Принять ислам, нажмите здесь
Ислам әл-Хак: Коръән һәм Хәдис
(Чын ислам)



Тема - Akhlak dan Adab Akhlak Akhlak Buruk Mengejek, mengolok-olok

Аятьләр эзләү нәтиҗәләре :
Барлык аятьләр : 39
14
Q.S Әл-Бәкара (2:14)

وَاِذَا لَقُوا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا قَالُوْٓا اٰمَنَّا ۚ وَاِذَا خَلَوْا اِلٰى شَيٰطِيْنِهِمْ ۙ قَالُوْٓا اِنَّا مَعَكُمْ ۙاِنَّمَا نَحْنُ مُسْتَهْزِءُوْنَ

wa iżā laqul-lażīna āmanū qālū āmannā, wa iżā khalau ilā syayāṭīnihim qālū innā ma‘akum, innamā naḥnu mustahzi'ūn(a).

Алар иман китергән кешеләргә очрашсалар: "Без иман китердек", - диләр, ләкин шайтаннары (башлыклары) янына кайткач: "Без сезнең белән бергә, без бары тик көләбез", - диделәр.


15
Q.S Әл-Бәкара (2:15)

اَللّٰهُ يَسْتَهْزِئُ بِهِمْ وَيَمُدُّهُمْ فِيْ طُغْيَانِهِمْ يَعْمَهُوْنَ

allāhu yastahzi'u bihim wa yamudduhum fī ṭugyānihim ya‘mahūn(a).

Аллаһ аларны мәсхәрә кылыр һәм аларны адашу юлына җибәрер.


67
Q.S Әл-Бәкара (2:67)

وَاِذْ قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهٖٓ اِنَّ اللّٰهَ يَأْمُرُكُمْ اَنْ تَذْبَحُوْا بَقَرَةً ۗ قَالُوْٓا اَتَتَّخِذُنَا هُزُوًا ۗ قَالَ اَعُوْذُ بِاللّٰهِ اَنْ اَكُوْنَ مِنَ الْجٰهِلِيْنَ

wa iż qāla mūsā liqaumihī innallāha ya'murukum an tażbaḥū baqarah(tan), qālū atattakhiżunā huzuwā(n), qāla a‘ūżu billāhi an akūna minal-jāhilīn(a).

Муса үзенең кавеменә: "Аллаһ сезгә сыер бугазларга боера", - дигәнен хәтерләгез. Алар әйттеләр: "Безне мәсхәрәлисеңме?" Муса әйтте: "Наданнардан булмас өчен Аллаһка сыенам".


202
Q.S Әл-Бәкара (2:202)

اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ نَصِيْبٌ مِّمَّا كَسَبُوْا ۗ وَاللّٰهُ سَرِيْعُ الْحِسَابِ

ulā'ika lahum naṣībum mimmā kasabū, wallāhu sarī‘ul-ḥisāb(i).

Алар үзләре эшләгән гамәлләреннән өлеш алырлар, һәм Аллаһ тиз хисап итүче.


140
Q.S Ән-Ниса (4:140)

وَقَدْ نَزَّلَ عَلَيْكُمْ فِى الْكِتٰبِ اَنْ اِذَا سَمِعْتُمْ اٰيٰتِ اللّٰهِ يُكْفَرُ بِهَا وَيُسْتَهْزَاُ بِهَا فَلَا تَقْعُدُوْا مَعَهُمْ حَتّٰى يَخُوْضُوْا فِيْ حَدِيْثٍ غَيْرِهٖٓ ۖ اِنَّكُمْ اِذًا مِّثْلُهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ جَامِعُ الْمُنٰفِقِيْنَ وَالْكٰفِرِيْنَ فِيْ جَهَنَّمَ جَمِيْعًاۙ

wa qad nazzala ‘alaikum fil-kitābi an iżā sami‘tum āyātillāhi yukfaru bihā wa yustahza'u bihā falā taq‘udū ma‘ahum ḥattā yakhūḍū fī ḥadīṡin gairih(ī), innakum iżam miṡlahum, innallāha jāmi‘ul-munāfiqīna wal-kāfirīna fī jahannama jamī‘ā(n).

