Q.S Ан-Назиат (اَلنَّازِعَات) - 46 Број на стихови

وَالنّٰزِعٰتِ غَرْقًاۙ

wan-nāzi‘āti garqā(n).

Од (ангел) кој го зема (животот) тешко.

وَّالنّٰشِطٰتِ نَشْطًاۙ

wan-nāsyiṭāti nasyṭā(n).

Од (ангел) кој нежно го зема (животот).

وَّالسّٰبِحٰتِ سَبْحًاۙ

was-sābiḥāti sabḥā(n).

Од (ангелот) кој брзо слезе од небото,

فَالسّٰبِقٰتِ سَبْقًاۙ

fas-sābiqāti sabqā(n).

и (ангели) кои водат брзо,

فَالْمُدَبِّرٰتِ اَمْرًاۘ

fal-mudabbirāti amrā(n).

и (ангели) кои ги регулираат (световните) работи.

يَوْمَ تَرْجُفُ الرَّاجِفَةُۙ

yauma tarjufur-rājifah(tu).

(Навистина, ќе воскреснете) на Денот кога првиот удар ќе го потресе светот,

تَتْبَعُهَا الرَّادِفَةُ ۗ

tatba‘uhar-rādifah(tu).

(првиот удар) е придружен со втор удар.

قُلُوْبٌ يَّوْمَىِٕذٍ وَّاجِفَةٌۙ

qulūbuy yauma'iżiw wājifah(tun).

Срцата на луѓето во тоа време беа многу исплашени,

اَبْصَارُهَا خَاشِعَةٌ ۘ

abṣāruhā khāsyi‘ah(tun).

неговиот поглед беше покорен.

يَقُوْلُوْنَ ءَاِنَّا لَمَرْدُوْدُوْنَ فِى الْحَافِرَةِۗ

yaqūlūna a'innā lamardūdūna fil-ḥāfirah(ti).

(Неверниците) велат: „Дали навистина ќе бидеме вратени во нашиот првобитен живот?

ءَاِذَا كُنَّا عِظَامًا نَّخِرَةً ۗ

a'iżā kunnā ‘iẓāman nakhirah(tan).

Ќе воскреснеме ли ако сме скршени коски?“

قَالُوْا تِلْكَ اِذًا كَرَّةٌ خَاسِرَةٌ ۘ

qālū tilka iżan karratun khāsirah(tun).

Тие рекоа: „Тогаш тоа е принос што носи загуба.“

فَاِنَّمَا هِيَ زَجْرَةٌ وَّاحِدَةٌۙ

fa innamā hiya zajratuw wāḥidah(tun).

Значи, враќањето е само на еден удар оддалеченост.

فَاِذَا هُمْ بِالسَّاهِرَةِۗ

fa iżā hum bis-sāhirah(ti).

Потоа веднаш се вратија во живот на (новата) земја.

هَلْ اَتٰىكَ حَدِيْثُ مُوْسٰىۘ

hal atāka ḥadīṡu mūsā.

Дали приказната за Мојсеј стигна до тебе (Мухамед)?

اِذْ نَادٰىهُ رَبُّهٗ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًىۚ

iż nādāhu rabbuhū bil-wādil-muqaddasi ṭuwā(n).

Кога Бог го повика него (Мојсеј) во светата долина, имено долината Тува;

اِذْهَبْ اِلٰى فِرْعَوْنَ اِنَّهٗ طَغٰىۖ

iżhab ilā fir‘auna innahū ṭagā.

Оди кај фараонот! Навистина, тој ја пречекори границата,

فَقُلْ هَلْ لَّكَ اِلٰٓى اَنْ تَزَكّٰىۙ

fa qul hal laka ilā an tazakkā.

Па кажи му (на Фараунот): „Дали сакаш да се исчистиш (од грешката),

وَاَهْدِيَكَ اِلٰى رَبِّكَ فَتَخْشٰىۚ

wa ahdiyaka ilā rabbika fa takhsyā.

и ќе те водам по патот на Господарот твој за да се боиш од Него?“

فَاَرٰىهُ الْاٰيَةَ الْكُبْرٰىۖ

fa arāhul-āyatal-kubrā.

Потоа (Мојсеј) му покажа големо чудо.

فَكَذَّبَ وَعَصٰىۖ

fa każżaba wa ‘aṣā.

Но тој (фараонот) излажа и не го послуша.

ثُمَّ اَدْبَرَ يَسْعٰىۖ

Ṡumma adbara yas‘ā.

Потоа се сврте настрана обидувајќи се да го предизвика (Мојсеј).

فَحَشَرَ فَنَادٰىۖ

fa ḥasyara fanādā.

Потоа ги собра (своите поглавари) и извика (го повика својот народ).

فَقَالَ اَنَا۠ رَبُّكُمُ الْاَعْلٰىۖ

fa qāla ana rabbukumul-a‘lā.

(Сераја) рече: „Јас сум вашиот највисок Бог.“

فَاَخَذَهُ اللّٰهُ نَكَالَ الْاٰخِرَةِ وَالْاُوْلٰىۗ

fa akhażahullāhu nakālal-ākhirati wal-ūlā.

