وَذَرِ الَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا دِيْنَهُمْ لَعِبًا وَّلَهْوًا وَّغَرَّتْهُمُ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا وَذَكِّرْ بِهٖٓ اَنْ تُبْسَلَ نَفْسٌۢ بِمَا كَسَبَتْۖ لَيْسَ لَهَا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَلِيٌّ وَّلَا شَفِيْعٌ ۚوَاِنْ تَعْدِلْ كُلَّ عَدْلٍ لَّا يُؤْخَذْ مِنْهَاۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ اُبْسِلُوْا بِمَا كَسَبُوْا لَهُمْ شَرَابٌ مِّنْ حَمِيْمٍ وَّعَذَابٌ اَلِيْمٌ ۢبِمَا كَانُوْا يَكْفُرُوْنَ ࣖ
wa żaril-lażīnattakhażū dīnahum la‘ibaw wa lahwaw wa garrathumul-ḥayātud-dun-yā wa żakkir bihī an tubsala nafsum bimā kasabat, laisa lahā min dūnillāhi waliyyuw wa lā syafī‘(un), wa in ta‘dil kulla ‘adlil lā yu'khaż minhā, ulā'ikal-lażīna ubsilū bimā kasabū lahum syarābum min ḥamīmiw wa ‘ażābun alīmum bimā kānū yakfurūn(a).
अपने धर्म गी खेल ते मजाक बनाने आलें गी छोड़ो, ते दुनिया दी जिंदगी कन्नै धोखा बी दित्ता गेआ ऐ। (उन्हें) कुरान कन्ने चेतावनी देओ तां जे हर कोई (नरक च) नेईं पेई जा, अपने कम्में दे कारण। अल्लाह दे सिवा उदे लेई कोई रक्षक या बिनती (मदद) नेईं ऐ। ते जेकर ओह़ कुसे बी चाल्ली दी फिरौती दान करना चांह़दा ऐ, तां उसी निश्चत तौर उप् पर स्वीकार नेई कित्ता जाग। एह् ओह लोक न जेह्ड़े (नरक च) डुब्बी गेदे हे, अपने कम्में दे कारण। उबलदे पानी दा पीना ते पैहली अविश्वास दे कारण दर्दनाक सजा मिलदी ही।
وَقَالَ الرَّسُوْلُ يٰرَبِّ اِنَّ قَوْمِى اتَّخَذُوْا هٰذَا الْقُرْاٰنَ مَهْجُوْرًا
wa qālar-rasūlu yā rabbi inna qaumittakhażū hāżal-qur'āna mahjūrā(n).
ते रसूलुल्लाह (मुहम्मद) ने आख्या, "हे मेरे रब, सचमुच मेरे लोकें ने इस कुरान गी उपेक्षा करी दित्ता ऐ।"
وَمَنْ يَّعْشُ عَنْ ذِكْرِ الرَّحْمٰنِ نُقَيِّضْ لَهٗ شَيْطٰنًا فَهُوَ لَهٗ قَرِيْنٌ
wa may ya‘syu ‘an żikrir-raḥmāni nuqayyiḍ lahū syaiṭānan fahuwa lahū qarīn(un).
ते जेड़ा कोई अल्लाह, दयालु (कुरान) दी शिक्षाएं कोला मुड़दा ऐ, अस शैतान गी (उसी गुमराह करने) दिंदे आं ते उंदा घनिष्ठ दोस्त बनने आं।
وَاِنَّهُمْ لَيَصُدُّوْنَهُمْ عَنِ السَّبِيْلِ وَيَحْسَبُوْنَ اَنَّهُمْ مُّهْتَدُوْنَ
wa innahum layaṣuddūnahum ‘anis-sabīli wa yaḥsabūna annahum muhtadūn(a).
ते सचमुच, ओह (शैतान) उनेंगी सच्चे रस्ते च बाधा पांदे न, जदूं के ओह सोचदे न के ओ मार्गदर्शन करदे न।