اِنِّيْ وَجَدْتُّ امْرَاَةً تَمْلِكُهُمْ وَاُوْتِيَتْ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ وَّلَهَا عَرْشٌ عَظِيْمٌ
innī wajattumra'atan tamlikuhum wa ūtiyat min kulli syai'iw wa lahā ‘arsyun ‘aẓīm(un).
به راستی دریافتم که زنی بر آنان حکومت میکرد، و او با همه چیز برکت یافته و تخت بزرگی داشت.
لَقَدْ كَانَ لِسَبَاٍ فِيْ مَسْكَنِهِمْ اٰيَةٌ ۚجَنَّتٰنِ عَنْ يَّمِيْنٍ وَّشِمَالٍ ەۗ كُلُوْا مِنْ رِّزْقِ رَبِّكُمْ وَاشْكُرُوْا لَهٗ ۗبَلْدَةٌ طَيِّبَةٌ وَّرَبٌّ غَفُوْرٌ
laqad kāna lisaba'in fī maskanihim āyah(tun), jannatāni ‘ay yamīniw wa syimāl(in), kulū mir rizqi rabbikum wasykurū lah(ū), baldatun ṭayyibatuw wa rabbun gafūr(un).
در حقیقت، برای مردم سبایی یک نشانه (عظمت خدا) در محل اقامت آنها وجود دارد، یعنی دو باغ در سمت راست و چپ، (به آنها گفته شد)، "از رزق (که توسط پروردگار تان داده شده است) بخورید و از او شکر کنید. (کشور شما) یک کشور خوب (راحت) است در حالیکه (خداوند شما) خدای بخشنده است. "
وَجَعَلْنَا بَيْنَهُمْ وَبَيْنَ الْقُرَى الَّتِيْ بٰرَكْنَا فِيْهَا قُرًى ظَاهِرَةً وَّقَدَّرْنَا فِيْهَا السَّيْرَۗ سِيْرُوْا فِيْهَا لَيَالِيَ وَاَيَّامًا اٰمِنِيْنَ
wa ja‘alnā bainahum wa bainal-qural-latī bāraknā fīhā quran ẓāhirataw wa qaddarnā fihas-sair(a), sīrū fīhā layāliya wa ayyāman āminīn(a).
و بین آنان (اهل سبع) و کشورهایی که برکت دادیم (سیام)، چندین کشور همسایه ساختیم و بین این کشورها (فاصلهها) سفر تعیین کردیم. شب و روز در این سرزمین ها با خیال راحت قدم بزنید.