ثُمَّ تَوَلَّيْتُمْ مِّنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ فَلَوْلَا فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهٗ لَكُنْتُمْ مِّنَ الْخٰسِرِيْنَ
Ṡumma tawallaitum mim ba‘di żālika falau lā faḍlullāhi ‘alaikum wa raḥmatuhū lakuntum minal-khāsirīn(a).
तखन तकर बाद अहाँ मुँह घुमा लेलहुँ। तेँ जँ अल्लाह केर कृपा आ अहाँक प्रति हुनकर दया नहि रहैत त' अहाँ अवश्य हारि मे सँ एक रहितहुँ ।
اِلَّا الَّذِيْنَ تَابُوْا مِنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ وَاَصْلَحُوْاۗ فَاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
illal-lażīna tābū mim ba‘di żālika wa aṣlaḥū, fa'innallāha gafūrur raḥīm(un).
सिवाय ओहि लोक के जे ओकर बाद पश्चाताप करैत अछि, आ ओकर क्षतिपूर्ति करैत अछि, तखन सचमुच अल्लाह अक्सर क्षमाशील, दयालु छथि।
اِنَّ الَّذِيْنَ تَوَلَّوْا مِنْكُمْ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعٰنِۙ اِنَّمَا اسْتَزَلَّهُمُ الشَّيْطٰنُ بِبَعْضِ مَا كَسَبُوْا ۚ وَلَقَدْ عَفَا اللّٰهُ عَنْهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ حَلِيْمٌ ࣖ
innal-lażīna tawallau minkum yaumal-taqal-jam‘ān(i), innamastazallahumusy-syaiṭānu biba‘ḍi mā kasabū, wa laqad ‘afallāhu ‘anhum, innallāha gafūrun ḥalīm(un).
सचमुच, जे लोकनि अहाँ सभक बीच जखन दुनू सेनाक बीच मुलाकात (युद्ध) भेल छल तखन हुनका लोकनि केँ वास्तव मे शैतान द्वारा पटरी सँ उतारल गेल छलनि, किछु गलती (पाप) केर कारण जे ओ सभ (पूर्व मे) केने छलाह, मुदा अल्लाह हुनका सभ केँ सचमुच माफ क' देने छथि। सचमुच अल्लाह परम क्षमाशील, परम दयालु छथि।
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَأْكُلُوْٓا اَمْوَالَكُمْ بَيْنَكُمْ بِالْبَاطِلِ اِلَّآ اَنْ تَكُوْنَ تِجَارَةً عَنْ تَرَاضٍ مِّنْكُمْ ۗ وَلَا تَقْتُلُوْٓا اَنْفُسَكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِكُمْ رَحِيْمًا
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā ta'kulū amwālakum bainakum bil-bāṭili illā an takūna tijāratan ‘an tarāḍim minkum, wa lā taqtulū anfusakum, innallāha kāna bikum raḥīmā(n).
हे विश्वास करनिहार! एक दोसरा के धन के गलत तरीका स उपभोग नै करू, सिवाय ओहि व्यापार के जे अहाँ सब के बीच आपसी सहमति पर आधारित हो। आ अपनाकेँ नहि मारू। सचमुच अल्लाह अहाँ पर परम दयालु छथि।
وَمَآ اَرْسَلْنَا مِنْ رَّسُوْلٍ اِلَّا لِيُطَاعَ بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗوَلَوْ اَنَّهُمْ اِذْ ظَّلَمُوْٓا اَنْفُسَهُمْ جَاۤءُوْكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللّٰهَ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُوْلُ لَوَجَدُوا اللّٰهَ تَوَّابًا رَّحِيْمًا
wa mā arsalnā mir rasūlin illā liyuṭā‘a bi'iżnillāh(i), wa lau annahum iẓ ẓalamū anfusahum jā'ūka fastagfarullāha wastagfara lahumur-rasūlu lawajadullāha tawwābar raḥīmā(n).
