فَلَمَّا جَنَّ عَلَيْهِ الَّيْلُ رَاٰ كَوْكَبًا ۗقَالَ هٰذَا رَبِّيْۚ فَلَمَّآ اَفَلَ قَالَ لَآ اُحِبُّ الْاٰفِلِيْنَ
falammā janna ‘alaihil-lailu ra'ā kaukabā(n), qāla hāżā rabbī, falammā afala qāla lā uḥibbul-āfilīn(a).
जदूं रात न्हेरी होई गेई तां उनेंगी (इब्राहिम) इक तारा दिक्खेआ (फिर) उ'नें आखेआ, "एह् मेरा रब ऐ।" इस करिए जदूं तारा डूबदा ऐ तां उ'नें आखेआ, "जेह्ड़ा डूबदा ऐ, उसी मिगी पसंद नेईं ऐ।"
وَهُوَ الَّذِيْ جَعَلَ لَكُمُ النُّجُوْمَ لِتَهْتَدُوْا بِهَا فِيْ ظُلُمٰتِ الْبَرِّ وَالْبَحْرِۗ قَدْ فَصَّلْنَا الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّعْلَمُوْنَ
wa huwal-lażī ja‘ala lakumun-nujūma litahtadū bihā fī ẓulumātil-barri wal-baḥr(i), qad faṣṣalnal-āyāti liqaumiy ya‘lamūn(a).
ते ओह़ गै ऐ, जिसी तुंदे आस् ते तारे बनाया ऐ, तांजे तुस उनेंगी जमीन ते समुंदरे उप् पर न्हेरे च अपना मार्गदर्शन बनाई सकदे ओ। असी जानने आलें गी (अपनी शक्ति दे) निशान समझाई दित्ते न।
هُوَ الَّذِيْ جَعَلَ الشَّمْسَ ضِيَاۤءً وَّالْقَمَرَ نُوْرًا وَّقَدَّرَهٗ مَنَازِلَ لِتَعْلَمُوْا عَدَدَ السِّنِيْنَ وَالْحِسَابَۗ مَا خَلَقَ اللّٰهُ ذٰلِكَ اِلَّا بِالْحَقِّۗ يُفَصِّلُ الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّعْلَمُوْنَ
huwal-lażī ja‘alasy-syamsa ḍiyā'aw wal-qamara nūraw wa qaddarahū manāzila lita‘lamū ‘adadas-sinīna wal-ḥisāb(a), mā khalaqallāhu zālika illā bil-ḥaqq(i), yufaṣṣilul-āyāti liqaumiy ya‘lamūn(a).
सूरज ते चंद्रमा गी चमकाने आला ओह् गै ऐ ते उंदी कक्षाएं च थाह्रें गी निर्धारित करदा ऐ तां जे तुसें गी सालें दी गिनतरी ते हिसाब (समय) दा पता लग्गी सकै। अल्लाह ने उस तरीके कन्ने नेईं बनाया पर सही तरीके कन्ने बनाया। जानने आलें गी (अपनी महानता दे) निशान समझांदा ऐ।
اَللّٰهُ الَّذِيْ رَفَعَ السَّمٰوٰتِ بِغَيْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَهَا ثُمَّ اسْتَوٰى عَلَى الْعَرْشِ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَۗ كُلٌّ يَّجْرِيْ لِاَجَلٍ مُّسَمًّىۗ يُدَبِّرُ الْاَمْرَ يُفَصِّلُ الْاٰيٰتِ لَعَلَّكُمْ بِلِقَاۤءِ رَبِّكُمْ تُوْقِنُوْنَ
allāhul-lażī rafa‘as-samāwāti bigairi ‘amadin taraunahā ṡummastawā ‘alal-‘arsyi wa sakhkharasy-syamsa wal-qamar(a), kulluy yajrī li'ajalim musammā(n), yudabbirul-amra yufaṣṣilul-āyāti la‘allakum biliqā'i rabbikum tūqinūn(a).
