الَّذِيْ جَعَلَ لَكُمُ الْاَرْضَ فِرَاشًا وَّالسَّمَاۤءَ بِنَاۤءً ۖوَّاَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَاَخْرَجَ بِهٖ مِنَ الثَّمَرٰتِ رِزْقًا لَّكُمْ ۚ فَلَا تَجْعَلُوْا لِلّٰهِ اَنْدَادًا وَّاَنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ
allażī ja‘ala lakumul-arḍa firāsyaw was-samā'a binā'ā(n), wa anzala minas-samā'i mā'an fa akhraja bihī minaṡ-ṡamarāti rizqal lakum, falā taj‘alū lillāhi andādaw wa antum ta‘lamūn(a).
(ओह ही है) जिसने धरती नू तुहाडे वास्ते विश्राम स्थल ते आसमान नू छतरी बना दित्ता, ते ओह ही है जो आकाश तों पानी (बरखा) भेजदा है, ते इस नाल तुहाडे वास्ते रोजी-रूट्टी दे तौर ते फल पैदा करदा है। इस करिए अल्लाह दे प्रति प्रतिद्वंदी नेईं बनाओ, जदूं तकर तुस जानदे ओ।
وَاِذْ قُلْتُمْ يٰمُوْسٰى لَنْ نَّصْبِرَ عَلٰى طَعَامٍ وَّاحِدٍ فَادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُخْرِجْ لَنَا مِمَّا تُنْۢبِتُ الْاَرْضُ مِنْۢ بَقْلِهَا وَقِثَّاۤىِٕهَا وَفُوْمِهَا وَعَدَسِهَا وَبَصَلِهَا ۗ قَالَ اَتَسْتَبْدِلُوْنَ الَّذِيْ هُوَ اَدْنٰى بِالَّذِيْ هُوَ خَيْرٌ ۗ اِهْبِطُوْا مِصْرًا فَاِنَّ لَكُمْ مَّا سَاَلْتُمْ ۗ وَضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ وَالْمَسْكَنَةُ وَبَاۤءُوْ بِغَضَبٍ مِّنَ اللّٰهِ ۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ كَانُوْا يَكْفُرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَيَقْتُلُوْنَ النَّبِيّٖنَ بِغَيْرِ الْحَقِّ ۗ ذٰلِكَ بِمَا عَصَوْا وَّكَانُوْا يَعْتَدُوْنَ ࣖ
wa iż qultum yā mūsā lan naṣbira ‘alā ṭa‘āmiw wāḥidin fad‘u lanā rabbaka yukhrij lanā mimmā tumbitul-arḍu mim baqlihā wa qiṡṡā'ihā wa fūmihā wa ‘adasihā wa baṣalihā, qāla atastabdilūnal-lażī huwa adnā bil-lażī huwa khair(un), ihbiṭū miṣran fa inna lakum mā sa'altum, wa ḍuribat ‘alaihimuż-żillatu wal-maskanatu wa bā'ū bigaḍabim minallāh(i), żālika bi'annahum kānū yakfurūna bi'āyātillāhi wa yaqtulūnan- nabiyyīna bi gairil-ḥaqq(i), żālika bimā ‘aṣaw wa kānū ya‘tadūn(a).
