فَاَنْجَيْنٰهُ وَالَّذِيْنَ مَعَهٗ بِرَحْمَةٍ مِّنَّا وَقَطَعْنَا دَابِرَ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَمَا كَانُوْا مُؤْمِنِيْنَ ࣖ
fa anjaināhu wal-lażīna ma‘ahū biraḥmatim minnā wa qaṭa‘nā dābiral-lażīna każżabū bi'āyātinā wa mā kānū mu'minīn(a).
ஆகவே, நமது கருணையால் அவரையும் (ஹூத்) அவருடன் இருந்தவர்களையும் நாம் காப்பாற்றினோம்; மேலும் நமது அத்தாட்சிகளைப் பொய்யாக்கியவர்களை வேரோடு அழித்தோம். அவர்கள் விசுவாசிகள் அல்ல.
اَلَمْ يَأْتِهِمْ نَبَاُ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ قَوْمِ نُوْحٍ وَّعَادٍ وَّثَمُوْدَ ەۙ وَقَوْمِ اِبْرٰهِيْمَ وَاَصْحٰبِ مَدْيَنَ وَالْمُؤْتَفِكٰتِۗ اَتَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنٰتِۚ فَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيَظْلِمَهُمْ وَلٰكِنْ كَانُوْٓا اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ
alam ya'tihim naba'ul-lażīna min qablihim qaumi nūḥiw wa ‘ādiw wa ṡamūd(a), wa qaumi ibrāhīma wa aṣḥābi madyana wal-mu'tafikāt(i), atathum rusuluhum bil-bayyināt(i), famā kānallāhu liyaẓlimahum wa lākin kānū anfusahum yaẓlimūn(a).
அவர்களுக்கு முன்னிருந்தவர்களான நூஹின் மக்கள், அத், சமூத், இப்ராஹீமின் மக்கள், மத்யனின் மக்கள் மற்றும் அழிக்கப்பட்ட தேசங்களின் குடிகள் ஆகியோரைப் பற்றிய செய்திகள் அவர்களுக்கு எட்டவில்லையா? தெளிவான சான்றுகளுடன் தூதர்கள் அவர்களிடம் வந்திருந்தனர்; அல்லாஹ் அவர்களுக்கு அநியாயம் செய்யவில்லை, ஆனால் அவர்களே தங்களுக்குத் தாங்களே அநியாயம் செய்துகொண்டார்கள்.
وَلَمَّا جَاۤءَ اَمْرُنَا نَجَّيْنَا هُوْدًا وَّالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗ بِرَحْمَةٍ مِّنَّاۚ وَنَجَّيْنٰهُمْ مِّنْ عَذَابٍ غَلِيْظٍ
wa lammā jā'a amrunā najjainā hūdaw wal-lażīna āmanū ma‘ahū biraḥmatim minnā, wa najjaināhum min ‘ażābin galīẓ(in).
நமது தண்டனை வந்தபோது, நமது கருணையால் ஹூதையும் அவருடன் நம்பிக்கை கொண்டவர்களையும் நாம் காப்பாற்றினோம். (மறுமையிலும்) அவர்களைக் கடுமையான தண்டனையிலிருந்து நாம் காப்பாற்றுகிறோம்.
وَيٰقَوْمِ لَا يَجْرِمَنَّكُمْ شِقَاقِيْٓ اَنْ يُّصِيْبَكُمْ مِّثْلُ مَآ اَصَابَ قَوْمَ نُوْحٍ اَوْ قَوْمَ هُوْدٍ اَوْ قَوْمَ صٰلِحٍ ۗوَمَا قَوْمُ لُوْطٍ مِّنْكُمْ بِبَعِيْدٍ
wa yā qaumi lā yajrimannakum syiqāqī ay yuṣībakum miṡlu mā aṣāba qauma nūḥin au qauma hūdin au qauma ṣāliḥ(in), wa mā qaumu lūṭim minkum biba‘īd(in).
என் மக்களே! எனக்கும் உங்களுக்கும் இடையேயான இந்த மோதல், உங்களைப் பாவம் செய்யத் தூண்டாதிருக்கட்டும். அதனால், லூத்தின் மக்கள் உங்களுக்கு அருகிலேயே இருந்தபோது, நோவாவின் மக்களுக்கும், ஹூதின் மக்களுக்கும், சாலிஹின் மக்களுக்கும் நேர்ந்ததுபோல நீங்கள் வேதனைப்படாதீர்கள்.