Әлбәттә, Аллаһ сезгә Китапта (Коръәндә) кагыйдәләрне иңдерде: әгәр сез Аллаһ аятьләрен инкяр иткәннәрен һәм мәсхәрәләгәннәрен ишетсәгез, алар белән башка сөйләшүгә керешкәнче утырмагыз. Чөнки (әгәр сез алар белән утыруны дәвам итсәгез), әлбәттә, сез дә аларга охшарсыз. Аллаһ барлык монафыйкларны һәм кяферләрне җәһәннәмгә җыячак.


57
Q.S Әл-Мәида (5:57)

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَّخِذُوا الَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا دِيْنَكُمْ هُزُوًا وَّلَعِبًا مِّنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَالْكُفَّارَ اَوْلِيَاۤءَۚ وَاتَّقُوا اللّٰهَ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tattakhiżul-lażīnattakhażū dīnakum huzuwaw wa la‘ibam minal-lażīna ūtul-kitāba min qablikum wal-kuffāra auliyā'(a), wattaqullāha in kuntum mu'minīn(a).

Ий мөэминнәр! Сездән элек китап бирелгән кешеләр һәм кәферләр арасында динегезне мәсхәрә һәм уенга әйләндерүчеләр булып саналмагыз! Әгәр мөэмин булсагыз, Аллаһтан куркыгыз!


58
Q.S Әл-Мәида (5:58)

وَاِذَا نَادَيْتُمْ اِلَى الصَّلٰوةِ اتَّخَذُوْهَا هُزُوًا وَّلَعِبًا ۗذٰلِكَ بِاَ نَّهُمْ قَوْمٌ لَّا يَعْقِلُوْنَ

wa iżā nādaitum ilaṣ-ṣalātittakhażūhā huzuwaw wa la‘ibā(n), żālika bi'annahum qaumul lā ya‘qilūn(a).

Әгәр син аларны намазга чакырсаң, алар аны мәсхәрә итәләр һәм уенга әйләндерәләр, чөнки алар хакны аңламыйлар.


5
Q.S Әл-Ән'ам (6:5)

فَقَدْ كَذَّبُوْا بِالْحَقِّ لَمَّا جَاۤءَهُمْۗ فَسَوْفَ يَأْتِيْهِمْ اَنْۢبـٰۤؤُا مَا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ

faqad każżabū bil-ḥaqqi lammā jā'ahum fa saufa ya'tīhim ambā'u mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

Чыннан да, алар үзләренә килгән хакны (Коръәнне) ялган диделәр, шуңа күрә киләчәктә аларга һәрвакыт мәсхәрәләгән хәбәрләр киләчәк.


10
Q.S Әл-Ән'ам (6:10)

وَلَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِّنْ قَبْلِكَ فَحَاقَ بِالَّذِيْنَ سَخِرُوْا مِنْهُمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ ࣖ

wa laqadistuhzi'a birusulim min qablika fa ḥāqa bil-lażīna sakhirū minhum mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

Әлбәттә, синнән алдагы пәйгамбәрләрнең кайберләре мәсхәрә ителделәр, шуңа күрә аларны мәсхәрәләүчеләргә җәза килде, чөнки алар мәсхәрә иткәннәренә җавап итеп.


64
Q.S Әт-Тәүбә (9:64)

يَحْذَرُ الْمُنٰفِقُوْنَ اَنْ تُنَزَّلَ عَلَيْهِمْ سُوْرَةٌ تُنَبِّئُهُمْ بِمَا فِيْ قُلُوْبِهِمْۗ قُلِ اسْتَهْزِءُوْاۚ اِنَّ اللّٰهَ مُخْرِجٌ مَّا تَحْذَرُوْنَ

yaḥżarul-munāfiqūna an tunazzala ‘alaihim sūratun tunabbi'uhum bimā fī qulūbihim, qulistahzi'ū, innallāha mukhrijum mā taḥżarūn(a).