ते (याद रखो) जदुं तुसें आखेआ हा, "हे मूसा! अस सिर्फ इक किस्म दा खाना (खाना) नेईं सहन, इस करी अपने रब थमां साढ़े आस्तै मंग करो जे धरती च उगने आह्ले चीजें दा साह्डे गी देई सकचे: जड़ी-बूटियां, ककड़ी, लहसुन, मसूर, ते प्याज।" उन् ने (मूसा) आखया, “केह़ तुस कुसे भ़ले दे बदले च बुरा मंगदे ओ? कुसे कस्बे च जाओ, जे किश मंगदे ओ, उसी जरूर मिलग।” फिर उन्हां नू बेइज्जती ते गरीबी दा वार होया, ते उन्हां नू (फिर) अल्लाह तों गुस्सा आया। जो (होया) किउंकि उन्हां ने अल्लाह दे निशानां दा इन्कार कीता ते बिना हक दे नबीयां नूं मार दित्ता। एह़ इस आस् ते हा के ओह़ आज्ञा नेई मनदे हे ते उल् लंघन करदे हे।
وَهُوَ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءًۚ فَاَخْرَجْنَا بِهٖ نَبَاتَ كُلِّ شَيْءٍ فَاَخْرَجْنَا مِنْهُ خَضِرًا نُّخْرِجُ مِنْهُ حَبًّا مُّتَرَاكِبًاۚ وَمِنَ النَّخْلِ مِنْ طَلْعِهَا قِنْوَانٌ دَانِيَةٌ وَّجَنّٰتٍ مِّنْ اَعْنَابٍ وَّالزَّيْتُوْنَ وَالرُّمَّانَ مُشْتَبِهًا وَّغَيْرَ مُتَشَابِهٍۗ اُنْظُرُوْٓا اِلٰى ثَمَرِهٖٓ اِذَٓا اَثْمَرَ وَيَنْعِهٖ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكُمْ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ
wa huwal-lażī anzala minas-samā'i mā'ā(n), fa akhrajnā bihī nabāta kulli syai'in fa akhrajnā minhu khaḍiran nukhriju minhu ḥabbam mutarākibā(n), wa minan nakhli min ṭal‘ihā qinwānun dāniyatuw wa jannātim min a‘nābiw waz-zaitūna war-rummāna musytabihaw wa gaira mutasyābih(in), unẓurū ilā ṡamarihī iżā aṡmara wa yan‘ih(ī), inna fī żālikum la'āyātil liqaumiy yu'minūn(a).
ते ओह गै ऐ जेड़ा आसमान थमां पानी उतारदा ऐ, फिरी अस इस कन्नै हर चाल्ली दे पौधें गी उगांदे आं, इस करी अस उनें पौधें थमां हरे पौधें गी बाहर कड्डने आं, अस उनें हरे पौधें थमां मते दाने कड्डने आं; ते ताड़ दे पेड़ थमां, अस लटकदी शाखाएं, ते अंगूरें दे बागें गी कट्टियै, ते (असें बी कड्डे) जैतून ते अनार समान ते विषम। फल देने ते पक्के होने पर फल पर ध्यान देओ। सचमुच, इस विच (अल्लाह दी ताकत दे) निशान वी हन जो इमान करण आले हन।
۞ وَهُوَ الَّذِيْٓ اَنْشَاَ جَنّٰتٍ مَّعْرُوْشٰتٍ وَّغَيْرَ مَعْرُوْشٰتٍ وَّالنَّخْلَ وَالزَّرْعَ مُخْتَلِفًا اُكُلُهٗ وَالزَّيْتُوْنَ وَالرُّمَّانَ مُتَشَابِهًا وَّغَيْرَ مُتَشَابِهٍۗ كُلُوْا مِنْ ثَمَرِهٖٓ اِذَآ اَثْمَرَ وَاٰتُوْا حَقَّهٗ يَوْمَ حَصَادِهٖۖ وَلَا تُسْرِفُوْا ۗاِنَّهٗ لَا يُحِبُّ الْمُسْرِفِيْنَۙ
wa huwal-lażī ansya'a jannātim ma‘rūsyātiw wa gaira ma‘rūsyātiw wan-nakhla waz-zar‘a mukhtalifan ukuluhū waz-zaitūna war-rummāna mutasyābihaw wa gaira mutasyābih(in), kulū min ṡamarihī iżā aṡmara wa ātū ḥaqqahū yauma ḥaṣādih(ī), wa lā tusrifū, innahū lā yuḥibbul-musrifīn(a).