आ हम अल्लाह के अनुमति स आज्ञा मानबाक सिवाय कोनो दूत नहि पठेलहुँ। आ सचमुच, जँ ओ सभ अपना पर अन्याय केलाक बाद अहाँक (मुहम्मद) लग आबि, आ अल्लाह सँ माफी मँगथि, आ रसूलुल्लाह सेहो हुनका सभक लेल माफी मँगथि, तँ हुनका सभ केँ अल्लाह पश्चाताप केर परम स्वीकार करयवला, परम दयालु पाओतनि।
وَلَوْ اَنَّا كَتَبْنَا عَلَيْهِمْ اَنِ اقْتُلُوْٓا اَنْفُسَكُمْ اَوِ اخْرُجُوْا مِنْ دِيَارِكُمْ مَّا فَعَلُوْهُ اِلَّا قَلِيْلٌ مِّنْهُمْ ۗوَلَوْ اَنَّهُمْ فَعَلُوْا مَا يُوْعَظُوْنَ بِهٖ لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْ وَاَشَدَّ تَثْبِيْتًاۙ
wa lau annā katabnā ‘alaihim aniqtulū anfusakum awikhrujū min diyārikum mā fa‘alūhu illā qalīlum minhum, wa lau annahum fa‘alū mā yū‘aẓūna bihī lakāna khairal lahum wa asyadda taṡbītā(n).
आ जँ हम सभ हुनका सभ केँ आज्ञा देने रहितहुँ जे "अपना केँ मारू वा अपन घर सँ बाहर निकलू" तखनो ओ सभ एहन नहि करितथि, सिवाय किछु गोटेक। आ जँ ओ सभ अपन आज्ञाक पालन करितथि तँ हुनका सभक लेल नीक रहैत आ हुनका सभक विश्वास मजबूत होइतनि।
مَا يَفْعَلُ اللّٰهُ بِعَذَابِكُمْ اِنْ شَكَرْتُمْ وَاٰمَنْتُمْۗ وَكَانَ اللّٰهُ شَاكِرًا عَلِيْمًا ۔
mā yaf‘alullāhu bi‘ażābikum in syakartum wa āmantum, wa kānallāhu syākiran ‘alīmā(n).
अल्लाह अहाँ के यातना नै देत, अगर अहाँ आभारी छी आ इमानदार छी। आ अल्लाह सब कृतज्ञ, सर्वज्ञ छथि।
وَرَبُّكَ الْغَنِيُّ ذُو الرَّحْمَةِ ۗاِنْ يَّشَأْ يُذْهِبْكُمْ وَيَسْتَخْلِفْ مِنْۢ بَعْدِكُمْ مَّا يَشَاۤءُ كَمَآ اَنْشَاَكُمْ مِّنْ ذُرِّيَّةِ قَوْمٍ اٰخَرِيْنَ
wa rabbukal-ganiyyu żur-raḥmah(ti), iy yasya' yużhibkum wa yastakhlif mim ba‘dikum mā yasyā'u kamā ansya'akum min żurriyyati qaumin ākharīn(a).
आ तोहर प्रभु सर्वशक्तिमान छथि, दया सँ भरल छथि। जँ ओ चाहथि तँ ओ अहाँक नाश कऽ देताह आ अहाँक (नष्ट भेलाक बाद) ओ अहाँक स्थान पर ओहि सभ केँ राखि देताह जेना ओ अहाँ केँ दोसर समूहक वंशज सँ बनौने छथि |
وَلَا تُفْسِدُوْا فِى الْاَرْضِ بَعْدَ اِصْلَاحِهَا وَادْعُوْهُ خَوْفًا وَّطَمَعًاۗ اِنَّ رَحْمَتَ اللّٰهِ قَرِيْبٌ مِّنَ الْمُحْسِنِيْنَ
wa lā tufsidū fil-arḍi ba‘da iṣlāḥihā wad‘ūhu khaufaw wa ṭama‘ā(n), inna raḥmatallāhi qarībum minal-muḥsinīn(a).
आ धरती के नीक (सृष्टि) के बाद ओकरा नुकसान नै पहुँचाउ। भय आ आशाक संग हुनका सँ प्रार्थना करू। सचमुच अल्लाह के रहम भलाई करय वाला के बहुत करीब अछि.
