Qari
Murottal Audio
حٰمۤ ۚ
Ḥā mīm.
A Allah es lo regne dels cels e de la terra; Crea çò que vòl, dona de filhas a qui vòl e de filhs a qui vòl,
وَالْكِتٰبِ الْمُبِيْنِ ۙ
wal-kitābil-mubīn(i).
o El dona las menas masculinas e femeninas, e fa steril qui vòl. Es Tot-Sabent, Tot-Poderós.
اِنَّا جَعَلْنٰهُ قُرْاٰنًا عَرَبِيًّا لَّعَلَّكُمْ تَعْقِلُوْنَۚ
innā ja‘alnāhu qur'ānan ‘arabiyyal la‘allakum ta‘qilūn(a).
E non es apropriat per un èsser uman qu'Allah li parle levat per mejan de revelacion o de darrièr un vel o en mandant un messatgièr (angel) e puèi li revelant amb son permés çò que vòl. En efièch, es lo Pus Naut, lo Pus Savi.
وَاِنَّهٗ فِيْٓ اُمِّ الْكِتٰبِ لَدَيْنَا لَعَلِيٌّ حَكِيْمٌ ۗ
wa innahū fī ummil-kitābi ladainā la‘aliyyun ḥakīm(un).
E aital vos revelèrem (Maomet) l'esperit (de l'Alcoran) per Nòstre comandament. Abans sabiás pas çò qu'èra lo Libre (Al-Qur'an) e çò qu'èra la fe, mas faguèrem de l'Alcoran una lutz, amb el donèrem guida a qui voliam demest Nòstres servicials. E vertadièrament, guidas vertadièrament (las personas) cap al camin drech,
اَفَنَضْرِبُ عَنْكُمُ الذِّكْرَ صَفْحًا اَنْ كُنْتُمْ قَوْمًا مُّسْرِفِيْنَ
afa naḍribu ‘ankumuż-żikra ṣafḥan an kuntum qaumam musrifīn(a).
(Aquò's) lo camin d'Allah, a El aparten tot çò qu'es dins los cèls e tot çò qu'es sus la tèrra. Remembratz-vos, totas las causas tornan a Allah.
وَكَمْ اَرْسَلْنَا مِنْ نَّبِيٍّ فِى الْاَوَّلِيْنَ
wa kam arsalnā min nabiyyin fil-awwalīn(a).
Ha Mim
وَمَا يَأْتِيْهِمْ مِّنْ نَّبِيٍّ اِلَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ
wa mā ya'tīhim min nabiyyin illā kānū bihī yastahzi'ūn(a).
Per l'amor del Libre clar (Al-Qur'an).
فَاَهْلَكْنَآ اَشَدَّ مِنْهُمْ بَطْشًا وَّمَضٰى مَثَلُ الْاَوَّلِيْنَ
fa ahlaknā asyadda minhum baṭsyaw wa maḍā maṡalul-awwalīn(a).
Faguèrem l'Alcoran en arabi per que poscatz comprene.
وَلَىِٕنْ سَاَلْتَهُمْ مَّنْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ لَيَقُوْلُنَّ خَلَقَهُنَّ الْعَزِيْزُ الْعَلِيْمُۙ
wa la'in sa'altahum man khalaqas-samāwāti wal-arḍa layaqūlunna khalaqahunnal-‘azīzul-‘alīm(u).
E en efièch l'Alcoran es dins lo Libre Ummul (Lauh Mahfuzh) amb Nosautres, vertadièrament (de) nauta valor e plen de saviesa.
الَّذِيْ جَعَلَ لَكُمُ الْاَرْضَ مَهْدًا وَّجَعَلَ لَكُمْ فِيْهَا سُبُلًا لَّعَلَّكُمْ تَهْتَدُوْنَ ۚ
allażī ja‘ala lakumul-arḍa mahdaw wa ja‘ala lakum fīhā subulal la‘allakum tahtadūn(a).
Alara arrestarem de vos mandar de vèrses (coma avertiment) de l'Alcoran, perque sètz un pòble que transgredís?
وَالَّذِيْ نَزَّلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءًۢ بِقَدَرٍۚ فَاَنْشَرْنَا بِهٖ بَلْدَةً مَّيْتًا ۚ كَذٰلِكَ تُخْرَجُوْنَ
wal-lażī nazzala minas-samā'i mā'am biqadar(in), fa'ansyarnā bihī baldatam maitā(n), każālika tukhrajūn(a).
E quants profètas Avèm mandats als pòbles precedents.
وَالَّذِيْ خَلَقَ الْاَزْوَاجَ كُلَّهَا وَجَعَلَ لَكُمْ مِّنَ الْفُلْكِ وَالْاَنْعَامِ مَا تَرْكَبُوْنَۙ
wal-lażī khalaqal-azwāja kullahā wa ja‘ala lakum minal-fulki wal-an‘āmi mā tarkabūn(a).
E cada vegada que un propheta veniá a lor, se trufavan totjorn d'el.
لِتَسْتَوٗا عَلٰى ظُهُوْرِهٖ ثُمَّ تَذْكُرُوْا نِعْمَةَ رَبِّكُمْ اِذَا اسْتَوَيْتُمْ عَلَيْهِ وَتَقُوْلُوْا سُبْحٰنَ الَّذِيْ سَخَّرَ لَنَا هٰذَا وَمَا كُنَّا لَهٗ مُقْرِنِيْنَۙ
litastawū ‘alā ẓuhūrihī ṡumma tażkurū ni‘mata rabbikum iżastawaitum ‘alaihi wa taqūlū subḥānal-lażī sakhkhara lanā hāżā wa mā kunnā lahū muqrinīn(a).
