وَاِذْ قُلْتُمْ يٰمُوْسٰى لَنْ نَّصْبِرَ عَلٰى طَعَامٍ وَّاحِدٍ فَادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُخْرِجْ لَنَا مِمَّا تُنْۢبِتُ الْاَرْضُ مِنْۢ بَقْلِهَا وَقِثَّاۤىِٕهَا وَفُوْمِهَا وَعَدَسِهَا وَبَصَلِهَا ۗ قَالَ اَتَسْتَبْدِلُوْنَ الَّذِيْ هُوَ اَدْنٰى بِالَّذِيْ هُوَ خَيْرٌ ۗ اِهْبِطُوْا مِصْرًا فَاِنَّ لَكُمْ مَّا سَاَلْتُمْ ۗ وَضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ وَالْمَسْكَنَةُ وَبَاۤءُوْ بِغَضَبٍ مِّنَ اللّٰهِ ۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ كَانُوْا يَكْفُرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَيَقْتُلُوْنَ النَّبِيّٖنَ بِغَيْرِ الْحَقِّ ۗ ذٰلِكَ بِمَا عَصَوْا وَّكَانُوْا يَعْتَدُوْنَ ࣖ
wa iż qultum yā mūsā lan naṣbira ‘alā ṭa‘āmiw wāḥidin fad‘u lanā rabbaka yukhrij lanā mimmā tumbitul-arḍu mim baqlihā wa qiṡṡā'ihā wa fūmihā wa ‘adasihā wa baṣalihā, qāla atastabdilūnal-lażī huwa adnā bil-lażī huwa khair(un), ihbiṭū miṣran fa inna lakum mā sa'altum, wa ḍuribat ‘alaihimuż-żillatu wal-maskanatu wa bā'ū bigaḍabim minallāh(i), żālika bi'annahum kānū yakfurūna bi'āyātillāhi wa yaqtulūnan- nabiyyīna bi gairil-ḥaqq(i), żālika bimā ‘aṣaw wa kānū ya‘tadūn(a).
अर (याद राखजो) जद थैं कैयो हो, “हे मूसा! आपां फगत एक ई भांत रो भोजन नीं खा सकां, इण वास्तै आपरै प्रभु सूं मांगो कै वो आपां नै धरती माथै जड़ी-बूटियां, खीरा, लहसुन, दाल अर प्याज देवै।” वो (मूसा) बोल्यो, “कांई थे किणी भलाई रै बदलै कीं बुरो मांगो हो? फेर बांनै बेइज्जती अर गरीबी रो सामनो करणो पड़्यो अर बांनै (फेर) अल्लाह री कोप झेलणी पड़ी। ओ (होयो) क्यूंकै बां अल्लाह री निशानियां नै नकार दी अर नबियां नै बिना किणी अधिकार रै मार दिया। ओ इण वास्तै हो क्यूंकै वे आज्ञाकारी अर अपराध कर चुक्या हा।
مَثَلُ الَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ اَمْوَالَهُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ كَمَثَلِ حَبَّةٍ اَنْۢبَتَتْ سَبْعَ سَنَابِلَ فِيْ كُلِّ سُنْۢبُلَةٍ مِّائَةُ حَبَّةٍ ۗ وَاللّٰهُ يُضٰعِفُ لِمَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَاللّٰهُ وَاسِعٌ عَلِيْمٌ
maṡalul-lażīna yunfiqūna amwālahum fī sabīlillāhi kamaṡali ḥabbatin ambatat sab‘a sanābila fī kulli sumbulatim mi'atu ḥabbah(tin), wallāhu yuḍā‘ifu limay yasyā'(u), wallāhu wāsi‘un ‘alīm(un).
अल्लाह रै मारग माथै आपरो धन खर्च करण आळा मिनख री दृष्टान्त एक बीज री तरै है जिण मांय सात डंठल उगै है, हरेक डंठल माथै सौ बीज हुवै है। अल्लाह जिण रै वास्तै चावै बां रै वास्तै गुणा करै है अर अल्लाह सर्वव्यापी अर सर्वज्ञ है।
وَهُوَ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءًۚ فَاَخْرَجْنَا بِهٖ نَبَاتَ كُلِّ شَيْءٍ فَاَخْرَجْنَا مِنْهُ خَضِرًا نُّخْرِجُ مِنْهُ حَبًّا مُّتَرَاكِبًاۚ وَمِنَ النَّخْلِ مِنْ طَلْعِهَا قِنْوَانٌ دَانِيَةٌ وَّجَنّٰتٍ مِّنْ اَعْنَابٍ وَّالزَّيْتُوْنَ وَالرُّمَّانَ مُشْتَبِهًا وَّغَيْرَ مُتَشَابِهٍۗ اُنْظُرُوْٓا اِلٰى ثَمَرِهٖٓ اِذَٓا اَثْمَرَ وَيَنْعِهٖ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكُمْ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ
wa huwal-lażī anzala minas-samā'i mā'ā(n), fa akhrajnā bihī nabāta kulli syai'in fa akhrajnā minhu khaḍiran nukhriju minhu ḥabbam mutarākibā(n), wa minan nakhli min ṭal‘ihā qinwānun dāniyatuw wa jannātim min a‘nābiw waz-zaitūna war-rummāna musytabihaw wa gaira mutasyābih(in), unẓurū ilā ṡamarihī iżā aṡmara wa yan‘ih(ī), inna fī żālikum la'āyātil liqaumiy yu'minūn(a).
