۞ سَيَقُوْلُ السُّفَهَاۤءُ مِنَ النَّاسِ مَا وَلّٰىهُمْ عَنْ قِبْلَتِهِمُ الَّتِيْ كَانُوْا عَلَيْهَا ۗ قُلْ لِّلّٰهِ الْمَشْرِقُ وَالْمَغْرِبُۗ يَهْدِيْ مَنْ يَّشَاۤءُ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ
sayāqūlus-sufahā'u minan-nāsi mā wallāhum ‘an qiblatihimul-latī kānū ‘alaihā, qul lillāhil-masyriqu wal-magrib(u), yahdī may yasyā'u ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).
མིའི་རིགས་ཀྱི་ནང་དུ་གོ་རྟོགས་མེད་མཁན་ཚོས་"ཁོང་ཚོ་(མུ་ས་ལིམ་)སྔོན་ཆད་(གཙོ་བོར་བཏོན་པའི་)ཁིབ་ལ་ལས་གང་གིས་ཕྱིར་འཐེན་བྱས་པ་རེད་དམ།" མུ་ཧ་མཱད་(མུ་ཧ་མཱད་)ལ་"ཤར་དང་ནུབ་གཉིས་ཨ་ལཱ་ལ་ལ་དབང་བ་དང་། ཁོང་གིས་གང་འདོད་པ་དེ་ལ་ལམ་ཐད་ཀར་ལ་འཁྲིད་ཀྱི་ཡོད།"
وَدَّتْ طَّاۤىِٕفَةٌ مِّنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ لَوْ يُضِلُّوْنَكُمْۗ وَمَا يُضِلُّوْنَ اِلَّآ اَنْفُسَهُمْ وَمَا يَشْعُرُوْنَ
waddaṭ-ṭā'ifatum min ahlil-kitābi lau yuḍillūnakum, wa mā yuḍillūna illā anfusahum wa mā yasy‘urūn(a).
དེབ་ཀྱི་མི་ཚོགས་ཤིག་གིས་ཁྱེད་ལ་མགོ་སྐོར་གཏོང་འདོད་ཡོད། དོན་དངོས་ཐོག (དོན་དངོས་ཐོག) ཁོང་ཚོས་མགོ་སྐོར་གཏོང་བ་མ་ཡིན་པར་ཁོང་ཚོ་རང་ཉིད་ཡིན་ནའང་། ཁོང་ཚོས་ཤེས་རྟོགས་མེད་པ་རེད།
وَقَالَتْ طَّاۤىِٕفَةٌ مِّنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ اٰمِنُوْا بِالَّذِيْٓ اُنْزِلَ عَلَى الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَجْهَ النَّهَارِ وَاكْفُرُوْٓا اٰخِرَهٗ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَۚ
wa qālaṭ-ṭā'ifatum min ahlil-kitābi āminū bil-lażī unzila ‘alal-lażīna āmanū wajhan-nahāri wakfurū ākhirahū la‘allahum yarji‘ūn(a).
དེ་ནས་དེབ་ཀྱི་མི་ཚོགས་ཤིག་གིས་(ཕན་ཚུན་ལ།) "ཉིན་མོའི་མགོ་ལ་དད་པ་ཅན་ཚོར་གསལ་བསྒྲགས་བྱས་པ་དེ་ལ་ཡིད་ཆེས་བྱས་ནས་མཇུག་ཏུ་ཁས་མི་ལེན་པར་བྱས་ནས་ཁོང་ཚོ་(དད་པ་མི་བྱེད་པར་)ཕྱིར་ལོག་བྱེད།
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنْ تُطِيْعُوْا فَرِيْقًا مِّنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ يَرُدُّوْكُمْ بَعْدَ اِيْمَانِكُمْ كٰفِرِيْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū in tuṭī‘ū farīqam minal-lażīna ūtul-kitāba yaruddūkum ba‘da īmānikum kāfirīn(a).
