مَثَلُهُمْ كَمَثَلِ الَّذِى اسْتَوْقَدَ نَارًا ۚ فَلَمَّآ اَضَاۤءَتْ مَا حَوْلَهٗ ذَهَبَ اللّٰهُ بِنُوْرِهِمْ وَتَرَكَهُمْ فِيْ ظُلُمٰتٍ لَّا يُبْصِرُوْنَ
maṡaluhum kamaṡalil-lażistauqada nārā(n), falammā aḍā'at mā ḥaulahūū żahaballāhu binūrihim wa tarakahum fī ẓulumātil lā yubṣirūn(a).
Το παράδειγμά τους είναι σαν εκείνους που ανάβουν φωτιά, αλλά αφού αυτή φωτίσει το περιβάλλον τους, ο Αλλάχ τους παίρνει το φως και τους αφήνει στο σκοτάδι, ανίκανους να δουν.
اَوْ كَصَيِّبٍ مِّنَ السَّمَاۤءِ فِيْهِ ظُلُمٰتٌ وَّرَعْدٌ وَّبَرْقٌۚ يَجْعَلُوْنَ اَصَابِعَهُمْ فِيْٓ اٰذَانِهِمْ مِّنَ الصَّوَاعِقِ حَذَرَ الْمَوْتِۗ وَاللّٰهُ مُحِيْطٌۢ بِالْكٰفِرِيْنَ
au kaṣayyibim minas-samā'i fīhi ẓulumātuw wa ra‘duw wa barq(un), yaj‘alūna aṣābi‘ahum fī āżānihim minaṣ-ṣawā‘iqi ḥażaral-maut(i), wallāhu muḥīṭum bil- kāfirīn(a).
Ή σαν (αυτούς που τους χτυπάει) μια δυνατή βροχή από τον ουρανό, συνοδευόμενη από σκοτάδι, βροντές και αστραπές. Κλείνουν τα αυτιά τους με τα δάχτυλά τους, (φεύγοντας) από τον ήχο της βροντής από φόβο θανάτου. Ο Αλλάχ περιβάλλει τους άπιστους.
يَكَادُ الْبَرْقُ يَخْطَفُ اَبْصَارَهُمْ ۗ كُلَّمَآ اَضَاۤءَ لَهُمْ مَّشَوْا فِيْهِ ۙ وَاِذَآ اَظْلَمَ عَلَيْهِمْ قَامُوْا ۗوَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَذَهَبَ بِسَمْعِهِمْ وَاَبْصَارِهِمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ ࣖ
yakādul-barqu yakhṭafu abṣārahum, kullamā aḍā'a lahum masyau fīh(i), wa iżā aẓlama ‘alaihim qāmū, wa lau syā'allāhu lażahaba bisam‘ihim wa abṣārihim, innallāha ‘alā kulli syai'in qadīr(un).
Ο κεραυνός σχεδόν έπιασε το φως τους. Κάθε φορά που λάμπει (ο κεραυνός), περπατούν κάτω από αυτόν, και όταν πέφτει σκοτάδι πάνω τους, σταματούν. Αν το ήθελε ο Αλλάχ, θα τους είχε αφαιρέσει την ακοή και την όραση. Πράγματι, ο Αλλάχ είναι Παντοδύναμος πάνω σε όλα τα πράγματα.
۞ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَسْتَحْيٖٓ اَنْ يَّضْرِبَ مَثَلًا مَّا بَعُوْضَةً فَمَا فَوْقَهَا ۗ فَاَمَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا فَيَعْلَمُوْنَ اَنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّهِمْ ۚ وَاَمَّا الَّذِيْنَ كَفَرُوْا فَيَقُوْلُوْنَ مَاذَآ اَرَادَ اللّٰهُ بِهٰذَا مَثَلًا ۘ يُضِلُّ بِهٖ كَثِيْرًا وَّيَهْدِيْ بِهٖ كَثِيْرًا ۗ وَمَا يُضِلُّ بِهٖٓ اِلَّا الْفٰسِقِيْنَۙ
innallāha lā yastaḥyī ay yaḍriba maṡalam mā ba‘ūḍatan famā fauqahā, fa'ammal- lażīna āmanū faya‘lamūna annahul-ḥaqqu mir rabbihim, wa ammal-lażīna kafarū fayaqūlūna māżā arādallāhu bihāżā maṡalā(n), yuḍillu bihī kaṡīraw wa yahdī bihī kaṡīrā(n), wa mā yuḍillu bihī illal-fāsiqīn(a).