Doncas destruguèrem los qu'èran mai grands en fòrça d'entre eles e l'exemple dels pòbles precedents es passat.
وَاِنَّآ اِلٰى رَبِّنَا لَمُنْقَلِبُوْنَ
wa innā ilā rabbinā lamunqalibūn(a).
E si tu lor demandas: «Qual creèt los cèls e la tèrra?» De segur respondràn: "Tot foguèt creat pel Totpoderós, lo Tot-Sabent."
وَجَعَلُوْا لَهٗ مِنْ عِبَادِهٖ جُزْءًا ۗاِنَّ الْاِنْسَانَ لَكَفُوْرٌ مُّبِيْنٌ ۗ ࣖ
wa ja‘alū lahū min ‘ibādihī juz'ā(n), innal-insāna lakafūrum mubīn(un).
Que faguèt la tèrra un luòc d'abitacion per vos e El faguèt de camins sus la tèrra per vos per que siátz guidats.
اَمِ اتَّخَذَ مِمَّا يَخْلُقُ بَنٰتٍ وَّاَصْفٰىكُمْ بِالْبَنِيْنَ ۗ
amittakhażū mimmā yakhluqu banātiw wa aṣfākum bil-banīn(a).
E Aquel que davalla l'aiga del cèl a la mesura deguda, e amb ela reviscolèm una tèrra mòrta. Atal seràs menat (de las tombas).
وَاِذَا بُشِّرَ اَحَدُهُمْ بِمَا ضَرَبَ لِلرَّحْمٰنِ مَثَلًا ظَلَّ وَجْهُهٗ مُسْوَدًّا وَّهُوَ كَظِيْمٌ
wa iżā busysyira aḥaduhum bimā ḍaraba lir-raḥmāni maṡalan ẓalla wajhuhū muswaddaw wa huwa kaẓīm(un).
E Aquel que creèt totas las causas en parelhs e faguèt per vos de naus e de bestials que cavalcatz.
اَوَمَنْ يُّنَشَّؤُا فِى الْحِلْيَةِ وَهُوَ فِى الْخِصَامِ غَيْرُ مُبِيْنٍ
awamay yunasysya'u fil-ḥilyati wa huwa fil-khiṣāmi gairu mubīn(in).
Per so que vos poscatz assetar sus lors esquinas, e remembrar la favor de vòstre Senhor quand vos auretz assetat sus eles; e per so que digatz "Glòria sia a aquel que nos a fach aquel subjècte, e mai nos foguèssem pas capables de lo contrarotlar".
وَجَعَلُوا الْمَلٰۤىِٕكَةَ الَّذِيْنَ هُمْ عِبٰدُ الرَّحْمٰنِ اِنَاثًا ۗ اَشَهِدُوْا خَلْقَهُمْ ۗسَتُكْتَبُ شَهَادَتُهُمْ وَيُسْـَٔلُوْنَ
wa ja‘alul-malā'ikatal-lażīna hum ‘ibādur raḥmāni ināṡā(n), asyahidū khalqahum, satuktabu syahādatuhum wa yus'alūn(a).
e en efièch, a nòstre Senhor tornarem."
وَقَالُوْا لَوْ شَاۤءَ الرَّحْمٰنُ مَا عَبَدْنٰهُمْ ۗمَا لَهُمْ بِذٰلِكَ مِنْ عِلْمٍ اِنْ هُمْ اِلَّا يَخْرُصُوْنَۗ
wa qālū lau syā'ar-raḥmānu mā ‘abadnāhum, mā lahum biżālika min ‘ilm(in), in hum illā yakhruṣūn(a).
E fan que qualques unes de sos servicials fan partida d'El. En efièch, l'umanitat es manifèstament ingrata.
اَمْ اٰتَيْنٰهُمْ كِتٰبًا مِّنْ قَبْلِهٖ فَهُمْ بِهٖ مُسْتَمْسِكُوْنَ
am ātaināhum kitābam min qablihī fahum bihī mustamsikūn(a).
Deuriá prene una filha d'aqueles qu'a creats e vos donar un filh?
بَلْ قَالُوْٓا اِنَّا وَجَدْنَآ اٰبَاۤءَنَا عَلٰٓى اُمَّةٍ وَّاِنَّا عَلٰٓى اٰثٰرِهِمْ مُّهْتَدُوْنَ
bal qālū innā wajadnā ābā'anā ‘alā ummatiw wa innā ‘alā āṡārihim muhtadūn(a).
E quand un d'eles es donat la bona novèla de çò qu'es fach un exemple pel Mai Graciós, sa cara ven negra de dòl (e de colèra).
وَكَذٰلِكَ مَآ اَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ فِيْ قَرْيَةٍ مِّنْ نَّذِيْرٍۙ اِلَّا قَالَ مُتْرَفُوْهَآ ۙاِنَّا وَجَدْنَآ اٰبَاۤءَنَا عَلٰٓى اُمَّةٍ وَّاِنَّا عَلٰٓى اٰثٰرِهِمْ مُّقْتَدُوْنَ
wa każālika mā arsalnā min qablika fī qaryatim min nażīr(in), illā qāla mutrafūhā, innā wajadnā ābā'anā ‘alā ummatiw wa innā ‘alā āṡārihim muqtadūn(a).