Бу монафыйклар күңелләрендә яшеренгәнне аңлата торган сүрә төшүдән куркалар. (Аларга) әйт: " (Аллаһны һәм Аның пәйгамбәрен) көлүне дәвам итегез!" Чыннан да, Аллаһ сез курыккан нәрсәне ачачак.


65
Q.S Әт-Тәүбә (9:65)

وَلَىِٕنْ سَاَلْتَهُمْ لَيَقُوْلُنَّ اِنَّمَا كُنَّا نَخُوْضُ وَنَلْعَبُۗ قُلْ اَبِاللّٰهِ وَاٰيٰتِهٖ وَرَسُوْلِهٖ كُنْتُمْ تَسْتَهْزِءُوْنَ

wa la'in sa'altahum layaqūlunna innamā kunnā nakhūḍū wa nal‘ab(u), qul abillāhi wa āyātihī wa rasūlihī kuntum tastahzi'ūn(a).

Әгәр син алардан сорасаң, алар, әлбәттә, "Без шаяртып һәм уйнап кына идек", - дип җавап бирерләр. Син аларга әйт: "Ни өчен сез һәрвакыт Аллаһны, Аның аятьләрен һәм Аның рәсүлен мәсхәрәлисез?"


79
Q.S Әт-Тәүбә (9:79)

اَلَّذِيْنَ يَلْمِزُوْنَ الْمُطَّوِّعِيْنَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ فِى الصَّدَقٰتِ وَالَّذِيْنَ لَا يَجِدُوْنَ اِلَّا جُهْدَهُمْ فَيَسْخَرُوْنَ مِنْهُمْ ۗسَخِرَ اللّٰهُ مِنْهُمْ ۖ وَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

allażīna yalmizūnal-muṭṭawwi‘īna minal-mu'minīna fiṣ-ṣadaqāti wal-lażīna lā yajidūna illā juhdahum fa yaskharūna minhum, sakhirallāhu minhum, wa lahum ‘ażābun alīm(un).

(Икейөзлеләр) - мөэминнәрне, үз теләкләре белән садака бирүчеләрне һәм үзләре мөмкин булганча гына садака бирүчеләрне яманлаучылар, аннары шул икейөзлеләр аларны мәсхәрәлиләр. Аллаһ аларның мәсхәрәләре өчен үч алыр һәм аларга рәнҗетүче газап булыр.


8
Q.S Капот (11:8)

وَلَىِٕنْ اَخَّرْنَا عَنْهُمُ الْعَذَابَ اِلٰٓى اُمَّةٍ مَّعْدُوْدَةٍ لَّيَقُوْلُنَّ مَا يَحْبِسُهٗ ۗ اَلَا يَوْمَ يَأْتِيْهِمْ لَيْسَ مَصْرُوْفًا عَنْهُمْ وَحَاقَ بِهِمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ ࣖ

wa la'in akhkharnā ‘anhumul-‘ażāba ilā ummatim ma‘dūdatil layaqūlunna mā yaḥbisuh(ū), alā yauma ya'tīhim laisa maṣrūfan ‘anhum wa ḥāqa bihim mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

Әгәр Без аларга җәзаны билгеләнгән вакытка кадәр кичектерсәк, алар: "Нәрсә тыя аны?" – диярләр иде. Әгәр аларга җәза килсә, аны кире кайтару мөмкин түгел. Аларны үзләре көлгән (әззаб) чолгап алган.


38
Q.S Капот (11:38)

وَيَصْنَعُ الْفُلْكَۗ وَكُلَّمَا مَرَّ عَلَيْهِ مَلَاٌ مِّنْ قَوْمِهٖ سَخِرُوْا مِنْهُ ۗقَالَ اِنْ تَسْخَرُوْا مِنَّا فَاِنَّا نَسْخَرُ مِنْكُمْ كَمَا تَسْخَرُوْنَۗ

wa yaṣna‘ul-fulk(a), wa kullamā marra ‘alaihi mala'um min qaumihī sakhirū minh(u), qāla in taskharū minnā fa innā naskharu minkum kamā taskharūn(a).