Πράγματι, ο Αλλάχ δεν διστάζει να δώσει παράδειγμα ένα κουνούπι ή κάτι μικρότερο από αυτό. Όσο για εκείνους που πιστεύουν, γνωρίζουν ότι αυτή είναι η αλήθεια από τον Αλλάχ. Αλλά εκείνοι που δεν πιστεύουν λένε: «Τι εννοούσε ο Αλλάχ με αυτή την παραβολή;» Με αυτήν (την παραβολή) άφησε πολλούς ανθρώπους να παραπλανηθούν, και με αυτήν (επίσης) έδωσε καθοδήγηση σε πολλούς ανθρώπους. Αλλά δεν παραπλανά κανέναν με αυτήν (την παραβολή) εκτός από τους ασεβείς,
وَمَثَلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا كَمَثَلِ الَّذِيْ يَنْعِقُ بِمَا لَا يَسْمَعُ اِلَّا دُعَاۤءً وَّنِدَاۤءً ۗ صُمٌّ ۢ بُكْمٌ عُمْيٌ فَهُمْ لَا يَعْقِلُوْنَ
wa maṡalul-lażīna kafarū kamaṡalil-lażī yan‘iqu bimā lā yasma‘u illā du‘ā'aw wa nidā'ā(n), ṣummum bukmun ‘umyun fahum lā ya‘qilūn(a).
Και η παραβολή για (τους καλούντες) των απίστων είναι σαν (βοσκός) που φωνάζει σε (ζώα) που δεν ακούν τίποτα άλλο παρά κραυγές και κραυγές. (Είναι) κωφά, άλαλα και τυφλά, έτσι δεν καταλαβαίνουν.
مَثَلُ الَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ اَمْوَالَهُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ كَمَثَلِ حَبَّةٍ اَنْۢبَتَتْ سَبْعَ سَنَابِلَ فِيْ كُلِّ سُنْۢبُلَةٍ مِّائَةُ حَبَّةٍ ۗ وَاللّٰهُ يُضٰعِفُ لِمَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَاللّٰهُ وَاسِعٌ عَلِيْمٌ
maṡalul-lażīna yunfiqūna amwālahum fī sabīlillāhi kamaṡali ḥabbatin ambatat sab‘a sanābila fī kulli sumbulatim mi'atu ḥabbah(tin), wallāhu yuḍā‘ifu limay yasyā'(u), wallāhu wāsi‘un ‘alīm(un).
Η παραβολή ενός ανθρώπου που ξοδεύει την περιουσία του στο δρόμο του Αλλάχ είναι σαν ένας σπόρος που φυτρώνει επτά μίσχους, σε κάθε μίσχο υπάρχουν εκατό σπόροι. Ο Αλλάχ πολλαπλασιάζει για όποιον θέλει, και ο Αλλάχ είναι Παντοδύναμος, Παντογνώστης.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تُبْطِلُوْا صَدَقٰتِكُمْ بِالْمَنِّ وَالْاَذٰىۙ كَالَّذِيْ يُنْفِقُ مَالَهٗ رِئَاۤءَ النَّاسِ وَلَا يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِۗ فَمَثَلُهٗ كَمَثَلِ صَفْوَانٍ عَلَيْهِ تُرَابٌ فَاَصَابَهٗ وَابِلٌ فَتَرَكَهٗ صَلْدًا ۗ لَا يَقْدِرُوْنَ عَلٰى شَيْءٍ مِّمَّا كَسَبُوْا ۗ وَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الْكٰفِرِيْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tubṭilū ṣadaqātikum bil-manni wal-ażā, kal-lażī yunfiqu mālahū ri'ā'an-nāsi wa lā yu'minu billāhi wal-yaumil-ākhir(i), fa maṡaluhū kamaṡali ṣafwānin ‘alaihi turābun fa'aṣābahū wābilun fatarakahū ṣaldā(n), lā yaqdirūna ‘alā syai'im mimmā kasabū, wallāhu lā yahdil-qaumal-kāfirīn(a).
Ω, εσείς που πιστεύετε! Μην καταστρέφετε την ελεημοσύνη σας αναφέροντάς την και πληγώνοντας (τα συναισθήματα του παραλήπτη), όπως κάποιος που χαρίζει τον πλούτο του επειδή επιδεικνύεται στους ανθρώπους και δεν πιστεύει στον Αλλάχ και την Ημέρα της Κρίσης. Το παράδειγμα (αυτού του ανθρώπου) είναι σαν μια λεία πέτρα με σκόνη πάνω της, και όταν πέσει δυνατή βροχή στην πέτρα, η πέτρα μένει ξανά λεία. Δεν κερδίζουν τίποτα από αυτό που κάνουν. Και ο Αλλάχ δεν καθοδηγεί τους άπιστους.
