۞ سَيَقُوْلُ السُّفَهَاۤءُ مِنَ النَّاسِ مَا وَلّٰىهُمْ عَنْ قِبْلَتِهِمُ الَّتِيْ كَانُوْا عَلَيْهَا ۗ قُلْ لِّلّٰهِ الْمَشْرِقُ وَالْمَغْرِبُۗ يَهْدِيْ مَنْ يَّشَاۤءُ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ

sayāqūlus-sufahā'u minan-nāsi mā wallāhum ‘an qiblatihimul-latī kānū ‘alaihā, qul lillāhil-masyriqu wal-magrib(u), yahdī may yasyā'u ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).

هغه کسان چې له انسانانو څخه بې عقله دي، به ووایي: "څه شی دوی (مسلمانان) له هغه قبلې څخه واړول چې مخکې یې ورته متوجه وو؟" ووایه (محمد صلی الله علیه وسلم)، "ختیځ او لویدیځ د الله دي، هغه چا ته چې وغواړي مستقیمې لارې ته لارښوونه کوي."

وَدَّتْ طَّاۤىِٕفَةٌ مِّنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ لَوْ يُضِلُّوْنَكُمْۗ وَمَا يُضِلُّوْنَ اِلَّآ اَنْفُسَهُمْ وَمَا يَشْعُرُوْنَ

waddaṭ-ṭā'ifatum min ahlil-kitābi lau yuḍillūnakum, wa mā yuḍillūna illā anfusahum wa mā yasy‘urūn(a).

د اهل کتابو یوه ډله غواړي چې تاسو ګمراه کړي، خو دوی یوازې خپل ځانونه ګمراه کوي، که څه هم دوی نه پوهیږي.

وَقَالَتْ طَّاۤىِٕفَةٌ مِّنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ اٰمِنُوْا بِالَّذِيْٓ اُنْزِلَ عَلَى الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَجْهَ النَّهَارِ وَاكْفُرُوْٓا اٰخِرَهٗ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَۚ

wa qālaṭ-ṭā'ifatum min ahlil-kitābi āminū bil-lażī unzila ‘alal-lażīna āmanū wajhan-nahāri wakfurū ākhirahū la‘allahum yarji‘ūn(a).

او د اهل کتابو یوې ډلې (یو بل ته) وویل: "په هغه څه چې په مومنانو باندې د ورځې په پیل کې نازل شوي دي ایمان راوړئ او په پای کې یې انکار وکړئ، ترڅو دوی بیرته (کفر ته) راوګرځي."

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنْ تُطِيْعُوْا فَرِيْقًا مِّنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ يَرُدُّوْكُمْ بَعْدَ اِيْمَانِكُمْ كٰفِرِيْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū in tuṭī‘ū farīqam minal-lażīna ūtul-kitāba yaruddūkum ba‘da īmānikum kāfirīn(a).

اې هغو کسانو چې ایمان مو راوړی دی! که تاسو د هغو کسانو د یوې ډلې پیروي وکړئ چې کتاب ورکړل شوی دی، نو دوی به تاسو له ایمان راوړلو وروسته بیرته کافران کړي.

لَنْ يَّضُرُّوْكُمْ اِلَّآ اَذًىۗ وَاِنْ يُّقَاتِلُوْكُمْ يُوَلُّوْكُمُ الْاَدْبَارَۗ ثُمَّ لَا يُنْصَرُوْنَ

lay yaḍurrūkum illā ażā(n), wa iy yuqātilūkum yuwallūkumul-adbār(a), ṡumma lā yunṣarūn(a).

