يَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الشَّهْرِ الْحَرَامِ قِتَالٍ فِيْهِۗ قُلْ قِتَالٌ فِيْهِ كَبِيْرٌ ۗ وَصَدٌّ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَكُفْرٌۢ بِهٖ وَالْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَاِخْرَاجُ اَهْلِهٖ مِنْهُ اَكْبَرُ عِنْدَ اللّٰهِ ۚ وَالْفِتْنَةُ اَكْبَرُ مِنَ الْقَتْلِ ۗ وَلَا يَزَالُوْنَ يُقَاتِلُوْنَكُمْ حَتّٰى يَرُدُّوْكُمْ عَنْ دِيْنِكُمْ اِنِ اسْتَطَاعُوْا ۗ وَمَنْ يَّرْتَدِدْ مِنْكُمْ عَنْ دِيْنِهٖ فَيَمُتْ وَهُوَ كَافِرٌ فَاُولٰۤىِٕكَ حَبِطَتْ اَعْمَالُهُمْ فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ ۚ وَاُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ النَّارِۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ
yas'alūnaka ‘anisy-syahril-ḥarāmi qitālin fīh(i), qul qitālun fīhi kabīr(un), wa ṣaddun ‘an sabīlillāhi wa kufrum bihī wal-masjidil-ḥarām(i), wa ikhrāju ahlihī minhu akbaru ‘indallāh(i), wal-fitnatu akbaru minal-qatl(i), wa lā yazālūna yuqātilūnakum ḥattā yaruddūkum ‘an dīnikum inistaṭā‘ū, wa may yartadid minkum ‘an dīnihī fa yamut wa huwa kāfirun fa ulā'ika ḥabiṭat a‘māluhum fid-dun-yā wal-ākhirah(ti), wa ulā'ika aṣḥābun-nār(i), hum fīhā khālidūn(a).
ពួកគេបានសួរអ្នក (មូហាំម៉ាត់) អំពីការប្រយុទ្ធនៅក្នុងខែហាមឃាត់។ ចូរអ្នកនិយាយថា "ការប្រយុទ្ធនៅក្នុងខែនោះគឺជា (អំពើបាប) ដ៏ធំមួយ។ ប៉ុន្តែការរារាំង (មនុស្ស) ពីមាគ៌ារបស់អល់ឡោះ ការមិនស្តាប់បង្គាប់ទ្រង់ (រារាំងមនុស្សមិនឱ្យចូល) វិហារធំ និងការបណ្តេញមនុស្សចេញពី បរិស្ថានជុំវិញរបស់វា គឺជាអំពើបាបដ៏ធំជាងនៅចំពោះមុខអល់ឡោះ។ ខណៈពេលដែលការបង្កាច់បង្ខូចគឺឃោរឃៅជាងឃាតកម្ម។ ពួកគេនឹងមិនឈប់ប្រយុទ្ធជាមួយអ្នកទេ រហូតដល់អ្នកក្បត់ជំនឿ (ចាកចេញ) ពីសាសនារបស់អ្នក ប្រសិនបើពួកគេអាចធ្វើបាន។ អ្នកណាក្នុងចំណោមអ្នកក្បត់ជំនឿពីសាសនារបស់គាត់ ហើយបន្ទាប់មកគាត់ស្លាប់ដោយមិនជឿ នោះទង្វើរបស់ពួកគេនឹងឥតប្រយោជន៍ទាំងនៅក្នុងលោកនេះ និងនៅលោកខាងមុខ ហើយពួកគេជាអ្នករស់នៅក្នុងឋាននរក ពួកគេនឹងនៅទីនោះជារៀងរហូត"។
اِنْ يَّمْسَسْكُمْ قَرْحٌ فَقَدْ مَسَّ الْقَوْمَ قَرْحٌ مِّثْلُهٗ ۗوَتِلْكَ الْاَيَّامُ نُدَاوِلُهَا بَيْنَ النَّاسِۚ وَلِيَعْلَمَ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَيَتَّخِذَ مِنْكُمْ شُهَدَاۤءَ ۗوَاللّٰهُ لَا يُحِبُّ الظّٰلِمِيْنَۙ
iy yamsaskum qarḥun faqad massal-qauma qarḥum miṡluh(ū), wa tilkal-ayyāmu nudāwiluhā binan-nās(i), wa liya‘lamallāhul-lażīna āmanū wa yattakhiża minkum syuhadā'(u), wallāhu lā yuḥibbuẓ-ẓālimīn(a).