ཀྱེ་དད་པ་ཅན་ཁྱེད། གལ་ཏེ་ཁྱེད་རང་ཚོས་དེབ་དེ་སྤྲད་པའི་མི་ཁ་ཤས་ལ་རྗེས་སུ་འབྲང་ན་ཁོང་ཚོས་ཡིད་ཆེས་བྱས་རྗེས་ཁྱེད་རང་ཚོ་ཡང་བསྐྱར་དད་པ་མ་བྱེད་མཁན་དུ་བསྒྱུར་རྒྱུ་ཡིན་པ་གཏན་ཁེལ་ཡིན།
لَنْ يَّضُرُّوْكُمْ اِلَّآ اَذًىۗ وَاِنْ يُّقَاتِلُوْكُمْ يُوَلُّوْكُمُ الْاَدْبَارَۗ ثُمَّ لَا يُنْصَرُوْنَ
lay yaḍurrūkum illā ażā(n), wa iy yuqātilūkum yuwallūkumul-adbār(a), ṡumma lā yunṣarūn(a).
དེ་དག་གིས་ཁྱེད་ལ་གནོད་སྐྱོན་མི་གཏོང་། གལ་ཏེ་ཁོང་ཚོས་ཁྱེད་ལ་འཐབ་རྩོད་བྱས་ན། ཁོང་ཚོ་ངེས་པར་དུ་ཕྱིར་ལོག་རྒྱུ་རེད། དེ་མིན་ཁོང་ཚོར་རོགས་རམ་ཐོབ་མེད།
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَّخِذُوْا بِطَانَةً مِّنْ دُوْنِكُمْ لَا يَأْلُوْنَكُمْ خَبَالًاۗ وَدُّوْا مَا عَنِتُّمْۚ قَدْ بَدَتِ الْبَغْضَاۤءُ مِنْ اَفْوَاهِهِمْۖ وَمَا تُخْفِيْ صُدُوْرُهُمْ اَكْبَرُ ۗ قَدْ بَيَّنَّا لَكُمُ الْاٰيٰتِ اِنْ كُنْتُمْ تَعْقِلُوْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tattakhiżū biṭānatam min dūnikum lā ya'lūnakum khabālā(n), waddū mā ‘anittum, qad badatil-bagḍā'u min afwāhihim, wa mā tukhfī ṣudūruhum akbar(u), qad bayyannā lakumul-āyāti in kuntum ta‘qilūn(a).
ཀྱེ་དད་པ་ཅན་ཁྱེད། ཁྱེད་རང་གི་སྒོར་སྒོར་གྱི་ཕྱི་རོལ་དུ་ཡོད་པའི་གྲོགས་པོ་ཚོ་(ཆོས་ལུགས་གཅིག་པ་)ཁྱེད་རང་གི་ཡིད་ཆེས་བྱེད་ཐུབ་པའི་གྲོགས་པོ་མ་བཟོས། དེ་ཚོས་ཁྱེད་ཀྱི་འཇིག་པར་རེ་བ་བྱེད་དོ། དོན་དངོས་ཐོག ཁོང་ཚོའི་ཁ་ནས་ཞེ་སྡང་མངོན་གསལ་དོད་པོ་ཡོད་པ་དང་། ཁོང་ཚོའི་སེམས་ནང་དུ་སྦས་ཡོད་པའི་དངོས་པོ་དེ་ལས་ཀྱང་ངན་པ་ཡིན། གལ་ཏེ་ཁྱེད་ཀྱིས་གོ་ཐུབ་ན། ང་ཚོས་ཁྱེད་ལ་(ང་ཚོའི་)ཚིག་དུམ་འགྲེལ་བཤད་བྱས་ཡོད།
۞ لَتُبْلَوُنَّ فِيْٓ اَمْوَالِكُمْ وَاَنْفُسِكُمْۗ وَلَتَسْمَعُنَّ مِنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَمِنَ الَّذِيْنَ اَشْرَكُوْٓا اَذًى كَثِيْرًا ۗ وَاِنْ تَصْبِرُوْا وَتَتَّقُوْا فَاِنَّ ذٰلِكَ مِنْ عَزْمِ الْاُمُوْرِ
latublawunna fī amwālikum wa anfusikum, wa latasma‘unna minal-lażīna ūtul-kitāba min qablikum wa minal-lażīna asyrakū ażan kaṡīrā(n), wa in taṣbirū wa tattaqū fa inna żālika min ‘azmil-umūr(i).
