وَلَوْ اَنَّهُمْ اٰمَنُوْا وَاتَّقَوْا لَمَثُوْبَةٌ مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ خَيْرٌ ۗ لَوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَ ࣖ
wa lau annahum āmanū wattaqau lamaṡūbatum min ‘indillāhi khair(un), lau kānū ya‘lamūn(a).
ቢያምኑና ቢጠነቀቁ ኖሮ ከአላህ የሚገኘው ምንዳ የተሻለ ይሆን ነበር፣ ቢያውቁ ኖሮ።
۞ يَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الْاَهِلَّةِ ۗ قُلْ هِيَ مَوَاقِيْتُ لِلنَّاسِ وَالْحَجِّ ۗ وَلَيْسَ الْبِرُّ بِاَنْ تَأْتُوا الْبُيُوْتَ مِنْ ظُهُوْرِهَا وَلٰكِنَّ الْبِرَّ مَنِ اتَّقٰىۚ وَأْتُوا الْبُيُوْتَ مِنْ اَبْوَابِهَا ۖ وَاتَّقُوا اللّٰهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ
yas'alūnaka ‘anil-ahillah(ti), qul hiya mawāqītu lin-nāsi wal-ḥajj(i), wa laisal-birru bi'an ta'tul-buyūta min ẓuhūrihā wa lākinnal-birra manittaqā, wa'tul-buyūta min abwābihā, wattaqullāha la‘allakum tufliḥūn(a).
ስለ ጨረቃ ጨረቃ ይጠይቁሃል። «ይህ ለሰዎች ጊዜና ለሐጅ ጉዞ (ምልክት) ነው» በላቸው። ከበላዩም ወደ ቤት መግባት መልካም ሥራ አይደለም፤ ነገር ግን መልካም ሥራ የጥንቁቆች (ምግባር) ነው። ቤቶችን ከበሮቻቸው ግቡ፤ ልትድኑም አላህን ፍሩ።
اَلْحَجُّ اَشْهُرٌ مَّعْلُوْمٰتٌ ۚ فَمَنْ فَرَضَ فِيْهِنَّ الْحَجَّ فَلَا رَفَثَ وَلَا فُسُوْقَ وَلَا جِدَالَ فِى الْحَجِّ ۗ وَمَا تَفْعَلُوْا مِنْ خَيْرٍ يَّعْلَمْهُ اللّٰهُ ۗ وَتَزَوَّدُوْا فَاِنَّ خَيْرَ الزَّادِ التَّقْوٰىۖ وَاتَّقُوْنِ يٰٓاُولِى الْاَلْبَابِ
al-ḥajju asyhurum ma‘lūmāt(un), faman faraḍa fīhinnal-ḥajja falā rafaṡa wa lā fusūqa wa lā jidāla fil-ḥajj(i), wa mā taf‘alū min khairiy ya‘lamhullāh(u), wa tazawwadū fa'inna khairaz-zādit-taqwā, wattaqūni yā ulil-albāb(i).
ሐጅ (ወቅቱ) የተፈቀዱ ወራት ነው። በእነዚያ ወራት ሐጅ የሚያደርግ ሰው፣ በሐጅ ወቅት ጸያፍ ቃላትን አይናገር፣ ብልግናን አይፈጽም ወይም አይጨቃጨቅ። መልካም ነገር የምትሠሩትን ሁሉ አላህ ያውቃል። ስንቅ አምጡ፤ ምክንያቱም በእርግጥ ምርጡ ሲሳይ ፍርሃት ነው። እናንተም የአእምሮ ባለቤቶች ሆይ፣ እኔን ፍሩኝ!
۞ وَاذْكُرُوا اللّٰهَ فِيْٓ اَيَّامٍ مَّعْدُوْدٰتٍ ۗ فَمَنْ تَعَجَّلَ فِيْ يَوْمَيْنِ فَلَآ اِثْمَ عَلَيْهِ ۚوَمَنْ تَاَخَّرَ فَلَآ اِثْمَ عَلَيْهِۙ لِمَنِ اتَّقٰىۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّكُمْ اِلَيْهِ تُحْشَرُوْنَ
ważkurullāha fī ayyāmim ma‘dūdāt(in), faman ta‘ajjala fī yaumaini falā iṡma ‘alaih(i), wa man ta'akhkhara falā iṡma ‘alaihi limanittaqā, wattaqullāha wa‘lamū annakum ilaihi tuḥsyarūn(a).
በተወሰኑት ቀናት ውስጥ አላህን ዚክር አድርጉ። ከሁለት ቀናት በኋላ (ሚናን) የቸኮለ ሰው በርሱ ላይ ኃጢያት የለበትም። (ይህም) ለእነዚያ ለጥንቁቆቹ ነው። አላህንም ፍሩ፤ (እርሱም) እንደሚሰበስብላችሁ እወቁ።
وَلَا تَجْعَلُوا اللّٰهَ عُرْضَةً لِّاَيْمَانِكُمْ اَنْ تَبَرُّوْا وَتَتَّقُوْا وَتُصْلِحُوْا بَيْنَ النَّاسِۗ وَاللّٰهُ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌ
wa lā taj‘alullāha ‘urḍatal li'aimānikum an tabarrū wa tattaqū wa tuṣliḥū bainan-nās(i), wallāhu samī‘un ‘alīm(un).
የአላህን (ስም) በመሐላህ ውስጥ መልካም ሥራዎችን ለመስራት፣ እግዚአብሔርን ለመምሰልና በሰዎች መካከል ሰላም ለመፍጠር እንቅፋት አትሁን። አላህ ሁሉን ሰሚና ሁሉን አዋቂ ነው።
۞ قُلْ اَؤُنَبِّئُكُمْ بِخَيْرٍ مِّنْ ذٰلِكُمْ ۗ لِلَّذِيْنَ اتَّقَوْا عِنْدَ رَبِّهِمْ جَنّٰتٌ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا وَاَزْوَاجٌ مُّطَهَّرَةٌ وَّرِضْوَانٌ مِّنَ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ بَصِيْرٌۢ بِالْعِبَادِۚ
qul a'unabbi'ukum bikhairim min żālikum, lil-lażīnattaqau ‘inda rabbihim jannātun tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā wa azwājum muṭahharatuw wa riḍwānum minallāh(i), wallāhu baṣīrum bil-‘ibād(i).
