زُيِّنَ لِلنَّاسِ حُبُّ الشَّهَوٰتِ مِنَ النِّسَاۤءِ وَالْبَنِيْنَ وَالْقَنَاطِيْرِ الْمُقَنْطَرَةِ مِنَ الذَّهَبِ وَالْفِضَّةِ وَالْخَيْلِ الْمُسَوَّمَةِ وَالْاَنْعَامِ وَالْحَرْثِ ۗ ذٰلِكَ مَتَاعُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۗوَاللّٰهُ عِنْدَهٗ حُسْنُ الْمَاٰبِ
zuyyina lin-nāsi ḥubbusy-syahawāti minan-nisā'i wal-banīna wal-qanāṭīril-muqanṭarati minaż-żahabi wal-fiḍḍati wal-khailil-musawwamati wal-an‘āmi wal-ḥarṡ(i), żālika matā‘ul-ḥayātid-dun-yā, wallāhu ‘indahū ḥusnul-ma'āb(i).
जे वांछित अछि ओकर प्रेम पुरुषक नजरि मे सुन्दर भ' जाइत छैक: स्त्री, बच्चा, सोना-चानीक ढेर, चुनिंदा घोड़ा, माल-जाल, आ खेती-बाड़ी। ई सब धरती पर जीवन के सुख छै, आरू अल्लाह के साथ वापसी के सबसे अच्छा जगह छै।
وَمَآ اَرْسَلْنَا مِنْ رَّسُوْلٍ اِلَّا لِيُطَاعَ بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗوَلَوْ اَنَّهُمْ اِذْ ظَّلَمُوْٓا اَنْفُسَهُمْ جَاۤءُوْكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللّٰهَ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُوْلُ لَوَجَدُوا اللّٰهَ تَوَّابًا رَّحِيْمًا
wa mā arsalnā mir rasūlin illā liyuṭā‘a bi'iżnillāh(i), wa lau annahum iẓ ẓalamū anfusahum jā'ūka fastagfarullāha wastagfara lahumur-rasūlu lawajadullāha tawwābar raḥīmā(n).
आ हम अल्लाह के अनुमति स आज्ञा मानबाक सिवाय कोनो दूत नहि पठेलहुँ। आ सचमुच, जँ ओ सभ अपना पर अन्याय केलाक बाद अहाँक (मुहम्मद) लग आबि, आ अल्लाह सँ माफी मँगथि, आ रसूलुल्लाह सेहो हुनका सभक लेल माफी मँगथि, तँ हुनका सभ केँ अल्लाह पश्चाताप केर परम स्वीकार करयवला, परम दयालु पाओतनि।
وَاعْلَمُوْٓا اَنَّمَآ اَمْوَالُكُمْ وَاَوْلَادُكُمْ فِتْنَةٌ ۙوَّاَنَّ اللّٰهَ عِنْدَهٗٓ اَجْرٌ عَظِيْمٌ ࣖ
wa‘lamū annamā amwālukum wa aulādukum fitnah(tun), wa annallāha ‘indahū ajrun ‘aẓīm(un).
आ ई जानि लिअ जे अहाँक सम्पत्ति आ अहाँक बच्चा मात्र एकटा परीक्षा अछि आ निश्चित रूप सँ अल्लाहक संग एकटा पैघ इनाम अछि।
قُلْ اِنْ كَانَ اٰبَاۤؤُكُمْ وَاَبْنَاۤؤُكُمْ وَاِخْوَانُكُمْ وَاَزْوَاجُكُمْ وَعَشِيْرَتُكُمْ وَاَمْوَالُ ِۨاقْتَرَفْتُمُوْهَا وَتِجَارَةٌ تَخْشَوْنَ كَسَادَهَا وَمَسٰكِنُ تَرْضَوْنَهَآ اَحَبَّ اِلَيْكُمْ مِّنَ اللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ وَجِهَادٍ فِيْ سَبِيْلِهٖ فَتَرَبَّصُوْا حَتّٰى يَأْتِيَ اللّٰهُ بِاَمْرِهٖۗ وَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الْفٰسِقِيْنَ ࣖ
qul in kāna ābā'ukum wa abnā'ukum wa ikhwānukum wa azwājukum wa ‘asyīratukum wa amwāluniqtaraftumūhā wa tijāratun takhsyauna kasādahā wa masākinu tarḍaunahā aḥabba ilaikum minallāhi wa rasūlihī wa jihādin fī sabīlihī fa tarabbaṣū ḥattā ya'tiyallāhu bi'amrih(ī), wallāhu lā yahdil-qaumal-fāsiqīn(a).