Ул (Нух) көймә төзи башлады. Аның халкының зурлары аның яныннан үткән саен, аны мәсхәрәли иделәр. Ул (Нух) әйтте: "Әгәр сез безне мәсхәрә итсәгез, без дә сез безне мәсхәрә иткән кебек сезне мәсхәрә итәрбез".


11
Q.S Әл-Хиҗр (15:11)

وَمَا يَأْتِيْهِمْ مِّنْ رَّسُوْلٍ اِلَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ

wa mā ya'tīhim mir rasūlin illā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

Аларга пәйгамбәр килсә, алар аны мәсхәрә кылыр иделәр.


95
Q.S Әл-Хиҗр (15:95)

اِنَّا كَفَيْنٰكَ الْمُسْتَهْزِءِيْنَۙ

innā kafainākal-mustahzi'īn(a).

Әлбәттә, Без сине (Мөхәммәд пәйгамбәр) мәсхәрәләүчеләрнең явызлыгыннан саклыйбыз,


34
Q.S Ән-Нәхл (16:34)

فَاَصَابَهُمْ سَيِّاٰتُ مَا عَمِلُوْا وَحَاقَ بِهِمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ ࣖ

fa aṣābahum sayyi'ātu mā ‘amilū wa ḥāqa bihim mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

Шулай итеп, алар үз гамәлләренең җәзасына (нәтиҗәләренә) дучар булдылар һәм элек гел мәсхәрәләп килгән җәзадан аптырап калдылар.


56
Q.S Әл-Кәхф (18:56)

وَمَا نُرْسِلُ الْمُرْسَلِيْنَ اِلَّا مُبَشِّرِيْنَ وَمُنْذِرِيْنَۚ وَيُجَادِلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِالْبَاطِلِ لِيُدْحِضُوْا بِهِ الْحَقَّ وَاتَّخَذُوْٓا اٰيٰتِيْ وَمَآ اُنْذِرُوْا هُزُوًا

wa mā nursilul-mursalīna illā mubasysyirīna wa munżirīn(a), wa yujādilul-lażīna kafarū bil-bāṭili liyudḥiḍū bihil-ḥaqqa wattakhażū āyātī wa mā unżirū huzuwā(n).

Без пәйгамбәрләрне фәкать шатландыручы һәм җәһәннәм белән куркытучы итеп җибәрдек. Әмма имансызлар хакны юкка чыгару өчен ялган бәхәсләшәләр, һәм алар Минем аятьләремне һәм аларга каршы кылынган куркытуларны көләләр.


106
Q.S Әл-Кәхф (18:106)

ذٰلِكَ جَزَاۤؤُهُمْ جَهَنَّمُ بِمَا كَفَرُوْا وَاتَّخَذُوْٓا اٰيٰتِيْ وَرُسُلِيْ هُزُوًا

Żālika jazā'uhum jahannamu bimā kafarū wattakhażū āyātī wa rusulī huzuwā(n).

Шулай итеп, көферлекләре һәм аятьләремне һәм рәсүлләремне мәсхәрәләүләре өчен аларның җәзасы җәһәннәм булачак.


36
Q.S Әл-Әнбия (21:36)

وَاِذَا رَاٰكَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ يَّتَّخِذُوْنَكَ اِلَّا هُزُوًاۗ اَهٰذَا الَّذِيْ يَذْكُرُ اٰلِهَتَكُمْۚ وَهُمْ بِذِكْرِ الرَّحْمٰنِ هُمْ كٰفِرُوْنَ

wa iżā ra'ākal-lażīna kafarū iy yattakhiżūnaka illā huzuwā(n), ahāżal-lażī yażkuru ālihatakum, wa hum biżikrir-raḥmāni hum kāfirūn(a).

Ә көферләр сине күргәндә, мәсхәрәләп кенә карыйлар (алар: "Бу синең илаһларыңны ялганлаган кешеме?" – диләр). Хәтта алар Аллаһны искә алуны инкяр итүчеләр.