Па Аллах го казни со казна во задгробниот живот и маки на овој свет.

اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَعِبْرَةً لِّمَنْ يَّخْشٰى ۗ ࣖ

inna fī żālika la‘ibratal limay yakhsyā.

Навистина, во тоа има поука за оние кои се плашат (од Аллах).

ءَاَنْتُمْ اَشَدُّ خَلْقًا اَمِ السَّمَاۤءُ ۚ بَنٰىهَاۗ

a'antum asyaddu khalqan amis-samā'u banāhā.

Дали Твоето создание е поголемо или небесата што Тој ги изгради?

رَفَعَ سَمْكَهَا فَسَوّٰىهَاۙ

rafa‘a samkahā fa sawwāhā.

Тој ја подигна својата зграда и ја усоврши,

وَاَغْطَشَ لَيْلَهَا وَاَخْرَجَ ضُحٰىهَاۖ

wa agṭasya lailahā wa akhraja ḍuḥāhā.

и Тој ја создаде ноќта (целосна темнина) и го создаде денот (силна светлина).

وَالْاَرْضَ بَعْدَ ذٰلِكَ دَحٰىهَاۗ

wal-arḍa ba‘da żālika daḥāhā.

И после тоа Тој ја рашири земјата.

اَخْرَجَ مِنْهَا مَاۤءَهَا وَمَرْعٰىهَاۖ

akhraja minhā mā'ahā wa mar‘āhā.

Од него Тој испушта извори на вода и (одгледува) растенија.

وَالْجِبَالَ اَرْسٰىهَاۙ

wal-jibāla arsāhā.

И планините Тој цврсто ги утврди.

مَتَاعًا لَّكُمْ وَلِاَنْعَامِكُمْۗ

matā‘al lakum wa li'an‘āmikum.

(Сè тоа) е за ваше уживање и за вашиот добиток.

فَاِذَا جَاۤءَتِ الطَّاۤمَّةُ الْكُبْرٰىۖ

fa iżā jā'atiṭ-ṭāmmatul-kubrā.

Па, кога ќе дојде големата несреќа (Судниот ден),

يَوْمَ يَتَذَكَّرُ الْاِنْسَانُ مَا سَعٰىۙ

yauma yatażakkarul-insānu mā sa‘ā.

имено на денот (кога) луѓето ќе се сетат што направиле,

وَبُرِّزَتِ الْجَحِيْمُ لِمَنْ يَّرٰى

wa burrizatil-jaḥīmu limay yarā.

и пеколот им беше јасно прикажан на сите што го видоа.

فَاَمَّا مَنْ طَغٰىۖ

fa ammā man ṭagā.

Па, што се однесува до оние кои ги преминуваат границите,

وَاٰثَرَ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَاۙ

wa āṡaral-ḥayātad-dun-yā.

и давање приоритет на световниот живот,

فَاِنَّ الْجَحِيْمَ هِيَ الْمَأْوٰىۗ

fa innal-jaḥīma hiyal-ma'wā.

тогаш, навистина, Џехеннемот е негово живеалиште.

وَاَمَّا مَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهٖ وَنَهَى النَّفْسَ عَنِ الْهَوٰىۙ

wa ammā man khāfa maqāma rabbihī wa nahan-nafsa ‘anil-hawā.

А што се однесува до оние кои се плашат од величието на својот Господ и се воздржуваат од своите желби,

فَاِنَّ الْجَنَّةَ هِيَ الْمَأْوٰىۗ

fa innal-jannata hiyal-ma'wā.

тогаш, навистина, Рајот е неговото живеалиште.

يَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ السَّاعَةِ اَيَّانَ مُرْسٰىهَاۗ

yas'alūnaka ‘anis-sā‘ati ayyāna mursāhā.

Тие (неверниците) те прашуваат (о Мухамед) за Часот: „Кога ќе се случи?“

فِيْمَ اَنْتَ مِنْ ذِكْرٰىهَاۗ

fīma anta min żikrāhā.

Зошто треба да го споменеш тоа (времето)?

اِلٰى رَبِّكَ مُنْتَهٰىهَاۗ

ilā rabbika muntahāhā.

На Господарот твој му е (вратен) крајот (рокот).

اِنَّمَآ اَنْتَ مُنْذِرُ مَنْ يَّخْشٰىهَاۗ

innamā anta munżiru may yakhsyāhā.

Ти (Мухамед) си само опоменувач за оние кои се плашат од него (од Судниот ден).

كَاَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَهَا لَمْ يَلْبَثُوْٓا اِلَّا عَشِيَّةً اَوْ ضُحٰىهَا ࣖ

ka'annahum yauma yaraunahā lam yalbaṡū illā ‘asyiyyatan au ḍuḥāhā.

На денот кога ќе го видат Часот (поради неговата интензивна атмосфера), ќе им се чини како да останале (кратко време) навечер или наутро.