اَلشَّيْطٰنُ يَعِدُكُمُ الْفَقْرَ وَيَأْمُرُكُمْ بِالْفَحْشَاۤءِ ۚ وَاللّٰهُ يَعِدُكُمْ مَّغْفِرَةً مِّنْهُ وَفَضْلًا ۗ وَاللّٰهُ وَاسِعٌ عَلِيْمٌ ۖ
asy-syaiṭānu ya‘idukumul-faqra wa ya'murukum bil-faḥsyā'(i), wallāhu ya‘idukum magfiratam minhu wa faḍlā(n), wallāhu wāsi'un ‘alīm(un).
ಸೈತಾನನು ನಿಮಗೆ ಬಡತನದ ಭರವಸೆ ನೀಡುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ದುಷ್ಟತನವನ್ನು (ಜಿಪುಣತನದಿಂದ) ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ, ಆದರೆ ಅಲ್ಲಾಹನು ನಿಮಗೆ ಕ್ಷಮೆ ಮತ್ತು ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ವಾಗ್ದಾನ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಾಹನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವವನು, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಲ್ಲವನು.
وَلَا يَحْسَبَنَّ الَّذِيْنَ يَبْخَلُوْنَ بِمَآ اٰتٰىهُمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖ هُوَ خَيْرًا لَّهُمْ ۗ بَلْ هُوَ شَرٌّ لَّهُمْ ۗ سَيُطَوَّقُوْنَ مَا بَخِلُوْا بِهٖ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗ وَلِلّٰهِ مِيْرَاثُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرٌ ࣖ
wa lā yaḥsabannal-lażīna yabkhalūna bimā ātāhumullāhu min faḍlihī huwa khairal lahum, bal huwa syarrul lahum, sayuṭawwaqūna mā bakhilū bihī yaumal-qiyāmah(ti), wa lillāhi mīrāṡus-samāwāti wal-arḍ(i), wallāhu bimā ta‘malūna khabīr(un).
ಅಲ್ಲಾಹನು ತನ್ನ ಕೃಪೆಯಿಂದ ತಮಗೆ ನೀಡಿರುವದರಲ್ಲಿ ಜಿಪುಣರು, ಅದು ತಮಗೆ ಒಳ್ಳೆಯದು ಎಂದು ಎಂದಿಗೂ ಭಾವಿಸಬಾರದು, ಆದರೆ (ಜಿಪುಣತನ) ಅವರಿಗೆ ಕೆಟ್ಟದ್ದಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಅವರು ಯೋಚಿಸುವ (ನಿಧಿಗಳು) ಪುನರುತ್ಥಾನ ದಿನದಂದು (ಅವರ ಕುತ್ತಿಗೆಗೆ) ನೇತಾಡುತ್ತವೆ. ಆಕಾಶಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿರುವ (ಆಸ್ತಿ) ಅಲ್ಲಾಹನಿಗೇ ಸೇರಿದೆ. ನೀವು ಮಾಡುವ ಎಲ್ಲದರಲ್ಲೂ ಅಲ್ಲಾಹನು ಜಾಗರೂಕನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ.
ۨالَّذِيْنَ يَبْخَلُوْنَ وَيَأْمُرُوْنَ النَّاسَ بِالْبُخْلِ وَيَكْتُمُوْنَ مَآ اٰتٰىهُمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖۗ وَاَعْتَدْنَا لِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابًا مُّهِيْنًاۚ
al-lażīna yabkhalūna wa ya'murūnan-nāsa bil-bukhli wa yaktumūna mā ātāhumullāhu min faḍlih(ī), wa a‘tadnā lil-kāfirīna ‘ażābam muhīnā(n).
(ಅಂದರೆ) ಯಾರು ಜಿಪುಣರೋ, ಇತರರ ಮೇಲೆ ಜಿಪುಣತನವನ್ನು ಪ್ರಚೋದಿಸುತ್ತಾರೋ ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಾಹನು ತಮಗೆ ದಯಪಾಲಿಸಿರುವ ಔದಾರ್ಯವನ್ನು ಮರೆಮಾಚುತ್ತಾರೋ, ಅಂತಹವರಿಗೆ ನಾವು ಧಿಕ್ಕಾರಿಗಳಿಗಾಗಿ ಅವಮಾನಕರ ಶಿಕ್ಷೆಯನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ್ದೇವೆ.