E es apropriat (d'èsser un enfant de Dieu) per qualqu'un que foguèt elevat coma un ornament del temps qu'es incapable de donar de rasons fermas e claras dins un argument?
۞ قٰلَ اَوَلَوْ جِئْتُكُمْ بِاَهْدٰى مِمَّا وَجَدْتُّمْ عَلَيْهِ اٰبَاۤءَكُمْۗ قَالُوْٓا اِنَّا بِمَآ اُرْسِلْتُمْ بِهٖ كٰفِرُوْنَ
qāla awalau ji'tukum bi'ahdā mimmā wajattum ‘alaihi ābā'akum, qālū innā bimā ursiltum bihī kāfirūn(a).
E faguèron los angèls dels servicials d'(Allah) lo Misericordiós coma de femnas. Assistiguèron a la creacion (dels angèls)? Mai tard lor testimoniatge serà escrich e seràn tenguts responsables.
فَانْتَقَمْنَا مِنْهُمْ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُكَذِّبِيْنَ ࣖ
fantaqamnā minhum fanẓur kaifa kāna ‘āqibatul-mukażżibīn(a).
E diguèron: "Se (Allah) lo Misericordiós voliá, los adorariam pas (los angèls)." An pas la mendre coneissença a prepaus d'aquò. Son pas res mai que de devinalhas.
وَاِذْ قَالَ اِبْرٰهِيْمُ لِاَبِيْهِ وَقَوْمِهٖٓ اِنَّنِيْ بَرَاۤءٌ مِّمَّا تَعْبُدُوْنَۙ
wa iż qāla ibrāhīmu li'abīhi wa qaumihī innanī barā'um mimmā ta‘budūn(a).
O lor avèm donat un libre abans, e s'i son aderits?
اِلَّا الَّذِيْ فَطَرَنِيْ فَاِنَّهٗ سَيَهْدِيْنِ
illāl-lażī faṭaranī fa'innahū sayahdīn(i).
Diguèron quitament, "En efièch, trobèrem que nòstres ancessors aderissián a una religion, e sèm estats guidats per seguir lors traças."
وَجَعَلَهَا كَلِمَةً ۢ بَاقِيَةً فِيْ عَقِبِهٖ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَۗ
wa ja‘alahā kalimatam bāqiyatan fī ‘aqibihī la‘allahum yarji‘ūn(a).
E aital meteis, quand mandèrem un avertidor davant vos (Maomet) dins un país, las gents que vivián en luxe (dins aquel país) disián totjorn: "En efièch, trobèrem nòstres ancessors en seguint una (religion) e en efièch sèm pas que de seguidors de lors traças."
بَلْ مَتَّعْتُ هٰٓؤُلَاۤءِ وَاٰبَاۤءَهُمْ حَتّٰى جَاۤءَهُمُ الْحَقُّ وَرَسُوْلٌ مُّبِيْنٌ
bal matta‘tu hā'ulā'i wa ābā'ahum ḥattā jā'ahumul-ḥaqqu wa rasūlum mubīn(un).
(L'apostòl) diguèt, "(Vos tanben la seguiretz) quitament se vos pòrti (una religion) qu'es melhora que çò qu'obtenguètz de la (religion) que vòstres ancessors s'aderissián." Respondèron: "En efièch, negam (la religion) que vos foguèt ordenat de transmetre."
وَلَمَّا جَاۤءَهُمُ الْحَقُّ قَالُوْا هٰذَا سِحْرٌ وَّاِنَّا بِهٖ كٰفِرُوْنَ
wa lammā jā'ahumul-ḥaqqu qālū hāżā siḥruw wa innā bihī kāfirūn(a).
Puèi los destruguèrem, doncas veiretz çò que se passa amb los que negan (la vertat).
وَقَالُوْا لَوْلَا نُزِّلَ هٰذَا الْقُرْاٰنُ عَلٰى رَجُلٍ مِّنَ الْقَرْيَتَيْنِ عَظِيْمٍ
wa qālū lau lā nuzzila hāżal-qur'ānu ‘alā rajulim minal-qaryataini ‘aẓīm(in).
E (remembratz-vos) quand Abraham diguèt a son paire e a son pòble: "En efièch, soi desassociat de çò qu'adoratz,
اَهُمْ يَقْسِمُوْنَ رَحْمَتَ رَبِّكَۗ نَحْنُ قَسَمْنَا بَيْنَهُمْ مَّعِيْشَتَهُمْ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۙ وَرَفَعْنَا بَعْضَهُمْ فَوْقَ بَعْضٍ دَرَجٰتٍ لِّيَتَّخِذَ بَعْضُهُمْ بَعْضًا سُخْرِيًّا ۗوَرَحْمَتُ رَبِّكَ خَيْرٌ مِّمَّا يَجْمَعُوْنَ
ahum yaqsimūna raḥmata rabbik(a), naḥnu qasamnā bainahum ma‘īsyatahum fil-ḥayātid-dun-yā, wa rafa‘nā ba‘ḍahum fauqa ba‘ḍin darajātil liyattakhiża ba‘ḍuhum ba‘ḍan sukhriyyā(n), wa raḥmatu rabbika khairum mimmā yajma‘ūn(a).
levat Allah que m'a creat; perque en efièch, me guidarà."