دوی به تاسو ته زیان ونه رسوي مګر په کوچنیو لارو، او که دوی له تاسو سره جګړه وکړي، نو خامخا به بیرته وګرځي او مات به شي. بیا به دوی هیڅ مرسته ونلري.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَّخِذُوْا بِطَانَةً مِّنْ دُوْنِكُمْ لَا يَأْلُوْنَكُمْ خَبَالًاۗ وَدُّوْا مَا عَنِتُّمْۚ قَدْ بَدَتِ الْبَغْضَاۤءُ مِنْ اَفْوَاهِهِمْۖ وَمَا تُخْفِيْ صُدُوْرُهُمْ اَكْبَرُ ۗ قَدْ بَيَّنَّا لَكُمُ الْاٰيٰتِ اِنْ كُنْتُمْ تَعْقِلُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tattakhiżū biṭānatam min dūnikum lā ya'lūnakum khabālā(n), waddū mā ‘anittum, qad badatil-bagḍā'u min afwāhihim, wa mā tukhfī ṣudūruhum akbar(u), qad bayyannā lakumul-āyāti in kuntum ta‘qilūn(a).

اې هغو کسانو چې ایمان مو راوړی دی! له خپلو صفونو څخه بهر (د ورته مذهب لرونکي) خپل ملګري مه دوستان کوئ، ځکه چې دوی تل تاسو ته تکلیف درکوي. دوی ستاسو د تباهۍ په لټه کې دي. په حقیقت کې، د دوی له خولې څخه نفرت څرګند شوی دی، او هغه څه چې د دوی زړونه پټوي هغه تر ټولو بد دي. په حقیقت کې، موږ تاسو ته (خپل) آیتونه روښانه کړي دي، که تاسو پوهیږئ.

۞ لَتُبْلَوُنَّ فِيْٓ اَمْوَالِكُمْ وَاَنْفُسِكُمْۗ وَلَتَسْمَعُنَّ مِنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَمِنَ الَّذِيْنَ اَشْرَكُوْٓا اَذًى كَثِيْرًا ۗ وَاِنْ تَصْبِرُوْا وَتَتَّقُوْا فَاِنَّ ذٰلِكَ مِنْ عَزْمِ الْاُمُوْرِ

latublawunna fī amwālikum wa anfusikum, wa latasma‘unna minal-lażīna ūtul-kitāba min qablikum wa minal-lażīna asyrakū ażan kaṡīrā(n), wa in taṣbirū wa tattaqū fa inna żālika min ‘azmil-umūr(i).

تاسو به خامخا په خپلو مالونو او ځانونو سره ازمول کیږئ. او خامخا به تاسو د هغو کسانو څخه چې له تاسو څخه مخکې کتاب ورکړل شوی و او د مشرکانو څخه ډیرې دردونکې خبرې واورئ. که تاسو صبر او پرهیزګاري وکړئ، نو په حقیقت کې دا هغه شیان دي چې (باید) ورته لومړیتوب ورکړل شي.

اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ اُوْتُوْا نَصِيْبًا مِّنَ الْكِتٰبِ يَشْتَرُوْنَ الضَّلٰلَةَ وَيُرِيْدُوْنَ اَنْ تَضِلُّوا السَّبِيْلَۗ

alam tara ilal-lażīna ūtū naṣībam minal-kitābi yasytarūnaḍ-ḍalālata wa yurīdūna an taḍillus-sabīl(a).

ایا تاسو هغو کسانو ته نه دي کتلي چې د کتاب (تورات) یوه برخه ورکړل شوې ده؟ دوی ګمراهي اخلي او غواړي چې تاسو (سمه لاره) له لارې بې لارې شئ.

مِنَ الَّذِيْنَ هَادُوْا يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ عَنْ مَّوَاضِعِهٖ وَيَقُوْلُوْنَ سَمِعْنَا وَعَصَيْنَا وَاسْمَعْ غَيْرَ مُسْمَعٍ وَّرَاعِنَا لَيًّاۢ بِاَلْسِنَتِهِمْ وَطَعْنًا فِى الدِّيْنِۗ وَلَوْ اَنَّهُمْ قَالُوْا سَمِعْنَا وَاَطَعْنَا وَاسْمَعْ وَانْظُرْنَا لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْ وَاَقْوَمَۙ وَلٰكِنْ لَّعَنَهُمُ اللّٰهُ بِكُفْرِهِمْ فَلَا يُؤْمِنُوْنَ اِلَّا قَلِيْلًا

minal-lażīna hādū yuḥarrifūnal-kalima ‘am mawāḍi‘ihī wa yaqūlūna sami‘nā wa ‘aṣainā wasma‘ gaira musmi‘iw wa rā‘inā layyam bi'alsinatihim wa ṭa‘nan fid-dīn(i), wa lau annahum qālū sami‘nā wa aṭa‘nā wasma‘ wanẓurnā lakāna khairal lahum wa aqwam(a), wa lākil la‘anahumullāhu bikufrihim falā yu'minūna illā qalīlā(n).