اَلْمُنٰفِقُوْنَ وَالْمُنٰفِقٰتُ بَعْضُهُمْ مِّنْۢ بَعْضٍۘ يَأْمُرُوْنَ بِالْمُنْكَرِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمَعْرُوْفِ وَيَقْبِضُوْنَ اَيْدِيَهُمْۗ نَسُوا اللّٰهَ فَنَسِيَهُمْ ۗ اِنَّ الْمُنٰفِقِيْنَ هُمُ الْفٰسِقُوْنَ
al-munāfiqūna wal-munāfiqātu ba‘ḍuhum mim ba‘ḍ(in), ya'murūna bil-munkari wa yanhauna ‘anil-ma‘rūfi wa yaqbiḍūna aidiyahum, nasullāha fa nasiyahum, innal-munāfiqīna humul-fāsiqūn(a).
ಕಪಟಿ ಪುರುಷರು ಮತ್ತು ಮಹಿಳೆಯರು ಪರಸ್ಪರ ಒಂದೇ ಆಗಿರುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಕೆಟ್ಟದ್ದನ್ನು ಆಜ್ಞಾಪಿಸುತ್ತಾರೆ (ಮಾಡುತ್ತಾರೆ) ಮತ್ತು ಒಳ್ಳೆಯದನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತಾರೆ (ಕಾರ್ಯ) ಮತ್ತು ಅವರು ತಮ್ಮ ಕೈಗಳನ್ನು (ಜಿಪುಣತೆಯಿಂದ) ಜೋಡಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಅಲ್ಲಾಹನನ್ನು ಮರೆತಿದ್ದಾರೆ, ಆದ್ದರಿಂದ ಅಲ್ಲಾಹನು ಅವರನ್ನು (ಸಹ) ಮರೆತಿದ್ದಾನೆ. ನಿಜಕ್ಕೂ, ಕಪಟಿಗಳೇ ದುಷ್ಟರು.
فَلَمَّآ اٰتٰىهُمْ مِّنْ فَضْلِهٖ بَخِلُوْا بِهٖ وَتَوَلَّوْا وَّهُمْ مُّعْرِضُوْنَ
falammā ātāhum min faḍlihī bakhilū bihī wa tawallau wa hum mu‘riḍūn(a).
ಅಲ್ಲಾಹನು ಅವರಿಗೆ ತನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ನೀಡಿದಾಗ, ಅವರು ಜಿಪುಣರಾದರು ಮತ್ತು ವಿಮುಖರಾದರು ಮತ್ತು ಯಾವಾಗಲೂ (ಸತ್ಯಕ್ಕೆ) ವಿರುದ್ಧವಾಗಿದ್ದರು.
وَلَا تَجْعَلْ يَدَكَ مَغْلُوْلَةً اِلٰى عُنُقِكَ وَلَا تَبْسُطْهَا كُلَّ الْبَسْطِ فَتَقْعُدَ مَلُوْمًا مَّحْسُوْرًا
wa lā taj‘al yadaka maglūlatan ilā ‘unuqika wa lā tabsuṭhā kullal-basṭi fa taq‘uda malūmam maḥsūrā(n).
ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಕೈಗಳನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಕುತ್ತಿಗೆಗೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳಬೇಡಿ ಮತ್ತು ಅವುಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ವಿಸ್ತರಿಸಬೇಡಿ (ತುಂಬಾ ಉದಾರವಾಗಿ) ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ನೀವು ಅವಮಾನಿತರಾಗುತ್ತೀರಿ ಮತ್ತು ವಿಷಾದಿಸುತ್ತೀರಿ.
قُلْ لَّوْ اَنْتُمْ تَمْلِكُوْنَ خَزَاۤىِٕنَ رَحْمَةِ رَبِّيْٓ اِذًا لَّاَمْسَكْتُمْ خَشْيَةَ الْاِنْفَاقِۗ وَكَانَ الْاِنْسَانُ قَتُوْرًا ࣖ
qul lau antum tamlikūna khazā'ina raḥmati rabbī iżal la'amsaktum khasy-yatal-infāq(i), wa kānal-insānu qatūrā(n).