وَمَثَلُ الَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ اَمْوَالَهُمُ ابْتِغَاۤءَ مَرْضَاتِ اللّٰهِ وَتَثْبِيْتًا مِّنْ اَنْفُسِهِمْ كَمَثَلِ جَنَّةٍۢ بِرَبْوَةٍ اَصَابَهَا وَابِلٌ فَاٰتَتْ اُكُلَهَا ضِعْفَيْنِۚ فَاِنْ لَّمْ يُصِبْهَا وَابِلٌ فَطَلٌّ ۗوَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ
wa maṡalul-lażīna yunfiqūna amwālahumubtigā'a marḍātillāhi wa taṡbītam min anfusihim kamaṡali jannatim birabwatin aṣābahā wābilun fa'ātat ukulahā ḍi‘fain(i), fa'illam yuṣibhā wābilun faṭall(un), wallāhu bimā ta‘malūna baṣīr(un).
Και η παραβολή των ανθρώπων που ξοδεύουν τον πλούτο τους για να επιδιώξουν την επιδοκιμασία του Αλλάχ και να ενισχύσουν τις ψυχές τους, είναι σαν έναν κήπο που βρίσκεται σε ένα οροπέδιο και ποτίζεται από δυνατή βροχή, και μετά ο κήπος παράγει διπλάσιους καρπούς. Αν η δυνατή βροχή δεν τον ποτίσει, τότε η δροσιά (ακόμα και επαρκής). Ο Αλλάχ είναι Παντογνώστης ό,τι κάνετε.
اَيَوَدُّ اَحَدُكُمْ اَنْ تَكُوْنَ لَهٗ جَنَّةٌ مِّنْ نَّخِيْلٍ وَّاَعْنَابٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُۙ لَهٗ فِيْهَا مِنْ كُلِّ الثَّمَرٰتِۙ وَاَصَابَهُ الْكِبَرُ وَلَهٗ ذُرِّيَّةٌ ضُعَفَاۤءُۚ فَاَصَابَهَآ اِعْصَارٌ فِيْهِ نَارٌ فَاحْتَرَقَتْ ۗ كَذٰلِكَ يُبَيِّنُ اللّٰهُ لَكُمُ الْاٰيٰتِ لَعَلَّكُمْ تَتَفَكَّرُوْنَ ࣖ
ayawaddu aḥadukum an takūna lahū jannatum min nakhīliw wa a‘nābin tajrī min taḥtihal-anhār(u), lahū fīhā min kulliṡ-ṡamarāt(i), wa aṣābahul-kibaru wa lahū żurriyyatun ḍu‘afā'(u), fa'aṣābahā i‘ṣārun fīhi nārun faḥtaraqat, każālika yubayyinullāhu lakumul-āyāti la‘allakum tatafakkarūn(a).
Υπάρχει κάποιος ανάμεσά σας που θα ήθελε να έχει έναν οπωρώνα με χουρμάδες και σταφύλια, κάτω από τον οποίο να ρέουν ποτάμια, όπου να έχει κάθε είδους φρούτα, και μετά να έρχεται η γήρανσή του, ενώ παράλληλα να έχει μικρούς απογόνους; Τότε ο κήπος παρασύρθηκε από έναν δυνατό άνεμο που περιείχε φωτιά, οπότε έπιασε φωτιά. Έτσι σας εξηγεί ο Αλλάχ τα εδάφιά Του, ώστε να τα σκεφτείτε.
اِنَّ الَّذِيْنَ اشْتَرَوُا الْكُفْرَ بِالْاِيْمَانِ لَنْ يَّضُرُّوا اللّٰهَ شَيْـًٔاۚ وَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ
innal-lażīnasytarawul-kufra bil-īmāni lay yaḍurrullāha syai'ā(n), wa lahum ‘ażābun alīm(un).
Πράγματι, όσοι ανταλλάσσουν την απιστία με πίστη δεν θα βλάψουν τον Αλλάχ στο ελάχιστο, και θα υποστούν μια οδυνηρή τιμωρία.
اِنَّمَا مَثَلُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا كَمَاۤءٍ اَنْزَلْنٰهُ مِنَ السَّمَاۤءِ فَاخْتَلَطَ بِهٖ نَبَاتُ الْاَرْضِ مِمَّا يَأْكُلُ النَّاسُ وَالْاَنْعَامُ ۗحَتّٰٓى اِذَآ اَخَذَتِ الْاَرْضُ زُخْرُفَهَا وَازَّيَّنَتْ وَظَنَّ اَهْلُهَآ اَنَّهُمْ قٰدِرُوْنَ عَلَيْهَآ اَتٰىهَآ اَمْرُنَا لَيْلًا اَوْ نَهَارًا فَجَعَلْنٰهَا حَصِيْدًا كَاَنْ لَّمْ تَغْنَ بِالْاَمْسِۗ كَذٰلِكَ نُفَصِّلُ الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّتَفَكَّرُوْنَ
innamā maṡalul-ḥayātid-dun-yā kamā'in anzalnāhu minas-samā'i fakhtalaṭa bihī nabātul-arḍi mimmā ya'kulun-nāsu wal-an‘ām(u), ḥattā iżā akhażatil-arḍu zukhrufahā wazzayyanat wa ẓanna ahluhā annahum qādirūna ‘alaihā, atāhā amrunā lailan au nahāran fa ja‘alnāhā ḥaṣīdan ka'allam tagna bil-ams(i), każālika nufaṣṣilul-āyāti liqaumiy yatafakkarūn(a).
