اَوَكُلَّمَا عٰهَدُوْا عَهْدًا نَّبَذَهٗ فَرِيْقٌ مِّنْهُمْ ۗ بَلْ اَكْثَرُهُمْ لَا يُؤْمِنُوْنَ
awa kullamā ‘āhadū ‘ahdan nabażahū farīqum minhum, bal akṡaruhum lā yu'minūn(a).
மேலும், அவர்கள் வாக்குறுதி அளிக்கும்போதெல்லாம், அவர்களில் ஒரு குழுவினர் ஏன் அதை மீறுகிறார்கள்? அதே சமயம், அவர்களில் பெரும்பாலோர் இறைநம்பிக்கை இல்லாதவர்கள்.
۞ لَيْسَ الْبِرَّاَنْ تُوَلُّوْا وُجُوْهَكُمْ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَلٰكِنَّ الْبِرَّ مَنْ اٰمَنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَالْمَلٰۤىِٕكَةِ وَالْكِتٰبِ وَالنَّبِيّٖنَ ۚ وَاٰتَى الْمَالَ عَلٰى حُبِّهٖ ذَوِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنَ وَابْنَ السَّبِيْلِۙ وَالسَّاۤىِٕلِيْنَ وَفىِ الرِّقَابِۚ وَاَقَامَ الصَّلٰوةَ وَاٰتَى الزَّكٰوةَ ۚ وَالْمُوْفُوْنَ بِعَهْدِهِمْ اِذَا عَاهَدُوْا ۚ وَالصّٰبِرِيْنَ فِى الْبَأْسَاۤءِ وَالضَّرَّاۤءِ وَحِيْنَ الْبَأْسِۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ صَدَقُوْا ۗوَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُتَّقُوْنَ
laisal-birra an tuwallū wujūhakum qibalal-masyriqi wal-magribi wa lākinnal-birra man āmana billāhi wal-yaumil ākhiri wal-malā'ikati wal-kitābi wan-nabiyyīn(a), wa ātal-māla ‘alā ḥubbihī żawil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīna wabnas-sabīl(i), was-sā'ilīna wa fir-riqāb(i), wa aqāmaṣ-ṣalāta wa ātaz-zakāh(ta), wal mūfūna bi‘ahdihim iżā ‘āhadū, waṣ-ṣābirīna fil-ba'sā'i waḍ-ḍarrā'i wa ḥīnal-ba's(i), ulā'ikal-lażīna ṣadaqū, wa ulā'ika humul-muttaqūn(a).
அறம் என்பது கிழக்கையும் மேற்கையும் நோக்கி முகத்தைத் திருப்புவதல்ல; மாறாக, அல்லாஹ்வையும், இறுதி நாளையும், வானவர்களையும், வேதங்களையும், நபிமார்களையும் நம்பி, தாங்கள் விரும்பும் செல்வத்தை உறவினர்களுக்கும், அனாதைகளுக்கும், ஏழைகளுக்கும், பயணத்தில் இருப்பவர்களுக்கும் (முஸாஃபிர்), பிச்சைக்காரர்களுக்கும் கொடுத்து, தங்கள் அடியார்களை விடுவிப்பவர்களாவர்; தொழுகைகளை நிறைவேற்றி ஜகாத் செலுத்துபவர்களாவர்; வாக்குறுதிகளை நிறைவேற்றுபவர்களாவர்; வறுமையிலும், துன்பத்திலும், போர்க்காலங்களிலும் பொறுமையுடன் இருப்பவர்களாவர். அவர்களே உண்மையாளர்கள், அவர்களே பக்தியுள்ளவர்கள்.
بَلٰى مَنْ اَوْفٰى بِعَهْدِهٖ وَاتَّقٰى فَاِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِيْنَ
balā man aufā bi‘ahdihī wattaqā fa innallāha yuḥibbul-muttaqīn(a).
