اِنَّمَا مَثَلُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا كَمَاۤءٍ اَنْزَلْنٰهُ مِنَ السَّمَاۤءِ فَاخْتَلَطَ بِهٖ نَبَاتُ الْاَرْضِ مِمَّا يَأْكُلُ النَّاسُ وَالْاَنْعَامُ ۗحَتّٰٓى اِذَآ اَخَذَتِ الْاَرْضُ زُخْرُفَهَا وَازَّيَّنَتْ وَظَنَّ اَهْلُهَآ اَنَّهُمْ قٰدِرُوْنَ عَلَيْهَآ اَتٰىهَآ اَمْرُنَا لَيْلًا اَوْ نَهَارًا فَجَعَلْنٰهَا حَصِيْدًا كَاَنْ لَّمْ تَغْنَ بِالْاَمْسِۗ كَذٰلِكَ نُفَصِّلُ الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّتَفَكَّرُوْنَ
innamā maṡalul-ḥayātid-dun-yā kamā'in anzalnāhu minas-samā'i fakhtalaṭa bihī nabātul-arḍi mimmā ya'kulun-nāsu wal-an‘ām(u), ḥattā iżā akhażatil-arḍu zukhrufahā wazzayyanat wa ẓanna ahluhā annahum qādirūna ‘alaihā, atāhā amrunā lailan au nahāran fa ja‘alnāhā ḥaṣīdan ka'allam tagna bil-ams(i), każālika nufaṣṣilul-āyāti liqaumiy yatafakkarūn(a).
Мисоли ин зиндагии дунё мисли обест (бороне), ки Мо аз осмон фиристодем ва гиёҳи замин фаровон мерӯяд, ки баъзе аз онро одамон ва чорпоён мехӯранд. То он даме, ки замин дар зебоӣ ва оростагии худ комил ва ороста шавад ва сокинонаш фикр кунанд, ки онро (ҳосили онро) хоҳанд гирифт, азоби Мо шаб ё рӯз ба он мерасад ва Мо онро (гиёҳро) мисли зироате мегардонем, ки даравида шудааст, гӯё дирӯз нарӯёнда бошад. Мо нишонаҳо (қудрати Худ)-ро барои мардуме, ки тафаккур мекунанд, чунин баён мекунем.
هُوَ الَّذِيْ جَعَلَ لَكُمُ الَّيْلَ لِتَسْكُنُوْا فِيْهِ وَالنَّهَارَ مُبْصِرًا ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّسْمَعُوْنَ
huwal-lażī ja‘ala lakumul-laila litaskunū fīhi wan-nahāra mubṣirā(n), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yasma‘ūn(a).
Ӯст, ки шабро барои истироҳати шумо ва рӯзро равшан сохт. Дар ин ибратҳо барои мардуме, ки мешунаванд, вуҷуд дорад.
وَهُوَ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ فِيْ سِتَّةِ اَيَّامٍ وَّكَانَ عَرْشُهٗ عَلَى الْمَاۤءِ لِيَبْلُوَكُمْ اَيُّكُمْ اَحْسَنُ عَمَلًا ۗ وَلَىِٕنْ قُلْتَ اِنَّكُمْ مَّبْعُوْثُوْنَ مِنْۢ بَعْدِ الْمَوْتِ لَيَقُوْلَنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ هٰذَٓا اِلَّا سِحْرٌ مُّبِيْنٌ
wa huwal-lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa fī sittati ayyāmiw wa kāna ‘arsyuhū ‘alal-mā'i liyabluwakum ayyukum aḥsanu ‘amalā(n), wa la'in qulta innakum mab‘ūṡūna mim ba‘dil-mauti layaqūlannal-lażīna kafarū in hāżā illā siḥrum mubīn(un).
Ва Ӯст, ки осмонҳо ва заминро дар шаш рӯз ва Арши Худро бар рӯи об офарид, то бисанҷад, ки кадоме аз шумо дар амал беҳтар аст. Агар (ба мардуми Макка) бигӯед: «Шумо пас аз марг зинда хоҳед шуд», кофирон хоҳанд гуфт: «Ин танҳо ҷодуи воқеӣ аст».
