حُرِّمَتْ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةُ وَالدَّمُ وَلَحْمُ الْخِنْزِيْرِ وَمَآ اُهِلَّ لِغَيْرِ اللّٰهِ بِهٖ وَالْمُنْخَنِقَةُ وَالْمَوْقُوْذَةُ وَالْمُتَرَدِّيَةُ وَالنَّطِيْحَةُ وَمَآ اَكَلَ السَّبُعُ اِلَّا مَا ذَكَّيْتُمْۗ وَمَا ذُبِحَ عَلَى النُّصُبِ وَاَنْ تَسْتَقْسِمُوْا بِالْاَزْلَامِۗ ذٰلِكُمْ فِسْقٌۗ اَلْيَوْمَ يَىِٕسَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ دِيْنِكُمْ فَلَا تَخْشَوْهُمْ وَاخْشَوْنِۗ اَلْيَوْمَ اَكْمَلْتُ لَكُمْ دِيْنَكُمْ وَاَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِيْ وَرَضِيْتُ لَكُمُ الْاِسْلَامَ دِيْنًاۗ فَمَنِ اضْطُرَّ فِيْ مَخْمَصَةٍ غَيْرَ مُتَجَانِفٍ لِّاِثْمٍۙ فَاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
Ḥurrimat ‘alaikumul-maitatu wad-damu wa laḥmul-khinzīri wa mā uhilla ligairillāhi bihī wal-munkhaniqatu wal-mauqūżatu wal-mutaraddiyatu wan-naṭīḥatu wa mā akalas-sabu‘u illā mā żakkaitum, wa mā żubiḥa ‘alan-nuṣubi wa an tastaqsimū bil-azlām(i), żālikum fisq(un), al-yauma ya'isal-lażīna kafarū min dīnikum falā takhsyauhum wakhsyaun(i), al-yauma akmaltu lakum dīnakum wa atmamtu ‘alaikum ni‘matī wa raḍītu lakumul-islāma dīnā(n), fa maniḍṭurra fī makhmaṣatin gaira mutajānifil li'iṡm(in), fa innallāha gafūrur raḥīm(un).
अल्लाह केरऽ (नाम) म॑ नै वधलऽ जानवरऽ के शव, खून, सुअर के मांस, आरू (मांस) खाय के मनाही छै, जेकरऽ गला रेतलऽ जाय छै, जेकरा मारलऽ जाय छै, जेकरा गिरी जाय छै, जेकरा मारलऽ जाय छै, जेकरा जंगली जानवरऽ द्वारा फाड़ी देलऽ जाय छै, सिवाय वू जानवरऽ के जेकरा तोरा वध करै के समय मिलै छै । आ (निषिद्ध सेहो) जे मूर्तिक लेल वध कयल जाइत अछि | आ (ईहो मना अछि) अजलम (बाण) सँ ढेर रास भाग्य खींचब, (कारण) से कुकर्म थिक | आइ काफिर अहाँक धर्म (पराजित) करबाक आशा छोड़ि देलक अछि, तेँ हुनका सभ सँ नहि डेराउ, मुदा हमरा सँ डरू। आइ हम अहाँक लेल अहाँक धर्म केँ सिद्ध कयलहुँ, आ अहाँक लेल अपन आशीर्वाद पूरा केलहुँ, आ इस्लाम केँ अहाँक धर्मक रूप मे मंजूर कयलहुँ। लेकिन जेकरा भूख के कारण मजबूर करलऽ जाय छै, पाप करै के इच्छा के कारण नै, त॑ सचमुच अल्लाह क्षमाशील, दयालु छै
وَيَوْمَ نَبْعَثُ فِيْ كُلِّ اُمَّةٍ شَهِيْدًا عَلَيْهِمْ مِّنْ اَنْفُسِهِمْ وَجِئْنَا بِكَ شَهِيْدًا عَلٰى هٰٓؤُلَاۤءِۗ وَنَزَّلْنَا عَلَيْكَ الْكِتٰبَ تِبْيَانًا لِّكُلِّ شَيْءٍ وَّهُدًى وَّرَحْمَةً وَّبُشْرٰى لِلْمُسْلِمِيْنَ ࣖ
wa yauma nab‘aṡu fī kulli ummatin syahīdan ‘alaihim min anfusihim wa ji'nā bika syahīdan ‘alā hā'ulā'(i), wa nazzalnā ‘alaikal-kitāba tibyānal likulli syai'iw wa hudaw wa raḥmataw wa busyrā lil-muslimīn(a).
आ (याद करू) ओ दिन (जखन) हम सभ हरेक लोकक बीच हुनका सभक बीच सँ एकटा गवाह ठाढ़ केलहुँ, आ अहाँ सभ केँ (मुहम्मद) केँ हुनका सभक गवाह बनेबाक लेल अनने रही। आरू हम्मं॑ तोरा सिनी के पास किताब (अल-कुरान) भेजने छियै कि सब कुछ समझै लेली, मार्गदर्शन के रूप म॑, साथ ही साथ जे (मुसलमान) अधीन होय छै, ओकरा लेली दया आरू खुशखबरी भी देलऽ जाय ।
اِنَّ هٰذَا الْقُرْاٰنَ يَهْدِيْ لِلَّتِيْ هِيَ اَقْوَمُ وَيُبَشِّرُ الْمُؤْمِنِيْنَ الَّذِيْنَ يَعْمَلُوْنَ الصّٰلِحٰتِ اَنَّ لَهُمْ اَجْرًا كَبِيْرًاۙ
inna hāżal-qur'āna yahdī lil-latī hiya aqwamu wa yubasysyirul-mu'minīnal-lażīna ya‘malūnaṣ-ṣāliḥāti anna lahum ajran kabīrā(n).
सचमुच, ई कुरान सबसें सीधा (मार्ग) के तरफ मार्गदर्शन करै छै आरू अच्छा काम करै वाला मुसलमानऽ क॑ अच्छा खबर दै छै, कि ओकरा बड़ऽ इनाम मिलतै,