உண்மையில், எவர் தமது வாக்குறுதிகளைக் காப்பாற்றி, இறையச்சத்துடன் இருக்கிறாரோ, நிச்சயமாக அல்லாஹ் அத்தகைய இறையச்சமுள்ளவர்களை நேசிக்கிறான்.
وَاِذْ اَخَذَ اللّٰهُ مِيْثَاقَ النَّبِيّٖنَ لَمَآ اٰتَيْتُكُمْ مِّنْ كِتٰبٍ وَّحِكْمَةٍ ثُمَّ جَاۤءَكُمْ رَسُوْلٌ مُّصَدِّقٌ لِّمَا مَعَكُمْ لَتُؤْمِنُنَّ بِهٖ وَلَتَنْصُرُنَّهٗ ۗ قَالَ ءَاَقْرَرْتُمْ وَاَخَذْتُمْ عَلٰى ذٰلِكُمْ اِصْرِيْ ۗ قَالُوْٓا اَقْرَرْنَا ۗ قَالَ فَاشْهَدُوْا وَاَنَا۠ مَعَكُمْ مِّنَ الشّٰهِدِيْنَ
wa iż akhażallāhu mīṡāqan-nabiyyīna lamā ātaitukum min kitābiw wa ḥikmatin ṡumma jā'akum rasūlum muṣaddiqul limā ma‘akum latu'minunna bihī wa latanṣurunnah(ū), qāla a'aqrartum wa akhażtum ‘alā żālikum iṣrī, qālū aqrarnā, qāla fasyhadū wa ana ma‘akum minasy-syāhidīn(a).
மேலும் (நினைவு கூருங்கள்), அல்லாஹ் நபிமார்களிடமிருந்து உடன்படிக்கை எடுத்தபோது, "நான் உங்களுக்கு வேதத்தையும் ஞானத்தையும் அளித்து, பின்னர் உங்களிடம் உள்ளதை உறுதிப்படுத்தும் ஒரு தூதர் உங்களிடம் வரும்போது, நீங்கள் நிச்சயமாக அவரை நம்பி அவருக்கு உதவுவீர்கள்." அல்லாஹ், "அது சம்பந்தமாக என்னுடனான உடன்படிக்கையை நீங்கள் ஏற்றுக்கொள்கிறீர்களா?" என்று கேட்டான். அதற்கு அவர்கள், "நாங்கள் ஏற்றுக்கொள்கிறோம்" என்று பதிலளித்தார்கள். அல்லாஹ், "அப்படியானால், நீங்கள் (நபிமார்களே) சாட்சி கூறுங்கள், நான் உங்களுடன் சாட்சியாக இருப்பேன்" என்று கூறினான்.
اِلَّا الَّذِيْنَ يَصِلُوْنَ اِلٰى قَوْمٍۢ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِّيْثَاقٌ اَوْ جَاۤءُوْكُمْ حَصِرَتْ صُدُوْرُهُمْ اَنْ يُّقَاتِلُوْكُمْ اَوْ يُقَاتِلُوْا قَوْمَهُمْ ۗ وَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَسَلَّطَهُمْ عَلَيْكُمْ فَلَقَاتَلُوْكُمْ ۚ فَاِنِ اعْتَزَلُوْكُمْ فَلَمْ يُقَاتِلُوْكُمْ وَاَلْقَوْا اِلَيْكُمُ السَّلَمَ ۙ فَمَا جَعَلَ اللّٰهُ لَكُمْ عَلَيْهِمْ سَبِيْلًا
illal lażīna yaṣilūna ilā qaumim bainakum wa bainahum mīṡāqun au jā'ūkum ḥaṣirat ṣudūruhum ay yuqātilūkum au yuqātilū qaumahum, wa lau syā'allāhu lasallaṭahum ‘alaikum fa laqātalūkum, fa ini‘tazalūkum falam yuqātilūkum wa alqau ilaikumus-salam(a), famā ja‘alallāhu lakum ‘alaihim sabīlā(n).