ཁྱོད་རང་གི་རྒྱུ་ནོར་དང་རང་ཉིད་ཀྱིས་ངེས་པར་ཚོད་ལྟ་བྱེད་ངེས་ཡིན། ཁྱེད་རང་གིས་ཁྱེད་རང་གི་སྔོན་ལ་དེབ་དེ་སྤྲད་མཁན་དང་ལྷ་མང་པོ་ལ་དད་པ་བྱེད་མཁན་ཚོའི་མདུན་ནས་ཧ་ཅང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྐད་ཆ་མང་པོ་ཐོས་རྒྱུ་ཡིན། གལ་ཏེ་ཁྱེད་རང་བཟོད་སྒོམ་དང་ཆོས་ལུགས་ལ་དད་པ་ཅན་ཞིག་ཡིན་ན། དེ་ནས་དངོས་གནས་དེ་དག་གཙོ་གནད་དུ་བཟུང་དགོས་པའི་དངོས་པོ་ཡིན།
اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ اُوْتُوْا نَصِيْبًا مِّنَ الْكِتٰبِ يَشْتَرُوْنَ الضَّلٰلَةَ وَيُرِيْدُوْنَ اَنْ تَضِلُّوا السَّبِيْلَۗ
alam tara ilal-lażīna ūtū naṣībam minal-kitābi yasytarūnaḍ-ḍalālata wa yurīdūna an taḍillus-sabīl(a).
ཁྱེད་ཀྱིས་དེབ་ཀྱི་ཆ་ཤས་ཤིག་སྤྲད་ཡོད་མཁན་ཚོར་དོ་སྣང་བྱེད་ཀྱི་མེད་དམ། ཁོང་ཚོས་ནོར་འཁྲུལ་ཉོས་པ་དང་ཁོང་ཚོས་ཁྱེད་རང་(གཡས་ཕྱོགས་ཀྱི་)ལམ་ནས་ཕྱིར་ལོག་དགོས་འདུག
مِنَ الَّذِيْنَ هَادُوْا يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ عَنْ مَّوَاضِعِهٖ وَيَقُوْلُوْنَ سَمِعْنَا وَعَصَيْنَا وَاسْمَعْ غَيْرَ مُسْمَعٍ وَّرَاعِنَا لَيًّاۢ بِاَلْسِنَتِهِمْ وَطَعْنًا فِى الدِّيْنِۗ وَلَوْ اَنَّهُمْ قَالُوْا سَمِعْنَا وَاَطَعْنَا وَاسْمَعْ وَانْظُرْنَا لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْ وَاَقْوَمَۙ وَلٰكِنْ لَّعَنَهُمُ اللّٰهُ بِكُفْرِهِمْ فَلَا يُؤْمِنُوْنَ اِلَّا قَلِيْلًا
minal-lażīna hādū yuḥarrifūnal-kalima ‘am mawāḍi‘ihī wa yaqūlūna sami‘nā wa ‘aṣainā wasma‘ gaira musmi‘iw wa rā‘inā layyam bi'alsinatihim wa ṭa‘nan fid-dīn(i), wa lau annahum qālū sami‘nā wa aṭa‘nā wasma‘ wanẓurnā lakāna khairal lahum wa aqwam(a), wa lākil la‘anahumullāhu bikufrihim falā yu'minūna illā qalīlā(n).