وَكَاَيِّنْ مِّنْ اٰيَةٍ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ يَمُرُّوْنَ عَلَيْهَا وَهُمْ عَنْهَا مُعْرِضُوْنَ
wa ka'ayyim min āyatin fis-samāwāti wal-arḍi yamurrūna ‘alaihā wa hum ‘anhā mu‘rḍūn(a).
Ва чӣ бисёр нишонаҳо (аз бузургии Аллоҳ) дар осмонҳо ва замин буданд, ки аз онҳо гузашт, вале аз онҳо рӯй гардониданд.
وَهُوَ الَّذِيْ مَدَّ الْاَرْضَ وَجَعَلَ فِيْهَا رَوَاسِيَ وَاَنْهٰرًا ۗوَمِنْ كُلِّ الثَّمَرٰتِ جَعَلَ فِيْهَا زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ يُغْشِى الَّيْلَ النَّهَارَۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّتَفَكَّرُوْنَ
wa huwal-lażī maddal-arḍa wa ja‘ala fīhā rawāsiya wa anhārā(n), wa min kulliṡ-ṡamarāti ja‘ala fīhā zaujainiṡnaini yugsyil-lailan-nahār(a), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yatafakkarūn(a).
Ва заминро густурд ва дар он кӯҳҳо ва наҳрҳо падид овард ва ҳамаи меваҳоро ҷуфт-ҷуфт дар он падид овард ва шабро ба рӯз табдил дод. Дар ин, барои касоне, ки фикр мекунанд, нишонаҳоест (аз бузургии Худо).
وَفِى الْاَرْضِ قِطَعٌ مُّتَجٰوِرٰتٌ وَّجَنّٰتٌ مِّنْ اَعْنَابٍ وَّزَرْعٌ وَّنَخِيْلٌ صِنْوَانٌ وَّغَيْرُ صِنْوَانٍ يُّسْقٰى بِمَاۤءٍ وَّاحِدٍۙ وَّنُفَضِّلُ بَعْضَهَا عَلٰى بَعْضٍ فِى الْاُكُلِۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّعْقِلُوْنَ
wa fil-arḍi qiṭa‘um mutajāwirātuw wa jannātum min a‘nābiw wa zar‘uw wa nakhīlun ṣinwānuw wa gairu ṣinwāniy yusqā bimā'iw wāḥid(in), wa nufaḍḍilu ba‘ḍahā ‘alā ba‘ḍin fil-ukul(i), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy ya‘qilūn(a).
Ва бар рӯи замин қитъаҳои канори ҳам ҳастанд, токзорҳо ва боғҳо ва нахлҳои шохадор ва бешоха, ки бо як об обёрӣ мешаванд, аммо мо якеро аз рӯи таъми он бар дигаре бартарӣ медиҳем. Дар ин барои мардуме, ки хирадманданд, нишонаҳост.
يُنْۢبِتُ لَكُمْ بِهِ الزَّرْعَ وَالزَّيْتُوْنَ وَالنَّخِيْلَ وَالْاَعْنَابَ وَمِنْ كُلِّ الثَّمَرٰتِۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِّقَوْمٍ يَّتَفَكَّرُوْنَ
yumbitu lakum bihiz-zar‘a waz-zaitūna wan-nakhīla wal-a‘nāba wa min kulliṡ-ṡamarāt(i), inna fī żālika la'āyatal liqaumiy yatafakkarūn(a).
Бо он киштзорҳо ва зайтунҳо ва хурмоҳо ва ангурҳо ва ҳар навъ меваҳоро барои шумо мерӯёнад. Дар ин ибратест барои мардуме, ки андеша мекунанд.
وَسَخَّرَ لَكُمُ الَّيْلَ وَالنَّهَارَۙ وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ ۗوَالنُّجُوْمُ مُسَخَّرٰتٌۢ بِاَمْرِهٖ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّعْقِلُوْنَۙ
wa sakhkhara lakumul-laila wan-nahār(a), wasy-syamsa wal-qamar(a), wan-nujūmu musakhkharātum bi'amrih(ī), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy ya‘qilūn(a).
Ӯ шабу рӯз ва офтобу моҳро мусаххари шумо гардонид ва ситорагон ба фармони Ӯ мутеъанд. Дар ин, албатта, барои касоне, ки хирадманданд, нишонаҳо (аз бузургии Худо) вуҷуд доранд.