உங்களுக்கும் அந்த மக்களுக்கும் இடையில் ஒரு உடன்படிக்கை (சமாதானம்) ஏற்பட்டு, அவர்களிடம் பாதுகாப்பு கோருபவர்களைத் தவிர, அல்லது உங்களிடம் வந்து, உங்களுடனோ அல்லது தங்கள் மக்களுடனோ போரிட மனமில்லாதவர்களைத் தவிர, அல்லாஹ் நாடியிருந்தால், உங்களை எதிர்கொள்ளும் ஆற்றலை அவர்களுக்கு அளித்திருப்பான்; அதனால் அவர்கள் உங்களுடன் போரிட்டிருப்பார்கள். ஆனால், அவர்கள் உங்களைத் தனியாக விட்டுவிட்டு, உங்களுடன் போரிடாமலும், உங்களுக்குச் சமாதானம் (சரணடைதல்) அளித்தும் விட்டால், அவர்களை (பிடித்துக் கொல்வதற்கு) அல்லாஹ் உங்களுக்கு வழிவகை செய்யவில்லை.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَوْفُوْا بِالْعُقُوْدِۗ اُحِلَّتْ لَكُمْ بَهِيْمَةُ الْاَنْعَامِ اِلَّا مَا يُتْلٰى عَلَيْكُمْ غَيْرَ مُحِلِّى الصَّيْدِ وَاَنْتُمْ حُرُمٌۗ اِنَّ اللّٰهَ يَحْكُمُ مَا يُرِيْدُ
yā ayyuhal-lażīna āmanū aufū bil-‘uqūd(i), uḥillat lakum bahīmatul-an‘āmi illā mā yutlā ‘alaikum gaira muḥilliṣ-ṣaidi wa antum ḥurum(un), innallāha yaḥkumu mā yurīd(u).
நம்பிக்கையாளர்களே! வாக்குறுதிகளை நிறைவேற்றுங்கள். உங்களுக்கு அறிவிக்கப்படுபவற்றைத் தவிர, கால்நடைகள் உங்களுக்கு அனுமதிக்கப்பட்டுள்ளன. மேலும், நீங்கள் இஹ்ராமில் (ஹஜ் அல்லது உம்ராவில்) இருக்கும்போது வேட்டையாடுவது அனுமதிக்கப்படாது. நிச்சயமாக, அல்லாஹ் தான் நாடியபடியே சட்டத்தை நிர்ணயிக்கிறான்.
وَلَا تَقْرَبُوْا مَالَ الْيَتِيْمِ اِلَّا بِالَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُ حَتّٰى يَبْلُغَ اَشُدَّهٗ ۚوَاَوْفُوا الْكَيْلَ وَالْمِيْزَانَ بِالْقِسْطِۚ لَا نُكَلِّفُ نَفْسًا اِلَّا وُسْعَهَاۚ وَاِذَا قُلْتُمْ فَاعْدِلُوْا وَلَوْ كَانَ ذَا قُرْبٰىۚ وَبِعَهْدِ اللّٰهِ اَوْفُوْاۗ ذٰلِكُمْ وَصّٰىكُمْ بِهٖ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُوْنَۙ
wa lā taqrabū mālal-yatīmi illā bil-latī hiya aḥsanu ḥattā yabluga asyuddah(ū), wa auful-kaila wal-mīzāna bil-qisṭ(i), lā nukallifu nafsan illā wus‘ahā, wa iżā qultum fa‘dilū wa lau kāna żā qurbā, wa bi‘ahdillāhi aufū, żālikum waṣṣākum bihī la‘allakum tażakkarūn(a).