कहब, “जँ अहाँक पिता, अहाँक बेटा, अहाँक भाइ, अहाँक पत्नी, अहाँक रिश्तेदार, अहाँक अर्जित सम्पत्ति, जाहि वाणिज्य मे अहाँ एकर पतन सँ डरैत छी, आ जाहि आवास मे अहाँ आनन्दित छी, ओ अहाँक लेल अल्लाह आ हुनकर रसूलुल्लाह सँ बेसी प्रिय अछि आ हुनकर काज मे प्रयासरत अछि, तखन प्रतीक्षा करू जा धरि अल्लाह अपन निर्णय नहि आनि देत।” आ अल्लाह आज्ञाकारी लोक के मार्गदर्शन नै करै छैथ।
فَلَا تُعْجِبْكَ اَمْوَالُهُمْ وَلَآ اَوْلَادُهُمْ ۗاِنَّمَا يُرِيْدُ اللّٰهُ لِيُعَذِّبَهُمْ بِهَا فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَتَزْهَقَ اَنْفُسُهُمْ وَهُمْ كٰفِرُوْنَ
falā tu‘jibka amwāluhum wa lā aulāduhum, innamā yurīdullāhu liyu‘ażżibahum bihā fil-ḥayātid-dun-yā wa tazhaqa anfusuhum wa hum kāfirūn(a).
तेँ हुनका लोकनिक धन आ संतान अहाँ केँ प्रभावित नहि करय दियौक। सचमुच अल्लाह के मंशा छै कि हुनका सब के ई दुनियादारी के जीवन में सजा देलऽ जाय, आरू वू सब काफिर के रूप में मरतै ।
وَلَا تُعْجِبْكَ اَمْوَالُهُمْ وَاَوْلَادُهُمْۗ اِنَّمَا يُرِيْدُ اللّٰهُ اَنْ يُّعَذِّبَهُمْ بِهَا فِى الدُّنْيَا وَتَزْهَقَ اَنْفُسُهُمْ وَهُمْ كٰفِرُوْنَ
wa lā tu‘jibka amwāluhum wa lā aulāduhum, innamā yurīdullāhu ay yu‘ażżibahum bihā fid-dun-yā wa tazhaqa anfusuhum wa hum kāfirūn(a).
आ की अहाँ (मुहम्मद) हुनकर धन आ संतान पर आश्चर्यचकित नहि रहू। सचमुच, एकरा साथ अल्लाह हुनका सब के ई दुनिया में सताना चाहै छै आरू ताकि हुनकऽ जान के नुकसान होय जाय, जबकि वू कुफर के अवस्था में छै ।
اَلْمَالُ وَالْبَنُوْنَ زِيْنَةُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۚ وَالْبٰقِيٰتُ الصّٰلِحٰتُ خَيْرٌ عِنْدَ رَبِّكَ ثَوَابًا وَّخَيْرٌ اَمَلًا
al-mālu wal-banūna zīnatul-ḥayātid-dun-yā, wal-bāqiyātuṣ-ṣāliḥātu khairun ‘inda rabbika ṡawābaw wa khairun amalā(n).
धन आ संतान सांसारिक जीवनक अलंकार थिक, मुदा निरंतर नीक काज अहाँक प्रभुक संग नीक इनाम आ नीक आशा थिक।
اَيَحْسَبُوْنَ اَنَّمَا نُمِدُّهُمْ بِهٖ مِنْ مَّالٍ وَّبَنِيْنَ ۙ
ayaḥsabūna annamā numidduhum bihī mim māliw wabanīn(a).
की हुनका सब के लगैत छनि जे हम हुनका सब के धन आ संतान (अर्थात),
نُسَارِعُ لَهُمْ فِى الْخَيْرٰتِۗ بَلْ لَّا يَشْعُرُوْنَ
nusāri‘u lahum fil-khairāt(i), bal lā yasy‘urūn(a).
हम तुरंत हुनका सब के नीक चीज द दैत छी? (नहि), मुदा हुनका सभकेँ एकर बोध नहि होइत छनि।
يَوْمَ لَا يَنْفَعُ مَالٌ وَّلَا بَنُوْنَ ۙ
yauma lā yanfa‘u māluw wa lā banūn(a).
(अर्थात) जाहि दिन (जखन) धन आ संतान कोनो काज नहि होयत,
۞ اِنَّ قَارُوْنَ كَانَ مِنْ قَوْمِ مُوْسٰى فَبَغٰى عَلَيْهِمْ ۖوَاٰتَيْنٰهُ مِنَ الْكُنُوْزِ مَآ اِنَّ مَفَاتِحَهٗ لَتَنُوْۤاُ بِالْعُصْبَةِ اُولِى الْقُوَّةِ اِذْ قَالَ لَهٗ قَوْمُهٗ لَا تَفْرَحْ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ الْفَرِحِيْنَ
inna qārūna kāna min qaumi mūsā fabagā ‘alaihim, wa ātaināhu minal-kunūzi mā inna mafātiḥahū latanū'u bil-‘uṣbati ulil-quwwah(ti), iż qāla lahū qaumuhū lā tafraḥ, innallāha lā yuḥibbul-fariḥīn(a).