وَلَوْلَآ اَنْ يَّكُوْنَ النَّاسُ اُمَّةً وَّاحِدَةً لَّجَعَلْنَا لِمَنْ يَّكْفُرُ بِالرَّحْمٰنِ لِبُيُوْتِهِمْ سُقُفًا مِّنْ فِضَّةٍ وَّمَعَارِجَ عَلَيْهَا يَظْهَرُوْنَۙ
wa lau lā ay yakūnan-nāsu ummataw wāḥidatal laja‘alnā limay yakfuru bir-raḥmāni libuyūtihim suqufam min fiḍḍatiw wa ma‘ārija ‘alaihā yaẓharūn(a).
E (Abram) ne faguèt una paraula durabla per sos descendents, que poguèsson tornar (a el).
وَلِبُيُوْتِهِمْ اَبْوَابًا وَّسُرُرًا عَلَيْهَا يَتَّكِـُٔوْنَۙ
wa libuyūtihim abwābaw wa sururan ‘alaihā yattaki'ūn(a).
En fach, provesiguèri de plaser per eles e lors paires fins que la vertat (l'Alcoran) lor venguèt amb un Messatgièr que l'explicava.
وَزُخْرُفًاۗ وَاِنْ كُلُّ ذٰلِكَ لَمَّا مَتَاعُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۗوَالْاٰخِرَةُ عِنْدَ رَبِّكَ لِلْمُتَّقِيْنَ ࣖ
wa zukhrufā(n), wa in kullu żālika lammā matā‘ul-ḥayātid-dun-yā, wal-ākhiratu ‘inda rabbika lil-muttaqīn(a).
Mas quand la vertat (l'Alcoran) lor venguèt, diguèron, "Aquò's de magia, e en efièch o negam."
وَمَنْ يَّعْشُ عَنْ ذِكْرِ الرَّحْمٰنِ نُقَيِّضْ لَهٗ شَيْطٰنًا فَهُوَ لَهٗ قَرِيْنٌ
wa may ya‘syu ‘an żikrir-raḥmāni nuqayyiḍ lahū syaiṭānan fahuwa lahū qarīn(un).
E eles (tanben) diguèron, "Perqué aquel Alcoran foguèt pas mandat a un òme grand (ric e influent) d'una d'aquelas doas vilas (Meca e Taif)?"
وَاِنَّهُمْ لَيَصُدُّوْنَهُمْ عَنِ السَّبِيْلِ وَيَحْسَبُوْنَ اَنَّهُمْ مُّهْتَدُوْنَ
wa innahum layaṣuddūnahum ‘anis-sabīli wa yaḥsabūna annahum muhtadūn(a).
Distribuisson la misericòrdia de vòstre Senhor? Determinam lor subsisténcia dins la vida d'aquel mond, e avèm levat d'unes d'eles al dessús d'autres en gras, per que d'unes d'eles pòscan beneficiar d'autres. E la misericòrdia del vostre Senyor es millor que ço que cobran.
حَتّٰىٓ اِذَا جَاۤءَنَا قَالَ يٰلَيْتَ بَيْنِيْ وَبَيْنَكَ بُعْدَ الْمَشْرِقَيْنِ فَبِئْسَ الْقَرِيْنُ
Ḥattā iżā jā'anā qāla yā laita bainī wa bainaka bu‘dal-masyriqaini fa bi'sal-qarīn(u).
E se foguèsse pas per empachar los umans de venir un sol pòble (en incredulitat), auriam fach per los que descreson en (Allah) lo Misericordiós, los teulats de lors ostals d'argent, aital coma las escalas que montan,
وَلَنْ يَّنْفَعَكُمُ الْيَوْمَ اِذْ ظَّلَمْتُمْ اَنَّكُمْ فِى الْعَذَابِ مُشْتَرِكُوْنَ
wa lay yanfa‘akumul-yauma iẓ ẓalamtum annakum fil-‘ażābi musytarikūn(a).
e (Faguèrem tanben) de pòrtas (d'argent) per lors ostals, e (tanben) de sofàs que s'acostan,
اَفَاَنْتَ تُسْمِعُ الصُّمَّ اَوْ تَهْدِى الْعُمْيَ وَمَنْ كَانَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ
afa anta tusmi‘uṣ-ṣumma au tahdil-‘umya wa man kāna fī ḍalālim mubīn(in).
e (Fasèm tanben) de joièls d'aur. E tot aquò es pas res que los plasers de la vida mundana, del temps que la vida de l'aldilà amb vòstre Senhor es reservada a aqueles que son piadoses.
فَاِمَّا نَذْهَبَنَّ بِكَ فَاِنَّا مِنْهُمْ مُّنْتَقِمُوْنَۙ
fa immā nażhabanna bika fa innā minhum muntaqimūn(a).
E qui que siá que se desvia dels ensenhaments d'Allah, lo Misericordiós (l'Alcoran), daissam Satan (lo menar a l'estranh) e venir son amic intim.
اَوْ نُرِيَنَّكَ الَّذِيْ وَعَدْنٰهُمْ فَاِنَّا عَلَيْهِمْ مُّقْتَدِرُوْنَ
au nuriyannakal-lażī wa‘adnāhum fa'innā ‘alaihim muqtadirūn(a).