وَمَا ذَرَاَ لَكُمْ فِى الْاَرْضِ مُخْتَلِفًا اَلْوَانُهٗ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِّقَوْمٍ يَّذَّكَّرُوْنَ
wa mā żara'a lakum fil-arḍi mukhtalifan alwānuh(ū), inna fī żālika la'āyatal liqaumiy yażżakkarūn(a).
Ва (Ӯ) он чиро, ки дар ин замин барои шумо офаридааст, аз навъҳо ва рангҳои гуногун, ки дар ин (китобҳо) нишонае барои мардуме ҳастанд, ки панд мегиранд, аст.
وَهُوَ الَّذِيْ سَخَّرَ الْبَحْرَ لِتَأْكُلُوْا مِنْهُ لَحْمًا طَرِيًّا وَّتَسْتَخْرِجُوْا مِنْهُ حِلْيَةً تَلْبَسُوْنَهَاۚ وَتَرَى الْفُلْكَ مَوَاخِرَ فِيْهِ وَلِتَبْتَغُوْا مِنْ فَضْلِهٖ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ
wa huwal-lażī sakhkharal-baḥra lita'kulū minhu laḥman ṭariyyaw wa tastakhrijū minhu ḥilyatan talbasūnahā, wa taral-fulka mawākhira fīhi wa litabtagū min faḍlihī wa la‘allakum tasykurūn(a).
Ва Ӯст, ки баҳрро ром кард, то аз он гӯшти тару тоза бихӯред ва аз он зеварҳоеро берун оваред, ки бо онҳо пӯшед ва киштиҳоро мебинед, ки дар он шино мекунанд ва аз фазли Ӯ талаб кунед ва шояд шукргузор бошед.
وَاَلْقٰى فِى الْاَرْضِ رَوَاسِيَ اَنْ تَمِيْدَ بِكُمْ وَاَنْهٰرًا وَّسُبُلًا لَّعَلَّكُمْ تَهْتَدُوْنَۙ
wa alqā fil-arḍi rawāsiya an tamīda bikum wa anhāraw wa subulal la‘allakum tahtadūn(a).
Ва дар замин кӯҳҳоро устувор қарор дод, то шуморо наларзонад (ва ҷӯйборҳо ва роҳҳоеро падид овард), то шумо ҳидоят шавед.
اَلَمْ يَرَوْا اِلَى الطَّيْرِ مُسَخَّرٰتٍ فِيْ جَوِّ السَّمَاۤءِ ۗمَا يُمْسِكُهُنَّ اِلَّا اللّٰهُ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ
alam yarau ilaṭ-ṭairi musakhkharātin fī jawwis-samā'(i), mā yumsikuhunna illallāh(u), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yu'minūn(a).
Оё паррандагонеро, ки ба осонӣ дар осмон парвоз мекунанд ва ҷуз Худо касе онҳоро нигоҳ намедорад, надидаанд? Дар ин ибратҳо барои мардуме, ки имон меоваранд, вуҷуд дорад.
وَهُوَ الَّذِيْ جَعَلَ الَّيْلَ وَالنَّهَارَ خِلْفَةً لِّمَنْ اَرَادَ اَنْ يَّذَّكَّرَ اَوْ اَرَادَ شُكُوْرًا
wa huwal-lażī ja‘alal-laila wan-nahāra khilfatal liman arāda ay yażżakkara au arāda syukūrā(n).
Ва (инчунин) Ӯ шабу рӯзро барои касоне, ки мехоҳанд дарс гиранд ё шукргузор бошанд, иваз мекунад.
اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةًۗ وَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِيْنَ
inna fī żālika la'āyah(tan), wa mā kāna akṡaruhum mu'minīn(a).
Ба дурустӣ, ки дар инҳо нишонаҳое (аз бузургии Аллоҳ) аст, вале бештари онҳо имон намеоранд.
قَالَ رَبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَاۗ اِنْ كُنْتُمْ مُّوْقِنِيْنَ
qāla rabbus-samāwāti wal-arḍi wa mā bainahumā, in kuntum mūqinīn(a).
Ӯ (Мусо) ҷавоб дод: «Худое, ки осмонҳо ва замин ва он чиро, ки дар миёни онҳост, офаридааст (Худои шумост), агар ба Ӯ имон доред».
