يُوْصِيْكُمُ اللّٰهُ فِيْٓ اَوْلَادِكُمْ لِلذَّكَرِ مِثْلُ حَظِّ الْاُنْثَيَيْنِ ۚ فَاِنْ كُنَّ نِسَاۤءً فَوْقَ اثْنَتَيْنِ فَلَهُنَّ ثُلُثَا مَا تَرَكَ ۚ وَاِنْ كَانَتْ وَاحِدَةً فَلَهَا النِّصْفُ ۗ وَلِاَبَوَيْهِ لِكُلِّ وَاحِدٍ مِّنْهُمَا السُّدُسُ مِمَّا تَرَكَ اِنْ كَانَ لَهٗ وَلَدٌ ۚ فَاِنْ لَّمْ يَكُنْ لَّهٗ وَلَدٌ وَّوَرِثَهٗٓ اَبَوٰهُ فَلِاُمِّهِ الثُّلُثُ ۚ فَاِنْ كَانَ لَهٗٓ اِخْوَةٌ فَلِاُمِّهِ السُّدُسُ مِنْۢ بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُّوْصِيْ بِهَآ اَوْ دَيْنٍ ۗ اٰبَاۤؤُكُمْ وَاَبْنَاۤؤُكُمْۚ لَا تَدْرُوْنَ اَيُّهُمْ اَقْرَبُ لَكُمْ نَفْعًا ۗ فَرِيْضَةً مِّنَ اللّٰهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلِيْمًا حَكِيْمًا
yūṣīkumullāhu fī aulādikum liż-żakari miṡlu ḥaẓẓil-unṡayain(i), fa in kunna nisā'an fauqaṡnataini fa lahunna ṡuluṡā mā tarak(a), wa in kānat wāḥidatan fa lahan-niṣf(u), wa li abawaihi likulli wāḥidim minhumas-sudusu mimmā taraka in kāna lahū walad(un), fa illam yakul lahū waladuw wa wariṡahū abawāhu fa li'ummihiṡ-ṡuluṡ(u), fa in kāna lahū ikhwatun fa li'ummihis-sudusu mim ba‘di waṣiyyatiy yūṣī bihā au dain(in), ābā'ukum wa abnā'ukum, lā tadrūna ayyuhum aqrabu lakum naf‘ā(n), farīḍatam minallāh(i), innallāha kāna ‘alīman ḥakīmā(n).
الله تعالی ستاسو د اولادونو د میراث په اړه ستاسو لپاره مقرر کړی دی: د زوی برخه د دوو لوڼو سره مساوي ده. که ټولې لوڼې وي، له دوو څخه زیاتې، نو د دوی برخه د میراث دوه پر دریمه برخه ده. که یوازې یوه لور وي، نو هغې ته نیمایي ورکول کیږي. او د مور او پلار لپاره، هر یو د دوی د میراث شپږمه برخه ترلاسه کوي، که هغه اولاد ولري. که هغه اولاد ونه لري او د هغه مور او پلار یوازې میراث ترلاسه کوي، نو د هغه مور دریمه برخه ترلاسه کوي. که هغه وروڼه او خویندې ولري، نو د هغه مور شپږمه برخه ترلاسه کوي. (دا ویشونه) د هغه د وصیت (پوره کولو) یا د هغه د پور (او تادیې) وروسته دي. (تر هغه ځایه چې ستاسو د مور او پلار او ستاسو د ماشومانو په اړه، تاسو نه پوهیږئ چې کوم یو ستاسو لپاره ډیر ګټور دی. دا د الله تعالی پریکړه ده. په حقیقت کې، الله تعالی پوه او حکمت لرونکی دی.
يَسْتَفْتُوْنَكَۗ قُلِ اللّٰهُ يُفْتِيْكُمْ فِى الْكَلٰلَةِ ۗاِنِ امْرُؤٌا هَلَكَ لَيْسَ لَهٗ وَلَدٌ وَّلَهٗٓ اُخْتٌ فَلَهَا نِصْفُ مَا تَرَكَۚ وَهُوَ يَرِثُهَآ اِنْ لَّمْ يَكُنْ لَّهَا وَلَدٌ ۚ فَاِنْ كَانَتَا اثْنَتَيْنِ فَلَهُمَا الثُّلُثٰنِ مِمَّا تَرَكَ ۗوَاِنْ كَانُوْٓا اِخْوَةً رِّجَالًا وَّنِسَاۤءً فَلِلذَّكَرِ مِثْلُ حَظِّ الْاُنْثَيَيْنِۗ يُبَيِّنُ اللّٰهُ لَكُمْ اَنْ تَضِلُّوْا ۗ وَاللّٰهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ ࣖ
yastaftūnak(a), qulillāhu yuftīkum fil-kalālah(ti), inimru'un halaka laisa lahū waladuw wa lahū ukhtun fa lahā niṣfu mā tarak(a), wa huwa yariṡuhā illam yakul lahā walad(un), fa in kānataṡnataini fa lahumaṡ-ṡuluṡāni mimmā tarak(a), wa in kānū ikhwatar rijālaw wa nisā'an fa liż-żakari miṡlu ḥaẓẓil-unṡayain(i), yubayyinullāhu lakum an taḍillū, wallāhu bikulli syai'in ‘alīm(un).
دوی له تا څخه د (کلاله په اړه) فتوا غواړي. ووایه: "الله تعالی تاسو ته د کلاله په اړه فتوا درکوي، که چیرې یو سړی مړ شي او اولاد ونه لري مګر خور ولري، نو د هغه (د خور) برخه د هغه د پریښودل شوي ملکیت نیمایي ده، او د هغه ورور (د خور ټوله شتمني) میراث اخلي، که چیرې اولاد ونه لري. مګر که دوه خویندې وي، نو د دوی دواړو لپاره د پاتې شوي ملکیت دوه پر دریمه برخه ده. او که دوی (وارثان) وروڼه او خویندې وي، نو د ورور برخه د دوو خویندو د برخې په څیر ده. الله تعالی تاسو ته (دا قانون) بیانوي، ترڅو تاسو ګمراه نه شئ."