Q.S Al-Muddaththir (اَلْمُدَّثِّر) - 56 Numerus Versuum

يٰٓاَيُّهَا الْمُدَّثِّرُۙ

yā ayyuhal-muddaṡṡir(u).

O tu qui opertus es!

قُمْ فَاَنْذِرْۖ

qum fa'anżir.

Surge et praedica!

وَرَبَّكَ فَكَبِّرْۖ

wa rabbaka fakabbir.

et glorifica Dominum tuum,

وَثِيَابَكَ فَطَهِّرْۖ

wa ṡiyābaka faṭahhir.

et purga vestimenta tua,

وَالرُّجْزَ فَاهْجُرْۖ

war-rujza fahjur.

et omitte omne (malum),

وَلَا تَمْنُنْ تَسْتَكْثِرُۖ

wa lā tamnun tastakṡir(u).

et noli (O Mahomete) dare (cogitans) plus accipere.

وَلِرَبِّكَ فَاصْبِرْۗ

wa lirabbika faṣbir.

Et propter Dominum tuum, patientiam habe.

فَاِذَا نُقِرَ فِى النَّاقُوْرِۙ

fa iżā nuqira fin-nāqūr(i).

Cum tuba cecinerit,

فَذٰلِكَ يَوْمَىِٕذٍ يَّوْمٌ عَسِيْرٌۙ

fa żālika yauma'iżiy yaumun ‘asīr(un).

dies difficilis erit ille,

عَلَى الْكٰفِرِيْنَ غَيْرُ يَسِيْرٍ

‘alal-kāfirīna gairu yasīr(in).

non facilis infidelibus.

ذَرْنِيْ وَمَنْ خَلَقْتُ وَحِيْدًاۙ

Żarnī wa man khalaqtu waḥīdā(n).

Relinque Me solum cum iis quos creavi,

وَّجَعَلْتُ لَهٗ مَالًا مَّمْدُوْدًاۙ

wa ja‘altu lahū mālam mamdūdā(n).

et opes ei multiplicabo,

وَّبَنِيْنَ شُهُوْدًاۙ

wa banīna syuhūdā(n).

et filios qui semper cum eo sunt,

وَّمَهَّدْتُّ لَهٗ تَمْهِيْدًاۙ

wa mahhattu lahū tamhīdā(n).

et vitam ei amplam dabo.

ثُمَّ يَطْمَعُ اَنْ اَزِيْدَۙ

Ṡumma yaṭma‘u an azīd(a).

Deinde vult ut eam augeam.

كَلَّاۗ اِنَّهٗ كَانَ لِاٰيٰتِنَا عَنِيْدًاۗ

kallā, innahū kāna li'āyātinā ‘anīdā(n).

Minime! Profecto, Nostra versiculis (Alcorano) adversatus est.

سَاُرْهِقُهٗ صَعُوْدًاۗ

sa'urhiquhū ṣa‘ūdā(n).

Eum ascensu difficili onerabo.

اِنَّهٗ فَكَّرَ وَقَدَّرَۙ

innahū fakkara wa qaddar(a).

Profecto, cogitavit et decrevit (quod decrevit),

فَقُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَۙ

faqutila kaifa qaddar(a).

itaque malum ei! Quomodo constituit?

ثُمَّ قُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَۙ

Ṡumma qutila kaifa qaddar(a).

Iterum, vae illi! Quomodo constituit?

ثُمَّ نَظَرَۙ

Ṡumma naẓar(a).

Deinde (meditans) cogitavit,

ثُمَّ عَبَسَ وَبَسَرَۙ

Ṡumma ‘abasa wa basar(a).

deinde contrahxit et torvus factus est,

ثُمَّ اَدْبَرَ وَاسْتَكْبَرَۙ

Ṡumma adbara wastakbar(a).

deinde aversatus est et superbus fuit,

فَقَالَ اِنْ هٰذَآ اِلَّا سِحْرٌ يُّؤْثَرُۙ

faqāla in hāżā illā siḥruy yu'ṡar(u).

deinde dixit, '(Coranum) est tantum magia ab antiquis didicta.'

اِنْ هٰذَآ اِلَّا قَوْلُ الْبَشَرِۗ

in hāżā illā qaulul-basyar(i).