ប្រសិនបើអ្នក (នៅសមរភូមិអ៊ូហ៊ូដ) រងរបួស នោះពួកគេ (នៅសមរភូមិបាដ្រ) ក៏រងរបួសស្រដៀងគ្នាដែរ។ ហើយពេលវេលាទាំងនេះ (នៃភាពជោគជ័យ និងការបំផ្លិចបំផ្លាញ) យើងឆ្លាស់គ្នាក្នុងចំណោមមនុស្ស (ដើម្បីឱ្យពួកគេត្រូវបានបង្រៀន) ហើយដើម្បីអល់ឡោះអាចបែងចែកអ្នកជឿ (ពីអ្នកមិនជឿ) និងដើម្បីទ្រង់អាចធ្វើឱ្យអ្នកខ្លះក្នុងចំណោមអ្នក (ធ្លាក់ជា) ទុក្ករបុគ្គល។ ហើយអល់ឡោះមិនស្រឡាញ់អ្នកប្រព្រឹត្តខុសឡើយ។
۞ لَتُبْلَوُنَّ فِيْٓ اَمْوَالِكُمْ وَاَنْفُسِكُمْۗ وَلَتَسْمَعُنَّ مِنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَمِنَ الَّذِيْنَ اَشْرَكُوْٓا اَذًى كَثِيْرًا ۗ وَاِنْ تَصْبِرُوْا وَتَتَّقُوْا فَاِنَّ ذٰلِكَ مِنْ عَزْمِ الْاُمُوْرِ
latublawunna fī amwālikum wa anfusikum, wa latasma‘unna minal-lażīna ūtul-kitāba min qablikum wa minal-lażīna asyrakū ażan kaṡīrā(n), wa in taṣbirū wa tattaqū fa inna żālika min ‘azmil-umūr(i).
អ្នកពិតជានឹងត្រូវបានសាកល្បងដោយទ្រព្យសម្បត្តិ និងខ្លួនអ្នកផ្ទាល់។ ហើយអ្នកពិតជានឹងឮរឿងឈឺចាប់ជាច្រើនពីអ្នកដែលត្រូវបានគេផ្តល់គម្ពីរមុនអ្នក និងពីពួកអ្នកធ្វើពុតជាមានជំនឿ។ ប្រសិនបើអ្នកអត់ធ្មត់ និងកោតខ្លាចព្រះជាម្ចាស់ នោះរឿងទាំងនោះពិតជារឿងដែលគួរតែត្រូវបានផ្តល់អាទិភាព។
فَاسْتَجَابَ لَهُمْ رَبُّهُمْ اَنِّيْ لَآ اُضِيْعُ عَمَلَ عَامِلٍ مِّنْكُمْ مِّنْ ذَكَرٍ اَوْ اُنْثٰى ۚ بَعْضُكُمْ مِّنْۢ بَعْضٍ ۚ فَالَّذِيْنَ هَاجَرُوْا وَاُخْرِجُوْا مِنْ دِيَارِهِمْ وَاُوْذُوْا فِيْ سَبِيْلِيْ وَقٰتَلُوْا وَقُتِلُوْا لَاُكَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَيِّاٰتِهِمْ وَلَاُدْخِلَنَّهُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُۚ ثَوَابًا مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ عِنْدَهٗ حُسْنُ الثَّوَابِ
fastajāba lahum rabbuhum annī lā uḍī‘u ‘amala ‘āmilim minkum min żakarin au unṡā, ba‘ḍukum mim ba‘ḍ(in), fal-lażīna hājarū wa ukhrijū min diyārihim wa ūżū fī sabīlī wa qātalū wa qutilū la'ukaffiranna ‘anhum sayyi'ātihim wa la udkhilannahum jannātin tajrī min taḥtihal-anhār(u), ṡawābam min ‘indillāh(i), wallāhu ‘indahū ḥusnuṡ-ṡawāb(i).
ដូច្នេះ ព្រះអម្ចាស់របស់ពួកគេបានយល់ព្រមតាមសំណើរបស់ពួកគេ (ដោយបន្ទូលថា) «ពិតណាស់ ខ្ញុំមិនខ្ជះខ្ជាយការងាររបស់ពួកអ្នកណាម្នាក់ដែលធ្វើអំពើល្អទេ ទាំងប្រុសទាំងស្រី (ពីព្រោះ) ពួកអ្នកខ្លះជាកូនចៅរបស់អ្នកដទៃ។ ដូច្នេះ អ្នកណាដែលបានធ្វើចំណាកស្រុក ហើយត្រូវបានបណ្តេញចេញពីផ្ទះសម្បែងរបស់ពួកគេ ហើយត្រូវបានគេធ្វើបាបក្នុងមាគ៌ារបស់ខ្ញុំ បានប្រយុទ្ធ និងត្រូវបានសម្លាប់ ខ្ញុំពិតជានឹងលុបលាងអំពើអាក្រក់របស់ពួកគេ ហើយនឹងបញ្ចូលពួកគេទៅក្នុងសួនច្បារដែលមានទន្លេហូរពីក្រោម ជារង្វាន់ពីអល់ឡោះ។ ហើយជាមួយអល់ឡោះគឺជារង្វាន់ដ៏ល្អ»។
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَّخِذُوا الَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا دِيْنَكُمْ هُزُوًا وَّلَعِبًا مِّنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَالْكُفَّارَ اَوْلِيَاۤءَۚ وَاتَّقُوا اللّٰهَ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tattakhiżul-lażīnattakhażū dīnakum huzuwaw wa la‘ibam minal-lażīna ūtul-kitāba min qablikum wal-kuffāra auliyā'(a), wattaqullāha in kuntum mu'minīn(a).