يٰبَنِيَّ اذْهَبُوْا فَتَحَسَّسُوْا مِنْ يُّوْسُفَ وَاَخِيْهِ وَلَا تَا۟يْـَٔسُوْا مِنْ رَّوْحِ اللّٰهِ ۗاِنَّهٗ لَا يَا۟يْـَٔسُ مِنْ رَّوْحِ اللّٰهِ اِلَّا الْقَوْمُ الْكٰفِرُوْنَ
yā baniyyażhabū fa taḥassasū miy yūsufa wa akhīhi wa lā tai'asū mir rauḥillāh(i), innahū lā yai'asu mir rauḥillāhi illal-qaumul-kāfirūn(a).
हे हमर बच्चा सभ! जाउ, यूसुफ आ ओकर भाइ सभक बारे मे (खबर) ताकू आ अल्लाह केर दया सँ निराश नहि होउ। सचमुच, जे अल्लाह केरऽ दया स॑ निराश होय जाय छै, वू खाली वू छै जे काफर करै छै।"
۞ قَالَتْ رُسُلُهُمْ اَفِى اللّٰهِ شَكٌّ فَاطِرِ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ يَدْعُوْكُمْ لِيَغْفِرَ لَكُمْ مِّنْ ذُنُوْبِكُمْ وَيُؤَخِّرَكُمْ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّىۗ قَالُوْٓا اِنْ اَنْتُمْ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُنَا ۗ تُرِيْدُوْنَ اَنْ تَصُدُّوْنَا عَمَّا كَانَ يَعْبُدُ اٰبَاۤؤُنَا فَأْتُوْنَا بِسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍ
qālat rusuluhum afillāhi syakkun fāṭiris-samāwāti wal-arḍ(i), yad‘ūkum liyagfira lakum min żunūbikum wa yu'akhkhirakum ilā ajalim musammā(n), qālū in antum illā basyarum miṡlunā, turīdūna an taṣuddūnā ‘ammā kāna ya‘budu ābā'unā fa'tūnā bisulṭānim mubīn(in).
हुनका लोकनिक दूत कहलनि, "की आकाश आ धरतीक रचयिता अल्लाह पर कोनो संदेह अछि? ओ अहाँ केँ (विश्वास करबाक लेल) बजबैत छथि जाहि सँ ओ अहाँक किछु पाप केँ माफ क' सकथि आ अहाँक (अत्याचार) केँ निर्धारित समय धरि स्थगित क' सकथि?" ओ सभ कहलक, "अहाँ सभ हमरा सभ जकाँ मात्र मनुक्ख छी। अहाँ सभ हमरा सभ केँ ओहि (पूजा) सँ रोकय चाहैत छी जे हमर पूर्वज सभ की पूजा करैत छलाह, तेँ हमरा सभ केँ स्पष्ट प्रमाण आनि दियौक।"
قَالَ وَمَنْ يَّقْنَطُ مِنْ رَّحْمَةِ رَبِّهٖٓ اِلَّا الضَّاۤلُّوْنَ
qāla wa may yaqnaṭu mir raḥmati rabbihī illaḍ-ḍāllūn(a).
ओ (इब्राहिम) कहलनि, “अपन प्रभुक दया सँ कियो निराश नहि होइत अछि, सिवाय भटकल लोकक।”
وَاخْفِضْ لَهُمَا جَنَاحَ الذُّلِّ مِنَ الرَّحْمَةِ وَقُلْ رَّبِّ ارْحَمْهُمَا كَمَا رَبَّيٰنِيْ صَغِيْرًاۗ
wakhfiḍ lahumā janāḥaż-żulli minar-raḥmati wa qur rabbirḥamhumā kamā rabbayānī ṣagīrā(n).
आ दुनू गोटेक प्रति अपना केँ बहुत स्नेह सँ विनम्र बनाउ आ कहू, "हे हमर प्रभु! दुनू गोटे सँ प्रेम करू जेना हम दुनू गोटे हमरा छोट रहैत सिखबैत छलाह।"
وَاِذَآ اَنْعَمْنَا عَلَى الْاِنْسَانِ اَعْرَضَ وَنَاٰ بِجَانِبِهٖۚ وَاِذَا مَسَّهُ الشَّرُّ كَانَ يَـُٔوْسًا
wa iżā an‘amnā ‘alal-insāni a‘raḍa wa na'ā bijānibih(ī), wa iżā massahusy-syarru kāna ya'ūsā(n).
आ जखन हम मनुक्ख केँ सुख देब तखन ओ अवश्य मुँह घुमा लेत आ घमंड सँ अपना केँ दूर करत; आ जखन ओकरा विपत्ति आओत तखन ओ निश्चित रूप सँ निराश भ' जेताह।
فَمَنِ ابْتَغٰى وَرَاۤءَ ذٰلِكَ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْعَادُوْنَ ۚ
famanibtagā warā'a żālika fa ulā'ika humul-‘ādūn(a).
मुदा जे कियो ओहि सँ आगू (व्यभिचार आदि) खोजैत अछि, तखन ओ लोकनि सीमाक अतिक्रमण करयवला लोक छथि |
وَالَّذِيْنَ هُمْ عَلٰى صَلَوٰتِهِمْ يُحَافِظُوْنَ ۘ
wal-lażīna hum ‘alā ṣalawātihim yuḥāfiẓūn(a).
आ अपन प्रार्थना के पालन करय वाला लोक।
۞ وَلَوْ رَحِمْنٰهُمْ وَكَشَفْنَا مَا بِهِمْ مِّنْ ضُرٍّ لَّلَجُّوْا فِيْ طُغْيَانِهِمْ يَعْمَهُوْنَ
wa lau raḥimnāhum wa kasyafnā mā bihim min ḍurril lalajjū fī ṭugyānihim ya‘mahūn(a).
आ जँ हम सभ हुनका सभ पर दया करितहुँ आ हुनका सभ पर जे विपत्ति आयल छल तकरा दूर कऽ देलियनि तँ ओ सभ अपन गलती मे जरूर झूलैत रहताह ।
اِنَّهٗ كَانَ فَرِيْقٌ مِّنْ عِبَادِيْ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَآ اٰمَنَّا فَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا وَاَنْتَ خَيْرُ الرّٰحِمِيْنَ ۚ
innahū kāna farīqum min ‘ibādī yaqūlūna rabbanā āmannā fagfir lanā warḥamnā wa anta khairur-rāḥimīn(a).
सचमुच हमर सेवकक एकटा समूह अछि जे प्रार्थना करैत अछि, "हमर प्रभु, हम सभ विश्वास कएने छी, तेँ हमरा सभ केँ क्षमा करू आ हमरा सभ पर दया करू, अहाँ दयाक सर्वोत्तम दाता छी।"
وَلَوْلَا فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهٗ فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ لَمَسَّكُمْ فِيْ مَآ اَفَضْتُمْ فِيْهِ عَذَابٌ عَظِيْمٌ
wa lau lā faḍlullāhi ‘alaikum wa raḥmatuhū fid-dun-yā wal-ākhirati lamassakum fīmā afaḍtum fīhi ‘ażābun ‘aẓīm(un).
आ जँ अल्लाह केर कृपा आ हुनकर रहम अहाँ पर एहि दुनिया आ परलोक मे नहि रहैत त' अहाँ एहि बारे मे जे किछु कहलहुँ (झूठ खबर) के कारण अहाँ पर एकटा पैघ सजा आबि गेल रहैत।
وَلَوْلَا فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهٗ وَاَنَّ اللّٰهَ رَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ ࣖ
wa lau lā faḍlullāhi ‘alaikum wa raḥmatuhū wa annallāha ra'ūfur raḥīm(un).
