وَاَمْطَرْنَا عَلَيْهِمْ مَّطَرًاۗ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُجْرِمِيْنَ ࣖ
wa amṭarnā ‘alaihim maṭarā(n), fanẓur kaifa kāna ‘āqibatul-mujrimīn(a).
மேலும், நாம் அவர்கள் மீது கற்களை மழையாகப் பொழிந்தோம். எனவே, பாவம் செய்பவருக்கு என்ன நேரிடுகிறது என்பதில் கவனம் செலுத்துங்கள்.
اَلَمْ يَأْتِهِمْ نَبَاُ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ قَوْمِ نُوْحٍ وَّعَادٍ وَّثَمُوْدَ ەۙ وَقَوْمِ اِبْرٰهِيْمَ وَاَصْحٰبِ مَدْيَنَ وَالْمُؤْتَفِكٰتِۗ اَتَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنٰتِۚ فَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيَظْلِمَهُمْ وَلٰكِنْ كَانُوْٓا اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ
alam ya'tihim naba'ul-lażīna min qablihim qaumi nūḥiw wa ‘ādiw wa ṡamūd(a), wa qaumi ibrāhīma wa aṣḥābi madyana wal-mu'tafikāt(i), atathum rusuluhum bil-bayyināt(i), famā kānallāhu liyaẓlimahum wa lākin kānū anfusahum yaẓlimūn(a).
அவர்களுக்கு முன்னிருந்தவர்களான நூஹின் மக்கள், அத், சமூத், இப்ராஹீமின் மக்கள், மத்யனின் மக்கள் மற்றும் அழிக்கப்பட்ட தேசங்களின் குடிகள் ஆகியோரைப் பற்றிய செய்திகள் அவர்களுக்கு எட்டவில்லையா? தெளிவான சான்றுகளுடன் தூதர்கள் அவர்களிடம் வந்திருந்தனர்; அல்லாஹ் அவர்களுக்கு அநியாயம் செய்யவில்லை, ஆனால் அவர்களே தங்களுக்குத் தாங்களே அநியாயம் செய்துகொண்டார்கள்.
فَلَمَّا رَآٰ اَيْدِيَهُمْ لَا تَصِلُ اِلَيْهِ نَكِرَهُمْ وَاَوْجَسَ مِنْهُمْ خِيْفَةً ۗقَالُوْا لَا تَخَفْ اِنَّآ اُرْسِلْنَآ اِلٰى قَوْمِ لُوْطٍۗ
falammā ra'ā aidiyahum lā taṣilu ilaihi nakirahum wa aujasa minhum khīfah(tan), qālū lā takhaf innā ursilnā ilā qaumi lūṭ(in).
ஆகவே, அவர்களுடைய கைகள் தம்மைத் தொடாததைக் கண்டபோது, அவர் (இப்ராஹீம்) அவர்கள்மீது சந்தேகம் கொண்டு, அவர்களுக்குப் பயந்தார். அதற்கு அவர்கள் (வானவர்கள்), "பயப்படாதீர்கள்; நிச்சயமாக நாங்கள் லூத் இனத்தவரிடமே அனுப்பப்பட்டோம்" என்றார்கள்.
فَلَمَّا ذَهَبَ عَنْ اِبْرٰهِيْمَ الرَّوْعُ وَجَاۤءَتْهُ الْبُشْرٰى يُجَادِلُنَا فِيْ قَوْمِ لُوْطٍ
falammā żahaba ‘an ibrāhīmar rau‘u wa jā'athul busyrā yujādilunā fī qaumi lūṭ(in).
ஆகவே, இப்ராஹீமிடம் இருந்த பயம் நீங்கி, அவருக்கு நற்செய்தி வந்தபோது, அவர் லோத்தின் மக்களைக் குறித்து எங்களிடம் (வானவர்களிடம்) வினவினார்.
يٰٓاِبْرٰهِيْمُ اَعْرِضْ عَنْ هٰذَا ۚاِنَّهٗ قَدْ جَاۤءَ اَمْرُ رَبِّكَۚ وَاِنَّهُمْ اٰتِيْهِمْ عَذَابٌ غَيْرُ مَرْدُوْدٍ
yā ibrāhīmu a‘riḍ ‘an hāżā, innahū qad jā'a amru rabbik(a), wa innahum ātīhim ‘ażābun gairu mardūd(in).