ឱពួកអ្នកដែលមានជំនឿ! ចូរពួកអ្នកកុំចាត់ទុកមេដឹកនាំរបស់ពួកអ្នកថាជាមនុស្សដែលធ្វើឲ្យសាសនារបស់ពួកអ្នកក្លាយជាវត្ថុនៃការចំអក និងល្បែងលេងសើច ក្នុងចំណោមអ្នកដែលត្រូវបានគេផ្តល់គម្ពីរមុនពួកអ្នក និងពួកដែលគ្មានជំនឿ។ ហើយចូរពួកអ្នកកោតខ្លាចអល់ឡោះ ប្រសិនបើពួកអ្នកជាអ្នកមានជំនឿ។
وَاِذَا نَادَيْتُمْ اِلَى الصَّلٰوةِ اتَّخَذُوْهَا هُزُوًا وَّلَعِبًا ۗذٰلِكَ بِاَ نَّهُمْ قَوْمٌ لَّا يَعْقِلُوْنَ
wa iżā nādaitum ilaṣ-ṣalātittakhażūhā huzuwaw wa la‘ibā(n), żālika bi'annahum qaumul lā ya‘qilūn(a).
ហើយប្រសិនបើអ្នកហៅ (ពួកគេ) ឱ្យ (អនុវត្ត) ការអធិស្ឋាន ពួកគេនឹងធ្វើឱ្យវាក្លាយជាវត្ថុនៃការចំអក និងលេងសើច។ នេះគឺដោយសារតែពួកគេជាមនុស្សដែលមិនយល់។
اَلَا تُقَاتِلُوْنَ قَوْمًا نَّكَثُوْٓا اَيْمَانَهُمْ وَهَمُّوْا بِاِخْرَاجِ الرَّسُوْلِ وَهُمْ بَدَءُوْكُمْ اَوَّلَ مَرَّةٍۗ اَتَخْشَوْنَهُمْ ۚفَاللّٰهُ اَحَقُّ اَنْ تَخْشَوْهُ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ
alā tuqātilūna qauman nakaṡū aimānahum wa hammū bi'ikhrājir-rasūli wa hum bada'ūkum awwala marrah(tin), atakhsyaunahum, fallāhu aḥaqqu an takhsyauhu in kuntum mu'minīn(a).
ហេតុអ្វីបានជាពួកអ្នកមិនប្រយុទ្ធនឹងពួកដែលបានបំពានពាក្យសច្ចារបស់ពួកគេ ហើយបានគ្រោងនឹងបណ្តេញអ្នកនាំសារ និងពួកដែលបានប្រយុទ្ធនឹងពួកអ្នកមុន? តើពួកអ្នកខ្លាចពួកគេទេ ខណៈដែលអល់ឡោះជាអ្នកដែលពួកអ្នកមានសិទ្ធិខ្លាចជាង ប្រសិនបើពួកអ្នកជាអ្នកមានជំនឿ?
اِلَّا تَنْصُرُوْهُ فَقَدْ نَصَرَهُ اللّٰهُ اِذْ اَخْرَجَهُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا ثَانِيَ اثْنَيْنِ اِذْ هُمَا فِى الْغَارِ اِذْ يَقُوْلُ لِصَاحِبِهٖ لَا تَحْزَنْ اِنَّ اللّٰهَ مَعَنَاۚ فَاَنْزَلَ اللّٰهُ سَكِيْنَتَهٗ عَلَيْهِ وَاَيَّدَهٗ بِجُنُوْدٍ لَّمْ تَرَوْهَا وَجَعَلَ كَلِمَةَ الَّذِيْنَ كَفَرُوا السُّفْلٰىۗ وَكَلِمَةُ اللّٰهِ هِيَ الْعُلْيَاۗ وَاللّٰهُ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ
illā tanṣurūhu faqad naṣarahullāhu iż akhrajahul-lażīna kafarū ṡāniyaṡnaini iż humā fil-gāri iż yaqūlu liṣāḥibihī lā taḥzan innallāha ma‘anā, fa anzalallāhu sakīnatahū ‘alaihi wa ayyadahū bijunūdil lam tarauhā wa ja‘ala kalimatal-lażīna kafarus-suflā, wa kalimatullāhi hiyal-‘ulyā, wallāhu ‘azīzun ḥakīm(un).
