وَاِذْ جَعَلْنَا الْبَيْتَ مَثَابَةً لِّلنَّاسِ وَاَمْنًاۗ وَاتَّخِذُوْا مِنْ مَّقَامِ اِبْرٰهٖمَ مُصَلًّىۗ وَعَهِدْنَآ اِلٰٓى اِبْرٰهٖمَ وَاِسْمٰعِيْلَ اَنْ طَهِّرَا بَيْتِيَ لِلطَّاۤىِٕفِيْنَ وَالْعٰكِفِيْنَ وَالرُّكَّعِ السُّجُوْدِ
wa iż ja‘alnal-baita maṡābatal lin-nāsi wa amnā(n), wattakhiżū mim maqāmi ibrāhīma muṣallā(n), wa ‘ahidnā ilā ibrāhīma wa ismā‘īla an ṭahhirā baitiya liṭ-ṭā'ifīna wal-‘ākifīna war-rukka‘is-sujūd(i).
ते (याद रखो), जदों असीं घर (काबा) नू इकट्ठा होण दा थां ते लोकां वास्ते सुरक्षित थां बणा दित्ता। ते इब्राहिम दे मकाम गी नमाज दी जगह बनाओ। ते अस इब्राहीम ते इस्माइल गी हुक्म दित्ता ऐ के "तवाफ करने आलें, इक्तिकाफ करने आलें, प्रणाम करने आलें ते सजदे करने आलें आस्तै मेरे घर गी साफ करो!"
وَاِذْ جَعَلْنَا الْبَيْتَ مَثَابَةً لِّلنَّاسِ وَاَمْنًاۗ وَاتَّخِذُوْا مِنْ مَّقَامِ اِبْرٰهٖمَ مُصَلًّىۗ وَعَهِدْنَآ اِلٰٓى اِبْرٰهٖمَ وَاِسْمٰعِيْلَ اَنْ طَهِّرَا بَيْتِيَ لِلطَّاۤىِٕفِيْنَ وَالْعٰكِفِيْنَ وَالرُّكَّعِ السُّجُوْدِ
wa iż ja‘alnal-baita maṡābatal lin-nāsi wa amnā(n), wattakhiżū mim maqāmi ibrāhīma muṣallā(n), wa ‘ahidnā ilā ibrāhīma wa ismā‘īla an ṭahhirā baitiya liṭ-ṭā'ifīna wal-‘ākifīna war-rukka‘is-sujūd(i).
ते (याद रखो), जदों असीं घर (काबा) नू इकट्ठा होण दा थां ते लोकां वास्ते सुरक्षित थां बणा दित्ता। ते इब्राहिम दे मकाम गी नमाज दी जगह बनाओ। ते अस इब्राहीम ते इस्माइल गी हुक्म दित्ता ऐ के "तवाफ करने आलें, इक्तिकाफ करने आलें, प्रणाम करने आलें ते सजदे करने आलें आस्तै मेरे घर गी साफ करो!"
وَاِذْ قَالَ اِبْرٰهٖمُ رَبِّ اجْعَلْ هٰذَا بَلَدًا اٰمِنًا وَّارْزُقْ اَهْلَهٗ مِنَ الثَّمَرٰتِ مَنْ اٰمَنَ مِنْهُمْ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِۗ قَالَ وَمَنْ كَفَرَ فَاُمَتِّعُهٗ قَلِيْلًا ثُمَّ اَضْطَرُّهٗٓ اِلٰى عَذَابِ النَّارِ ۗ وَبِئْسَ الْمَصِيْرُ
wa iż qāla ibrāhīmu rabbij‘al hāżā baladan āminaw warzuq ahlahū minaṡ-ṡamarāti man āmana minhum billāhi wal-yaumil-ākhir(i), qāla wa man kafara fa umatti‘uhū qalīlan ṡumma aḍṭarruhū ilā ‘ażābin-nār(i), wa bi'sal-maṣīr(u).
ते (याद रखो) जदूं इब्राहीम ने दुआ कीती, "हे मेरे रब, इस (मक्का दी धरती) गी इक सुरक्षित धरती बनाओ ते इसदे निवासियें गी फल दे रूप च रोजी-रूट्टी देओ, यानी अल्लाह ते आखरी दिन गी विश्वास करने आलें च," उ'नें (अल्लाह) आखेआ, "ते काफिर गी मैं अस्थायी सुख देगा, तां मैं उसी नरक दी सजा च मजबूर करी देगा ते ओह़ गै वापस औने दी सबतूं बुरी जगह ऐ।"
وَاِذْ يَرْفَعُ اِبْرٰهٖمُ الْقَوَاعِدَ مِنَ الْبَيْتِ وَاِسْمٰعِيْلُۗ رَبَّنَا تَقَبَّلْ مِنَّا ۗ اِنَّكَ اَنْتَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ
wa iż yarfa‘u ibrāhīmul-qawā‘ida minal-baiti wa ismā‘īl(u), rabbanā taqabbal minnā, innaka antas-samī‘ul-‘alīm(u).
ते (याद रखो) जदों इब्राहिम ने इस्माइल नाल मंदिर दी नींह खड़ी कीती, (नमाज करदे होए), "साडे रब, साडे कोलों (दान) स्वीकार करो। वाकई, तुसीं सब सुनने आला, सर्वज्ञ हो।"
قَدْ نَرٰى تَقَلُّبَ وَجْهِكَ فِى السَّمَاۤءِۚ فَلَنُوَلِّيَنَّكَ قِبْلَةً تَرْضٰىهَا ۖ فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ ۗ وَحَيْثُ مَا كُنْتُمْ فَوَلُّوْا وُجُوْهَكُمْ شَطْرَهٗ ۗ وَاِنَّ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ لَيَعْلَمُوْنَ اَنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّهِمْ ۗ وَمَا اللّٰهُ بِغَافِلٍ عَمَّا يَعْمَلُوْنَ
qad narā taqallubaka wajhika fis-samā'(i), fa lanuwalliyannaka qiblatan tarḍāhā, fawalli wajhaka syaṭral-masjidil-ḥarām(i), wa ḥaiṡumā kuntum fawallū wujūhakum syaṭrah(ū), wa innal-lażīna ūtul-kitāba laya‘lamūna annahul-ḥaqqu mir rabbihim, wa mallāhu bigāfilin ‘ammā ya‘malūn(a).
असी तुहाडा चेहरा (मुहम्मद) नू अक्सर आसमान नू वेखदे वेखदे हां, तां असीं तुहानूं उस किबला दी तरफ मुड़ देंगे जो तुहानूं पसंद है। तो अपना चेहरा भव्य मस्जिद की ओर घुमाओ। औय जहाॊ बी शो, अऩना ऩीछे उवकी ओय ऩरट दें। ते सचमुच जिन्हां नू किताब (तोराह ते सुसमाचार) दित्ती गई है, ओह जानदे हन कि (किबला दा स्थानांतरण) उन्हां दे रब तों सच्चाई है। ते अल्लाह उंदे कम्में कोला अनजान नेईं ऐ।
وَمِنْ حَيْثُ خَرَجْتَ فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ ۗ وَاِنَّهٗ لَلْحَقُّ مِنْ رَّبِّكَ ۗ وَمَا اللّٰهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُوْنَ
wa min ḥaiṡu kharajta fawalli wajhaka syaṭral-masjidil-ḥarām(i), wa innahū lal-ḥaqqu mir rabbik(a), wa mallāhu bigāfilin ‘ammā ta‘malūn(a).
