اِنِّيْ وَجَدْتُّ امْرَاَةً تَمْلِكُهُمْ وَاُوْتِيَتْ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ وَّلَهَا عَرْشٌ عَظِيْمٌ
innī wajattumra'atan tamlikuhum wa ūtiyat min kulli syai'iw wa lahā ‘arsyun ‘aẓīm(un).
உண்மையில், அவர்களை ஆண்டு கொண்டிருந்த ஒரு பெண்ணை நான் கண்டேன்; அவளுக்கு எல்லாம் கொடுக்கப்பட்டு, ஒரு பெரிய சிம்மாசனமும் இருந்தது.
لَقَدْ كَانَ لِسَبَاٍ فِيْ مَسْكَنِهِمْ اٰيَةٌ ۚجَنَّتٰنِ عَنْ يَّمِيْنٍ وَّشِمَالٍ ەۗ كُلُوْا مِنْ رِّزْقِ رَبِّكُمْ وَاشْكُرُوْا لَهٗ ۗبَلْدَةٌ طَيِّبَةٌ وَّرَبٌّ غَفُوْرٌ
laqad kāna lisaba'in fī maskanihim āyah(tun), jannatāni ‘ay yamīniw wa syimāl(in), kulū mir rizqi rabbikum wasykurū lah(ū), baldatun ṭayyibatuw wa rabbun gafūr(un).
உண்மையில், சபேனிய மக்களுக்கு அவர்களுடைய வசிப்பிடத்தில் (இறைவனின் மகத்துவத்திற்கான) ஓர் அடையாளம் இருந்தது; அதாவது, வலப்புறத்திலும் இடப்புறத்திலும் இருந்த இரண்டு தோட்டங்கள். அவர்களிடம் இவ்வாறு கூறப்பட்டது: “உங்கள் இறைவன் அளித்த உணவை உண்டு, அவனுக்கு நன்றி செலுத்துங்கள். (உங்கள் தேசம்) ஒரு நல்ல (வசதியான) தேசம்; மேலும் (உங்கள் இறைவன்) மிகவும் மன்னிப்பவனான இறைவன் ஆவான்.”
وَجَعَلْنَا بَيْنَهُمْ وَبَيْنَ الْقُرَى الَّتِيْ بٰرَكْنَا فِيْهَا قُرًى ظَاهِرَةً وَّقَدَّرْنَا فِيْهَا السَّيْرَۗ سِيْرُوْا فِيْهَا لَيَالِيَ وَاَيَّامًا اٰمِنِيْنَ
wa ja‘alnā bainahum wa bainal-qural-latī bāraknā fīhā quran ẓāhirataw wa qaddarnā fihas-sair(a), sīrū fīhā layāliya wa ayyāman āminīn(a).
மேலும், அவர்களுக்கும் (ஸபா' மக்களுக்கும்) நாம் அருள்புரிந்த (ஷ்யாம்) நாடுகளுக்கும் இடையில் பல அண்டை நாடுகளை நாம் ஏற்படுத்தினோம்; மேலும், அந்த நாடுகளுக்கு இடையில் பயணத்திற்கான தூரங்களையும் நாம் நிர்ணயித்தோம். இந்த நிலங்களில் இரவிலும் பகலிலும் பாதுகாப்பாக நடங்கள்.