ilāha illā ana fa‘budūn(i).

ഞാനല്ലാതെ ഒരു ദൈവവുമില്ല. അതിനാൽ എന്നെ നിങ്ങൾ ആരാധിക്കുവിൻ എന്ന് നാം അദ്ദേഹത്തിന് ബോധനം നൽകിക്കൊണ്ടല്ലാതെ, നിനക്ക് മുമ്പ് ഒരു ദൂതനെയും നാം അയച്ചിട്ടില്ല.

وَقَالُوا اتَّخَذَ الرَّحْمٰنُ وَلَدًا سُبْحٰنَهٗ ۗبَلْ عِبَادٌ مُّكْرَمُوْنَ ۙ

wa qāluttakhażar-raḥmānu waladan subḥānah(ū), bal ‘ibādum mukramūn(a).

അവർ പറഞ്ഞു: "പരമകാരുണികനായ ദൈവം (മാലാഖയെ) ഒരു സന്താനത്തെ സൃഷ്ടിച്ചിരിക്കുന്നു." അവൻ എത്ര പരിശുദ്ധൻ! വാസ്തവത്തിൽ അവർ (മാലാഖമാർ) മഹത്വമേറിയ ദാസന്മാരാണ്.

لَا يَسْبِقُوْنَهٗ بِالْقَوْلِ وَهُمْ بِاَمْرِهٖ يَعْمَلُوْنَ

lā yasbiqūnahū bil-qauli wa hum bi'amrihī ya‘malūn(a).

അവർ അവന്റെ മുമ്പാകെ സംസാരിക്കുന്നില്ല, അവന്റെ കല്പനകൾ അവർ നിറവേറ്റുന്നു.

يَعْلَمُ مَا بَيْنَ اَيْدِيْهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلَا يَشْفَعُوْنَۙ اِلَّا لِمَنِ ارْتَضٰى وَهُمْ مِّنْ خَشْيَتِهٖ مُشْفِقُوْنَ

ya‘lamū mā baina aidīhim wa mā khalfahum wa lā yasyfa‘ūna illā limanirtaḍā wa hum min khasy-yatihī musyfiqūn(a).

അവരുടെ മുമ്പിലുള്ളതും പിന്നിലുള്ളതുമായ എല്ലാം അവൻ (അല്ലാഹു) അറിയുന്നു. അല്ലാഹു ഉദ്ദേശിക്കുന്നവർക്കല്ലാതെ അവർ ശുപാർശ ചെയ്യുകയില്ല. അവനെ ഭയപ്പെടുന്നതിനാൽ അവർ എപ്പോഴും സൂക്ഷ്മത പാലിക്കുന്നു.

۞ وَمَنْ يَّقُلْ مِنْهُمْ اِنِّيْٓ اِلٰهٌ مِّنْ دُوْنِهٖ فَذٰلِكَ نَجْزِيْهِ جَهَنَّمَۗ كَذٰلِكَ نَجْزِى الظّٰلِمِيْنَ ࣖ

wa may yaqul minhum innī ilāhun min dūnihī fa żālika najzīhi jahannam(a), każālika najziẓ-ẓālimīn(a).

അവരിൽ ആരെങ്കിലും "അല്ലാഹുവിന് പുറമെയുള്ള ദൈവമാണ് ഞാൻ" എന്ന് പറഞ്ഞാൽ, അവന് നാം നരകം പ്രതിഫലമായി നൽകുന്നതാണ്. അപ്രകാരമാണ് നാം അക്രമികൾക്ക് പ്രതിഫലം നൽകുന്നത്.

اَوَلَمْ يَرَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اَنَّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ كَانَتَا رَتْقًا فَفَتَقْنٰهُمَاۗ وَجَعَلْنَا مِنَ الْمَاۤءِ كُلَّ شَيْءٍ حَيٍّۗ اَفَلَا يُؤْمِنُوْنَ

awalam yaral-lażīna kafarū annas-samāwāti wal-arḍa kānatā ratqan fa fataqnāhumā, wa ja‘alnā minal-mā'i kulla syai'in ḥayy(in), afalā yu'minūn(a).

ആകാശങ്ങളും ഭൂമിയും ഒന്നായിരുന്നുവെന്നും, പിന്നീട് നാം അവയെ വേർപെടുത്തിയെന്നും, വെള്ളത്തിൽ നിന്ന് എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളെയും സൃഷ്ടിച്ചുവെന്നും സത്യനിഷേധികൾ മനസ്സിലാക്കിയിട്ടില്ലേ? (എന്നിട്ടും) അവർ വിശ്വസിക്കുന്നില്ലേ?

وَجَعَلْنَا فِى الْاَرْضِ رَوَاسِيَ اَنْ تَمِيْدَ بِهِمْۖ وَجَعَلْنَا فِيْهَا فِجَاجًا سُبُلًا لَّعَلَّهُمْ يَهْتَدُوْنَ

wa ja‘alnā fil-arḍi rawāsiya an tamīda bihim, wa ja‘anā fīhā fijājan subulal la‘allahum yahtadūn(a).

ഭൂമി അവരെയും കൊണ്ട് ഇളകാതിരിക്കുവാൻ വേണ്ടി അതിൽ നാം ഉറച്ചുനിൽക്കുന്ന പർവ്വതങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കുകയും, അവർ വഴി കണ്ടെത്തേണ്ടതിനായി അതിൽ വിശാലമായ പാതകൾ നാം സ്ഥാപിക്കുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു.

وَجَعَلْنَا السَّمَاۤءَ سَقْفًا مَّحْفُوْظًاۚ وَهُمْ عَنْ اٰيٰتِهَا مُعْرِضُوْنَ

wa ja‘alnas-samā'a saqfam maḥfūẓā(n), wa hum ‘an āyātihā mu‘riḍūn(a).

ആകാശത്തെ നാം സംരക്ഷിതമായ ഒരു മേൽക്കൂരയാക്കിയിരിക്കുന്നു. എന്നിട്ടും അവർ (സൂര്യൻ, ചന്ദ്രൻ, കാറ്റ്, മേഘങ്ങൾ) എന്നിവയെ അവഗണിക്കുന്നു.

وَهُوَ الَّذِيْ خَلَقَ الَّيْلَ وَالنَّهَارَ وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَۗ كُلٌّ فِيْ فَلَكٍ يَّسْبَحُوْنَ

wa huwal-lażī khalaqal-laila wan-nahāra wasy-syamsa wal-qamar(a), kullun fī falakiy yasbaḥūn(a).

അവനത്രെ രാത്രിയെയും പകലിനെയും സൂര്യനെയും ചന്ദ്രനെയും സൃഷ്ടിച്ചത്‌. അവയോരോന്നും ഓരോ ഭ്രമണപഥത്തിൽ സഞ്ചരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

وَمَا جَعَلْنَا لِبَشَرٍ مِّنْ قَبْلِكَ الْخُلْدَۗ اَفَا۟ىِٕنْ مِّتَّ فَهُمُ الْخٰلِدُوْنَ

wa mā ja‘alnā libasyarim min qablikal-khuld(a), afa'im mitta fahumul-khālidūn(a).

(മുഹമ്മദ് നബിക്ക്) മുമ്പ് ഒരു മനുഷ്യന്നും നാം നിത്യജീവൻ നൽകിയിട്ടില്ല. അതിനാൽ നീ മരിച്ചാൽ അവർ അതിജീവിക്കുമോ?

كُلُّ نَفْسٍ ذَاۤىِٕقَةُ الْمَوْتِۗ وَنَبْلُوْكُمْ بِالشَّرِّ وَالْخَيْرِ فِتْنَةً ۗوَاِلَيْنَا تُرْجَعُوْنَ

kullu nafsin żā'iqatul-maut(i), wa nablūkum bisy-syarri wal-khairi fitnah(tan), wa ilainā turja‘ūn(a).

എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളും മരണം ആസ്വദിക്കുക തന്നെ ചെയ്യും. ഒരു പരീക്ഷണം എന്ന നിലയിൽ തിൻമ നൽകിക്കൊണ്ടും നൻമ നൽകിക്കൊണ്ടും നിങ്ങളെ നാം പരീക്ഷിക്കുന്നതാണ്. നമ്മുടെ അടുത്തേക്ക് മാത്രമേ നിങ്ങൾ മടക്കപ്പെടുകയുള്ളൂ.