ते जित्थे वी तुसीं (मुहम्मद) बाहर निकलो, ओस दा मुंह भव्य मस्जिद दी तरफ मुड़ो, सचमुच ए ही सचमुच तुहाडे रब दा फरमान है। अल्लाह तुहाडे कम्म तों अनजान नहीं।
وَمِنْ حَيْثُ خَرَجْتَ فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ ۗ وَحَيْثُ مَا كُنْتُمْ فَوَلُّوْا وُجُوْهَكُمْ شَطْرَهٗ ۙ لِئَلَّا يَكُوْنَ لِلنَّاسِ عَلَيْكُمْ حُجَّةٌ اِلَّا الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مِنْهُمْ فَلَا تَخْشَوْهُمْ وَاخْشَوْنِيْ وَلِاُتِمَّ نِعْمَتِيْ عَلَيْكُمْ وَلَعَلَّكُمْ تَهْتَدُوْنَۙ
wa min ḥaiṡu kharajta fa walli wajhaka syaṭral-masjidil-ḥarām(i), wa ḥaiṡumā kuntum fawallū wujūhakum syaṭrah(ū), li'allā yakūna lin-nāsi ‘alaikum ḥujjatun illal-lażīna ẓalamū minhum, falā takhsyauhum wakhsyaunī, wa li'utimma ni‘matī ‘alaikum wa la‘allakum tahtadūn(a).
ते जित्थे बी तुस (मुहम्मद) बाहर निकलो, अपने मुंह भव्य मस्जिद दी तरफ मुड़ो। ते जित्थे वी होवे, ओस दी तरफ मुंह घुमाओ, तां कि मनुखों (तुहाडा विरोध करन दा) कोई कारण नहीं होवे, सिवाय उन्हां विचों गुनाहगार दे। उंदे कोला नेईं डर, पर मेरे कोला डर, तां जे मैं तुंदे उप्पर अपना आशीर्वाद पूरा करी सकां, ते तुस मार्गदर्शन करी सकां।
وَاقْتُلُوْهُمْ حَيْثُ ثَقِفْتُمُوْهُمْ وَاَخْرِجُوْهُمْ مِّنْ حَيْثُ اَخْرَجُوْكُمْ وَالْفِتْنَةُ اَشَدُّ مِنَ الْقَتْلِ ۚ وَلَا تُقٰتِلُوْهُمْ عِنْدَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ حَتّٰى يُقٰتِلُوْكُمْ فِيْهِۚ فَاِنْ قٰتَلُوْكُمْ فَاقْتُلُوْهُمْۗ كَذٰلِكَ جَزَاۤءُ الْكٰفِرِيْنَ
waqtulūhum ḥaiṡu ṡaqiftumūhum wa akhrijūhum min ḥaiṡu akhrajūkum wal-fitnatu asyaddu minal-qatl(i), wa lā tuqātilūhum ‘indal-masjidil-ḥarāmi ḥattā yuqātilūkum fīh(i), fa'in qātalūkum faqtulūhum, każālika jazā'ul-kāfirīn(a).
ते जित्थे तुसें गी मिलदा ऐ, उत्थें उनेंगी मारी ओड़ो, ते जित्थे उनेंगी तुसेंगी कड्डी दित्ता ऐ, उत्थें गै उनेंगी कड्डी ओड़ो। ते निंदा हत्या कोला बी क्रूर ऐ। ते पवित्र मस्जिद च उंदे कन्ने नेईं लड़ो, जदूं तकर ओह तुंदे कन्ने उत्थें नेईं लड़दे। जेकर ओह तुंदे कन्ने लड़दे न तां उंदे कन्ने लड़ो। ऐसा ही काफिरां दा इनाम है।
وَاقْتُلُوْهُمْ حَيْثُ ثَقِفْتُمُوْهُمْ وَاَخْرِجُوْهُمْ مِّنْ حَيْثُ اَخْرَجُوْكُمْ وَالْفِتْنَةُ اَشَدُّ مِنَ الْقَتْلِ ۚ وَلَا تُقٰتِلُوْهُمْ عِنْدَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ حَتّٰى يُقٰتِلُوْكُمْ فِيْهِۚ فَاِنْ قٰتَلُوْكُمْ فَاقْتُلُوْهُمْۗ كَذٰلِكَ جَزَاۤءُ الْكٰفِرِيْنَ
waqtulūhum ḥaiṡu ṡaqiftumūhum wa akhrijūhum min ḥaiṡu akhrajūkum wal-fitnatu asyaddu minal-qatl(i), wa lā tuqātilūhum ‘indal-masjidil-ḥarāmi ḥattā yuqātilūkum fīh(i), fa'in qātalūkum faqtulūhum, każālika jazā'ul-kāfirīn(a).
ते जित्थे तुसें गी मिलदा ऐ, उत्थें उनेंगी मारी ओड़ो, ते जित्थे उनेंगी तुसेंगी कड्डी दित्ता ऐ, उत्थें गै उनेंगी कड्डी ओड़ो। ते निंदा हत्या कोला बी क्रूर ऐ। ते पवित्र मस्जिद च उंदे कन्ने नेईं लड़ो, जदूं तकर ओह तुंदे कन्ने उत्थें नेईं लड़दे। जेकर ओह तुंदे कन्ने लड़दे न तां उंदे कन्ने लड़ो। ऐसा ही काफिरां दा इनाम है।
اَلشَّهْرُ الْحَرَامُ بِالشَّهْرِ الْحَرَامِ وَالْحُرُمٰتُ قِصَاصٌۗ فَمَنِ اعْتَدٰى عَلَيْكُمْ فَاعْتَدُوْا عَلَيْهِ بِمِثْلِ مَا اعْتَدٰى عَلَيْكُمْ ۖ وَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ مَعَ الْمُتَّقِيْنَ
asy-syahrul-ḥarāmu bisy-syahril-ḥarāmi wal-ḥurumātu qiṣāṣ(un), famani‘tadā ‘alaikum fa‘tadū ‘alaihi bimiṡli ma‘tadā ‘alaikum, wattaqullāha wa‘lamū annallāha ma‘al-muttaqīn(a).