மேலும், ஒரு அனாதை வயதுக்கு வரும் வரை, அவனுக்கு அதிக நன்மை பயக்கும் வழியைத் தவிர, அவனது சொத்தை அணுகாதீர்கள். அளவுகளையும் தராசுகளையும் நேர்மையாகப் பூர்த்தி செய்யுங்கள். ஒருவருடைய சக்திக்கு ஏற்ப நாம் அவருக்குச் சுமை ஏற்றுவதில்லை. நீங்கள் பேசும்போது, அது உங்கள் உறவினராக இருந்தாலும் நேர்மையாகப் பேசுங்கள்; மேலும் அல்லாஹ்வின் வாக்குறுதியை நிறைவேற்றுங்கள். இவ்வாறு நீங்கள் நினைவில் கொள்ள வேண்டும் என்று அவன் உங்களுக்குக் கட்டளையிடுகிறான்.
الَّذِيْنَ عَاهَدْتَّ مِنْهُمْ ثُمَّ يَنْقُضُوْنَ عَهْدَهُمْ فِيْ كُلِّ مَرَّةٍ وَّهُمْ لَا يَتَّقُوْنَ
allażīna ‘āhatta minhum ṡumma yanquḍūna ‘ahdahum fī kulli marratiw wa hum lā yattaqūn(a).
அதாவது, உங்களுடன் உடன்படிக்கை செய்துகொண்டவர்கள்; ஆனால், அவர்கள் வாக்குறுதி அளிக்கும் ஒவ்வொரு முறையும் அதை மீறுகிறார்கள், மேலும் அவர்கள் (அல்லாஹ்வுக்கு) அஞ்சுவதில்லை.
اِلَّا الَّذِيْنَ عَاهَدْتُّمْ مِّنَ الْمُشْرِكِيْنَ ثُمَّ لَمْ يَنْقُصُوْكُمْ شَيْـًٔا وَّلَمْ يُظَاهِرُوْا عَلَيْكُمْ اَحَدًا فَاَتِمُّوْٓا اِلَيْهِمْ عَهْدَهُمْ اِلٰى مُدَّتِهِمْۗ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِيْنَ
illal-lażīna ‘āhattum minal-musyrikīna ṡumma lam yanquṣūkum syai'aw wa lam yuẓāhirū ‘alaikum aḥadan fa atimmū ilaihim ‘ahdahum ilā muddatihim, innallāha yuḥibbul-muttaqīn(a).
உங்களுடன் உடன்படிக்கை செய்துகொண்டு, அவ்விணக்கத்தின் உள்ளடக்கங்களைச் சிறிதளவும் குறைக்காமலும், உங்களுக்கு விரோதமான எவருக்கும் உதவாமலும் இருந்த அந்த இணைவைப்பாளர்களைத் தவிர, மற்றவர்களுக்கு அவர்கள் கொடுத்த வாக்குறுதியை காலக்கெடுவுக்குள் நிறைவேற்றுங்கள். நிச்சயமாக, அல்லாஹ் இறையச்சம் உள்ளவர்களை நேசிக்கிறான்.
كَيْفَ يَكُوْنُ لِلْمُشْرِكِيْنَ عَهْدٌ عِنْدَ اللّٰهِ وَعِنْدَ رَسُوْلِهٖٓ اِلَّا الَّذِيْنَ عَاهَدْتُّمْ عِنْدَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِۚ فَمَا اسْتَقَامُوْا لَكُمْ فَاسْتَقِيْمُوْا لَهُمْ ۗاِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِيْنَ
kaifa yakūnu lil-musyrikīna ‘ahdun ‘indallāhi wa ‘inda rasūlihī illal-lażīna ‘āhattum ‘indal-masjidil-ḥarām(i), famastaqāmū lakum fastaqīmū lahum, innallāha yuḥibbul-muttaqīn(a).
மாபெரும் மஸ்ஜிதுக்கு (ஹுதைபியாவுக்கு) அருகில் நீங்கள் யாருடன் உடன்படிக்கை செய்துகொண்டீர்களோ, அவர்களைத் தவிர, இணைவைப்பவர்களுடன் அல்லாஹ்வுடனும் அவனது தூதருடனும் எவ்வாறு (உறுதியான) உடன்படிக்கை ஏற்பட முடியும்? அவர்கள் உங்களிடம் நேர்மையாக நடந்துகொள்ளும் வரை, நீங்களும் அவர்களிடம் நேர்மையாக நடந்துகொள்ள வேண்டும். நிச்சயமாக, அல்லாஹ் இறையச்சம் உள்ளவர்களை நேசிக்கிறான்.