وَاِذَا رَاٰكَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ يَّتَّخِذُوْنَكَ اِلَّا هُزُوًاۗ اَهٰذَا الَّذِيْ يَذْكُرُ اٰلِهَتَكُمْۚ وَهُمْ بِذِكْرِ الرَّحْمٰنِ هُمْ كٰفِرُوْنَ

wa iżā ra'ākal-lażīna kafarū iy yattakhiżūnaka illā huzuwā(n), ahāżal-lażī yażkuru ālihatakum, wa hum biżikrir-raḥmāni hum kāfirūn(a).

സത്യനിഷേധികൾ നിന്നെ (മുഹമ്മദ് നബിയെ) കാണുമ്പോൾ നിന്നെ ഒരു പരിഹാസപാത്രമാക്കുക മാത്രമാകുന്നു. (അവർ ചോദിച്ചു:) ഇവനാണോ നിങ്ങളുടെ ദൈവങ്ങളെ അധിക്ഷേപിച്ചത്? അവർ പരമകാരുണികനായ അല്ലാഹുവിനെ ഓർക്കുന്നതിനെ നിഷേധിക്കുന്ന ആളുകളാണെങ്കിലും.

خُلِقَ الْاِنْسَانُ مِنْ عَجَلٍۗ سَاُورِيْكُمْ اٰيٰتِيْ فَلَا تَسْتَعْجِلُوْنِ

khuliqal-insānu min ‘ajal(in), sa'urīkum āyātī falā tasta‘jilūn(i).

മനുഷ്യർ ധൃതിയിലാണ് സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടത്. പിന്നീട് ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് എന്റെ ദൃഷ്ടാന്തങ്ങൾ (ശക്തി) കാണിച്ചുതരാം. അതിനാൽ എന്നോട് ധൃതികൂട്ടാൻ ആവശ്യപ്പെടരുത്.

وَيَقُوْلُوْنَ مَتٰى هٰذَا الْوَعْدُ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

wa yaqūlūna matā hāżal-wa‘du in kuntum ṣādiqīn(a).

അവർ ചോദിക്കുന്നു: "നിങ്ങൾ സത്യവാൻമാരാണെങ്കിൽ, ആ വാഗ്ദാനം എപ്പോഴാണ് (പുലരുക?"

لَوْ يَعْلَمُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا حِيْنَ لَا يَكُفُّوْنَ عَنْ وُّجُوْهِهِمُ النَّارَ وَلَا عَنْ ظُهُوْرِهِمْ وَلَا هُمْ يُنْصَرُوْنَ

lau ya‘lamul-lażīna kafarū ḥīna lā yakuffūna ‘aw wujūhihimun nāra wa lā ‘an ẓuhūrihim wa lā hum yunṣarūn(a).

തങ്ങളുടെ മുഖങ്ങളിൽ നിന്നും മുതുകുകളിൽ നിന്നും നരകാഗ്നിയെ തടുക്കാൻ കഴിയാതെ വന്നപ്പോൾ സത്യനിഷേധികൾ അറിഞ്ഞിരുന്നുവെങ്കിൽ അവർക്ക് സഹായം ലഭിച്ചില്ല (തീർച്ചയായും അവർ അത് ധൃതികൂട്ടാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടിരുന്നില്ല).

بَلْ تَأْتِيْهِمْ بَغْتَةً فَتَبْهَتُهُمْ فَلَا يَسْتَطِيْعُوْنَ رَدَّهَا وَلَا هُمْ يُنْظَرُوْنَ

bal ta'tīhim bagtatan fa tabhatuhum falā yastaṭī‘ūna raddahā wa lā hum yunẓarūn(a).

(അന്ത്യദിനം) പെട്ടെന്ന് അത് അവർക്ക് വന്നെത്തും, അപ്പോൾ അവർ പരിഭ്രാന്തരാകും; പിന്നീട് അവർക്ക് അത് നിരസിക്കാൻ കഴിയില്ല, അവർക്ക് ഒരു സാവകാശവും നൽകപ്പെടുന്നില്ല.

وَلَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِّنْ قَبْلِكَ فَحَاقَ بِالَّذِيْنَ سَخِرُوْا مِنْهُمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ ࣖ

wa laqadistuhzi'a birusulim min qablika fa ḥāqa bil-lażīna sakhirū minhum mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

തീർച്ചയായും നിനക്ക് മുമ്പുള്ള ദൂതൻമാരും പരിഹസിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്‌. അപ്പോൾ, തങ്ങൾ പരിഹസിച്ചിരുന്നതിനെ പരിഹസിച്ചിരുന്നവർക്ക് (ശിക്ഷ) വന്നുഭവിച്ചു.

قُلْ مَنْ يَّكْلَؤُكُمْ بِالَّيْلِ وَالنَّهَارِ مِنَ الرَّحْمٰنِۗ بَلْ هُمْ عَنْ ذِكْرِ رَبِّهِمْ مُّعْرِضُوْنَ

qul may yakla'ukum bil-laili wan-nahāri minar-raḥmān(i), bal hum ‘an żikrihim mu‘riḍūn(a).

പറയുക: "പരമകാരുണികനായ അല്ലാഹുവിന്റെ ശിക്ഷയിൽ നിന്ന് രാവും പകലും നിങ്ങളെ ആരാണ് രക്ഷിക്കുക?" എന്നാൽ അവർ തങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവിനെ ഓർക്കാൻ മടിക്കുന്നു.

اَمْ لَهُمْ اٰلِهَةٌ تَمْنَعُهُمْ مِّنْ دُوْنِنَاۗ لَا يَسْتَطِيْعُوْنَ نَصْرَ اَنْفُسِهِمْ وَلَا هُمْ مِّنَّا يُصْحَبُوْنَ

am lahum ālihatun tamna‘uhum min dūninā, lā yastaṭī‘ūna naṣra anfusihim wa lā hum minnā yuṣḥabūn(a).

അതല്ല, നമ്മുടെ ഭാഗത്ത് നിന്ന് അവരെ സംരക്ഷിക്കുന്ന ദൈവങ്ങൾ അവർക്കുണ്ടോ? അവരുടെ ദൈവങ്ങൾക്ക് സ്വയം സഹായം ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല. നമ്മുടെ ശിക്ഷയിൽ നിന്ന് അവർ രക്ഷപ്പെടുകയുമില്ല.

بَلْ مَتَّعْنَا هٰٓؤُلَاۤءِ وَاٰبَاۤءَهُمْ حَتّٰى طَالَ عَلَيْهِمُ الْعُمُرُۗ اَفَلَا يَرَوْنَ اَنَّا نَأْتِى الْاَرْضَ نَنْقُصُهَا مِنْ اَطْرَافِهَاۗ اَفَهُمُ الْغٰلِبُوْنَ

bal matta‘nā hā'ulā'i wa ābā'ahum ḥattā ṭāla ‘alaihimul-‘umur(u), afalā yarauna annā na'til-arḍa nanquṣuhā min aṭrāfihā, afahumul-gālibūn(a).

തീർച്ചയായും അവർക്കും അവരുടെ പിതാക്കൾക്കും നാം ദീർഘകാലം ജീവിക്കുവോളം (ഈ ലോകത്ത്) സുഖസൗകര്യങ്ങൾ നൽകി. (സത്യനിഷേധികളുടെ അധീനതയിലുള്ള) ഒരു നാട്ടിൽ നാം ചെന്ന് അതിന്റെ പരിധി ചുരുക്കുന്നത് അവർ കാണുന്നില്ലേ? അവരാണോ വിജയികൾ?

قُلْ اِنَّمَآ اُنْذِرُكُمْ بِالْوَحْيِۖ وَلَا يَسْمَعُ الصُّمُّ الدُّعَاۤءَ اِذَا مَا يُنْذَرُوْنَ

qul innamā unżirukum bil-waḥy(i), wa lā yasma‘uṣ-ṣummud-du‘ā'a iżā mā yunżarūn(a).

(നബിയേ,) പറയുക: "ദിവ്യ സന്ദേശം അനുസരിച്ച് മാത്രമാണ് ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുന്നത്." പക്ഷേ, മുന്നറിയിപ്പ് നൽകപ്പെടുമ്പോൾ ബധിരർ ആ വിളി കേൾക്കുകയില്ല.