हरम महीने हरम महीने दे नाल, ते (विरुद्ध) जिस चीज़ दा आदर कीता जावे, क़िसस दा (कानून) लागू होंदा है। इस करिए जेड़ा तुंदे उप्पर हमला करदा ऐ, उसी तुंदे उप्पर हमला करने दे अनुपात च हमला करो। अल्लाह से डरना और जानना कि अल्लाह अल्लाह से डरने वाले के साथ है।
وَاَتِمُّوا الْحَجَّ وَالْعُمْرَةَ لِلّٰهِ ۗ فَاِنْ اُحْصِرْتُمْ فَمَا اسْتَيْسَرَ مِنَ الْهَدْيِۚ وَلَا تَحْلِقُوْا رُءُوْسَكُمْ حَتّٰى يَبْلُغَ الْهَدْيُ مَحِلَّهٗ ۗ فَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ مَّرِيْضًا اَوْ بِهٖٓ اَذًى مِّنْ رَّأْسِهٖ فَفِدْيَةٌ مِّنْ صِيَامٍ اَوْ صَدَقَةٍ اَوْ نُسُكٍ ۚ فَاِذَآ اَمِنْتُمْ ۗ فَمَنْ تَمَتَّعَ بِالْعُمْرَةِ اِلَى الْحَجِّ فَمَا اسْتَيْسَرَ مِنَ الْهَدْيِۚ فَمَنْ لَّمْ يَجِدْ فَصِيَامُ ثَلٰثَةِ اَيَّامٍ فِى الْحَجِّ وَسَبْعَةٍ اِذَا رَجَعْتُمْ ۗ تِلْكَ عَشَرَةٌ كَامِلَةٌ ۗذٰلِكَ لِمَنْ لَّمْ يَكُنْ اَهْلُهٗ حَاضِرِى الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ ۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ شَدِيْدُ الْعِقَابِ ࣖ
wa atimmul-ḥajja wal-‘umrata lillāh(i), fa'in uḥṣirtum famastaisara minal-hady(i), wa lā taḥliqū ru'ūsakum ḥattā yablugal-hadyu maḥillah(ū), faman kāna minkum marīḍan au bihī ażam mir ra'sihī fafidyatum min ṣiyāmin au ṣadaqatin au nusuk(in), fa'iżā amintum, faman tamatta‘a bil-‘umrati ilal-ḥajji famastaisara minal-hady(i), famal lam yajid faṣiyāmu ṡalāṡati ayyāmin fil-ḥajji wa sab‘atin iżā raja‘tum, tilka ‘asyaratun kāmilah(tun), żālika limal lam yakun ahluhū ḥāḍiril-masjidil-ḥarām(i), wattaqullāha wa‘lamū annallāha syadīdul-‘iqāb(i).
ते अल्लाह दी खातिर हज ते उमरा पूरा करो। पर जेकर तुस (दुश्मनें कन्नै) घिरे दे ओ तां (कत्ल) उस हद्यू गी जेह्ड़ा आसानी कन्नै उपलब्ध ऐ, ते अपना सिर नेईं मुंडवाओ, इस थमां पैह्ले जे हदी कत्ल दी थाह् र पर पुज्जी जा। जेकर तुंदे च कोई बी बीमार ऐ जां उंदे सिर च कोई दिक्कत ऐ (ते मुंडन करदा ऐ), तां उसी फिद्यह करना, यानी रोजा करना, भिक्षा देना जां कुर्बान करना बाध्य ऐ। जेकर तुस सुरक्षित ओ तां जेड़ा वी हज तों पहलां उमरा करदा है, उस नू (कत्ल करना पैंदा है) हदी जो आसानी नाल मिलदा है। पर जेकर उसी नेईं मिलदा तां उसी हज (सीजन) च त्रै दिन ते तुंदे वापस औने दे सात (दिन) दे बाद (जरूरी) रोजा रखना (जरूरी) ऐ। कि कुल दस (दिन) दा। उसी तरह उनें लोकें लेई जिंदे परोआर भव्य मस्जिद दे कोल नेईं रौंह्दे। अल्लाह कोला डरो ते जान लओ कि अल्लाह सजा च बड़ा कठोर ऐ।
يَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الشَّهْرِ الْحَرَامِ قِتَالٍ فِيْهِۗ قُلْ قِتَالٌ فِيْهِ كَبِيْرٌ ۗ وَصَدٌّ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَكُفْرٌۢ بِهٖ وَالْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَاِخْرَاجُ اَهْلِهٖ مِنْهُ اَكْبَرُ عِنْدَ اللّٰهِ ۚ وَالْفِتْنَةُ اَكْبَرُ مِنَ الْقَتْلِ ۗ وَلَا يَزَالُوْنَ يُقَاتِلُوْنَكُمْ حَتّٰى يَرُدُّوْكُمْ عَنْ دِيْنِكُمْ اِنِ اسْتَطَاعُوْا ۗ وَمَنْ يَّرْتَدِدْ مِنْكُمْ عَنْ دِيْنِهٖ فَيَمُتْ وَهُوَ كَافِرٌ فَاُولٰۤىِٕكَ حَبِطَتْ اَعْمَالُهُمْ فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ ۚ وَاُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ النَّارِۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ
yas'alūnaka ‘anisy-syahril-ḥarāmi qitālin fīh(i), qul qitālun fīhi kabīr(un), wa ṣaddun ‘an sabīlillāhi wa kufrum bihī wal-masjidil-ḥarām(i), wa ikhrāju ahlihī minhu akbaru ‘indallāh(i), wal-fitnatu akbaru minal-qatl(i), wa lā yazālūna yuqātilūnakum ḥattā yaruddūkum ‘an dīnikum inistaṭā‘ū, wa may yartadid minkum ‘an dīnihī fa yamut wa huwa kāfirun fa ulā'ika ḥabiṭat a‘māluhum fid-dun-yā wal-ākhirah(ti), wa ulā'ika aṣḥābun-nār(i), hum fīhā khālidūn(a).
उन्हां ने तुहानू (मुहम्मद) तों हराम महीने विच लड़न दे बारे विच पुच्छया। कहो, "उस महीने च लड़ना इक बड्डा (पाप) ऐ। पर (लोगें गी) अल्लाह दे रस्ते थमां रोकना, उंदी आज्ञा नेईं मनना, (लोकें गी अंदर जाने थमां रोकना) महान मस्जिद च, ते लोकें गी उंदे आस-पास थमां बाहर कड्डना, अल्लाह दी नज़र च बड्डा (पाप) ऐ। जदके निंदा हत्या कोला बी क्रूर ऐ। ओह तुंदे कन्ने लड़ना उसलै तकर नेईं छड्डन, जदूं तकर तुस अपने धर्म थमां भगदड़ (छोड़) नेईं, जेकर ओह सक्षम न तुंदे च अपने धर्म थमां भटकदे, ते फिरी ओह् अविश्वास च मरदा ऐ, तां उंदे कम्में दा कम्म इस दुनिया ते परलोक च बेकार होंदा ऐ, ते ओह् नरक दे निवासी न, ओह् उत्थें गै हमेशा रौह्नगे।
اِنَّ اَوَّلَ بَيْتٍ وُّضِعَ لِلنَّاسِ لَلَّذِيْ بِبَكَّةَ مُبٰرَكًا وَّهُدًى لِّلْعٰلَمِيْنَۚ
inna awwala baitiw wuḍi‘a lin-nāsi lal-lażī bibakkata mubārakaw wa hudal lil-‘ālamīn(a).