ஓ இப்ராஹீம்! இந்த (உரையாடலை) விட்டுவிடுவாயாக. நிச்சயமாக, உமது இறைவனின் கட்டளை வந்துவிட்டது. மேலும், அவர்களால் தவிர்க்க முடியாத ஒரு தண்டனை அவர்களைத் தாக்கும்.
وَلَمَّا جَاۤءَتْ رُسُلُنَا لُوْطًا سِيْۤءَ بِهِمْ وَضَاقَ بِهِمْ ذَرْعًا وَّقَالَ هٰذَا يَوْمٌ عَصِيْبٌ
wa lammā jā'at rusulunā lūṭan sī'a bihim wa ḍāqa bihim żar‘aw wa qāla hāżā yaumun ‘aṣīb(un).
மேலும், நமது தூதர்கள் (வானவர்கள்) லூத்திடம் வந்தபோது, அவர் சந்தேகமடைந்தார்; அவர்களால் அவரது நெஞ்சு இறுக்கமடைந்தது. அவர் (லூத்) கூறினார், "இது மிகவும் கடினமான நாள்."
قَالُوْا يٰلُوْطُ اِنَّا رُسُلُ رَبِّكَ لَنْ يَّصِلُوْٓا اِلَيْكَ فَاَسْرِ بِاَهْلِكَ بِقِطْعٍ مِّنَ الَّيْلِ وَلَا يَلْتَفِتْ مِنْكُمْ اَحَدٌ اِلَّا امْرَاَتَكَۗ اِنَّهٗ مُصِيْبُهَا مَآ اَصَابَهُمْ ۗاِنَّ مَوْعِدَهُمُ الصُّبْحُ ۗ اَلَيْسَ الصُّبْحُ بِقَرِيْبٍ
qālū yā lūṭu innā rusulu rabbika lay yaṣilū ilaika fa asri bi'ahlika biqiṭ‘im minal-laili wa lā yaltafit minkum aḥadun illamra'atak(a), innahū muṣībuhā mā aṣābahum, inna mau‘idahumuṣ-ṣubḥ(u), alaisaṣ-ṣubḥu biqarīb(in).
அவர்கள் (வானவர்கள்) கூறினார்கள், "ஓ லூத்! நாங்கள் உங்கள் இறைவனின் தூதர்கள்; அவர்கள் உங்களுக்குத் தீங்கு செய்ய மாட்டார்கள். எனவே, இரவின் முடிவில் உங்கள் குடும்பத்தினருடன் வெளியே செல்லுங்கள். உங்கள் மனைவியைத் தவிர உங்களில் யாரும் திரும்பிப் பார்க்க வேண்டாம். அவர்களுக்கு நேர்ந்த வேதனை நிச்சயமாக அவளுக்கும் நேரும். அவர்களுடைய வேதனையின் நேரம் விடியற்காலையில் இருக்கும். விடியல் நெருங்கிவிட்டது அல்லவா?"
فَلَمَّا جَاۤءَ اَمْرُنَا جَعَلْنَا عَالِيَهَا سَافِلَهَا وَاَمْطَرْنَا عَلَيْهَا حِجَارَةً مِّنْ سِجِّيْلٍ مَّنْضُوْدٍ
falammā jā'a amrunā ja‘alnā ‘āliyahā sāfilahā wa amṭarnā ‘alaihā ḥijāratam min sijjīlim manḍūd(in).
ஆகவே, நமது தீர்ப்பு வந்தபோது, நாம் லூத் இன மக்களின் நிலத்தைப் புரட்டிப் போட்டோம்; மேலும், சுட்டெரிக்கும் பூமியிலிருந்து அவர்கள் மீது கற்களைப் பொழிந்தோம்.
مُسَوَّمَةً عِنْدَ رَبِّكَۗ وَمَا هِيَ مِنَ الظّٰلِمِيْنَ بِبَعِيْدٍ ࣖ
musawwamatan ‘inda rabbik(a) wa mā hiya minaẓ-ẓālimīna biba‘īd(in).