(دا) د یهودیانو له ډلې څخه دي، چې کلمې له خپل ځای څخه بدلوي. او دوی وویل: "موږ واورېدل، خو اطاعت به ونه کړو." او (دوی دا هم وویل:) "واورئ،" پداسې حال کې چې (ته محمد) هیڅ نه اورېدې. او (دوی وايي)، "راعنا" خپله ژبه تاووي او دین ردوي. که دوی ویلي وای، "موږ اورو او اطاعت کوو، او غوږ نیسو، او زموږ پاملرنه کوو،" دا به د دوی لپاره غوره او سمه وه، مګر الله تعالی د دوی د کفر له امله پر دوی لعنت کړی دی. دوی ایمان نه راوړي مګر ډیر لږ.

اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ اُوْتُوْا نَصِيْبًا مِّنَ الْكِتٰبِ يُؤْمِنُوْنَ بِالْجِبْتِ وَالطَّاغُوْتِ وَيَقُوْلُوْنَ لِلَّذِيْنَ كَفَرُوْا هٰٓؤُلَاۤءِ اَهْدٰى مِنَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا سَبِيْلًا

alam tara ilal-lażīna ūtū naṣībam minal-kitābi yu'minūna bil-jibti waṭ-ṭāgūti wa yaqūlūna lil-lażīna kafarū hā'ulā'i ahdā minal-lażīna āmanū sabīlā(n).

ایا تا هغو کسانو ته پام نه دی کړی چې د کتاب (تورات) یوه برخه ورکړل شوې ده؟ دوی په جبت او طاغوت ایمان لري او کافرانو (د مکې مشرکینو) ته وايي چې دوی په خپله لاره کې له مؤمنانو څخه ډیر سم دي.

۞ يٰٓاَيُّهَا الرَّسُوْلُ لَا يَحْزُنْكَ الَّذِيْنَ يُسَارِعُوْنَ فِى الْكُفْرِ مِنَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِاَفْوَاهِهِمْ وَلَمْ تُؤْمِنْ قُلُوْبُهُمْ ۛ وَمِنَ الَّذِيْنَ هَادُوْا ۛ سَمّٰعُوْنَ لِلْكَذِبِ سَمّٰعُوْنَ لِقَوْمٍ اٰخَرِيْنَۙ لَمْ يَأْتُوْكَ ۗ يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ مِنْۢ بَعْدِ مَوَاضِعِهٖۚ يَقُوْلُوْنَ اِنْ اُوْتِيْتُمْ هٰذَا فَخُذُوْهُ وَاِنْ لَّمْ تُؤْتَوْهُ فَاحْذَرُوْا ۗوَمَنْ يُّرِدِ اللّٰهُ فِتْنَتَهٗ فَلَنْ تَمْلِكَ لَهٗ مِنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا ۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ لَمْ يُرِدِ اللّٰهُ اَنْ يُّطَهِّرَ قُلُوْبَهُمْ ۗ لَهُمْ فِى الدُّنْيَا خِزْيٌ ۖوَّلَهُمْ فِى الْاٰخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيْمٌ

yā ayyuhar-rasūlu lā yaḥzunkal-lażīna yusāri‘ūna fil-kufri minal-lażīna qālū āmannā bi'afwāhihim wa lam tu'min qulūbuhum - wa minal-lażīna hādū - sammā‘ūna lil-każibi sammā‘ūna liqaumin ākharīna lam ya'tūk(a), yuḥarrifūnal-kalima mim ba‘di mawāḍi‘ih(ī), yaqūlūna in ūtītum hāżā fa khuż­hu wa illam tu'tauhu faḥżarū, wa may yuridillāhu fitnatahū falan tamlika lahū minallāhi syai'ā(n), ulā'ikal-lażīna lam yuridillāhu ay yuṭahhira qulūbahum, lahum fid-dun-yā khizyuw wa lahum fil-ākhirati ‘ażābun ‘aẓīm(un).