ប្រសិនបើអ្នកមិនបានជួយគាត់ (មូហាំម៉ាត់) ទេ អល់ឡោះប្រាកដជាបានជួយគាត់ (នោះគឺ) នៅពេលដែលពួកអ្នកមិនជឿបានបណ្តេញគាត់ (ចេញពីទីក្រុងមេកា)។ ខណៈពេលដែលគាត់ជាមនុស្សម្នាក់ក្នុងចំណោមមនុស្សពីរនាក់ នៅពេលដែលពួកគេទាំងពីរនាក់នៅក្នុងរូងភ្នំ នៅពេលនោះគាត់បាននិយាយទៅកាន់មិត្តរបស់គាត់ថា "កុំសោកសៅអី ពិតណាស់អល់ឡោះនៅជាមួយយើង"។ ដូច្នេះអល់ឡោះបានបញ្ជូនសន្តិភាពមកឱ្យគាត់ (មូហាំម៉ាត់) ហើយបានជួយដោយកងទ័ព (ទេវតា) ដែលអ្នកមិនបានឃើញ ហើយទ្រង់បានធ្វើឱ្យការហៅរបស់ពួកអ្នកមិនជឿទាប។ ហើយវាគឺជាព្រះបន្ទូលរបស់អល់ឡោះដែលខ្ពស់។ អល់ឡោះមានឫទ្ធានុភាព និងមានប្រាជ្ញា។
وَاِنْ عَاقَبْتُمْ فَعَاقِبُوْا بِمِثْلِ مَا عُوْقِبْتُمْ بِهٖۗ وَلَىِٕنْ صَبَرْتُمْ لَهُوَ خَيْرٌ لِّلصّٰبِرِيْنَ
wa in ‘āqabtum fa ‘āqibū bimiṡli mā ‘ūqibtum bih(ī), wa la'in ṣabartum lahuwa khairul liṣ-ṣābirīn(a).
ហើយប្រសិនបើពួកអ្នកឆ្លើយតប ចូរពួកអ្នកឆ្លើយតបស្មើនឹងទារុណកម្មដែលបានធ្វើលើពួកអ្នក។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើពួកអ្នកអត់ធ្មត់ វាពិតជាប្រសើរជាងសម្រាប់អ្នកដែលអត់ធ្មត់។
وَاصْبِرْ وَمَا صَبْرُكَ اِلَّا بِاللّٰهِ وَلَا تَحْزَنْ عَلَيْهِمْ وَلَا تَكُ فِيْ ضَيْقٍ مِّمَّا يَمْكُرُوْنَ
waṣbir wa mā ṣabruka illā billāhi wa lā taḥzan ‘alaihim wa lā taku fī ḍaiqim mimmā yamkurūn(a).
ហើយចូរអ្នក(មូហាំម៉ាត់)អត់ធ្មត់ចុះ ហើយការអត់ធ្មត់របស់អ្នកគឺមានតែជំនួយពីអល់ឡោះប៉ុណ្ណោះ ហើយកុំសោកសៅចំពោះ(ការមិនជឿ)របស់ពួកគេ ហើយកុំមានចិត្តចង្អៀតចង្អល់ចំពោះការបោកប្រាស់ដែលពួកគេបានរៀបចំ។
نَحْنُ اَعْلَمُ بِمَا يَسْتَمِعُوْنَ بِهٖٓ اِذْ يَسْتَمِعُوْنَ اِلَيْكَ وَاِذْ هُمْ نَجْوٰٓى اِذْ يَقُوْلُ الظّٰلِمُوْنَ اِنْ تَتَّبِعُوْنَ اِلَّا رَجُلًا مَّسْحُوْرًا
naḥnu a‘lamu bimā yastami‘ūna bihī iż yastami‘ūna ilaika wa iż hum najwā iż yaqūluẓ-ẓālimūna in tattabi‘ūna illā rajulam masḥūrā(n).
យើងដឹងច្បាស់ជាងនេះទៅទៀតថា ពួកគេកំពុងស្តាប់ក្នុងស្ថានភាពបែបណា នៅពេលដែលពួកគេស្តាប់អ្នក (មូហាំម៉ាត់) និងនៅពេលដែលពួកគេខ្សឹបខ្សៀវ ហើយខ្សឹបខ្សៀវ (នោះគឺ) នៅពេលដែលជនល្មើសនិយាយថា "អ្នកគ្រាន់តែដើរតាមបុរសម្នាក់ដែលត្រូវបានមន្តអាគម"។
وَاِنْ كَادُوْا لَيَسْتَفِزُّوْنَكَ مِنَ الْاَرْضِ لِيُخْرِجُوْكَ مِنْهَا وَاِذًا لَّا يَلْبَثُوْنَ خِلٰفَكَ اِلَّا قَلِيْلًا
wa in kādū layastafizzūnaka minal-arḍi liyukhrijūka minhā wa iżal lā yalbaṡūna khilāfaka illā qalīlā(n).