قَالَ لَنْ اُرْسِلَهٗ مَعَكُمْ حَتّٰى تُؤْتُوْنِ مَوْثِقًا مِّنَ اللّٰهِ لَتَأْتُنَّنِيْ بِهٖٓ اِلَّآ اَنْ يُّحَاطَ بِكُمْۚ فَلَمَّآ اٰتَوْهُ مَوْثِقَهُمْ قَالَ اللّٰهُ عَلٰى مَا نَقُوْلُ وَكِيْلٌ
qāla lan ursilahū ma‘akum ḥattā tu'tūni mauṡiqam minallāhi lata'tunnanī bihī illā ayyuḥāṭa bikum, falammā ātauhu mauṡiqahum qālallāhu ‘alā mā naqūlu wakīl(un).
அவர் (யாக்கோபு) கூறினார், “நீங்கள் சூழப்படாவிட்டால், அவனை என்னிடம் திரும்பக் கொண்டு வருவீர்கள் என்று அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையிட்டு எனக்குச் சத்தியம் செய்யும் வரை, நான் அவனை உங்களுடன் அனுப்பி வைக்க மாட்டேன்.” அவர்கள் ஆணையிட்டதும், அவர் (யாக்கோபு) கூறினார், “நாம் கூறுவதற்கு அல்லாஹ்வே சாட்சி.”
الَّذِيْنَ يُوْفُوْنَ بِعَهْدِ اللّٰهِ وَلَا يَنْقُضُوْنَ الْمِيْثَاقَۙ
al-lażīna yūfūna bi‘ahdillāhi wa lā yanquḍūnal-mīṡāq(a).
(அதாவது) அல்லாஹ்வின் வாக்குறுதியை நிறைவேற்றி, அந்த ஒப்பந்தத்தை மீறாதவர்கள்.
وَاَوْفُوْا بِعَهْدِ اللّٰهِ اِذَا عَاهَدْتُّمْ وَلَا تَنْقُضُوا الْاَيْمَانَ بَعْدَ تَوْكِيْدِهَا وَقَدْ جَعَلْتُمُ اللّٰهَ عَلَيْكُمْ كَفِيْلًا ۗاِنَّ اللّٰهَ يَعْلَمُ مَا تَفْعَلُوْنَ
wa aufū bi‘ahdillāhi iżā ‘āhattum wa lā tanquḍul-aimāna ba‘da taukīdihā wa qad ja‘altumullāha ‘alaikum kafīlā(n), innallāha ya‘lamu mā taf‘alūn(a).
மேலும், நீங்கள் அல்லாஹ்வுக்கு வாக்குறுதி அளிக்கும்போது, அந்த வாக்குறுதியைக் காப்பாற்றுங்கள்; ஒருமுறை நீங்கள் அளித்த சத்தியத்தை மீறாதீர்கள்; அதற்கு அல்லாஹ்வையே சாட்சியாக ஆக்கிக்கொண்டீர்களாக. நிச்சயமாக, நீங்கள் செய்வதை அல்லாஹ் அறிவான்.
وَلَا تَكُوْنُوْا كَالَّتِيْ نَقَضَتْ غَزْلَهَا مِنْۢ بَعْدِ قُوَّةٍ اَنْكَاثًاۗ تَتَّخِذُوْنَ اَيْمَانَكُمْ دَخَلًا ۢ بَيْنَكُمْ اَنْ تَكُوْنَ اُمَّةٌ هِيَ اَرْبٰى مِنْ اُمَّةٍ ۗاِنَّمَا يَبْلُوْكُمُ اللّٰهُ بِهٖۗ وَلَيُبَيِّنَنَّ لَكُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ مَا كُنْتُمْ فِيْهِ تَخْتَلِفُوْنَ
wa lā takūnū kal-latī naqaḍat gazlahā mim ba‘di quwwatin ankāṡā(n), tattakhiżūna aimānakum dakhalam bainakum an takūna ummatun hiya arbā min ummah(tin), innamā yablūkumullāhu bih(ī), wa layubayyinanna lakum yaumal-qiyāmati mā kuntum fīhi takhtalifūn(a).
