Q.S Al-Muṭaffifīn (اَلْمُطَفِّفِينَ) - 36 Numerus Versuum

وَيْلٌ لِّلْمُطَفِّفِيْنَۙ

wailul lil-muṭaffifīn(a).

Vae illis qui fraudant in mensura et pondere!

الَّذِيْنَ اِذَا اكْتَالُوْا عَلَى النَّاسِ يَسْتَوْفُوْنَۖ

allażīna iżaktālū ‘alan-nāsi yastaufūn(a).

(Id est) illis qui, cum a ceteris mensuram accipiunt, eam usque ad summam finem impleri postulant,

وَاِذَا كَالُوْهُمْ اَوْ وَّزَنُوْهُمْ يُخْسِرُوْنَۗ

wa iżā kālūhum au wazanūhum yukhsirūn(a).

et cum ipsis metiuntur aut pendunt, minuunt.

اَلَا يَظُنُّ اُولٰۤىِٕكَ اَنَّهُمْ مَّبْعُوْثُوْنَۙ

alā yaẓunnu ulā'ika annahum mab‘ūṡūn(a).

Num putant se resurrecturos esse,

لِيَوْمٍ عَظِيْمٍۙ

liyaumin ‘aẓīm(in).

in die magno,

يَّوْمَ يَقُوْمُ النَّاسُ لِرَبِّ الْعٰلَمِيْنَۗ

yauma yaqūmun-nāsu lirabbil-‘ālamīn(a).

(id est) die quo omnes homines resurgent coram Domino universorum.

كَلَّآ اِنَّ كِتٰبَ الْفُجَّارِ لَفِيْ سِجِّيْنٍۗ

kallā inna kitābal-fujjāri lafī sijjīn(in).

Minime! Profecto, memoria impiorum in Sijjin vere servatur.

وَمَآ اَدْرٰىكَ مَا سِجِّيْنٌۗ

wa mā adrāka mā sijjīn(un).

Et scisne quid sit Sijjin?

كِتٰبٌ مَّرْقُوْمٌۗ

kitābum marqūm(un).

(Est) liber qui actorum monumenta continet.

وَيْلٌ يَّوْمَىِٕذٍ لِّلْمُكَذِّبِيْنَۙ

wailuy yauma'iżil lil-mukażżibīn(a).

Vae illo die negantibus!

الَّذِيْنَ يُكَذِّبُوْنَ بِيَوْمِ الدِّيْنِۗ

allażīna yukażżibūna biyaumid-dīn(i).

(id est) qui negant diem illum.

وَمَا يُكَذِّبُ بِهٖٓ اِلَّا كُلُّ مُعْتَدٍ اَثِيْمٍۙ

wa mā yukażżibu bihī illā kullu mu‘tadin aṡīm(in).

Et non negat illud (diem iudicii) nisi omnis transgressor et peccator,

اِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِ اٰيٰتُنَا قَالَ اَسَاطِيْرُ الْاَوَّلِيْنَۗ

iżā tutlā ‘alaihi āyātunā qāla asāṭīrul-awwalīn(a).

qui, cum versus Nostri ei recitantur, dicit: 'Haec sunt fabulae priorum.'

كَلَّا بَلْ ۜرَانَ عَلٰى قُلُوْبِهِمْ مَّا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ

kallā bal…rāna ‘alā qulūbihim mā kānū yaksibūn(a).

Minime vero! Immo, quod merebantur, corda eorum operuit.

كَلَّآ اِنَّهُمْ عَنْ رَّبِّهِمْ يَوْمَىِٕذٍ لَّمَحْجُوْبُوْنَۗ

kallā innahum ‘ar rabbihim yauma'iżil lamaḥjūbūn(a).

Minime vero! Profecto, prohibebuntur a Domino suo videre die illo.

ثُمَّ اِنَّهُمْ لَصَالُوا الْجَحِيْمِۗ

Ṡumma innahum laṣālul-jaḥīm(i).

Deinde in ignem ardentem conicientur.

ثُمَّ يُقَالُ هٰذَا الَّذِيْ كُنْتُمْ بِهٖ تُكَذِّبُوْنَۗ

Ṡumma yuqālu hāżal-lażī kuntum bihī tukażżibūn(a).

Tunc dicetur eis: 'Hoc est quod negabatis.'

كَلَّآ اِنَّ كِتٰبَ الْاَبْرَارِ لَفِيْ عِلِّيِّيْنَۗ

kallā inna kitābal-abrāri lafī ‘illiyyīn(a).