«ከዚህ የተሻለን ነገር ልንገራችሁን?» በላቸው። ለጥንቁቆቹ በጌታቸው ዘንድ ከሥሮቻቸው ወንዞች የሚፈሱባቸው ገነቶች፣ በውስጣቸው ለዘላለም የሚኖሩባቸው፣ ንጹሕ ሚስቶችና የአላህ ውዴታም አሏቸው። አላህም ባሮቹን ተመልካች ነው።
بَلٰى مَنْ اَوْفٰى بِعَهْدِهٖ وَاتَّقٰى فَاِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِيْنَ
balā man aufā bi‘ahdihī wattaqā fa innallāha yuḥibbul-muttaqīn(a).
እንደ እውነቱ ከሆነ፣ ቃል ኪዳኑን የሚጠብቅና ጻድቅ የሆነ ሰው፣ አላህ ጥንቁቆችን ይወዳል።
اِنْ تَمْسَسْكُمْ حَسَنَةٌ تَسُؤْهُمْۖ وَاِنْ تُصِبْكُمْ سَيِّئَةٌ يَّفْرَحُوْا بِهَا ۗ وَاِنْ تَصْبِرُوْا وَتَتَّقُوْا لَا يَضُرُّكُمْ كَيْدُهُمْ شَيْـًٔا ۗ اِنَّ اللّٰهَ بِمَا يَعْمَلُوْنَ مُحِيْطٌ ࣖ
in tamsaskum ḥasanatun tasu'hum, wa in tuṣibkum sayyi'atuy yafraḥū bihā, wa in taṣbirū wa tattaqū lā yaḍurrukum kaiduhum syai'ā(n), innallāha bimā ya‘malūna muḥīṭ(un).
መልካም ካገኘህ (በእርግጥ) ያዝናሉ፤ አደጋ ቢደርስብህ ግን በዚህ ይደሰታሉ። ታጋሽና ቀናተኛ ከሆንክ ተንኮላቸው በፍፁም አያስቸግርህም። በእርግጥም አላህ በሚያደርጉት ነገር ሁሉ ሁሉን አቀፍ ነው።
وَلَقَدْ نَصَرَكُمُ اللّٰهُ بِبَدْرٍ وَّاَنْتُمْ اَذِلَّةٌ ۚ فَاتَّقُوا اللّٰهَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ
wa laqad naṣarakumullāhu bibadriw wa antum ażillah(tun), fattaqullāha la‘allakum tasykurūn(a).
አላህም በበድር ጦርነት በእርግጥ ረድቶሃል፤ ምንም እንኳን ደካማ ብትሆኑም። ስለዚህ አላህን ፍሩ፤ ለእርሱም አመስጋኞች ትሆኑ ዘንድ።
۞ وَسَارِعُوْٓا اِلٰى مَغْفِرَةٍ مِّنْ رَّبِّكُمْ وَجَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّمٰوٰتُ وَالْاَرْضُۙ اُعِدَّتْ لِلْمُتَّقِيْنَۙ
wa sāri‘ū ilā magfiratim mir rabbikum wa jannatin ‘arḍuhas-samāwātu wal-arḍ(u), u‘iddat lil-muttaqīn(a).
ከጌታችሁም ምሕረትን ለመጠየቅ ቸኩሉ፤ እንደ ሰማይና ምድር ስፋት ያላት ገነትን ለጥንቁቆች የተዘጋጀችውን ገነት ለማግኘት ቸኩሉ።
اَلَّذِيْنَ اسْتَجَابُوْا لِلّٰهِ وَالرَّسُوْلِ مِنْۢ بَعْدِ مَآ اَصَابَهُمُ الْقَرْحُ ۖ لِلَّذِيْنَ اَحْسَنُوْا مِنْهُمْ وَاتَّقَوْا اَجْرٌ عَظِيْمٌۚ
al-lażīnastajābū lillāhi war-rasūli mim ba‘di mā aṣābahumul-qarḥ(u), lil-lażīna aḥsanū minhum wattaqau ajrun ‘aẓīm(un).
(ማለትም) እነዚያ አላህንና መልክተኛውን (በኡሁድ ጦርነት) ከቆሰሉ በኋላ የሚታዘዙት። ከነሱም ውስጥ በጎ የሠሩና ጥንቁቆች የሆኑ ታላቅ ምንዳ አላቸው።
مَا كَانَ اللّٰهُ لِيَذَرَ الْمُؤْمِنِيْنَ عَلٰى مَآ اَنْتُمْ عَلَيْهِ حَتّٰى يَمِيْزَ الْخَبِيْثَ مِنَ الطَّيِّبِ ۗ وَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيُطْلِعَكُمْ عَلَى الْغَيْبِ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ يَجْتَبِيْ مِنْ رُّسُلِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ ۖ فَاٰمِنُوْا بِاللّٰهِ وَرُسُلِهٖ ۚ وَاِنْ تُؤْمِنُوْا وَتَتَّقُوْا فَلَكُمْ اَجْرٌ عَظِيْمٌ
mā kānallāhu liyażaral-mu'minīna ‘alā mā antum ‘alaihi ḥattā yamīzal-khabīṡa minaṭ-ṭayyib(i), wa mā kānallāhu liyuṭli‘akum ‘alal-gaibi wa lākinnallāha yajtabī mir rusulihī may yasyā'(u), fa āminū billāhi wa rusulih(ī), wa in tu'minū wa tattaqū fa lakum ajrun ‘aẓīm(un).
አላህ አማኞችን አሁን ባለህበት ሁኔታ ውስጥ አይተዋቸውም፤ ስለዚህ ክፉውን ከጥሩው ይለያል። አላህ የማይታየውን አያሳይህም፤ ነገር ግን አላህ ከመልክተኞቹ መካከል የሚሻውን ይመርጣል። ስለዚህ በአላህና በመልክተኞቹ እመኑ። እምነትና ፍርሃት ካለህ ታላቅ ምንዳ ታገኛለህ።
۞ لَتُبْلَوُنَّ فِيْٓ اَمْوَالِكُمْ وَاَنْفُسِكُمْۗ وَلَتَسْمَعُنَّ مِنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَمِنَ الَّذِيْنَ اَشْرَكُوْٓا اَذًى كَثِيْرًا ۗ وَاِنْ تَصْبِرُوْا وَتَتَّقُوْا فَاِنَّ ذٰلِكَ مِنْ عَزْمِ الْاُمُوْرِ
latublawunna fī amwālikum wa anfusikum, wa latasma‘unna minal-lażīna ūtul-kitāba min qablikum wa minal-lażīna asyrakū ażan kaṡīrā(n), wa in taṣbirū wa tattaqū fa inna żālika min ‘azmil-umūr(i).