خَلَقَ اللّٰهُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ بِالْحَقِّۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِّلْمُؤْمِنِيْنَ ࣖ ۔
khalaqallāhus-samāwāti wal-arḍa bil-ḥaqq(i), inna fī żālika la'āyatal lil-mu'minīn(a).
Худо осмонҳо ва заминро ба ҳақ офарид ва дар ин, албатта, барои мӯъминон, нишонаҳоест (аз қудрати Худо).
وَمِنْ اٰيٰتِهٖٓ اَنْ خَلَقَ لَكُمْ مِّنْ اَنْفُسِكُمْ اَزْوَاجًا لِّتَسْكُنُوْٓا اِلَيْهَا وَجَعَلَ بَيْنَكُمْ مَّوَدَّةً وَّرَحْمَةً ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّتَفَكَّرُوْنَ
wa min āyātihī an khalaqa lakum min anfusikum azwājal litaskunū ilaihā wa ja‘ala bainakum mawaddataw wa raḥmah(tan), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yatafakkarūn(a).
Ва аз нишонаҳои (бузургии) Ӯ ин аст, ки Ӯ барои шумо аз ҷинси худатон ҳамсароне офарид, то шумо бо онҳо ором гиред ва дар миёни шумо эҳсоси муҳаббат ва меҳру муҳаббатро падид овард. Дар ин, албатта, нишонаҳо (аз бузургии Аллоҳ) барои мардуме, ки тафаккур мекунанд, вуҷуд доранд.
وَمِنْ اٰيٰتِهٖ خَلْقُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَاخْتِلَافُ اَلْسِنَتِكُمْ وَاَلْوَانِكُمْۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّلْعٰلِمِيْنَ
wa min āyātihī khalqus-samāwāti wal-arḍi wakhtilāfu alsinatikum wa alwānikum, inna fī żālika la'āyātil lil-‘ālimīn(a).
Ва аз нишонаҳои Ӯ офариниши осмонҳо ва замин ва гуногунии забонҳо ва рангҳои шумост. Дар ин, албатта, нишонаҳоест барои мардуме, ки медонанд.
وَمِنْ اٰيٰتِهٖ مَنَامُكُمْ بِالَّيْلِ وَالنَّهَارِ وَابْتِغَاۤؤُكُمْ مِّنْ فَضْلِهٖۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّسْمَعُوْنَ
wa min āyātihī manāmukum bil-laili wan-nahāri wabtigā'ukum min faḍlih(ī), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yasma‘ūn(a).
Ва аз нишонаҳои Ӯ хоби шумо дар шабу рӯз ва талаби фазли Ӯст. Дар ин нишонаҳоест барои мардуме, ки мешунаванд.
وَمِنْ اٰيٰتِهٖ يُرِيْكُمُ الْبَرْقَ خَوْفًا وَّطَمَعًا وَّيُنَزِّلُ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَيُحْيٖ بِهِ الْاَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَاۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّعْقِلُوْنَ
wa min āyātihī yurīkumul-barqa khaufaw wa ṭama‘aw wa yunazzilu minas-samā'i mā'an fa yuḥyī bihil-arḍa ba‘da mautihā, inna fī żālika la'āyātil liqaumiy ya‘qilūn(a).
Ва аз нишонаҳои (бузургии) Ӯст, ки барқро барои тарс ва умед ба шумо нишон медиҳад ва аз осмон об мефиристад, сипас бо он заминро пас аз хушк шуданаш зинда мекунад. Дар ин, албатта, нишонаҳоест барои мардуме, ки хирадманданд.
وَمِنْ اٰيٰتِهٖٓ اَنْ يُّرْسِلَ الرِّيٰحَ مُبَشِّرٰتٍ وَّلِيُذِيْقَكُمْ مِّنْ رَّحْمَتِهٖ وَلِتَجْرِيَ الْفُلْكُ بِاَمْرِهٖ وَلِتَبْتَغُوْا مِنْ فَضْلِهٖ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ
wa min āyātihī ay yursilar-riyāḥa mubasysyirātiw wa liyużīqakum mir raḥmatihī wa litajriyal-fulka bi'amrihī wa litabtagū min faḍlihī wa la‘allakum tasykurūn(a).