सचमुच, इंसानें वास्ते बणाया गया पहला घर (इबादत दा), बक्का (मक्का) विच (बैतुल्लाह) सी जो बरकत होया ते सारे दुनियां वास्ते मार्गदर्शक बण गिआ।
فِيْهِ اٰيٰتٌۢ بَيِّنٰتٌ مَّقَامُ اِبْرٰهِيْمَ ەۚ وَمَنْ دَخَلَهٗ كَانَ اٰمِنًا ۗ وَلِلّٰهِ عَلَى النَّاسِ حِجُّ الْبَيْتِ مَنِ اسْتَطَاعَ اِلَيْهِ سَبِيْلًا ۗ وَمَنْ كَفَرَ فَاِنَّ اللّٰهَ غَنِيٌّ عَنِ الْعٰلَمِيْنَ
fīhi āyātum bayyinātum maqāmu ibrāhīm(a), wa man dakhalahū kāna āminā(n), wa lillāhi ‘alan-nāsi ḥijjul-baiti manistaṭā‘a ilaihi sabīlā(n), wa man kafara fa innallāha ganiyyun ‘anil-‘ālamīn(a).
उथे साफ निशान हन, (उंदे विचों) इब्राहिम दा स्टेशन। जो भी उसमें (बैतुल्लाह) दाखल होवेगा, ओ सुरक्षित होवेगा। ते (अल्लाह दे प्रति) मनुक्खी फर्जें च बैतुल्लाह दी तीर्थ यात्रा करना ऐ, यानी उनें लोकें आस्तै जेह्ड़े उत्थें यात्रा करने च समर्थ न। जेड़ा (फजज) हज दा इन्कार करदा है, फिर जान लओ कि अल्लाह सारे दुनियां तों सब तों अमीर है (किसे वी चीज दी लोड़ नहीं)।
فِيْهِ اٰيٰتٌۢ بَيِّنٰتٌ مَّقَامُ اِبْرٰهِيْمَ ەۚ وَمَنْ دَخَلَهٗ كَانَ اٰمِنًا ۗ وَلِلّٰهِ عَلَى النَّاسِ حِجُّ الْبَيْتِ مَنِ اسْتَطَاعَ اِلَيْهِ سَبِيْلًا ۗ وَمَنْ كَفَرَ فَاِنَّ اللّٰهَ غَنِيٌّ عَنِ الْعٰلَمِيْنَ
fīhi āyātum bayyinātum maqāmu ibrāhīm(a), wa man dakhalahū kāna āminā(n), wa lillāhi ‘alan-nāsi ḥijjul-baiti manistaṭā‘a ilaihi sabīlā(n), wa man kafara fa innallāha ganiyyun ‘anil-‘ālamīn(a).
उथे साफ निशान हन, (उंदे विचों) इब्राहिम दा स्टेशन। जो भी उसमें (बैतुल्लाह) दाखल होवेगा, ओ सुरक्षित होवेगा। ते (अल्लाह दे प्रति) मनुक्खी फर्जें च बैतुल्लाह दी तीर्थ यात्रा करना ऐ, यानी उनें लोकें आस्तै जेह्ड़े उत्थें यात्रा करने च समर्थ न। जेड़ा (फजज) हज दा इन्कार करदा है, फिर जान लओ कि अल्लाह सारे दुनियां तों सब तों अमीर है (किसे वी चीज दी लोड़ नहीं)।
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تُحِلُّوْا شَعَاۤىِٕرَ اللّٰهِ وَلَا الشَّهْرَ الْحَرَامَ وَلَا الْهَدْيَ وَلَا الْقَلَاۤىِٕدَ وَلَآ اٰۤمِّيْنَ الْبَيْتَ الْحَرَامَ يَبْتَغُوْنَ فَضْلًا مِّنْ رَّبِّهِمْ وَرِضْوَانًا ۗوَاِذَا حَلَلْتُمْ فَاصْطَادُوْا ۗوَلَا يَجْرِمَنَّكُمْ شَنَاٰنُ قَوْمٍ اَنْ صَدُّوْكُمْ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ اَنْ تَعْتَدُوْاۘ وَتَعَاوَنُوْا عَلَى الْبِرِّ وَالتَّقْوٰىۖ وَلَا تَعَاوَنُوْا عَلَى الْاِثْمِ وَالْعُدْوَانِ ۖ وَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ شَدِيْدُ الْعِقَابِ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tuḥillū sya‘ā'irallāhi wa lasy-syahral-ḥarāma wa lal-hadya wa lal-qalā'ida wa lā āmmīnal-baital-ḥarāma yabtagūna faḍlam mir rabbihim wa riḍwānā(n), wa iżā ḥalaltum faṣṭādū, wa lā yajrimannakum syana'ānu qaumin an ṣaddūkum ‘anil- asjidil-ḥarāmi an ta‘tadū, wa ta‘āwanū ‘alal-birri wat-taqwā, wa lā ta‘āwanū ‘alal-iṡmi wal-‘udwān(i), wattaqullāh(a), innallāha syadīdul-‘iqāb(i).
हे विश्वास करने आले! अल्लाह दे पवित्र सिद्धांतें दा उल्लंघन नेईं करो, ते हरम महीने दा (इज्जत दा उल्लंघन) नेईं करो, हदीयू (बलिदान दे जानवरें) ते कलाईद (चिह्नित बलिदान दे जानवरें गी) नेईं (परेशान करो), ते बैतुलहरम दा दौरा लाने आह्ले लोकें गी (इत्थूं तगर) परेशान नेईं करो ओह् अपने रब दी कृपा ते प्रसन्नता दी तलाश करदे न। पर जेकर तुस इहराम पूरा करी लैंदे ओ तां तुस शिकार करी सकदे ओ। किसी लोकां नाल (अपनी) नफरत न होन देयो क्योंकि ओ तुहानूं पवित्र मस्जिद तों बाहर निकलन तों रोकदे हन, तुहानूं अपनी सीमा तों परे (उन्हां दी तरफ) जाने वास्ते प्रेरित करदे हन। ते धर्म ते भक्ति (करने) च तुंदी मदद करो, ते पाप ते दुश्मनी करने च तुंदी मदद नेईं करो। अल्लाह कोला डर, वाकई अल्लाह सजा च बड़ा कठोर ऐ।
۞ جَعَلَ اللّٰهُ الْكَعْبَةَ الْبَيْتَ الْحَرَامَ قِيٰمًا لِّلنَّاسِ وَالشَّهْرَ الْحَرَامَ وَالْهَدْيَ وَالْقَلَاۤىِٕدَ ۗذٰلِكَ لِتَعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ يَعْلَمُ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۙ وَاَنَّ اللّٰهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ
ja‘alallāhul-ka‘batal-baital-ḥarāma qiyāmal lin-nāsi wasy-syahral-ḥarāma wal-hadya wal-qalā'id(a), żālika lita‘lamū annallāha ya‘lamu mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa annallāha bikulli syai'in ‘alīm(un).