በገንዘባችሁና በራሳችሁ በእርግጥ ትፈተናላችሁ። ከእነዚያም በፊት መጽሐፍ ከተሰጡትና ከአጋሪዎቹ ብዙ የሚያሰቃዩ ነገሮችን ትሰማላችሁ። ታጋሾችና ጥንቁቆች ከሆናችሁ እነዚህ ነገሮች ቅድሚያ ሊሰጣቸው የሚገቡ ነገሮች ናቸው።
لٰكِنِ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ لَهُمْ جَنّٰتٌ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا نُزُلًا مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۗ وَمَا عِنْدَ اللّٰهِ خَيْرٌ لِّلْاَبْرَارِ
lākinil-lażīnattaqau rabbahum lahum jannātun tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā nuzulam min ‘indillāh(i), wa mā ‘indallāhi khairul lil-abrār(i).
እነዚያ ግን ጌታቸውን የሚፈሩት ከሥሮቻቸው ወንዞች የሚፈሱባት ገነት አላቸው፤ በውስጧም ዘውታሪዎች ሲሆኑ ከአላህ የተሰጡ ስጦታዎች ናቸው። አላህ ዘንድ ያለውም ለታመኑት ሰዎች በላጭ ነው።
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اصْبِرُوْا وَصَابِرُوْا وَرَابِطُوْاۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ ࣖ
yā ayyuhal-lażīna āmanuṣbirū wa ṣābirū wa rabiṭū, wattaqullāha la‘allakum tufliḥūn(a).
እናንተ ያመናችሁ ሆይ! ታጋሾች ሁኑ፤ ትዕግስትህንም አጠንክሩ፤ ንቁም ሁኑ (በሀገራችሁ ዳርቻ)፤ እድለኞች ትሆኑ ዘንድ አላህን ፍሩ።
اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ قِيْلَ لَهُمْ كُفُّوْٓا اَيْدِيَكُمْ وَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَۚ فَلَمَّا كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقِتَالُ اِذَا فَرِيْقٌ مِّنْهُمْ يَخْشَوْنَ النَّاسَ كَخَشْيَةِ اللّٰهِ اَوْ اَشَدَّ خَشْيَةً ۚ وَقَالُوْا رَبَّنَا لِمَ كَتَبْتَ عَلَيْنَا الْقِتَالَۚ لَوْلَآ اَخَّرْتَنَآ اِلٰٓى اَجَلٍ قَرِيْبٍۗ قُلْ مَتَاعُ الدُّنْيَا قَلِيْلٌۚ وَالْاٰخِرَةُ خَيْرٌ لِّمَنِ اتَّقٰىۗ وَلَا تُظْلَمُوْنَ فَتِيْلًا
alam tara ilal-lażīna qīla lahum kuffū aidiyakum wa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāt(a), fa lammā kutiba ‘alaihimul-qitālu iżā farīqum minhum yakhsyaunan-nāsa kakhasy-yatillāhi au asyadda khasy-yah(tan), wa qālū rabbanā lima katabta ‘alainal-qitāl(a), lau lā akhkhartanā ilā ajalin qarīb(in), qul matā‘ud-dun-yā qalīl(un), wal-ākhiratu khairul limanittaqā, wa lā tuẓlamūna fatīlā(n).
«እጆቻችሁን (ከመዋጋት) ጠብቁ፣ ሶላትንም ሥሩ፣ ዘካንም ሥጡ» ለሚባሉ ሰዎች ትኩረት አትስጡ? ለመዋጋት በተገደዱ ጊዜ በድንገት ከነሱ (መናፍቃን) መካከል አንዳንዶቹ ሰዎችን (ጠላቶችን) ፈሩ፤ አላህን ይፈሩ ነበር፤ ከዚህም በላይ ይፈራሉ። «ጌታችን ሆይ፣ ለምን እንድንዋጋ አስገደድከን? ለምን ለተወሰነ ጊዜ አላዘገየኸንም?» አሉ። «በዚህ ዓለም ውስጥ ጥቂት ደስታዎች አሉ፤ የኋለኛውም ሕይወት ለጥንቁቆች (በመዋጋት ሽልማትን ለማግኘት) የተሻለ ነው፤ በላቸው።»
وَاِنِ امْرَاَةٌ خَافَتْ مِنْۢ بَعْلِهَا نُشُوْزًا اَوْ اِعْرَاضًا فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَآ اَنْ يُّصْلِحَا بَيْنَهُمَا صُلْحًا ۗوَالصُّلْحُ خَيْرٌ ۗوَاُحْضِرَتِ الْاَنْفُسُ الشُّحَّۗ وَاِنْ تُحْسِنُوْا وَتَتَّقُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرًا
wa inimra'atun khāfat mim ba‘lihā nusyūzan au i‘rāḍan falā junāḥa ‘alaihimā ay yuṣliḥā bainahumā ṣulḥā(n), waṣ-ṣulḥu khair(un), wa uḥḍiratil-anfususy-syuḥḥ(a), wa in tuḥsinū wa tattaqū fa innallāha kāna bimā ta‘malūna khabīrā(n).
አንዲት ሴት ባሏ ባለጌ ወይም ግድየለሽ ይሆናል ብላ የምትጨነቅ ከሆነ፣ ሁለቱም እውነተኛ ሰላም መፍጠር ይችላሉ፣ እና ወንዱ በተፈጥሮው ስስታም ቢሆንም (ለእነሱ) ያ ሰላም የተሻለ ይሆናል። እና (ከሚስትህ ጋር ያለህን ግንኙነት) ካሻሻልክ እና ራስህን (ከኑሱዝ እና ግድየለሽነት) ከጠበቅክ፣ በእርግጥ አላህ ስለምታደርገው ነገር ይጠነቀቃል።
وَلَنْ تَسْتَطِيْعُوْٓا اَنْ تَعْدِلُوْا بَيْنَ النِّسَاۤءِ وَلَوْ حَرَصْتُمْ فَلَا تَمِيْلُوْا كُلَّ الْمَيْلِ فَتَذَرُوْهَا كَالْمُعَلَّقَةِ ۗوَاِنْ تُصْلِحُوْا وَتَتَّقُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا
wa lan tastaṭī‘ū an ta‘dilū bainan-nisā'i wa lau ḥaraṣtum falā tamīlū kullal-maili fa tażarūhā kal-mu‘allaqah(ti), wa in tuṣliḥū wa tattaqū fa innallāha kāna gafūrar raḥīmā(n).
በሚስቶቻችሁ መካከል ፍትህን ማድረግ አትችሉም፤ ይህን ለማድረግ ብትፈልጉም እንኳ፣ ስለዚህ (ወደምትወዷቸው) ወደ ሌላኛው ሰው (ወደምትወዷቸው) ከልክ በላይ አታዘነብሉ። ከተስተካከሉና ከበደል ብትጠነቀቁ አላህ በእርግጥ መሐሪና አዛኝ ነው።
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّقُوا اللّٰهَ وَابْتَغُوْٓا اِلَيْهِ الْوَسِيْلَةَ وَجَاهِدُوْا فِيْ سَبِيْلِهٖ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanuttaqullāha wabtagū ilaihil-wasīlata wa jāhidū fī sabīlihī la‘allakum tufliḥūn(a).
እናንተ ያመናችሁ ሆይ! አላህን ፍሩ፤ ወደ እርሱ የምትቀርቡበትን መንገድ ፈልጉ፤ ትሳሳቱ ዘንድም በመንገዱ ላይ ታገሉ።
وَلَوْ اَنَّ اَهْلَ الْكِتٰبِ اٰمَنُوْا وَاتَّقَوْا لَكَفَّرْنَا عَنْهُمْ سَيِّاٰتِهِمْ وَلَاَدْخَلْنٰهُمْ جَنّٰتِ النَّعِيْمِ
wa lau anna ahlal-kitābi āmanū wattaqau lakaffarnā ‘anhum sayyi'ātihim wa la'adkhalnāhum jannātin-na‘īm(i).
የመጽሐፉም ሰዎች ባመኑና በተጠነቀቁ ኖሮ ስህተቶቻቸውን ባጠፋን ነበር፤ በተድላም በተሞላች ገነት ውስጥ ባገባናቸው ነበር።
لَيْسَ عَلَى الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ جُنَاحٌ فِيْمَا طَعِمُوْٓا اِذَا مَا اتَّقَوْا وَّاٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ ثُمَّ اتَّقَوْا وَّاٰمَنُوْا ثُمَّ اتَّقَوْا وَّاَحْسَنُوْا ۗوَاللّٰهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ ࣖ
laisa ‘alal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti ṡummattaqau wa āmanū ṡummattaqau wa aḥsanū, wallāhu yuḥibbul-muḥsinīn(a).
እነዚያ (በቀድሞ) ከሚበሉት ነገር ላመኑና መልካም ሥራዎችን የሠሩ (በዚህ ምግብ) ኃጢአት የለባቸውም። እግዚአብሔርን ቢፈሩና ቢያምኑ መልካም ሥራዎችንም ቢሠሩና ቢሠሩ፣ ከዚያም እግዚአብሔርን ቢፈሩና ቢያምኑ (በዚህ ምግብ ውስጥ) እግዚአብሔርን ቢፈሩና መልካም ሥራዎችንም ቢሠሩ (በዚህ ምግብ ውስጥ) እግዚአብሔርን ቢፈሩና ቢሠሩ (በዚህ ምግብ ውስጥ) መልካም ሥራዎችንም ቢሠሩ አላህም መልካም ሥራዎችን የሚሠሩትን ይወዳል።
قُلْ لَّا يَسْتَوِى الْخَبِيْثُ وَالطَّيِّبُ وَلَوْ اَعْجَبَكَ كَثْرَةُ الْخَبِيْثِۚ فَاتَّقُوا اللّٰهَ يٰٓاُولِى الْاَلْبَابِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ ࣖ
qul lā yastawil-khabīṡu waṭ-ṭayyibu wa lau a‘jabaka kaṡratul-khabīṡ(i), fattaqullāha yā ulil-albābi la‘allakum tufliḥūn(a).
(ሙሐመድ) በላቸው፡- "ክፉው ከጥሩው ጋር አንድ አይደለም፤ ምንም እንኳን የክፋት ብዛት ልብህን ቢስብም፣ ስለዚህ አላህን ፍሩ፤ እናንተ የማመዛዘን ችሎታ ያላችሁ ሰዎች ትሳካላችሁ"።
وَهٰذَا كِتٰبٌ اَنْزَلْنٰهُ مُبٰرَكٌ فَاتَّبِعُوْهُ وَاتَّقُوْا لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَۙ
wa hāżā kitābun anzalnāhu mubārakun fattabi‘ūhu wattaqū la‘allakum turḥamūn(a).
ይህ ያወረድነው መጽሐፍ (ቁርኣን) በረከቶች የተሞላ ነው። ተከተሉት፤ ታዘዙትም፤ ምሕረትን ታገኛላችሁና።
يٰبَنِيْٓ اٰدَمَ قَدْ اَنْزَلْنَا عَلَيْكُمْ لِبَاسًا يُّوَارِيْ سَوْءٰتِكُمْ وَرِيْشًاۗ وَلِبَاسُ التَّقْوٰى ذٰلِكَ خَيْرٌۗ ذٰلِكَ مِنْ اٰيٰتِ اللّٰهِ لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُوْنَ
yā banī ādama qad anzalnā ‘alaikum libāsay yuwārī sau'ātikum wa rīsyā(n), wa libāsut-taqwā żālika khair(un), żālika min āyātillāhi la‘allahum yażżakkarūn(a).
የአዳም ዘሮች ሆይ! በእርግጥ እርቃናችሁን የሚሸፍን ልብስና ጌጥ አድርገንላችኋል። ነገር ግን የአላህን ፍራቻ ልብስ፣ ያ የተሻለ ነው። እነዚህ የአላህን ኃይል ምልክቶች ናቸው፤ እንደሚታወሱ ተስፋ እናደርጋለን።
يٰبَنِيْٓ اٰدَمَ اِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ رُسُلٌ مِّنْكُمْ يَقُصُّوْنَ عَلَيْكُمْ اٰيٰتِيْۙ فَمَنِ اتَّقٰى وَاَصْلَحَ فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ
yā banī ādama immā ya'tiyannakum rusulum minkum yaquṣṣūna ‘alaikum āyātī, famanittaqā wa aṣlaḥa falā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).
የአዳም ዘሮች ሆይ! ከናንተ መካከል አንቀጾቼን የሚያነቡ መልእክተኞች ቢመጡላችሁ፣ መልካምና መልካምን የሚያደርግ ሰው፣ በነሱ ላይ ፍርሃት የለባቸውም፤ እነሱም አያዝኑም።
وَلَوْ اَنَّ اَهْلَ الْقُرٰٓى اٰمَنُوْا وَاتَّقَوْا لَفَتَحْنَا عَلَيْهِمْ بَرَكٰتٍ مِّنَ السَّمَاۤءِ وَالْاَرْضِ وَلٰكِنْ كَذَّبُوْا فَاَخَذْنٰهُمْ بِمَا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ
wa lau anna ahlal-qurā āmanū wattaqau lafataḥnā ‘alaihim barakātim minas-samā'i wal ardḍi wa lākin każżabū fa akhażnāhum bimā kānū yaksibūn(a).
የምድርም ሰዎች ባመኑና በተጠነቀቁ ኖሮ ከሰማይና ከምድር በረከቶችን በሰጠናቸው ነበር፤ ግን ውሸታሞች ሆኑ፤ እንደሠሩትም ቅጣት ቀጣናቸው።
۞ وَاكْتُبْ لَنَا فِيْ هٰذِهِ الدُّنْيَا حَسَنَةً وَّفِى الْاٰخِرَةِ اِنَّا هُدْنَآ اِلَيْكَۗ قَالَ عَذَابِيْٓ اُصِيْبُ بِهٖ مَنْ اَشَاۤءُۚ وَرَحْمَتِيْ وَسِعَتْ كُلَّ شَيْءٍۗ فَسَاَكْتُبُهَا لِلَّذِيْنَ يَتَّقُوْنَ وَيُؤْتُوْنَ الزَّكٰوةَ وَالَّذِيْنَ هُمْ بِاٰيٰتِنَا يُؤْمِنُوْنَۚ
waktub lanā fī hāżihid-dun-yā ḥasanataw wa fil-ākhirati innā hudnā ilaik(a), qāla ‘ażābī uṣību bihī man asyā'(u), wa raḥmatī wasi‘at kulla syai'(in), fa sa'aktubuhā lil-lażīna yattaqūna wa yu'tūnaz-zakāta wal-lażīna hum bi'āyātinā yu'minūn(a).
በዚህችም ዓለምም በመጨረሻይቱም ዓለም መልካምን ነገር ጻፍልን። በእርግጥም ወደ አንተ ተመላሾች ነን። (አላህ) «ቅጣቴን በሻሁት ሰው ላይ አመጣለሁ፤ ችሮቴም ሁሉን ነገር ይሸፍናል። ስለዚህ ለእነዚያ ለጥንቁቆቹ፣ ዘካን ለሚከፍሉና በአንቀጾቻችን ለሚያምኑት እዝነቴን እሰጣለሁ።»
فَخَلَفَ مِنْۢ بَعْدِهِمْ خَلْفٌ وَّرِثُوا الْكِتٰبَ يَأْخُذُوْنَ عَرَضَ هٰذَا الْاَدْنٰى وَيَقُوْلُوْنَ سَيُغْفَرُ لَنَاۚ وَاِنْ يَّأْتِهِمْ عَرَضٌ مِّثْلُهٗ يَأْخُذُوْهُۗ اَلَمْ يُؤْخَذْ عَلَيْهِمْ مِّيْثَاقُ الْكِتٰبِ اَنْ لَّا يَقُوْلُوْا عَلَى اللّٰهِ اِلَّا الْحَقَّ وَدَرَسُوْا مَا فِيْهِۗ وَالدَّارُ الْاٰخِرَةُ خَيْرٌ لِّلَّذِيْنَ يَتَّقُوْنَۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ
fa khalafa mim ba‘dihim khalfuw wariṡul-kitāba ya'khużūna ‘araḍa hāżal-adnā wa yaqūlūna sayugfaru lanā, wa iy ya'tihim ‘araḍum miṡluhū ya'khużūh(u), alam yu'khaż ‘alaihim mīṡāqul-kitābi allā yaqūlū ‘alallāhi illal-ḥaqqa wa darasū mā fīh(i), wad-dārul-ākhiratu khairul lil-lażīna yattaqūn(a), afalā ta‘qilūn(a).
ከዚያም በኋላ አንድ ትውልድ ተውራትን ወርሶ የዚህን ዓለም ዝቅተኛ ዋጋ የወሰደ ትውልድ መጣ። ከዚያም «ይቅርታ እንቀበላለን» አሉ። የዚህ ዓለም አይነት ቢመጣላቸውም ይወስዱት ነበር። በመጽሐፉ (ቶራህ) ውስጥ ቃል ኪዳን አልተገባቸውም ነበርን? በውስጡ ያለውን ቢማሩም እንኳ ስለ አላህ ከእውነት በስተቀር ምንም እንዳይናገሩ? የመጨረሻይቱ አገር አላህን ለሚፈሩት ሰዎች የተሻለች ናት። ታዲያ አታስተውሉምን?
اِنَّ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا اِذَا مَسَّهُمْ طٰۤىِٕفٌ مِّنَ الشَّيْطٰنِ تَذَكَّرُوْا فَاِذَا هُمْ مُّبْصِرُوْنَۚ
innal-lażīnattaqau iżā massahum ṭā'ifum minasy-syaiṭāni tażakkarū fa iżā hum mubṣirūn(a).
በእርግጥም አላህን የሚፈሩት ከሰይጣን የሚመጣ ክፉ ሀሳብ (ኃጢአት) ሲሸፍናቸው ወዲያውኑ አላህን ያስታውሳሉ፤ ከዚያም (ስህተታቸውን) ያያሉ።
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنْ تَتَّقُوا اللّٰهَ يَجْعَلْ لَّكُمْ فُرْقَانًا وَّيُكَفِّرْ عَنْكُمْ سَيِّاٰتِكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْۗ وَاللّٰهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيْمِ
yā ayyuhal-lażīna āmanū in tattaqullāha yaj‘al lakum furqānaw wa yukaffir ‘ankum sayyi'ātikum wa yagfir lakum, wallāhu żul-faḍlil-‘aẓīm(i).
እናንተ ያመናችሁ ሆይ! አላህን የምትፈሩ ከሆነ፣ በእርግጥ ፉርቃን (ትክክልና ስህተትን የመለየት ችሎታ) ይሰጣችኋል፣ ስህተቶቻችሁንም ሁሉ ያጠፋችኋል፣ እናም ኃጢአቶቻችሁን ይቅር ይላችኋል። አላህ ታላላቅ ስጦታዎች አሉት።
اِلَّا الَّذِيْنَ عَاهَدْتُّمْ مِّنَ الْمُشْرِكِيْنَ ثُمَّ لَمْ يَنْقُصُوْكُمْ شَيْـًٔا وَّلَمْ يُظَاهِرُوْا عَلَيْكُمْ اَحَدًا فَاَتِمُّوْٓا اِلَيْهِمْ عَهْدَهُمْ اِلٰى مُدَّتِهِمْۗ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِيْنَ
illal-lażīna ‘āhattum minal-musyrikīna ṡumma lam yanquṣūkum syai'aw wa lam yuẓāhirū ‘alaikum aḥadan fa atimmū ilaihim ‘ahdahum ilā muddatihim, innallāha yuḥibbul-muttaqīn(a).
እነዚያ ከአንተ ጋር ቃል ኪዳን የገቡና (የስምምነቱን ይዘት) ምንም ሳይቀንሱና ጠላት የሆነውንም ሰው (እንዲሁም) ያልረዱ አጋሪዎች ብቻ ሲቀሩ፤ ከዚያም እስከ ጊዜው ድረስ ቃል ኪዳናቸውን ሙሉላቸው። አላህ ጥንቁቆችን ይወዳልና።
كَيْفَ يَكُوْنُ لِلْمُشْرِكِيْنَ عَهْدٌ عِنْدَ اللّٰهِ وَعِنْدَ رَسُوْلِهٖٓ اِلَّا الَّذِيْنَ عَاهَدْتُّمْ عِنْدَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِۚ فَمَا اسْتَقَامُوْا لَكُمْ فَاسْتَقِيْمُوْا لَهُمْ ۗاِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِيْنَ
kaifa yakūnu lil-musyrikīna ‘ahdun ‘indallāhi wa ‘inda rasūlihī illal-lażīna ‘āhattum ‘indal-masjidil-ḥarām(i), famastaqāmū lakum fastaqīmū lahum, innallāha yuḥibbul-muttaqīn(a).
ከአላህና ከመልክተኛው ጋር ከአጋሪዎች ጋር እንዴት አስተማማኝ ስምምነት (በአስተማማኝ) ሊኖር ይችላል? ከእነዚያ ጋር በታላቁ መስጊድ (ሁዳይቢያ) አቅራቢያ ስምምነት ከፈጸማችሁላቸው ሰዎች በስተቀር። እነሱ በእናንተ ላይ እስከተሳሰሩ ድረስ እናንተም ለእነሱም ታማኝ መሆን አለባችሁ። አላህ በእርግጥ ጥንቁቆችን ይወዳል።
اِنَّ عِدَّةَ الشُّهُوْرِ عِنْدَ اللّٰهِ اثْنَا عَشَرَ شَهْرًا فِيْ كِتٰبِ اللّٰهِ يَوْمَ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ مِنْهَآ اَرْبَعَةٌ حُرُمٌ ۗذٰلِكَ الدِّيْنُ الْقَيِّمُ ەۙ فَلَا تَظْلِمُوْا فِيْهِنَّ اَنْفُسَكُمْ وَقَاتِلُوا الْمُشْرِكِيْنَ كَاۤفَّةً كَمَا يُقَاتِلُوْنَكُمْ كَاۤفَّةً ۗوَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ مَعَ الْمُتَّقِيْنَ
inna ‘iddatasy-syuhūri ‘indallāhiṡnā ‘asyara syahran fī kitābillāhi yauma khalaqas-samāwāti wal-arḍa minhā arba‘atun ḥurum(un), żālikad-dīnul-qayyim(u), falā taẓlimū fīhinna anfusakum wa qātilul-musyrikīna kāffatan kamā yuqātilūnakum kāffah(tan), wa‘lamū annallāha ma‘al-muttaqīn(a).
አላህ ዘንድ የወሮች ብዛት አስራ ሁለት ወራት ነው፣ ልክ አላህ ሰማያትንና ምድርን በፈጠረ ጊዜ በወሰነው ጊዜ፣ ከነሱም አራት የሐራም ወራት አሉ። ይህ የቀጥተኛ ሃይማኖት ውሳኔ ነው፤ ስለዚህ በአራተኛው ወር ራሳችሁን አትበድሉ፤ አጋሪዎችንም ሁሉ እነሱ ሁላችሁንም እንደሚዋጉ ተጋደሉ። አላህም ከጥንቁቆቹ ጋር መሆኑን እወቁ።
لَا تَقُمْ فِيْهِ اَبَدًاۗ لَمَسْجِدٌ اُسِّسَ عَلَى التَّقْوٰى مِنْ اَوَّلِ يَوْمٍ اَحَقُّ اَنْ تَقُوْمَ فِيْهِۗ فِيْهِ رِجَالٌ يُّحِبُّوْنَ اَنْ يَّتَطَهَّرُوْاۗ وَاللّٰهُ يُحِبُّ الْمُطَّهِّرِيْنَ
lā taqum fīhi abadā(n), lamasjidun ussisa ‘alat-taqwā min awwali yaumin aḥaqqu an taqūma fīh(i), fīhi rijāluy yuḥibbūna ay yataṭahharū, wallāhu yuḥibbul-muṭṭahhirīn(a).
በመስጊድ ውስጥ ለዘላለም አትስገድ። በእርግጥም በአላህ አምልኮ ላይ የተመሰረተ መስጊድ ከመጀመሪያው ቀን ጀምሮ በውስጡ መስገድህ የበለጠ ተገቢ ነው። በውስጡም ራሳቸውን ማጽዳት የሚፈልጉ ሰዎች አሉ። አላህ ንፁህ ሰዎችን ይወዳል።
وَلَاَجْرُ الْاٰخِرَةِ خَيْرٌ لِّلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَكَانُوْا يَتَّقُوْنَ ࣖ
wa la'ajrul-ākhirati khairul lil-lażīna āmanū wa kānū yattaqūn(a).
በእርግጥም የኋለኛው ሕይወት ምንዳ ለእነዚያ ላመኑትና ሁልጊዜም ለታመኑት የተሻለ ነው።
قَالُوْٓا ءَاِنَّكَ لَاَنْتَ يُوْسُفُۗ قَالَ اَنَا۠ يُوْسُفُ وَهٰذَآ اَخِيْ قَدْ مَنَّ اللّٰهُ عَلَيْنَاۗ اِنَّهٗ مَنْ يَّتَّقِ وَيَصْبِرْ فَاِنَّ اللّٰهَ لَا يُضِيْعُ اَجْرَ الْمُحْسِنِيْنَ
qālū a'innaka la'anta yūsuf(u), qāla ana yūsufu wa hāżā akhī qad mannallāhu ‘alainā, innahū may yataqqi wa yaṣbir fa innallāha lā yuḍī‘u ajral-muḥsinīn(a).
«በእርግጥ አንተ ዩሱፍ ነህን?» አሉት። (ዩሱፍ) «እኔ ዩሱፍ ነኝ፤ ይህ ወንድሜ ነው። አላህ ጸጋውን ሰጥቶናል። በእርግጥ ታዛዥና ታጋሽ የሆነ ሰው አላህ መልካም ሰሪዎችን ምንዳ አያባክንም።» አለ።
وَمَآ اَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ اِلَّا رِجَالًا نُّوْحِيْٓ اِلَيْهِمْ مِّنْ اَهْلِ الْقُرٰىۗ اَفَلَمْ يَسِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَيَنْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْۗ وَلَدَارُ الْاٰخِرَةِ خَيْرٌ لِّلَّذِيْنَ اتَّقَوْاۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ
wa mā arsalnā min qablika illā rijālan nūḥī ilaihim min ahlil-qurā, afalam yasīrū fil-arḍi fa yanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-lażīna min qablihim, wa ladārul-ākhirati khairul lil-lażīnattaqau, afalā ta‘qilūn(a).
ከአንተ በፊትም (ሙሐመድን) በምድር ሰዎች ውስጥ ራእይ የምናወርድለትን ሰው እንጂ አልላክንም። በምድር ላይ አልተጓዙምን? ከነሱ በፊት የነበሩትን (መልክተኛውን) ያስተባበሉትን እንዴት እንደሆነ አላዩምን? የኋለኛውም አገር ለጥንቁቆቹ በላጭ ነው። አታስተውሉምን?
جَنّٰتُ عَدْنٍ يَّدْخُلُوْنَهَا تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ لَهُمْ فِيْهَا مَا يَشَاۤءُوْنَ ۗ كَذٰلِكَ يَجْزِى اللّٰهُ الْمُتَّقِيْنَۙ
jannātu ‘adniy yadkhulūnahā tajrī min taḥtihal-anhāru lahum fīhā mā yasyā'ūn(a), każālika yajzillāhul-muttaqīn(a).
(ማለትም) የሚገቡባትን የገነት ገነቶች፣ በሥሮቻቸውም ወንዞች የሚፈሱባትን፣ በውስጧም የሚፈልጉትን ሁሉ ያገኛሉ። እንደዚሁ አላህ ጥንቁቆችን ይመነዳል።
اِنَّ اللّٰهَ مَعَ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا وَّالَّذِيْنَ هُمْ مُّحْسِنُوْنَ ࣖ ۔
innallāha ma‘al-lażīnattaqau wal-lażīna hum muḥsinūn(a).
አላህ በእርግጥም ከእነዚያ ከሚፈሩትና ከበጎ ከሚሠሩት ጋር ነው።
تِلْكَ الْجَنَّةُ الَّتِيْ نُوْرِثُ مِنْ عِبَادِنَا مَنْ كَانَ تَقِيًّا
tilkal-jannatul-latī nūriṡu min ‘ibādinā man kāna taqiyyā(n).
ያች ገነት ሁልጊዜም ቀናተኛ ለሆኑት ባሮቻችን የምናወርሳት ናት።
وَمَنْ يُّطِعِ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ وَيَخْشَ اللّٰهَ وَيَتَّقْهِ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْفَاۤىِٕزُوْنَ
wa may yuṭi‘illāha wa rasūlahū wa yakhsyallāha wa yattaqhi fa ulā'ika humul-fā'izūn(a).
አላህንና መልክተኛውን የሚታዘዝ፣ አላህን የሚፈራና ለእርሱ ታማኝ የሆነ ሰው እነዚያ አሸናፊዎች ናቸው።
وَاَنْجَيْنَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَكَانُوْا يَتَّقُوْنَ
wa anjainal-lażīna āmanū wa kānū yattaqūn(a).
እነዚያንም ያመኑትን እናድናቸዋለን፤ እነሱም ዘወትር ታዛዦች ናቸው።
وَاِذَا قِيْلَ لَهُمُ اتَّقُوْا مَا بَيْنَ اَيْدِيْكُمْ وَمَا خَلْفَكُمْ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَ
wa iżā qīla lahumuttaqū mā baina aidīkum wa mā khalfakum la‘allakum turḥamūn(a).
«ከፊታችሁ ያለውን ቅጣትና የሚመጣውን (ከሞት በኋላ የሚመጣውን) ቅጣት ፍሩ፤ ይታዘንላችሁ ዘንድ» በተባሉ ጊዜ።
وَيُنَجِّى اللّٰهُ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا بِمَفَازَتِهِمْۖ لَا يَمَسُّهُمُ السُّوْۤءُ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ
wa yunajjillāhul-lażīnattaqau bimafāzatihim, lā yamassuhumus-sū'u wa lā hum yaḥzanūn(a).
አላህም ጻድቃንን በድል አድራጊነታቸው ያድናቸዋል። ቅጣቱ አይነካቸውም፤ አያዝኑም።
وَسِيْقَ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ اِلَى الْجَنَّةِ زُمَرًا ۗحَتّٰىٓ اِذَا جَاۤءُوْهَا وَفُتِحَتْ اَبْوَابُهَا وَقَالَ لَهُمْ خَزَنَتُهَا سَلٰمٌ عَلَيْكُمْ طِبْتُمْ فَادْخُلُوْهَا خٰلِدِيْنَ
wasīqal-lażīnattaqau rabbahum ilal-jannati zumarā(n), ḥattā iżā jā'ūhā wa futiḥat abwābuhā wa qāla lahum khazanatuhā salāmun ‘alaikum ṭibtum fadkhulūhā khālidīn(a).