அது உங்கள் இறைவனால் அளிக்கப்பட்ட ஓர் அடையாளம். மேலும், அநியாயம் செய்பவனுக்கு வேதனை வெகு தொலைவில் இல்லை.
وَيٰقَوْمِ لَا يَجْرِمَنَّكُمْ شِقَاقِيْٓ اَنْ يُّصِيْبَكُمْ مِّثْلُ مَآ اَصَابَ قَوْمَ نُوْحٍ اَوْ قَوْمَ هُوْدٍ اَوْ قَوْمَ صٰلِحٍ ۗوَمَا قَوْمُ لُوْطٍ مِّنْكُمْ بِبَعِيْدٍ
wa yā qaumi lā yajrimannakum syiqāqī ay yuṣībakum miṡlu mā aṣāba qauma nūḥin au qauma hūdin au qauma ṣāliḥ(in), wa mā qaumu lūṭim minkum biba‘īd(in).
என் மக்களே! எனக்கும் உங்களுக்கும் இடையேயான இந்த மோதல், உங்களைப் பாவம் செய்யத் தூண்டாதிருக்கட்டும். அதனால், லூத்தின் மக்கள் உங்களுக்கு அருகிலேயே இருந்தபோது, நோவாவின் மக்களுக்கும், ஹூதின் மக்களுக்கும், சாலிஹின் மக்களுக்கும் நேர்ந்ததுபோல நீங்கள் வேதனைப்படாதீர்கள்.
قَالُوْا بَلْ جِئْنٰكَ بِمَا كَانُوْا فِيْهِ يَمْتَرُوْنَ
qālū bal ji'nāka bimā kānū fīhi yamtarūn(a).
(தூதர்கள்) பதிலளித்தார்கள், "உண்மையில், அவர்கள் எப்போதும் மறுத்து வந்த தண்டனையை உங்களிடம் கொண்டு வந்திருக்கிறோம்."
وَاَتَيْنٰكَ بِالْحَقِّ وَاِنَّا لَصٰدِقُوْنَ
wa ataināka bil-ḥaqqi wa innā laṣādiqūn(a).
நாங்கள் உங்களிடம் சத்தியத்தைக் கொண்டு வருகிறோம், மெய்யாகவே நாங்கள் உண்மையுள்ள மக்கள்.
وَقَضَيْنَآ اِلَيْهِ ذٰلِكَ الْاَمْرَ اَنَّ دَابِرَ هٰٓؤُلَاۤءِ مَقْطُوْعٌ مُّصْبِحِيْنَ
wa qaḍainā ilaihi żālikal-amra anna dābira hā'ulā'i maqṭū‘um muṣbiḥīn(a).
மேலும், விடியற்காலையில் அவர்கள் முற்றிலுமாக அழிக்கப்படுவார்கள் என்று அவருக்கு (லூத்துக்கு) நாம் விதித்திருந்தோம்.
فَاَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ مُشْرِقِيْنَۙ
fa akhażathumuṣ-ṣaiḥatu musyriqīn(a).
பின்னர், சூரியன் உதிக்கவிருந்த வேளையில், ஒரு பெரும் இடி முழக்கத்தால் அவை அழிந்தன.
فَجَعَلْنَا عَالِيَهَا سَافِلَهَا وَاَمْطَرْنَا عَلَيْهِمْ حِجَارَةً مِّنْ سِجِّيْلٍ
fa ja‘alnā ‘āliyahā sāfilahā wa amṭarnā ‘alaihim ḥijāratam min sijjīl(in).
ஆகவே, நாம் (அந்தப் பூமியை) புரட்டிப் போட்டு, கடினமான பூமியிலிருந்து கற்களை அவர்கள் மீது பொழிந்தோம்.
وَلَقَدْ اَتَوْا عَلَى الْقَرْيَةِ الَّتِيْٓ اُمْطِرَتْ مَطَرَ السَّوْءِۗ اَفَلَمْ يَكُوْنُوْا يَرَوْنَهَاۚ بَلْ كَانُوْا لَا يَرْجُوْنَ نُشُوْرًا
wa laqad atau ‘alal-qaryatil-latī umṭirat maṭaras-sau'(i), afalam yakūnū yaraunahā, bal kānū lā yarjūna nusyūrā(n).