(དེ་ནི་) ཡ་ཧུ་དཱ་པ་ཚོའི་ཁྲོད་དུ་ཚིག་དེ་དག་ཁོང་ཚོའི་ས་ཆ་ནས་བརྗེ་སྒྱུར་བྱེད་ཀྱི་ཡོད། ང་ཚོས་ཐོས་པ་ཡིན་ནའང་བཀའ་ལ་ཉན་རྒྱུ་མིན” ཞེས་བཤད། དེ་བཞིན་(ཁོང་ཚོས་ཀྱང་)"ཉོན་དང་།" ཁྱེད་རང་མུ་ཧ་མཱད་ཀྱིས་དོན་དངོས་སུ་གང་ཡང་ཐོས་མ་སོང་། དེ་བཞིན་(ཁོང་ཚོས་ཟེར།) “རཱ་ཨ་ནཱ་” ཡིས་ལྕེ་བསྒྱུར་ནས་ཆོས་ལུགས་ལ་སྐྱོན་བརྗོད་བྱེད་ཀྱི་ཡོད། གལ་ཏེ་ཁོང་ཚོས་"ང་ཚོས་ཐོས་པ་དང་བཀའ་ཉན་བྱེད་པ་དང་ཉན་པ་དང་ང་ཚོར་དོ་སྣང་བྱེད་པ་"ཞེས་བཤད་ཡོད་ན་དེ་ཁོང་ཚོའི་ཆེད་དུ་ཡག་པོ་དང་བདེན་པ་ཡིན། ཁོང་ཚོས་ཧ་ཅང་ཉུང་ཤས་ཤིག་མ་གཏོགས་ཡིད་ཆེས་བྱེད་ཀྱི་མེད།
اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ اُوْتُوْا نَصِيْبًا مِّنَ الْكِتٰبِ يُؤْمِنُوْنَ بِالْجِبْتِ وَالطَّاغُوْتِ وَيَقُوْلُوْنَ لِلَّذِيْنَ كَفَرُوْا هٰٓؤُلَاۤءِ اَهْدٰى مِنَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا سَبِيْلًا
alam tara ilal-lażīna ūtū naṣībam minal-kitābi yu'minūna bil-jibti waṭ-ṭāgūti wa yaqūlūna lil-lażīna kafarū hā'ulā'i ahdā minal-lażīna āmanū sabīlā(n).
ཁྱེད་ཀྱིས་དེབ་ཀྱི་ཆ་ཤས་ཤིག་སྤྲད་མཁན་ཚོར་དོ་སྣང་མ་བྱས་པ་རེད་དམ། ཁོང་ཚོས་ཇིབ་ཊི་དང་ཏག་ཧུཊ་ལ་ཡིད་ཆེས་བྱེད་ཀྱི་ཡོད།
۞ يٰٓاَيُّهَا الرَّسُوْلُ لَا يَحْزُنْكَ الَّذِيْنَ يُسَارِعُوْنَ فِى الْكُفْرِ مِنَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِاَفْوَاهِهِمْ وَلَمْ تُؤْمِنْ قُلُوْبُهُمْ ۛ وَمِنَ الَّذِيْنَ هَادُوْا ۛ سَمّٰعُوْنَ لِلْكَذِبِ سَمّٰعُوْنَ لِقَوْمٍ اٰخَرِيْنَۙ لَمْ يَأْتُوْكَ ۗ يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ مِنْۢ بَعْدِ مَوَاضِعِهٖۚ يَقُوْلُوْنَ اِنْ اُوْتِيْتُمْ هٰذَا فَخُذُوْهُ وَاِنْ لَّمْ تُؤْتَوْهُ فَاحْذَرُوْا ۗوَمَنْ يُّرِدِ اللّٰهُ فِتْنَتَهٗ فَلَنْ تَمْلِكَ لَهٗ مِنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا ۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ لَمْ يُرِدِ اللّٰهُ اَنْ يُّطَهِّرَ قُلُوْبَهُمْ ۗ لَهُمْ فِى الدُّنْيَا خِزْيٌ ۖوَّلَهُمْ فِى الْاٰخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيْمٌ
yā ayyuhar-rasūlu lā yaḥzunkal-lażīna yusāri‘ūna fil-kufri minal-lażīna qālū āmannā bi'afwāhihim wa lam tu'min qulūbuhum - wa minal-lażīna hādū - sammā‘ūna lil-każibi sammā‘ūna liqaumin ākharīna lam ya'tūk(a), yuḥarrifūnal-kalima mim ba‘di mawāḍi‘ih(ī), yaqūlūna in ūtītum hāżā fa khużhu wa illam tu'tauhu faḥżarū, wa may yuridillāhu fitnatahū falan tamlika lahū minallāhi syai'ā(n), ulā'ikal-lażīna lam yuridillāhu ay yuṭahhira qulūbahum, lahum fid-dun-yā khizyuw wa lahum fil-ākhirati ‘ażābun ‘aẓīm(un).