ហើយជាការពិតណាស់ ពួកគេស្ទើរតែធ្វើឱ្យអ្នក (មូហាំម៉ាត់) ព្រួយបារម្ភនៅក្នុងទឹកដី (ម៉ាកា) ពីព្រោះអ្នកត្រូវចាកចេញពីវា ហើយប្រសិនបើរឿងនោះបានកើតឡើងមែន ពួកគេនឹងមិនស្នាក់នៅទីនោះទេ លើកលែងតែមួយរយៈខ្លីប៉ុណ្ណោះ។
بَلْ قَالُوْٓا اَضْغَاثُ اَحْلَامٍۢ بَلِ افْتَرٰىهُ بَلْ هُوَ شَاعِرٌۚ فَلْيَأْتِنَا بِاٰيَةٍ كَمَآ اُرْسِلَ الْاَوَّلُوْنَ
bal qālū aḍgāṡu aḥlāmim baliftarāhu bal huwa syā‘ir(un), falya'tinā bi'āyatin kamā ursilal-awwalūn(a).
ពួកគេថែមទាំងបាននិយាយថា "(គម្ពីរកូរ៉ានគឺជាផ្លែផ្កានៃ)សុបិនដ៏ច្របូកច្របល់ ឬលទ្ធផលនៃការប្រឌិតរបស់គាត់ (មូហាំម៉ាត់) ឬសូម្បីតែគាត់គ្រាន់តែជាកវីក៏ដោយ ចូរឱ្យគាត់នាំមកឱ្យយើងនូវសញ្ញា (ភស្តុតាង) ដូចជាពួកសាវ័កដែលត្រូវបានបញ្ជូនពីមុនមក"។
مَآ اٰمَنَتْ قَبْلَهُمْ مِّنْ قَرْيَةٍ اَهْلَكْنٰهَاۚ اَفَهُمْ يُؤْمِنُوْنَ
mā āmanat qablahum min qaryatin ahlaknāhā, afahum yu'minūn(a).
ប្រជាជននៅលើទឹកដីមុនពួកគេ ដែលយើងបានបំផ្លាញចោលនោះ ពួកគេមិនជឿទេ (ទោះបីជាយើងបានបញ្ជូនភស្តុតាងមកក៏ដោយ)។ តើពួកគេនឹងជឿទេ?
وَاِذَا رَاٰكَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ يَّتَّخِذُوْنَكَ اِلَّا هُزُوًاۗ اَهٰذَا الَّذِيْ يَذْكُرُ اٰلِهَتَكُمْۚ وَهُمْ بِذِكْرِ الرَّحْمٰنِ هُمْ كٰفِرُوْنَ
wa iżā ra'ākal-lażīna kafarū iy yattakhiżūnaka illā huzuwā(n), ahāżal-lażī yażkuru ālihatakum, wa hum biżikrir-raḥmāni hum kāfirūn(a).
ហើយនៅពេលដែលពួកអជំនឿឃើញអ្នក (មូហាំម៉ាត់) ពួកគេគ្រាន់តែចាត់ទុកអ្នកជាវត្ថុនៃការចំអកប៉ុណ្ណោះ។ (ពួកគេបាននិយាយថា) តើនេះជាអ្នកដែលថ្កោលទោសព្រះរបស់អ្នកមែនទេ? ទោះបីជាពួកគេជាមនុស្សដែលបដិសេធមិនរំលឹកដល់អល់ឡោះ ដែលជាម្ចាស់ដ៏មានព្រះហឫទ័យមេត្តាករុណាក៏ដោយ។
ۨالَّذِيْنَ اُخْرِجُوْا مِنْ دِيَارِهِمْ بِغَيْرِ حَقٍّ اِلَّآ اَنْ يَّقُوْلُوْا رَبُّنَا اللّٰهُ ۗوَلَوْلَا دَفْعُ اللّٰهِ النَّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لَّهُدِّمَتْ صَوَامِعُ وَبِيَعٌ وَّصَلَوٰتٌ وَّمَسٰجِدُ يُذْكَرُ فِيْهَا اسْمُ اللّٰهِ كَثِيْرًاۗ وَلَيَنْصُرَنَّ اللّٰهُ مَنْ يَّنْصُرُهٗۗ اِنَّ اللّٰهَ لَقَوِيٌّ عَزِيْزٌ
allażīna ukhrijū min diyārihim bigairi ḥaqqin illā ay yaqūlū rabbunallāh(u), wa lau lā daf‘ullāhin-nāsa ba‘ḍahum biba‘ḍil lahuddimat ṣawāmi‘u wa biya‘uw wa ṣalawātuw wa masājidu yużkaru fīhasmullāhi kaṡīrā(n), wa layanṣurannallāhu may yanṣuruh(ū), innallāha laqawiyyun ‘azīz(un).