E en efièch, eles (los diables) los empachan vertadièrament del bon camin, del temps que pensan que son guidats.
فَاسْتَمْسِكْ بِالَّذِيْٓ اُوْحِيَ اِلَيْكَ ۚاِنَّكَ عَلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ
fastamsik bil-lażī ūḥiya ilaik(a), innaka ‘alā ṣirāṭim mustaqīm(in).
Per que quand los que se viran vendràn a Nosautres (lo Jorn de la Resurreccion) dirà: "O! Se (la distància) entre ieu e tu èra coma la distància entre èst e oèst! En efièch (lo diable es) l'amic mai marrit (pels umans)."
وَاِنَّهٗ لَذِكْرٌ لَّكَ وَلِقَوْمِكَ ۚوَسَوْفَ تُسْـَٔلُوْنَ
wa innahū lażikrul laka wa liqaumik(a), wa saufa tus'alūn(a).
E (vòstre espèr) vos beneficiarà pas jamai aquel jorn perque avètz tort (a vos-meteis). D'efièch, meritatz d'èsser amassa dins aquel torment.
وَسْـَٔلْ مَنْ اَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رُّسُلِنَآ ۖ اَجَعَلْنَا مِنْ دُوْنِ الرَّحْمٰنِ اٰلِهَةً يُّعْبَدُوْنَ ࣖ
was'al man arsalnā min qablika mir rusulinā, aja‘alnā min dūnir-raḥmāni ālihatay yu‘badūn(a).
Alara sètz (Maomet) capable de far ausir una persona sorda, o (pòdes) donar d'orientacion a una persona qu'es òrba (de còr) e a una persona que demòra en error evidenta?
وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا مُوْسٰى بِاٰيٰتِنَآ اِلٰى فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهٖ فَقَالَ اِنِّيْ رَسُوْلُ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ
wa laqad arsalnā mūsā bi'āyātinā ilā fir‘auna wa mala'ihī fa qāla innī rasūlu rabbil-‘ālamīn(a).
Alara en efièch, se vos passaviam (abans que capitatz la victòria), alara en efièch lor infligiriam encara de castig (dins l'aldilà),
فَلَمَّا جَاۤءَهُمْ بِاٰيٰتِنَآ اِذَا هُمْ مِّنْهَا يَضْحَكُوْنَ
falammā jā'ahum bi'āyātinā iżā hum minhā yaḍḥakūn(a).
o Vos mostrarem (lo castig) que los avèm menaçats. Alara, en efièch, avèm lo poder sus eles.
وَمَا نُرِيْهِمْ مِّنْ اٰيَةٍ اِلَّا هِيَ اَكْبَرُ مِنْ اُخْتِهَاۗ وَاَخَذْنٰهُمْ بِالْعَذَابِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَ
wa mā nurīhim min āyatin illā hiya akbaru min ukhtihā, wa akhażnāhum bil-‘ażābi la‘allahum yarji‘ūn(a).
Doncas, tenètz-vos fermament a (la religion) que vos es estada revelada. En efièch, sètz sul camin drech.
وَقَالُوْا يٰٓاَيُّهَ السَّاحِرُ ادْعُ لَنَا رَبَّكَ بِمَا عَهِدَ عِنْدَكَۚ اِنَّنَا لَمُهْتَدُوْنَ
wa qālū yā ayyuhas-sāḥirud‘u lanā rabbaka bimā ‘ahida ‘indak(a), innanā lamuhtadūn(a).
E en efièch, l'Alcoran es vertadièrament un avertiment per vos e per vòstre pòble, e un jorn seretz tengut responsable.
فَلَمَّا كَشَفْنَا عَنْهُمُ الْعَذَابَ اِذَا هُمْ يَنْكُثُوْنَ
falammā kasyafnā ‘anhumul-‘ażāba iżā hum yankuṡūn(a).
E demandatz (Maomet) als nòstres messatgièrs qu'avèm mandats abans vos, "Avèm nomenat un dieu autre que (Allah) lo Misericordiós per èsser adorat?"
وَنَادٰى فِرْعَوْنُ فِيْ قَوْمِهٖ قَالَ يٰقَوْمِ اَلَيْسَ لِيْ مُلْكُ مِصْرَ وَهٰذِهِ الْاَنْهٰرُ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِيْۚ اَفَلَا تُبْصِرُوْنَۗ
wa nādā fir‘aunu fī qaumihī qāla yā qaumi alaisa lī mulku miṣra wa hāżihil-anhāru tajrī min taḥtī, afalā tubṣirūn(a).
E en efièch, mandèrem Moïses amb Nòstres miracles a Faraon e als caps de son pòble. Alara el (Moïses) diguèt: "En efièch soi un messatgièr del Senhor de totes los monds."
اَمْ اَنَا۠ خَيْرٌ مِّنْ هٰذَا الَّذِيْ هُوَ مَهِيْنٌ ەۙ وَّلَا يَكَادُ يُبِيْنُ
am ana khairum min hāżal-lażī huwa mahīn(un), wa lā yakādu yubīn(u).
Alara quand el (Moïses) venguèt a eles en portant Nòstres miracles, risèron d'el enseguida.
فَلَوْلَآ اُلْقِيَ عَلَيْهِ اَسْوِرَةٌ مِّنْ ذَهَبٍ اَوْ جَاۤءَ مَعَهُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ مُقْتَرِنِيْنَ
falau lā ulqiya ‘alaihi aswiratum min żahabin au jā'a ma‘ahul-malā'ikatu muqtarinīn(a).