Numquam! Profecto, tabula iustorum in 'Illiyyin' vere servatur.

وَمَآ اَدْرٰىكَ مَا عِلِّيُّوْنَۗ

wa mā adrāka mā ‘illiyyūn(a).

Et scisne quid sit 'Illiyyin'?

كِتٰبٌ مَّرْقُوْمٌۙ

kitābum marqūm(un).

(Est) liber scriptus,

يَّشْهَدُهُ الْمُقَرَّبُوْنَۗ

yasyhaduhul-muqarrabūn(a).

cui testes sunt qui prope adducti sunt (ad Deum).

اِنَّ الْاَبْرَارَ لَفِيْ نَعِيْمٍۙ

innal-abrāra lafī na‘īm(in).

Profecto, iusti in deliciis erunt,

عَلَى الْاَرَاۤىِٕكِ يَنْظُرُوْنَۙ

‘alal-arā'iki yanẓurūn(a).

supersternuti, respicientes.

تَعْرِفُ فِيْ وُجُوْهِهِمْ نَضْرَةَ النَّعِيْمِۚ

ta‘rifu fī wujūhihim naḍratan na‘īm(i).

In faciebus eorum agnoscetis voluptatem quam adepti sunt.

يُسْقَوْنَ مِنْ رَّحِيْقٍ مَّخْتُوْمٍۙ

yusqauna mir raḥīqim makhtūm(in).

Potabunt ex fonte signato,

خِتٰمُهٗ مِسْكٌ ۗوَفِيْ ذٰلِكَ فَلْيَتَنَافَسِ الْمُتَنٰفِسُوْنَۗ

khitāmuhū misk(un), wa fī żālika falyatanāfasil-mutanāfisūn(a).

cuius signum est muscus. Et pro eo, homines certare debent.

وَمِزَاجُهٗ مِنْ تَسْنِيْمٍۙ

wa mizājuhū min tasnīm(in).

Et mixtura eius ex Tasnim est,

عَيْنًا يَّشْرَبُ بِهَا الْمُقَرَّبُوْنَۗ

‘ainay yasyrabu bihal-muqarrabūn(a).

(quod est) fons, quo bibunt qui propinquati sunt (Allah).

اِنَّ الَّذِيْنَ اَجْرَمُوْا كَانُوْا مِنَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا يَضْحَكُوْنَۖ

innal-lażīna ajramū kānū minal-lażīna āmanū yaḍḥakūn(a).

Profecto, qui peccabant, in credentes irridebant.

وَاِذَا مَرُّوْا بِهِمْ يَتَغَامَزُوْنَۖ

wa iżā marrū bihim yatagāmazūn(a).

Et cum praeterirent eos, signum oculis faciebant.

وَاِذَا انْقَلَبُوْٓا اِلٰٓى اَهْلِهِمُ انْقَلَبُوْا فَكِهِيْنَۖ

wa iżanqalabū ilā ahlihimunqalabū fakihīn(a).

Et cum ad suos redirent, gaudentes redibant.

وَاِذَا رَاَوْهُمْ قَالُوْٓا اِنَّ هٰٓؤُلَاۤءِ لَضَاۤلُّوْنَۙ

wa iżā ra'auhum qālū inna hā'ulā'i laḍāllūn(a).

Et cum viderint credentes, dicunt: 'Illi profecto errant,'

وَمَآ اُرْسِلُوْا عَلَيْهِمْ حٰفِظِيْنَۗ

wa mā ursilū ‘alaihim ḥāfiẓīn(a).

quamquam non sunt missi custodum in credentes.

فَالْيَوْمَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مِنَ الْكُفَّارِ يَضْحَكُوْنَۙ

fal-yaumal-lażīna āmanū minal kuffāri yaḍḥakūn(a).

Itaque hodie credentes de infidelibus rident,

عَلَى الْاَرَاۤىِٕكِ يَنْظُرُوْنَۗ

‘alal-arā'iki yanẓurūn(a).

Illi (credentes) in thronis sedent, inspicientes (infideles).

هَلْ ثُوِّبَ الْكُفَّارُ مَا كَانُوْا يَفْعَلُوْنَ ࣖ

hal ṡuwwibal-kuffāru mā kānū yaf‘alūn(a).

(Dicitur infidelibus), 'Numquid redditum est infidelibus pro iis quae faciebant?'