ཨོ་རཱ་སུལ་(མུ་ཧ་མཱད་)! ཁོང་ཚོས་ཡིད་མི་ཆེས་པའི་འགྲན་རྩོད་བྱེད་བཞིན་པའི་རྐྱེན་གྱིས་སེམས་སྡུག་མ་བྱེད། དེ་ཡང་ཁོང་ཚོའི་སེམས་ཀྱིས་ད་དུང་ཡིད་ཆེས་མེད་ཀྱང་ཁ་ནས་"ང་ཚོས་ཡིད་ཆེས་བྱས་ཡོད་"ཅེས་ཤོད་མཁན་གྱི་(རྫུན་གཏམ་ཅན་)དེ་བཞིན་(གསར་འགྱུར་)རྫུན་གཏམ་ཉན་རྒྱུར་དགའ་པོ་ཡོད་མཁན་དང་། ཁོང་ཚོས་(Torah)ཞེས་པའི་ཚིག་དེ་དོན་ངོ་མ་ལས་བསྒྱུར་ཡོད། གལ་ཏེ་འདི་ཁྱེད་ལ་སྤྲད་པ་དེ་ཡིན་ན། (བསྒྱུར་ཟིན་པ་) དེ་ངོས་ལེན་བྱོས་དང་། གལ་ཏེ་ཁྱེད་ལ་འདི་མིན་པའི་དངོས་པོ་ཞིག་སྤྲད་ན་གཟབ་གཟབ་བྱེད་དགོས། སུ་ཞིག་ལ་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ཁོ་ལ་ལམ་ནོར་ལ་འགྲོ་བཅུག་འདོད་ཡོད་ན། ཁྱེད་ཀྱིས་ཨ་ལཱ་ཧ་ནས་(ཁོ་ལ་རོགས་རམ་བྱེད་པ)གང་ཡང་ཁས་མི་ལེན་ཐུབ། ཁོང་ཚོ་ནི་དཀོན་མཆོག་གིས་ཁོང་ཚོའི་སེམས་གཙང་མ་བཟོ་འདོད་མེད་པའི་མི་ཡིན། འཇིག་རྟེན་འདིར་ཁོ་ཚོ་དམའ་འབེབས་དང་ཕྱི་མའི་ཚེ་སྲོག་ལ་ཉེས་ཆད་ཆེན་པོ་ཕོག་པར་འགྱུར་རོ།
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَّخِذُوا الَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا دِيْنَكُمْ هُزُوًا وَّلَعِبًا مِّنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَالْكُفَّارَ اَوْلِيَاۤءَۚ وَاتَّقُوا اللّٰهَ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tattakhiżul-lażīnattakhażū dīnakum huzuwaw wa la‘ibam minal-lażīna ūtul-kitāba min qablikum wal-kuffāra auliyā'(a), wattaqullāha in kuntum mu'minīn(a).
