وَاِنْ كُنْتُمْ فِيْ رَيْبٍ مِّمَّا نَزَّلْنَا عَلٰى عَبْدِنَا فَأْتُوْا بِسُوْرَةٍ مِّنْ مِّثْلِهٖ ۖ وَادْعُوْا شُهَدَاۤءَكُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ
wa in kuntum fī raibim mimmā nazzalnā ‘alā ‘abdinā fa'tū bisūratim mim miṡlih(ī), wad‘ū syuhadā'akum min dūnillāhi in kuntum ṣādiqīn(a).
ते जेकर तुसें गी (कुरान) उप्पर शक ऐ जे अस अपने बंदे (मुहम्मद) कोल उतारे दे आं तां इस चाल्ली दा सूर बनाओ ते अल्लाह दे अलावा अपने मददगार गी सद्दो, जेकर तुस सच्चे ओ।
يَّوْمَ تَبْيَضُّ وُجُوْهٌ وَّتَسْوَدُّ وُجُوْهٌ ۚ فَاَمَّا الَّذِيْنَ اسْوَدَّتْ وُجُوْهُهُمْۗ اَ كَفَرْتُمْ بَعْدَ اِيْمَانِكُمْ فَذُوْقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْفُرُوْنَ
yauma tabyaḍḍu wujūhuw wa taswaddu wujūh(un), fa ammal-lażīnaswaddat wujūhuhum, akafartum ba‘da īmānikum fa żūqul-‘ażāba bimā kuntum takfurūn(a).
उस दिन चमकदार सफेद चेहरे हे, ते उदास काले चेहरे बी हे। रही गल्ल गंभीर काले चेहरे आले दी तां (उन्हें गी एह् आखेआ गेआ हा), "तुस विश्वास करने दे बाद काफिर कीं करदे ओ? इस करी अपने अविश्वास दी सजा दा एहसास करो।"
مَنْ كَفَرَ بِاللّٰهِ مِنْۢ بَعْدِ اِيْمَانِهٖٓ اِلَّا مَنْ اُكْرِهَ وَقَلْبُهٗ مُطْمَىِٕنٌّۢ بِالْاِيْمَانِ وَلٰكِنْ مَّنْ شَرَحَ بِالْكُفْرِ صَدْرًا فَعَلَيْهِمْ غَضَبٌ مِّنَ اللّٰهِ ۗوَلَهُمْ عَذَابٌ عَظِيْمٌ
man kafara billāhi mim ba‘di īmānihī illā man ukriha wa qalbuhū muṭma'innum bil-īmāni wa lākim man syaraḥa bil-kufri ṣadran fa ‘alaihim gaḍabum minallāh(i), wa lahum ‘ażābun aẓīm(un).
जेड़ा वी इमान दे बाद अल्लाह नू काफर करदा है (उस नू अल्लाह दा गुस्सा आ जांदा है), सिवाय उस बंदे दे जो कफर करन लई मजबूर हो जांदा है भले ही उसदा दिल विश्वास करन विच शांत रहंदा है (ओह पाप नहीं करदा), पर जिस बंदे नू काफ़र करन लई अपनी छाती खोलदा है, उस वेले अल्लाह दा गुस्सा उस ते पड़ जावेगा ते ओहनां नू बड़ी सजा मिलनी है।
وَهُوَ الَّذِيْٓ اَحْيَاكُمْ ۖ ثُمَّ يُمِيْتُكُمْ ثُمَّ يُحْيِيْكُمْۗ اِنَّ الْاِنْسَانَ لَكَفُوْرٌ
wa huwal-lażī aḥyākum, ṡumma yumītukum ṡumma yuḥyīkum, innal-insāna lakafūr(un).
ते ओह़ गै तुसेंगी जिंदा करी ओड़ेया, फी तुसेंगी मारी ओड़ेया, फी तुसेंगी जिंदा करी ओड़ेया (जिंदा ह़ोने दे दिन)। सचमुच, इंसान बड़ा गै कृतघ्न ऐ।
الَّذِيْنَ يَرِثُوْنَ الْفِرْدَوْسَۗ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ
allażīna yariṡūnal-firdaus(a), hum fīhā khālidūn(a).
(अर्थात) जो (स्वर्ग) जन्नत दा वारिस होवेगा। उवभें शी यशते शैं।
وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَلِقَاۤىِٕهٖٓ اُولٰۤىِٕكَ يَىِٕسُوْا مِنْ رَّحْمَتِيْ وَاُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ
wal-lażīna kafarū bi'āyātillāhi wa liqā'ihī ulā'ika ya'isū mir raḥmatī wa ulā'ika lahum ‘ażābun alīm(un).
ते जो अल्लाह दी आयतां दा इन्कार करदे हन ते उहदे नाल मिलदे हन, ओह मेरी रहमत तों निराश हो जांदे हन, ते उहनां नू दर्दनाक सजा मिलनी है।
يَوْمَ تُقَلَّبُ وُجُوْهُهُمْ فِى النَّارِ يَقُوْلُوْنَ يٰلَيْتَنَآ اَطَعْنَا اللّٰهَ وَاَطَعْنَا الرَّسُوْلَا۠
yauma tuqallabu wujūhuhum fin-nāri yaqūlūna yā laitanā aṭa‘nallāha wa aṭa‘nar-rasūlā.
जिस दिन (जदूं) नरक विच उन्हां दे चेहरे उल्टे हो जांदे हन, ओ कहनगे, "ओ, काश असीं अल्लाह दी आज्ञा मनदे ते (भी) रसूले दी आज्ञा मनदे।
وَيَوْمَ الْقِيٰمَةِ تَرَى الَّذِيْنَ كَذَبُوْا عَلَى اللّٰهِ وُجُوْهُهُمْ مُّسْوَدَّةٌ ۗ اَلَيْسَ فِيْ جَهَنَّمَ مَثْوًى لِّلْمُتَكَبِّرِيْنَ
wa yaumal-qiyāmati taral-lażīna każabū ‘alallāhi wujūhuhum muswaddah(tun), alaisa fī jahannama maṡwal lil-mutakabbirīn(a).
ते कयामत दे दिन तुसें गी दिखना ऐ जेड़े अल्लाह दे खिलाफ झूठ बोलदे हे, उंदे चेहरे काला। क्या नरक उन लोकें आस्ते जगह नेईं ऐ जिनेंगी जीने दा गर्व ऐ?
اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَصَدُّوْا عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ثُمَّ مَاتُوْا وَهُمْ كُفَّارٌ فَلَنْ يَّغْفِرَ اللّٰهُ لَهُمْ
innal-lażīna kafarū wa ṣaddū ‘an sabīlillāhi ṡumma mātū wa hum kuffārun falay yagfirallāhu lahum.
सचमुच जो लोग अल्लाह दे रास्ते तों काफर करदे हन ते (दूजे) नू रोकदे हन ते फिर काफिर दे तौर ते मर जांदे हन, तां अल्लाह उन्हां नू माफ नहीं कर देगा।
وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَكَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَآ اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ النَّارِ خٰلِدِيْنَ فِيْهَاۗ وَبِئْسَ الْمَصِيْرُ ࣖ
wal-lażīna kafarū wa każżabū bi'āyātinā ulā'ika aṣḥābun-nāri khālidīna fīhā, wa bi'sal-maṣīr(u).
ते जो कुफर ते साडे निशानियां दा इन्कार करदे हन, ओह नरक दे वासी हन, ओह हमेशा उथे ही रहनगे। औय लश ऩरटने की ऩयभ ऩयभात्भा की ळजक्त शै ।
وَقَالُوْا لَوْ كُنَّا نَسْمَعُ اَوْ نَعْقِلُ مَا كُنَّا فِيْٓ اَصْحٰبِ السَّعِيْرِ
wa qālū lau kunnā nasma‘u au na‘qilu mā kunnā fī aṣḥābis-sa‘īr(i).
ते उनेंगी ग् लाया, "जेकर (पैह़लैं) अस (चेतावनी) गी सुनी लैंदे जां सोचदे तां अस नरक दी ध़लदी अग्ग दे निवासियें च नेई ह़ोंदे।"
قُتِلَ الْاِنْسَانُ مَآ اَكْفَرَهٗۗ
qutilal-insānu mā akfarah(ū).
धिक्कार मनुख दा ! ओह् किन्ना कृतघ्न ऐ!