ते उसी गै पौधें गी बेल ते बेल नेईं बनाने आह्ले पौधें गी बनाया ऐ, खजूर, बक्ख-बक्ख स्वाद दे पौधें, जैतून ते अनार जेह्ड़े इक जेह्ड़े (आकार ते रंग च) न ते (स्वाद च) समान नेईं न। फल दे बाद फल खाओ ते फसल कट्टदे बेल्लै अपना उचित (जकात) देओ, पर मता नेईं करो। सचमुच अल्लाह गी ज़्यादातर लोकें गी पसंद नेईं ऐ,
وَهُوَ الَّذِيْ يُرْسِلُ الرِّيٰحَ بُشْرًاۢ بَيْنَ يَدَيْ رَحْمَتِهٖۗ حَتّٰٓى اِذَآ اَقَلَّتْ سَحَابًا ثِقَالًا سُقْنٰهُ لِبَلَدٍ مَّيِّتٍ فَاَنْزَلْنَا بِهِ الْمَاۤءَ فَاَخْرَجْنَا بِهٖ مِنْ كُلِّ الثَّمَرٰتِۗ كَذٰلِكَ نُخْرِجُ الْمَوْتٰى لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُوْنَ
wa huwal-lażī yursilur-riyāḥa busyram baina yadai raḥmatih(ī), ḥattā iżā aqallat saḥāban ṡiqālan suqnāhu libaladim mayyitin fa anzalnā bihil-mā'a fa akhrajnā bihī min kulliṡ-ṡamarāt(i), każālika nukhrijul-mautā la‘allakum tażakkarūn(a).
एह् ओह् गै ऐ जेह्ड़ा अपनी दया (बरखा) दे औने कोला पैह्ले, खुशखबरी दे वाहक दे रूप च हवा गी उड़ांदा ऐ, तां जे जदूं हवा बादलें गी लेई औंदी ऐ तां अस उनेंगी बंजर इलाके च भगांदे आं, फिरी अस उस इलाके च बरखा भेजने आं। फिर उस बरखा नाल असीं किस्म-किस्म दे फल उग गए। इ'यां गै अस मरे दे लोकें गी जिंदा करदे आं, उम्मीद ऐ जे तुस सबक सिखगे।
وَفِى الْاَرْضِ قِطَعٌ مُّتَجٰوِرٰتٌ وَّجَنّٰتٌ مِّنْ اَعْنَابٍ وَّزَرْعٌ وَّنَخِيْلٌ صِنْوَانٌ وَّغَيْرُ صِنْوَانٍ يُّسْقٰى بِمَاۤءٍ وَّاحِدٍۙ وَّنُفَضِّلُ بَعْضَهَا عَلٰى بَعْضٍ فِى الْاُكُلِۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّعْقِلُوْنَ
wa fil-arḍi qiṭa‘um mutajāwirātuw wa jannātum min a‘nābiw wa zar‘uw wa nakhīlun ṣinwānuw wa gairu ṣinwāniy yusqā bimā'iw wāḥid(in), wa nufaḍḍilu ba‘ḍahā ‘alā ba‘ḍin fil-ukul(i), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy ya‘qilūn(a).
ते धरती उप्पर बगल दे हिस्से, अंगूर दे बाग, ते बाग, ते खजूर, शाखाएं आह्ले ते बिना शाखाएं आह्ले, इक गै पानी कन्नै पानी दित्ते गेदे न, पर अस उंदे स्वाद च इक-दुए कोला बी पसंद करने आं। सचमुच, इस च इक लोकें आस्तै संकेत न जेह्ड़े समझदे न।
وَالْاَرْضَ مَدَدْنٰهَا وَاَلْقَيْنَا فِيْهَا رَوَاسِيَ وَاَنْۢبَتْنَا فِيْهَا مِنْ كُلِّ شَيْءٍ مَّوْزُوْنٍ
wal-arḍa madadnāhā wa alqainā fīhā rawāsiya wa ambatnā fīhā min kulli syai'im mauzūn(in).
ते असी धरती गी फैलाया ते उस उप्पर पहाड़ लाए ते अस उथे सब किश उंदे आकार दे मताबक उगाया।
هُوَ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً لَّكُمْ مِّنْهُ شَرَابٌ وَّمِنْهُ شَجَرٌ فِيْهِ تُسِيْمُوْنَ
huwal-lażī anzala minas-samā'i mā'al lakum minhu syarābuw wa minhu syajarun fīhi tusīmūn(a).