Το παράδειγμα αυτής της κοσμικής ζωής είναι σαν νερό (βροχή) που ρίχνουμε από τον ουρανό, και η βλάστηση της γης φυτρώνει άφθονα, μερικά από τα οποία τρώγονται από ανθρώπους και ζώα. Μέχρι που η γη γίνει τέλεια στην ομορφιά της και στολισμένη, και οι κάτοικοί της νομίζουν ότι σίγουρα θα την κατέχουν (θα θερίσουν τα προϊόντα της), η τιμωρία Μας την έρχεται νύχτα ή μέρα, και την κάνουμε (τη βλάστηση) σαν σοδειά που έχει θεριστεί, σαν να μην είχε φυτρώσει χθες. Έτσι εξηγούμε τα σημάδια (της δύναμής Μας) σε έναν λαό που σκέφτεται.
لَهٗ دَعْوَةُ الْحَقِّۗ وَالَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِهٖ لَا يَسْتَجِيْبُوْنَ لَهُمْ بِشَيْءٍ اِلَّا كَبَاسِطِ كَفَّيْهِ اِلَى الْمَاۤءِ لِيَبْلُغَ فَاهُ وَمَا هُوَ بِبَالِغِهٖۗ وَمَا دُعَاۤءُ الْكٰفِرِيْنَ اِلَّا فِيْ ضَلٰلٍ
lahū da‘watul-ḥaqq(i), wal-lażīna yad‘ūna min dūnihī lā yastajībūna lahum bisyai'in illā kabāsiṭi kaffaihi ilal-mā'i liyabluga fāhu wa mā huwa bibāligih(ī), wa mā du‘ā'ul-kāfirīna illā fī ḍalāl(in).
Μόνο στον Αλλάχ ανήκει η αληθινή προσευχή. Τα είδωλα που λατρεύουν εκτός από τον Αλλάχ δεν μπορούν να τους χαρίσουν τίποτα, δεν διαφέρουν σε τίποτα από κάποιον που ανοίγει τις παλάμες του στο νερό ώστε (το νερό) να φτάσει στο στόμα του. Ακόμα κι αν το νερό δεν θα φτάσει στο στόμα του. Και οι προσευχές εκείνων που δεν πιστεύουν είναι μάταιες.
اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَسَالَتْ اَوْدِيَةٌ ۢ بِقَدَرِهَا فَاحْتَمَلَ السَّيْلُ زَبَدًا رَّابِيًا ۗوَمِمَّا يُوْقِدُوْنَ عَلَيْهِ فِى النَّارِ ابْتِغَاۤءَ حِلْيَةٍ اَوْ مَتَاعٍ زَبَدٌ مِّثْلُهٗ ۗ كَذٰلِكَ يَضْرِبُ اللّٰهُ الْحَقَّ وَالْبَاطِلَ ەۗ فَاَمَّا الزَّبَدُ فَيَذْهَبُ جُفَاۤءً ۚوَاَمَّا مَا يَنْفَعُ النَّاسَ فَيَمْكُثُ فِى الْاَرْضِۗ كَذٰلِكَ يَضْرِبُ اللّٰهُ الْاَمْثَالَ ۗ
anzala minas-samā'i mā'an fa sālat audiyatum biqadarihā faḥtamalas-sailu zabadar rābiyā(n), wa mimmā yūqidūna ‘alaihi fin-nāribtigā'a ḥilyatin au matā‘in zabadum miṡluh(ū), każālika yaḍribullāhul-ḥaqqa wal-bāṭil(a), fa ammaz-zabadu fa yażhabu jufā'ā(n), wa ammā mā yanfa‘un-nāsa fa yamkuṡu fil-arḍ(i), każālika yaḍribullāhul-amṡāl(a).
Ο Αλλάχ έστειλε νερό (βροχή) από τον ουρανό, έτσι (το νερό) ρέει στην κοιλάδα ανάλογα με το μέγεθός του, έπειτα η ροή μεταφέρει αφρό που επιπλέει. Και από αυτό (το μέταλλο) που λιώνουν στη φωτιά για να φτιάξουν κοσμήματα ή εργαλεία, υπάρχει (επίσης) αφρός σαν αυτόν (τον τρέχοντα αφρό). Έτσι, ο Αλλάχ φτιάχνει μια παραβολή για το τι είναι αληθινό και τι ψεύτικο. Όσο για τον αφρό, θα εξαφανιστεί σαν τίποτα· αλλά αυτό που είναι ωφέλιμο για τους ανθρώπους, θα παραμείνει στη γη. Έτσι, ο Αλλάχ φτιάχνει μια παραβολή.
مَثَلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِرَبِّهِمْ اَعْمَالُهُمْ كَرَمَادِ ِۨاشْتَدَّتْ بِهِ الرِّيْحُ فِيْ يَوْمٍ عَاصِفٍۗ لَا يَقْدِرُوْنَ مِمَّا كَسَبُوْا عَلٰى شَيْءٍ ۗذٰلِكَ هُوَ الضَّلٰلُ الْبَعِيْدُ
maṡalul-lażīna kafarū birabbihim a‘māluhum karamādinisytaddat bihir-rīḥu fī yaumin ‘āṣif(in), lā yaqdirūna mimmā kasabū ‘alā syai'(in), żālika huwaḍ-ḍalālul-ba‘īd(u).
Η παραβολή των ανθρώπων που δεν πιστεύουν στον Κύριό τους, οι πράξεις τους είναι σαν στάχτες που παρασύρονται από έναν δυνατό άνεμο σε μια δυνατή θυελλώδη μέρα. Δεν έχουν καμία δύναμη (όφελος) από αυτό για το οποίο έχουν εργαστεί (στον κόσμο). Αυτό είναι ένα μεγάλο σφάλμα.
تُؤْتِيْٓ اُكُلَهَا كُلَّ حِيْنٍ ۢبِاِذْنِ رَبِّهَاۗ وَيَضْرِبُ اللّٰهُ الْاَمْثَالَ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُوْنَ
tu'tī ukulahā kulla ḥīnim bi'iżni rabbihā, wa yaḍribullāhul-amṡāla lin-nāsi la‘allahum yatażakkarūn(a).
(Το δέντρο) αποδίδει τους καρπούς του ανά πάσα στιγμή με την άδεια του Κυρίου του. Και ο Αλλάχ παρουσιάζει αυτές τις παραβολές για την ανθρωπότητα, για να θυμούνται.
وَّسَكَنْتُمْ فِيْ مَسٰكِنِ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْٓا اَنْفُسَهُمْ وَتَبَيَّنَ لَكُمْ كَيْفَ فَعَلْنَا بِهِمْ وَضَرَبْنَا لَكُمُ الْاَمْثَالَ
wa sakantum fī masākinil-lażīna ẓalamū anfusahum wa tabayyana lakum kaifa fa‘alnā bihim wa ḍarabnā lakumul-amṡāl(a).
Και έζησες στη θέση ανθρώπων που αδικούν τον εαυτό τους, και σου έχει γίνει σαφές τι τους έχουμε κάνει και σου έχουμε δώσει αρκετές παραβολές.
لِلَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ مَثَلُ السَّوْءِۚ وَلِلّٰهِ الْمَثَلُ الْاَعْلٰىۗ وَهُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ ࣖ
lil-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirati maṡalus-sau'(i), wa lillāhil-maṡalul-a‘lā, wa huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).
Διότι όσοι δεν πιστεύουν στη μετά θάνατον ζωή, έχουν κακό χαρακτήρα· και ο Αλλάχ έχει την φύση του Υψίστου. Και είναι παντοδύναμος, πάνσοφος.
وَلَا تَكُوْنُوْا كَالَّتِيْ نَقَضَتْ غَزْلَهَا مِنْۢ بَعْدِ قُوَّةٍ اَنْكَاثًاۗ تَتَّخِذُوْنَ اَيْمَانَكُمْ دَخَلًا ۢ بَيْنَكُمْ اَنْ تَكُوْنَ اُمَّةٌ هِيَ اَرْبٰى مِنْ اُمَّةٍ ۗاِنَّمَا يَبْلُوْكُمُ اللّٰهُ بِهٖۗ وَلَيُبَيِّنَنَّ لَكُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ مَا كُنْتُمْ فِيْهِ تَخْتَلِفُوْنَ
wa lā takūnū kal-latī naqaḍat gazlahā mim ba‘di quwwatin ankāṡā(n), tattakhiżūna aimānakum dakhalam bainakum an takūna ummatun hiya arbā min ummah(tin), innamā yablūkumullāhu bih(ī), wa layubayyinanna lakum yaumal-qiyāmati mā kuntum fīhi takhtalifūn(a).
Και μην είστε σαν γυναίκα που ξεμπλέκει το σφιχτά κλωστό της, έτσι ώστε να σκορπιστεί ξανά. Κάνετε τον όρκο σας (τη συμφωνία) εργαλείο για απάτη μεταξύ σας, επειδή υπάρχει μια ομάδα που είναι πιο πολυάριθμη από την άλλη ομάδα. Ο Αλλάχ σας δοκιμάζει μόνο με αυτό, και σίγουρα την Ημέρα της Κρίσης θα σας εξηγήσει τι αμφισβητούσατε προηγουμένως.
وَضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا قَرْيَةً كَانَتْ اٰمِنَةً مُّطْمَىِٕنَّةً يَّأْتِيْهَا رِزْقُهَا رَغَدًا مِّنْ كُلِّ مَكَانٍ فَكَفَرَتْ بِاَنْعُمِ اللّٰهِ فَاَذَاقَهَا اللّٰهُ لِبَاسَ الْجُوْعِ وَالْخَوْفِ بِمَا كَانُوْا يَصْنَعُوْنَ
wa ḍaraballāhu maṡalan qaryatan kānat āminatam muṭma'innatay ya'tīhā rizquhā ragadam min kulli makānin fa kafarat bi'an‘umillāhi fa ażāqahallāhu libāsal-jū‘i wal-khaufi bimā kānū yaṣna‘ūn(a).
Και ο Αλλάχ έδωσε παράδειγμα σε μια γη που προηγουμένως ήταν ασφαλής και ειρηνική, όπου η τροφή έφτανε σε αυτήν σε αφθονία από παντού, αλλά (οι κάτοικοί της) αρνήθηκαν τις ευλογίες του Αλλάχ, γι' αυτό και ο Αλλάχ τους επέβαλε μια καταστροφή από πείνα και φόβο, εξαιτίας αυτών που έκαναν.
وَدَخَلَ جَنَّتَهٗ وَهُوَ ظَالِمٌ لِّنَفْسِهٖۚ قَالَ مَآ اَظُنُّ اَنْ تَبِيْدَ هٰذِهٖٓ اَبَدًاۙ
wa dakhala jannatahū wa huwa ẓālimul linafsih(ī), qāla mā aẓunnu an tabīda hāżihī abadā(n).
Και μπήκε στον κήπο του με αυτοκαταστροφική στάση (από αλαζονεία και δυσπιστία)· είπε: «Νόμιζα ότι αυτός ο κήπος δεν θα καταστραφεί ποτέ,
وَاضْرِبْ لَهُمْ مَّثَلَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا كَمَاۤءٍ اَنْزَلْنٰهُ مِنَ السَّمَاۤءِ فَاخْتَلَطَ بِهٖ نَبَاتُ الْاَرْضِ فَاَصْبَحَ هَشِيْمًا تَذْرُوْهُ الرِّيٰحُ ۗوَكَانَ اللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ مُّقْتَدِرًا
waḍrib lahum maṡalal-ḥayātid-dun-yā kamā'in anzalnāhu minas-samā'i fakhtalaṭa bihī nabātul-arḍi fa aṣbaḥa hasyīman tażrūhur-riyāḥ(u), wa kānallāhu ‘alā kulli syai'im muqtadirā(n).
Και κάνε γι' αυτούς (τους ανθρώπους) μια παραβολή της ζωής αυτού του κόσμου, σαν το νερό (τη βροχή) που ρίχνουμε από τον ουρανό, για να γονιμοποιήσει τα φυτά στη γη, και μετά (τα φυτά) ξεραίνονται καθώς τα παρασύρει ο άνεμος. Και ο Αλλάχ είναι Παντοδύναμος πάνω σε όλα.
وَلَقَدْ صَرَّفْنَا فِيْ هٰذَا الْقُرْاٰنِ لِلنَّاسِ مِنْ كُلِّ مَثَلٍۗ وَكَانَ الْاِنْسَانُ اَكْثَرَ شَيْءٍ جَدَلًا
wa laqad ṣarrafnā fī hāżal-qur'āni lin-nāsi min kulli maṡal(in), wa kānal-insānu akṡara syai'in jadalā(n).
Και πράγματι, το έχουμε εξηγήσει στους ανθρώπους ξανά και ξανά σε αυτό το Κοράνι με διάφορες παραβολές. Αλλά οι άνθρωποι είναι αυτοί που διαφωνούν περισσότερο.
قُلْ لَّوْ كَانَ الْبَحْرُ مِدَادًا لِّكَلِمٰتِ رَبِّيْ لَنَفِدَ الْبَحْرُ قَبْلَ اَنْ تَنْفَدَ كَلِمٰتُ رَبِّيْ وَلَوْ جِئْنَا بِمِثْلِهٖ مَدَدًا
qul lau kānal-baḥru midādal likalimāti rabbī lanafidal-baḥru qabla an tanfada kalimāṭu rabbī wa lau ji'nā bimiṡlihī madadā(n).
Πες (ω Μουχάμμαντ), «Αν η θάλασσα ήταν μελάνι για να (γράψει) τα λόγια του Κυρίου μου, η θάλασσα θα εξαντλούνταν πριν ολοκληρωθούν τα λόγια του Κυρίου μου, ακόμα κι αν φέρναμε κάτι παρόμοιο ως συμπλήρωμα.»