وَلَىِٕنْ مَّسَّتْهُمْ نَفْحَةٌ مِّنْ عَذَابِ رَبِّكَ لَيَقُوْلُنَّ يٰوَيْلَنَآ اِنَّا كُنَّا ظٰلِمِيْنَ

wa la'im massathum nafḥatum min ‘ażābi rabbika layaqūlunna yā wailanā innā kunnā ẓālimīn(a).

നിൻറെ രക്ഷിതാവിങ്കൽ നിന്ന് ഒരു ചെറിയ ശിക്ഷ അവർക്ക് വന്നുഭവിച്ചാൽ പോലും അവർ പറയും: ഞങ്ങളുടെ നാശമേ! തീർച്ചയായും ഞങ്ങൾ അന്യായം ചെയ്യുന്നവരുടെ കൂട്ടത്തിലാകുന്നു.

وَنَضَعُ الْمَوَازِيْنَ الْقِسْطَ لِيَوْمِ الْقِيٰمَةِ فَلَا تُظْلَمُ نَفْسٌ شَيْـًٔاۗ وَاِنْ كَانَ مِثْقَالَ حَبَّةٍ مِّنْ خَرْدَلٍ اَتَيْنَا بِهَاۗ وَكَفٰى بِنَا حٰسِبِيْنَ

wa naḍa‘ul-mawāzīnal-qisṭa liyaumil-qiyāmati falā tuẓlamu nafsun syai'ā(n), wa in kāna miṡqāla ḥabbatim min khardalin atainā bihā, wa kafā binā ḥāsibīn(a).

ഉയിർത്തെഴുന്നേൽപിന്റെ നാളിൽ നാം നീതിപൂർവ്വകമായ തുലാസുകൾ സ്ഥാപിക്കുന്നതാണ്. അങ്ങനെ ഒരാളോടും ഒട്ടും അനീതി കാണിക്കപ്പെടുകയില്ല. അത് ഒരു കടുക് മണിയുടെ തൂക്കം പോലും നാമത് കൊണ്ട് വരുന്നതാണ്. കണക്ക് നോക്കാൻ നാം തന്നെ മതി.

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسٰى وَهٰرُوْنَ الْفُرْقَانَ وَضِيَاۤءً وَّذِكْرًا لِّلْمُتَّقِيْنَ ۙ

wa laqad ātainā mūsā wa hārūnal-furqāna wa ḍiyā'aw wa żikral lil-muttaqīn(a).

തീർച്ചയായും മൂസായ്ക്കും ഹാറൂന്നും നാം തൗറാത്ത് ഗ്രന്ഥവും, ധർമ്മനിഷ്ഠപാലിക്കുന്നവർക്ക് വേണ്ടിയുള്ള ഉൽബോധനവും, സദുപദേശവും നൽകിയിട്ടുണ്ട്‌.

الَّذِيْنَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَيْبِ وَهُمْ مِّنَ السَّاعَةِ مُشْفِقُوْنَ

allażīna yakhsyauna rabbahum bil-gaibi wa hum minas-sā‘ati musyfiqūn(a).

(അതായത്) തങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവിനെ കാണുന്നില്ലെങ്കിലും അവനെ ഭയപ്പെടുന്നവരും, ഉയിർത്തെഴുന്നേൽപിന്റെ നാളിനെ ഭയപ്പെടുന്നവരുമാരോ.

وَهٰذَا ذِكْرٌ مُّبٰرَكٌ اَنْزَلْنٰهُۗ اَفَاَنْتُمْ لَهٗ مُنْكِرُوْنَ ࣖ

wa hāżā żikrum mubārakun anzalnāh(u), afa antum lahū munkirūn(a).

ഇത് (ഖുർആൻ) നാം അവതരിപ്പിച്ച അനുഗ്രഹങ്ങൾ അടങ്ങിയ ഒരു താക്കീതാണ്. അപ്പോൾ നിങ്ങൾ അതിനെ നിഷേധിക്കുകയാണോ?

۞ وَلَقَدْ اٰتَيْنَآ اِبْرٰهِيْمَ رُشْدَهٗ مِنْ قَبْلُ وَكُنَّا بِهٖ عٰلِمِيْنَ

wa laqad ātainā ibrāhīma rusydahū min qablu wa kunnā bihī ‘ālimīn(a).

തീർച്ചയായും അദ്ദേഹത്തിന് മുമ്പ് (മൂസായ്ക്കും ഹാറൂനും) നാം ഇബ്രാഹീമിന് മാർഗദർശനം നൽകിയിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തെ നമുക്കറിയാമായിരുന്നു.

اِذْ قَالَ لِاَبِيْهِ وَقَوْمِهٖ مَا هٰذِهِ التَّمَاثِيْلُ الَّتِيْٓ اَنْتُمْ لَهَا عٰكِفُوْنَ

iż qāla li'abīhi wa qaumihī mā hāżihit-tamāṡīlul-latī antum lahā ‘ākifūn(a).

അദ്ദേഹം (ഇബ്രാഹീം) തന്റെ പിതാവിനോടും ജനങ്ങളോടും "നിങ്ങൾ പൂജിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഈ പ്രതിമ എന്താണ്?" എന്ന് ചോദിച്ച സന്ദർഭം (ഓർക്കുക).

قَالُوْا وَجَدْنَآ اٰبَاۤءَنَا لَهَا عٰبِدِيْنَ

qālū wajadnā ābā'anā lahā ‘ābidīn(a).

അവർ മറുപടി പറഞ്ഞു, “ഞങ്ങളുടെ പൂർവ്വികർ അവനെ ആരാധിക്കുന്നത് ഞങ്ങൾ കണ്ടു.”

قَالَ لَقَدْ كُنْتُمْ اَنْتُمْ وَاٰبَاۤؤُكُمْ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

qāla laqad kuntum antum wa ābā'ukum fī ḍalālim mubīn(in).

അദ്ദേഹം (ഇബ്രാഹീം) പറഞ്ഞു: തീർച്ചയായും നിങ്ങളും നിങ്ങളുടെ പിതാക്കളും വ്യക്തമായ വഴികേടിലാണ്.

قَالُوْٓا اَجِئْتَنَا بِالْحَقِّ اَمْ اَنْتَ مِنَ اللّٰعِبِيْنَ

qālū aji'tanā bil-ḥaqqi am anta minal-lā‘ibīn(a).

അവർ ചോദിച്ചു: "നീ ഞങ്ങളുടെ അടുത്ത് സത്യവും കൊണ്ട് വന്നതാണോ അതോ കളിക്കുകയാണോ?"

قَالَ بَلْ رَّبُّكُمْ رَبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ الَّذِيْ فَطَرَهُنَّۖ وَاَنَا۠ عَلٰى ذٰلِكُمْ مِّنَ الشّٰهِدِيْنَ

qāla bar rabbukum rabbus-samāwāti wal-arḍil-lażī faṭarahunn(a), wa ana ‘alā żālikum minasy-syāhidīn(a).

അദ്ദേഹം (ഇബ്രാഹീം) പറഞ്ഞു: തീർച്ചയായും നിങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവ് ആകാശങ്ങളുടെയും ഭൂമിയുടെയും രക്ഷിതാവാകുന്നു. അവയെ സൃഷ്ടിച്ചവനാകുന്നു. ഞാൻ അതിന് സാക്ഷ്യം വഹിക്കുന്നവരിൽ ഒരാളാണ്.

وَتَاللّٰهِ لَاَكِيْدَنَّ اَصْنَامَكُمْ بَعْدَ اَنْ تُوَلُّوْا مُدْبِرِيْنَ

wa tallāhi la'akīdanna aṣnāmakum ba‘da an tuwallū mudbirīn(a).

അല്ലാഹുവാണ് സത്യം, നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ വിഗ്രഹങ്ങളെ ഉപേക്ഷിച്ചതിനുശേഷം ഞാൻ അവരെ വഞ്ചിക്കുക തന്നെ ചെയ്യും.

فَجَعَلَهُمْ جُذٰذًا اِلَّا كَبِيْرًا لَّهُمْ لَعَلَّهُمْ اِلَيْهِ يَرْجِعُوْنَ

fa ja‘alahum jużāżan illā kabīral lahum la‘allahum ilaihi yarji‘ūn(a).

