حُرِّمَتْ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةُ وَالدَّمُ وَلَحْمُ الْخِنْزِيْرِ وَمَآ اُهِلَّ لِغَيْرِ اللّٰهِ بِهٖ وَالْمُنْخَنِقَةُ وَالْمَوْقُوْذَةُ وَالْمُتَرَدِّيَةُ وَالنَّطِيْحَةُ وَمَآ اَكَلَ السَّبُعُ اِلَّا مَا ذَكَّيْتُمْۗ وَمَا ذُبِحَ عَلَى النُّصُبِ وَاَنْ تَسْتَقْسِمُوْا بِالْاَزْلَامِۗ ذٰلِكُمْ فِسْقٌۗ اَلْيَوْمَ يَىِٕسَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ دِيْنِكُمْ فَلَا تَخْشَوْهُمْ وَاخْشَوْنِۗ اَلْيَوْمَ اَكْمَلْتُ لَكُمْ دِيْنَكُمْ وَاَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِيْ وَرَضِيْتُ لَكُمُ الْاِسْلَامَ دِيْنًاۗ فَمَنِ اضْطُرَّ فِيْ مَخْمَصَةٍ غَيْرَ مُتَجَانِفٍ لِّاِثْمٍۙ فَاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
Ḥurrimat ‘alaikumul-maitatu wad-damu wa laḥmul-khinzīri wa mā uhilla ligairillāhi bihī wal-munkhaniqatu wal-mauqūżatu wal-mutaraddiyatu wan-naṭīḥatu wa mā akalas-sabu‘u illā mā żakkaitum, wa mā żubiḥa ‘alan-nuṣubi wa an tastaqsimū bil-azlām(i), żālikum fisq(un), al-yauma ya'isal-lażīna kafarū min dīnikum falā takhsyauhum wakhsyaun(i), al-yauma akmaltu lakum dīnakum wa atmamtu ‘alaikum ni‘matī wa raḍītu lakumul-islāma dīnā(n), fa maniḍṭurra fī makhmaṣatin gaira mutajānifil li'iṡm(in), fa innallāha gafūrur raḥīm(un).
ستاسو لپاره مردار، وینه، د خنزیر غوښه او د هغو څارویو غوښه خوړل حرام دي چې د الله په نوم نه وي ذبح شوي، هغه چې زندۍ شوي وي، هغه چې وهل شوي وي، هغه چې لویږي، هغه چې په وهلو سره وژل شوي وي، هغه چې په وهلو سره ټوټه ټوټه شوي وي، مګر هغه چې تاسو یې د ذبح کولو وخت لرئ. او هغه چې د بتانو لپاره ذبح کیږي (هم منع دي). او (هم منع دي) د ازلام (تیرو) سره ډیر بخت ترلاسه کول، (ځکه چې) دا یو بد عمل دی. نن ورځ کافرانو ستاسو د دین (ماتولو) څخه نا امیدي پریښوده، نو له دوی څخه مه ویریږئ، مګر له ما څخه وویریږئ. نن ورځ ما ستاسو دین ستاسو لپاره بشپړ کړ، او ما ستاسو لپاره خپل نعمتونه بشپړ کړل، او ما اسلام ستاسو د دین په توګه غوره کړ. مګر څوک چې د لوږې له امله مجبور شي، نه دا چې ګناه وکړي، نو یقینا الله بخښونکی او رحم کوونکی دی.
وَيَوْمَ نَبْعَثُ فِيْ كُلِّ اُمَّةٍ شَهِيْدًا عَلَيْهِمْ مِّنْ اَنْفُسِهِمْ وَجِئْنَا بِكَ شَهِيْدًا عَلٰى هٰٓؤُلَاۤءِۗ وَنَزَّلْنَا عَلَيْكَ الْكِتٰبَ تِبْيَانًا لِّكُلِّ شَيْءٍ وَّهُدًى وَّرَحْمَةً وَّبُشْرٰى لِلْمُسْلِمِيْنَ ࣖ
wa yauma nab‘aṡu fī kulli ummatin syahīdan ‘alaihim min anfusihim wa ji'nā bika syahīdan ‘alā hā'ulā'(i), wa nazzalnā ‘alaikal-kitāba tibyānal likulli syai'iw wa hudaw wa raḥmataw wa busyrā lil-muslimīn(a).
او (یاد کړه) هغه ورځ (چې) موږ د هر امت له منځه د هغوی له منځه یو شاهد راپورته کړ او ته (محمد صلی الله علیه وسلم) مو پر هغوی شاهد راوستې. او موږ پر تا کتاب (قرآن) نازل کړی دی چې د هر څه وضاحت کوي، د لارښوونې او رحمت او د هغو کسانو لپاره چې اطاعت یې منلی دی (مسلمانان).
اِنَّ هٰذَا الْقُرْاٰنَ يَهْدِيْ لِلَّتِيْ هِيَ اَقْوَمُ وَيُبَشِّرُ الْمُؤْمِنِيْنَ الَّذِيْنَ يَعْمَلُوْنَ الصّٰلِحٰتِ اَنَّ لَهُمْ اَجْرًا كَبِيْرًاۙ
inna hāżal-qur'āna yahdī lil-latī hiya aqwamu wa yubasysyirul-mu'minīnal-lażīna ya‘malūnaṣ-ṣāliḥāti anna lahum ajran kabīrā(n).
په حقیقت کې، دا قرآن هغه لاره ښيي چې تر ټولو سمه ده او هغو مومنانو ته چې نیک عملونه کوي، زېری ورکوي چې دوی ته به لوی اجر ورکړل شي.