ओह् गै ऐ जेह्ड़ा तुंदे आस्तै आसमान थमां पानी (बरखा) भेजदा ऐ, ओह्दे च किश पेय पदार्थ ऐ ते किश पौधें गी (खाद) दिंदा ऐ, जिस उप्पर तुस अपने पशुएं गी चरदे ओ।
يُنْۢبِتُ لَكُمْ بِهِ الزَّرْعَ وَالزَّيْتُوْنَ وَالنَّخِيْلَ وَالْاَعْنَابَ وَمِنْ كُلِّ الثَّمَرٰتِۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِّقَوْمٍ يَّتَفَكَّرُوْنَ
yumbitu lakum bihiz-zar‘a waz-zaitūna wan-nakhīla wal-a‘nāba wa min kulliṡ-ṡamarāt(i), inna fī żālika la'āyatal liqaumiy yatafakkarūn(a).
इसदे कन्नै गै ओह् तुंदे आस्तै फसलें ते जैतून ते खजूर ते अंगूर ते हर चाल्ली दे फल उगने दा कारण बनदा ऐ। सचमुच इस च विचार देने आह्ले लोकें आस्तै इक निशानी ऐ।
وَمَا ذَرَاَ لَكُمْ فِى الْاَرْضِ مُخْتَلِفًا اَلْوَانُهٗ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِّقَوْمٍ يَّذَّكَّرُوْنَ
wa mā żara'a lakum fil-arḍi mukhtalifan alwānuh(ū), inna fī żālika la'āyatal liqaumiy yażżakkarūn(a).
ते (ओह् बी नियंत्रित करदा ऐ) जेह्ड़ा उ'नें इस धरती उप्पर तुंदे आस्तै बक्ख-बक्ख किस्म ते रंगें कन्नै बनाया ऐ। सचमुच इस विच सचमुच (अल्लाह दी महानता दा) इक निशानी है कि सबक लैण वाले लोकां वास्ते।
وَمِنْ ثَمَرٰتِ النَّخِيْلِ وَالْاَعْنَابِ تَتَّخِذُوْنَ مِنْهُ سَكَرًا وَّرِزْقًا حَسَنًاۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِّقَوْمٍ يَّعْقِلُوْنَ
wa min ṡamarātin nakhīli wal-a‘nābi tattakhiżūna minhu sakaraw wa rizqan ḥasanā(n), inna fī żālika la'āyatal liqaumiy ya‘qilūn(a).
ते खजूर ते अंगूरें थमां तुस मादक पेय पदार्थ ते सौभाग्य बनांदे ओ। सचमुच, इस च सचमुच समझने आलें लेई (अल्लाह दी महानता दे) निशान न।
اَلَمْ تَرَ اَنَّ اللّٰهَ اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءًۚ فَاَخْرَجْنَا بِهٖ ثَمَرٰتٍ مُّخْتَلِفًا اَلْوَانُهَا ۗوَمِنَ الْجِبَالِ جُدَدٌ ۢبِيْضٌ وَّحُمْرٌ مُّخْتَلِفٌ اَلْوَانُهَا وَغَرَابِيْبُ سُوْدٌ
alam tara annallāha anzala minas-samā'i mā'ā(n), fa'akhrajnā bihī ṡamarātim mukhtalifan alwānuhā, wa minal-jibāli judadum bīḍuw wa khumrum mukhtalifun alwānuhā wa garābību sūd(un).
क्या तुस्सां न वेखदे वे कि अल्लाह आसमान तों पानी उतारदा है ते ओदे नाल असीं अलग अलग रंग दे फल पैदा करदे हां? ते पहाड़ें च बक्ख-बक्ख रंगें दियां सफेद ते लाल लकीरें न, ते दूए काले रंग दे न।
فِيْهَا فَاكِهَةٌ وَّالنَّخْلُ ذَاتُ الْاَكْمَامِۖ
fīhā fākihatuw wan-nakhlu żātul-akmām(i).
इस च फल ते खजूर दे पेड़ न जिंदे च मायांग दी पंखुड़ियां होंदियां न,
وَالْحَبُّ ذُو الْعَصْفِ وَالرَّيْحَانُۚ
wal-ḥabbu żul-‘aṣfi war-raiḥān(u).
ते खोल आले दाने ते सुगंधित फुल्ल।
لِّنُخْرِجَ بِهٖ حَبًّا وَّنَبَاتًاۙ
linukhrija bihī ḥabbaw wa nabātā(n).
तां जे अस इस कन्नै अनाज ते पौधे उगा सकचे,