അങ്ങനെ അവൻ (ഇബ്രാഹീം) ആ വിഗ്രഹങ്ങളെയെല്ലാം തകർത്തു, അതിൽ ഏറ്റവും വലുത് (പിതാവ്) ഒഴികെ; അവർ അവനോട് (ചോദിക്കാൻ) മടങ്ങിവന്നു.

قَالُوْا مَنْ فَعَلَ هٰذَا بِاٰلِهَتِنَآ اِنَّهٗ لَمِنَ الظّٰلِمِيْنَ

qālū man fa‘ala hāżā bi'ālihatinā innahū laminaẓ-ẓālimīn(a).

അവർ ചോദിച്ചു: "നമ്മുടെ ദൈവങ്ങളെ ഇത് ചെയ്തതാരാണ്? തീർച്ചയായും അവൻ അക്രമികളിൽ പെട്ടവനാണ്."

قَالُوْا سَمِعْنَا فَتًى يَّذْكُرُهُمْ يُقَالُ لَهٗٓ اِبْرٰهِيْمُ ۗ

qālū sami‘nā fatay yażkuruhum yuqālu lahū ibrāhīm(u).

അവർ (മറ്റു ചിലർ) പറഞ്ഞു: (ഈ വിഗ്രഹങ്ങളെ) ആക്ഷേപിക്കുന്ന ഒരു ചെറുപ്പക്കാരനുണ്ടെന്ന് ഞങ്ങൾ കേട്ടിട്ടുണ്ട്. അയാളുടെ പേര് ഇബ്രാഹിം എന്നാണ്.

قَالُوْا فَأْتُوْا بِهٖ عَلٰٓى اَعْيُنِ النَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَشْهَدُوْنَ

qālū fa'tū bihī ‘alā a‘yunin-nāsi la‘allahum yasyhadūn(a).

അവർ പറഞ്ഞു: "(എങ്കിൽ) അവനെ പുറത്തു കൊണ്ടുപോയി ജനങ്ങൾക്ക് കാണിച്ചുകൊടുക്കുക, അവർ കാണട്ടെ."

قَالُوْٓا ءَاَنْتَ فَعَلْتَ هٰذَا بِاٰلِهَتِنَا يٰٓاِبْرٰهِيْمُ ۗ

qālū a'anta fa‘alta hāżā bi'ālihatinā yā ibrāhīm(u).

അവർ ചോദിച്ചു: "അല്ലയോ ഇബ്രാഹീം, ഞങ്ങളുടെ ദൈവത്തിനെതിരെ ഇതു ചെയ്തത് നീയാണോ?"

قَالَ بَلْ فَعَلَهٗ كَبِيْرُهُمْ هٰذَا فَسْـَٔلُوْهُمْ اِنْ كَانُوْا يَنْطِقُوْنَ

qāla bal fa‘alahū kabīruhum hāżā fas'alūhum in kānū yanṭiqūn(a).

അദ്ദേഹം (ഇബ്രാഹിം) മറുപടി പറഞ്ഞു, "യഥാർത്ഥത്തിൽ വലിയ (പ്രതിമ) ആണ് അത് ചെയ്തത്, അതിനാൽ അവർക്ക് സംസാരിക്കാൻ കഴിയുമോ എന്ന് അവരോട് ചോദിക്കൂ."

فَرَجَعُوْٓا اِلٰٓى اَنْفُسِهِمْ فَقَالُوْٓا اِنَّكُمْ اَنْتُمُ الظّٰلِمُوْنَ ۙ

fa raja‘ū ilā anfusihim fa qālū innakum antumuẓ-ẓālimūn(a).

അപ്പോള്‍ അവര്‍ക്ക് സുബോധം തിരിച്ചു കിട്ടി. അവര്‍ പറഞ്ഞു: തീര്‍ച്ചയായും നിങ്ങള്‍ തന്നെയാണ് അക്രമം ചെയ്തിരിക്കുന്നത്.

ثُمَّ نُكِسُوْا عَلٰى رُءُوْسِهِمْۚ لَقَدْ عَلِمْتَ مَا هٰٓؤُلَاۤءِ يَنْطِقُوْنَ

Ṡumma nukisū ‘alā ru'ūsihim, laqad ‘alimta mā hā'ulā'i yanṭiqūn(a).

അപ്പോൾ അവർ തല കുനിച്ചു പറഞ്ഞു: "(വിഗ്രഹങ്ങൾക്ക്) സംസാരിക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന് നിനക്ക് (ഇബ്രാഹീം) തീർച്ചയായും അറിയാമല്ലോ."

قَالَ اَفَتَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مَا لَا يَنْفَعُكُمْ شَيْـًٔا وَّلَا يَضُرُّكُمْ ۗ

qāla afata‘budūna min dūnillāhi mā lā yanfa‘ukum syai'aw wa lā yaḍurrukum.

അദ്ദേഹം (ഇബ്രാഹീം) പറഞ്ഞു: നിങ്ങൾക്ക് ഒരു ഉപകാരവും ചെയ്യാത്തതോ, നിങ്ങൾക്ക് ഒരു ഉപദ്രവവും ചെയ്യാത്തതോ ആയ അല്ലാഹുവിനെ അല്ലാത്തവരെ നിങ്ങൾ എന്തിനാണ് ആരാധിക്കുന്നത്?

اُفٍّ لَّكُمْ وَلِمَا تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗاَفَلَا تَعْقِلُوْنَ

uffil lakum wa limā ta‘budūna min dūnillāh(i), afalā ta‘qilūn(a).

നിങ്ങൾക്കും, അല്ലാഹുവിന് പുറമെ നിങ്ങൾ ആരാധിക്കുന്നവയ്ക്കും നാശം! നിങ്ങൾ ചിന്തിച്ചു മനസ്സിലാക്കുന്നില്ലേ?

قَالُوْا حَرِّقُوْهُ وَانْصُرُوْٓا اٰلِهَتَكُمْ اِنْ كُنْتُمْ فٰعِلِيْنَ

qālū ḥarriqūhu wanṣurū ālihatakum in kuntum fā‘ilīn(a).

അവർ പറഞ്ഞു: നിങ്ങൾക്ക് ശരിക്കും ഇഷ്ടമുണ്ടെങ്കിൽ നിങ്ങൾ ഇവനെ ചുട്ടെരിച്ച് കളയുകയും നിങ്ങളുടെ ദൈവങ്ങളെ സഹായിക്കുകയും ചെയ്യുക.

قُلْنَا يٰنَارُ كُوْنِيْ بَرْدًا وَّسَلٰمًا عَلٰٓى اِبْرٰهِيْمَ ۙ

qulnā yā nāru kūnī bardaw wa salāman ‘alā ibrāhīm(a).

നാം (അല്ലാഹു) പറഞ്ഞു: തീയേ, നീ തണുപ്പിക്കുകയും ഇബ്രാഹീമിന് രക്ഷകനാകുകയും ചെയ്യുക.

وَاَرَادُوْا بِهٖ كَيْدًا فَجَعَلْنٰهُمُ الْاَخْسَرِيْنَ ۚ

wa arādū bihī kaidan fa ja‘alnāhumul-akhsarīn(a).

അവര്‍ ഇബ്രാഹീമിന്‍റെ നേരെ ഒരു ദ്രോഹവും ഉദ്ദേശിച്ചില്ല. അതിനാല്‍ നാം അവരെ ഏറ്റവും നഷ്ടം പറ്റിയവരുടെ കൂട്ടത്തിലാക്കി.

وَنَجَّيْنٰهُ وَلُوْطًا اِلَى الْاَرْضِ الَّتِيْ بٰرَكْناَ فِيْهَا لِلْعٰلَمِيْنَ

wa najjaināhu wa lūṭan ilal-arḍil-latī bāraknā fīhā lil-‘ālamīn(a).

ലോകർക്ക് മുഴുവൻ അനുഗ്രഹീതമാക്കിവെച്ചിട്ടുള്ള ഒരു നാട്ടിലേക്ക് അദ്ദേഹത്തെയും (ഇബ്രാഹീമിനെയും) ലൂത്വിനെയും നാം രക്ഷപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട് പോയി.

وَوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ نَافِلَةً ۗوَكُلًّا جَعَلْنَا صٰلِحِيْنَ

wa wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūba nāfilah(tan), wa kullan ja‘alnā ṣāliḥīn(a).

അദ്ദേഹത്തിന് (ഇബ്രാഹീമിന്) നാം ഇസഹാക്കിനെയും യഅ്ഖൂബിനെയും ദാനം ചെയ്തു. അവരെയെല്ലാം നാം സജ്ജനങ്ങളാക്കി.

وَجَعَلْنٰهُمْ اَىِٕمَّةً يَّهْدُوْنَ بِاَمْرِنَا وَاَوْحَيْنَآ اِلَيْهِمْ فِعْلَ الْخَيْرٰتِ وَاِقَامَ الصَّلٰوةِ وَاِيْتَاۤءَ الزَّكٰوةِۚ وَكَانُوْا لَنَا عٰبِدِيْنَ ۙ

wa ja‘alnāhum a'immatay yahdūna bi'amrinā wa auḥainā ilaihim fi‘lal-khairāti wa iqāmaṣ-ṣalāti wa ītā'az-zakāh(ti), wa kānū lanā ‘ābidīn(a).

അവരെ നാം നമ്മുടെ കൽപനകൾ മുഖേന നമ്മെ നയിക്കുന്ന നേതാക്കളാക്കുകയും ചെയ്തു. അവർ നന്മ പ്രവർത്തിക്കണമെന്നും, നമസ്കാരം മുറപോലെ നിർവഹിക്കണമെന്നും, സകാത്ത് നൽകണമെന്നും, നാം അവരെ മാത്രം ആരാധിക്കണമെന്നും നാം അവർക്ക് ബോധനം നൽകി.

وَلُوْطًا اٰتَيْنٰهُ حُكْمًا وَّعِلْمًا وَّنَجَّيْنٰهُ مِنَ الْقَرْيَةِ الَّتِيْ كَانَتْ تَّعْمَلُ الْخَبٰۤىِٕثَ ۗاِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمَ سَوْءٍ فٰسِقِيْنَۙ

wa lūṭan ātaināhu ḥumkaw wa ‘ilmaw wa najjaināhu minal-qaryatil-latī kānat ta‘malul-khabā'iṡ(a), innahum kānū qauma sau'in fāsiqīn(a).

ലൂത്വിന് നാം തത്ത്വബോധവും അറിവും നൽകി. ദുഷ്‌കൃത്യങ്ങൾ ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്ന ഒരു നാട്ടിൽ നിന്ന് അദ്ദേഹത്തെ നാം രക്ഷപ്പെടുത്തി. തീർച്ചയായും അവർ ദുഷ്ടരും ദുഷ്ടരുമായ ഒരു ജനതയാണ്.

وَاَدْخَلْنٰهُ فِيْ رَحْمَتِنَاۗ اِنَّهٗ مِنَ الصّٰلِحِيْنَ ࣖ

wa adkhalnāhu fī raḥmatinā, innahū minaṣ-ṣāliḥīn(a).

നമ്മുടെ കാരുണ്യത്തിൽ അദ്ദേഹത്തെ നാം ഉൾപെടുത്തുകയും ചെയ്തു. തീർച്ചയായും അദ്ദേഹം ധർമ്മനിഷ്ഠയുള്ള ആളുകളിൽ പെട്ടവനാകുന്നു.

وَنُوْحًا اِذْ نَادٰى مِنْ قَبْلُ فَاسْتَجَبْنَا لَهٗ فَنَجَّيْنٰهُ وَاَهْلَهٗ مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيْمِ ۚ

wa nūḥan iż nādā min qablu fastajabnā lahū fa najjaināhu wa ahlahū minal-karbil-‘aẓīm(i).

അതിനു മുമ്പ് നൂഹിനെയും (ഓർക്കുക). അദ്ദേഹം പ്രാർത്ഥിച്ചപ്പോൾ നാം അദ്ദേഹത്തിന് ഉത്തരം നൽകി. അങ്ങനെ അദ്ദേഹത്തെയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കുടുംബത്തെയും വമ്പിച്ച ദുരന്തത്തിൽ നിന്ന് നാം രക്ഷപ്പെടുത്തി.

وَنَصَرْنٰهُ مِنَ الْقَوْمِ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمَ سَوْءٍ فَاَغْرَقْنٰهُمْ اَجْمَعِيْنَ

wa naṣarnāhu minal-qaumil-lażīna każżabū bi'āyātinā, innahum kānū qauma sau'in fa agraqnāhum ajma‘īn(a).

നമ്മുടെ ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളെ നിഷേധിച്ചു തള്ളിയവരിൽ നിന്ന് നാം അദ്ദേഹത്തിന് രക്ഷനൽകുകയും ചെയ്തു. തീർച്ചയായും അവർ ദുഷിച്ച ഒരു ജനതയായിരുന്നു, അതിനാൽ നാം അവരെ മുഴുവൻ മുക്കി നശിപ്പിച്ചു.

وَدَاوٗدَ وَسُلَيْمٰنَ اِذْ يَحْكُمٰنِ فِى الْحَرْثِ اِذْ نَفَشَتْ فِيْهِ غَنَمُ الْقَوْمِۚ وَكُنَّا لِحُكْمِهِمْ شٰهِدِيْنَ ۖ

wa dāwūda wa sulaimāna iż yaḥkumāni fil-ḥarṡi iż nafasyat fīhi ganamul-qaum(i), wa kunnā liḥukmihim syāhidīn(a).

ദാവൂദിന്റെയും സുലൈമാന്റെയും കഥ (ഓർക്കുക). അവരുടെ ജനതയുടെ ആടുകൾ കൃഷിക്ക് കേടുപാടുകൾ വരുത്തിയതിനാൽ, അവർ ഇരുവരും ആ കൃഷിയുടെ കാര്യത്തിൽ ഒരു വിധി പുറപ്പെടുവിച്ചു. അവരുടെ വിധിക്ക് നാം സാക്ഷ്യം വഹിച്ചു.

فَفَهَّمْنٰهَا سُلَيْمٰنَۚ وَكُلًّا اٰتَيْنَا حُكْمًا وَّعِلْمًاۖ وَّسَخَّرْنَا مَعَ دَاوٗدَ الْجِبَالَ يُسَبِّحْنَ وَالطَّيْرَۗ وَكُنَّا فٰعِلِيْنَ

fa fahhamnāhā sulaimān(a), wa kullan ātainā ḥukmaw wa ‘ilmā(n), wa sakhkharnā ma‘a dāwūdal-jibāla yusabbiḥna waṭ-ṭair(a), wa kunnā fā‘ilīn(a).

സുലൈമാന് നാം (ചുറ്റും വ്യക്തമായ) നിയമങ്ങൾ വിശദീകരിച്ചുകൊടുത്തു. എല്ലാവർക്കും നാം തത്ത്വജ്ഞാനവും വിജ്ഞാനവും നൽകി. പർവതങ്ങളെയും പക്ഷികളെയും നാം കീഴ്പ്പെടുത്തി. ദാവൂദിന്റെ വിശുദ്ധി വാഴ്ത്തപ്പെട്ടവയെല്ലാം. തീർച്ചയായും നാം തന്നെയാണ് അത് നടപ്പിലാക്കുന്നത്.

وَعَلَّمْنٰهُ صَنْعَةَ لَبُوْسٍ لَّكُمْ لِتُحْصِنَكُمْ مِّنْۢ بَأْسِكُمْۚ فَهَلْ اَنْتُمْ شٰكِرُوْنَ

wa ‘allamnāhu ṣan‘ata labūsil lakum lituḥṣinakum mim ba'sikum, fahal antum syākirūn(a).

നിങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി യുദ്ധത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാൻ വേണ്ടി നിങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി പടയങ്കി നിർമ്മിക്കേണ്ടതും ദാവൂദിന് നാം പഠിപ്പിച്ചുകൊടുത്തു. നിങ്ങൾ (അല്ലാഹുവിനോട്) നന്ദിയുള്ളവരാണോ?