ཀྱེ་དད་པ་ཅན་ཁྱེད། ཁྱེད་རང་གི་འགོ་ཁྲིད་ཚོ་ཁྱེད་རང་གི་ཆོས་ལུགས་ལ་འཕྱ་སྨོད་དང་རྩེད་མོའི་དངོས་པོ་བཟོ་མཁན་གྱི་མི་མ་བཟོས། གལ་ཏེ་ཁྱེད་རང་དད་པ་ཅན་ཡིན་ན།
وَاِذَا نَادَيْتُمْ اِلَى الصَّلٰوةِ اتَّخَذُوْهَا هُزُوًا وَّلَعِبًا ۗذٰلِكَ بِاَ نَّهُمْ قَوْمٌ لَّا يَعْقِلُوْنَ
wa iżā nādaitum ilaṣ-ṣalātittakhażūhā huzuwaw wa la‘ibā(n), żālika bi'annahum qaumul lā ya‘qilūn(a).
གལ་ཏེ་ཁྱེད་ཀྱིས་ཁོང་ཚོར་སྨོན་ལམ་འདེབས་པར་འབོད་སྐུལ་བྱས་ན། ཁོང་ཚོས་དེ་ལ་འཕྱ་སྨོད་དང་རྩེད་མོའི་དངོས་པོ་ཞིག་ཏུ་བསྒྱུར་གྱི་ཡོད། འདི་ནི་ཁོ་ཚོ་གོ་རྟོགས་མེད་པའི་མི་ཡིན་པས་རེད།
وَقَالَتِ الْيَهُوْدُ يَدُ اللّٰهِ مَغْلُوْلَةٌ ۗغُلَّتْ اَيْدِيْهِمْ وَلُعِنُوْا بِمَا قَالُوْا ۘ بَلْ يَدٰهُ مَبْسُوْطَتٰنِۙ يُنْفِقُ كَيْفَ يَشَاۤءُۗ وَلَيَزِيْدَنَّ كَثِيْرًا مِّنْهُمْ مَّآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَ طُغْيَانًا وَّكُفْرًاۗ وَاَلْقَيْنَا بَيْنَهُمُ الْعَدَاوَةَ وَالْبَغْضَاۤءَ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِۗ كُلَّمَآ اَوْقَدُوْا نَارًا لِّلْحَرْبِ اَطْفَاَهَا اللّٰهُ ۙوَيَسْعَوْنَ فِى الْاَرْضِ فَسَادًاۗ وَاللّٰهُ لَا يُحِبُّ الْمُفْسِدِيْنَ
wa qālatil-yahūdu yadullāhi maglūlah(tun), gullat aidīhim wa lu‘inū bimā qālū, bal yadāhu mabsūṭatān(i), yunfiqu kaifa yasyā'(u), wa layazīdanna kaṡīram minhum mā unzila ilaika mir rabbika ṭugyānaw wa kufrā(n), wa alqainā bainahumul-‘adāwata wal-bagḍā'a ilā yaumil-qiyāmah(ti), kullamā auqadū nāral lil-ḥarbi aṭfa'ahallāh(u), wa yas‘auna fil-arḍi fasādā(n), wallāhu lā yuḥibbul-mufsidīn(a).