41
Q.S Әл-Әнбия (21:41)

وَلَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِّنْ قَبْلِكَ فَحَاقَ بِالَّذِيْنَ سَخِرُوْا مِنْهُمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ ࣖ

wa laqadistuhzi'a birusulim min qablika fa ḥāqa bil-lażīna sakhirū minhum mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

Әлбәттә, синнән алдагы пәйгамбәрләр дә мәсхәрә ителделәр, шулай ук алар (рәсүлләр)не мәсхәрәләгән нәрсәләрен мәсхәрә итүчеләргә дә (газап) килде.


83
Q.S Әл-Мөэминун (23:83)

لَقَدْ وُعِدْنَا نَحْنُ وَاٰبَاۤؤُنَا هٰذَا مِنْ قَبْلُ اِنْ هٰذَآ اِلَّآ اَسَاطِيْرُ الْاَوَّلِيْنَ

laqad wu‘idnā naḥnu wa ābā'unā hāżā min qablu in hāżā illā asāṭīrul-awwalīn(a).

Чыннан да, бу безгә һәм безнең бабаларыбызга вәгъдә ителгән, бу бары тик борынгы кешеләрнең әкияте генә!"


110
Q.S Әл-Мөэминун (23:110)

فَاتَّخَذْتُمُوْهُمْ سِخْرِيًّا حَتّٰىٓ اَنْسَوْكُمْ ذِكْرِيْ وَكُنْتُمْ مِّنْهُمْ تَضْحَكُوْنَ

fattakhażtumūhum sikhriyyan ḥattā ansaukum żikrī wa kuntum minhum taḍḥakūn(a).

Соңра син аларны мәсхәрәгә әйләндердең, хәтта Мине искә алуны оныттың һәм (гел) алардан көлдең.


41
Q.S Әл-Фуркан (25:41)

وَاِذَا رَاَوْكَ اِنْ يَّتَّخِذُوْنَكَ اِلَّا هُزُوًاۗ اَهٰذَا الَّذِيْ بَعَثَ اللّٰهُ رَسُوْلًا

wa iżā ra'auka iy yattakhiżūnaka illā huzuwā(n), ahāżal-lażī ba‘aṡallāhu rasūlā(n).

Алар сине (Мөхәммәд пәйгамбәрне) күргәч, мәсхәрәләп кенә: "Бу Аллаһ пәйгамбәр итеп җибәргән кешеме?" - диләр.


6
Q.S Әш-Шуара (26:6)

فَقَدْ كَذَّبُوْا فَسَيَأْتِيْهِمْ اَنْۢبـٰۤؤُا مَا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ

faqad każżabū fa saya'tīhim ambā'u mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

Чыннан да, алар (Коръәнне) ялганладылар, шуңа күрә киләчәктә аларга (хакыйкатьтән) көлгән нәрсәләре турында хәбәр киләчәк.


25
Q.S Әш-Шуара (26:25)

قَالَ لِمَنْ حَوْلَهٗٓ اَلَا تَسْتَمِعُوْنَ

qāla liman ḥaulahū alā tastami‘ūn(a).

Ул (Фиргавен) тирәсендәге кешеләргә: "(Аның сүзләрен) ишетмәдегезме?" - диде.


56
Q.S Ән-Нәмл (27:56)

۞ فَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهٖٓ اِلَّآ اَنْ قَالُوْٓا اَخْرِجُوْٓا اٰلَ لُوْطٍ مِّنْ قَرْيَتِكُمْۙ اِنَّهُمْ اُنَاسٌ يَّتَطَهَّرُوْنَ

famā kāna jawāba qaumihī illā an qālū akhrijū āla lūṭim min qaryatikum, innahum unāsuy yataṭahharūn(a).

Аның халкының җавабы: "Лутны һәм аның гаиләсен җиреңнән куып чыгар, чөнки алар үзләрен изге дип саныйлар", - дип әйтүдән башка нәрсә булмады.


6
Q.S Локман (31:6)

وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَّشْتَرِيْ لَهْوَ الْحَدِيْثِ لِيُضِلَّ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ بِغَيْرِ عِلْمٍۖ وَّيَتَّخِذَهَا هُزُوًاۗ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عَذَابٌ مُّهِيْنٌ

wa minan-nāsi may yasytarī lahwal-ḥadīṡi liyuḍilla ‘an sabīlillāhi bigairi ‘ilmiw wa yattakhiżahā huzuwā(n), ulā'ika lahum ‘ażābum muhīn(un).

