Q.S Al-ʿAlaq (اَلْعَلَق) - 19 Numerus Versuum

اِقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِيْ خَلَقَۚ

iqra' bismi rabbikal-lażī khalaq(a).

Lege in nomine Domini tui qui creavit,

خَلَقَ الْاِنْسَانَ مِنْ عَلَقٍۚ

khalaqal-insāna min ‘alaq(in).

Qui creavit hominem ex coagulo sanguinis.

اِقْرَأْ وَرَبُّكَ الْاَكْرَمُۙ

iqra' wa rabbukal-akram(u).

Lege, et Dominus tuus est Generosissimus,

الَّذِيْ عَلَّمَ بِالْقَلَمِۙ

allażī ‘allama bil-qalam(i).

Qui docuit (hominem) calamo.

عَلَّمَ الْاِنْسَانَ مَا لَمْ يَعْلَمْۗ

‘allamal-insāna mā lam ya‘lam.

Docuit hominem quod non sciebat.

كَلَّآ اِنَّ الْاِنْسَانَ لَيَطْغٰىٓ ۙ

kallā innal-insāna layaṭgā.

Immo! Profecto, homo omnes fines transgreditur,

اَنْ رَّاٰهُ اسْتَغْنٰىۗ

ar ra'āhustagnā.

cum se sufficere putat.

اِنَّ اِلٰى رَبِّكَ الرُّجْعٰىۗ

inna ilā rabbikar-ruj‘ā.

Profecto, ad Dominum tuum reditus ultimus est.

اَرَاَيْتَ الَّذِيْ يَنْهٰىۙ

ara'aital-lażī yanhā.

Quid de eo qui vetat?

عَبْدًا اِذَا صَلّٰىۗ

‘abdan iżā ṣallā.

servum cum orat,

اَرَاَيْتَ اِنْ كَانَ عَلَى الْهُدٰىٓۙ

ara'aita in kāna ‘alal-hudā.

quid putas si is (cui orare vetitum est) in via recta (directionis) est,

اَوْ اَمَرَ بِالتَّقْوٰىۗ

au amara bit-taqwā.

aut pietatem (ad Allah) iubet?

اَرَاَيْتَ اِنْ كَذَّبَ وَتَوَلّٰىۗ

ara'aita in każżaba wa tawallā.

Quid putas si is (qui vetat) negat et avertitur?

اَلَمْ يَعْلَمْ بِاَنَّ اللّٰهَ يَرٰىۗ

alam ya‘lam bi'annallāha yarā.

Numquid non scit Deum videre (omnia opera eius)?

كَلَّا لَىِٕنْ لَّمْ يَنْتَهِ ەۙ لَنَسْفَعًاۢ بِالنَّاصِيَةِۙ

kallā la'il lam yantah(i), lanasfa‘am bin-nāṣiyah(ti).

Nullo modo! Si non desierit (ab operibus suis), Nos eum capiemus per cincinnum,

نَاصِيَةٍ كَاذِبَةٍ خَاطِئَةٍۚ

nāṣiyatin kāżibatin khāṭi'ah(tin).

(id est) cincinnum eius qui negat et inoboediens est.

فَلْيَدْعُ نَادِيَهٗۙ

falyad‘u nādiyah(ū).

Tum vocet gregem suum (ad auxilium sibi ferendum).

سَنَدْعُ الزَّبَانِيَةَۙ

sanad‘uz-zabāniyah(ta).

Nos vocabimus angelos poenales.

كَلَّاۗ لَا تُطِعْهُ وَاسْجُدْ وَاقْتَرِبْ ۩ ࣖ

kallā, lā tuṭi‘hu wasjud waqtarib.

Nullo modo! Nolite ei oboedire; et procidite et appropinquate (ad Deum).