وَلِسُلَيْمٰنَ الرِّيْحَ عَاصِفَةً تَجْرِيْ بِاَمْرِهٖٓ اِلَى الْاَرْضِ الَّتِيْ بٰرَكْنَا فِيْهَاۗ وَكُنَّا بِكُلِّ شَيْءٍ عٰلِمِيْنَ

wa lisulaimānar-rīḥa ‘āṣifatan tajrī bi'amrihī ilal-arḍil-latī bāraknā fīhā, wa kunnā bikulli syai'in ‘ālimīn(a).

സുലൈമാന് നാം ശക്തിയായി ഒരു കാറ്റിനെ അധീനപ്പെടുത്തിക്കൊടുത്തു. അദ്ദേഹത്തിന് നാം അനുഗ്രഹം നൽകിയിരുന്ന നാട്ടിലേക്ക് അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൽപനപ്രകാരം അത് വീശിയടിച്ചു. എല്ലാ കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ചും നാം അറിവുള്ളവനാകുന്നു.

وَمِنَ الشَّيٰطِيْنِ مَنْ يَّغُوْصُوْنَ لَهٗ وَيَعْمَلُوْنَ عَمَلًا دُوْنَ ذٰلِكَۚ وَكُنَّا لَهُمْ حٰفِظِيْنَ ۙ

wa minasy-syayāṭīna may yagūṣūna lahū wa ya‘malūna ‘amalan dūna żālik(a), wa kunnā lahum ḥāfiẓīn(a).

സുലൈമാന്ന് വേണ്ടി കടലിൽ മുങ്ങാൻ പോയ ഒരു കൂട്ടം പിശാചുക്കളെയും (നാം അവന് കീഴ്പ്പെടുത്തി). അതിനു പുറമെയുള്ള മറ്റു ജോലികളും അവർ ചെയ്തിരുന്നു. നാം അവരെ പരിപാലിക്കുന്നവരാണ്.

۞ وَاَيُّوْبَ اِذْ نَادٰى رَبَّهٗٓ اَنِّيْ مَسَّنِيَ الضُّرُّ وَاَنْتَ اَرْحَمُ الرّٰحِمِيْنَ ۚ

wa ayyūba iż nādā rabbahū annī massaniyaḍ-ḍurru wa anta arḥamur-rāḥimīn(a).

അയ്യൂബിന്റെ കഥയും (ഓർക്കുക). അദ്ദേഹം തന്റെ രക്ഷിതാവിനോട് പ്രാർത്ഥിച്ച സന്ദർഭം: "(എന്റെ രക്ഷിതാവേ), തീർച്ചയായും എനിക്ക് രോഗം ബാധിച്ചിരിക്കുന്നു. നീ കരുണയുള്ളവരിൽ ഏറ്റവും കരുണയുള്ളവനാണെങ്കിലും."

فَاسْتَجَبْنَا لَهٗ فَكَشَفْنَا مَا بِهٖ مِنْ ضُرٍّ وَّاٰتَيْنٰهُ اَهْلَهٗ وَمِثْلَهُمْ مَّعَهُمْ رَحْمَةً مِّنْ عِنْدِنَا وَذِكْرٰى لِلْعٰبِدِيْنَ ۚ

fastajabnā lahū fa kasyafnā mā bihī min ḍurriw wa ātaināhu ahlahū wa miṡlahum ma‘ahum raḥmatam min ‘indinā wa żikrā lil-‘ābidīn(a).

അപ്പോൾ നാം (അദ്ദേഹത്തിന്) ഉത്തരം നൽകുകയും, അദ്ദേഹത്തിന് ബാധിച്ച രോഗം നാം നീക്കം ചെയ്യുകയും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ കുടുംബത്തെ അദ്ദേഹത്തിന് നാം തിരിച്ചേൽപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. (അവരുടെ എണ്ണം വർദ്ധിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു) നമ്മുടെ പക്കൽ നിന്നുള്ള ഒരു കാരുണ്യവും, നമ്മെ ആരാധിക്കുന്നവർക്ക് ഒരു താക്കീതും എന്ന നിലയിൽ.

وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِدْرِيْسَ وَذَا الْكِفْلِۗ كُلٌّ مِّنَ الصّٰبِرِيْنَ ۙ

wa ismā‘īla wa idrīsa wa żal-kifl(i), kullum minaṣ-ṣābirīn(a).

ഇസ്മാഈൽ, ഇദ്‌രീസ്, സുൽക്കിഫ്‌ലി എന്നിവരെയും (കഥ ഓർക്കുക). അവരെല്ലാം ക്ഷമാശീലരാണ്.

وَاَدْخَلْنٰهُمْ فِيْ رَحْمَتِنَاۗ اِنَّهُمْ مِّنَ الصّٰلِحِيْنَ

wa adkhalnāhum fī raḥmatinā, innahum minaṣ-ṣāliḥīn(a).

അവരെ നാം നമ്മുടെ കാരുണ്യത്തിൽ ഉൾപെടുത്തുകയും ചെയ്തു. തീർച്ചയായും അവർ ധർമ്മനിഷ്ഠ പാലിക്കുന്നവരുടെ കൂട്ടത്തിലാകുന്നു.

وَذَا النُّوْنِ اِذْ ذَّهَبَ مُغَاضِبًا فَظَنَّ اَنْ لَّنْ نَّقْدِرَ عَلَيْهِ فَنَادٰى فِى الظُّلُمٰتِ اَنْ لَّآ اِلٰهَ اِلَّآ اَنْتَ سُبْحٰنَكَ اِنِّيْ كُنْتُ مِنَ الظّٰلِمِيْنَ ۚ

wa żan-nūni iż żahaba mugāḍiban fa ẓanna allan naqdira ‘alaihi fa nādā fiẓ-ẓulumāti allā ilāha illā anta subḥānaka innī kuntu minaẓ-ẓālimīn(a).

സുൻ നൂനിന്റെ (യൂനാ) കഥയും (ഓർക്കുക). അദ്ദേഹം കോപത്തോടെ പോയപ്പോൾ, നാം അദ്ദേഹത്തിന് ബുദ്ധിമുട്ട് വരുത്തുകയില്ലെന്ന് അദ്ദേഹം കരുതി. അതിനാൽ വളരെ ഇരുണ്ട സാഹചര്യത്തിൽ അദ്ദേഹം ഇപ്രകാരം പ്രാർത്ഥിച്ചു: നീയല്ലാതെ ഒരു ദൈവവുമില്ല. നീ എത്ര പരിശുദ്ധൻ! തീർച്ചയായും ഞാൻ അക്രമികളിൽ ഒരാളാണ്.

فَاسْتَجَبْنَا لَهٗۙ وَنَجَّيْنٰهُ مِنَ الْغَمِّۗ وَكَذٰلِكَ نُـْۨجِى الْمُؤْمِنِيْنَ

fastajabnā lahū wa najjaināhu minal-gamm(i), wa każālika nunjil-mu'minīn(a).

അപ്പോൾ നാം അദ്ദേഹത്തിന് ഉത്തരം നൽകുകയും ദുഃഖത്തിൽ നിന്ന് അദ്ദേഹത്തെ നാം രക്ഷിക്കുകയും ചെയ്തു. അങ്ങനെ നാം സത്യവിശ്വാസികളെ രക്ഷിക്കുന്നു.

وَزَكَرِيَّآ اِذْ نَادٰى رَبَّهٗ رَبِّ لَا تَذَرْنِيْ فَرْدًا وَّاَنْتَ خَيْرُ الْوٰرِثِيْنَ ۚ

wa zakariyyā iż nādā rabbahū rabbi lā tażarnī fardaw wa anta khairul-wāriṡīn(a).

സകരിയ്യാ തന്റെ ദൈവത്തോട് പ്രാർത്ഥിച്ച സന്ദർഭം (ഓർക്കുക) "എന്റെ ദൈവമേ, (കുട്ടികളില്ലാതെ) എന്നെ ഒറ്റയ്ക്ക് ജീവിക്കാൻ അനുവദിക്കരുതേ, നീയാണ് ഏറ്റവും നല്ല അവകാശി."