अल्लाह ने काबा गी इक पवित्र घर बनाई दित्ता ऐ जित्थें इंसान इकट्ठे होंदे न। उसी तरह हरम महीने, हद्दू ते कलाईद। एह् तां जे तुस जानदे ओ जे अल्लाह जानदा ऐ जे आकाश च केह् ऐ ते धरती उप्पर केह् ऐ, ते अल्लाह हर चीज दा सबतूं जानकार ऐ।
وَمَا لَهُمْ اَلَّا يُعَذِّبَهُمُ اللّٰهُ وَهُمْ يَصُدُّوْنَ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَمَا كَانُوْٓا اَوْلِيَاۤءَهٗۗ اِنْ اَوْلِيَاۤؤُهٗٓ اِلَّا الْمُتَّقُوْنَ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ
wa mā lahum allā yu‘ażżibahumullāhu wa hum yaṣuddūna ‘anil-masjidil-ḥarāmi wa mā kānū auliyā'ah(ū), in auliyā'uhū illal-muttaqūna wa lākinna akṡarahum lā ya‘lamūn(a).
ते अल्लाह उन्हां कूं सजा क्यों कैनी डेंदे, भले ही ओ (लोग) कूं भव्य मस्जिद (दौर) करण तों रोकदे हन अते ओ लोग कैनी जिन्हां कूं इस ते नियंत्रण करण दा हक हे? इस पर काबू पाने दा अधिकार सिर्फ ओह लोक गै न जेह्ड़े धर्मी न, पर उंदे च मते सारें गी पता नेईं ऐ।
وَمَا كَانَ صَلَاتُهُمْ عِنْدَ الْبَيْتِ اِلَّا مُكَاۤءً وَّتَصْدِيَةًۗ فَذُوْقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْفُرُوْنَ
wa mā kāna ṣalātuhum ‘indal-baiti illā mukā'aw wa taṣdiyah(tan), fa żūqul-‘ażāba bimā kuntum takfurūn(a).
ते बैतुल्लाह दे आसपास उंदी दुआएं च सीटी ते ताली बजाने दे अलावा होर किश नेईं ही। तो अपने अविश्वास दे कारण पैदा होने आली सजा गी महसूस करो।
فَاِذَا انْسَلَخَ الْاَشْهُرُ الْحُرُمُ فَاقْتُلُوا الْمُشْرِكِيْنَ حَيْثُ وَجَدْتُّمُوْهُمْ وَخُذُوْهُمْ وَاحْصُرُوْهُمْ وَاقْعُدُوْا لَهُمْ كُلَّ مَرْصَدٍۚ فَاِنْ تَابُوْا وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتَوُا الزَّكٰوةَ فَخَلُّوْا سَبِيْلَهُمْۗ اِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
fa iżansalakhal-asyhurul-ḥurumu faqtulul-musyrikīna ḥaiṡu wajattumūhum wa khużūhum waḥṣurūhum waq‘udū lahum kulla marṣad(in), fa in tābū wa aqāmuṣ-ṣalāta wa ātawuz-zakāta fa khallū sabīlahum, innallāha gafūrur raḥīm(un).
जदूं हरम दे महीने खत्म हो जांदे ने तां फिर जित्थे मिलदे मुशरीकां नाल लड़ो, उन्हां नू कैद कर के घेर लैओ, ते लुकआउट विच उन्हां ते नजर रखो। जेकर ओह पश्चाताप करदे न ते नमाज करदे न ते जकात करदे न तां उनेंगी आजादी देओ। सचमुच अल्लाह माफ करने आला, दयालु ऐ।
كَيْفَ يَكُوْنُ لِلْمُشْرِكِيْنَ عَهْدٌ عِنْدَ اللّٰهِ وَعِنْدَ رَسُوْلِهٖٓ اِلَّا الَّذِيْنَ عَاهَدْتُّمْ عِنْدَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِۚ فَمَا اسْتَقَامُوْا لَكُمْ فَاسْتَقِيْمُوْا لَهُمْ ۗاِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِيْنَ
kaifa yakūnu lil-musyrikīna ‘ahdun ‘indallāhi wa ‘inda rasūlihī illal-lażīna ‘āhattum ‘indal-masjidil-ḥarām(i), famastaqāmū lakum fastaqīmū lahum, innallāha yuḥibbul-muttaqīn(a).
अल्लाह ते उंदे रसूलुल्लाह कन्ने मुशरिकें कन्ने इक समझौता (सुरक्षित) किस चाल्ली होई सकदा ऐ, सिवाय उनें लोकें कन्ने जिंदे कन्ने तुसें भव्य मस्जिद (हुदैबिया) दे कोल इक समझौता (उंदे कन्ने) कीता ऐ, तां जे जदूं तकर ओह तुंदे कन्ने ईमानदारी कन्ने कम्म करदे न, तुसें गी उंदे कन्ने ईमानदारी कन्ने (भी) कम्म करना चाइदा। सचमुच अल्लाह उन लोकें कन्ने प्यार करदा ऐ जेड़े धर्मी न।
۞ اَجَعَلْتُمْ سِقَايَةَ الْحَاۤجِّ وَعِمَارَةَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ كَمَنْ اٰمَنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَجَاهَدَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗ لَا يَسْتَوٗنَ عِنْدَ اللّٰهِ ۗوَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَۘ
aja‘altum siqāyatal-ḥājji wa ‘imāratal-masjidil-ḥarāmi kaman āmana billāhi wal-yaumil-ākhiri wa jāhada fī sabīlillāh(i), lā yastawūna ‘indallāh(i), wallāhu lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).
क्या तुस्सां उन (लोग) कूं जो हज करन वाले कूं पेय डेंदे हन अते भव्य मस्जिद दा ख्याल रखदे हन, उन्हें दी बराबरी करेंदे वे जिन्हां कूं अल्लाह अते आखरी डीह कूं विश्वास करेंदे हन अते अल्लाह दे रास्ते विच प्रयास करेंदे हन? अल्लाह दी नजर विच ओह बराबर नहीं हन। अल्लाह बेईमान लोकें गी हिदायतां नेईं दिंदा।
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنَّمَا الْمُشْرِكُوْنَ نَجَسٌ فَلَا يَقْرَبُوا الْمَسْجِدَ الْحَرَامَ بَعْدَ عَامِهِمْ هٰذَا ۚوَاِنْ خِفْتُمْ عَيْلَةً فَسَوْفَ يُغْنِيْكُمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖٓ اِنْ شَاۤءَۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ
yā ayyuhal-lażīna āmanū innamal-musyrikūna najasun falā yaqrabul-masjidal-ḥarāma ba‘da ‘āmihim hāżā, wa in khiftum ‘ailatan fa saufa yugnīkumullāhu min faḍlihī in syā'(a), innallāha ‘alīmun ḥakīm(un).