மேலும், தன் இறுக்கமாகப் பின்னிய நூலை அவிழ்த்து, அது மீண்டும் சிதறும்படி செய்யும் பெண்ணைப் போல் ஆகிவிடாதீர்கள். ஒரு கூட்டத்தை விட மற்றொரு கூட்டம் எண்ணிக்கையில் அதிகமாக இருப்பதால், நீங்கள் உங்கள் சத்தியத்தை (ஒப்பந்தத்தை) உங்களுக்குள்ளேயே வஞ்சகத்திற்கான ஒரு கருவியாக ஆக்குகிறீர்கள். அதன் மூலம் அல்லாஹ் உங்களைச் சோதிக்கிறான், மேலும் நிச்சயமாக மறுமை நாளில் நீங்கள் முன்பு விவாதித்ததை அவன் உங்களுக்கு விளக்குவான்.
وَلَا تَشْتَرُوْا بِعَهْدِ اللّٰهِ ثَمَنًا قَلِيْلًاۗ اِنَّمَا عِنْدَ اللّٰهِ هُوَ خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ
wa lā tasytarū bi‘ahdillāhi ṡamanan qalīlā(n), innamā ‘indallāhi huwa khairul lakum in kuntum ta‘lamūn(a).
மேலும், அல்லாஹ்வுடனான உடன்படிக்கையை மலிவான விலைக்கு விற்காதீர்கள்; ஏனெனில், நீங்கள் அறிந்திருந்தால், அல்லாஹ்விடம் உள்ளவை உங்களுக்கு நிச்சயமாகச் சிறந்தவை.
وَلَا تَقْرَبُوْا مَالَ الْيَتِيْمِ اِلَّا بِالَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُ حَتّٰى يَبْلُغَ اَشُدَّهٗۖ وَاَوْفُوْا بِالْعَهْدِۖ اِنَّ الْعَهْدَ كَانَ مَسْـُٔوْلًا
wa lā taqrabū mālal-yatīmi illā bil-latī hiya aḥsanu ḥattā yabluga asyuddah(ū), wa aufū bil-‘ahd(i), innal-‘ahda kāna mas'ūlā(n).
ஒரு அனாதை பருவமடையும் வரை, அவனுக்கு நன்மை பயக்கும் வழியைத் தவிர வேறு வழியில் அவனுடைய சொத்தை அணுகாதீர்கள்; மேலும், உங்கள் வாக்குறுதிகளை நிறைவேற்றுங்கள், ஏனெனில் அவைகளைக் குறித்து நீங்கள் விசாரிக்கப்படுவீர்கள்.
وَالَّذِيْنَ هُمْ لِاَمٰنٰتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رَاعُوْنَ ۙ
wal-lażīna hum li'amānātihim wa ‘ahdihim rā‘ūn(a).
மேலும், தமது கட்டளைகளையும் வாக்குறுதிகளையும் நிறைவேற்றுபவரே உண்மையான பாக்கியசாலி.
وَلَقَدْ كَانُوْا عَاهَدُوا اللّٰهَ مِنْ قَبْلُ لَا يُوَلُّوْنَ الْاَدْبَارَ ۗوَكَانَ عَهْدُ اللّٰهِ مَسْـُٔوْلًا
wa laqad kānū ‘āhadullāha min qablu lā yuwallūnal-adbār(a), wa kāna ‘ahdullāhi mas'ūlā(n).