अल्लाह ने बिना खंभे दे आसमान गी उभारी दित्ता (जैसा तुस दिक्खदे ओ, फिर गद्दी उप्पर बैठी गेआ। उसने सूरज ते चंद्रमा गी अपने वश च कीता; हर इक पूर्व निर्धारित समें दे अनुसार घूमदा ऐ। ओह् (अपने प्राणियें दे) मामलें दा इंतजाम करदा ऐ, ते (अपनी महानता दे) निशानें गी समझांदा ऐ, तां जे तुस अपने प्रभु कन्नै मिलने दा पक्का होई सकदे ओ।
وَسَخَّرَ لَكُمُ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ دَاۤىِٕبَيْنِۚ وَسَخَّرَ لَكُمُ الَّيْلَ وَالنَّهَارَ ۚ
wa sakhkhara lakumusy-syamsa wal-qamara dā'ibaīn(i), wa sakhkhara lakumul-laila wan-nahār(a).
ते उने सूरज ते चंद्रमा गी तुंदे अधीन करी दित्ता ऐ, जेह्ड़े लगातार (उंदी कक्षाएं च) घूमदे न; ते रात ते दिन तुंदे अधीन करी ओड़ेया ऐ।
وَلَقَدْ جَعَلْنَا فِى السَّمَاۤءِ بُرُوْجًا وَّزَيَّنّٰهَا لِلنّٰظِرِيْنَۙ
wa laqad ja‘alnā fis-samā'i burūjaw wa zayyannāhā lin-nāẓirīn(a).
ते सचमुच अस्सां आसमान विच तारे दे गुच्छे पैदा कीते हन ते (उन्हां) वेखण वाले नूं उहनां नूं सुन्दर लगया है।
وَسَخَّرَ لَكُمُ الَّيْلَ وَالنَّهَارَۙ وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ ۗوَالنُّجُوْمُ مُسَخَّرٰتٌۢ بِاَمْرِهٖ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّعْقِلُوْنَۙ
wa sakhkhara lakumul-laila wan-nahār(a), wasy-syamsa wal-qamar(a), wan-nujūmu musakhkharātum bi'amrih(ī), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy ya‘qilūn(a).
उने रात ते दिन, सूरज ते चंद्रमा गी तुंदे अधीन करी दित्ता ते तारे उंदे हुक्म कन्नै नियंत्रित होंदे न। सचमुच, इस विच सचमुच (अल्लाह दी महानता दे) निशान हन, जो समझदे हन,
وَعَلٰمٰتٍۗ وَبِالنَّجْمِ هُمْ يَهْتَدُوْنَ
wa ‘alāmāt(in), wa bin-najmi hum yahtadūn(a).
ते (उसने) निशान (मार्गदर्शक) पैदा कीते। ते तारेआं कन्नै उनेंगी मार्गदर्शन बी मिलदा हा।
تَبٰرَكَ الَّذِيْ جَعَلَ فِى السَّمَاۤءِ بُرُوْجًا وَّجَعَلَ فِيْهَا سِرٰجًا وَّقَمَرًا مُّنِيْرًا
tabārakal-lażī ja‘ala fis-samā'i burūjaw wa ja‘ala fīhā sirājaw wa qamaram munīrā(n).
महिमा अल्लाह दी होवे जिन्हां ने आसमान विच तारे बणाए ते सूरज ते चंद्रमा नू वी चमकाया।
اِنَّا زَيَّنَّا السَّمَاۤءَ الدُّنْيَا بِزِيْنَةِ ِۨالْكَوَاكِبِۙ
innā zayyannas-samā'ad-dun-yā bizīnatinil-kawākib(i).