اې رسوله (صلی الله علیه وسلم)! مه خفه کیږه ځکه چې دوی په خپل کفر کې سیالي کوي. یعني هغه (منافقین) چې په خپلو خولو سره وايي چې "موږ ایمان راوړی دی"، که څه هم د دوی زړونه لا ایمان نه لري، او همدارنګه هغه یهودیان چې په ریښتیا سره د دروغو اوریدل خوښوي او په ریښتیا سره د نورو خلکو (خبرو) اوریدل خوښوي چې هیڅکله تاسو ته نه دي راغلي. دوی د (تورات) کلمې د دوی له اصلي معنی څخه بدلې کړې. دوی وویل، "که دا هغه څه وي چې تاسو ته ورکړل شوي وي (کوم چې بدل شوي دي) نو دا ومنئ، او که تاسو ته یو څه درکړل شي چې دا نه وي، نو محتاط اوسئ." څوک چې الله وغواړي چې هغه ګمراه کړي، تاسو به د الله له هیڅ شی څخه انکار ونه کړئ (د هغه سره د مرستې لپاره). دوی هغه خلک دي چې خدای نور نه غواړي چې د دوی زړونه پاک کړي. په دې نړۍ کې به دوی ذلیل شي او په آخرت کې به دوی لوی عذاب سره مخ شي.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَّخِذُوا الَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا دِيْنَكُمْ هُزُوًا وَّلَعِبًا مِّنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَالْكُفَّارَ اَوْلِيَاۤءَۚ وَاتَّقُوا اللّٰهَ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tattakhiżul-lażīnattakhażū dīnakum huzuwaw wa la‘ibam minal-lażīna ūtul-kitāba min qablikum wal-kuffāra auliyā'(a), wattaqullāha in kuntum mu'minīn(a).

اې هغو کسانو چې ایمان مو راوړی دی! خپل مشران مه جوړوئ چې ستاسو دین یې د ملنډو او لوبو نښه ګرځولی دی، (په ځانګړي ډول) له هغو کسانو څخه چې له تاسو څخه مخکې کتاب ورکړل شوی او کافران (مشرکان). او له الله څخه وویریږئ که تاسو مومنان یاست.

وَاِذَا نَادَيْتُمْ اِلَى الصَّلٰوةِ اتَّخَذُوْهَا هُزُوًا وَّلَعِبًا ۗذٰلِكَ بِاَ نَّهُمْ قَوْمٌ لَّا يَعْقِلُوْنَ

wa iżā nādaitum ilaṣ-ṣalātittakhażūhā huzuwaw wa la‘ibā(n), żālika bi'annahum qaumul lā ya‘qilūn(a).

او که ته (دوی) د لمانځه لپاره راوبلې، نو دوی دا د ملنډو او لوبو نښه ګرځوي. دا ځکه چې دوی داسې خلک دي چې نه پوهیږي.

وَقَالَتِ الْيَهُوْدُ يَدُ اللّٰهِ مَغْلُوْلَةٌ ۗغُلَّتْ اَيْدِيْهِمْ وَلُعِنُوْا بِمَا قَالُوْا ۘ بَلْ يَدٰهُ مَبْسُوْطَتٰنِۙ يُنْفِقُ كَيْفَ يَشَاۤءُۗ وَلَيَزِيْدَنَّ كَثِيْرًا مِّنْهُمْ مَّآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَ طُغْيَانًا وَّكُفْرًاۗ وَاَلْقَيْنَا بَيْنَهُمُ الْعَدَاوَةَ وَالْبَغْضَاۤءَ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِۗ كُلَّمَآ اَوْقَدُوْا نَارًا لِّلْحَرْبِ اَطْفَاَهَا اللّٰهُ ۙوَيَسْعَوْنَ فِى الْاَرْضِ فَسَادًاۗ وَاللّٰهُ لَا يُحِبُّ الْمُفْسِدِيْنَ