۞ اَللّٰهُ نُوْرُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ مَثَلُ نُوْرِهٖ كَمِشْكٰوةٍ فِيْهَا مِصْبَاحٌۗ اَلْمِصْبَاحُ فِيْ زُجَاجَةٍۗ اَلزُّجَاجَةُ كَاَنَّهَا كَوْكَبٌ دُرِّيٌّ يُّوْقَدُ مِنْ شَجَرَةٍ مُّبٰرَكَةٍ زَيْتُوْنَةٍ لَّا شَرْقِيَّةٍ وَّلَا غَرْبِيَّةٍۙ يَّكَادُ زَيْتُهَا يُضِيْۤءُ وَلَوْ لَمْ تَمْسَسْهُ نَارٌۗ نُوْرٌ عَلٰى نُوْرٍۗ يَهْدِى اللّٰهُ لِنُوْرِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُۗ وَيَضْرِبُ اللّٰهُ الْاَمْثَالَ لِلنَّاسِۗ وَاللّٰهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ ۙ
allāhu nūrus-samāwāti wal-arḍ(i), maṡalu nūrihī kamisykātin fīhā miṣbāḥ(un), al-miṣbāḥu fī zujājah(tin), az-zujājatu ka'annahā kaukabun durriyyuy yūqadu min syajaratim mubārakatin zaitūnatil lā syarqiyyatiw wa lā garbiyyah(tin), yakādu zaituhā yuḍī'u wa lau lam tamsashu nār(un), nūrun ‘alā nūr(in), yahdillāhu linūrihī may yasyā'(u), wa yaḍribullāhul-amṡāla lin-nās(i), wallāhu bikulli syai'in ‘alīm(un).
Ο Αλλάχ είναι το φως των ουρανών και της γης. Το παράδειγμα του φωτός Του είναι σαν μια τρύπα που δεν μπορεί να διαπεραστεί, στην οποία υπάρχει μια λάμπα. Η λάμπα της είναι σε ένα γυάλινο δοχείο, και το γυάλινο δοχείο της είναι σαν ένα λαμπερό αστέρι, αναμμένο με λάδι από ένα ευλογημένο δέντρο, μια ελιά ούτε από την ανατολή ούτε από τη δύση, της οποίας το λάδι (μόνο) σχεδόν δίνει φως, αν και η φωτιά δεν την αγγίζει. Φως πάνω στο φως (σε στρώματα), ο Αλλάχ οδηγεί στο φως Του όποιον θέλει, και ο Αλλάχ δίνει παραδείγματα για την ανθρωπότητα. Και ο Αλλάχ είναι Παντογνώστης των πάντων.
وَتِلْكَ الْاَمْثَالُ نَضْرِبُهَا لِلنَّاسِۚ وَمَا يَعْقِلُهَآ اِلَّا الْعٰلِمُوْنَ
wa tilkal-amṡālu naḍribuhā lin-nās(i), wa mā ya‘qiluhā illal-‘ālimūn(a).
Και αυτές τις παραβολές τις φτιάξαμε για την ανθρωπότητα, και κανείς δεν θα τις καταλάβει παρά μόνο εκείνοι που έχουν γνώσεις.
ضَرَبَ لَكُمْ مَّثَلًا مِّنْ اَنْفُسِكُمْۗ هَلْ لَّكُمْ مِّنْ مَّا مَلَكَتْ اَيْمَانُكُمْ مِّنْ شُرَكَاۤءَ فِيْ مَا رَزَقْنٰكُمْ فَاَنْتُمْ فِيْهِ سَوَاۤءٌ تَخَافُوْنَهُمْ كَخِيْفَتِكُمْ اَنْفُسَكُمْۗ كَذٰلِكَ نُفَصِّلُ الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّعْقِلُوْنَ
Ḍaraba lakum maṡalam min anfusikum, hal lakum mim mā malakat aimānukum min syurakā'a fī mā razaqnākum fa'antum fīhi sawā'un takhāfūnahum kakhīfatikum anfusakum, każālika nufaṣṣilul-āyāti liqaumiy ya‘qilūn(a).
Σας παραβάλλει από τον εαυτό σας. Μήπως (επιθυμείτε) κάποιος από τους δούλους σας να γίνει συνεργάτης σας στην (κατοχή) της τροφής που σας έχουμε δώσει, ώστε να γίνετε ίσοι με αυτούς σε αυτό το θέμα, και στη συνέχεια να τους φοβάστε όπως φοβάστε τον πλησίον σας; Έτσι εξηγούμε τα εδάφια για έναν λαό που καταλαβαίνει.