Ва аз нишонаҳои Ӯ ин аст, ки бодҳоро ҳамчун башоратдиҳанда мефиристад, то шумо аз раҳмати Ӯ бичашед ва киштиҳо ба фармони Ӯ равон шаванд ва аз фазли Ӯ талаб кунед ва шукргузор бошед.
اَلَمْ تَرَ اَنَّ الْفُلْكَ تَجْرِيْ فِى الْبَحْرِ بِنِعْمَتِ اللّٰهِ لِيُرِيَكُمْ مِّنْ اٰيٰتِهٖۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّكُلِّ صَبَّارٍ شَكُوْرٍ
alam tara annal-fulka tajrī fil-baḥri bini‘matillāhi liyuriyakum min āyātih(ī), inna fī żālika la'āyātil likulli ṣabbārin syakūr(in).
Оё надидаӣ, ки киштиҳо ба фазли Худо дар баҳр ҳаракат мекунанд, то баъзе аз нишонаҳои Худро ба шумо нишон диҳад? Дар ин нишонаҳои Ӯ барои ҳар сабркунанда ва шукргузор аст.
اَللّٰهُ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا فِيْ سِتَّةِ اَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوٰى عَلَى الْعَرْشِۗ مَا لَكُمْ مِّنْ دُوْنِهٖ مِنْ وَّلِيٍّ وَّلَا شَفِيْعٍۗ اَفَلَا تَتَذَكَّرُوْنَ
allāhul-lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa wa mā bainahumā fī sittati ayyāmin ṡummastawā ‘alal-‘arsy(i), mā lakum min dūnihī miw waliyyiw wa lā syafī‘(in), afalā tatażakkarūn(a).
Аллоҳ касест, ки осмонҳову замин ва ҳар чиро, ки дар миёни онҳост, дар шаш рӯз офарид, сипас бар Арш мустақар шуд. Шуморо ҷуз Ӯ ёваре ва шафоъаткунандае нест. Оё намебинед?
وَمَا يَسْتَوِى الْبَحْرٰنِۖ هٰذَا عَذْبٌ فُرَاتٌ سَاۤىِٕغٌ شَرَابُهٗ وَهٰذَا مِلْحٌ اُجَاجٌۗ وَمِنْ كُلٍّ تَأْكُلُوْنَ لَحْمًا طَرِيًّا وَّتَسْتَخْرِجُوْنَ حِلْيَةً تَلْبَسُوْنَهَا ۚوَتَرَى الْفُلْكَ فِيْهِ مَوَاخِرَ لِتَبْتَغُوْا مِنْ فَضْلِهٖ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ
wa mā yastawil-baḥrān(i), hāżā ‘ażbun furātun sā'igun syarābuhū wa hāżā milḥun ujāj(un), wa min kullin ta'kulūna laḥman ṭariyyaw wa tastakhrijūna ḥilyatan talbasūnahā, wa taral-fulka fīhi mawākhira litabtagū min faḍlihī wa la‘allakum tasykurūn(a).
Ва ин ду баҳр яксон нестанд: яке ширину гуворост ва нӯшиданаш гуворо ва дигаре шӯру талх. Аз ҳар яке гӯшти тоза мехӯред ва барои пӯшидан ороишоте берун мекашед ва киштиҳоро мебинед, ки дар он гардиш мекунанд, то аз фазли Ӯ талаб кунед ва шояд шукргузор бошед.
لِيَأْكُلُوْا مِنْ ثَمَرِهٖۙ وَمَا عَمِلَتْهُ اَيْدِيْهِمْ ۗ اَفَلَا يَشْكُرُوْنَ
liya'kulū min ṡamarihī wa mā ‘amilathu aidīhim, afalā yasykurūn(a).
то ки аз меваи он ва аз маҳсули дастҳои худ бихӯранд, пас чаро онҳо шукргузорӣ намекунанд?