Est tantum verba hominis.

سَاُصْلِيْهِ سَقَرَ

sa'uṣlīhi saqar(a).

Mox eum in Saqar (ignem infernum) coniciam,

وَمَآ اَدْرٰىكَ مَا سَقَرُۗ

wa mā adrāka mā saqar(a).

et num scis quid sit Saqar?

لَا تُبْقِيْ وَلَا تَذَرُۚ

lā tubqī wa lā tażar(u).

non relinquit neque dimittit,

لَوَّاحَةٌ لِّلْبَشَرِۚ

lawwāḥatul lil-basyar(i).

corium hominis urit.

عَلَيْهَا تِسْعَةَ عَشَرَۗ

‘alaihā tis‘ata ‘asyar(a).

super eam undeviginti (angeli custodes) sunt.

وَمَا جَعَلْنَآ اَصْحٰبَ النَّارِ اِلَّا مَلٰۤىِٕكَةً ۖوَّمَا جَعَلْنَا عِدَّتَهُمْ اِلَّا فِتْنَةً لِّلَّذِيْنَ كَفَرُوْاۙ لِيَسْتَيْقِنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ وَيَزْدَادَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِيْمَانًا وَّلَا يَرْتَابَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ وَالْمُؤْمِنُوْنَۙ وَلِيَقُوْلَ الَّذِيْنَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ مَّرَضٌ وَّالْكٰفِرُوْنَ مَاذَآ اَرَادَ اللّٰهُ بِهٰذَا مَثَلًاۗ كَذٰلِكَ يُضِلُّ اللّٰهُ مَنْ يَّشَاۤءُ وَيَهْدِيْ مَنْ يَّشَاۤءُۗ وَمَا يَعْلَمُ جُنُوْدَ رَبِّكَ اِلَّا هُوَۗ وَمَا هِيَ اِلَّا ذِكْرٰى لِلْبَشَرِ ࣖ

wa mā ja‘alnā aṣḥāban-nāri illā malā'ikah(tan), wa mā ja‘alnā ‘iddatahum illā fitnatal lil-lażīna kafarū, liyastaiqinal-lażīna ūtul-kitāba wa yazdādal-lażīna āmanū īmānaw wa lā yartābal-lażīna ūtul-kitāba wal-mu'minūn(a), wa liyaqūlal-lażīna fī qulūbihim maraḍuw wal-kāfirūna māżā arādallāhu bihāżā maṡalā(n), każālika yuḍillullāhu may yasyā'u wa yahdī may yasyā'(u), wa mā ya‘lamu junūda rabbika illā huw(a), wa mā hiya illā żikrā lil-basyar(i).

Et custodēs ignis infernalis tantum ex angelīs fēcimus; et numerum eōrum tantum in tentātiōnem incrēdentibus dēcrētum est, ut qui librum accēpērunt certī fiant, et ut credentēs in fide sua augeantur, et ut qui librum accēpērunt et credentēs nōlint dubitāre; et ut qui in cordibus suis morbum habent et infideles dicant: 'Quid vult Allah hoc exemplo?' Sic Allah errare sinit quem vult et dirigit quem vult. Et nemo novit exercitus Domini tui nisi Ille. Et Saqar nihil aliud est quam monitum hominibus.

كَلَّا وَالْقَمَرِۙ

kallā wal-qamar(i).

Nullo modo! Per lunam,

وَالَّيْلِ اِذْ اَدْبَرَۙ

wal-laili iż adbar(a).

et noctem cum praeterit,

وَالصُّبْحِ اِذَآ اَسْفَرَۙ

waṣ-ṣubḥi iżā asfar(a).

et mane cum clarificat,

اِنَّهَا لَاِحْدَى الْكُبَرِۙ

innahā la'iḥdal-kubar(i).

profecto, Saqar est una ex magnis (poenis),

نَذِيْرًا لِّلْبَشَرِۙ

nażīral lil-basyar(i).

homines monere,

لِمَنْ شَاۤءَ مِنْكُمْ اَنْ يَّتَقَدَّمَ اَوْ يَتَاَخَّرَۗ

liman syā'a minkum ay yataqaddama au yata'akhkhar(a).

pro eis qui in vobis volunt proficisci aut retroire.