وَلَقَدْ ضَرَبْنَا لِلنَّاسِ فِيْ هٰذَا الْقُرْاٰنِ مِنْ كُلِّ مَثَلٍۗ وَلَىِٕنْ جِئْتَهُمْ بِاٰيَةٍ لَّيَقُوْلَنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ اَنْتُمْ اِلَّا مُبْطِلُوْنَ
wa laqad ḍarabnā lin-nāsi fī hāżal-qur'āni min kulli maṡal(in), wa la'in ji'tahum bi'āyatil layaqūlannal-lażīna kafarū in antum illā mubṭilūn(a).
Και πράγματι, έχουμε εξηγήσει στην ανθρωπότητα κάθε είδους παραβολές σε αυτό το Κοράνι. Και αν τους φέρεις ένα εδάφιο, σίγουρα οι άπιστοι θα πουν: «Είστε απλώς άνθρωποι που κατασκεύαζαν ψεύδη».
وَلَقَدْ ضَرَبْنَا لِلنَّاسِ فِيْ هٰذَا الْقُرْاٰنِ مِنْ كُلِّ مَثَلٍ لَّعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُوْنَۚ
wa laqad ḍarabnā lin-nāsi fī hāżal-qur'āni min kulli maṡalil la‘allahum yatażakkarūn(a).
Και πράγματι, έχουμε κάνει σε αυτό το Κοράνι κάθε είδους παραβολές για τους ανθρώπους, ώστε να μπορούν να μάθουν.
اَوْ تَقُوْلَ لَوْ اَنَّ اللّٰهَ هَدٰىنِيْ لَكُنْتُ مِنَ الْمُتَّقِيْنَ ۙ
au taqūla lau annallāha hadānī lakuntu minal-muttaqīn(a).
ή (για να μην) πει κανείς: «Αν με είχε καθοδηγήσει ο Αλλάχ, θα ήμουν ένας από τους ευσεβείς ανθρώπους»,
اَفَرَءَيْتَ مَنِ اتَّخَذَ اِلٰهَهٗ هَوٰىهُ وَاَضَلَّهُ اللّٰهُ عَلٰى عِلْمٍ وَّخَتَمَ عَلٰى سَمْعِهٖ وَقَلْبِهٖ وَجَعَلَ عَلٰى بَصَرِهٖ غِشٰوَةًۗ فَمَنْ يَّهْدِيْهِ مِنْۢ بَعْدِ اللّٰهِ ۗ اَفَلَا تَذَكَّرُوْنَ
afa ra'aita manittakhaża ilāhahū hawāhu wa aḍallahullāhu ‘alā ‘ilmiw wa khatama ‘alā sam‘ihī wa qalbihī wa ja‘ala ‘alā baṣarihī gisyāwah(tan), famay yahdīhi mim ba‘dillāh(i), afalā tażakkarūn(a).
Είδες αυτόν που θεώρησε θεό τις επιθυμίες του, και ο Αλλάχ τον παρέσυρε εν γνώσει του, και σφράγισε την ακοή του και την καρδιά του, και έβαλε πέπλο στην όρασή του; Ποιος λοιπόν μπορεί να τον καθοδηγήσει μετά τον Αλλάχ (τον παρέσυρε;) Δεν θα προσέξετε λοιπόν;
كَمَثَلِ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ قَرِيْبًا ذَاقُوْا وَبَالَ اَمْرِهِمْۚ وَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌۚ
kamaṡalil-lażīna min qablihim qarīban żāqū wabāla amrihim, wa lahum ‘ażābun alīm(un).
(Αυτοί), όπως και οι άνθρωποι πριν από αυτούς (οι Εβραίοι) πριν από λίγο καιρό, έχουν βιώσει τις κακές συνέπειες (της εκδίωξης) λόγω των δικών τους πράξεων. Και θα υποστούν μια οδυνηρή τιμωρία.
لَوْ اَنْزَلْنَا هٰذَا الْقُرْاٰنَ عَلٰى جَبَلٍ لَّرَاَيْتَهٗ خَاشِعًا مُّتَصَدِّعًا مِّنْ خَشْيَةِ اللّٰهِ ۗوَتِلْكَ الْاَمْثَالُ نَضْرِبُهَا لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُوْنَ
lau anzalnā hāżal-qur'āna ‘alā jabalil lara'aitahū khāsyi‘am mutaṣaddi‘am min khasy-yatillāh(i), wa tilkal-amṡālu naḍribuhā lin-nāsi la‘allahum yatafakkarūn(a).
Αν κατεβάζαμε αυτό το Κοράνι σε ένα βουνό, σίγουρα θα το βλέπατε σκυμμένο και διαιρεμένο από φόβο για τον Αλλάχ. Και δημιουργήσαμε αυτές τις παραβολές για τους ανθρώπους, ώστε να μπορούν να σκέφτονται.