اَلَمْ تَرَ اَنَّ اللّٰهَ اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَسَلَكَهٗ يَنَابِيْعَ فِى الْاَرْضِ ثُمَّ يُخْرِجُ بِهٖ زَرْعًا مُّخْتَلِفًا اَلْوَانُهٗ ثُمَّ يَهِيْجُ فَتَرٰىهُ مُصْفَرًّا ثُمَّ يَجْعَلُهٗ حُطَامًا ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَذِكْرٰى لِاُولِى الْاَلْبَابِ ࣖ
alam tara annallāha anzala minas-samā'i mā'an fasalakahū yanābī‘a fil-arḍi ṡumma yaj‘aluhū ḥuṭāmā(n), ina fī żālika lażikrā li'ulil-albāb(i).
Оё надидаӣ, ки Худо аз осмон об фиристод ва онро ба монанди чашмаҳо дар замин равон сохт, он гоҳ бо он киштзорҳои рангоранг мерӯёнад, сипас онҳо хушк мешаванд ва мебинӣ, ки зард шудаанд, сипас онҳоро ба шакли хошокҳои пароканда табдил медиҳад? Дар ин ибратест барои хирадмандон.
هُوَ الَّذِيْ يُرِيْكُمْ اٰيٰتِهٖ وَيُنَزِّلُ لَكُمْ مِّنَ السَّمَاۤءِ رِزْقًا ۗوَمَا يَتَذَكَّرُ اِلَّا مَنْ يُّنِيْبُ
huwal-lażī yurīkum āyātihī wa yunazzilu lakum minas-samā'i rizqā(n), wa mā yatażakkaru illā may yunīb(u).
Ӯст, ки оёти Худро ба шумо нишон медиҳад ва аз осмон барои шумо рӯзӣ мефиристад ва ҷуз касоне, ки панд мегиранд, касе (ба сӯи Худо) бозгашт намекунад.
اِنْ يَّشَأْ يُسْكِنِ الرِّيْحَ فَيَظْلَلْنَ رَوَاكِدَ عَلٰى ظَهْرِهٖۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّكُلِّ صَبَّارٍ شَكُوْرٍۙ
iy yasya' yuskinir-rīḥa fa yaẓlalna rawākida ‘alā ẓahrih(ī), inna fī żālika la'āyātil likulli ṣabbārin syakūr(in).
Агар бихоҳад, бодро бозмедорад, то (киштиҳо) дар рӯи баҳр қарор гиранд. Дар ин, барои сабркунандагон ва шукргузорон нишонаҳоест (аз қудрати Худо).
الَّذِيْ جَعَلَ لَكُمُ الْاَرْضَ مَهْدًا وَّجَعَلَ لَكُمْ فِيْهَا سُبُلًا لَّعَلَّكُمْ تَهْتَدُوْنَ ۚ
allażī ja‘ala lakumul-arḍa mahdaw wa ja‘ala lakum fīhā subulal la‘allakum tahtadūn(a).
Он ки заминро барои шумо қароргоҳе гардонид ва дар замин роҳҳоеро барои шумо падид овард, то ҳидоят шавед.
اِنَّ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ لَاٰيٰتٍ لِّلْمُؤْمِنِيْنَۗ
inna fis-samāwāti wal-arḍi la'āyātil lil-mu'minīn(a).
Албатта, дар осмонҳо ва замин нишонаҳои (бузургии Аллоҳ) барои мӯъминон аст.
وَفِيْ خَلْقِكُمْ وَمَا يَبُثُّ مِنْ دَاۤبَّةٍ اٰيٰتٌ لِّقَوْمٍ يُّوْقِنُوْنَۙ
wa fī khalqikum wa mā yabuṡṡu min dābbatin āyātul liqaumiy yūqinūn(a).
Ва дар офариниши шумо ва дар ҷунбандагони пароканда (дар рӯи замин), нишонаҳо (аз бузургии Аллоҳ) барои мардуме, ки имон меоранд, вуҷуд дорад.
وَاخْتِلَافِ الَّيْلِ وَالنَّهَارِ وَمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ مِنَ السَّمَاۤءِ مِنْ رِّزْقٍ فَاَحْيَا بِهِ الْاَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا وَتَصْرِيْفِ الرِّيٰحِ اٰيٰتٌ لِّقَوْمٍ يَّعْقِلُوْنَ
wakhtilāfil-laili wan-nahāri wa mā anzalallāhu minas-samā'i mir rizqin fa aḥyā bihil-arḍa ba‘da mautihā wa taṣrīfir-riyāḥi āyātul liqaumiy ya‘qilūn(a).