अर वो ई है जको आकास सूं पाणी उतार देवै है, फेर आपां उणरै साथै सगळा प्रकार रा पौधा उगावां हां, इण वास्तै आपां उण पौधां सूं हरा-भरा पौधा काढां हां, आपां उण हरी-भरी पौधां सूं घणा सारा दाणा काढां हां; अर ताड़ रै पेड़ सूं, म्हे लटकती डाळियां नै काढ दिया, अर दाख री बारी, अर (आप भी काढिया) जैतून अर अनार समान अर न्यारा। जद फल फल देवै अर पक जावै तो बां माथै ध्यान देवो। साची, इण मांय (अल्लाह री शक्ति रा) संकेत है जिका विस्वास करै है।
اِنَّمَا مَثَلُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا كَمَاۤءٍ اَنْزَلْنٰهُ مِنَ السَّمَاۤءِ فَاخْتَلَطَ بِهٖ نَبَاتُ الْاَرْضِ مِمَّا يَأْكُلُ النَّاسُ وَالْاَنْعَامُ ۗحَتّٰٓى اِذَآ اَخَذَتِ الْاَرْضُ زُخْرُفَهَا وَازَّيَّنَتْ وَظَنَّ اَهْلُهَآ اَنَّهُمْ قٰدِرُوْنَ عَلَيْهَآ اَتٰىهَآ اَمْرُنَا لَيْلًا اَوْ نَهَارًا فَجَعَلْنٰهَا حَصِيْدًا كَاَنْ لَّمْ تَغْنَ بِالْاَمْسِۗ كَذٰلِكَ نُفَصِّلُ الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّتَفَكَّرُوْنَ
innamā maṡalul-ḥayātid-dun-yā kamā'in anzalnāhu minas-samā'i fakhtalaṭa bihī nabātul-arḍi mimmā ya'kulun-nāsu wal-an‘ām(u), ḥattā iżā akhażatil-arḍu zukhrufahā wazzayyanat wa ẓanna ahluhā annahum qādirūna ‘alaihā, atāhā amrunā lailan au nahāran fa ja‘alnāhā ḥaṣīdan ka'allam tagna bil-ams(i), każālika nufaṣṣilul-āyāti liqaumiy yatafakkarūn(a).
साचाणी, सांसारिक जीवन रो दृष्टान्त बिल्कुल उण पाणी (बरसात) री तरै है जिणनै आपां आकास सूं उतारता हां, फेर धरती रा पौधा भरपूर रूप सूं उगै है (उण पाणी रै कारण), जिण मांय सूं केई पौधा मिनख अर पशुधन खा जावै है। जद तांई धरती आपरी सुंदरता नै सिद्ध नीं कर लेवै अर नीं सज जावै, अर उणरा मालिक ओ नीं सोचै कै वै इण माथै निश्चित रूप सूं हावी हुवैला (फसल काटैला), म्हारी सजा रात नै या दिन मांय बां माथै आवैला, पछै आपां उणनै (पौधा नै) उण पौधा री तरै बणा देवां जिणनै हंसिया लगायो गयो हो, जाणै बो काल कदैई नीं उग्यो हो। इण भांत आपां सोचण आळा लोगां नै संकेतां (आपणी शक्ति) नै समझावां हां।
وَالْاَرْضَ مَدَدْنٰهَا وَاَلْقَيْنَا فِيْهَا رَوَاسِيَ وَاَنْۢبَتْنَا فِيْهَا مِنْ كُلِّ شَيْءٍ مَّوْزُوْنٍ
wal-arḍa madadnāhā wa alqainā fīhā rawāsiya wa ambatnā fīhā min kulli syai'im mauzūn(in).