(ಮುಹಮ್ಮದ್) ಹೇಳಿರಿ, "ನನ್ನ ಪ್ರಭುವಿನ ಅನುಗ್ರಹದ ಖಜಾನೆಯ ಮೇಲೆ ನಿಮ್ಮ ಹಿಡಿತವಿದ್ದರೆ, ಅದನ್ನು ಖರ್ಚು ಮಾಡುವ ಭಯದಿಂದ ನೀವು ಅದನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೆ." ಮತ್ತು ಮಾನವರು ಬಹಳ ಜಿಪುಣರು.
وَالَّذِيْنَ اِذَآ اَنْفَقُوْا لَمْ يُسْرِفُوْا وَلَمْ يَقْتُرُوْا وَكَانَ بَيْنَ ذٰلِكَ قَوَامًا
wal-lażīna iżā anfaqū lam yusrifū wa lam yaqturū wa kāna baina żālika qawāmā(n).
ಮತ್ತು (ಪರಮ ದಯಾಳುವಾದ ದೇವರ ಸೇವಕರು ಸೇರಿದಂತೆ) ಖರ್ಚು ಮಾಡುವಾಗ ಅತಿಯಾಗಿ ಖರ್ಚು ಮಾಡದವರೂ ಅಲ್ಲ, ಜಿಪುಣರೂ ಅಲ್ಲ, ಇವೆರಡೂ ನ್ಯಾಯಯುತವಾಗಿವೆ,
وَاِذَا قِيْلَ لَهُمْ اَنْفِقُوْا مِمَّا رَزَقَكُمُ اللّٰهُ ۙقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَنُطْعِمُ مَنْ لَّوْ يَشَاۤءُ اللّٰهُ اَطْعَمَهٗٓ ۖاِنْ اَنْتُمْ اِلَّا فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ
wa iżā qīla lahum anfiqū mimmā razaqakumullāh(u), qālal-lażīna kafarū lil-lażīna āmanū anuṭ‘imu mal lau yasyā'ullāhu aṭ‘amah(ū), in antum illā fī ḍalālim mubīn(in).
"ಅಲ್ಲಾಹನು ನಿಮಗೆ ನೀಡಿರುವ ಆಹಾರದಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ಖರ್ಚು ಮಾಡಿರಿ" ಎಂದು ಅವರೊಡನೆ ಹೇಳಿದಾಗ, ಧಿಕ್ಕಾರಿಗಳು ನಂಬುವವರಿಗೆ, "ಅಲ್ಲಾಹನು ಇಚ್ಛಿಸಿದ್ದರೆ ಅವರಿಗೆ ಊಟ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದವರಿಗೆ ನಾವು ಊಟ ಹಾಕುವುದು ಸರಿಯೇ? ನೀವು ಸ್ಪಷ್ಟ ದಾರಿಗೆ ಜಾರಿದಿರಿ" ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ.
اِنْ يَّسْـَٔلْكُمُوْهَا فَيُحْفِكُمْ تَبْخَلُوْا وَيُخْرِجْ اَضْغَانَكُمْ
iy yas'alkumūhā fa yuḥfikum tabkhalū wa yukhrij aḍgānakum.
ಅವನು ನಿಮ್ಮಿಂದ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಕೇಳಿ ನಂತರ (ಅದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕೊಡುವಂತೆ) ಒತ್ತಡ ಹೇರಿದರೆ, ನೀವು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಜಿಪುಣರಾಗಿರುತ್ತೀರಿ ಮತ್ತು ಅವನು ನಿಮ್ಮ ಅಸೂಯೆಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಾನೆ.
هٰٓاَنْتُمْ هٰٓؤُلَاۤءِ تُدْعَوْنَ لِتُنْفِقُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِۚ فَمِنْكُمْ مَّنْ يَّبْخَلُ ۚوَمَنْ يَّبْخَلْ فَاِنَّمَا يَبْخَلُ عَنْ نَّفْسِهٖ ۗوَاللّٰهُ الْغَنِيُّ وَاَنْتُمُ الْفُقَرَاۤءُ ۗوَاِنْ تَتَوَلَّوْا يَسْتَبْدِلْ قَوْمًا غَيْرَكُمْۙ ثُمَّ لَا يَكُوْنُوْٓا اَمْثَالَكُمْ ࣖ
hā antum hā'ulā'i tud‘auna litunfiqū fī sabīlillāh(i), fa minkum may yabkhal(u), wa may yabkhal fa innamā yabkhalu ‘an nafsih(ī), wallāhul-ganiyyu wa antumul-fuqarā'(u), wa in tatawallau yastabdil qauman gairakum, ṡumma lā yakūnū amṡālakum.