हे विश्वास करने आले! दरअसल, मुशरिक अशुद्ध (अशुद्ध आत्माएं) होंदे न, इस करी उनेंगी इस साल दे बाद भव्य मस्जिद दे कोल नेईं जाना चाहिदा। ते जेकर तुस गरीब बनने दी चिंता च ओ (किजोकी काफिर नेईं औंदे), तां अल्लाह तुसेंगी अपनी कृपा कन्ने धन देग, जेकर ओह चाहंदा ऐ। दरअसल, अल्लाह सारे जानकार, सारे ज्ञानी ऐ।
رَبَّنَآ اِنِّيْٓ اَسْكَنْتُ مِنْ ذُرِّيَّتِيْ بِوَادٍ غَيْرِ ذِيْ زَرْعٍ عِنْدَ بَيْتِكَ الْمُحَرَّمِۙ رَبَّنَا لِيُقِيْمُوا الصَّلٰوةَ فَاجْعَلْ اَفْـِٕدَةً مِّنَ النَّاسِ تَهْوِيْٓ اِلَيْهِمْ وَارْزُقْهُمْ مِّنَ الثَّمَرٰتِ لَعَلَّهُمْ يَشْكُرُوْنَ
rabbanā innī askantu min żurriyyatī biwādin gairi żī zar‘in ‘inda baitikal-muḥarram(i), rabbanā liyuqīmuṣ-ṣalāta faj‘al af'idatam minan-nāsi tahwī ilaihim warzuqhum minaṡ-ṡamarāti la‘allahum yasykurūn(a).
हे रब, सचमुच मैं अपने कुछ वंशज नू इक घाटी विच रख दित्ता है जित्थे तुहाडे (बैतुल्लाह) दे घर दे कोल कोई फसल नहीं है जिस दा आदर कीता जांदा है, हे रब (यानी) तां कि ओह नमाज कर सकन, तां किसे लोकां दे दिल नू उन्हां दी तरफ झुकाओ ते उन्हां नूं फलां तों रोजी रोटी देओ, उम्मीद है कि ओह शुक्रगुजार होनगे।
رَبَّنَآ اِنِّيْٓ اَسْكَنْتُ مِنْ ذُرِّيَّتِيْ بِوَادٍ غَيْرِ ذِيْ زَرْعٍ عِنْدَ بَيْتِكَ الْمُحَرَّمِۙ رَبَّنَا لِيُقِيْمُوا الصَّلٰوةَ فَاجْعَلْ اَفْـِٕدَةً مِّنَ النَّاسِ تَهْوِيْٓ اِلَيْهِمْ وَارْزُقْهُمْ مِّنَ الثَّمَرٰتِ لَعَلَّهُمْ يَشْكُرُوْنَ
rabbanā innī askantu min żurriyyatī biwādin gairi żī zar‘in ‘inda baitikal-muḥarram(i), rabbanā liyuqīmuṣ-ṣalāta faj‘al af'idatam minan-nāsi tahwī ilaihim warzuqhum minaṡ-ṡamarāti la‘allahum yasykurūn(a).
हे रब, सचमुच मैं अपने कुछ वंशज नू इक घाटी विच रख दित्ता है जित्थे तुहाडे (बैतुल्लाह) दे घर दे कोल कोई फसल नहीं है जिस दा आदर कीता जांदा है, हे रब (यानी) तां कि ओह नमाज कर सकन, तां किसे लोकां दे दिल नू उन्हां दी तरफ झुकाओ ते उन्हां नूं फलां तों रोजी रोटी देओ, उम्मीद है कि ओह शुक्रगुजार होनगे।
سُبْحٰنَ الَّذِيْٓ اَسْرٰى بِعَبْدِهٖ لَيْلًا مِّنَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ اِلَى الْمَسْجِدِ الْاَقْصَا الَّذِيْ بٰرَكْنَا حَوْلَهٗ لِنُرِيَهٗ مِنْ اٰيٰتِنَاۗ اِنَّهٗ هُوَ السَّمِيْعُ الْبَصِيْرُ
subḥānal-lażī asrā bi‘abdihī lailam minal-masjidil ḥarāmi ilal-masjidil-aqṣal-lażī bāraknā ḥaulahū linuriyahū min āyātinā, innahū huwas-samī‘ul-baṣīr(u).
महिमा अल्लाह दी होवे, जिन्हां ने रात नू अपने नौकर (मुहम्मद) नूं भव्य मस्जिद तों अकसा मस्जिद तक ले जाया, जिसदे आसपास असीं बरकत दित्ती है, तां कि असीं उस नूं अपने कुछ निशान (महान) दिखा सकचे। सचमुच, ओह सब सुनने आला, सब देखने आला ऐ।
اِنْ اَحْسَنْتُمْ اَحْسَنْتُمْ لِاَنْفُسِكُمْ ۗوَاِنْ اَسَأْتُمْ فَلَهَاۗ فَاِذَا جَاۤءَ وَعْدُ الْاٰخِرَةِ لِيَسٗۤـُٔوْا وُجُوْهَكُمْ وَلِيَدْخُلُوا الْمَسْجِدَ كَمَا دَخَلُوْهُ اَوَّلَ مَرَّةٍ وَّلِيُتَبِّرُوْا مَا عَلَوْا تَتْبِيْرًا
in aḥsantum aḥsantum li'anfusikum, wa in asa'tum fa lahā, fa iżā jā'a wa‘dul-ākhirati liyasū'ū wujūhakum wa liyadkhulal-masjida kamā dakhalūhu awwala marratiw wa liyutabbirū mā ‘alau tatbīrā(n).
जेकर भलाई करदे ओ तां अपने आपै गी भलाई करदे ओ। ते जेकर तुस बुराई करदे ओ तां अपने आपै च ऐ। जदों दूजी सजा आवेगी, (असीं तुहाडे दुश्मनां नूं उभारी लैंगे) तुहाडे चेहरे दी बेइज्जती करन लई, ते ओह मस्जिद (अल-अकसा मस्जिद) विच दाखल हो जांगन जिवें पहली वार उस विच दाखल होए सन, ते जो वी कर सकदे हन उह नष्ट कर देणगे।
اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَيَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَالْمَسْجِدِ الْحَرَامِ الَّذِيْ جَعَلْنٰهُ لِلنَّاسِ سَوَاۤءً ۨالْعَاكِفُ فِيْهِ وَالْبَادِۗ وَمَنْ يُّرِدْ فِيْهِ بِاِلْحَادٍۢ بِظُلْمٍ نُّذِقْهُ مِنْ عَذَابٍ اَلِيْمٍ ࣖ
innal-lażīna kafarū wa yaṣuddūna ‘an sabīlillāhi wal-masjidil-ḥarāmil-lażī ja‘alnāhu lin-nāsi sawā'anil-‘ākifu fīhi wal-bād(i), wa may yurid fīhi bi'ilḥādim biẓulmin nużiqhu min ‘ażābin alīm(in).
सचमुच, जो लोग काफिर करदे हन ते जो (इंसान) कूं अल्लाह दे रास्ते ते पवित्र मस्जिद विच बाधा पांदे हन जो अस्सां सारे इंसानें वास्ते खुला कर डेंदे हन, चाहे ओ ओत्थे रहन या बाहर तों आण वाले ते किसे वी व्यक्ति कूं जो इस विच नाजायज करण दा इरादा रखदे हन, अस्सां उन्हां कूं ज़रूर दर्दनाक सजा दे डेसे।
اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَيَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَالْمَسْجِدِ الْحَرَامِ الَّذِيْ جَعَلْنٰهُ لِلنَّاسِ سَوَاۤءً ۨالْعَاكِفُ فِيْهِ وَالْبَادِۗ وَمَنْ يُّرِدْ فِيْهِ بِاِلْحَادٍۢ بِظُلْمٍ نُّذِقْهُ مِنْ عَذَابٍ اَلِيْمٍ ࣖ
innal-lażīna kafarū wa yaṣuddūna ‘an sabīlillāhi wal-masjidil-ḥarāmil-lażī ja‘alnāhu lin-nāsi sawā'anil-‘ākifu fīhi wal-bād(i), wa may yurid fīhi bi'ilḥādim biẓulmin nużiqhu min ‘ażābin alīm(in).
सचमुच, जो लोग काफिर करदे हन ते जो (इंसान) कूं अल्लाह दे रास्ते ते पवित्र मस्जिद विच बाधा पांदे हन जो अस्सां सारे इंसानें वास्ते खुला कर डेंदे हन, चाहे ओ ओत्थे रहन या बाहर तों आण वाले ते किसे वी व्यक्ति कूं जो इस विच नाजायज करण दा इरादा रखदे हन, अस्सां उन्हां कूं ज़रूर दर्दनाक सजा दे डेसे।
وَاِذْ بَوَّأْنَا لِاِبْرٰهِيْمَ مَكَانَ الْبَيْتِ اَنْ لَّا تُشْرِكْ بِيْ شَيْـًٔا وَّطَهِّرْ بَيْتِيَ لِلطَّاۤىِٕفِيْنَ وَالْقَاۤىِٕمِيْنَ وَالرُّكَّعِ السُّجُوْدِ
wa iż bawwa'nā li'ibrāhīma makānal-baiti allā tusyrik bī syai'aw wa ṭahhir baitiya liṭ-ṭā'ifīna wal-qā'imīna war-rukka‘is-sujūd(i).
ते (याद रखो), जदों असीं इब्राहिम नू अल्लाह दे घर विच रखेया (इह आखदे होए) "मेरे नाल कुझ वी शरीफ ना करो ते मेरे घर नू तवाफ करन वाले, ते इबादत करन वाले ते प्रणाम ते सजदा करन वाले वास्ते शुद्ध करो।"
ثُمَّ لْيَقْضُوْا تَفَثَهُمْ وَلْيُوْفُوْا نُذُوْرَهُمْ وَلْيَطَّوَّفُوْا بِالْبَيْتِ الْعَتِيْقِ
Ṡummal yaqḍū tafaṡafahum wal yūfū nużūrahum wal yaṭṭawwafū bil-baitil-‘atīq(i).
फिर, गंदगी (जो उन्हां दे शरीर ते है) हटा के, अपनी मन्नत पूरा करन ते पुराने घर (बैतुल्लाह) दे आसपास तवाफ करन दे।
لَكُمْ فِيْهَا مَنَافِعُ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّى ثُمَّ مَحِلُّهَآ اِلَى الْبَيْتِ الْعَتِيْقِ ࣖ
lakum fīhā manāfi‘u ilā ajalim musamman ṡumma maḥilluhā ilal-baitil-‘atīq(i).
उंदे (हद्यू जानवरें) च तुंदे लेई फायदे न, इक निर्धारित समें तकर, फिर कत्ल दी जगह बैतुल अतीक (अल्लाह दे घर) दे आसपास होंदी ऐ।
اِنَّمَآ اُمِرْتُ اَنْ اَعْبُدَ رَبَّ هٰذِهِ الْبَلْدَةِ الَّذِيْ حَرَّمَهَا وَلَهٗ كُلُّ شَيْءٍ وَّاُمِرْتُ اَنْ اَكُوْنَ مِنَ الْمُسْلِمِيْنَ ۙ
innamā umirtu an a‘buda rabba hāżihil-baldatil-lażī ḥarramahā wa lahū kullu syai'iw wa umirtu an akūna minal-muslimīn(a).
मेकूं (मुहम्मद) कूं सिर्फ इस शहर (मक्का) दे रब दी इबादत करण दा हुक्म डित्ता वेंदे, जैकूं उन्हां ने उथां पवित्र कीता हे, अते सारी चीजां उन्हां दी हेन। ते मिगी मुसलमानें च होने दा हुक्म दित्ता गेदा ऐ,
وَقَالُوْٓا اِنْ نَّتَّبِعِ الْهُدٰى مَعَكَ نُتَخَطَّفْ مِنْ اَرْضِنَاۗ اَوَلَمْ نُمَكِّنْ لَّهُمْ حَرَمًا اٰمِنًا يُّجْبٰٓى اِلَيْهِ ثَمَرٰتُ كُلِّ شَيْءٍ رِّزْقًا مِّنْ لَّدُنَّا وَلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ
wa qālū in natabi‘il-hudā ma‘aka nutakhaṭṭaf min arḍinā, awalam numakkil lahum ḥaraman āminay yujbā ilaihi ṡamarātu kulli syai'ir rizqam mil ladunnā wa lākinna akṡarahum lā ya‘lamūn(a).
ते उन् ने ग् लाया, "जेकर अस तुंदी हिदायतें दा पालन करचे तां असेंगी अपने मुल् के थवां कड्डी दित्ता जाग।" (अल्लाह ने आख्या) क्या असीं हरम (पवित्र धरती) दी सुरक्षित ते सुरक्षित धरती विच उन्हां दी स्थिति दी पुष्टि नहीं कीती, जित्थे ओह साडे पासे (तुहाडे वास्ते) रोजी-रूट्टी दे तौर ते हर तरह दे (पौधें) दा फल लैंदे हन? पर उंदे च मते सारें गी पता नेई ऐ।
وَقَالُوْٓا اِنْ نَّتَّبِعِ الْهُدٰى مَعَكَ نُتَخَطَّفْ مِنْ اَرْضِنَاۗ اَوَلَمْ نُمَكِّنْ لَّهُمْ حَرَمًا اٰمِنًا يُّجْبٰٓى اِلَيْهِ ثَمَرٰتُ كُلِّ شَيْءٍ رِّزْقًا مِّنْ لَّدُنَّا وَلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ
wa qālū in natabi‘il-hudā ma‘aka nutakhaṭṭaf min arḍinā, awalam numakkil lahum ḥaraman āminay yujbā ilaihi ṡamarātu kulli syai'ir rizqam mil ladunnā wa lākinna akṡarahum lā ya‘lamūn(a).