ثُمَّ اَنْشَأْنَا مِنْۢ بَعْدِهِمْ قَرْنًا اٰخَرِيْنَ ۚ
Ṡumma ansya'nā mim ba‘dihim qarnan ākharīn(a).
பின்னர் அவர்களுக்குப் பிறகு, நாம் மற்றொரு சமுதாயத்தை ('அத்') படைத்தோம்.
فَاَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ بِالْحَقِّ فَجَعَلْنٰهُمْ غُثَاۤءًۚ فَبُعْدًا لِّلْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ
fa akhażathumuṣ-ṣaiḥatu bil-ḥaqqi fa ja'alahum guṡā'ā(n), fa bu‘dal lil-qaumiẓ-ẓālimīn(a).
பின்னர், இடியின் முழக்கத்தால் அவர்கள் முற்றிலுமாக அழிக்கப்பட்டனர்; மேலும், வெள்ளத்தால் அடித்துச் செல்லப்பட்ட குப்பைகளைப் போல அவர்களை நாம் ஆக்கினோம். ஆகவே, அநியாயம் செய்பவர்கள் அழிந்து போவார்கள்.
وَعَادًا وَّثَمُوْدَا۟ وَاَصْحٰبَ الرَّسِّ وَقُرُوْنًاۢ بَيْنَ ذٰلِكَ كَثِيْرًا
wa ‘ādaw wa ṡamūda wa aṣḥābar-rassi wa qurūnam baina żālika kaṡīrā(n).
மேலும், அத் மற்றும் சமூத் இன மக்களையும், ராஸ் இன மக்களையும், அவர்களிடையே இன்னும் பல தலைமுறைகளையும் நாம் அழித்திருக்கிறோம்.
فَكَذَّبُوْهُ فَاَهْلَكْنٰهُمْۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً ۗوَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِيْنَ
fa każżabūhu fa ahlaknāhum, inna fī żālika la'āyah(tan), wa mā kāna akṡaruhum mu'minīn(a).
ஆகவே அவர்கள் அதை (ஹுத்) மறுத்தார்கள்; பின்னர் நாம் அவர்களை அழித்தோம். நிச்சயமாக, அத்தகையோரிடம் (அல்லாஹ்வின் ஆற்றலுக்கான) அத்தாட்சிகள் உள்ளன, ஆனால் அவர்களில் பெரும்பாலோர் நம்புவதில்லை.
وَعَادًا وَّثَمُوْدَا۟ وَقَدْ تَّبَيَّنَ لَكُمْ مِّنْ مَّسٰكِنِهِمْۗ وَزَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطٰنُ اَعْمَالَهُمْ فَصَدَّهُمْ عَنِ السَّبِيْلِ وَكَانُوْا مُسْتَبْصِرِيْنَ ۙ
wa ‘ādaw wa ṡamūda wa qat tabayyana lakum mim masākinihim, wa zayyana lahumusy-syaiṭānu a‘mālahum faṣaddahum ‘anis-sabīli wa kānū mustabṣirīn(a).
மேலும், ஆத் மற்றும் சமூத் இன மக்களை நினைவுகூருங்கள்; அவர்களுடைய இருப்பிடங்களின் இடிபாடுகளிலிருந்து அவர்களின் அழிவு உங்களுக்கு நிச்சயமாகத் தெளிவாகிவிட்டது. ஷைத்தான் அவர்களுடைய (தீய) செயல்களை அவர்களுக்கு அழகாகத் தோன்றச் செய்து, அதன்மூலம் அவர்களை (அல்லாஹ்வின்) பாதையிலிருந்து தடுத்துவிட்டான்; ஆனால் அவர்களோ கூர்மையான பார்வை உடையவர்கள்.
فَكُلًّا اَخَذْنَا بِذَنْۢبِهٖۙ فَمِنْهُمْ مَّنْ اَرْسَلْنَا عَلَيْهِ حَاصِبًا ۚوَمِنْهُمْ مَّنْ اَخَذَتْهُ الصَّيْحَةُ ۚوَمِنْهُمْ مَّنْ خَسَفْنَا بِهِ الْاَرْضَۚ وَمِنْهُمْ مَّنْ اَغْرَقْنَاۚ وَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيَظْلِمَهُمْ وَلٰكِنْ كَانُوْٓا اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ
fakullan akhażnā biżambih(ī), faminhum man arsalnā ‘alaihi ḥāṣibā(n), wa minhum man akhażathuṣ-ṣaiḥah(tu), wa minhum man khasafnā bihil-arḍ(a), wa minhum man agraqnā, wa mā kānallāhu liyaẓlimahum wa lākin kānū anfusahum yaẓlimūn(a).