ཡ་ཧུ་དཱ་པ་ཚོས་ “དཀོན་མཆོག་གི་ལག་པ་བཅིངས་ཡོད་” ཅེས་བཤད། དོན་དངོས་ཐོག་ཁོང་ཚོའི་ལག་པ་དེ་ཚོ་ལྕགས་ཐག་གིས་བསྡམས་ཡོད་པ་དང་། ཁོང་ཚོས་བཤད་པའི་སྐད་ཆ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་དམོད་པ་ཕོག་མཁན་དེ་ཚོ་ཡིན། ཁོང་གིས་འདོད་པ་ལྟར་འཚོ་སྐྱོང་གནང་གི་ཡོད། ཁྱེད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ནས་ཁྱེད་ལ་བཏང་བའི་(ཁ་ཆེའི་དཔེ་ཆ་)དེས་ཁོང་ཚོའི་ཕལ་ཆེར་གྱི་མཉན་མེད་དང་མི་དད་པ་མང་དུ་གཏོང་བར་ངེས་པར་དུ། ང་ཚོས་ཁོང་ཚོའི་བར་ལ་དགྲ་བོ་དང་ཞེ་སྡང་བསླངས་ནས་འཆི་བའི་ཉིན་མོའི་བར་དུ་བཟོས་ཡོད། ཁོང་ཚོས་དམག་འཁྲུག་གི་མེ་འབར་ཐེངས་རེར་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་མེ་དེ་བསད་པ་རེད། དེ་ནས་ཁོང་ཚོས་འཛམ་གླིང་ཐོག་གཏོར་བརླག་གཏོང་བར་འབད་བརྩོན་བྱེད་ཀྱི་ཡོད། དེ་བཞིན་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་གནོད་སྐྱོན་གཏོང་མཁན་ལ་དགའ་པོ་མེད།
اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ نُهُوْا عَنِ النَّجْوٰى ثُمَّ يَعُوْدُوْنَ لِمَا نُهُوْا عَنْهُ وَيَتَنٰجَوْنَ بِالْاِثْمِ وَالْعُدْوَانِ وَمَعْصِيَتِ الرَّسُوْلِۖ وَاِذَا جَاۤءُوْكَ حَيَّوْكَ بِمَا لَمْ يُحَيِّكَ بِهِ اللّٰهُ ۙوَيَقُوْلُوْنَ فِيْٓ اَنْفُسِهِمْ لَوْلَا يُعَذِّبُنَا اللّٰهُ بِمَا نَقُوْلُۗ حَسْبُهُمْ جَهَنَّمُۚ يَصْلَوْنَهَاۚ فَبِئْسَ الْمَصِيْرُ
alam tara ilal-lażīna nuhū ‘anin-najwā ṡummā ya‘ūdūna limā nuhū ‘anhu wa yatanājauna bil-iṡmi wal-‘udwāni wa ma‘ṣiyatir-rasūl(i), wa iżā jā'ūka ḥayyauka bimā lam yuḥayyika bihillāh(u), wa yaqūlūna fī anfusihim lau lā yu‘ażżibunallāhu bimā naqūl(u), ḥasbuhum jahannam(u), yaṣlaunahā, fa bi'sal-maṣīr(u).
ཁྱེད་ཀྱིས་དོ་སྣང་མ་བྱས་པ་ཡིན་ནམ། མི་ཚོས་གསང་བའི་གྲོས་བསྡུར་བྱེད་པར་བཀག་འགོག་བྱས་པ་དང་། དེ་ནས་ཁོང་ཚོས་བཀག་སྡོམ་དེ་ལ་ལོག་ནས་(བསྒྲུབས་པ) ཁོང་ཚོས་གསང་བའི་གྲོས་བསྡུར་བྱས་ནས་སྡིག་པ་དང་དགྲ་བོ་དང་སྐུ་ཚབ་ལ་མཉན་མི་བྱེད་པ་སོགས་བྱེད་ཀྱི་ཡོད། དེ་ནས་ཁོང་ཚོ་ཁྱེད་ཀྱི་སར་(མུ་ཧ་མཱད་)ཡོང་སྐབས་ཁོང་ཚོས་ཁྱེད་ལ་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་བཀའ་གནང་བ་ལྟར་མིན་པའི་ཐོག་ནས་འཚམས་འདྲི་བྱེད་ཀྱི་ཡོད། དེ་ནས་ཁོང་ཚོས་རང་ཉིད་ལ་ “ང་ཚོས་བཤད་པའི་སྐད་ཆ་དེ་ལ་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ང་ཚོར་ཉེས་ཆད་མ་གཏོང་བ་གང་ཡིན་ནམ།” ཁོང་ཚོ་ལ་འཛུལ་རྒྱུའི་དམྱལ་བ་དེ་རན་ཡོད། དེར་བརྟེན་དམྱལ་བ་ནི་ཕྱིར་ལོག་བྱེད་སའི་ས་ཆ་སྡུག་ཤོས་དེ་རེད།