अर म्हे धरती नै फैलाया अर उण माथै पहाड़ लगाया अर बठै हरेक चीज नै उणरै आकार रै हिसाब सूं उगाई।
يُنْۢبِتُ لَكُمْ بِهِ الزَّرْعَ وَالزَّيْتُوْنَ وَالنَّخِيْلَ وَالْاَعْنَابَ وَمِنْ كُلِّ الثَّمَرٰتِۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِّقَوْمٍ يَّتَفَكَّرُوْنَ
yumbitu lakum bihiz-zar‘a waz-zaitūna wan-nakhīla wal-a‘nāba wa min kulliṡ-ṡamarāt(i), inna fī żālika la'āyatal liqaumiy yatafakkarūn(a).
इणरै साथै वो थारै वास्तै फसलां, जैतून, खजूर, अंगूर अर हर तरै रा फल उगावै है। साची, इण मांय विचार करण आळा लोगां रै वास्तै संकेत है।
وَاضْرِبْ لَهُمْ مَّثَلَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا كَمَاۤءٍ اَنْزَلْنٰهُ مِنَ السَّمَاۤءِ فَاخْتَلَطَ بِهٖ نَبَاتُ الْاَرْضِ فَاَصْبَحَ هَشِيْمًا تَذْرُوْهُ الرِّيٰحُ ۗوَكَانَ اللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ مُّقْتَدِرًا
waḍrib lahum maṡalal-ḥayātid-dun-yā kamā'in anzalnāhu minas-samā'i fakhtalaṭa bihī nabātul-arḍi fa aṣbaḥa hasyīman tażrūhur-riyāḥ(u), wa kānallāhu ‘alā kulli syai'im muqtadirā(n).
अर बां (मिनख) रै वास्तै इण दुनिया रै जीवन रो एक दृष्टान्त बणाओ, जियां कै पाणी (बरसात) जिणनै आपां आकास सूं उतारता हां, जिणसूं ओ धरती माथै पौधां नै खाद देवै, पछै (पौधा) हवा रै उड़ता थकां सूख जावै। अर अल्लाह हरेक चीज माथै सर्वशक्तिमान है।
الَّذِيْ جَعَلَ لَكُمُ الْاَرْضَ مَهْدًا وَّسَلَكَ لَكُمْ فِيْهَا سُبُلًا وَّاَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءًۗ فَاَخْرَجْنَا بِهٖٓ اَزْوَاجًا مِّنْ نَّبَاتٍ شَتّٰى
al-lażī ja‘ala lakumul-arḍa mahdaw wa salaka lakum fīhā subulaw wa anzala minas-samā'i mā'ā(n), fa akhrajnā bihī azwājam min nabātin syattā.
(परमेश्बर) जिण थारै वास्तै धरती नै एक विस्तार बणायो है अर थारै वास्तै उण माथै रास्तै बणाई है अर जिको आकास सूं पाणी (बरसात) उतार देवै है।" पछै आपां उणरै साथै (बरसात रै पाणी) कई तरह रा पौधा उगाया।
يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اِنْ كُنْتُمْ فِيْ رَيْبٍ مِّنَ الْبَعْثِ فَاِنَّا خَلَقْنٰكُمْ مِّنْ تُرَابٍ ثُمَّ مِنْ نُّطْفَةٍ ثُمَّ مِنْ عَلَقَةٍ ثُمَّ مِنْ مُّضْغَةٍ مُّخَلَّقَةٍ وَّغَيْرِ مُخَلَّقَةٍ لِّنُبَيِّنَ لَكُمْۗ وَنُقِرُّ فِى الْاَرْحَامِ مَا نَشَاۤءُ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّى ثُمَّ نُخْرِجُكُمْ طِفْلًا ثُمَّ لِتَبْلُغُوْٓا اَشُدَّكُمْۚ وَمِنْكُمْ مَّنْ يُّتَوَفّٰى وَمِنْكُمْ مَّنْ يُّرَدُّ اِلٰٓى اَرْذَلِ الْعُمُرِ لِكَيْلَا يَعْلَمَ مِنْۢ بَعْدِ عِلْمٍ شَيْـًٔاۗ وَتَرَى الْاَرْضَ هَامِدَةً فَاِذَآ اَنْزَلْنَا عَلَيْهَا الْمَاۤءَ اهْتَزَّتْ وَرَبَتْ وَاَنْۢبَتَتْ مِنْ كُلِّ زَوْجٍۢ بَهِيْجٍ
yā ayyuhan-nāsu in kuntum fī raibim minal-ba‘ṡi fa innā khalaqnākum min turābin ṡumma min nuṭfatin ṡumma min ‘alaqatin ṡumma mim muḍgatim mukhallaqatiw wa gairi mukhallaqatil linubayyina lakum, wa nuqirru fil-arḥāmi mā nasyā'u ilā ajalim musamman ṡumma nukhrijukum ṭiflan ṡumma litablugū asyuddakum, wa minkum may yutawaffā wa minkum may yuraddu ilā arżalil-‘umuri likailā ya‘lama ba‘da ‘ilmin syai'ā(n), wa taral-arḍa hāmidatan fa iżā anzalnā ‘alaihal-mā'ahtazzat wa rabat wa ambatat min kulli zaujim bahīj(in).