فَاسْتَجَبْنَا لَهٗ ۖوَوَهَبْنَا لَهٗ يَحْيٰى وَاَصْلَحْنَا لَهٗ زَوْجَهٗۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا يُسٰرِعُوْنَ فِى الْخَيْرٰتِ وَيَدْعُوْنَنَا رَغَبًا وَّرَهَبًاۗ وَكَانُوْا لَنَا خٰشِعِيْنَ

fastajabnā lah(ū), wa wahabnā lahū yaḥyā wa aṣlaḥnā lahū zaujah(ū), innahum kānū yusāri‘ūna fil-khairāti wa yad‘ūnanā ragabaw wa rahabā(n), wa kānū lanā khāsyi‘īn(a).

അപ്പോൾ നാം അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രാർത്ഥനയ്ക്ക് ഉത്തരം നൽകി, അദ്ദേഹത്തിന് യഹ്‌യയെ നാം പ്രദാനം ചെയ്തു, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭാര്യയെ (ഗർഭധാരണശേഷിയുള്ളവളാക്കി) നൽകി. തീർച്ചയായും അവർ നന്മയിൽ ധൃതികൂട്ടുന്നവരായിരുന്നു, അവർ പ്രതീക്ഷയോടെയും ഭയത്തോടെയും നമ്മോട് പ്രാർത്ഥിക്കുന്നവരായിരുന്നു. അവർ നമ്മുടെ മുമ്പിൽ താഴ്മയുള്ളവരുമായിരുന്നു.

وَالَّتِيْٓ اَحْصَنَتْ فَرْجَهَا فَنَفَخْنَا فِيْهَا مِنْ رُّوْحِنَا وَجَعَلْنٰهَا وَابْنَهَآ اٰيَةً لِّلْعٰلَمِيْنَ

wal-latī aḥṣanat farjahā fa nafakhnā fīhā mir rūḥinā wa ja‘alnāhā wabnahā āyatal lil-‘ālamīn(a).

(മർയമിന്റെ കഥ ഓർക്കുക) അവൾ തന്റെ പ്രതാപം നിലനിർത്തി. പിന്നീട് അവളിൽ നമ്മിൽ നിന്ന് (ആ ആത്മാവിനെ) നാം ഊതി. അവനെയും അവന്റെ സന്തതികളെയും നാം ലോകർക്ക് വേണ്ടി ഒരു ദൃഷ്ടാന്തമാക്കി.

اِنَّ هٰذِهٖٓ اُمَّتُكُمْ اُمَّةً وَّاحِدَةًۖ وَّاَنَا۠ رَبُّكُمْ فَاعْبُدُوْنِ

inna hāżihī ummatukum ummataw wāḥidah(tan), wa ana rabbukum fa‘budūn(i).

തീർച്ചയായും ഇതാണ് (തൗഹീദ് മതം) നിങ്ങളുടെ മതം, ഏക മതം, ഞാൻ നിങ്ങളുടെ ദൈവമാണ്, അതിനാൽ നിങ്ങൾ എന്നെ ആരാധിക്കുവിൻ.

وَتَقَطَّعُوْٓا اَمْرَهُمْ بَيْنَهُمْۗ كُلٌّ اِلَيْنَا رٰجِعُوْنَ ࣖ

wa taqaṭṭa‘ū amrahum bainahum, kullun ilainā rāji‘ūn(a).

എന്നാൽ അവർ തങ്ങളുടെ (മത) കാര്യത്തിൽ ഭിന്നിച്ചു. എല്ലാവരും നമ്മുടെ അടുത്തേക്ക് മടങ്ങിവരും.

فَمَنْ يَّعْمَلْ مِنَ الصّٰلِحٰتِ وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَلَا كُفْرَانَ لِسَعْيِهٖۚ وَاِنَّا لَهٗ كٰتِبُوْنَ

famay ya‘mal minaṣ-ṣāliḥāti wa huwa mu'minun falā kufrāna lisa‘yih(ī), wa innā lahū kātibūn(a).

ആരെങ്കിലും സത്യവിശ്വാസിയായി സൽകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്താൽ അവന്റെ പ്രയത്നം പാഴാകുകയില്ല. തീർച്ചയായും നാം അത് അവന്റെ മുമ്പിൽ രേഖപ്പെടുത്തുന്നതാണ്.

وَحَرٰمٌ عَلٰى قَرْيَةٍ اَهْلَكْنٰهَآ اَنَّهُمْ لَا يَرْجِعُوْنَ

wa ḥarāmun ‘alā qaryatin ahlaknāhā, innahum lā yarji‘ūn(a).

നാം നശിപ്പിച്ച ഒരു നാട്ടിലെ നിവാസികൾ തിരിച്ചുവരാതിരിക്കുക എന്നത് അസംഭവ്യമാണ്.

حَتّٰىٓ اِذَا فُتِحَتْ يَأْجُوْجُ وَمَأْجُوْجُ وَهُمْ مِّنْ كُلِّ حَدَبٍ يَّنْسِلُوْنَ

Ḥattā iżā futiḥat ya'jūju wa ma'jūju wa hum min kulli ḥadabiy yansilūn(a).

യക്ജൂജും മക്ജൂജും (മതിലുകൾ) തുറക്കപ്പെടുകയും എല്ലാ ഉയർന്ന സ്ഥലങ്ങളിൽ നിന്നും വേഗത്തിൽ താഴേക്ക് ഇറങ്ങുകയും ചെയ്യുന്നതുവരെ.

وَاقْتَرَبَ الْوَعْدُ الْحَقُّ فَاِذَا هِيَ شَاخِصَةٌ اَبْصَارُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْاۗ يٰوَيْلَنَا قَدْ كُنَّا فِيْ غَفْلَةٍ مِّنْ هٰذَا بَلْ كُنَّا ظٰلِمِيْنَ

waqtarabal-wa‘dul-ḥaqqu fa iżā hiya syākhiṣatun abṣārul-lażīna kafarū, yā wailanā qad kunnā fī gaflatim min hāżā bal kunnā ẓālimīn(a).

യഥാർത്ഥ വാഗ്ദാനം (ഉയിർത്തെഴുന്നേൽപ്പ് ദിവസം) അടുത്തുവരുമ്പോൾ അവിശ്വസിച്ചവരുടെ കണ്ണുകൾ പെട്ടെന്ന് വിടരും. (അവർ പറഞ്ഞു:) "നമ്മൾ എത്ര നിർഭാഗ്യരാണ്! ഈ കാര്യത്തിൽ നാം തീർത്തും അശ്രദ്ധരാണ്. വാസ്തവത്തിൽ നാം അക്രമികളായ ഒരു ജനതയാണ്."

اِنَّكُمْ وَمَا تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ حَصَبُ جَهَنَّمَۗ اَنْتُمْ لَهَا وٰرِدُوْنَ

innakum wa mā ta‘budūna min dūnillāhi ḥaṣabu jahannam(a), antum lahā wāridūn(a).

തീർച്ചയായും നിങ്ങളും അല്ലാഹുവിന് പുറമെ നിങ്ങൾ ആരാധിക്കുന്നവയും നരകത്തിലെ ഇന്ധനമാണ്. നിങ്ങൾ അതിൽ കടക്കും.

لَوْ كَانَ هٰٓؤُلَاۤءِ اٰلِهَةً مَّا وَرَدُوْهَاۗ وَكُلٌّ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

lau kāna hā'ulā'i ālihatam mā waradūhā, wa kullun fīhā khālidūn(a).

(വിഗ്രഹങ്ങൾ) ദൈവങ്ങളായിരുന്നുവെങ്കിൽ, തീർച്ചയായും അവർ അതിൽ (നരകത്തിൽ) പ്രവേശിക്കുകയില്ലായിരുന്നു. പക്ഷേ, എല്ലാം അതിൽ എന്നെന്നേക്കുമായി നിലനിൽക്കും.

لَهُمْ فِيْهَا زَفِيْرٌ وَّهُمْ فِيْهَا لَا يَسْمَعُوْنَ

lahum fīhā zafīruw wa hum fīhā lā yasma‘ūn(a).

അവർ അതിൽ (നരകത്തിൽ) ഒരു ഞരക്കവും അലർച്ചയും നടത്തുന്നു. അതിലുള്ളവർക്ക് കേൾക്കാൻ കഴിയില്ല.

اِنَّ الَّذِيْنَ سَبَقَتْ لَهُمْ مِّنَّا الْحُسْنٰىٓۙ اُولٰۤىِٕكَ عَنْهَا مُبْعَدُوْنَ ۙ

innal-lażīna sabaqat lahum minnal-ḥusnā, ulā'ika ‘anhā mub‘adūn(a).