(ពោលគឺ) អ្នកដែលត្រូវបានបណ្តេញចេញពីផ្ទះសម្បែងរបស់ពួកគេដោយគ្មានសិទ្ធិ ដោយសារតែពួកគេនិយាយថា "ព្រះអម្ចាស់របស់យើងគឺអល់ឡោះ"។ ប្រសិនបើអល់ឡោះមិនបានបណ្តេញ (អំពើហិង្សា) របស់មនុស្សមួយចំនួនតាមរយៈអ្នកដទៃទេ នោះនឹងមានវត្តអារាម ព្រះវិហារ សាលាប្រជុំ និងវិហារអ៊ីស្លាមជាច្រើនត្រូវបានបំផ្លាញ ដែលនៅក្នុងនោះឈ្មោះរបស់អល់ឡោះត្រូវបានលើកឡើងយ៉ាងច្រើន។ អល់ឡោះប្រាកដជានឹងជួយអ្នកដែលជួយ (សាសនា) របស់ទ្រង់។ ពិតណាស់ អល់ឡោះមានឫទ្ធានុភាព មហាអស្ចារ្យ។
وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ هٰذَآ اِلَّآ اِفْكُ ِۨافْتَرٰىهُ وَاَعَانَهٗ عَلَيْهِ قَوْمٌ اٰخَرُوْنَۚ فَقَدْ جَاۤءُوْ ظُلْمًا وَّزُوْرًا ۚ
wa qālal-lażīna kafarū in hāżā illā ifkuniftarāhu wa a‘ānahū ‘alaihi qaumun ākharūn(a), fa qad jā'ū ẓulmaw wa zūrā(n).
ហើយពួកដែលគ្មានជំនឿបាននិយាយថាៈ នេះ(គម្ពីរគួរអាន)គ្មានអ្វីក្រៅពីការភូតកុហកដែលលោក(មូហាំម៉ាត់)បានប្រឌិតឡើង ដោយមានជំនួយពីមនុស្សដទៃទៀតឡើយ។ ពិតប្រាកដណាស់ ពួកគេបានប្រព្រឹត្តអំពើអយុត្តិធម៌ និងជាការភូតកុហកដ៏ធំមួយ។
وَلَا تَحْزَنْ عَلَيْهِمْ وَلَا تَكُنْ فِيْ ضَيْقٍ مِّمَّا يَمْكُرُوْنَ
wa lā taḥzan ‘alaihim wa lā takun fī ḍaiqim mimmā yamkurūn(a).
ហើយកុំសោកសៅចំពោះពួកគេ ហើយកុំមានអារម្មណ៍ថា (ទ្រូងរបស់អ្នក) តូចចង្អៀតដោយសារការខិតខំប្រឹងប្រែងបោកបញ្ឆោតរបស់ពួកគេ»។
وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّبِعُوْا سَبِيْلَنَا وَلْنَحْمِلْ خَطٰيٰكُمْۗ وَمَا هُمْ بِحٰمِلِيْنَ مِنْ خَطٰيٰهُمْ مِّنْ شَيْءٍۗ اِنَّهُمْ لَكٰذِبُوْنَ
wa qālal-lażīna kafarū lil-lażīna āmanuttabi‘ū sabīlanā walnaḥmil khaṭāyākum, wa mā hum biḥāmilīna min khaṭāyāhum min syai'(in), innahum lakāżibūn(a).
ហើយពួកអ្នកមិនជឿនិយាយទៅកាន់ពួកអ្នកដែលមានជំនឿថាៈ ចូរដើរតាមមាគ៌ារបស់យើង ហើយយើងនឹងទទួលបន្ទុកបាបកម្មរបស់ពួកអ្នក ទោះបីជាពួកគេមិនអាចទទួលបន្ទុកបាបកម្មរបស់ពួកគេបានក៏ដោយ។ តាមពិតទៅ ពួកគេជាអ្នកភូតកុហកទាំងស្រុង។
وَقَدْ كَفَرُوْا بِهٖ مِنْ قَبْلُۚ وَيَقْذِفُوْنَ بِالْغَيْبِ مِنْ مَّكَانٍۢ بَعِيْدٍۚ
wa qad kafarū bihī min qabl(u), wa yaqżifūna bil-gaibi mim makānim ba‘īd(in).
ហើយជាការពិតណាស់ ពួកគេបានបដិសេធអល់ឡោះពីមុនមក ហើយពួកគេបានបដិសេធអ្វីដែលមើលមិនឃើញពីចម្ងាយ។
وَكَاَيِّنْ مِّنْ قَرْيَةٍ هِيَ اَشَدُّ قُوَّةً مِّنْ قَرْيَتِكَ الَّتِيْٓ اَخْرَجَتْكَۚ اَهْلَكْنٰهُمْ فَلَا نَاصِرَ لَهُمْ
wa ka'ayyim min qaryatin hiya asyaddu quwwatam min qaryatikal-latī akhrajatk(a), ahlaknāhum falā nāṣira lahum.