ನೆನಪಿಡಿ, ನೀವು ಅಲ್ಲಾಹನ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ (ನಿಮ್ಮ ಸಂಪತ್ತನ್ನು) ಖರ್ಚು ಮಾಡಲು ಆಹ್ವಾನಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರು. ನಂತರ ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ಜಿಪುಣರು, ಮತ್ತು ಯಾರು ಜಿಪುಣರೋ ಅವರು ಸ್ವತಃ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಜಿಪುಣರು. ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಾಹನು ಅತ್ಯಂತ ಶ್ರೀಮಂತ ಮತ್ತು ನೀವು (ಅವನ ಅನುಗ್ರಹದ) ಅಗತ್ಯವಿರುವವರು. ಮತ್ತು ನೀವು (ಸರಿಯಾದ ಮಾರ್ಗದಿಂದ) ವಿಮುಖರಾದರೆ, ಅವನು (ನಿಮ್ಮ) ಬದಲಿಗೆ ಬೇರೆ ಜನರನ್ನು ತರುವನು ಮತ್ತು ಅವರು ನಿಮ್ಮಂತೆ (ಅವಿಧೇಯರಾಗುವುದಿಲ್ಲ)
وَاَعْطٰى قَلِيْلًا وَّاَكْدٰى
wa a‘ṭā qalīlaw wa akdā.
ಮತ್ತು ಅವನು (ವಾಗ್ದಾನ ಮಾಡಿದ್ದರಲ್ಲಿ) ಸ್ವಲ್ಪವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಉಳಿದದ್ದನ್ನು ತಡೆಹಿಡಿಯುತ್ತಾನೆ.
ۨالَّذِيْنَ يَبْخَلُوْنَ وَيَأْمُرُوْنَ النَّاسَ بِالْبُخْلِ ۗوَمَنْ يَّتَوَلَّ فَاِنَّ اللّٰهَ هُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيْدُ
allażīna yabkhalūna wa ya'murūnan-nāsa bil-bukhl(i), wa may yatawalla fa'innallāha huwal-ganiyyul-ḥamīd(u).
ಅಂದರೆ ಜಿಪುಣರು ಮತ್ತು ಇತರರನ್ನು ಜಿಪುಣರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಲು ಆದೇಶಿಸುವವರು. (ಅಲ್ಲಾಹನ ಆಜ್ಞೆಗಳಿಂದ) ಯಾರು ವಿಮುಖರಾಗುತ್ತಾರೋ, ಆಗ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಅಲ್ಲಾಹನು ಅತ್ಯಂತ ಶ್ರೀಮಂತನು, ಅತ್ಯಂತ ಸ್ತುತ್ಯರ್ಹನು.
وَالَّذِيْنَ تَبَوَّءُو الدَّارَ وَالْاِيْمَانَ مِنْ قَبْلِهِمْ يُحِبُّوْنَ مَنْ هَاجَرَ اِلَيْهِمْ وَلَا يَجِدُوْنَ فِيْ صُدُوْرِهِمْ حَاجَةً مِّمَّآ اُوْتُوْا وَيُؤْثِرُوْنَ عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ وَلَوْ كَانَ بِهِمْ خَصَاصَةٌ ۗوَمَنْ يُّوْقَ شُحَّ نَفْسِهٖ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَۚ
wal-lażīna tabawwa'ud-dāra wal-īmāna min qablihim yuḥibbūna man hājara ilaihim wa lā yajidūna fī ṣudūrihim ḥājatam mimmā ūtū wa yu'ṡirūna ‘alā anfusihim wa lau kāna bihim khaṣāṣah(tun), wa may yūqa syuḥḥa nafsihī fa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).