हे लोगां! जे थनै पुनरुत्थान रै दिन माथै संदेह है तो आपां थानै धूळ सूं, पछै वीर्य री बूंद सूं, पछै खून रै थक्के सूं, फेर मांस रै एक गांठ सूं बणायो है, जको सिद्ध है अर जिको अपूर्ण है, ताकि म्हे थानै समझा सकां; अर म्हे थानै आपणी इच्छा मुजब एक निश्चित बगत तांई मां रै गर्भ रै मांय राख्या, पछै म्हे थानै टाबर बणाय ल्याया, फेर (धीरे-धीरे) थै वयस्कता तांई पूगग्या, अर थारै मांय सूं केई लोगां रो देहांत हुयग्यो अर (केई) लोगां नै घणी बुढ़ापा (बुढ़ापा) मांय पाछो ल्यायो गयो, जिणसूं बां नै अबै कीं भी नीं ठाह पड़्यो जिणनै वै पैली सूं जाणता हा। अर थै देखौ हो कै धरती सूखी है, फेर जद आपां उण माथै पाणी (बरसात) भेजांला तो धरती जीवंत हो जावै है अर उपजाऊ हो जावै है अर कई तरह रा सुंदर पौधा (पौधा) उगावै है।
فَاَنْشَأْنَا لَكُمْ بِهٖ جَنّٰتٍ مِّنْ نَّخِيْلٍ وَّاَعْنَابٍۘ لَكُمْ فِيْهَا فَوَاكِهُ كَثِيْرَةٌ وَّمِنْهَا تَأْكُلُوْنَ ۙ
fa ansya'nā lakum bihī jannātim min nakhīliw wa a‘nāb(in), lakum fīhā fawākihu kaṡīratuw wa minhā ta'kulūn(a).
फेर म्हे थारै वास्तै खजूर अर अंगूर रा बाग उगावांला; थारै कनै घणा सारा फल है अर थै बां मांय सूं ई खावो हो।
وَشَجَرَةً تَخْرُجُ مِنْ طُوْرِ سَيْنَاۤءَ تَنْۢبُتُ بِالدُّهْنِ وَصِبْغٍ لِّلْاٰكِلِيْنَ
wa syajaratan takhruju min ṭūri sainā'a tambutu bid-duhni wa ṣibgil lil-ākilīn(a).
अर (आप उगावां हां) सीनाई पर्वत सूं उगबा आळो एक जैतून रो पेड़, जिणसूं तेल निकलै है अर खाबाळा रै वास्तै एक आनंददायक है।
اَوَلَمْ يَرَوْا اِلَى الْاَرْضِ كَمْ اَنْۢبَتْنَا فِيْهَا مِنْ كُلِّ زَوْجٍ كَرِيْمٍ
awalam yarau ilal-arḍi kam ambatnā fīhā min kulli zaujin karīm(in).
अर कांई बां धरती नै नीं देखी है, कै आपां उण माथै कित्ता भांत रा चोखा पौधा उगाया है?
اَمَّنْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَاَنْزَلَ لَكُمْ مِّنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَاَنْۢبَتْنَا بِهٖ حَدَاۤىِٕقَ ذَاتَ بَهْجَةٍۚ مَا كَانَ لَكُمْ اَنْ تُنْۢبِتُوْا شَجَرَهَاۗ ءَاِلٰهٌ مَّعَ اللّٰهِ ۗبَلْ هُمْ قَوْمٌ يَّعْدِلُوْنَ ۗ
am man khalaqas-samāwāti wal-arḍa wa anzala minas-samā'i mā'an fa ambatnā bihī ḥadā'iqa żāta bahjah(tin), mā kāna lakum an tumbitū syajarahā, a'ilāhum ma‘allāh(i), bal hum qaumuy ya‘dilūn(a).