ហើយតើមានប្រទេសប៉ុន្មានដែលខ្លាំងជាងប្រទេសរបស់អ្នក (មូហាំម៉ាត់) ដែលបានបណ្តេញអ្នក? យើងបានបំផ្លាញពួកគេ ដូច្នេះហើយគ្មានអ្នកណាម្នាក់ជួយពួកគេឡើយ។
اَمْ يَقُوْلُوْنَ شَاعِرٌ نَّتَرَبَّصُ بِهٖ رَيْبَ الْمَنُوْنِ
am yaqūlūna syā‘irin natarabbaṣu bihī raibal-manūn(i).
ពួកគេថែមទាំងនិយាយថា «គាត់ជាកវី យើងកំពុងរង់ចាំគ្រោះថ្នាក់កើតឡើងចំពោះគាត់»។
اَمْ يُرِيْدُوْنَ كَيْدًاۗ فَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا هُمُ الْمَكِيْدُوْنَۗ
am yurīdūna kaidā(n), fal-lażīna kafarū humul-makīdūn(a).
ឬមួយក៏ពួកគេមានបំណងបោកបញ្ឆោត? ប៉ុន្តែអ្នកដែលមិនជឿគឺជាអ្នកដែលត្រូវបានគេបោកបញ្ឆោត។
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَّخِذُوْا عَدُوِّيْ وَعَدُوَّكُمْ اَوْلِيَاۤءَ تُلْقُوْنَ اِلَيْهِمْ بِالْمَوَدَّةِ وَقَدْ كَفَرُوْا بِمَا جَاۤءَكُمْ مِّنَ الْحَقِّۚ يُخْرِجُوْنَ الرَّسُوْلَ وَاِيَّاكُمْ اَنْ تُؤْمِنُوْا بِاللّٰهِ رَبِّكُمْۗ اِنْ كُنْتُمْ خَرَجْتُمْ جِهَادًا فِيْ سَبِيْلِيْ وَابْتِغَاۤءَ مَرْضَاتِيْ تُسِرُّوْنَ اِلَيْهِمْ بِالْمَوَدَّةِ وَاَنَا۠ اَعْلَمُ بِمَآ اَخْفَيْتُمْ وَمَآ اَعْلَنْتُمْۗ وَمَنْ يَّفْعَلْهُ مِنْكُمْ فَقَدْ ضَلَّ سَوَاۤءَ السَّبِيْلِ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tattakhiżū ‘aduwwī wa ‘aduwwakum auliyā'a tulqūna ilaihim bil-mawaddati wa qad kafarū bimā jā'akum minal-ḥaqq(i), yukhrijūnar-rasūla wa iyyākum an tu'minū billāhi rabbikum, in kuntum kharajtum jihādan fī sabīlī wabtigā'a marḍātī tusirrūna ilaihim bil-mawaddah(ti), wa ana a‘lamu bimā akhfaitum wa mā a‘lantum, wa may yaf‘alhu minkum faqad ḍalla sawā'as-sabīl(i).
ឱពួកអ្នកដែលមានជំនឿ! ចូរកុំធ្វើឱ្យសត្រូវរបស់ខ្ញុំ និងសត្រូវរបស់ពួកអ្នកក្លាយជាមិត្តស្មោះត្រង់ ដើម្បីឱ្យអ្នកនាំដំណឹងទៅកាន់ពួកគេ (ដំណឹងរបស់លោកមូហាំម៉ាត់) ដោយសារការអាណិតអាសូរ ទោះបីជាពួកគេបានបដិសេធការពិតដែលត្រូវបាននាំមកជូនអ្នកក៏ដោយ។ ពួកគេបានបណ្តេញអ្នកនាំសារ និងអ្នកផ្ទាល់ ដោយសារតែអ្នកបានជឿលើអល់ឡោះ ជាម្ចាស់របស់អ្នក។ ប្រសិនបើអ្នកពិតជាចេញទៅតស៊ូដើម្បីមាគ៌ារបស់ខ្ញុំ និងស្វែងរកការយល់ព្រមពីខ្ញុំ (កុំធ្វើដូច្នេះ)។ អ្នកប្រាប់ពួកគេ (ដំណឹងរបស់លោកមូហាំម៉ាត់) ដោយសម្ងាត់ ដោយសារការអាណិតអាសូរ ហើយខ្ញុំដឹងច្បាស់ជាងអ្វីដែលពួកអ្នកលាក់បាំង និងអ្វីដែលពួកអ្នកបង្ហាញ។ ហើយអ្នកណាក្នុងចំណោមពួកអ្នកធ្វើដូច្នេះ ពិតណាស់ ជននោះបានវង្វេងចេញពីមាគ៌ាដ៏ត្រង់។
اِنْ يَّثْقَفُوْكُمْ يَكُوْنُوْا لَكُمْ اَعْدَاۤءً وَّيَبْسُطُوْٓا اِلَيْكُمْ اَيْدِيَهُمْ وَاَلْسِنَتَهُمْ بِالسُّوْۤءِ وَوَدُّوْا لَوْ تَكْفُرُوْنَۗ
iy yaṡqafūkum yakūnū lakum a‘dā'aw wa yabsuṭū ilaikum aidiyahum wa alsinatahum bis-sū'i wa waddū lau takfurūn(a).