ஆகவே, அவர்களுடைய பாவங்களுக்காக நாம் அவர்களில் ஒவ்வொருவரையும் தண்டித்தோம்; அவர்களில் சிலர் மீது கூழாங்கற்களை மழையாகப் பொழிந்தோம்; அவர்களில் சிலர் மீது பலத்த இடி முழக்கங்கள் எழுந்தன; அவர்களில் சிலரை நாம் பூமியில் புதைத்தோம்; மேலும் சிலரை நாம் மூழ்கடித்தோம். அல்லாஹ் அவர்களுக்கு அநியாயம் செய்ய சிறிதும் விரும்புவதில்லை, ஆனால் அவர்களே தங்களுக்குத் தாங்களே அநியாயம் செய்துகொண்டவர்கள்.
فَاِنْ اَعْرَضُوْا فَقُلْ اَنْذَرْتُكُمْ صٰعِقَةً مِّثْلَ صٰعِقَةِ عَادٍ وَّثَمُوْدَ ۗ
fa in a‘raḍū faqul anżartukum ṣā‘iqatam miṡla ṣā‘iqati ‘ādiw wa ṡamūd(a).
அவர்கள் புறக்கணித்தால், "ஆத் மற்றும் சமூத் இன மக்கள் மீது தாக்கிய மின்னலைப் போன்ற ஒரு பேரிடரைக் குறித்து நான் உங்களை எச்சரித்திருக்கிறேன்" என்று கூறுங்கள்.
فَاَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ رِيْحًا صَرْصَرًا فِيْٓ اَيَّامٍ نَّحِسَاتٍ لِّنُذِيْقَهُمْ عَذَابَ الْخِزْيِ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۗوَلَعَذَابُ الْاٰخِرَةِ اَخْزٰى وَهُمْ لَا يُنْصَرُوْنَ
fa arsalnā ‘alaihim rīḥan ṣarṣaran fī ayyāmin naḥisātil linużīqahum-‘ażābal khizyi fil-ḥayātid-dun-yā, wa la‘ażābul-ākhirati akhzā wa hum lā yunṣarūn(a).
ஆகவே, சில விதிவசமான நாட்களில் அவர்கள் மீது இடி முழக்கம் போன்ற ஒரு பெரும் காற்றை நாம் வீசினோம்; ஏனெனில், இவ்வுலகில் உள்ள வாழ்க்கையின் அவமானகரமான வேதனையை அவர்கள் அனுபவிக்க வேண்டும் என்று நாம் விரும்பினோம். அதே சமயம், மறுமையில் கிடைக்கும் தண்டனை நிச்சயமாக இன்னும் அதிக அவமானகரமானதாக இருக்கும், மேலும் அவர்களுக்கு எந்த உதவியும் வழங்கப்படாது.
فَلَمَّا رَاَوْهُ عَارِضًا مُّسْتَقْبِلَ اَوْدِيَتِهِمْ قَالُوْا هٰذَا عَارِضٌ مُّمْطِرُنَا ۗبَلْ هُوَ مَا اسْتَعْجَلْتُمْ بِهٖ ۗرِيْحٌ فِيْهَا عَذَابٌ اَلِيْمٌۙ
falammā ra'auhu ‘āriḍam mustaqbila audiyatihim, qālū hāżā ‘āriḍum mumṭirunā, bal huwa masta‘jaltum bih(ī), rīḥun fīhā ‘ażābun alīm(un).
ஆகவே, தங்கள் பள்ளத்தாக்குகளை நோக்கி மேக வடிவில் வரும் வேதனையை அவர்கள் கண்டபோது, “இது நமக்கு மழையைக் கொடுக்கும் மேகம்” என்றார்கள். (இல்லை!) ஆனால், நீங்கள் விரைவுபடுத்தக் கேட்கும் இந்த வேதனை, மிகுந்த துன்பத்தைக் கொண்ட ஒரு காற்றாகும்.
تُدَمِّرُ كُلَّ شَيْءٍۢ بِاَمْرِ رَبِّهَا فَاَصْبَحُوْا لَا يُرٰىٓ اِلَّا مَسٰكِنُهُمْۗ كَذٰلِكَ نَجْزِى الْقَوْمَ الْمُجْرِمِيْنَ
tudammiru kulla syai'im bi'amri rabbihā fa'aṣbaḥū lā yurā illā masākinuhum, każālika najzil-qaumal-mujrimīn(a).