आ जँ अल्लाह केर कृपा आ दया अहाँ पर नहि रहैत (अहाँ केँ कोनो पैघ सजा अवश्य पड़ितय)। सचमुच अल्लाह परम दयालु, परम दयालु छथि।
۞ يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَّبِعُوْا خُطُوٰتِ الشَّيْطٰنِۗ وَمَنْ يَّتَّبِعْ خُطُوٰتِ الشَّيْطٰنِ فَاِنَّهٗ يَأْمُرُ بِالْفَحْشَاۤءِ وَالْمُنْكَرِۗ وَلَوْلَا فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهٗ مَا زَكٰى مِنْكُمْ مِّنْ اَحَدٍ اَبَدًاۙ وَّلٰكِنَّ اللّٰهَ يُزَكِّيْ مَنْ يَّشَاۤءُۗ وَاللّٰهُ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tattabi‘ū khuṭuwātisy-syaiṭān(i), wa may yattabi‘ khuṭuwātisy-syaiṭāni fa innahū ya'muru bil-faḥsyā'i wal-munkar(i), wa lau lā faḍlullāhi ‘alaikum wa raḥmatuhū mā zakā minkum min aḥadin abadā(n), wa lākinnallāha yuzakkī may yasyā'(u), wallāhu samī‘un ‘alīm(un).
हे विश्वास करनिहार! शैतानक कदम पर नहि चलू। जे शैतान के कदम पर चलैत अछि, तखन सचमुच ओ (शैतान) बुराई आ अधलाह काज के आज्ञा दैत अछि | जँ अल्लाहक कृपा आ अहाँ सभ पर हुनकर दया नहि रहैत तँ अहाँ सभ मे सँ कियो सदाक लेल (एहि नीच आ दुष्ट काज सभ सँ) शुद्ध नहि होइत, मुदा अल्लाह जिनका चाहथि हुनका शुद्ध करैत छथि । आ अल्लाह सब सुननिहार, सर्वज्ञ छथि।
وَلَا يَأْتَلِ اُولُو الْفَضْلِ مِنْكُمْ وَالسَّعَةِ اَنْ يُّؤْتُوْٓا اُولِى الْقُرْبٰى وَالْمَسٰكِيْنَ وَالْمُهٰجِرِيْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۖوَلْيَعْفُوْا وَلْيَصْفَحُوْاۗ اَلَا تُحِبُّوْنَ اَنْ يَّغْفِرَ اللّٰهُ لَكُمْ ۗوَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
wa lā ya'tali ulul-faḍli minkum was-sa‘ati ay yu'tū ulil-qurbā wal-masākīna wal-muhājirīna fī sabīlillāh(i), wal ya‘fū wal yaṣfaḥū, alā tuḥibbūna ay yagfirallāhu lakum, wallāhu gafūrur raḥīm(un).
आरू जेकरा तोरा सिनी के बीच फायदा आरू अवसर छै, वू कसम नै खाय कि वू (अपनऽ) रिश्तेदार, गरीब आरू अल्लाह के रास्ता म॑ प्रवास करै वाला क॑ (नहीं) देतै, आरू ओकरा माफ करी क॑ सहिष्णु होय जाय । की अहाँ के ई नीक नहि लगैत अछि जे अल्लाह अहाँ के माफ क दैत छथि? आ अल्लाह क्षमाशील, दयालु छथि।
اِلَّا مَنْ ظَلَمَ ثُمَّ بَدَّلَ حُسْنًاۢ بَعْدَ سُوْۤءٍ فَاِنِّيْ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
illā man ẓalama ṡumma baddala ḥusnam ba‘da sū'in fa innī gafūrur raḥīm(un).
सिवाय ओहि अन्याय के जे तखन (अपने) अधलाह के बाद नीक मे बदलि जाइत छथि (पश्चाताप करैत छथि); त सच मे हम क्षमाशील, परम दयालु छी।
وَاِذَآ اَذَقْنَا النَّاسَ رَحْمَةً فَرِحُوْا بِهَاۗ وَاِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ ۢبِمَا قَدَّمَتْ اَيْدِيْهِمْ اِذَا هُمْ يَقْنَطُوْنَ
wa iżā ażaqnan-nāsa raḥmatan fariḥū bihā, wa in tuṣibhum sayyi'atum bimā qaddamat aidīhim iżā hum yaqnaṭūn(a).