ಮತ್ತು ಮದೀನಾ ನಗರವನ್ನು ಆಕ್ರಮಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಮತ್ತು ಅವರ (ಮುಹಾಜಿರ್) ಆಗಮನಕ್ಕಿಂತ ಮೊದಲು ನಂಬಿಕೆ ಇಟ್ಟಿದ್ದ (ಅನ್ಸಾರ್) ಜನರು (ಅನ್ಸಾರ್‌ಗಳು) ತಮ್ಮ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ವಲಸೆ ಬಂದವರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಮತ್ತು ಅವರು ತಮಗೆ ನೀಡಲಾದದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ತಮ್ಮ ಹೃದಯಗಳಲ್ಲಿ ಆಸೆಗಳನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ (ಮುಹಾಜಿರ್); ಮತ್ತು ಅವರು ಅಗತ್ಯದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಸಹ, ತಮಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ (ಮುಹಾಜಿರ್) ಅವರನ್ನು ಆದ್ಯತೆ ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ಮತ್ತು ಯಾರು ತಮ್ಮನ್ನು ಜಿಪುಣತನದಿಂದ ದೂರವಿಡುತ್ತಾರೋ ಅವರೇ ಅದೃಷ್ಟವಂತರು.
فَاتَّقُوا اللّٰهَ مَا اسْتَطَعْتُمْ وَاسْمَعُوْا وَاَطِيْعُوْا وَاَنْفِقُوْا خَيْرًا لِّاَنْفُسِكُمْۗ وَمَنْ يُّوْقَ شُحَّ نَفْسِهٖ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ
fattaqullāha mastaṭa‘tum wasma‘ū wa aṭī‘ū wa anfiqū khairal li'anfusikum, wa may yūqa syuḥḥa nafsihī fa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).
ಆದ್ದರಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಅಲ್ಲಾಹನಿಗೆ ಭಯಪಡಿರಿ, ಆಲಿಸಿರಿ ಮತ್ತು ಪಾಲಿಸಿರಿ; ಮತ್ತು ನಿಮಗಾಗಿ ಉತ್ತಮ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಹೂಡಿ. ಮತ್ತು ಯಾರು ಜಿಪುಣತನದಿಂದ ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ರಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೋ ಅವರು ಅದೃಷ್ಟವಂತರು.
اَنْ لَّا يَدْخُلَنَّهَا الْيَوْمَ عَلَيْكُمْ مِّسْكِيْنٌۙ
allā yadkhulannahal-yauma ‘alaikum miskīn(un).
“ಈ ದಿನ, ಯಾವುದೇ ಬಡವನನ್ನು ನಿಮ್ಮ ತೋಟಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ಬಿಡಬೇಡಿ.
وَّاِذَا مَسَّهُ الْخَيْرُ مَنُوْعًاۙ
wa iżā massahul-khairu manū‘ā(n).
ಮತ್ತು ಅವನು (ಸಂಪತ್ತು) ಉತ್ತಮವಾದಾಗ ಅವನು ಜಿಪುಣನಾಗುತ್ತಾನೆ,
كَلَّا بَلْ لَّا تُكْرِمُوْنَ الْيَتِيْمَۙ
kallā bal lā tukrimūnal-yatīm(a).
ಎಂದಿಗೂ! ನೀವು ಅನಾಥರನ್ನು ಗೌರವಿಸುವುದಿಲ್ಲ,
وَلَا تَحٰۤضُّوْنَ عَلٰى طَعَامِ الْمِسْكِيْنِۙ
wa lā taḥāḍḍūna ‘alā ṭa‘āmil-miskīn(i).
ಮತ್ತು ನೀವು ಬಡವರಿಗೆ ಊಟ ಹಾಕಲು ಪರಸ್ಪರ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸುವುದಿಲ್ಲ,
وَاَمَّا مَنْۢ بَخِلَ وَاسْتَغْنٰىۙ
wa ammā man bakhila wastagnā.
ಮತ್ತು ಜಿಪುಣರು ಮತ್ತು ತಾವು ಸಾಕು ಎಂದು ಭಾವಿಸುವ ಜನರು (ದೇವರ ಸಹಾಯದ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ),
وَلَا يَحُضُّ عَلٰى طَعَامِ الْمِسْكِيْنِۗ
wa lā yaḥuḍḍu ‘alā ṭa‘āmil-miskīn(i).
ಮತ್ತು ಬಡವರಿಗೆ ಊಟ ಹಾಕುವುದನ್ನು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
وَيَمْنَعُوْنَ الْمَاعُوْنَ ࣖ
wa yamna‘ūnal-mā‘ūn(a).
ಮತ್ತು ಸಹಾಯ (ಒದಗಿಸಲು) ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲದಿರುವುದು.