وَذَرِ الَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا دِيْنَهُمْ لَعِبًا وَّلَهْوًا وَّغَرَّتْهُمُ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا وَذَكِّرْ بِهٖٓ اَنْ تُبْسَلَ نَفْسٌۢ بِمَا كَسَبَتْۖ لَيْسَ لَهَا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَلِيٌّ وَّلَا شَفِيْعٌ ۚوَاِنْ تَعْدِلْ كُلَّ عَدْلٍ لَّا يُؤْخَذْ مِنْهَاۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ اُبْسِلُوْا بِمَا كَسَبُوْا لَهُمْ شَرَابٌ مِّنْ حَمِيْمٍ وَّعَذَابٌ اَلِيْمٌ ۢبِمَا كَانُوْا يَكْفُرُوْنَ ࣖ
wa żaril-lażīnattakhażū dīnahum la‘ibaw wa lahwaw wa garrathumul-ḥayātud-dun-yā wa żakkir bihī an tubsala nafsum bimā kasabat, laisa lahā min dūnillāhi waliyyuw wa lā syafī‘(un), wa in ta‘dil kulla ‘adlil lā yu'khaż minhā, ulā'ikal-lażīna ubsilū bimā kasabū lahum syarābum min ḥamīmiw wa ‘ażābun alīmum bimā kānū yakfurūn(a).
Хӑйсен тӗнне вӑйӑ-шӳт тӑвакансене хӑварӑр, вӗсем тӗнче пурнӑҫӗпе улталаннӑ. Пурте хӑйсен ӗҫӗсемшӗн (тамӑка) ан ӳктӗр тесе, вӗсене Коранпа асӑрхаттарӑр. Уншӑн Аллахсӑр пуҫне урӑх никам та хӳтӗлекен, хута кӗрекен (пулӑшакан) ҫук. Вӑл мӗнле те пулин тӳлесе илме шутлать пулсан, ӑна йышӑнмаҫҫӗ. Кусем — хӑйсен ӗҫӗсене пула тамӑка путнӑ ҫынсем. Вӗсем вӗри шывран ӗҫнӗ, унччен ӗненменшӗн асаплӑ наказани илнӗ.
وَقَالَ الرَّسُوْلُ يٰرَبِّ اِنَّ قَوْمِى اتَّخَذُوْا هٰذَا الْقُرْاٰنَ مَهْجُوْرًا
wa qālar-rasūlu yā rabbi inna qaumittakhażū hāżal-qur'āna mahjūrā(n).
Унтан Элчӗ (Мухаммед) каланӑ: «Эй, Ҫӳлхуҫам, чӑнах та, манӑн халӑх ҫак Корана ним вырӑнне те хуман».
وَمَنْ يَّعْشُ عَنْ ذِكْرِ الرَّحْمٰنِ نُقَيِّضْ لَهٗ شَيْطٰنًا فَهُوَ لَهٗ قَرِيْنٌ
wa may ya‘syu ‘an żikrir-raḥmāni nuqayyiḍ lahū syaiṭānan fahuwa lahū qarīn(un).
Кам та кам ырӑ кӑмӑллӑ Аллах вӗрентӗвӗнчен (Коранран) пӑрӑнать, эпир шуйттана (ӑна аташтарса яма) ирӗк паратпӑр та унӑн ҫывӑх тусӗ пулса тӑратпӑр.
وَاِنَّهُمْ لَيَصُدُّوْنَهُمْ عَنِ السَّبِيْلِ وَيَحْسَبُوْنَ اَنَّهُمْ مُّهْتَدُوْنَ
wa innahum layaṣuddūnahum ‘anis-sabīli wa yaḥsabūna annahum muhtadūn(a).
Тата чӑнах та, вӗсем (шуйттансем) чӑнах та вӗсене тӗрӗс ҫулран чӑрмантараҫҫӗ, ҫав вӑхӑтрах вӗсем хӑйсене ертсе пыраҫҫӗ тесе шутлаҫҫӗ.