आ जँ हम मनुक्ख पर दया करब तँ ओ निश्चित रूपसँ ओहि (कृपा)सँ खुश हेताह । मुदा जँ अपन दोषक कारणेँ कोनो विपत्ति (खतरा) आबि जाइत छथि तँ तुरन्त निराश भ' जाइत छथि ।
لِّيَجْزِيَ اللّٰهُ الصّٰدِقِيْنَ بِصِدْقِهِمْ وَيُعَذِّبَ الْمُنٰفِقِيْنَ اِنْ شَاۤءَ اَوْ يَتُوْبَ عَلَيْهِمْ ۗاِنَّ اللّٰهَ كَانَ غَفُوْرًا رَّحِيْمًاۚ
liyajziyallāhuṣ-ṣādiqīna biṣidqihim wa yu‘ażżibal-munāfiqīna in syā'a au yatūba ‘alaihim, innallāha kāna gafūrar raḥīmā(n).
ताकि अल्लाह धर्मी के ओकर धर्म के इनाम देतै, आरू पाखंडी के सजा देतै अगर वू चाहै छै, या ओकरऽ पश्चाताप स्वीकार करै छै । सचमुच अल्लाह क्षमाशील, दयालु छथि।
وَاِنْ نَّشَأْ نُغْرِقْهُمْ فَلَا صَرِيْخَ لَهُمْ وَلَاهُمْ يُنْقَذُوْنَۙ
wa in nasya' nugriqhum falā ṣarīkha lahum wa lā hum yunqażūn(a).
आ जँ हम सभ चाहब तँ ओकरा सभकेँ डूबा दैत छी। तेँ हुनका सभक लेल कोनो सहायक नहि छल आ ने हुनका सभक उद्धार भेलनि।
اِلَّا رَحْمَةً مِّنَّا وَمَتَاعًا اِلٰى حِيْنٍ
illā raḥmatam minnā wa matā‘an ilā ḥīn(in).
मुदा (हम सभ हुनका सभ केँ बचा लेलहुँ) हमरा सभक एकटा पैघ दया सँ आ किछु समयक लेल हुनका सभ केँ भोग देबाक लेल।
تَنْزِيْلُ الْكِتٰبِ مِنَ اللّٰهِ الْعَزِيْزِ الْحَكِيْمِ
tanzīlul-kitābi minallāhil-‘azīzil-ḥakīm(i).
ई किताब (अल-कुरान) अल्लाह, परम उदात्त, परम बुद्धिमान द्वारा उतारल गेल अछि |
۞ قُلْ يٰعِبَادِيَ الَّذِيْنَ اَسْرَفُوْا عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوْا مِنْ رَّحْمَةِ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ يَغْفِرُ الذُّنُوْبَ جَمِيْعًا ۗاِنَّهٗ هُوَ الْغَفُوْرُ الرَّحِيْمُ
qul yā ‘ibādiyal-lażīna asrafū ‘alā anfusihim lā taqnaṭū mir raḥmatillāh(i), innallāha yagfiruż-żunūba jamī‘ā(n), innahū huwal-gafūrur-raḥīm(u).
कहू, "हे हमर सेवक जे अपन सीमा स बाहर भ जाइत छथि! अल्लाह के दया स निराश नहि होउ। सचमुच अल्लाह सबहक पाप माफ करैत छथि। सचमुच ओ परम क्षमाशील, परम दयालु छथि।"
ثُمَّ كَانَ مِنَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ وَتَوَاصَوْا بِالْمَرْحَمَةِۗ
Ṡumma kāna minal-lażīna āmanū wa tawāṣau biṣ-ṣabri wa tawāṣau bil-marḥamah(ti).
तखन ओ ओहि मे सँ एक छलाह जे विश्वास करैत छलाह आ एक दोसरा के धैर्य राखय के सलाह दैत छलाह आ एक दोसरा के स्नेह करय के सलाह दैत छलाह.