E lor mostrèrem pas un miracle levat se (lo miracle) foguèsse mai grand que los miracles (precedents). E lor infligiguèrem de castig per que tornèsson (al bon camin).
فَاسْتَخَفَّ قَوْمَهٗ فَاَطَاعُوْهُ ۗاِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمًا فٰسِقِيْنَ
fastakhaffa qaumahū fa aṭā‘ūh(u), innahum kānū qauman fāsiqīn(a).
E diguèron: "O magician! Pregatz vòstre Senhor de nos (liberar) segon çò que vos a prometut; en efièch nosautres (se vòstra pregària es responduda) serem los que serem guidats."
فَلَمَّآ اٰسَفُوْنَا انْتَقَمْنَا مِنْهُمْ فَاَغْرَقْنٰهُمْ اَجْمَعِيْنَۙ
falammā āsafūnantaqamnā minhum fa agraqnāhum ajma‘īn(a).
Alara quand lor levèrem lo castig, enseguida (tanben) rompèron lor promessa.
فَجَعَلْنٰهُمْ سَلَفًا وَّمَثَلًا لِّلْاٰخِرِيْنَ ࣖ
fa ja‘alnāhum salafaw wa maṡalal lil-ākhirīn(a).
E lo faraon cridèt a son pòble (mentre) en disent: "O mon pòble! Es pas lo mieu lo reialme d'Egipte e (son pas) aqueles rius que rajan jos ieu; vesètz pas?"
۞ وَلَمَّا ضُرِبَ ابْنُ مَرْيَمَ مَثَلًا اِذَا قَوْمُكَ مِنْهُ يَصِدُّوْنَ
wa lammā ḍuribabnu maryama maṡalan iżā qaumuka minhu yaṣiddūn(a).
Soi pas melhor qu'aquel òme (Moïses) qu'es bas e que pòt a pena explicar (sas paraulas)?
وَقَالُوْٓا ءَاٰلِهَتُنَا خَيْرٌ اَمْ هُوَ ۗمَا ضَرَبُوْهُ لَكَ اِلَّا جَدَلًا ۗبَلْ هُمْ قَوْمٌ خَصِمُوْنَ
wa qālū a'ālihatunā khairun am huw(a), mā ḍarabūhu laka illā jadalā(n), bal hum qaumun khaṣimūn(a).
Alara perqué el (Moïses) portava pas de braçalets d'aur o aviá pas vengut un angel amb el per l'acompanhar ?”
اِنْ هُوَ اِلَّا عَبْدٌ اَنْعَمْنَا عَلَيْهِ وَجَعَلْنٰهُ مَثَلًا لِّبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ۗ
in huwa illā ‘abdun an‘amnā ‘alaihi wa ja‘alnāhu maṡalal libanī isrā'īl(a).
Alara (Faraon) amb aquelas paraulas influiguèt son pòble, per que l'obeïssèron. En efièch, son un pòble malvat.
وَلَوْ نَشَاۤءُ لَجَعَلْنَا مِنْكُمْ مَّلٰۤىِٕكَةً فِى الْاَرْضِ يَخْلُفُوْنَ
wa lau nasyā'u laja‘alnā minkum malā'ikatan fil-arḍi yakhlufūn(a).
Alara quand nos enrabièron, los castigèrem, puèi los afoguèrem totes (dins la mar),
وَاِنَّهٗ لَعِلْمٌ لِّلسَّاعَةِ فَلَا تَمْتَرُنَّ بِهَا وَاتَّبِعُوْنِۗ هٰذَا صِرَاطٌ مُّسْتَقِيْمٌ
wa innahū la‘ilmul lis-sā‘ati falā tamtarunna bihā wattabi‘ūn(i), hāżā ṣirāṭum mustaqīm(un).
Alara los faguèrem los ancians (pòbles) e una leiçon per los que venguèron après.
وَلَا يَصُدَّنَّكُمُ الشَّيْطٰنُۚ اِنَّهٗ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِيْنٌ
wa lā yaṣuddannakumusy-syaiṭān(u), innahū lakum ‘aduwwum mubīn(un).
E quand lo filh de Maryam (Isa) foguèt utilizat coma exemple, subte vòstre pòble (la tribú Quraysh) aplaudiguèt a causa d'aquò.
وَلَمَّا جَاۤءَ عِيْسٰى بِالْبَيِّنٰتِ قَالَ قَدْ جِئْتُكُمْ بِالْحِكْمَةِ وَلِاُبَيِّنَ لَكُمْ بَعْضَ الَّذِيْ تَخْتَلِفُوْنَ فِيْهِۚ فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِ
wa lammā jā'a ‘īsā bil-bayyināti qāla qad ji'tukum bil-ḥikmati wa li'ubayyina lakum ba‘ḍal-lażī takhtalifūna fīh(i), fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).
E diguèron: "Qual es melhor, nòstres dieus o el (Isa)?" Te donèron pas (la parabòla) mas sonque amb l'intencion de discutir, de fach son un pòble qu'aima garrolhar.
اِنَّ اللّٰهَ هُوَ رَبِّيْ وَرَبُّكُمْ فَاعْبُدُوْهُۗ هٰذَا صِرَاطٌ مُّسْتَقِيْمٌ
innallāha huwa rabbī wa rabbukum fa‘budūh(u), hāżā ṣirāṭum mustaqīm(un).