كُلُّ نَفْسٍۢ بِمَا كَسَبَتْ رَهِيْنَةٌۙ

kullu nafsim bimā kasabat rahīnah(tun).

Unaquaeque anima pignus est pro eo quod acquisivit,

اِلَّآ اَصْحٰبَ الْيَمِيْنِ ۛ

illā aṣḥābal-yamīn(i).

nisi qui in dextra sunt,

فِيْ جَنّٰتٍ ۛ يَتَسَاۤءَلُوْنَۙ

fī jannātin - yatasā'alūn(a).

(illi) in Paradiso rogabunt,

عَنِ الْمُجْرِمِيْنَۙ

‘anil-mujrimīn(a).

de iis qui peccaverunt,

مَا سَلَكَكُمْ فِيْ سَقَرَ

mā salakakum fī saqar(a).

'Quid vos in Saqar induxit?'

قَالُوْا لَمْ نَكُ مِنَ الْمُصَلِّيْنَۙ

qālū lam naku minal-muṣallīn(a).

Respondebant, 'Non eramus in iis qui orabant,'

وَلَمْ نَكُ نُطْعِمُ الْمِسْكِيْنَۙ

wa lam naku nuṭ‘imul-miskīn(a).

et non pascebamus pauperes,

وَكُنَّا نَخُوْضُ مَعَ الْخَاۤىِٕضِيْنَۙ

wa kunnā nakhūḍu ma‘al-khā'iḍīn(a).

et nos cum mendacibus mendacia loquebamur,

وَكُنَّا نُكَذِّبُ بِيَوْمِ الدِّيْنِۙ

wa kunnā nukażżibu biyaumid-dīn(i).

et Diem Rationis semper negabamus,

حَتّٰىٓ اَتٰىنَا الْيَقِيْنُۗ

Ḥattā atānal-yaqīn(u).

donec mors nobis advenit.

فَمَا تَنْفَعُهُمْ شَفَاعَةُ الشّٰفِعِيْنَۗ

famā tanfa‘uhum syafā‘atusy-syāfi‘īn(a).

Tum non proderit eis intercedere.

فَمَا لَهُمْ عَنِ التَّذْكِرَةِ مُعْرِضِيْنَۙ

famā lahum ‘anit-tażkirati mu‘riḍīn(a).

Cur ergo avertuntur ab admonitione?

كَاَنَّهُمْ حُمُرٌ مُّسْتَنْفِرَةٌۙ

ka'annahum ḥumurum mustanfirah(tun).

sicut asini agrestes fugientes,

فَرَّتْ مِنْ قَسْوَرَةٍۗ

farrat min qaswarah(tin).

a leone fugientes.

بَلْ يُرِيْدُ كُلُّ امْرِئٍ مِّنْهُمْ اَنْ يُّؤْتٰى صُحُفًا مُّنَشَّرَةًۙ

bal yurīdu kullumri'im minhum ay yu'tā ṣuḥufam munasysyarah(tan).

Immo, quisque eorum vult sibi dari volumina aperta (Libri Sancti).

كَلَّاۗ بَلْ لَّا يَخَافُوْنَ الْاٰخِرَةَۗ

kallā, bal lā yakhāfūnal-ākhirah(ta).

Minime vero! Non timent vitam futuram.

كَلَّآ اِنَّهٗ تَذْكِرَةٌ ۚ

kallā innahū tażkirah(tun).

Minime vero! Immo, (Coranum) est monitus verus.

فَمَنْ شَاۤءَ ذَكَرَهٗۗ

faman syā'a żakarah(ū).

Itaque, quisquis vult, se admoneat.

وَمَا يَذْكُرُوْنَ اِلَّآ اَنْ يَّشَاۤءَ اللّٰهُ ۗهُوَ اَهْلُ التَّقْوٰى وَاَهْلُ الْمَغْفِرَةِ ࣖ

wa mā yażkurūna illā ay yasyā'allāh(u), huwa ahlut-taqwā wa ahlul-magfirah(ti).

Et non se admonebunt, nisi Allah velit. Ille est Dominus, cui meminisse debemus et qui ignoscere potest.