እነዚያም ጌታቸውን የሚፈሩት በቡድን ሆነው ወደ ሰማይ ይገባሉ። ወደ እርሷም (ሰማይ) በደረሱና በሮችዋም በተከፈቱ ጊዜ ጠባቂው “ብልጽግና ለእናንተ ይሁን፤ የተባረካችሁ ናችሁ፤ ግቡ፤ በውስጧም ለዘላለም ትኖራላችሁ” አላቸው።
اَلْاَخِلَّاۤءُ يَوْمَىِٕذٍۢ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ اِلَّا الْمُتَّقِيْنَ ۗ ࣖ
al-akhillā'u yauma'iżim ba‘ḍuhum liba‘ḍin ‘aduwwun illal-muttaqīn(a).
በዚያ ቀን የቅርብ ጓደኞች እርስ በርሳቸው ጠላቶች ይሆናሉ፤ ጥንቁቆች ካልሆኑ በስተቀር።
يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اِنَّا خَلَقْنٰكُمْ مِّنْ ذَكَرٍ وَّاُنْثٰى وَجَعَلْنٰكُمْ شُعُوْبًا وَّقَبَاۤىِٕلَ لِتَعَارَفُوْا ۚ اِنَّ اَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللّٰهِ اَتْقٰىكُمْ ۗاِنَّ اللّٰهَ عَلِيْمٌ خَبِيْرٌ
yā ayyuhan-nāsu innā khalaqnākum min żakariw wa unṡā wa ja‘alnākum syu‘ūbaw wa qabā'ila lita‘ārafū, inna akramakum ‘indallāhi atqākum, innallāha ‘alīmun khabīr(un).
እናንተ ሰዎች ሆይ! በእርግጥ ከወንድና ከሴት ፈጠርናችሁ፤ ከዚያም እርስ በርሳችሁ እንድትተዋወቁ ብሔርና ነገድ አደረግናችሁ። በእርግጥም በአላህ ዘንድ ከእናንተ ውስጥ በላጩ በጣም ፈራጁ ነው። በእርግጥም አላህ ሁሉን አዋቂ፣ ሁሉን ቻይ ነው።
فَاِذَا بَلَغْنَ اَجَلَهُنَّ فَاَمْسِكُوْهُنَّ بِمَعْرُوْفٍ اَوْ فَارِقُوْهُنَّ بِمَعْرُوْفٍ وَّاَشْهِدُوْا ذَوَيْ عَدْلٍ مِّنْكُمْ وَاَقِيْمُوا الشَّهَادَةَ لِلّٰهِ ۗذٰلِكُمْ يُوْعَظُ بِهٖ مَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ ەۗ وَمَنْ يَّتَّقِ اللّٰهَ يَجْعَلْ لَّهٗ مَخْرَجًا ۙ
fa iżā balagna ajalahunna fa amsikūhunna bima‘rūfin au fāriqūhunna bima‘rūfiw wa asyhidū żawai ‘adlim minkum wa aqīmusy-syahādata lillāh(i), żālikum yū‘aẓu bihī man kāna yu'minu billāhi wal-yaumil-ākhir(i), wa may yattaqillāha yaj‘al lahū makhrajā(n).
ስለዚህ ጸሎታቸው ሊጠናቀቅ ሲል በደንብ አስታርቋቸው (ወደ እነሱ ተመለሱ) ወይም በጥሩ ሁኔታ ይምጡና ከመካከላችሁ ሁለት እውነተኞች ምስክሮችን አስመስክሩ፤ ምስክርነታችሁም ለአላህ ውሰዱ። ይህ በአላህና በመጨረሻው ዓለም ለሚያምኑ ሰዎች የተሰጠ ትምህርት ነው። አላህን የሚፈራ ሰው በእርግጥ መውጫውን ይከፍትለታል።
وَّيَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لَا يَحْتَسِبُۗ وَمَنْ يَّتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ فَهُوَ حَسْبُهٗ ۗاِنَّ اللّٰهَ بَالِغُ اَمْرِهٖۗ قَدْ جَعَلَ اللّٰهُ لِكُلِّ شَيْءٍ قَدْرًا
wa yarzuqhu min ḥaiṡu lā yaḥtasib(u), wa may yatawakkal ‘alallāhi fa huwa ḥasbuh(ū), innallāha bāligu amrih(ī), qad ja‘alallāhu likulli syai'in qadrā(n).
ከማያውቀው አቅጣጫ ሲሳይን ሰጠው። በአላህ ላይ የሚመካ ሁሉ አላህ (ፍላጎቱን) በእርግጥ ያሟላለታል። በእርግጥም አላህ ጉዳዮቹን ይፈጽማል። በእርግጥም አላህ ለሁሉም ነገር ሲሳይን አድርጓል።
وَالّٰۤـِٔيْ يَىِٕسْنَ مِنَ الْمَحِيْضِ مِنْ نِّسَاۤىِٕكُمْ اِنِ ارْتَبْتُمْ فَعِدَّتُهُنَّ ثَلٰثَةُ اَشْهُرٍۙ وَّالّٰۤـِٔيْ لَمْ يَحِضْنَۗ وَاُولٰتُ الْاَحْمَالِ اَجَلُهُنَّ اَنْ يَّضَعْنَ حَمْلَهُنَّۗ وَمَنْ يَّتَّقِ اللّٰهَ يَجْعَلْ لَّهٗ مِنْ اَمْرِهٖ يُسْرًا
wal-lā'ī ya'isna minal-maḥīḍi min nisā'ikum inirtabtum fa ‘iddatuhunna ṡalāṡatu asyhur(in), wal-lā'ī lam yaḥiḍn(a), wa ulātul-aḥmāli ajaluhunna ay yaḍa‘na ḥamlahunn(a), wa may yattaqillāha yaj‘al lahū min amrihī yusrā(n).
ከሚስቶቻችሁ መካከል የወር አበባ የማያዩ ሴቶች (የወር አበባ)፣ ስለ ዒዳ ጊዜ ጥርጣሬ ካደረባችሁ (የዒዳ ጊዜ) ሦስት ወር ነው፤ እንዲሁም የወር አበባ የማያዩ ሴቶች (እንዲሁም)። ይህ በእንዲህ እንዳለ፣ እርጉዝ ለሆኑ ሴቶች የኢዳ ጊዜያቸው እስከ ልጅ መውለድ ድረስ ነው። አላህንም የሚፈራ ሰው፣ በጉዳዩ ላይ ነገሮችን ያቀልለታል።