Ва дар иваз шудани шабу рӯз ва дар бороне, ки Худо аз осмон фуруд овард ва ба василаи он заминро пас аз мурданаш зинда кард; ва дар тағйирёбии бодҳо нишонаҳоест барои мардуме, ки хирадманданд.
۞ اَللّٰهُ الَّذِيْ سَخَّرَ لَكُمُ الْبَحْرَ لِتَجْرِيَ الْفُلْكُ فِيْهِ بِاَمْرِهٖ وَلِتَبْتَغُوْا مِنْ فَضْلِهٖ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَۚ
allāhul-lażī sakhkhara lakumul-baḥra litajriyal-fulku fīhi bi'amrihī wa litabtagū min faḍlihī wa la‘allakum tasykurūn(a).
Худост, ки баҳрро роми шумо кард, то киштиҳо ба фармони Ӯ дар он ҳаракат кунанд ва аз фазли Ӯ талаб кунед ва шукргузор бошед.
وَسَخَّرَ لَكُمْ مَّا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِ جَمِيْعًا مِّنْهُ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّتَفَكَّرُوْنَ
wa sakhkhara lakum mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍi jamī‘am minh(u), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yatafakkarūn(a).
Ва он чиро, ки дар осмонҳо ва замин аст, аз ҷониби Худ (ба сабаби раҳмати Худ) ба шумо мусаххар кард. Дар ин барои мардуме, ки тафаккур мекунанд, нишонаҳоест.
تَبْصِرَةً وَّذِكْرٰى لِكُلِّ عَبْدٍ مُّنِيْبٍ
tabṣirataw wa żikrā likulli ‘abdim munīb(in).
то барои ҳар бандае, ки бозгашт мекунад (ба сӯи Аллоҳ таслим мешавад), дарс ва ҳушдор бошад.
وَمِنْ كُلِّ شَيْءٍ خَلَقْنَا زَوْجَيْنِ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُوْنَ
wa min kulli syai'in khalaqnā zaujaini la‘allakum tażakkarūn(a).
Ва Мо ҳама чизро ҷуфт-ҷуфт офаридем, то шумо (бузургии Аллоҳро) ёд кунед.
نَحْنُ جَعَلْنٰهَا تَذْكِرَةً وَّمَتَاعًا لِّلْمُقْوِيْنَۚ
naḥnu ja‘alnāhā tażkirataw wa matā‘al lil-muqwīn(a).
Мо онро (он оташро) барои огоҳӣ ва маводи муфид барои сайёҳон сохтем.
لَقَدْ اَرْسَلْنَا رُسُلَنَا بِالْبَيِّنٰتِ وَاَنْزَلْنَا مَعَهُمُ الْكِتٰبَ وَالْمِيْزَانَ لِيَقُوْمَ النَّاسُ بِالْقِسْطِۚ وَاَنْزَلْنَا الْحَدِيْدَ فِيْهِ بَأْسٌ شَدِيْدٌ وَّمَنَافِعُ لِلنَّاسِ وَلِيَعْلَمَ اللّٰهُ مَنْ يَّنْصُرُهٗ وَرُسُلَهٗ بِالْغَيْبِۗ اِنَّ اللّٰهَ قَوِيٌّ عَزِيْزٌ ࣖ
laqad arsalnā rusulanā bil-bayyināti wa anzalnā ma‘ahumul-kitāba wal-mīzāna liyaqūman-nāsu bil-qisṭ(i), wa anzalnal-ḥadīda fīhi ba'sun syadīduw wa manāfi‘u lin-nāsi wa liya‘lamallāhu may yanṣuruhū wa rusulahū bil-gaib(i), innallāha qawiyyun ‘azīz(un).
Ба дурустӣ, Мо паёмбарони худро бо далелҳои равшан фиристодем ва бо онҳо китоб ва тарозу (адолат)-ро нозил кардем, то мардум ба адолат амал кунанд. Ва оҳанеро офаридем, ки қувват, бузургӣ ва фоидаҳои зиёде барои мардум дорад ва то Худо бидонад, ки кӣ ба дини Ӯ ва паёмбаронаш кумак мекунад, ҳарчанд (Худо) намебинад. Дар ҳақиқат, Худо Қодири Мутаол ва Қодир аст.