தங்கள் இறைவனின் கட்டளையால் அனைத்தையும் அழித்த அவர்கள், (ஆத் இன மக்கள்) தங்கள் வசிப்பிடத்தின் தடயங்களைத் தவிர (பூமியில்) கண்ணுக்குப் புலப்படாதவர்களாக ஆனார்கள். இவ்வாறு நாம் பாவிகளுக்குப் பிரதிபலன் அளிக்கிறோம்.
وَفِيْ عَادٍ اِذْ اَرْسَلْنَا عَلَيْهِمُ الرِّيْحَ الْعَقِيْمَۚ
wa fī ‘ādin iż arsalnā ‘alaihimur-rīḥal-‘aqīm(a).
மேலும், ஆத் இன மக்களின் வரலாற்றில், நாம் அவர்கள் மீது அழிக்கும் காற்றை அனுப்பியபோது,
مَا تَذَرُ مِنْ شَيْءٍ اَتَتْ عَلَيْهِ اِلَّا جَعَلَتْهُ كَالرَّمِيْمِۗ
mā tażaru min syai'in atat ‘alaihi illā ja‘alathu kar-ramīm(i).
காற்று தான் மோதும் எதையும் விட்டுவைப்பதில்லை, மாறாக அதைத் தூசியைப் போல ஆக்கிவிடுகிறது.
وَاَنَّهٗٓ اَهْلَكَ عَادًا ۨالْاُوْلٰىۙ
wa annahū ahlaka ‘ādanil-ūlā.
உண்மையில், நெடுங்காலத்திற்கு முன்பு, அந்நாட்டு மக்களை அழித்தவனும் அவனே.
اِنَّآ اَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ رِيْحًا صَرْصَرًا فِيْ يَوْمِ نَحْسٍ مُّسْتَمِرٍّۙ
innā arsalnā ‘alaihim rīḥan ṣarṣaran fī yaumi naḥsim mustamirr(in).
நிச்சயமாக, தொடர்ச்சியான துரதிர்ஷ்டம் நிறைந்த அந்த நாளில், நாம் அவர்கள் மீது மிகவும் பலமான காற்றை வீசினோம்.
تَنْزِعُ النَّاسَۙ كَاَنَّهُمْ اَعْجَازُ نَخْلٍ مُّنْقَعِرٍ
tanzi‘un-nās(a), ka'annahum a‘jāzu nakhlim munqa‘ir(in).
அது மக்களை விழச் செய்கிறது, அவர்கள் வேரோடு சாய்ந்து விழுந்த பேரீச்ச மரங்களைப் போன்றவர்கள்.
وَاَمَّا عَادٌ فَاُهْلِكُوْا بِرِيْحٍ صَرْصَرٍ عَاتِيَةٍۙ
wa ammā ‘ādun fa'uhlikū birīḥin ṣarṣarin ‘ātiyah(tin).
ஆத் நகரத்து மக்கள், கடும் குளிரான காற்றினால் அழிக்கப்பட்டனர்.
سَخَّرَهَا عَلَيْهِمْ سَبْعَ لَيَالٍ وَّثَمٰنِيَةَ اَيَّامٍۙ حُسُوْمًا فَتَرَى الْقَوْمَ فِيْهَا صَرْعٰىۙ كَاَنَّهُمْ اَعْجَازُ نَخْلٍ خَاوِيَةٍۚ
sakhkharahā ‘alaihim sab‘a layāliw wa ṡamāniyata ayyām(in), ḥusūman fataral-qauma fīhā ṣar‘ā, ka'annahum a‘jāzu nakhlin khāwiyah(tin).
அல்லாஹ் இந்தக் காற்றை அவர்கள் மீது தொடர்ந்து ஏழு இரவுகளும் எட்டு பகல்களும் பொழிந்தான்; அதன்பின், அக்காலத்தில் ஆத் இன மக்கள், வெறுமையான (அழுகிய) பேரீச்ச மரத் தண்டுகளைப் போல மரித்துக் கிடப்பதை நீங்கள் கண்டீர்கள்.
فَهَلْ تَرٰى لَهُمْ مِّنْۢ بَاقِيَةٍ
fahal tarā lahum mim bāqiyah(tin).
அப்படியென்றால், அவர்களில் யாராவது மீதமிருப்பதாகத் தெரிகிறதா?
اَلَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍۖ
alam tara kaifa fa‘ala rabbuka bi‘ād(in).
(முஹம்மதே!) உம்முடைய இறைவன் ஆத் இனத்தாரிடம் நடந்துகொண்ட விதத்தை நீர் கவனிக்கவில்லையா?