ប្រសិនបើពួកគេចាប់អ្នកបាន ពួកគេនឹងធ្វើជាសត្រូវនឹងអ្នក ហើយនឹងបញ្ចេញដៃ និងអណ្តាតរបស់ពួកគេប្រឆាំងនឹងអ្នក ដើម្បីធ្វើបាបអ្នក ហើយពួកគេនឹងចង់ឱ្យអ្នកក្លាយជាអ្នកមិនជឿ។
اِنَّمَا يَنْهٰىكُمُ اللّٰهُ عَنِ الَّذِيْنَ قَاتَلُوْكُمْ فِى الدِّيْنِ وَاَخْرَجُوْكُمْ مِّنْ دِيَارِكُمْ وَظَاهَرُوْا عَلٰٓى اِخْرَاجِكُمْ اَنْ تَوَلَّوْهُمْۚ وَمَنْ يَّتَوَلَّهُمْ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الظّٰلِمُوْنَ
innamā yanhākumullāhu ‘anil-lażīna qātalūkum fid-dīni wa akhrajūkum min diyārikum wa ẓāharū ‘alā ikhrājikum an tawallauhum, wa may yatawallahum fa'ulā'ika humuẓ-ẓālimūn(a).
ជាការពិតណាស់ អល់ឡោះហាមឃាត់អ្នកពីការបង្កើតមិត្តភាពជាមួយអ្នកដែលប្រយុទ្ធនឹងអ្នកក្នុងរឿងសាសនា ហើយបណ្តេញអ្នកចេញពីស្រុកកំណើតរបស់អ្នក និងជួយអ្នកដទៃបណ្តេញអ្នកចេញ។ អ្នកណាដែលយកពួកគេធ្វើជាមិត្ត អ្នកទាំងនោះគឺជាពួកដែលបំពាន។
وَّاَنَّهٗ لَمَّا قَامَ عَبْدُ اللّٰهِ يَدْعُوْهُ كَادُوْا يَكُوْنُوْنَ عَلَيْهِ لِبَدًاۗ ࣖ
wa annahū lammā qāma ‘abdullāhi yad‘ūhu kādū yakūnūna ‘alaihi libadā(n).
ហើយជាការពិតណាស់ នៅពេលដែលអ្នកបម្រើរបស់អល់ឡោះ (មូហាំម៉ាត់) ក្រោកឈរឡើងដើម្បីគោរពបូជាទ្រង់ (អធិស្ឋាន) ពួកគេ (ពួកជិន) បានប្រមូលផ្តុំគ្នានៅជុំវិញគាត់។
اِنَّ الَّذِيْنَ اَجْرَمُوْا كَانُوْا مِنَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا يَضْحَكُوْنَۖ
innal-lażīna ajramū kānū minal-lażīna āmanū yaḍḥakūn(a).
ពិតប្រាកដណាស់ ពួកអ្នកមានបាបកម្ម គឺជាអ្នកដែលធ្លាប់សើចចំអកឱ្យពួកអ្នកមានជំនឿ។
وَاِذَا مَرُّوْا بِهِمْ يَتَغَامَزُوْنَۖ
wa iżā marrū bihim yatagāmazūn(a).
ហើយនៅពេលដែលពួកគេ (អ្នកមានជំនឿ) ដើរកាត់ពីមុខពួកគេ ពួកគេក៏ញញឹមដាក់គ្នាទៅវិញទៅមក។
وَاِذَا انْقَلَبُوْٓا اِلٰٓى اَهْلِهِمُ انْقَلَبُوْا فَكِهِيْنَۖ
wa iżanqalabū ilā ahlihimunqalabū fakihīn(a).
ហើយកាលគេបានត្រឡប់ទៅរកប្រជាជនរបស់គេវិញ គេក៏បានត្រឡប់មកវិញដោយអំណរ។
وَاِذَا رَاَوْهُمْ قَالُوْٓا اِنَّ هٰٓؤُلَاۤءِ لَضَاۤلُّوْنَۙ
wa iżā ra'auhum qālū inna hā'ulā'i laḍāllūn(a).
ហើយនៅពេលដែលពួកគេឃើញ (ពួកអ្នកមានជំនឿ) ពួកគេនិយាយថាៈ ពិតប្រាកដណាស់ ពួកគេជាពួកដែលវង្វេងផ្លូវ។
وَمَآ اُرْسِلُوْا عَلَيْهِمْ حٰفِظِيْنَۗ
wa mā ursilū ‘alaihim ḥāfiẓīn(a).
ទោះបីជាពួកគេ (មនុស្សមានបាបទាំងនោះ) មិនត្រូវបានបញ្ជូនមកជាអ្នកថែរក្សា (អ្នកដែលមានជំនឿ) ក៏ដោយ។