மேலும், தாங்கள் பின்வாங்க மாட்டோம் (தவறிச் செல்ல மாட்டோம்) என்று அவர்கள் முன்னரே அல்லாஹ்வுடன் ஒரு உடன்படிக்கை செய்திருந்தார்கள். அல்லாஹ்வுடனான உடன்படிக்கை குறித்தும் கேள்விக்குள்ளாக்கப்படும்.
مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ رِجَالٌ صَدَقُوْا مَا عَاهَدُوا اللّٰهَ عَلَيْهِ ۚ فَمِنْهُمْ مَّنْ قَضٰى نَحْبَهٗۙ وَمِنْهُمْ مَّنْ يَّنْتَظِرُ ۖوَمَا بَدَّلُوْا تَبْدِيْلًاۙ
minal-mu'minīna rijālun ṣadaqū mā ‘āhadullāha ‘alaih(i), faminhum man qaḍā naḥbah(ū), wa minhum may yantaẓir(u), wa mā baddalū tabdīlā(n).
நம்பிக்கையாளர்களில், அல்லாஹ்வுக்கு அளித்த வாக்குறுதியை நிறைவேற்றுபவர்களும், அதில் தவறுபவர்களும், சிறிதும் மாற்றாமல் காத்திருப்பவர்களும் உள்ளனர்.
اِنَّ الَّذِيْنَ يُبَايِعُوْنَكَ اِنَّمَا يُبَايِعُوْنَ اللّٰهَ ۗيَدُ اللّٰهِ فَوْقَ اَيْدِيْهِمْ ۚ فَمَنْ نَّكَثَ فَاِنَّمَا يَنْكُثُ عَلٰى نَفْسِهٖۚ وَمَنْ اَوْفٰى بِمَا عٰهَدَ عَلَيْهُ اللّٰهَ فَسَيُؤْتِيْهِ اَجْرًا عَظِيْمًا ࣖ
innal-lażīna yubāyi‘ūnaka innamā yubāyi‘ūnallāh(a), yadullāhi fauqa aidīhim, faman nakaṡa fa'innamā yankuṡu ‘alā nafsih(ī), wa man aufā bimā ‘āhada ‘alaihullāha fa sayu'tīhi ajran ‘aẓīmā(n).
உமக்கு (முஹம்மதே!) விசுவாசப் பிரமாணம் செய்பவர்கள், உண்மையில் அல்லாஹ்வுக்கு மட்டுமே விசுவாசப் பிரமாணம் செய்கிறார்கள். அல்லாஹ்வின் கை அவர்கள் கைகள் மீது உள்ளது. எனவே, எவன் ஒரு வாக்குறுதியை மீறுகிறானோ, அவன் நிச்சயமாகத் தனக்குத் தானே அளித்த வாக்குறுதியை மீறுகிறான். மேலும், எவர் அல்லாஹ்வுக்கு அளித்த வாக்குறுதியைக் காப்பாற்றுகிறாரோ, அவருக்கு அவன் ஒரு பெரும் வெகுமதியை வழங்குவான்.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لِمَ تَقُوْلُوْنَ مَا لَا تَفْعَلُوْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lima taqūlūna mā lā taf‘alūn(a).
நம்பிக்கையாளர்களே! நீங்கள் செய்யாததை ஏன் சொல்கிறீர்கள்?
كَبُرَ مَقْتًا عِنْدَ اللّٰهِ اَنْ تَقُوْلُوْا مَا لَا تَفْعَلُوْنَ
kabura maqtan ‘indallāhi an taqūlū mā lā taf‘alūn(a).
நீங்கள் செய்யாத காரியங்களைச் சொல்வது அல்லாஹ்வின் பார்வையில் மிகவும் வெறுக்கத்தக்கது.
وَالَّذِيْنَ هُمْ لِاَمٰنٰتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رٰعُوْنَۖ
wal-lażīna hum li'amānātihim wa ‘ahdihim rā'ūn(a).
மேலும், தங்கள் கடமையையும் வாக்குறுதிகளையும் நிறைவேற்றுபவர்கள்,