wa qālatil-yahūdu yadullāhi maglūlah(tun), gullat aidīhim wa lu‘inū bimā qālū, bal yadāhu mabsūṭatān(i), yunfiqu kaifa yasyā'(u), wa layazīdanna kaṡīram minhum mā unzila ilaika mir rabbika ṭugyānaw wa kufrā(n), wa alqainā bainahumul-‘adāwata wal-bagḍā'a ilā yaumil-qiyāmah(ti), kullamā auqadū nāral lil-ḥarbi aṭfa'ahallāh(u), wa yas‘auna fil-arḍi fasādā(n), wallāhu lā yuḥibbul-mufsidīn(a).

او یهودیانو وویل: "د خدای لاسونه تړلي دي." په حقیقت کې، دا د دوی لاسونه دي چې تړل شوي دي او دوی هغه کسان دي چې د دوی د خبرو له امله لعنت شوي دي، که څه هم د الله دواړه لاسونه خلاص دي؛ هغه څنګه چې وغواړي روزي ورکوي. او (قرآن) چې ستاسو د رب له خوا تاسو ته نازل شوی دی، یقینا به د دوی د ډیری نافرماني او کفر زیات کړي. او موږ د دوی ترمنځ د قیامت تر ورځې پورې دښمني او نفرت رامینځته کړ. هر کله چې دوی د جګړې اور بل کړ، الله هغه مړ کړ. او دوی په ځمکه کې د تباهي هڅه کوي. او الله هغه کسان نه خوښوي چې زیان رسوي.

اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ نُهُوْا عَنِ النَّجْوٰى ثُمَّ يَعُوْدُوْنَ لِمَا نُهُوْا عَنْهُ وَيَتَنٰجَوْنَ بِالْاِثْمِ وَالْعُدْوَانِ وَمَعْصِيَتِ الرَّسُوْلِۖ وَاِذَا جَاۤءُوْكَ حَيَّوْكَ بِمَا لَمْ يُحَيِّكَ بِهِ اللّٰهُ ۙوَيَقُوْلُوْنَ فِيْٓ اَنْفُسِهِمْ لَوْلَا يُعَذِّبُنَا اللّٰهُ بِمَا نَقُوْلُۗ حَسْبُهُمْ جَهَنَّمُۚ يَصْلَوْنَهَاۚ فَبِئْسَ الْمَصِيْرُ

alam tara ilal-lażīna nuhū ‘anin-najwā ṡummā ya‘ūdūna limā nuhū ‘anhu wa yatanājauna bil-iṡmi wal-‘udwāni wa ma‘ṣiyatir-rasūl(i), wa iżā jā'ūka ḥayyauka bimā lam yuḥayyika bihillāh(u), wa yaqūlūna fī anfusihim lau lā yu‘ażżibunallāhu bimā naqūl(u), ḥasbuhum jahannam(u), yaṣlaunahā, fa bi'sal-maṣīr(u).

ایا تا هغه کسان نه دي لیدلي چې د پټو خبرو اترو کولو څخه منع شوي وو، بیا دوی بیرته هغه منع ته راستانه شول او د ګناه، دښمنۍ او د رسول د نافرمانۍ لپاره یې پټې خبرې اترې وکړې؟ او کله چې دوی تا ته راځي (ای محمده)، دوی تا ته په هغه طریقه سلام کوي چې الله تعالی درته ټاکلی دی. او دوی ځان سره وايي، "ولې الله تعالی موږ ته د هغه څه لپاره سزا نه راکوي چې موږ یې وایو؟" د دوی لپاره د دوزخ اور کافي دی چې دوی به پکې داخل شي. نو دا څومره بد ځای دی.