மேலும், உண்மையில், அவர்கள் (மக்காவின் பலதெய்வ வணக்கத்தார்) முன்பு கடும் மழையால் (கற்மழையால்) பாதிக்கப்பட்டிருந்த ஒரு தேசத்தை (சோதோம்) கடந்து சென்றிருந்தார்கள். அவர்கள் அதைப் பார்க்கவில்லையா? உண்மையில், அவர்கள் உயிர்த்தெழுதலின் நாளை எதிர்பார்க்கவே இல்லை.
اِلَّا عَجُوْزًا فِى الْغٰبِرِيْنَ ۚ
illā ‘ajūzan fil-gābirīn(a).
மீதமிருந்தவர்களின் குழுவில் சேர்க்கப்பட்டிருந்த ஒரு வயதான பெண்ணைத் (அவருடைய மனைவி) தவிர.
ثُمَّ دَمَّرْنَا الْاٰخَرِيْنَ ۚ
Ṡumma dammarnal-ākharīn(a).
பின்னர் நாங்கள் மற்றவர்களை அழித்தோம்.
وَاَمْطَرْنَا عَلَيْهِمْ مَّطَرًاۚ فَسَاۤءَ مَطَرُ الْمُنْذَرِيْنَ
wa amṭarnā ‘alaihim maṭarā(n), fa sā'a maṭarul-munżarīn(a).
மேலும், நாம் அவர்கள் மீது (ஆலங்கட்டி மழையைப்) பொழிந்தோம்; எச்சரிக்கப்பட்டவர்கள் மீது அந்த மழை எவ்வளவு கடுமையாகப் பொழிந்தது!
وَاَمْطَرْنَا عَلَيْهِمْ مَّطَرًاۚ فَسَاۤءَ مَطَرُ الْمُنْذَرِيْنَ ࣖ
wa amṭarnā ‘alaihim maṭarā(n), fasā'a maṭarul-munżarīn(a).
மேலும், நாம் அவர்கள் மீது கற்களை மழையாகப் பொழிந்தோம். அதனால், எச்சரிக்கை விடுக்கப்பட்டும் அதைக் கவனிக்காதவர்கள் மீது பொழிந்த மழை மிகவும் கடுமையாக இருந்தது.
وَلَمَّا جَاۤءَتْ رُسُلُنَآ اِبْرٰهِيْمَ بِالْبُشْرٰىۙ قَالُوْٓا اِنَّا مُهْلِكُوْٓا اَهْلِ هٰذِهِ الْقَرْيَةِ ۚاِنَّ اَهْلَهَا كَانُوْا ظٰلِمِيْنَ ۚ
wa lammā jā'at rusulunā ibrāhīma bil-busyrā, qālū innā muhlikū ahli hāżihil-qaryah(ti), inna ahlahā kānū ẓālimīn(a).
மேலும், நமது தூதர்கள் (வானவர்கள்) ஆபிரகாமிடம் நற்செய்தியுடன் வந்தபோது, அவர்கள் கூறினார்கள்: "நிச்சயமாக, இந்த நகரத்தின் (சோதோமின்) குடிகளை நாம் அழிப்போம். ஏனெனில், அதன் குடிகள் மெய்யாகவே அநீதியானவர்கள்."
اِنَّا مُنْزِلُوْنَ عَلٰٓى اَهْلِ هٰذِهِ الْقَرْيَةِ رِجْزًا مِّنَ السَّمَاۤءِ بِمَا كَانُوْا يَفْسُقُوْنَ
innā munzilūna ‘alā ahli hāżihil-qaryati rijzam minas-samā'i bimā kānū yafsuqūn(a).
நிச்சயமாக, இந்த நகரத்து மக்கள் தீமை செய்ததினால், நாம் அவர்கள் மீது வானத்திலிருந்து தண்டனையை இறக்குவோம்.
اِلَّا عَجُوْزًا فِى الْغٰبِرِيْنَ
illā ‘ajūzan fil-gābirīn(a).
(அவனுடைய மனைவியான) ஒரு வயதான பெண்ணையும், (நகரத்தில்) வசிக்கும் மக்களையும் தவிர.