कांई ओ (अल्लाह) नीं हो जिणनै आकास अर धरती नै बणायो अर थारै वास्तै आकास सूं पाणी उतार दियो, फेर म्हे उणरै साथै बगीचां नै उगाया जिण मांय सूं सुंदर दृश्य देख्या जा सकै? थै पेड़ नीं उगा सकोला। कांई अल्लाह रै अलावा कोई दूजो भगवान है? असल म्हैं, वै लोग है जका (सच सूं) भटक जावै है।
خَلَقَ السَّمٰوٰتِ بِغَيْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَهَا وَاَلْقٰى فِى الْاَرْضِ رَوَاسِيَ اَنْ تَمِيْدَ بِكُمْ وَبَثَّ فِيْهَا مِنْ كُلِّ دَاۤبَّةٍۗ وَاَنْزَلْنَا مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَاَنْۢبَتْنَا فِيْهَا مِنْ كُلِّ زَوْجٍ كَرِيْمٍ
khalaqas-samāwāti bigairi ‘amadin taraunahā wa alqā fil-arḍi rawāsiya an tamīda bikum wa baṡṡa fīhā min kulli dābbah(tin), wa anzalnā minas-samā'i mā'an fa ambatnā fīhā min kulli zaujin karīm(in).
उण आकास नै बिना खंभा रै बणायो जियां कै थै देख सको हो, अर उण धरती रै पहाड़ां नै (सतह माथै) राख दियो जिणसूं ओ (धरती) थानै हिला नीं सकै; अर धरती माथै रैवण आळा सगळा जीव-जंतुवां नै पैदा करैला। अर म्हे आकास सूं बरसात रो पाणी उतार दियो, फेर म्हे उण मांय सगळा भांत रा चोखा पौधा उगाया।
وَجَعَلْنَا فِيْهَا جَنّٰتٍ مِّنْ نَّخِيْلٍ وَّاَعْنَابٍ وَّفَجَّرْنَا فِيْهَا مِنَ الْعُيُوْنِۙ
wa ja‘alnā fīhā jannātim min nakhīliw wa a‘nābiw wa fajjarnā fīhā minal-‘uyūn(i).
अर म्हे उणरै वास्तै धरती माथै खजूर अर अंगूर रा बाग बणाया अर उणरै वास्तै पाणी रा झरना भेज्या।
سُبْحٰنَ الَّذِيْ خَلَقَ الْاَزْوَاجَ كُلَّهَا مِمَّا تُنْۢبِتُ الْاَرْضُ وَمِنْ اَنْفُسِهِمْ وَمِمَّا لَا يَعْلَمُوْنَ
subḥānal-lażī khalaqal-azwāja kullahā mimmā tumbitul-arḍu wa min anfusihim wa mimmā lā ya‘lamūn(a).
महिमा अल्लाह री है, जिणनै सगळा जोड़ा बणायो है, जिणसूं धरती उगै है, अर खुद सूं अर जिणनै वे नीं जाणै है।
وَاَنْۢبَتْنَا عَلَيْهِ شَجَرَةً مِّنْ يَّقْطِيْنٍۚ
wa ambatnā ‘alaihi syajaratam miy yaqṭīn(in).
फेर बां रै वास्तै म्हे लौकी री किस्म रो एक पेड़ उगाया।
وَالْاَرْضَ مَدَدْنٰهَا وَاَلْقَيْنَا فِيْهَا رَوَاسِيَ وَاَنْۢبَتْنَا فِيْهَا مِنْ كُلِّ زَوْجٍۢ بَهِيْجٍۙ
wal-arḍa madadnāhā wa alqainā fīhā rawāsiya wa ambatnā fīhā min kulli zaujim bahīj(in).
अर धरती जिणनै म्हे फैलाया अर उण माथै मजबूत पहाड़ लगाया अर उण माथै सुंदर पौधा लगाया।
وَنَزَّلْنَا مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً مُّبٰرَكًا فَاَنْۢبَتْنَا بِهٖ جَنّٰتٍ وَّحَبَّ الْحَصِيْدِۙ
wa nazzalnā minas-samā'i mā'am mubārakan fa'ambatnā bihī jannātiw wa ḥabbal-ḥaṣīd(i).
अर आकास सूं आपां पाणी उतारां जिको आशीर्वाद देवै अर पछै आपां उणरै साथै (पाणी) छायादार पेड़ अर अनाज उगावां जिणरी कटाई करी जा सकै।
لِّنُخْرِجَ بِهٖ حَبًّا وَّنَبَاتًاۙ
linukhrija bihī ḥabbaw wa nabātā(n).
ताकि आपां इणरै साथै अनाज अर पौधा उगा सकां,
فَاَنْۢبَتْنَا فِيْهَا حَبًّاۙ
fa'ambatnā fīhā ḥabbā(n).
अर म्हे उण मांय अनाज बणाया।