सचमुच, करुण मूसाक लोक मे छलाह, मुदा ओ हुनका सभक संग अन्याय केलनि, आ हम सभ हुनका एकटा एहन खजाना देलनि अछि जकर चाभी एकटा संख्या मे बलवान लोकक सहन करबाक लेल बहुत भारी छल | (याद राखू) जखन हुनकर लोक हुनका कहलकनि, "बेसी घमंड नहि करू। सचमुच अल्लाह केँ घमंड करय बला लोक नीक नहि लगैत छनि।"
وَابْتَغِ فِيْمَآ اٰتٰىكَ اللّٰهُ الدَّارَ الْاٰخِرَةَ وَلَا تَنْسَ نَصِيْبَكَ مِنَ الدُّنْيَا وَاَحْسِنْ كَمَآ اَحْسَنَ اللّٰهُ اِلَيْكَ وَلَا تَبْغِ الْفَسَادَ فِى الْاَرْضِ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ الْمُفْسِدِيْنَ
wabtagi fīmā ātākallāhud-dāral-ākhirata wa lā tansa naṣībaka minad-dun-yā wa aḥsin kama aḥsanallāhu ilaika wa lā tabgil-fasāda fil-arḍ(i), innallāha lā yuḥibbul-mufsidīn(a).
आ अल्लाह जे किछु अल्लाह अहाँ केँ देलनि अछि ताहि सँ परलोकक भूमि केँ (इनाम) ताकू, मुदा एहि दुनिया मे अपन हिस्सा नहि बिसरब आ (दोसरक संग) भलाई करू जेना अल्लाह अहाँक संग भलाई केने छथि, आ धरती पर नुकसान नहि पहुँचाउ। सचमुच अल्लाह के नुकसान करय वाला लोक पसंद नै छैन्ह।
فَخَرَجَ عَلٰى قَوْمِهٖ فِيْ زِيْنَتِهٖ ۗقَالَ الَّذِيْنَ يُرِيْدُوْنَ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا يٰلَيْتَ لَنَا مِثْلَ مَآ اُوْتِيَ قَارُوْنُۙ اِنَّهٗ لَذُوْ حَظٍّ عَظِيْمٍ
fa kharaja ‘alā qaumihī fī zīnatih(ī), qālal-lażīna yurīdūnal-ḥayātad-dun-yā yā laita lanā miṡla mā ūtiya qārūn(u), innahū lażū ḥaẓẓin ‘aẓīm(in).
तेँ ओ (करुण) अपन वैभवक संग अपन लोक लग निकललाह | सांसारिक जीवन चाहैत लोक कहैत छथि, "आशा अछि जे हमरा सभ लग ओहिना धन अछि जेना करुण केँ देल गेल छल, सचमुच हुनकर बहुत भाग्य छनि."
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تُلْهِكُمْ اَمْوَالُكُمْ وَلَآ اَوْلَادُكُمْ عَنْ ذِكْرِ اللّٰهِ ۚوَمَنْ يَّفْعَلْ ذٰلِكَ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْخٰسِرُوْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tulhikum amwālukum wa lā aulādukum ‘an żikrillāh(i), wa may yaf‘al żālika fa ulā'ika humul-khāsirūn(a).
हे विश्वास करनिहार! अहाँक सम्पत्ति आ अहाँक बच्चा अहाँ केँ अल्लाह केर स्मरण करबा सँ विचलित नहि करय दियौक। आ जे कियो से करैत अछि तखन ओ लोक सभ हारैत अछि ।
اِنَّمَآ اَمْوَالُكُمْ وَاَوْلَادُكُمْ فِتْنَةٌ ۗوَاللّٰهُ عِنْدَهٗٓ اَجْرٌ عَظِيْمٌ
innamā amwālukum wa aulādukum fitnah(tun), wallāhu ‘indahū ajrun ‘aẓīm(un).
सचमुच, अहाँक धन आ अहाँक संतान मात्र (अहाँक लेल) एकटा परीक्षा अछि, आ अल्लाहक संग एकटा पैघ इनाम अछि।
وَّتُحِبُّوْنَ الْمَالَ حُبًّا جَمًّاۗ
wa tuḥibbūnal-māla ḥubban jammā(n).
आ अहाँ धनसँ अति प्रेमसँ प्रेम करैत छी।
وَاِنَّهٗ لِحُبِّ الْخَيْرِ لَشَدِيْدٌ ۗ
wa innahū liḥubbil-khairi lasyadīd(un).
आ सत्ते धनक प्रति हुनक प्रेम सचमुच अत्यधिक छलनि |
ۨالَّذِيْ جَمَعَ مَالًا وَّعَدَّدَهٗۙ
allażī jama‘a mālaw wa ‘addadah(ū).
जे धन जुटा क' गिनैत अछि,
يَحْسَبُ اَنَّ مَالَهٗٓ اَخْلَدَهٗۚ
yaḥsabu anna mālahū akhladah(ū).
ओ (मनुष्य) सोचैत अछि जे ओकर धन ओकरा टिकि सकैत अछि |