ते उन् ने ग् लाया, "जेकर अस तुंदी हिदायतें दा पालन करचे तां असेंगी अपने मुल् के थवां कड्डी दित्ता जाग।" (अल्लाह ने आख्या) क्या असीं हरम (पवित्र धरती) दी सुरक्षित ते सुरक्षित धरती विच उन्हां दी स्थिति दी पुष्टि नहीं कीती, जित्थे ओह साडे पासे (तुहाडे वास्ते) रोजी-रूट्टी दे तौर ते हर तरह दे (पौधें) दा फल लैंदे हन? पर उंदे च मते सारें गी पता नेई ऐ।
اَوَلَمْ يَرَوْا اَنَّا جَعَلْنَا حَرَمًا اٰمِنًا وَّيُتَخَطَّفُ النَّاسُ مِنْ حَوْلِهِمْۗ اَفَبِالْبَاطِلِ يُؤْمِنُوْنَ وَبِنِعْمَةِ اللّٰهِ يَكْفُرُوْنَ
awalam yarau annā ja‘alnā ḥaraman āminaw wa yutakhaṭṭafun-nāsu min ḥaulihim, afabil-bāṭili yu'minūna wa bini‘matillāhi yakfurūn(a).
केह़ ओह़ नेई दिक् खदे के अस (उंदी धरती) गी इक सुरक्षित पबित्तर बनाई लेदा ऐ, जदुं के उदे चारों पासे लोक इक-दुए गी लूटदे न? क्यों (सच्चाई साफ होण दे बाद) ओ अज वी झूठ ते अल्लाह दे एहसान तों इन्कार क्यों करदे हन?
اَوَلَمْ يَرَوْا اَنَّا جَعَلْنَا حَرَمًا اٰمِنًا وَّيُتَخَطَّفُ النَّاسُ مِنْ حَوْلِهِمْۗ اَفَبِالْبَاطِلِ يُؤْمِنُوْنَ وَبِنِعْمَةِ اللّٰهِ يَكْفُرُوْنَ
awalam yarau annā ja‘alnā ḥaraman āminaw wa yutakhaṭṭafun-nāsu min ḥaulihim, afabil-bāṭili yu'minūna wa bini‘matillāhi yakfurūn(a).
केह़ ओह़ नेई दिक् खदे के अस (उंदी धरती) गी इक सुरक्षित पबित्तर बनाई लेदा ऐ, जदुं के उदे चारों पासे लोक इक-दुए गी लूटदे न? क्यों (सच्चाई साफ होण दे बाद) ओ अज वी झूठ ते अल्लाह दे एहसान तों इन्कार क्यों करदे हन?
هُمُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَصَدُّوْكُمْ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَالْهَدْيَ مَعْكُوْفًا اَنْ يَّبْلُغَ مَحِلَّهٗ ۚوَلَوْلَا رِجَالٌ مُّؤْمِنُوْنَ وَنِسَاۤءٌ مُّؤْمِنٰتٌ لَّمْ تَعْلَمُوْهُمْ اَنْ تَطَـُٔوْهُمْ فَتُصِيْبَكُمْ مِّنْهُمْ مَّعَرَّةٌ ۢبِغَيْرِ عِلْمٍ ۚ لِيُدْخِلَ اللّٰهُ فِيْ رَحْمَتِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُۚ لَوْ تَزَيَّلُوْا لَعَذَّبْنَا الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْهُمْ عَذَابًا اَلِيْمًا
humul-lażīna kafarū wa ṣaddūkum ‘anil-masjidil-ḥarāmi wal-hadya ma‘kūfan ay yabluga maḥillah(ū), wa lau lā rijālum mu'minūna wa nisā'um mu'minātul lam ta‘lamūhum an taṭa'ūhum fa tuṣībakum minhum ma‘arratum bigairi ‘ilm(in), liyudkhilallāhu fī raḥmatihī may yasyā'(u), lau tazayyalū la‘ażżabnal-lażīna kafarū minhum ‘ażāban alīmā(n).
ओ काफिर हन जो तुहानूं भव्य मस्जिद विच (प्रवेश) रोकदे हन ते बलिदान दे जानवरां कूं उन्हां दी (वध) जगह तक पहुंचण तों रोकदे हन। ते जेकर एह् गल्ल नेईं होंदी जे किश विश्वासी, मर्द ते जनानी बी न जिनेंगी तुस नेईं जानदे, तां तुस उनें लोकें गी जरूर मारी ओड़दे जेह्ड़े तुसेंगी परेशानी पैदा करदे न, बिना तुसेंगी एहसास होए। क्मोंकक अल्लाह जो चाशता शै उसी अऩनी रभ भें शाभसर कयना चाशता शै । जेकर ओह अलग होई जंदे तां अस उंदे च काफिर करने आलें गी इक दर्दनाक सजा जरूर देगे।
لَقَدْ صَدَقَ اللّٰهُ رَسُوْلَهُ الرُّءْيَا بِالْحَقِّ ۚ لَتَدْخُلُنَّ الْمَسْجِدَ الْحَرَامَ اِنْ شَاۤءَ اللّٰهُ اٰمِنِيْنَۙ مُحَلِّقِيْنَ رُءُوْسَكُمْ وَمُقَصِّرِيْنَۙ لَا تَخَافُوْنَ ۗفَعَلِمَ مَا لَمْ تَعْلَمُوْا فَجَعَلَ مِنْ دُوْنِ ذٰلِكَ فَتْحًا قَرِيْبًا
laqad ṣadaqallāhu rasūlahur-ru'yā bil-ḥaqq(i), latadkhulunnal-masjidal-ḥarāma in syā'allāhu āminīn(a), muḥalliqīna ru'ūsakum wa muqaṣṣirīn(a), lā takhāfūn(a), fa‘alima mā lam ta‘lamū faja‘ala min dūni żālika fatḥan qarībā(n).
सचमुच, अल्लाह अपने रसूले गी अपने सपने दी सच्चाई साबित कर देग कि तुसीं पबित्तर मस्जिद च जरूर दाखल होगे, अगर अल्लाह चाहंदा ऐ तां सुरक्षित हालत च, अपने सिर दे बाल मुंडवा के ते छोटे करिए, जबकि तुस डरदे नेईं ओ। तो अल्लाह जानदा है जो तुसीं नहीं जानदे ते इसदे अलावा उसने तुहानूं नेड़े दी जीत दित्ती है।
اَلَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِاَصْحٰبِ الْفِيْلِۗ
alam tara kaifa fa‘ala rabbuka bi'aṣḥābil-fīl(i).
क्या तुसें (मुहम्मद) ने नोटिस नेईं कीता ऐ जे तुंदे रब ने हाथियें दी फौज दे प्रति किस चाल्ली बर्ताव कीता ऐ?
فَلْيَعْبُدُوْا رَبَّ هٰذَا الْبَيْتِۙ
falya‘budū rabba hāżal-bait(i).
तो इस घर (काबा) दे प्रभू (मालक) दी पूजा करन,