El (Isa) èra pas qu'un servicial que li balhèrem favor (profecia) e li faguèrem un exemple de leiçon pels Filhs d'Israèl.
فَاخْتَلَفَ الْاَحْزَابُ مِنْۢ بَيْنِهِمْ ۚفَوَيْلٌ لِّلَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مِنْ عَذَابِ يَوْمٍ اَلِيْمٍ
fakhtalafal-aḥzābu mim bainihim, fawailul lil-lażīna ẓalamūmin ‘ażābi yaumin alīm(in).
E s'aviam volgut, auriam fach d'angèls (de generacion en generacion) entre vosautres coma vòstres remplaçaments sus tèrra.
هَلْ يَنْظُرُوْنَ اِلَّا السَّاعَةَ اَنْ تَأْتِيَهُمْ بَغْتَةً وَّهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ
hal yanẓurūna illas-sā‘ata an ta'tiyahum bagtataw wa hum lā yasy‘urūn(a).
E en efièch, el (Isa) es vertadièrament un signe de la venguda de l'Ora. Doncas, siátz pas en dobte sus aquò (Jorn del Jutjament) e Me seguissètz. Aquò's lo camin drech.
اَلْاَخِلَّاۤءُ يَوْمَىِٕذٍۢ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ اِلَّا الْمُتَّقِيْنَ ۗ ࣖ
al-akhillā'u yauma'iżim ba‘ḍuhum liba‘ḍin ‘aduwwun illal-muttaqīn(a).
E jamai siátz desviat per Satan; En efièch, Satan es un vertadièr enemic per vos.
يٰعِبَادِ لَاخَوْفٌ عَلَيْكُمُ الْيَوْمَ وَلَآ اَنْتُمْ تَحْزَنُوْنَۚ
yā ‘ibādi lā khaufun ‘alaikumul-yauma wa lā antum taḥzanūn(a).
E quand Jèsus venguèt amb d'informacions, el diguèt: "En efièch, soi vengut a vos amb sapiéncia e per vos explicar qualques unas de çò que disputatz, doncas temètz Allah e obesissètz-me".
اَلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِاٰيٰتِنَا وَكَانُوْا مُسْلِمِيْنَۚ
allażīna āmanū bi'āyātinā wa kānū muslimīn(a).
Vertadièrament Allah, es mon Senhor e vòstre Senhor, doncas l'adoratz. Aquò's lo camin drech.”
اُدْخُلُوا الْجَنَّةَ اَنْتُمْ وَاَزْوَاجُكُمْ تُحْبَرُوْنَ
udkhulul-jannata antum wa azwājukum tuḥbarūn(a).
Mas los grops (qu'existisson) diferís entre eles, doncas ai als malfactors a causa del castig lo jorn dolorós (Jorn del Jutjament).
يُطَافُ عَلَيْهِمْ بِصِحَافٍ مِّنْ ذَهَبٍ وَّاَكْوَابٍ ۚوَفِيْهَا مَا تَشْتَهِيْهِ الْاَنْفُسُ وَتَلَذُّ الْاَعْيُنُ ۚوَاَنْتُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَۚ
yuṭāfu ‘alaihim biṣiḥāfim min żahabiw wa akwāb(in), wa fīhā mā tasytahīhil-anfusu wa talażżul-a‘yun(u), wa antum fīhā khālidūn(a).
Espèran pas que lo Jorn del Jutjament lor venga subte e se'n rendon pas compte?
وَتِلْكَ الْجَنَّةُ الَّتِيْٓ اُوْرِثْتُمُوْهَا بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ
wa tilkal-jannatul-latī ūriṡtumūhā bimā kuntum ta‘malūn(a).
Los amics de sen en aquel jorn èran ostils los uns amb los autres, levat los qu'èran devots.
لَكُمْ فِيْهَا فَاكِهَةٌ كَثِيْرَةٌ مِّنْهَا تَأْكُلُوْنَ
lakum fīhā fākihatun kaṡīratum minhā ta'kulūn(a).
O Mos servidors! I aurà pas paur per vos en aquel jorn ni vos dolretz.
اِنَّ الْمُجْرِمِيْنَ فِيْ عَذَابِ جَهَنَّمَ خٰلِدُوْنَۖ
innal-mujrimīna fī ‘ażābi jahannama khālidūn(a).
(A saber) los que creson als Nòstres vèrses e se someton.
لَا يُفَتَّرُ عَنْهُمْ وَهُمْ فِيْهِ مُبْلِسُوْنَ ۚ
lā yufattaru ‘anhum wa hum fīhi mublisūn(a).
Dintratz dins lo cèl, vos e vòstre companh seretz contents."
وَمَا ظَلَمْنٰهُمْ وَلٰكِنْ كَانُوْا هُمُ الظّٰلِمِيْنَ
wa mā ẓalamnāhum wa lākin kānū humuẓ-ẓālimīn(a).
Se passèron a l'entorn de placas e de veires d'aur, e dins lo cèl i aviá tot çò que lo còr desirava e tot çò qu'èra agradiu a l'uèlh. E i demoraràs.
وَنَادَوْا يٰمٰلِكُ لِيَقْضِ عَلَيْنَا رَبُّكَۗ قَالَ اِنَّكُمْ مّٰكِثُوْنَ
wa nādau yā māliku liyaqḍi ‘alainā rabbuk(a), qāla innakum mākiṡūn(a).
E aquel es lo cèl que vos serà eretat per las bonas òbras qu'avètz fachas.
لَقَدْ جِئْنٰكُمْ بِالْحَقِّ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَكُمْ لِلْحَقِّ كٰرِهُوْنَ
laqad ji'nākum bil-ḥaqqi wa lākinna akṡarakum lil-ḥaqqi kārihūn(a).
Dins lo cèl i a fòrça fruchs per vos, qualques unes ne manjaretz.
اَمْ اَبْرَمُوْٓا اَمْرًا فَاِنَّا مُبْرِمُوْنَۚ
am abramū amran fa innā mubrimūn(a).
D'efièch, los que pecan demoraràn eternalament dins lo torment de l'Infèrn.
اَمْ يَحْسَبُوْنَ اَنَّا لَا نَسْمَعُ سِرَّهُمْ وَنَجْوٰىهُمْ ۗ بَلٰى وَرُسُلُنَا لَدَيْهِمْ يَكْتُبُوْنَ
am yaḥsabūna annā lā nasma‘u sirrahum wa najwāhum, balā wa rusulunā ladaihim yaktubūn(a).
Es pas estat aleujat (lo castig) per eles, e se desespèran en aquò.
قُلْ اِنْ كَانَ لِلرَّحْمٰنِ وَلَدٌ ۖفَاَنَا۠ اَوَّلُ الْعٰبِدِيْنَ
qul in kāna lir-raḥmāni walad(un), fa ana awwalul-‘ābidīn(a).
E nosautres lor faguèrem pas de mal, mas eles se faguèron mal a eles meteisses.
سُبْحٰنَ رَبِّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ رَبِّ الْعَرْشِ عَمَّا يَصِفُوْنَ
subḥāna rabbis-samāwāti wal-arḍi rabbil-‘arsyi ‘ammā yaṣifūn(a).
E cridèron, "O (Angel) Malik! Que ton Senhor nos tue." Respondèt, "En efièch, demoraràs (dins aquel infèrn)."
فَذَرْهُمْ يَخُوْضُوْا وَيَلْعَبُوْا حَتّٰى يُلٰقُوْا يَوْمَهُمُ الَّذِيْ يُوْعَدُوْنَ
fa żarhum yakhūḍū wa yal‘abū ḥattā yulāqū yaumahumul-lażī yū‘adūn(a).
En efièch, sèm venguts per vos portar la vertat mas la màger part de vosautres odiatz la vertat.
وَهُوَ الَّذِيْ فِى السَّمَاۤءِ اِلٰهٌ وَّ فِى الْاَرْضِ اِلٰهٌ ۗوَهُوَ الْحَكِيْمُ الْعَلِيْمُ
wa huwal-lażī fis-samā'i ilāhuw wa fil-arḍi ilāh(un), wa huwal-ḥakīmul-‘alīm(u).
O an planificat una (malvada) engana, alara en efièch Avèm planificat (de superar lor engana).
وَتَبٰرَكَ الَّذِيْ لَهٗ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ۚوَعِنْدَهٗ عِلْمُ السَّاعَةِۚ وَاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ
wa tabārakal-lażī lahū mulkus-samāwāti wal-arḍi wa mā bainahumā, wa ‘indahū ‘ilmus-sā‘ah(ti), wa ilaihi turja‘ūn(a).
O creson qu'ausissèm pas lors secrets e lors murmurs? Non, ausissèm, e Nòstres messatgièrs (angèls) escrivon totjorn amb eles.
وَلَا يَمْلِكُ الَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِهِ الشَّفَاعَةَ اِلَّا مَنْ شَهِدَ بِالْحَقِّ وَهُمْ يَعْلَمُوْنَ
wa lā yamlikul-lażīna yad‘ūna min dūnihisy-syafā‘ata illā man syahida bil-ḥaqqi wa hum ya‘lamūn(a).
Digatz (Maomet), “S’es vertat que lo Dieu Messer Pietós a un enfant, alara soi ieu que primièr glorifiquèt (l’enfant”.
وَلَىِٕنْ سَاَلْتَهُمْ مَّنْ خَلَقَهُمْ لَيَقُوْلُنَّ اللّٰهُ فَاَنّٰى يُؤْفَكُوْنَۙ
wa la'in sa'altahum man khalaqahum layaqūlunnallāhu fa annā yu'fakūn(a).
Glòria siá al Senhor dels cèls e de la tèrra, lo Senhor del Tròn, de çò qu'atribuisson."
وَقِيْلِهٖ يٰرَبِّ اِنَّ هٰٓؤُلَاۤءِ قَوْمٌ لَّا يُؤْمِنُوْنَۘ
wa qīlihī yā rabbi inna hā'ulā'i qaumul lā yu'minūn(a).
Alara daissatz-los s'enfonsar (per error) e jògan fins que rescontran lo jorn que lor foguèt prometut.
فَاصْفَحْ عَنْهُمْ وَقُلْ سَلٰمٌۗ فَسَوْفَ يَعْلَمُوْنَ ࣖ
faṣfaḥ ‘anhum wa qul salām(un), fa saufa ya‘lamūn(a).
E El es lo Senhor (adorat) dins los cèls e lo Senhor (adorat) sus tèrra e El es lo Tot-Savi, Tot-Sabent.