Кешеләр арасында дәлилсез рәвештә кешеләрне Аллаһ юлыннан адаштырыр өчен һәм Аллаһ хак юлын мәсхәрә итәр өчен буш сүзләрне сөйләүчеләр бар, аларга хур итүче газап булачак.


30
Q.S Я-Син (36:30)

يٰحَسْرَةً عَلَى الْعِبَادِۚ مَا يَأْتِيْهِمْ مِّنْ رَّسُوْلٍ اِلَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ

yā ḥasratan ‘alal-‘ibād(i), mā ya'tīhim mir rasūlin illā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

Бу хезмәтчеләр күпме үкенделәр, аларга хәбәрче килгән саен, алар аны гел мәсхәрәләделәр.


12
Q.S Әс-Саффат (37:12)

بَلْ عَجِبْتَ وَيَسْخَرُوْنَ ۖ

bal ‘ajibta wa yaskharūn(a).

Хәтта син дә (аларның буйсынмауларына) гаҗәпләндең, һәм алар (сине) хурладылар.


14
Q.S Әс-Саффат (37:14)

وَاِذَا رَاَوْا اٰيَةً يَّسْتَسْخِرُوْنَۖ

wa iżā ra'au āyatay yastaskhirūn(a).

Әгәр алар (Аллаһның бөеклегенең) бер билгесен күрсәләр, аны көләләр.


48
Q.S Әз-Зүмәр (39:48)

وَبَدَا لَهُمْ سَيِّاٰتُ مَا كَسَبُوْا وَحَاقَ بِهِمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ

wa badā lahum sayyi'ātu mā kasabū wa ḥāqa bihim mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

Һәм аларның нинди явыз эшләре барлыгы аларга ачыкланды, һәм алар һәрвакыт мәсхәрәләгән нәрсәләрдән аптырадылар.


56
Q.S Әз-Зүмәр (39:56)

اَنْ تَقُوْلَ نَفْسٌ يّٰحَسْرَتٰى عَلٰى مَا فَرَّطْتُّ فِيْ جَنْۢبِ اللّٰهِ وَاِنْ كُنْتُ لَمِنَ السّٰخِرِيْنَۙ

an taqūla yā ḥasratā ‘alā mā farraṭṭu fī jambillāhi wa in kuntu laminas-sākhirīn(a).

беркем дә: "Аллаһка карата булган бурычларымны үтәмәгәнем өчен ничек үкенәм, һәм мин (Аллаһның динен) мәсхәрәләүчеләрдәнмен", - дип әйтмәсен өчен.


7
Q.S Әз-Зөһрүф (43:7)

وَمَا يَأْتِيْهِمْ مِّنْ نَّبِيٍّ اِلَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ

wa mā ya'tīhim min nabiyyin illā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

Аларга бер пәйгамбәр килсә, алар аны мәсхәрә кылырлар иде.


32
Q.S Әз-Зөһрүф (43:32)

اَهُمْ يَقْسِمُوْنَ رَحْمَتَ رَبِّكَۗ نَحْنُ قَسَمْنَا بَيْنَهُمْ مَّعِيْشَتَهُمْ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۙ وَرَفَعْنَا بَعْضَهُمْ فَوْقَ بَعْضٍ دَرَجٰتٍ لِّيَتَّخِذَ بَعْضُهُمْ بَعْضًا سُخْرِيًّا ۗوَرَحْمَتُ رَبِّكَ خَيْرٌ مِّمَّا يَجْمَعُوْنَ

ahum yaqsimūna raḥmata rabbik(a), naḥnu qasamnā bainahum ma‘īsyatahum fil-ḥayātid-dun-yā, wa rafa‘nā ba‘ḍahum fauqa ba‘ḍin darajātil liyattakhiża ba‘ḍuhum ba‘ḍan sukhriyyā(n), wa raḥmatu rabbika khairum mimmā yajma‘ūn(a).