ثُمَّ دَمَّرْنَا الْاٰخَرِيْنَ
Ṡumma dammarnal-ākharīn(a).
பின்னர் நாம் மற்ற மக்களை அழித்தோம்.
قَالُوْآ اِنَّآ اُرْسِلْنَآ اِلٰى قَوْمٍ مُّجْرِمِيْنَۙ
qālū innā ursilnā ilā qaumim mujrimīn(a).
அவர்கள் பதிலளித்தார்கள், "உண்மையில், நாங்கள் ஒரு பாவியான மக்களிடம் (லூத்தின் மக்களிடம்) அனுப்பப்பட்டோம்,"
لِنُرْسِلَ عَلَيْهِمْ حِجَارَةً مِّنْ طِيْنٍۙ
linursila ‘alaihim ḥijāratam min ṭīn(in).
நாம் அவர்களைக் கடினமான மண் கற்களால் தாக்குவோம்.
مُّسَوَّمَةً عِنْدَ رَبِّكَ لِلْمُسْرِفِيْنَ
musawwamatan ‘inda rabbika lil-musrifīn(a).
வரம்பு மீறுபவர்களை (அழிக்குமாறு) உங்கள் இறைவனால் நியமிக்கப்பட்டது.
فَمَا وَجَدْنَا فِيْهَا غَيْرَ بَيْتٍ مِّنَ الْمُسْلِمِيْنَۚ
famā wajadnā fīhā gaira baitim minal-muslimīn(a).
ஆகவே, அதில் (அந்த நிலத்தில்) முஸ்லிம்களின் (லூத்) ஒரு வீட்டைத் தவிர வேறொன்றையும் நாங்கள் காணவில்லை.
وَتَرَكْنَا فِيْهَآ اٰيَةً لِّلَّذِيْنَ يَخَافُوْنَ الْعَذَابَ الْاَلِيْمَۗ
wa taraknā fīhā āyatal lil-lażīna yakhāfūnal-‘ażābal-alīm(a).
மேலும், கடுமையான தண்டனைக்கு அஞ்சுகிறவர்களுக்காக, அதில் (அந்த நிலத்தில்) நாம் ஒரு அத்தாட்சியை விட்டுச் சென்றோம்.
وَالْمُؤْتَفِكَةَ اَهْوٰىۙ
wal-mu'tafikata ahwā.
மேலும், கடும் புயல் காற்று (லூத் மக்களின் நிலத்தை) அழித்தது.
فَغَشّٰىهَا مَا غَشّٰىۚ
fa gasysyāhā mā gasysyā.
பின்னர் அவன் (தண்டனையாக) அதன் மீது விழுந்த (குப்பைகளைக்) கொண்டு அந்த நிலத்தை மூடினான்.
اِنَّآ اَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ حَاصِبًا اِلَّآ اٰلَ لُوْطٍ ۗنَجَّيْنٰهُمْ بِسَحَرٍۙ
innā arsalnā ‘alaihim ḥāṣiban illā āla lūṭ(in), najjaināhum bisaḥar(in).
நிச்சயமாக, லூத்தின் குடும்பத்தினரைத் தவிர, மற்றவர்கள் மீது பாறைகளைச் சுமந்து ஒரு புயலை நாம் அனுப்பினோம். விடியலுக்கு முன்பே நாம் அவர்களைக் காப்பாற்றினோம்.
وَلَقَدْ صَبَّحَهُمْ بُكْرَةً عَذَابٌ مُّسْتَقِرٌّۚ
wa laqad ṣabbaḥahum bukratan ‘ażābum mustaqirr(un).
உண்மையில், அடுத்த நாள் அவர்கள் ஒரு நிரந்தர தண்டனையால் தாக்கப்படுவார்கள்.
فَعَصَوْا رَسُوْلَ رَبِّهِمْ فَاَخَذَهُمْ اَخْذَةً رَّابِيَةً
fa ‘aṣau rasūla rabbihim fa akhażahum akhżatar rābiyah(tan).
ஆகவே அவர்கள் தங்கள் இறைவனின் தூதருக்குக் கீழ்ப்படியாததால், அல்லாஹ் அவர்களுக்கு மிகக் கடுமையான தண்டனையை வழங்கினான்.