सचमुच, अस्सां दुनिया दे आकाश (नजदीक) कूं, तारे दी सजावट नाल सजाया हे।
فَقَضٰىهُنَّ سَبْعَ سَمٰوَاتٍ فِيْ يَوْمَيْنِ وَاَوْحٰى فِيْ كُلِّ سَمَاۤءٍ اَمْرَهَا ۗوَزَيَّنَّا السَّمَاۤءَ الدُّنْيَا بِمَصَابِيْحَۖ وَحِفْظًا ۗذٰلِكَ تَقْدِيْرُ الْعَزِيْزِ الْعَلِيْمِ
fa qaḍāhunna sab‘a samāwātin fī yaumaini wa auḥā fī kulli samā'in amrahā, wa zayyannas-samā'ad-dun-yā bimaṣābīḥa wa ḥifẓā(n), żālika taqdīrul-‘azīzil-‘alīm(i).
फिरी दो काल विच सात आकाश पैदा कित्ते ते हर स्वर्ग विच उन्हां दे अपने-अपने मामलें दा प्रगट कीता। फिर आकाश जो (पृथ्वी दे) नेड़े सी, असी तारे नाल सजाया, ते (असीं बनाया) बनाए रखण वास्ते। ऐसा ही (अल्लाह) सर्वशक्तिमान, सर्वज्ञ दा फरमान है।
اَفَلَمْ يَنْظُرُوْٓا اِلَى السَّمَاۤءِ فَوْقَهُمْ كَيْفَ بَنَيْنٰهَا وَزَيَّنّٰهَا وَمَا لَهَا مِنْ فُرُوْجٍ
afalam yanẓurū ilas-samā'i fauqahum kaifa banaināhā wa zayyanāhā wa mā lahā min furūj(in).
तो क्या ओह अपने उपर आसमान गी नेईं दिक्खदे, किस चाल्ली अस इसगी बनाया ते सजाया ते इस च जरा बी दरार नेईं ऐ?
۞ فَلَآ اُقْسِمُ بِمَوٰقِعِ النُّجُوْمِ
falā uqsimu bimawāqi‘in-nujūm(i).
फिर उस जगह दी कसम खांदा हां जित्थे तारे घूमदे ने।
وَلَقَدْ زَيَّنَّا السَّمَاۤءَ الدُّنْيَا بِمَصَابِيْحَ وَجَعَلْنٰهَا رُجُوْمًا لِّلشَّيٰطِيْنِ وَاَعْتَدْنَا لَهُمْ عَذَابَ السَّعِيْرِ
wa laqad zayyannas-samā'ad-dun-yā bimaṣābīḥa wa ja‘alnāhā rujūmal lisy-syayāṭīni wa a‘tadnā lahum ‘ażābas-sa‘īr(i).
ते सचमुच अस नेड़े दे आकाश गी तारे कन्ने सजाया ऐ ते अस उनेंगी (तारे) शैतानें आस्ते फेंकने दे औजार बनाई दित्ता ऐ, ते अस उंदे आस्ते इक जरने आली नरक दी सजा तैयार कीती ऐ।
وَّجَعَلَ الْقَمَرَ فِيْهِنَّ نُوْرًا وَّجَعَلَ الشَّمْسَ سِرَاجًا
wa ja‘alal-qamara fīhinna nūraw wa ja‘alasy-syamsa sirājā(n).
ते उथे उहनां ने चमकदे चंद्रमा नूं पैदा कीता ते सूरज नू (तेजस्वी) दीया बणा दित्ता?
وَّجَعَلْنَا سِرَاجًا وَّهَّاجًاۖ
wa ja‘alnā sirājaw wahhājā(n).
ते असी इक उज्ज्वल दीया (सूरज) बनाई लेया।
وَالسَّمَاۤءِ وَالطَّارِقِۙ
was-samā'i waṭ-ṭāriq(i).
आसमान ते रात गी जेह्ड़ा औंदा ऐ उसी द्वारा।
وَمَآ اَدْرٰىكَ مَا الطَّارِقُۙ
wa mā adrāka maṭ-ṭāriq(u).
ते तुस जानदे ओ के उस रात के आया?