Алар Раббыңның рәхмәтен бүләләрме? Без аларның дөнья тормышында ризыгын билгелибез, вә кайберләрен кайберләреннән югары дәрәҗәләргә күтәрдек, кайберләрен икенчесеннән файдалансыннар өчен. Раббыңның рәхмәте алар җыйган малдан хәерлерәк.


9
Q.S Әл-Җәсия (45:9)

وَاِذَا عَلِمَ مِنْ اٰيٰتِنَا شَيْـًٔا ۨاتَّخَذَهَا هُزُوًاۗ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عَذَابٌ مُّهِيْنٌۗ

wa iżā ‘alima min āyātinā syai'anittakhażahā huzuwā(n), ulā'ika lahum ‘ażābum muhīn(un).

Әгәр ул Безнең аятьләребез турында аз гына белсә, (ул аятьләр) мәсхәрәгә әйләнер. Алар хур итүче җәзага дучар булачаклар.


33
Q.S Әл-Җәсия (45:33)

وَبَدَا لَهُمْ سَيِّاٰتُ مَا عَمِلُوْا وَحَاقَ بِهِمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ

wa badā lahum sayyi'ātu mā ‘amilū wa ḥāqa bihim mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

Аларның эшләгән явыз эшләренең яманлыгы аларга ачыкланыр, һәм алар мәсхәрәләгән кешеләргә җәза ирешер.


35
Q.S Әл-Җәсия (45:35)

ذٰلِكُمْ بِاَنَّكُمُ اتَّخَذْتُمْ اٰيٰتِ اللّٰهِ هُزُوًا وَّغَرَّتْكُمُ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا ۚفَالْيَوْمَ لَا يُخْرَجُوْنَ مِنْهَا وَلَا هُمْ يُسْتَعْتَبُوْنَ

Żālikum bi'annakumuttakhażtum āyātillāhi huzuwaw wa garratkumul-ḥayātud-dun-yā, fal-yauma lā yukhrajūna minhā wa lā hum yusta‘tabūn(a).

Бу сезнең Аллаһ аятьләрен мәсхәрә итүегез һәм дөнья тормышы сезне алдаган өчендер." Шуңа күрә бүген алар уттан чыгарылмаслар һәм аларга тәүбә итәргә мөмкинлек бирелмәс.


11
Q.S Әл-Хуҗрат (49:11)

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا يَسْخَرْ قَوْمٌ مِّنْ قَوْمٍ عَسٰٓى اَنْ يَّكُوْنُوْا خَيْرًا مِّنْهُمْ وَلَا نِسَاۤءٌ مِّنْ نِّسَاۤءٍ عَسٰٓى اَنْ يَّكُنَّ خَيْرًا مِّنْهُنَّۚ وَلَا تَلْمِزُوْٓا اَنْفُسَكُمْ وَلَا تَنَابَزُوْا بِالْاَلْقَابِۗ بِئْسَ الِاسْمُ الْفُسُوْقُ بَعْدَ الْاِيْمَانِۚ وَمَنْ لَّمْ يَتُبْ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الظّٰلِمُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā yaskhar qaumum min qaumin ‘asā ay yakūnū khairam minhum wa lā nisā'um min nisā'in ‘asā ay yakunna khairam minhunn(a), wa lā talmizū anfusakum wa lā tanābazū bil-alqāb(i), bi'salismul-fusūqu ba‘dal-īmān(i), wa mal lam yatub fa ulā'ika humuẓ-ẓālimūn(a).

Ий мөэминнәр! Бер кавем икенче милләтне мәсхәрә итмәсен, чөнки алар (мәсхәрәләнүчеләр) алардан (мәсхәрәләүчеләрдән) яхшырактыр, һәм хатын-кызлар да башка хатын-кызларны (мәсхәрәләмәскә тиеш, чөнки хатыннар (мәсхәрәләнүчеләр) хатыннардан (мәсхәрәләүчеләрдән) яхшырактыр. Бер-берегезне тәнкыйтьләмәгез һәм бер-берегезне начар сүзләр белән атамагыз. Иң начар чакыру - иман китергәннән соң начар (тәкъвасыз) чакыру. Әгәр тәүбә итмәсә, алар залимнәрдер.