തീർച്ചയായും മുമ്പ് നമ്മുടെ പക്കൽ നിന്ന് നന്മ ലഭിച്ചവർ (നരകത്തിൽ നിന്ന്) അകറ്റി നിർത്തപ്പെടുമായിരുന്നു.

لَا يَسْمَعُوْنَ حَسِيْسَهَاۚ وَهُمْ فِيْ مَا اشْتَهَتْ اَنْفُسُهُمْ خٰلِدُوْنَ ۚ

lā yasma‘ūna ḥasīsahā, wa hum fīmasytahat anfusuhum khālidūn(a).

അവർ (നരകത്തിന്റെ) മൂളൽ ശബ്ദം കേൾക്കുന്നില്ല, അവർ ആഗ്രഹിക്കുന്ന എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും (ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ട്) എന്നെന്നേക്കുമായി തുടരുന്നു.

لَا يَحْزُنُهُمُ الْفَزَعُ الْاَكْبَرُ وَتَتَلَقّٰىهُمُ الْمَلٰۤىِٕكَةُۗ هٰذَا يَوْمُكُمُ الَّذِيْ كُنْتُمْ تُوْعَدُوْنَ

lā yaḥzunuhumul-faza‘ul-akbaru wa tatalaqqāhumul-malā'ikah(tu), hāżā yaumukumul-lażī kuntum tū‘adūn(a).

ആ ഭയാനകമായ അത്ഭുതം അവരെ ദുഃഖിപ്പിക്കില്ല, "നിങ്ങൾക്ക് വാഗ്ദാനം ചെയ്യപ്പെട്ടിരുന്ന നിങ്ങളുടെ ദിവസമാണിത്" എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് മലക്കുകൾ അവരെ സ്വാഗതം ചെയ്യും.

يَوْمَ نَطْوِى السَّمَاۤءَ كَطَيِّ السِّجِلِّ لِلْكُتُبِۗ كَمَا بَدَأْنَآ اَوَّلَ خَلْقٍ نُّعِيْدُهٗۗ وَعْدًا عَلَيْنَاۗ اِنَّا كُنَّا فٰعِلِيْنَ

yauma naṭwis-samā'a kaṭayyis-sijilli lil-kutib(i), kamā bada'nā awwala khalqin nu‘īduh(ū), wa‘dan ‘alainā, innā kunnā fā‘ilīn(a).

ആകാശത്തെ നാം ഒരു ഏടുകൾ ചുരുട്ടുന്നതുപോലെ ചുരുട്ടിക്കളയുന്ന ദിവസം (ഓർക്കുക). ആദ്യ സൃഷ്ടി ആരംഭിച്ചതുപോലെ തന്നെ നാം അത് ആവർത്തിക്കും. (എ) വാഗ്ദാനം നാം നിറവേറ്റുക തന്നെ ചെയ്യും; തീർച്ചയായും നാം അത് നിറവേറ്റുക തന്നെ ചെയ്യും.

وَلَقَدْ كَتَبْنَا فِى الزَّبُوْرِ مِنْۢ بَعْدِ الذِّكْرِ اَنَّ الْاَرْضَ يَرِثُهَا عِبَادِيَ الصّٰلِحُوْنَ

wa laqad katabnā fiz-zabūri mim ba‘diż-żikri annal-arḍa yariṡuhā ‘ibādiyaṣ-ṣāliḥūn(a).

തീർച്ചയായും, ഈ ഭൂമി എന്റെ സദ്‌വൃത്തരായ ദാസന്മാർ അനന്തരാവകാശമായി സ്വീകരിക്കുമെന്ന് സബൂറിൽ (അസ്സിക്ർ) ലൗഹ് മഹ്ഫുളിൽ (എഴുതിയിരിക്കുന്നു) നാം എഴുതിയിട്ടുണ്ട്.

اِنَّ فِيْ هٰذَا لَبَلٰغًا لِّقَوْمٍ عٰبِدِيْنَ ۗ

inna fī hāżā labalāgal liqaumin ‘ābidīn(a).

തീർച്ചയായും ഇതിൽ (ഖുർആനിൽ) പരാമർശിക്കപ്പെട്ട കാര്യങ്ങൾ അല്ലാഹുവിനെ ആരാധിക്കുന്നവർക്ക് മാർഗദർശനമാകുന്നു.

وَمَآ اَرْسَلْنٰكَ اِلَّا رَحْمَةً لِّلْعٰلَمِيْنَ

wa mā arsalnāka illā raḥmatal lil-‘ālamīn(a).

(മുഹമ്മദ് നബിയെ) ലോകർക്ക് കാരുണ്യമായിക്കൊണ്ടല്ലാതെ നാം താങ്കളെ അയച്ചിട്ടില്ല.

قُلْ اِنَّمَا يُوْحٰىٓ اِلَيَّ اَنَّمَآ اِلٰهُكُمْ اِلٰهٌ وَّاحِدٌۚ فَهَلْ اَنْتُمْ مُّسْلِمُوْنَ

qul innamā yūḥā ilayya annamā ilāhukum ilāhuw wāḥid(un), fahal antum muslimūn(a).

(നബിയേ,) പറയുക: നിങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവ് ഏകദൈവം മാത്രമാണെന്ന് എനിക്ക് ബോധനം നൽകപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അതിനാൽ നിങ്ങൾ അവന്ന് കീഴ്പെട്ടുവോ?

فَاِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ اٰذَنْتُكُمْ عَلٰى سَوَاۤءٍۗ وَاِنْ اَدْرِيْٓ اَقَرِيْبٌ اَمْ بَعِيْدٌ مَّا تُوْعَدُوْنَ

fa in tawallau fa qul āżantukum ‘alā sawā'(in), wa in adrī aqarībun am ba‘īdum mā tū‘adūn(a).

എന്നിട്ട് അവർ തിരിഞ്ഞുകളയുകയാണെങ്കിൽ നീ പറയുക: "(നമുക്കിടയിൽ) ഇതേ കാര്യം തന്നെ ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് എത്തിച്ചുതന്നിട്ടുണ്ട്. നിങ്ങളോട് വാഗ്ദാനം ചെയ്യപ്പെടുന്ന കാര്യം ആസന്നമാണോ അതോ അകലെയാണോ എന്ന് എനിക്കറിയില്ല."

اِنَّهٗ يَعْلَمُ الْجَهْرَ مِنَ الْقَوْلِ وَيَعْلَمُ مَا تَكْتُمُوْنَ

innahū ya‘lamul-jahra minal-qauli wa ya‘lamu mā taktumūn(a).

തീർച്ചയായും നിങ്ങൾ പറയുന്നത് അവൻ (അല്ലാഹു) അറിയുന്നു. നിങ്ങൾ ഒളിച്ചുവെക്കുന്നതും അവൻ അറിയുന്നു.

وَاِنْ اَدْرِيْ لَعَلَّهٗ فِتْنَةٌ لَّكُمْ وَمَتَاعٌ اِلٰى حِيْنٍ

wa in adrī la‘allahū fitnatul lakum wa matā‘un ilā ḥīn(in).

എനിക്കറിയില്ല, നിശ്ചയിച്ച സമയം വരെ ഇത് നിങ്ങൾക്ക് ഒരു പരീക്ഷണവും സന്തോഷവുമാകാം.

قٰلَ رَبِّ احْكُمْ بِالْحَقِّۗ وَرَبُّنَا الرَّحْمٰنُ الْمُسْتَعَانُ عَلٰى مَا تَصِفُوْنَ ࣖ

qāla rabbiḥkum bil-ḥaqq(i), wa rabbunar-raḥmānul-musta‘ānu ‘alā mā taṣifūn(a).

അദ്ദേഹം (മുഹമ്മദ് നബി) പറഞ്ഞു: എന്റെ രക്ഷിതാവേ, നീതിപൂർവ്വം വിധിക്കേണമേ. ഞങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവ് പരമകാരുണികനാണ്, നീ പറയുന്ന എല്ലാ കാര്യങ്ങൾക്കും ഞങ്ങൾ അവനോടാണ് സഹായം തേടുന്നത്.